com’

kritisch met een knipoog

info

het officiële orgaan van SV Contact kerst 2005 // nr. 2 jaargang 5

new improved

and

A

com’info production

exciting than

more ever

de eerste bedrijvendag

het was een succes!

interview met Leo Lentz

Grassroots Journalism.

een kijkje in de keuken bij:

//> inhoud 4 6 9 10 11 12 13 14 15

SV Contact Com’eens langs bij: Leo Lentz Van binnenuit bekeken: Karsten Veerman Contactiviteiten Van Domstad naar Havenstad Grassroots Journalism Com’opzeg & Com’ix Databeest

opruiming!
Reyer Lafeber Oogzorg ruimt de collectie 2005 op. Brilmonturen en zonnebrillen worden u aangeboden met

50 % korting!
Wij verwelkomen u graag in één van onze winkels.

brillen – zonnebrillen - contactlenzen
Utrecht Vismarkt 21a 030-2333332 Harmelen Dorpsstraat 57 0348-444424 Nieuwegein Hoogzandveld 24 030-6060713 De Meern Meerndijk 5 030-6667991

www.reyer-lafeber.nl

Sex sells!

beste lezers,
Het heeft even geduurd maar dan heb je ook wat. Een compleet opgepimpte Com’Info om precies te zijn. Een modern jasje, handgemaakt artwork op de voorkant en een kleurtje. Het oog wil immers ook wat. Bovendien is de Com’Info een paar bladzijdes aangekomen. Dat betekent nog meer van de vertrouwde interviews, reportages, strips, humor en columns. Maar dat is niet het enige. Zo krijgen de activiteiten van de SV meer aandacht en de gaat de Com’Info weer bij haar lezers op bezoek. Alleen het karakter is niet veranderd, want we blijven kritisch met een knipoog.

Fijne feestdagen en tot de volgende uitgave!
Michiel Kraijkamp | Hoofdredacteur

colofon
Com’Info is het officiële orgaan van SV Contact, de studievereniging van Communicatie- en Informatiewetenschappen in Utrecht. Jaargang 5 - nummer 2 Verschijnt 4 keer per jaar Hoofdredacteur Michiel Kraijkamp Eindredactie Lorenz van Gool Arthur Stolwijk Lay-out Communicatiecommissie Illustrators Margot Bogers Lorenz van Gool Redactie Alexander van Beek Lorenz van Gool Maartje van der Heijden Anouk Hunink Marrit Müskens Remco la Rivière Marjolein Schouten Arthur Stolwijk Met dank aan Jojanneke Vonk Sophie Boerman Contact via redactie@svcontact.nl of Postbus SV Contact KNG 29 - Secretariaat Verkrijgbaar op Trans 10 en KNG 29

2

3

//> sv contact

De Ultieme Kerst van het bestuur K
erst is DE tijd van het jaar om bij elkaar te komen, om familiebanden weer aan te trekken, vrienden en familie te verrassen met cadeau’s en de tijd van tongstrelend lekker eten. Hoe ziet het bestuur de Kerstperiode en wat maakt voor hen Kerst onvergetelijk?

Lees er hier alles over!

De Kerst van Riëlle
Er was eens een héél mooi rood jurkje, met strikjes en spiegeltjes. Het jurkje hing al een poosje in de kast, en toen de tijd van ‘jingle bells’ aanbrak ging de deur eindelijk open…

De Kerst van Liesbeth De Kerst van Karsten
Ik hou van Kerst, Dan ben ik op mijn Paasbest. Het begint met de Kerstnachtmis, Dat is geen kattenpis. Daarna een pastijtje thuis, Met z’n allen om het fornuis. ’s Morgens een ontbijt met kerstbrood, Bij ons geen hongersnood. De rest staat in het teken van familiebezoek, Dan sjezen we naar de Achterhoek. Daar proat’n wulle ‘n bitjen plat, En als we dat dan weer hebben gehad,
Buiten het vanzelfsprekende familiebezoek, dat ik overigens altijd echt gezellig vind, heb ik nog een bijzonder leuke kerstervaring met jullie te delen. Een ervaring waar we mijn moeder nog ieder jaar mee confronteren… Het was een kerstavond, ergens aan het einde van de 20e eeuw. Nietsvermoedend zaten mijn vader, zusje, broertje en ik op de bank televisie te kijken. Hoogstwaarschijnlijk een Beethoven- of Home Alone-film. Dan komt mijn moeder uit de keuken, met… schoteltjes. Schoteltjes met in het midden een mandarijntje, daarin een kaarsje gestoken, en rondom het mandarijntje liggen noten. Je weet wel, hazelnoten enzo, die je zelf nog moet kraken. Daar zaten we dan, met ons schoteltje op schoot. Elkaar aankijkend van… ‘ wat moeten we hiermee?’ En mijn moeder straalde: “Gezellig hè, dat deden we vroeger thuis ook op kerstavond!” Ja mam… Nooit meer hebben wij zo’n schoteltje gekregen op kerstavond, maar nog ieder jaar maken we er grapjes over. Sorry mam.

De Kerst van Irene
Oscar Wilde

“Na een goed diner kan men iedereen vergeven, zelfs zijn eigen familieleden”

Ruzie met mijn zussen. Naar m’n kamer gestuurd worden. Daar wachten tot we naar de Kerst mis voor kinderen gingen. Daarna lekker smullen van een overheerlijk maal en van de zelf gemaakte Balkenbrij van mijn moeder. De

een blij meisjesgezicht werd betoverd door alle schittering. De rest van de dag heeft het jurkje gezwierd als nooit tevoren en hoorde het alsmaar ‘oh’ en ‘ah’! Als het meisje nu de foto’s terugziet, hoopt ze stiekem dat er deze kerst weer zo’n jurkje hangt…

volgende dag er weer vroeg uit om naar de eerste verjaardag te gaan. Waar ik me vol at aan allerlei lekkers. Na die verjaardag op naar de volgende verjaardag, om me daar weer verder vol te eten. Thuis gekomen hoefden wij dus niks meer te eten, maar gingen we met z’n allen naar de kerstfilms op televisie kijken, zoals; Beethoven, Home Alone, één van de vele Christmas carols of The Sound of Music. Dan weer naar bedje toe om er weer vroeg uit te komen voor een kerst brunch. Na die brunch vertrokken we naar de derde maar tevens de laatste verjaardag. De hele kerst zat de familie Pouw dus onder de pannen. Tegenwoordig gaan we nog steeds naar de verjaardagen, maar wel is de planning iets anders geworden, iedereen doet lekker waar die zin in heeft. Maar het blijft nog steeds een familie gebeuren en dat zal het ook nog voor een lange tijd blijven. Wat maar goed is ook, want Kerst is toch het samen komen van iedereen waar je om geeft.

Sjezen we weer vlug terug. Van al het eten heb ik een maagzweer, Dat was dan de Kerst weer.

-

Irritant knipperende kerstversieringen in de winkelstraten en alle manieren waarop mensen hun voortuinen en gevels toetakelen!

De Kerst van Lotte

-

De kans op een witte kerst blijkt altijd weer te klein. Kerstboom optuigen is wel weer een leuke bezigheid in de vakantie, al is het dan al 10 jaar dezelfde nepboom omdat mijn moeder allergisch is voor hars.

Fijne Kerstdagen en alvast een gelukkig nieuw jaar! 4

Verplichtingen van het kerstdiner? Voor het uitsloven in de keuken kan je me wel wakker maken. Ergo: Wie sponsort mijn reis naar een warm oord waar ze geen Kerstmis kennen?
5

-

//> com’eens langs bij... g j COM’eens langs bij:

en motivatie van zo iemand. Dat is momenteel ook een discussie die wordt gevoerd: moet je studenten meer gaan verplichten in de hoop dat dat leidt tot meer motivatie, of moet je ervoor zorgen dat ze zelf de motivatie en ruimte creëren om zichzelf te ontwikkelen? Ik vind dat we meer en meer richting verschoolsing gaan: docenten denken dat studenten achter de broek moeten worden gezeten omdat ze anders niet presteren, studenten vinden dat docenten duidelijk grenzen moeten stellen en deadlines moeten formuleren, anders komt het er niet van. En dat terwijl de Universiteit juist toe moet naar meer eigen verantwoordelijkheid, meer vrijheid en meer eigen motivatie om zelf te bepalen wat je wil doen. Waarom komen studenten niet bij elkaar om te praten waar ze zelf les over willen hebben, om daar vervolgens een docent bij te zoeken? Je studeert voor jezelf, gebruik je docenten dan ook om jouw doelen te realiseren. Dit is hét moment om te denken “wat wil ik eigenlijk?” en “waar wil ik naartoe?”.

Leo Lentz,

docent onderzoeker Nederlands
Leuke mensen hè, die docenten van je? Maar wie zijn ze nou eigenlijk en wat houdt ze bezig? Hoe zijn ze bij CIW terechtgekomen en hoe kijken ze er tegenaan? Wat drijft hen nou om les te geven, maar ook: wat zijn hun andere interesses? In “Com’eens langs bij” interviewen we ieder nummer een CIW-docent(e) en stellen we hem of haar de meer en minder belangrijke vragen des levens. Deze keer gingen we langs bij de man die niet van kunstkerstboompjes uit Venezuela, maar wél van Nederlandse literatuur houdt: Leo Lentz.
Com’eens langs bij: Leo Lentz Nee, het leven van een Com’inforedacteur gaat niet over rozen. Dan is het al een saaie en grijze dag, en dan ga je ook nog eens buiten collegetijd naar een docent toe. Pure masochisme? Nee – niet als je ontvangen wordt door de immer vriendelijke en enthousiaste Leo Lentz, die sommige lezertjes wel zullen kennen van cursussen als Instrueren & overtuigen of Instructieve documenten. Hoe was de student Leo Lentz en wist hij meteen al wat hij wilde gaan studeren? Toen ik moest nadenken over mijn studie twijfelde ik tussen Italiaans en Nederlands. Ik ben opgegroeid in een gezin waarin vreemde talen een belangrijke rol speelden, zo gaf mijn vader Duits en Engels. Italiaans vond ik een prachtige taal, maar uiteindelijk dacht ik: ik weet niks van de Italiaanse literatuur en ik houd van Nederlandse 6 Hoe bent u bij CIW terecht gekomen en hoe kijkt u tegen CIW aan? Ik ben niet “bij CIW terechtgekomen”: ik werk gewoon met studenten aan literatuur. Vandaar dat ik uiteindelijk voor Nederlands gekozen. Wat betreft hoe ik was als student: een aantal jaar geleden zag ik toevallig mijn cijferlijsten weer eens, en ik dacht: als ik daar als daar als docent naar kijk, dan was ik een middelmatige student. Maar ik merkte dat naarmate ik meer keuzes kon maken, ik meer gegrepen raakte, me meer inzette en zorgvuldiger werd. Maar ik ben niet cum laude afgestudeerd. Welke eigenschappen heeft de ideale leerling? Een leerling... ja, dat doet me toch te veel aan school denken, terwijl de ideale student niet schools is. Je moet het over studenten hebben: de ideale student is geen leerling. Een leerling kan wel kiezen voor een profiel, maar krijgt toch altijd een heel pakket voor zijn kiezen. Een student kiest eigenlijk voor één vak (CIW, Nederlands) en dat is zijn vak geworden en daar gaat hij voor. Je verwacht daardoor meer zelfstandigheid cursussen. Ik weet ook vaak niet waar studenten vandaan komen en ik kan dat ook niet zien aan hun werk. Ik voel me net zo goed een CIW- als TCS- als Neerlandistiekdocent. Ik heb aan de wieg van CIW gestaan. Het leek me een leuk idee om met film- en televisiewetenschappers samen te werken. CIW is een studententrekker, zelfs ondanks de huidige studentenschaarste. Ik denk dat de formule leuk is voor zowel studenten als docenten, alhoewel het me opvalt dat de docenten zelf geen CIW’er zijn. Zo weet ik zelf te weinig af van het Beelden geluidgebeuren. Maar wellicht dat deze situatie gaat veranderen als heel Letteren op de Drift zit.

Dus studenten moeten eigenlijk ambitieuzer zijn? Ja! Ik vind dat studenten zich veel te weinig realiseren dat ze collegegeld betalen voor alle universiteiten en opleidingen in het land. Je hebt nú de kans om een ander vak erbij te doen, dat is eigenlijk gratis. In Nijmegen doe je er bijvoorbeeld standaard al een andere taal erbij. Ikzelf heb naast Nederlands en Taalbeheersing, Spaans erbij gedaan: ik was gefascineerd door Latijns-Amerika en haar cultuurimperialisme en ik ben er ook veel geweest. Het spreken van een vreemde taal, het maken van reizen en je afvragen wat er in die landen gebeurt, dat kan zowel je studie als je leven zo enorm verrijken. Maar denk

“Ik heb één keer in Cuba kerst meegemaakt en één keer in Venezuela, maar dat was toch ook niet alles: er stonden toch nog kunstkerstboompjes in Venezuela!”
ook aan het praktische aspect: studenten hebben het enorm moeilijk om aan een baan te komen. Zorg ervoor dat je iets extra’s te bieden hebt, daar heb je nu de kans voor. Stel je beheerst Engels, Spaans, Turks of Arabisch - dan ben je natuurlijk een uitzonderlijke kracht voor een werkgever. Wat is het leuke aan lesgeven? Ik vind het leuk om mensen te zien groeien, dat je kan helpen en bijdragen in hun groeiprocessen. Studenten zijn mensen die in vele opzichten eigenlijk al volwassen zijn, maar in vele andere opzichten nog niet (ik woon zelf in een wijk met veel studentenhuizen, dus ik weet hoe onvolwassen ze kunnen zijn). Het is leuk om te zien dat mensen in hun studie groeien en zelfstandiger worden, meer eigen keuzes maken en zelf de lat neerleggen. Daar moet je samen met je studenten zien te komen. Het is ook leuk om ze later terug te zien, als ze een baan hebben en moeilijk werk doen: je hebt toch bijgedragen aan het //> 7

“Je studeert voor jezelf, gebruik je docenten dan ook om jouw doelen te realiseren. Dit is hét moment om te denken “wat wil ik eigenlijk?” en “waar wil ik naartoe?”

//> vervolg g
//> kwalificeren van die mensen. Zo doe ik nu een project met iemand die jaren geleden is afgestudeerd en nu probeert om de websites van alle ministeries te evalueren. land gaan. Dat opgeprikte en dat huichelachtige “vrede op aarde”, het is er niet en het zal er ook nooit zijn. Dat zwijmelige, ik vind het helemaal niks. Dilemma’s: • U geeft zelf de mastercursus Webevaluatie, wat vindt u van uw eigen website? Nou... die is niet zo best nee. Maar ik maak een groot onderscheid tussen evalueren en zelf iets maken, hoewel je eigenlijk in je eigen werk ook de normen moet handhaven die je claimt ten opzichte van anderen. Maar ik ben website-evaluator, geen websitebouwer! Ik werk met beperkte middelen, dus het moet wel eenvoudig blijven. • • • • Lingo of Tien voor Taal? Tien voor taal. Sinterklaas of Kerstmis? Dan maar Sinterklaas. Je moet er wel veel voor doen, maar toch. Oliebollen of appelflappen? Appelflappen. Champagne of priklimonade? Champagne. Freek de Jonge of Youp van ‘t Hek? Freek de Jonge, ik vind Youp een enorme corpsbal. Wat is voor u het echte kerstgevoel? Ik vind kerst verschrikkelijk, ik houd er totaal niet van. Ik heb wel eens het voorstel gedaan om ergens naartoe te gaan waar je niks van kerst merkt, Marokko ofzo. Ik heb één keer in Cuba kerst meegemaakt en één keer in Venezuela, maar dat was toch ook niet alles: er stonden toch nog kunstkerstboompjes in Venezuela! Dan kan je maar beter naar een islamitisch Wat kunnen we van u verwachten in de toekomst? Dat ik ouder, kaler en grijzer ben. Ik heb met enorm veel plezier columns geschreven en ik zou heel graag meer in het creatieve vlak schrijven. Ik vind dat heerlijk om te doen, maar ik ga niet thuis weer voor de lol achter de computer zitten, dan pak ik toch liever een boek. Over een jaar of vier moet een boek met Menno de Jong over webevaluatie klaar zijn. Dat wordt een

het proÀel
naam: Leo Lentz opleidingen: Nederlands en Taalbeheersing publicaties: Te veel om op te noemen, zie http://www. let.uu.nl/~leo.lentz/personal/publikaties. html grote voorbeeld: Nooit gehad: “je moet erg voorzichtig zijn met grote voorbeelden, die vallen op een goede dag altijd door de mand en dan blijkt het een grote desillusie te zijn. De mens is maar een gebrekkig wezen”. Mensen die hij bewondert: John Lennon en Bob Dylan. raakt onder de indruk van: Muziek, mooie boeken. “Dat moeten studenten ook veel doen, veel lezen. Tip: ‘Life of Pi’ van Yann Martel. Het gaat over een jongen die schipbreuk heeft geleden en midden op de oceaan dobbert… samen met hyena, een zebra, een orangoetan en een tijger”.

//> oh com’er eens kijken! van binnenuit
Bij de meeste van jullie zal de naam Karsten bekend in de oren klinken. Misschien ken je Karsten omdat hij mentor is geweest tijdens de introductie of doordat hij dit jaar mede SV Contact bestuurt. In ieder geval genoeg redenen om zijn kamer eens te inspecteren. Wie weet wat je nu allemaal over hem uitvindt wat je niet eerder achter hem had gezocht!
Even voorstellen Even wat feitjes over Karsten om je geheugen op te frissen. Deze gezellige jongen is 22 jaar en bezig met de Master Communicatiestudies. “Ik ben een jongen, een actieveling, ik wil overal van op de hoogte zijn, de touwtjes in handen hebben en ik ben sociaal. Maar ik zou ook iets negatiefs over mijzelf moeten zeggen anders kom het zo egoïstisch over!”. Dat Karsten een actieve jongen is, blijkt

be ke

Karsten Veerman
gemakkelijk. Sommige mensen vinden hun kamer via internet. Karsten heeft ook op deze manier zijn kamer gevonden: “Ik heb gereageerd op een oproep die op www.kamertje.nl stond. Bij het hospiteren werd mijn oude huisgenoot gekozen. Hij zag er vanaf en daarom werd ik gevraagd voor deze kamer. Drie dagen later zou ik op vakantie gaan naar Tunesië dus ik ben van tevoren nog snel verhuisd. Zo hoefde ik niet nog een maand huur van mijn oude kamer te betalen. Ik woon er trouwens sinds mei dit jaar.” Het leukste van z’n kamer vindt Karsten “de hoge gangen, de grootte - 16 m² - en dat ons huis vlakbij het centrum staat. Mijn grote trots van mijn kamer? Mijn bed, omdat het lekker ligt - de redacteuren krijgt een demonstratie - en je er met twee personen in kunt liggen. Dat is stukken beter in vergelijking tot mijn vorige kamer, waar ik een opklapbed had.” Als hij toch begint over zijn inrichting is het natuurlijk de vraag of hij anderen zijn meubels in elkaar heeft laten zetten of dat hij zelf handig genoeg is. Karsten blijkt toch een handige man. “Ik heb het grootste gedeelte van de meubels zelf in elkaar gezet. Behalve het kastje dat mijn vader Maartje en Marjolein Ieder huisje heeft zijn kruisje. Zo blijkt voor mij heeft gemaakt en een kastje dat ik langs de kant van de weg heb gevonden.”

KEN
ook Karsten’s huis een geschiedenis te hebben. “Vroeger zat hier een bordeel. Ook is dit huis een volksbadhuis geweest. Herman van Veen heeft er zelfs nog iets over geschreven. Ik vind dat wel een bijzondere geschiedenis van het huis waar ik in woon.”

eigen omschrijving: Geen sombermans, staat redelijk positief in het leven, met een gezonde dosis scepsis. Tamelijk Pietje precies en behoorlijk actief. Kan slecht stilzitten en wordt daar vaak op aangesproken. Enorm buitenmens, had in een ander leven graag, zou willen ruilen met natuurgidsen in de Biesbosch. goede kant(en): Optimisme. Je moet kunnen lachen met werken in het leven, de humor van de dingen in kunnen zien. slechte kant(en): Mensen te weinig heel erg precies en hard en streng achter de broek zitten. “Ik

naast zijn verdiensten voor SV Contact, ook uit de dingen die hij in zijn vrije tijd doet. “Naast mijn studie onderhoud ik mijn relatie met Ger en werk ik in het weekend twaalf uur in Pijnacker. Ik werk bij daar bij de Albert Heijn (AH), vroeger bij de groenteafdeling en nu bij de bakkerij. Vandaar dat ik een fruitmand van de AH aan mijn wand heb hangen. Dáár (Karsten wijst naar de fruitmand) staat overigens een echte, waar twee mandarijntjes in zitten. Waarom ik geen baantje in Utrecht zoek? Doordeweeks heb ik toch geen tijd, dit verdient goed en ik heb in Pijnacker nog veel vrienden. Op deze manier zie ik die ook nog.” De Kamer Een kamer vinden in Utrecht is niet

“Ik heb met enorm veel plezier columns geschreven en ik zou heel graag meer in het creatieve vlak schrijven.”
8

internationale monografie: een studie waarin alle literatuur op dat gebied bij elkaar wordt gebracht en waarop we onze eigen visie zetten. Het wordt geen bundel met auteurs, maar een boek dat we zelf maken op basis van twee promoties die nu in ontwikkeling zijn <// Arthur

laat graag de ander op zijn eigen manier de dingen doen”.

9

//> contactiviteiten
DE CIW’BEDRIJVENDAG een instant hit!
Je kent het vast wel, dat mensen uit je omgeving je vragen “Wat kun je later met je studie gaan doen?”. Het blijkt voor veel studenten vrij moeilijk te zijn om in een paar woorden antwoord te geven op deze vraag. Op 16 november organiseerden de studieverenigingen SV Contact en SVBC Babylon uit Nijmegen dan ook een bedrijvendag om je een idee te geven van wat er allemaal mogelijk is met CIW op de arbeidsmarkt. Op deze bedrijvendag waren er diverse presentaties en workshops waarbij medewerkers van verschillende bedrijven een indruk gaven van de projecten waar zij zich mee bezig hielden. Alledrie de afstudeerrichtingen binnen CIW (Communicatiestudies, Film & Televisie en Nieuwe Media & Digitale Cultuur) waren vertegenwoordigd. Wie geïnteresseerd was in communicatie kon naar bedrijven als Pioen Communicatie en S Sense gaan. Tijdens de workshops en/of presentaties van deze bedrijven kon je een idee krijgen hoe een dag uit het leven van een communicatiewerker eruitziet en met welke projecten zij te maken krijgen. Studenten die nieuwe media leuker vonden, konden naar het bedrijf E-Focus gaan. Een medewerker vertelde over de websites die zij hebben ontworpen en de problemen waar je tegen aan kan lopen bij het ontwikkelen ervan. E-Focus heeft onder zijn klanten onder andere Ernst & Young, Essent, TROS en Schiphol. Daarnaast waren er meer internationaal georiënteerde bedrijven, denk aan bedrijven als Randstad en Fortis. Deze presentaties en/of workshops informeerden over communicatie- en marketing projecten bij grotere organisaties. Zo biedt Fortis haar medewerkers geregeld projecten op internationaal niveau aan. 10 Maar voordat je bij een van bovenstaande bedrijven aan de slag gaat, zul je eerst moeten solliciteren. Ook hiervoor kon je op de bedrijvendag terecht. Een werknemer van Qompas gaf een workshop over solliciteren. Hierbij werd eerst een stappenplan behandeld dat vaak door sollicitatiegesprek-afnemers afnemen wordt gebruikt. Daarna moesten verschillende studenten “solliciteren”, om je een idee te geven hoe dit stappenplan in de praktijk werkt en wat de meest voorkomende struikelblokken zijn. Na afloop van alle presentaties en workshops, verzamelde iedereen zich in eetcafé De Kneus. Hier werd een geslaagde bedrijvendag met een gratis eerste borrel beëindigd. Kortom: de bedrijvendag hielp je om een beter beeld te krijgen van wat je met de studie CIW kan gaan doen. Als je je bedenkt dat elk bedrijf wel een communicatieve of mediagerichte kant heeft, zijn er heel wat plaatsen waar je aan de slag zou kunnen gaan. CIW is dus heel veelzijdig en zijn er veel meer mogelijkheden dan je in eerste instantie zou denken! Marjolein

indruk(op)wekkende fototentoonstelling
Op een kille donderdag in Amsterdam, stond een groepje CIW-ers na een lange reis voor het fotografiemuseum Foam. Het doel van deze bijeenkomst? Het zien van de tentoonstelling over vijftig jaar World Press Photo. In een uurtje tijd werden de studenten door vijftig jaar indruk(op)wekkende wereldgeschiedenis geleid. De tentoonstelling ging niet over koetjes en kalfjes, maar vooral over oorlog, moord en armoede. Naar, maar ook interessant was het feit dat er heel veel kinderen voorkwamen op de foto’s. Een voorbeeld hiervan is de foto waarop een grote, blanke hand een klein, verschrompeld, zwart handje vasthoudt. Een foto die, net zoals de gehele tentoonstelling artistiek heel mooi was, maar ook zeker iets om over na te denken. Jojanneke & Sophie

//>com’pas p

van DOMSTAD naar HAVENSTAD
Vier jaar heb ik met veel plezier in Utrecht gestudeerd. CIW is nou eenmaal een leuke en gevarieerde opleiding. In het eerste jaar had ik nog zo mijn twijfels over wat het allemaal inhield en vroeg ik me af of ik wel op de juiste plaats zat. Later ben ik gaan inzien dat de keuze eigenlijk een hele goede was en dat communicatiekunde en mediastudies ontzettend interessante vakgebieden zijn. En bovendien: maatschappelijk zeer relevant in deze turbulente tijden van groeiend belang en - volgens sommigen - gezag van de media. Na het afronden van mijn Bachelor CIW heb ik de overstap gemaakt naar de Erasmus Universiteit Rotterdam om daar de Master Media en Journalistiek te gaan volgen. En dat bevalt uitstekend. Allereerst wil ik nogmaals benadrukken dat ik in Utrecht een mooie tijd heb gehad. Het is niet voor niets nog steeds mijn ‘hometown’ en wat is er mooier dan ’s zomers in het zonnetje aan de Oude Gracht een biertje nuttigen? Ook absoluut niets ten nadele van de opleiding CIW. Dat ik een goede en degelijke basis heb gekregen voor het uiteindelijke doel van studeren - het zelf onderzoek doen Het leuke en aparte van de opleiding Media en Journalistiek is de grote verscheidenheid aan vooropleidingen van de studenten. Deze reiken van Algemene Cultuurwetenschappen tot aan filosofie, sociologie of psychologie. Ook zijn er aantal studenten bij deze opleiding terecht gekomen via een HBO-opleiding met daaraan gekoppeld een schakeljaar. Ik ben niet de enige CIW-er van het stel. Wel uit Utrecht, maar zoals bekend wordt CIW aan meerdere Universiteiten 11 Alexander - werd me direct duidelijk toen ik in Rotterdam begon. Een goed onderzoek opzetten is voor mij integendeel tot vele andere medestudenten gesneden koek. Verder merkten decenten op dat mijn schrijfvaardigheid bijzonder goed was. Voor een deel aanleg, kan je zeggen, maar toch ook voor een groot deel ten danken aan docenten uit mijn Bacheloropleiding. Toen ik een sollicitatiebrief schreef om toegelaten te worden tot de opleiding Media en Journalistiek was ik nogal huiverig over mijn kansen, maar deze twijfel bleek ongegrond. Ik kreeg meteen te horen dat de vakken die ik in Utrecht heb gevolgd een prima basis vormen. Dan is er natuurlijk de vraag: waarom de overstap? Mijn voornaamste reden was dat ik benieuwd was naar het reilen en zeilen aan een andere Universiteit. Het verschil is duidelijk te zien. De Master Communicatiekunde is voor zover ik het kan beoordelen vrij theoretisch van aard en linguïstisch georiënteerd. Media en Journalistiek daartegenover in grote mate praktisch en maatschappij georienteerd. Wat is leuker? Dat is natuurlijk een kwestie van smaak. Mij bevalt het in Rotterdam dat veel docenten nog een maatschappelijke betrekking hebben naast hun functie aan de Universiteit. De organisatie aan de Erasmus Universiteit is zeer strak en zakelijk. Wel fijn op zich. Maar als ik dan weer eens van de Drift naar de Kromme Nieuwe Gracht loop langs die schitterende grachtenpanden weet ik weer waar de basis is gelegd. Utrecht is en blijft mijn studentenstad. gedoceerd. De verschillende invalshoeken die hierdoor tijdens de colleges aan bod komen geven iets extra’s aan de opleiding.

www.svcontact.nl
HELDENJACHT
Hoe kun je het begin van een nieuw blok beter beginnen dan met een feestje? De eerste studieperiode waarin iedereen kon wennen aan de collegebanken en readers is voorbij en de eindcijfers druppelen binnen. Blok twee staat op het punt van beginnen, maar gelukkig is er SV Contact in de vorm van de Feestcommissie! Deze commissie heeft dit collegejaar afgetrapt met het thema ‘Helden en Heldinnen’. Dit resulteerde in een bonte verzameling CIW studenten die Dock 154 onveilig maakten. Onder meer Robin Hood, Ma Flodder, Indy, Charlie mét Angels en Elwood zonder Jake bevolkten de dansvloer. Ook was er hoog bezoek in de vorm van ‘Bea’ en waren er diverse mythologische figuren neergedaald om zich aan de geneugten der aarde te onderwerpen. Verrassend genoeg hadden velen de standaarden om een held te zijn dusdanig verlaagd dat zij zich ook onder de groten der aarde konden voegen, maar de pret was er niet minder om. ‘In iedereen schuilt een held’ was dan ook niet voor niets de slogan van het feest. Op naar de volgende party! Michiel

//> dotCom’

//> com’op zeg m’op
hulp uit onverwachte hoek!
‘t Was de nacht voor de deadline en oh het was druk, De lay-out was matig, de inhoud was ruk. De hoofdredacteur, met zijn handen in ‘t haar, Dacht: is dit het einde, nu stoppen dan maar? En toen buiten de wind joeg, met hagel en sneeuw, Ging ons hoofdje dan ook zo tekeer als een leeuw. Maar toen hij ontstak in al zijn razernij, Kwamen plots uit de kachel een kip en een ei! Dit ei van Columnbus nu, ’t was echt heel gek, Had merkwaardigerwijs een enorm grote bek! Zo had ook de kip, één der lelijke eendjes, “Een veelzijdig stuk vlees tussen zijn kleine beentjes”. Ons hoofdredacteurtje, door stress nat van zweet, Zei: “ja hoor, nu is echt de chaos compleet”, En juist toen hij eind’lijk dacht: wie zijn nu zij? Zei d’ kip “Ik ben Kip” en het ei “ik ben Ei”. De Kip en het Ei gingen toen aan de slag, En ze werkten wel driehonderd uren per dag. De stukjes herschrijven en ook nog lay-outen, En ook nog ’t verbeteren van taal- en spelfouten! Ei was soms de kluts kwijt en vloog in het rond, En Kip had soms last van een veer in zijn kont, Maar toch was na afloop, ja dus en vandaar, Toch alles koek en Ei, toch Kip en toch klaar!

Hatsjie!!
Journalistiek tussen de graspollen
Gras(pollen), niesaanvallen, snotneuzen en hooikoorts… Grassrootsjournalism heeft echter veel minder te maken met graspollen dan je op het eerste gezicht misschien zou denken. Grassrootsjournalism is namelijk een vorm van online-journalistiek. Het onderwerp van mijn Eindwerkstuk, de scriptie waar alle CIW’ers vroeg of laat mee te maken krijgen. Aan mij nu de taak om jullie uit te leggen waarmee ik het afgelopen blok bezig ben geweest en jullie hiermee ofwel enthousiast te maken ofwel behoorlijk af te schrikken… Online-journalistiek, CIW’ers kunnen dit nieuwe fenomeen gewoon niet gemist hebben. Denk maar aan de weblogs, digitale wijkkranten, etcetera die je tegenwoordig op het internet ziet. Deze trend brengt een hoop (wetenschappelijke) discussie met zich mee, want het is wel duidelijk dat de traditionele journalistiek aan het veranderen is. Hoe moeten de traditionele media op deze trend reageren? En hoe betrouwbaar is nieuws op internet eigenlijk? Deze vragen en nog veel meer worden bediscussieerd in het discours over online-journalistiek. “Maar hoe realistisch is dit discours nou eigenlijk?”, vroeg ik mij als kritisch wetenschapper in spé af. Hoe staat het in de praktijk met Nederlandse initiatieven op het gebied van onlinejournalistiek? Met deze vraag in mijn achterhoofd stuitte ik in mijn 12 zoektocht op het World Wide Web op de site www.amsterdamsebuurten. nl. Een prachtvoorbeeld van grassrootsjournalism, waarmee ik kon onderzoeken hoe het staat met de participatiemogelijkheden op een van de Nederlandse initiatieven van onlinejournalistiek. In grassrootsjournalism zijn het de burgers die journalistiek bedrijven op het internet. Berichten zijn meestal gericht op lokaal nieuws (een brand, inbraak of bruiloft in de buurt). Ook worden er soms grotere onderwerpen behandeld, zoals de landelijke politiek. Amsterdamsebuurten.nl, een digitale wijkkrant, is een productie van het Haarlems Dagblad. Zij ontdekten dat de lezer te ver af kwam te staan van de krant en wilden te weten komen wat er leeft onder de mensen. De digitale wijkkrant heeft een aantal burgers in de redactie, andere burgers (lezers van de site) kunnen nieuws tippen en ten slotte kan er gereageerd worden op de nieuwsberichten. Een van de andere doelstellingen van het initiatief is de verbetering van de leefbaarheid in de wijk. Door de site zijn de burgers meer op de hoogte van wat er speelt in de wijk. Het uiten van reacties is ook een van de doelen van de site. Zo wordt er namelijk een platform gecreëerd waarop de burgers hun meningen kwijt kunnen. Tweewekelijks wordt er verder een krant gedrukt, waarin een deel van het webnieuws staat. De Digitale Wijkkrant neemt dus niet de plek in Surf voor het volledige Eindwerkstuk naar het SV Contact forum op: www.svcontact.nl/forum In mijn onderzoek heb ik belangrijke verschillen in de mate van participatie geconstateerd tussen de verschillende doelgroepen. Burgerjournalisten schrijven namelijk niet alleen voor de digitale wijkkrant, maar ook voor de gedrukte versie. Hierdoor is voor het aanleveren van bijvoorbeeld een column dus geen internetervaring/kennis nodig. Voor de lezers van de site die nieuws kunnen aanleveren, etcetera is deze kennis wel een vereiste. De gedrukte versie betrekt echter ook mensen met onvoldoende technologisch kapitaal bij het initiatief en motiveert in sommige gevallen zelfs mensen om technologisch kapitaal te verkrijgen door middel van het volgen van een computercursus. Mijn eindwerkstuk kon ik daarom ook afsluiten met de conclusie dat door de verschillende participatiemogelijkheden die verschillende hoeveelheden technologische kennis vereisen dit project een zeer brede doelgroep kan aanspreken. van wijkkranten, maar is meer een ‘ontmoetingsplaats’ voor de burgers op het internet. De gedrukte krant betrekt weer bewoners in het project die geen computer hebben. Dineke Sanders, een van de moderators van de site: “Zo is een 73 jarige vrouw na het lezen van de krant een cursus gaan volgen en is nu helemaal met internet bezig”.

Arthur (vrij naar Clement Clarke Moore – ’t Was the night before Christmas).

//> com’ix

13

//> complex p

//> sitCom’

$EX $ELL$!

t v - p r o g r a m m a ’s : sexier krijg je ze niet
We hebben de afgelopen seizoenen heel wat blauw op tv gezien. Denk maar aan ‘De Smaakpolitie’, ‘De Modepolitie’ en ‘De Schoonmaakpolitie’. Nee, wat dat betreft kon de kijker veilig naar de tv kijken! Toch ontbrak er nog één onderwerp waar de bevolking heel wat controle van de politie bij kon gebruiken… Seks!
Het begon in Engeland met het zogenaamde ‘The Sex Inspectors’. Ingedutte, fakende en altijd-te-moe-voor-de-daadzijnde stelletjes konden zich opgeven om zich door ware seksexperts te laten adviseren. Natuurlijk kon ook Nederland niet achterblijven en werd al gauw het programma ‘Beter in Bed’ geïntroduceerd. Twee experts droegen de stelletjes op om allerlei psychologische en fysieke taferelen uit te voeren zodat hun liefdesleven weer zou opbloeien en een ware transformatie tot twee pril verliefde, naar elkaar smachtende jonge mensen zou volgen. Maar dit alles bleef voor de kijker niet ongezien: de bewakingscamera draaide, weliswaar met discrete montage, vrolijk mee. Je reinste porno van Nederlandse bodem? Die vraag is niet onterecht als je bedenkt dat ‘Beter in Bed’ al om 20:30 op tv te zien is! Misschien iets te vroeg voor de kijker die niet op zulke programma’s zit te wachten. Dat taboes doorbroken worden, zal ongetwijfeld zijn goede kanten hebben, maar iets later op de avond zal voor de jonge kijkers beter zijn. Dan naar “de Consumentenbond voor voorlichting over seks en drugs”. Het nieuwe programma ‘Spuiten en Slikken’ van BNN biedt geen eerste hulp bij seksproblemen, maar brengt live verslag van LSD-trips en live-tests van de nieuwste seksspeeltjes. Dat Ties van Westing het met een dikke dame doet op het o zo bekende ‘Gooise matras’ is eigenlijk de

normaalste zaak van de wereld. ‘Spuiten en Slikken’ richt zich liever op abstractere dingen als trilkonijnen. Voorlichting, daar gaat het om, maar toch lijkt het grootste doel amuseren. We zijn gewend dat alleen de nadelen van drugs worden opgesomd met de duidelijke boodschap dat we er toch in ’s hemelsnaam niet aan beginnen. Maar als we Filemon Wesselink in een lachkick zien chillen, worden we niet gedemotiveerd om een LSD-postzegeltje te plakken. ‘Spuiten en Slikken’ gaat niet in op de maatschappelijke gevolgen, maar blijft heel stoer in haar rol zitten. Gelukkig wordt ‘Spuiten en Slikken’ op een stoerdere tijd uitgezonden dan ‘Beter in Bed’. Vibrerende seksspeeltjes, verslaafden en drugs heersen hier op de beeldbuis vanaf de meer volwassen tijd van 23:00 uur. Vooral door de niet echt zoetsappige onderwerpen die worden behandeld, blijkt maar weer dat zendtijd voor een groot deel kan voorkomen dat de verkeerde groep kijkers aan de buis gekluisterd zit. Programma’s zoeken seks nog steeds op, maar wel op een originele manier. We zijn in Nederland niet meer preuts genoeg voor flauwe grapjes als in ‘Fawlty Towers’. De maatschappij is steeds moeilijker te bevredigen als het op vermaak op televisie aankomt. De grens tussen vermaak en “programma’s die niet alléén bij onze grootouders een schokreactie oproepen” wordt steeds kleiner. Seks is amusement: dat lijkt ook de nieuwe zender Talpa door te hebben. Alsof het een zaak op leven en dood is lijken ze in het programma Big Brother ook nog kijkers te willen winnen met de publicatie van spannende romances in de speciale kamer. Seks is amusement... Lekker toch? Marrit en Anouk 15

Naast de hedendaagse vormen van communicatie op internet als bloggen, chatten/cammen en mailen is er ook zoiets te onderscheiden als profilen. Bekende sites à la Hyves, geven gebruikers gratis de mogelijkheid zichzelf op internet te presenteren. Of liever gezegd, te profileren. Want elke gebruiker stelt een eigen flashy profiel op waarin hij/zij middels een makkelijk te gebruiken, grafisch aantrekkelijke interface informatie over zichzelf publiceert. Het fenomeen dat aan de basis van dergelijke platforms ligt spreekt veel minder tot de verbeelding: de database. Een korte verhandeling over de relatie tussen mens en gegevensmatrices. Ik log in op hyves.nl, check de nieuwe tips van mijn vrienden uit mijn netwerk, voeg een nieuwe vriend toe en laat als eerste een krabbel op zijn profiel achter. Op de pagina van mijn ex op cu2.nl check ik de foto’s van haar verjaardagsfeest en verneem dat ze haar zoveelste 14

scharrel heeft gedumpt. Als laatste zie ik op superdudes.nl dat mijn broertje zich niet goed voelt omdat hij van het weekend weer te veel heeft gezopen. Chatten en cammen zijn uiteraard de meest directe vormen waarmee je via het internet kunt communiceren met vrienden. Afgezien van enkele smilies heeft mailen voornamelijk een zakelijk karakter: de boodschap wordt gecommuniceerd en daarmee uit. Bloggen heeft een wat persoonlijker tint gezien het dagboekachtige karakter van de blogs. Een blog bevat over het algemeen informatie over het dagelijkse reilen en zeilen van de blogger. Op profile sites zoals hyves.nl, cu2.nl, sugababes.nl en superdudes.nl geven de gebruikers de eigen identiteit compleet bloot. Vaste vragenlijsten en invulschermen laten ons op een haast gestandaardiseerde wijze informatie over onze eigen identiteit geven.

Dat komt omdat alles opgeslagen moet worden in een database, of gegevensmatrix. Dat is misschien wel de beste vertaling van het Engelse woord database; een reeks rijen en kolommen zoals we die kennen uit Excel. Niets spannends aan. Het wordt pas spannend wanneer je als gebruiker zelf mag bepalen welke kolommen en rijen er gevuld kunnen worden. Een dergelijk systeem bestaat al wel en heet PHP; de taal voor het bouwen en vullen van databases. Profile sites zijn ontzettend succesvol dankzij de gebruiksvriendelijkheid; PHP zal nooit aanslaan onder de fanatieke profiler maar wellicht zal er ooit een cross-over verschijnen. Tot die tijd moeten zullen ze het moeten doen met databased profiles en is het nog even wachten tot we echt databeest kunnen worden. Remco La Rivière

com’
kritisch met een knipoog

info

het officiële verenigingsblad van SV Contact nr. 3 jaargang 5

“looking gorgeous honey!”
De psyche achter het compliment

Nieuwe Spelling? zeg liever Nieuwe Kwelling!
Het nieuwe zorgstelsel:

PUUR VERGIF!

//> welcom’info 2 4 6 7 8 11 12 14 15
Welcom’info Com’ix

Oh com’er eens kijken Fabels en leugens over het nieuwe zorgstelsel SV Contact Bestuur Man, wat zie jij er goed uit! Com’op zeg & Com’ix Contactiviteiten

Sjiesjiek
vanaf € 65,www.sjiesjiek.com loekieo@gmail.com 030-6066457

Galastress: wie kent het niet? Op zoek naar dé perfecte galajurk?
Kijk op: www.sjiesjiek.com
¤ je kiest je eigen stof ¤ ontwerpt zelf een model ¤ resultaat: jouw droomjurk

Nieuwe Kwelling.

beste lezers,
In tegenstelling tot wat ik in mijn vorige voorwoord meldde, heeft de Com’Info geen kleurtje gekregen. Ondanks dat het nog steeds onze ambitie is om jullie dit blad in full color aan te bieden hebben we onvoldoende middelen om deze langgekoesterde wens te realiseren. Tot het moment daar is proberen jullie een informatief, grappig, kritisch en ontspannend verenigingsblad in zwart-wit aan te bieden. Want daar is ook niks mis mee. Foto’s en films zijn in zwart-wit vaak net zo mooi als in kleur, want het geeft het beeld een eigen karakter. En dat heeft de Com’Info ook, een eigen(wijs) karakter. Met in dit nummer weer vertrouwde rubrieken als Oh com’er eens kijken, Contactiviteiten en Com’ix. Maar ook nieuwe verrassende artikelen. En dat kleurtje, dat komt van de zomer vanzelf wel.

Miscom’municatie!
Veel leesplezier toegewenst en tot de volgende uitgave! Michiel Kraijkamp | Hoofdredacteur Com’Info is het officiële orgaan van SV Contact, de studievereniging van Communicatie- en Informatiewetenschappen in Utrecht. Jaargang 5 - nummer 2 Verschijnt 4 keer per jaar
2 In de afgelopen Com’Info is per ongeluk onder ‘Hatsjie!! Journalistiek tussen de graspollen’ de naam van de auteur verdwenen. Dit artikel is geschreven door Mariska Swart.

colofon

Hoofdredacteur Michiel Kraijkamp Eindredactie Lorenz van Gool Lay-out Jago van den Akker

Illustrators Margot Bogers Lorenz van Gool Redactie Carolien Blonk Lorenz van Gool Maartje van der Heijden Anouk Hunink Marrit Müskens Marjolein Schouten

Met dank aan Riëlle Nij Bijvank Contact via redactie@svcontact.nl of Postbus SV Contact KNG 29 - Secretariaat Verkrijgbaar op Trans 10 en KNG 29

3

//> oh com’ er eens kijken! j tweeling: ook twee dezelfde kamers?
Waarschijnlijk herken je ze aan hun bril, neus of jas. Ze beweren zelf een twee-eiige tweeling te zijn, maar er zijn genoeg mensen die dat niet geloven als we het hebben over de derdejaars tweeling Els en Dianne Gosens. De redactie is benieuwd of hun kamers net zo op elkaar lijken als dat zij van elkaar weg hebben. En missen ze elkaar, nu ze niet meer in één huis wonen?

Els op bed in haar kamer

even voorstellen:
Els: “Als ik mijzelf moet omschrijven in vijf woorden dan ben ik optimistisch, een levensgenieter, naïef maar lol staat voorop, gek en een Brabander.” Dianne roept tussendoor wat dingen als “Dat vind ik ook!”, “Dat is ook zo flauw” en “Ja, doe maar gewoon gek!” Dianne: “In vijf woorden ben ik optimistisch, positief, humoristisch, naïef…” Els: “Dat ben ik nog veel erger! Dat moet

ik ook!” Na lang denken over het vijfde woord, zegt Dianne: “Vrolijk, levensgenieter, lachen, lacht graag, humor is belangrijk en lol hebben.” Els: “Ik ben niet echt bijgelovig, maar ik lees wel de horoscoop.” Dianne: “Als rare gewoonte lees ik ook elke dag de horoscoop.” Els en Dianne allebei: “We vinden het niet erg dat we veel op elkaar lijken, ook al snappen we wel dat mensen dat vinden. We zijn een twee-eiige tweeling.

Je kunt ons uit elkaar houden door te denken: zij heet Dianne en haar bril is rood (Dianne begint met een ‘d’ en rood eindigt met een ‘d’).” Els: “Onze neuzen en ogen zijn ook anders: mijn ogen bijvoorbeeld zijn groen en groter (behalve na het uitgaan). Daarnaast denk ik een seconde langer na dan Dianne en af en toe hap ik ook lekker.” Dianne: “Ik ben naïever en ik hap sneller.”

eeneiïge kamers?
Wat betreft persoonlijke eigenschappen en dingen hebben Els en Dianne duidelijk veel gemeen. Maar hoe zit het met hun kamer?

Wanneer Dianne gevraagd wordt of ze de Ikea heeft kaalgeplukt lacht ze en zegt: “Kijk maar om je heen! Heel veel had ik al van m’n vorige kamer, maar ik heb er nog dingen bij gekocht.” Els: “De inrichting van mijn kamer is geïnspireerd door mijn eigen creativiteit, maar ook door de Ikea-kamers.” Dianne: “Onze kamers zien er net zo uit als de showroomkamers bij de Ikea.” Dianne: “De grote trots van mijn kamer is de bank. Toen ik deze kamer kreeg wist ik alleen dat ik een oranje muur met een rode bank wilde. Met Sinterklaas heb ik geld van mijn opa gehad en daar heb ik de bank van gekocht. Nu is het dus eigenlijk de bank van opa.” Els: “De trots van mijn kamer is mijn groene muur, omdat hij fel is en er vrolijk en leuk uitziet.”

Sinds november 2004, toen Dianne verhuisde naar een SSH-kamer in Tuindorp en Els wat later volgde, wonen ze niet meer samen. Hoe is dat nou? Zijn jullie daardoor veranderd als tweeling? Zien jullie elkaar nog net zo vaak? Els: “Ik denk dat het wel mee valt hoe we veranderd zijn sinds we een aparte kamer hebben. Ook al zouden de situaties omgedraaid zijn (Dianne had eerder een nieuwe kamer dan Els), dan zou ik niet een kamer met dezelfde kleuren als Dianne willen hebben. Bij deze kamer in Tuindorp heb ik kleuren gekozen die ik leuk vond, maar andere dan Dianne, omdat zij die kleuren al had.” Dianne: “We missen elkaar eigenlijk niet zoveel. Ok, we doen minder samen dan toen we nog in één huis woonden, maar

ik zie haar nog wel.” Els: “Ik mis Dianne niet heel erg ondanks het feit dat we niet meer in één huis wonen, omdat we samen college hebben, we dicht bij elkaar in de buurt wonen en we minstens een keer per week samen eten.” Het lijkt er verdacht veel op dat Els en Dianne onafscheidelijk zijn. Ze bevestigen dit nog even wanneer Els vertelt over haar ideale avondje thuis. “Het wisselt hoe mijn ideale avond eruitziet. De ene keer heb ik zin om thuis een film te kijken en de andere keer een spelletje te spelen met huisgenoten.” Dianne reageert meteen daarop met: “Aah, dan wil ik meedoen!” Maartje en Marjolein

Dianne relaxt op de trots van haar kamer: de bank.

4

5

//> com’mercie
Na het mediacircus rond het nieuwe zorgstelsel zal iedere student al op de hoogte zijn van de mogelijkheid om over te stappen naar een nieuwe zorgverzekeraar. De kosten voor het over brengen van deze boodschap zijn alleen al in de eerste negen maanden van 2005 vervijfvoudigd. Het zijn zorgverzekeraars als Menzis ( 7,6 miljoen), Agis ( 4 miljoen) en Achmea ( 3,6 miljoen) die hun budget voor reclame op tv, radio en in gedrukte media omhoog hebben gebracht. Voor de maatschappijen is het de kans om nieuwe klanten te werven en oude klanten te behouden. Bij al deze pracht en praal wordt echter niet aangegeven dat het de verzekerden zijn die de kosten moeten opbrengen.
Iedere zorgverzekeraar heeft zijn eigen lokkertjes om klanten over te halen de verzekering bij hem af te sluiten. De ene doet dit door de indruk te wekken dat er geen goedkopere verzekering bestaat dan degene die hij aanbiedt, en de andere biedt cadeaus aan als lokmiddel. Dit klinkt allemaal mooi en aardig, maar de kans is aanwezig dat aanbiedingen en uitspraken over de nieuwe zorgverzekeringen gebaseerd zijn op gebakken lucht.

//> sv contact

condooms te voldoen. Zo zou het aantal soa’s en hiv-besmettingen volgens CZ een halt toe geroepen kunnen worden. En ja hoor: Bij dit lokkertje zitten een aantal addertjes onder het gras. Vrouwen komen namelijk alleen in aanmerking voor de vergoeding voor de morning-afterpil wanneer ze 21 jaar of ouder zijn. Studenten tussen de 17 en 21 jaar zullen moeten hopen dat de condooms tot die tijd hun werk doen. Een woordvoeder van CZ beweert dat studenten met de condooms 70 euro besparen. En dat terwijl je voor honderd DFY-condooms slechts 50 euro betaalt.

Fabels en leugens over het nieuwe zorgstelsel
De Jackpot!
Door tussen de regels door te lezen, die de Belastingdienst hanteert voor het toekennen van zorgtoeslag, kun je profiteren van het nieuwe zorgstelsel in plaats van er op achteruit te gaan. Als je namelijk samenwoont met een ‘partner’ kan het je een financieel voordeel opleveren. Zodra je samen met iemand in een huis woont, erkent de wet de ander al als een partner. Je hit de jackpot pas echt wanneer je samen minder dan 17.000 euro verdient, omdat je dan de maximale toeslag van 1155 euro ontvangt in plaats van 400 euro als je alleen woont. Als je dus een koelkast, een wc of een badkamer samen deelt dan is de zaak duidelijk: partnerschap. Je hoeft slechts aan een aantal eisen te voldoen en je kunt samen met je vriend of vriendin zorgpartners worden. Zo ben je de Belastingdienst te slim af. Marjolein

Com’t er een nieuw bestuur?

Wij als bestuur willen onze goede ideeën en plannen van het afgelopen jaar natuurlijk in alle vertrouwen kunnen overdragen aan een nieuw en vers bestuur. En dat gebeurt al in april! Vanuit het idee dat de beste ideeën onverwacht last minute opkomen, ontstond de volgende zoektocht:

“Dit is echt de laatste keer dat ik kijk of er nog aanmeldingen zijn!”

“Heej hallo, wil jij misschien in het bestuur?”

…Weer leeg. Het secretariaat wordt vast gek van m’n gestalk…

Leugens
Ook de bedenkers van het nieuwe zorgstelsel blijken niet altijd de waarheid te vertellen over de hoogte van de zorgkosten. Zo heeft de politicus Hans Wiegel de overtuiging dat studenten momenteel bijna geen premie hoeven te betalen. Hij vergeet aan te geven dat studenten met een parttime baan door hogere zorgkosten er financieel hard op achteruit gaan. De maximale zorgtoeslag gaat namelijk uit van een fulltime minimum salaris voor 23 jarigen en ouder. Studenten houden minder over, omdat zij met een parttime baan nog minder verdienen en niet meer toeslag ontvangen dan 23 jarigen en ouder.

“Shit, de schoonmakers waren ons net voor!”

“Het ruikt alsof ze zich hier verschuilen!” “Joehoe! Waar blijven jullie om je op te geven?”

Fabels
Om maar eens een voorbeeld te geven: zorgverzekeraar CZ is met zijn condoomactie razend populair geworden. Al bijna 8000 studenten hebben zich voor de nieuwe polis aangemeld. De deal is dat een student bij een aanvullende verzekering honderd condooms gratis krijgt. CZ zegt met deze aanbieding niet alleen de anticonceptiepil en de morningafterpil te vergoeden, maar ook aan de gemiddelde jaarlijkse behoefte van 6

“Word jij lid van het nieuwe bestuur?”

“Zelfs oppermachtig Google kan ons niet verder helpen, wat nu?”

Als laatste wanhoopsdaad…

7

//> com’plimenten
Wie hoort er nou niet graag dat je er goed uitziet vandaag. “Van een goed compliment kan ik twee maanden leven” wordt wel eens gezegd. Hoezeer het woord ‘compliment’ ook alle goedheid van de wereld uitstraalt in het woordenboek; niet alles wat gedrukt staat is in de praktijk waar. Niet iedereen heeft het zo hoog wanneer ze gecomplimenteerd worden. Zo denkt mijn vader dat hij de vorige opdracht verkeerd heeft gedaan als zijn baas hem complimenteert met zijn huidige opdracht, kijkt een vriendin van mij direct bedenkelijk in de spiegel als ik zeg dat haar haar zo leuk zit en vind ik het niet echt tof als een eerste klas gangster me komt vertellen dat hij van mij billen houdt. Kortom, complimentjes kunnen goed zijn bedoeld, maar of ze ook goed ontvangen worden is nog maar de vraag.
Communicatiedeskundige Agnes Verbiest schreef het boek ‘Als ik jou toch niet had. De taal van complimenten.’ Hier gaat ze in op de problemen die de zender of ontvanger van een compliment tegen het lijf kan lopen. Zo kan de gever meerdere dingen bedoelen en willen bereiken met een compliment en kan de ontvanger verschillende reacties geven: volmondig beamen of keihard negeren. Interessant is, en dit heeft de conversatieanalyticus Agnes Verbiest ons zo goed weten uit te leggen, dat mannen en vrouwen wel degelijk andere complimentjes geven. Vrouwen strooien regelmatig met de zogenaamde ‘solidariteitscomplimentjes’, terwijl mannen de voorkeur geven aan 8

‘aanmoedigingscomplimentjes’. Met een solidariteitscompliment laat iemand zien dat hij of (meestal) zij dezelfde waarden deelt als de ontvanger van het compliment. Hier wordt vooral de sfeer rond het compliment belangrijk gevonden, terwijl de inhoud er weinig toe doet. Een bekend voorbeeld is: “Wat heb je chique schoenen aan!”. Alleen is het jammer dat bij 90 procent van de gevallen direct de vraag “hoe duur waren ze?” volgt. Mannen willen met hun aanmoedigingscomplimenten bereiken dat de ontvanger het compliment serieus opneemt. Ze willen geen knus, gezellig compliment geven, maar juist een compliment wat stáát. Waar de ontvanger iets mee kan, wat de gever meent, wat kortom… saai is. Ik bedoel, wat moet je nou met een compliment

man, wat zie jij er goed uit!
als: “Zo, goed dat je deze maand minder aan kleren hebt uitgegeven.” Ja… dankjewel hoor!

op zoek naar slachtoffers om daar een opmerking tegen te maken. Zo hoorde ik er laatst - en deze is nog behoorlijk goed te behappen - één zeggen: “Ooh, maar jij mag wel bij ons komen zitten hoor! Hèhèhè…” En dat terwijl mijn vriendje naast me zat! Ik denk dat weinig mensen zulke complimentjes dus zullen waarderen, als ze zelf geen 60+ zijn. Nog een voorbeeld. Ik zit op de fiets en drie jochies van een jaar of twaalf roepen vanaf de schommel “Hee lekker wijf, hij (ja, ze hebben het ook nooit over zichzelf, altijd is een van hun vriendjes de lul) wil met je zoenen!” Daar wordt je dag nou niet bepaald zonniger door, dacht ik zo. Kortom, als je iemand een complimentje wilt maken en deze of gêne moet hier minstens gevleid van glimlachen, kies dan iemand wiens leeftijd valt binnen de categorie: L - < 3 of L + < 6 (L = jouw leeftijd). Weinig dingen zien er zo belachelijk uit als het hoofd dat een complimentje slikt. “Het is voor iedereen nog altijd moeilijk om leuk op een compliment te reageren”, stelt Agnes Verbiest. Iedereen is gewend om op een uitspraak te kunnen reageren, desnoods met “Hou je bek nou eens!” Toch is dit bij het ontvangen niet eens zo makkelijk. Je hebt hierbij twee typen van reageren, maar aan beide zitten wat haken en ogen. Je kunt reageren op de lofuiting, waarbij je het compliment versterkt. Zoals: “Wat heb je een sexy rokje aan!” “Ja hè, ik geil ook ontzettend op mezelf in dit rokje!” Dit kan natuurlijk ietwat egocentrisch klinken. Ook kan je reageren op het waardeoordeel van het compliment, waarbij je laat zien dat je het met de gever van het compliment eens bent. Een voorbeeld hiervan is “Wat een mooi schilderij heb je gemaakt!” “Oh, dank je, dat vind ik ook wel.” Het nadeel hiervan is dat je moeilijk kan zeggen dat je het er niet mee eens

Vrouwen strooien regelmatig met de zogenaamde ‘solidariteits-complimentjes’, terwijl mannen de voorkeur geven aan ‘aanmoedigingscomplimentjes.
“Goedemorgen, schoonheid!” Dat willen we toch allemaal horen als we wakker worden?

machtskwesties
Dan machtsverschillen. Een complimentje van laag naar hoog wordt vaak als vleierij gezien. Een wijze les voor iedereen die hooguit zijn of haar oma heeft gecomplimenteerd met haar homemade appeltaart. Wanneer je op de flirttoer besluit te gaan en iemand wil verleiden met een zwoel uitgekraamd compliment, zoek je slachtoffer dan in je eigen leeftijdscategorie! Om maar een voorbeeld te noemen: iedere zaterdag zit ik met vriendinnen in de HEMA een cappuccino te nuttigen. Toevallig zitten daar ook iedere zaterdag dezelfde groep ouwe zakken geil rond te kijken,

bent, aangezien dit volgens ‘de regels’ vreemd overkomt. Dus wanneer je jouw schilderij nog vreselijker vindt dan de werken van Piet Mondriaan, zal je dit voor je moeten houden.

cultuurschok
In het geven maar vooral in het ontvangen van complimenten hebben we te maken met etniciteitverschillen. Logisch dat in elk land op een andere manier met gedragsregels wordt omgegaan. Neem bijvoorbeeld Indonesië, waar het in zakelijke sfeer niet gebruikelijk is cadeaus te geven maar wel complimenten te

ontvangen waaruit de waardering blijkt. Een andere zaak is het met Amerika, waar complimenten gewoon worden ontvangen met “Thank you”. Een Amerikaans Nederlandse vind het waardeloos dat Nederlanders zich in zoveel bochten wringen het complimentje te incasseren. Niks “Het was geen moeite” of “Ik heb het ook alleen maar in de magnetron gegooid”. Natuurlijk is het de bedoeling dat een complimentje positief wordt ontvangen. Als we daar even vanuit gaan is de Nationale Complimentendag ook een leuk initiatief van haar bedenkers. 9

//> vervolg g
Afgelopen jaar werd deze dag gevierd op dinsdag 1 maart. Het was daarmee de bedoeling dat iedereen minstens drie mensen op straat zou bestrooien met complimentjes. Doel daar weer van was dat Nederland wat vriendelijker en vrolijker naar elkaar zou worden. Toch heb ik de gevolgen nog niet heel erg kunnen opmerken. Tevens heb ik zelf geen één complimentje op die heugende dag mogen ontvangen… Snif… Kijk, en daar heb je meteen de duistere kant van zo’n Nationale Complimentendag te pakken! Wie zelfs dan geen compliment krijgt, is echt goed reddeloos verloren. Of waren er gewoon zo weinig mensen die actief deelnamen aan deze dag, dat de hoeveelheid uitgedeelde complimentjes op 1 maart niets verschilde met een doorsnee dinsdag? De bedenkers van de Nationale Complimentendag hebben ook een pakkende slogan bedacht: “Momentje voor een Complimentje”. Tja, misschien dat iedereen om half 3 - het tijdstip dat iedereen gaar op z’n werk zit en tóch nog 3,5 uur door moet - een momentje kan inlassen en je naasten kan opmonteren met een welgemeend compliment! Net als “4 uur: Cup-aSoup!” De kans is daarmee groot dat op de échte kantoorkantoren meteen wedstrijden worden georganiseerd welke werknemer die dag het leukste compliment heeft gemaakt. vaker bekritiseert dan waardeert. Dit komt omdat je je veel sneller aan iets ergert, dan dat iets leuks je opvalt. Hierbij gaat ze - docenten, let goed op! - in op leerkrachten, die vaak vooral de slechte kanten en resultaten van een leerling ziet. Catherine moedigt aan om oog te hebben voor ieders kwaliteiten, omdat dit een positieve invloed heeft op de andere persoon en tevens kan deze persoon dan beter omgaan met een beetje kritiek. De journaliste zegt dat leraren die hun leerlingen regelmatig complimenteren ervoor zorgen dat de kids zelfverzekerder de toekomst in gaan. Dus leraren: strooien met die complimenten, tot jullie er bij neervallen! Een bedrijf dat heel goed weet hoe je vrouwen kan inpalmen met complimentjes is Dove. Iedereen die de reclame van de Dove-vrouwen wel eens voorbij heeft zien komen weet wat ik bedoel. Elke vrouw kan zich met een van de Dove-vrouwen identificeren. De een heeft grote borsten, de ander kleine, de ene vrouw is wat ronder en de ander juist slank. Je hebt een vrouw met een donkere huid en eentje met een buikje enzovoort. Dove is van mening iedere vrouw haar schoonheden heeft en hier blij mee mag zijn. Natuurlijk weten wij dat Dove hiermee alleen maar klanten mee probeert te lokken, maar om dat nou in de reclame uit te roepen, vindt het bedrijf waarschijnlijk iets te gortig. Om toch stiekem maar gewoon blij met Dove’s complimentjes te zijn roepen we in koor: “Dankjewel Dove!” Zoals we volgens de tegelspreuk alles in het leven moet geven en nemen, moeten we dit ook doen met complimentjes. Waardeer en je krijgt meer. Oh en trouwens, ziet er goed uit hoor! Marrit en Anouk

//> com’op zeg g
het raam staat open: familie
Tsja – familie, dat is me toch wat. Ik kwam er laatst achter dat Jan Smit een bekende broer blijkt te hebben: Bart Smit. En ook Ali B. heeft een bekende broer: Oral B. heet ‘ie. Ik heb weliswaar geen broers, maar ik kwam laatst wel m’n neefje tegen. Daar was ik, op z’n zachtst gezegd, niet blij mee. Mijn neefje is namelijk zo’n ettertje, zo’n klein betwetertje, zo’n kwalletje, zo’n ventje dat je het liefst meteen de prullenbak instampt. Zo vroeg ik hem eens waar hij woonde. Zijn antwoord: “Naast m’n buren.” Hij zit ook nog in zo’n verschrikkelijke Kermit de (vul hier iets rijmends in)-fase. Zo van “Het is groen en rood… Kermit de Knikker” enzo. Had ‘ie het lef om mij te testen: “Het is groen en het plakt.” Dus ik dacht: niet meespelen: “Kermit de Sticker”. “Nee, fout! Een neussnotje”. Aargh! Ja, echt een aandoenlijk ventje hoor, dat neefje van mij. … Not. Gelukkig is hij een beetje hardhorend, en denkt daarom dat God een varken is. Althans, hij heeft het altijd over “Onze lieve beer”. Door die hardhorendheid mankeert er het een en ander aan zijn woordenschat. Zo vroeg ik hem wat hij later wilde worden. “Kwakjeszalver,” zo luidde zijn antwoord. Ook heeft hij een nogal verkeerd beeld van het Sinterklaasfeest. Want voor zover ik weet is het niet “Sinterklaas en Zwarte Poot”. Maar goed, zoals ik al zei: hij hoort niet zo goed. Zo hoort hij bijvoorbeeld niet dat hij voortdurend rectaal leegloopt. Combineer dat feit met z’n uiterlijk, en je zou mijn neefje het beste kunnen beschrijven als een klein uitgevallen, uit zijn mond stinkend, Oost- én West-Indisch dove windhond. Het liefst zou ik het ventje dan ook het land uit willen rossen, maar ja, da’s dierenmishandeling, en daar ben ik tegen. Dierenmishandeling, dat slaat namelijk als een tang op een varken. Zei ik varken? Kunnen we volgende keer meteen doorgaan over de moeder van m’n neefje… Arthur

gezonde complimentjes
De gezondheidsjournaliste (onder het mom: welk beroep bestaat nou niet) Catherine Solano schrijft dat een compliment voedsel voor de ziel is. Toch vindt ze dat de Nederlander veel

//> com’ix

Complimentjes zijn net als lachen gezonde sociale opstekers.
10

11

//> contactiviteiten

The Spanish Film Day.

op glad ijs
begaven onze medestudenten zich in eerste instantie op het ijs, maar al snel leek het alsof de noren, kunsten ijshockeyschaatsen de afgelopen maanden nooit waren weggeweest. Hoewel de meeste zich waagden aan een rustig rondje met hier en daar een uitglijer, ontpopte een enkeling zich tot een ware Jochem Uytdehaage dan wel Anni Friesinger. De professionele achtjes en pirouetten bleven uit, maar al met al vielen de prestaties van onze medeCIW’ers op het ijs zeker niet tegen. Laat die Elfstedentocht maar komen, SV Contact is er klaar voor! Carolien

Dinsdag 20 december jongstleden was het zo ver, de Activiteiten Commissie van SV Contact had weer iets leuks op het programma staan. Geïnspireerd door de winterse temperaturen en naderende kerst werden de ijzers uit het vet gehaald en de skisokken opgedoken uit de kast om lekker een stukje te gaan schaatsen!

Bij gebrek aan natuurijs verzamelden tientallen CIW-ers zich die ochtend om 11 uur bij kunstbaan de Vechtsebanen in het Utrechtse Overvecht. Na de nodige voorbereiding, zoals het huren van schaatsen en een lichte warming-up, kon de ijspret rond half 12 dan echt beginnen. Met enige aarzeling

Geluk en ongeluk
Liefde, verdriet en vriendschap zijn begrippen die we allemaal wel kennen en allemaal terug komen in de film ‘Todo sobre mi madre’. De film begint in Madrid, waar Esteban zijn 17e verjaardag viert. Dat is het moment waarop hij zijn moeder vraagt te vertellen over zijn vader die hij nog nooit ontmoet heeft. Voordat Manuela daartoe de kans krijgt slaat het noodlot toe: haar zoon komt om bij een auto ongeluk. Manuala besluit naar Barcelona te gaan om haar ex-man te informeren over zijn overleden zoon die hij nooit gekend heeft. Aangekomen in Barcelona komt ze een oude vriendin tegen die haar verteld dat haar ex-man is verdwenen. Samen bezoeken zij de jonge non Rosa, die hem voor het laatst gezien zou hebben. Ondertussen maakt Manuela tijd om een theater te bezoeken. Tijdens dit bezoek loopt zij de actrice Human Rojo tegen het lijf van wie Esteban de handtekening probeerde te krijgen 12

toen hij verongelukte. Op deze manier wisselen geluk en ongeluk elkaar in de film af. Doordat deze afwisseling zo herkenbaar is wordt de film een stuk persoonlijker.

de makers van de snuff-film. Zodra Angela zelf het hoofdpersonage lijkt te worden van een nieuwe snufffilm voel je de spanning door je lichaam trekken. Ook de zoektocht door het gangstelsel onder de universiteitsbibliotheek doet mij afvragen of er zich ook zulke ruimtes onder de Letterenbieb zijn te vinden. Wat mij betreft is na het zien van deze film alles mogelijk… The Spanish Film Day is de eerste activiteit van dit collegejaar die de Film- en Symposiumcommissie heeft georganiseerd, maar zeker niet de laatste. Ze hebben ondertussen niet stilgezeten en is er al weer een volgende activiteit gepland die je in je agenda kunt zetten! Begin april kun je namelijk kijken naar de musicalklassieker ‘Singin’ In The Rain’. Zodra er meer bekend is over de datum en plaats van de voorstelling wordt je op de hoogte gebracht. Marjolein

de opleidings commissie:

Kippenvel
De film ‘Tesis’ zorgt voor kippenvelmomenten. Als CIW-student kun je je namelijk gemakkelijk identificeren met hoofdpersonage Angela, die filmstudente is aan de universiteit van Madrid. Samen met haar medestudent Chema gaat zij op zoek is naar gewelddadige films. Tijdens hun zoektocht komen zij erachter dat op video is vastgelegd hoe een medestudente gemarteld en vermoord is, een zogenoemde snuff-film. Angela komt er ook achter dat de film is opgenomen in een van de ruimtes in het gangstelsel onder de universiteitsbibliotheek. Ze gaat op zoektocht uit en ontrafelt zo verschillende mysteries rond de verdwijning van haar medestudente en

wij doen wat met je klachten & ideeën!
leden opleidingscommissie 2005-2006: Bregje Wigersma (3e jrs.) Riëlle Nij Bijvank (2e jrs.) Sarah Gagestein (2e jrs.) Tim Nieuwpoort (1e jrs.)

Heb jij het idee dat er wat verbeterd kan worden aan de opleiding CIW, of heb je klachten over een cursus die je aan het volgen bent? Wacht dan niet langer en neem contact op met de Opleidingscommissie! Deze commissie bestaat uit vier docentleden en vier studentleden en houdt zich bezig met het waarborgen en verbeteren van de kwaliteit van onze opleiding en daarbij speel jij als student een belangrijke rol! Jouw ideeën en opmerkingen over bijvoorbeeld een cursus, een tentamen of andere onderwijszaken zullen serieus en anoniem besproken worden. Ook evalueren wij cursussen aan de hand van de formulieren die je altijd op het laatste college moet invullen. Je doet dit dus niet voor niets en wij hopen in de komende tijd dan ook meer openheid te kunnen geven over de resultaten van deze evaluaties. De vier studentleden van de Opleidingscommissie zijn: Je kan ons altijd persoonlijk benaderen, maar voor meer informatie en contactgegevens kan je surfen naar de site van SV Contact, www.svcontact.nl. Riëlle

13

//> com’mercials

//> com’mer er kwel

leeuwverkiezing
“Beau van Erven Dorens wint Loden Leeuw 2005”, kopten de dagbladen en meldde het journaal. “Leuk voor ‘m”, denk je hoogstwaarschijnlijk bij het horen van dit nieuws. Maar in tegenstelling tot de Góuden Leeuw is deze prijs geen beloning voor goed werk. Van Erven Dorens kreeg de onderscheiding omdat 40 procent van televisiekijkend Nederland hem het afgelopen jaar heeft aangewezen als meest irritante BN-er in een televisiecommercial.
En dat niet alleen, meneer is bovendien verantwoordelijk voor het meest tenenkrommende reclamespotje van 2005, waarin een lingeriemodel te zien is die met Beau’s stem een multimediapakket van Scarlet aan de man probeert te brengen. Het steeds weer terugkerende ‘pling’ liet bij ruim 36 procent van de Nederlanders de nekharen overeind komen. Onze nationale corpsbal werd hierbij op de voet gevolgd door kauwgomfabrikant Frisk, met haar onsmakelijke ‘lange-tepels-reclame’. De positieve tegenhanger van de Loden Leeuw viel in 2005 ten deel aan Planet Internet. Dit bedrijf mocht het gouden beeldje in ontvangst nemen voor een filmpje waarin oudere mensen worstelen met technologische innovaties. Vooral het echtpaar dat instructies uit de gebruiksaanwijzing van de computer opvolgt en daarbij de muis van de computer naar de rechter bovenhoek van het beeldscherm brengt, is hilarisch. Planet Internet had hierna reden voor een feestje, maar de Lóden Leeuw op de schoorsteenmantel is niet iets om vol trots over naar huis te schrijven. Zou je denken. Maar zegt men in medialand niet regelmatig “Even bad publicity is good publicity”, wanneer een goede naam door het slijk wordt gehaald? In het geval van televisiecommercials zou je dat kunnen vertalen naar “any publicity is good”, want publiciteit, daar gaat het om in de reclamebusiness! Naamsbekendheid verwerven, je product op de kaart zetten en vervolgens goede zaken doen. Zo bekeken is Internetprovider Scarlet in de weken na Beau’s ‘overwinning’ met de neus in de boter gevallen. En het feit dat een groot deel van Nederland het bijbehorende reclamefilmpje aanwees als meest irritant, betekent in elk geval dat zij het kénden! Wanneer publiciteit werkelijk is waar het om draait voor reclamemakers en hun klanten, maakt het waarschijnlijk niet uit of een commercial nu wordt gewaardeerd of dat men zich er rot aan ergert. Het belangrijkst is dat het filmpje in het geheugen blijft hangen, mensen er een mening over hebben en er vervolgens over gekletst wordt in de rij bij de supermarkt. En wanneer dit niet het geval is, dragen de twee onderscheidingen voor Nederlandse televisiecommercials daar wel aan bij. De Gouden of de Loden Leeuw, beiden zetten je ‘in the picture’. Sterker nog, aangezien de mens van nature een voorkeur heeft voor leedvermaak en ‘elkaar lekker afzeiken’, zal vooral de winnaar van de Loden versie van de reclameprijs over de tong gaan op feestjes, partijen en andere bijeenkomsten. Je kunt je afvragen wie nu werkelijk de winnaar is in reclameland. Planet Internet, die in 2005 de eer had de Gouden Leeuw in ontvangst te nemen, of Beau van Erven Dorens, die maar liefst twee keer met het ‘lood in de schoenen’ het podium mocht betreden voor zijn prijs? Juist ja. Verliezers zijn er in elk geval niet. Carolien

Schrijvend Nederland opgelet: per 1 augustus gelden de nieuwe spellingsregels. De wijze dames en heren van de Nederlandse Taalunie hebben weer een Groen Boekje in elkaar geknutseld, dus de oude kan in de open haard. De makers van het bundeltje zijn laaiend enthousiast. En als we het U-blad mogen geloven staan ook Frank Jansen en Ted Sanders te trappelen om de nieuwe regels in hun hoofd te stampen. Tegenover deze taalfetisjisten staan een aantal instanties die het groene geval liever door het toilet spoelen. De NOS, Elsevier, Volkskrant en een zooitje schrijvers weigeren de nieuwe spellingsregels te gebruiken. Tussen beide partijen in staat de Nederlandse bevolking die al helemaal niet weet wat ‘ie ermee aan moet.
Aanhangers van de wijzigingen vinden dat de Nederlandse taal er juist gemakkelijker op wordt. Zo verdwijnt de vervloekte uitzondering waardoor we tien jaar lang ‘paardebloem’ moesten schrijven. Maar in zijn kielzog neemt deze wijziging een hoop vervelende uitzonderingen met zich mee. Zo ruilen een aantal woorden van hoofdletter. Tijdperken als Middeleeuwen, Pleistoceen en IJstijd raken ‘m kwijt maar bevrijdingsdag krijgt er juist een. Behalve als je een geschiedenisboek schrijft dan mogen alle hoofdletters weer terugkeren. Ook jood krijgt een hoofdletter want anders staat het zo raar naast Palestijn. Blijkbaar moet taal ook politiek correct zijn. Refereer je echter naar het geloof, dan is het met een kleine letter, en voor het gemak geldt deze regel weer niet voor het woord Jodin. Daarnaast verliezen veel woorden hun

Nieuwe Kwelling
koppelteken, zoals wanneer het eerste deel van een samenstelling het tweede nader bepaalt. Daarom zijn we vanaf augustus jongliberaal, populairwetenschappelijk en radicaallinks. Maar wel rechts-extremistisch. Bij benamingen die los geschreven worden wordt het toevoegsel aan het rechterdeel geplakt. Tweede Kamerlid staat niet eens zo gek, maar ooit van een (Albert) Heijnfiliaal, (Vrij) Nederlandlezer of (Costa) Bravastrand gehoord? Nog meer samenstellingen zonder streepje: fulltimedienstverband, multiplechoicetest en worstcasescenario. Handig bij een potje Scrabble maar het is zo onlogisch als wat. Gelukkig kunnen volgens de Taalunie deze woorden om de leesbaarheid te vergroten ook mét koppelteken geschreven worden. Dus we mogen deze regel eigenlijk helemaal vergeten. Dát zijn nog eens halve maatregelen. Het Groene Boekje wordt herzien omdat de regering en de Taalunie hebben afgesproken om elke tien jaar de spelling te updaten. Dus in plaats van de ‘paardebloem’ uitzondering na enkele maanden weer overboord te gooien moesten we er een decennium lang mee worstelen. Ook de huidige wijzigingen zijn niet allemaal goed doordacht. De deadline mocht echter niet overschreden worden want het geval lag al bij de drukker. Taal moet immers ook verkocht worden. “Al 175.000 exemplaren verkocht!” meldt de display in de boekhandel. Geen wonder als het werkje in talloze beroepsgroepen als verplichte literatuur wordt beschouwd. De Taalunie had zelfs nog meer verrassingen in petto. De regel dat ‘Frankrijk’ moet worden afgebroken als ‘Fran-krijk’ (hoe verzin je het) is op het laatste moment geschrapt omdat het te onduidelijk zou zijn. “Ach, over tien jaar weer een kans” moeten ze gedacht hebben. De Taalunie lijkt in hun veranderingsdrift louter oogkleppen op te hebben. Wat heb je aan regels als niemand ze begrijpt en er geen straf op staat als ze niet gehanteerd worden? Sterker nog: Is taal geen product van de maatschappij in plaats van een stel omhooggevallen taalwetenschappers? Taalwijzigingen dienen alleen doorgevoerd te worden indien strikt noodzakelijk en horen geen verplicht nummer te zijn. Je bent je gehele schoolcarrière bezig een behoorlijk taalgevoel te ontwikkelen en daar moet niet te pas en te onpas mee gerommeld te worden. De Nederlandse taal verbeteren, prima, maar overdrijven is ook een vak. Michiel Voor meer informatie: http://www.onzetaal.nl/dossier/nieuwespelling.html

Beau is exit..
14

15

com’
kritisch met een knipoog

info

het officiële verenigingsblad van SV Contact nr. 4 jaargang 5

over ouderen en de digitale snelweg:

Granddad1924 zegt: “leuke foto!” Maria28 zegt: “ja hij is ook heel recent!” verder:
Franse paleizen op de Drift Terugblik op het lustrum Stagelopen bij 3FM

p g & bedankt! p! //> welcom’info oproe
2 4 6 7 8 14 15 16 18 19
Welcom’info SV Contact Passion of the Christ Studente in Madrid Napoleon Lustrumactiviteiten Oh com’er eens kijken 3FM Com’op zeg/Com’ix Bejaarden op het internet

ducde intro mber is t ars. He t 8 septe t en me eersteja rsteVan 2 to lichting e de ee nieuwe aarin w voor de tie iversiweek w et de un en gave aken m wordt e nm nnis late ontact! jk SV C jaars ke natuurli en teit, CIW entosiaste m enthou e van ek naar troducti is op zo or de in De IC ers vo onverokploeg nde en n en ko onwete re hting ende lic de kom rs! rstejaa chte ee t/m li ie van 2 geest d elde warme ontwikk is en als en jij die ikbaar B n op! h ef je da er besc den? Ge eptemb 8s foonil optre am, tele kloek w et je na moeder tje m en mail ar: Stuur e jaar na n studie re nl! numme contact. ctie@sv introdu meer op voor t met je c st! n conta eenkom ij neme rste bij W en ee tie en e informa missie, ctiecom Introdu de

Cybergrannies
op de digitale
is nu ook helemaal hot onder de ouderen en bejaarden! Subsidie van de gemeente om computercursussen te geven aan oudere mensen heeft eraan bijgedragen dat bijna 40 procent van de ouderen boven de 50 tegenwoordig feilloos weet wat een browser is, probleemloos kan e-mailen en bovendien begrijpt dat de muis op de muismat behoort te blijven en niet op de rechterbovenhoek van het computerscherm. Deze cursussen worden online gegeven, bijvoorbeeld op seniorweb.nl, maar ook regelmatig bij bejaarden- en verzorgingstehuizen door heel het land. Er is een project van start gegaan dat jongeren, de leeftijdsgroep waarvan bijna zo’n 90 procent dagelijks online is, aanspoort om vrijwillig computercursussen te geven. Een aantal zeer inventieve omaatjes in het hoge noorden heeft daarbij wel heel erg goed opgelet. Zij kwamen al surfende in aanraking met het peer-to-peer programma Napster en besloten een zelfde soort platform te ontwikkelen, waarop men borduurpatronen kon uitwisselen. Het werd een groot succes, tot onvrede van de kruissteekpatroonfabrikanten, die een flink deel van hun omzet misliepen. En wie denkt dat deze slimme

//> com’munity y

snelweg
grannies gemakkelijk konden worden opgespoord en aan hun grijze haren naar het politiebureau werden gesleept, heeft het goed mis. Ze bleken verdacht veel te weten van anonimiteits- en privacywetgeving en zitten nu waarschijnlijk hun handwerkjes af te maken op de Bahama’s. Naast gebruik van de computer voor typische ‘bejaardenzaken’ zoals de patroontjes, foto’s kijken, chatten met gelijkgestemden en, jawel, online bridgen en klaverjassen, beginnen ook meer geavanceerde games de aandacht te trekken van online 65-plussers. Ongetwijfeld aangemoedigd door de kleinkinderen, wagen steeds meer cyberopoe’s zich aan Flight Simulator, Sim City of The Sims. Na de hangbejaarden met hun eigen plekje nu dus ook cyberopa’s op de digitale snelweg. De gevreesde vergrijzing blijkt verassend uit te pakken en ouderen zijn hipper dan ooit. Het wachten is op muziekfestival Greypop en kunstgebitten met een gouden tand. En niet raar opkijken als je nietsvermoedend een anonieme chatbox bezoekt en daar wordt aangesproken door GrijzeGeRRit1924 of CyberGranny. Het zou zomaar je oma kunnen zijn! Carolien 19

beste lezers,
“Komt de Com’Info niet meer met de post?” wordt me de laatste tijd regelmatig gevraagd. Hoe tof deze actie van het (inmiddels voormalige) bestuur ook was, in verband met de kosten blijft het een eenmalige. En omdat we als redactie niet zelf voor postbode kunnen spelen, zullen we de komende tijd op diverse locaties stapeltjes neer blijven leggen. Wel zullen we proberen het aantal locaties uit te breiden en meer colleges te bezoeken, want zonder lezers geen Com’Info! Houdt daarom de website en nieuwsbrief goed in de gaten en pak ‘m mee, het is de moeite waard. Zo ook weer deze keer. Het zal jullie niet zijn ontgaan dat SV Contact inmiddels haar eerste lustrum achter de rug heeft. De Com’Info deelt mee in de feestvreugde en bevat voor iedereen die het gala heeft bezocht een souvenir. Daarnaast vind je in dit nummer sfeerverslagen van de overige lustrumactiviteiten, een interview met het nieuwe bestuur, een blik achter de schermen bij 3FM en diverse andere artikelen. Ook de vertrouwde rubrieken Oh com’er eens kijken, Com’ix en Com’op zeg zijn weer van de partij. Alvast een fijne zomervakantie gewenst en tot de volgende uitgave! Michiel Kraijkamp | Hoofdredacteur

Enkele maanden geleden werd bij een bejaardentehuis bij mij in de buurt een aantal computers met internetverbinding geplaatst. Het leek de directie leuk om 65-plussers kennis te laten maken met de eindeloze mogelijkheden van de digitale snelweg, die jongeren al jaren dankbaar gebruiken. Ook met rollator, kunstheup of aftakelende zintuigen ligt de wereld binnen handbereik. Erg handig voor die minder mobiele oudjes, zo werd gedacht. Maar het bleef opvallend rustig in het PC-hoekje. Zo af en toe wierp een voorbijschuifelende bewoner een van de apparaten een argeloze, misschien zelfs wantrouwige, blik toe, maar de toetsen bleven onberoerd. Weken, misschien maanden gingen voorbij totdat iemand het lef had om zo’n vreemd ding eens van dichtbij te bekijken en toen was het hek van de dam. Truus vertelde aan Bep dat ze een site over bloemschikken had gevonden, waarna Bep Gerrit daar op wees en binnen no time was het een komen en gaan van rollators en grijsaards die de geraniums verruilden voor een plaatsje achter de computer. Hoewel tot voor kort termen als chatten, e-mailen en MSN’en enkel werden gebruikt op middelbare scholen, is internet

colofon

Com’Info is het officiële verenigingsblad van SV Contact, de studievereniging van Communicatie- en Informatiewetenschappen in Utrecht. Jaargang 5 - nummer 4 Verschijnt 4 keer per jaar
2

Hoofdredacteur Michiel Kraijkamp Eindredacteur Arthur van Stolwijk Lay-out Jago van den Akker Illustrator Lorenz van Gool

Redactie Carolien Blonk Lorenz van Gool Maartje van der Heijden Anouk Hunink Marrit Müskens Marjolein Schouten Arthur= Stolwijk Met dank aan Hilde Eling Mariska Swart

Karsten Veerman Sander van Zanten Contact via redactie@svcontact.nl of Postbus SV Contact KNG 29 - Secretariaat Verkrijgbaar op Trans 10, KNG 29 & 80, Letterenbibliotheek

//> com’ op zeg & bedankt! p g
Het gaat weer richting zomer! Tijd dus om een frisse wind door de stoffige bovenkamer te laten waaien en alles gedachten eruit te gooien die te slecht zijn om te denken (en daarmee perfect voor een studieblaadje). “Zou je met je hoofd iets meer in de wolken willen lopen? Dan hoeven we die rotkop van je tenminste niet meer te zien.” “Eindelijk kwam de Indische jongen uit de kast. Pardon. Kaste.” “Wat wil je later worden?” is een vraag die ik vaak te horen krijg. Hieronder volgt een lijstje van beroepen die ik het liefst na mijn studie zou willen uitoefenen: 1. Tandenstoker 2. Kurkentrekker 3. Mouwophouder 4. Pijpensteler “Ik ga mijn spreekbeurt houden over de universitaire homo, beter bekend als de leernicht”. De sadist Ik zit mij voor het vensterglas Onnoemelijk te vervelen ‘k Wou dat mijn vriendin er was Dan kon ik haar eens kelen Arthur Lieve SV Contact-leden, Als inmiddels oud-bestuur willen wij jullie allemaal nog even heel erg bedanken voor een mooi bestuursjaar. Wij hebben er erg van genoten en hebben een heel leuk en actief jaar achter de rug. Zonder jullie inzet en enthousiasme was dat heel anders geweest. Veel mensen denken dat we in een zwart gat zijn gevallen nu onze bestuurstaken erop zitten, maar dat valt gelukkig nog heel erg mee. De vrije tijd die we nu overhouden wordt al gauw opgevuld met andere leuke dingen. Tot besluit willen wij het nieuwe bestuur heel veel succes wensen en hopen dat zij net zo’n mooie tijd zullen beleven als wij dat hebben gehad! Veel liefs van het Bestuur ’05-’06, Irene, Lotte, Liesbeth, Riëlle en Karsten.

Cybergrannies
- advertorial -

y

op de digitale

snelweg
http://www.mkbservicedesk.nl

hun netwerk, jóuw toekomst

Stagelopen. Voor de één een verplicht onderdeel van de Master, een mogelijkheid om ervaring door op te doen voor de ander. Of je er nu om zit te springen of niet, verstandig is het wel. Een CV gevuld met je studieresultaten en het telefoonnummer van de plaatselijke supermarkt waar je jarenlang hebt gewerkt is niet genoeg meer. “Om voor werkgevers interessant te zijn moet je meer gedaan hebben”, aldus Willem Overbosch, oprichter van MKB Servicedesk. Dit bedrijf brengt MKB-ondernemers en studenten op zoek naar tijdelijk of parttime werk bij elkaar. Zijn advies: “Investeer in jezelf!” MKB Servicedesk biedt stages aan die aansluiten op je studie. Voor bijbaantjes bij callcenters en supermarkten kun je een sollicitatieformulier invullen bij de klantenservice of een van de talloze uitzendbureaus in de binnenstad. De Servicedesk gaat echter een stap verder. Overbosch legt uit: “Wij bieden bijbanen en stages die vakinhoudelijk aansluiten op de studie van de student. Als je bijvoorbeeld communicatie studeert, kun je bij ons terecht om bij een bedrijf het opzetten van een website of een communicatieplan in de praktijk uit te voeren.” De werkplekken worden aangeboden volgens projectbasis. Dat houdt in dat een bedrijf tijdelijk iemand nodig heeft om een opdracht uit te voeren, waarbij als de klus geklaard is beide partijen weer uit elkaar gaan. “Zo hebben we projecten voor bijna alle typen studenten, van technici tot deskundigen op het gebied van communicatie en televisie.” Volgens Overbosch is zijn bedrijf er voor studenten die wat met hun studie willen doen. “Met alle respect, maar als er op je CV staat dat je vijf jaar bij een supermarkt hebt gewerkt word ik daar als ondernemer niet warm van. Je moet ervoor zorgen dat je CV uitpuilt van de interessante stages die je hebt gedaan zodat geen werkgever meer om je heen kan”. Volgens de oprichter van de Servicedesk lukt dat het beste door in het Midden- en Kleinbedrijf aan de slag te gaan. Bij een klein bedrijf heb je immers meer verantwoordelijkheid dan bij een multinational waar je slechts een van de velen bent, je doet ervaring op die je later goed van pas kan komen en je vergroot je netwerk. “CV building” noem ik dat. Ervaring is belangrijk als je gaat solliciteren. Dus als je jezelf hebt weten te ontplooien ben je klaar voor de ‘grote boze mensenwereld’ waar je later in terecht komt.” Het werken via MKB Servicedesk gaat als volgt. Je meldt je aan bij de Servicedesk, waarna zij je uitnodigen voor een intakegesprek. Vervolgens bekijken zij voor welke projecten die ze krijgen aangeboden je geschikt bent. Daarna ga je zelf bij het desbetreffende bedrijf onderhandelen over het te volgen traject. Overbosch: “We zijn een werving en selectiebureau, dus we filteren eerst zelf de kandidaten. De ondernemers zijn er dan van verzekerd dat ze gemotiveerde en capabele studenten krijgen.” Maar ook voor de studenten zelf biedt het de nodige voordelen. “Wij vragen de ondernemer alleen een intake en bemiddelingsvergoeding en de student wordt per uur betaald of in de vorm van een stagevergoeding. Dus je bent met je studie bezig, bouwt een netwerk op en verdient er lekker mee, wie wil dat nou niet?” Michiel

//> com’ix

18

3

//> sv contact g
Het bestuur is afgetreden, leve het nieuwe bestuur!
wie? Karin van Es (20), derdejaars hobby’s concerten, reizen en sarcasme functie voorzitter
Wat vond je het leukste vak binnen CIW? Instrueren en Overtuigen, topwerkgroep. Inhoudelijk gezien Theories of Hitchcock. Als je een vrucht was, welke zou dat dan zijn? Een kiwi. Je weet niet precies wat je er mee moet. Het is vreemd maar toch best wel lekker en bevat veel vitaminen. Wat denk je zoal te gaan doen binnen nu en een jaar? Binnen een aantal weken is mijn Bachelor in de pocket. Dan begin ik met de Master Film en Televisie, stagelopen en mijn grootste droom is toch nog weer terug te gaan naar Amerika. Zodra ik bij de UU klaar ben ga ik in ieder geval Route 66 afleggen met een convertible! Maar tot die tijd leuke dingen regelen met een topbestuur. muziekliefhebbers, studenten) enerzijds de content kan worden gewaarborgd en anderzijds betrokkenheid kan worden gecreëerd bij de site. Een hele afwisselende en leerzame stage dus, in een heel dynamische omgeving waar elke dag wel weer iets geks gebeurt, waar tijdens de pauze wordt gevoetbald (of computergames op de Xbox worden gespeeld) en waar ik soms de meeste vreemde mailtjes moet beantwoorden:

And i sait no no, no no no no I Sait no no, Youre not the one for me! Oooh hooe Oooh hoe Ik hoef alleen maar te weten hoe het nummer heet, maar waarschijnlijk heb je niks aan mijn mail. aLvast bedankt
Tja, verzin daar maar een antwoord op…. Maar de echte kenners weten natuurlijk: KT Tunstall met “Black horse and the cherry tree”…

wie? Vlad Micu (19), eerstejaars hobby’s koken en sporten functie onderwijscommissaris
Met wie zou je weleens een beschuitje willen eten? Shakira, wat een sympathieke, leuke, getalenteerde en knappe dame is dat zeg! “Hey Shakira, mijn heupen liegen er heus ook niet om hoor!” Als je een vrucht was, welke zou dat dan zijn en waarom? Een Chiquita Banana! Rijk aan voedingsstoffen, lang en geel! Wat denk je zoal te gaan doen binnen nu en een jaar? Barbeknoeien in mijn achtertuin met vrienden, genieten van Utrecht, de onafhankelijkheid gebruiken die ik zal verkrijgen met het definitief verlaten van het ouderlijk huis en het bewonen van mijn eigen stulpje in de Linneausstraat.
DJ Paul Rabbering tijdens zijn RabRadio show

van murdertour tot BBC
- sv contact in Londen! Mariska

hai, mijn naam is **** en ik wou even wat vragen.ik zat net te kijken met de cam maar ik zoek al een tijdje het nummer van een vrouw ik weet der naam en der liedje niet, ik zal het even typen... Oooh hoo Oooh hoo

wie? Kelta Meeusen (21), tweedejaars hobby’s muziek, uitgaan, lezen, stedentripjes, functie secretaris en vice-voorzitter
Wat lijkt jou een leuk thema voor een CIWfeestje? Jaren ’90 tuinbroeken feest . Je weet wel, van die cars die iedereen vroeger droeg, met daarbijbehorende Now Dance Hits muziek. Waar ga je graag stappen in Utrecht? Tivoli, Ekko, Monza. Waar je maar kan dansen! Wat denk je zoal te gaan doen binnen nu en een jaar? Veel reizen, werken op festivals, m’n Bachelor halen en natuurlijk een supercool bestuursjaar ervan maken! koffie drinken met vriendinnen en koken

wie? Els Gosens (21), derdejaars hobby’s reizen, films kijken, musicals, winkelen, functie penningmeester
stappen en natuurlijk koffie drinken bij Mockamore! Wat is je levensmotto? Stiekem zijn dat er twee: “Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!” en “Alles komt goed!” Heb je wel eens iets illegaals gedaan? Zo ja, wat? Ja! Vroeger bij jazzballet. De ‘juffrouw’ kon Dianne (mijn tweelingzus) en mij uit elkaar houden door de kleur balletpakjes: ik had een paarse en Dianne een roze. En die hadden we stiekem een keer gewisseld. Maar verder ben ik eigenlijk gewoon heel braaf. Wat denk je zoal te gaan doen binnen nu en een jaar? In ieder geval een leuke stage én mijn Bachelordiploma halen, aan mijn Master beginnen, leuke SV Contact activiteiten, hopelijk tussendoor nog wat leuke reisjes en verder gewoon zoveel mogelijk genieten van alles wat er op mijn pad komt!

Uitzicht op werkplek 1: mijn computer (ook eigenlijk die van Giel Beelen)

Youre not the one for me

Uitzicht op werkplek 2: enorm georganiseerd. ;-)

wie? Lorenz van Gool (21), tweedejaars hobby’s volleyballen en striptekenen functie PR-commissaris

Of een typisch stageklusje: 200 3FM Awardkaarten met brief versturen. Naast al die de redactiewerkzaamheden ben ik ook nog bezig met een stageopdracht: voor de artiestendatabase van 3FM.nl ga ik onderzoeken op welke manier er met hulp van externen (platenmaatschappijen, fans,

wat neem je mee naar een onbewoond eiland? Een zak chips. Als ik dan in alle eenzaamheid moet sterven, dan niet zonder eerst een zak chips gegeten te hebben. welke kleur heeft je onderbroek? Donkergrijs! wie is je grote voorbeeld? Al Bundy, dat is echt mijn held. wat denk je zoal te gaan doen binnen nu en een jaar? Ik ga vanaf nu op kamers, en verder ga ik er gewoon een leuk en gezellig bestuursjaar van maken! Carolien 4

“Zo heet je toch niet”: dé lange lijst op de internetredactie met namen van echt bestaande mensen met de meest vreemde namen. Weet jij er nog een? Mail dan naar: redactie@3FM.nl

17

//> com’backstage g

//> contactiviteiten

mariska’s
serious stage

@
De tijd vliegt! En vooral tijdens een stage. Bijna drie maanden nu alweer ga ik elke dag met de trein naar Hilversum Noord, richting het Mediapark. 3FM vind je in het gebouw “De Peperbus”, op, jawel, de derde verdieping… Niet alleen lopen er in De Peperbus 3FM dj’s in het wild rond, ook kan het zijn dat je ’s ochtends te lui bent om drie verdiepingen omhoog te lopen, je besluit de lift te nemen en dat, als de lift opengaat, een heel bandje inclusief instrumenten naar buiten komt. Of dat, als je tóch besluit de trap te nemen, je een hele vrolijke Tim van Di-rect, of een verlegen Baas B. (ja van Lange Frans en) tegenkomt. En dan heb ik het nog geeneens over de optredens van Gavin DeGraw, Ed Kowalczyk van Live, Bløf, et cetera, et cetera. ;-) Maar De Peperbus is ook de thuisbasis van de jinglemaker, de muziekredactie, de programmaredactie, de zendercoördinator, NOS headlines én natuurlijk de internetredactie. 16 Dat is de afdeling waar ik mijn stagedagen slijt voor het onderhouden van 3FM.nl. Het doel van de internetsite 3FM.nl is het vertalen van het 3FMimago op internet, het bieden van het laatste muziek- en artiestennieuws en het ‘ontsluiten’ van de sites van de programma’s. 3FM.nl heeft de grootste artiestendatabase van Nederland en de afdeling is daarnaast ook verantwoordelijk voor de productie van eventsites als 80s en 90s Request en Serious Request. En daar hebben we (met in totaal vier man) een héle dagtaak aan. Naast 3FM zijn we als afdeling namelijk ook verantwoordelijk voor de website van Radio 2. Wat ik zo op een dag doe? Een hele hoop: muzieknieuws schrijven, 3FM Actueel Nieuws schrijven, muziekstukjes knippen voor de playlist, creatief doen met Photoshop, artiestenbiografieën schrijven, de 3FM Nieuwsbrief schrijven, songbiografieën schrijven, redactievergaderingen bijwonen, de redactie@3fm.nl mail beantwoorden,

De ‘Chill’ ruimte van 3FM

van murdertour tot BBC
- sv contact in Londen! de meeste Londengangers hun stapelbedjes opzochten. Om een studie-element aan de reis toe te voegen, en natuurlijk omdat het heel erg leuk is, was er vrijdagochtend een rondleiding bij de BBC gepland. Grappig om die studio’s vanbinnen te zien. Een aantal mensen mocht zelfs meedoen in een echte quiz. Daarna hebben we Na een te lange busreis waarin al wat prachtige slaapfoto’s konden worden gemaakt kwamen we aan in hartje Londen. Het hostel werd geïnspecteerd, de spullen gedropt en daarna, als ware het een echt schoolreisje, in
De 3FM Walk of Fame!

MSN-namen met “Londen here we come!”, voorpret op het Contact-forum, info-uurtje en inpakstress. Het was duidelijk: de buitenlandse reis van
De ingang van 3FM

Theatre. Een leuk kijkje achter de schermen, waar vooral alles ‘dangerous’ was. Nog meer podiumkunst in het Theatre Museum met voor de liefhebbers gratis workshops. En voor de shopverslaafden veel leuke winkels en een markt in de buurt. Met vijfendertig CIW’ers een restaurant in is altijd gezellig: flirten met de obers, roddels doorfluisteren en heel veel lachen. Op een zaterdagavond in Londen moet je natuurlijk naar een club. Het kostte enige moeite, maar uiteindelijk heeft iedereen lekker staan dansen in Club Walk About. Helaas moesten we wel vroeg op om in te pakken, maar we hoefden nog niet de bus in. Eerst nog genieten van Bricklane Market, met vintage, karaoke-dvd’s en heerlijk eten. Een culturele afsluiting was mogelijk in het Science Museum en na het eten was het toch echt tijd om Londen te verlaten. Moe als altijd na een buitenlandreis, maar weer net zo voldaan als andere jaren. Thanks everybody voor de geweldige reis!

SV Contact was weer in aantocht. Vijfendertig studenten, van eerstejaars tot een enkele vijfdejaars, de hele CIWpopulatie was goed vertegenwoordigd. En iedereen had er zin in!

Notting Hill onveilig gemaakt. Helaas kwamen we Hugh Grant niet tegen, maar wel een heleboel leuke winkeltjes. De Buitenlandse Reis Commissie is al eens eerder geconfronteerd met een niet-bestaand museum, namelijk in Berlijn. Maar ook in Londen was het raak. Het filmpostermuseum bleek een klein galerietje te zijn, waarvan de eigenaar niet erg blij leek met een groep studenten. ’s Avonds genieten van (of bijslapen bij) de film Corpse Bride. En natuurlijk hebben we de viering van St. Patricksday even meegepikt. Zaterdagochtend uitslapen! Iedereen kon dus fris en fruitig mee naar het National

groepjes de stad in. Met vragenkaartjes, routebeschrijving en de eerste koppen Starbuckskoffie hebben we de buurt verkend. Na een hapje in een van de

nieuwsberichten voor de Radio 2 site schrijven, prijsvragen/acties verzinnen voor beide sites… Maar dat alles wel mét MSN aan en natuurlijk Radio 3FM op de achtergrond. Maar ook komt het wel eens voor dat je reclamespotjes voor 3FM inspreekt en blije prijswinnaars mag opbellen.

vele restaurantjes in Soho werden onze zenuwen op de proef gesteld, of natuurlijk onze dansprestaties. We mochten namelijk kiezen: Murdertour of Rollerdisco. Beide een groot succes zonder ernstige valpartijen of verdwenen meisjes. De eerste pints werden die avond besteld in de hostelbar alvorens

Hilde 5

//> com’passie
zijn blijven zitten om over de film na te

//> oh com’er eens kijken
praten, terwijl bezoekers normaliter na afloop van een film direct schijnen weg te rennen. Een bezoeker van de website van de EO had juist een andere mening: hij zei na afloop van de vertoning niet over de film te willen praten, omdat voor hem het hele verhaal al in de bijbel staat beschreven. Net als de NCRV en de KRO stond ook het Indian River Community College (IRCC) in Florida niet achter de vertoning van The Passion of the Christ. Leden van de Christian Student Fellowship (CSF) wilden de film op campus laten zien, maar werden tegengehouden door de IRCC. Als reden voor het verbod gaf de advocaat aan dat het college ook werd bezocht door middelbare scholieren die normaliter geen films mogen zien die een ‘R-rating’ hebben. In de Verenigde Staten wordt deze waardering gebruikt om aan te geven dat mensen jonger dan zeventien jaar de film alleen onder begeleiding mogen bezoeken. Als reactie hierop raadpleegde de CSF de Foundation for the Individual Rights in Education (FIRE). David French, de voorzitter van FIRE, was van mening dat de IRCC als openbaar instituut niet het recht heeft de film te verbieden. Voor de studenten van het IRCC is het jammer dat er nog steeds geen toestemming is voor de vertoning van de film. De meningen over het uitzenden van The Passion of the Christ lopen dus nogal uiteen. Voor de uitzending van film op tv in Nederland maakt dat echter niet meer uit, omdat deze het afgelopen paasweekend een feit is geworden en iedereen voor zichzelf heeft kunnen bepalen om wel of niet te gaan kijken. Marjolein Op de muur achter de kolossale televisie staan tientallen met potlood geschreven boodschappen. Robbie vindt het de normaalste zaak van de wereld: “Ik heb wel eens een agenda gehad, maar die raakte ik kwijt. Dus schrijf ik nu al m’n memootjes op de muur. En daar tussendoor staan m’n dartscores, die zijn heel belangrijk.” Ook de manshoge koelkast in de hoek van de kamer betekent veel voor Robbie en verdient zijn speciale aandacht. Hoewel het apparaat ruimte biedt om 15 Precies een jaar geleden is Robbie de trotse bewoner geworden van een leuk zolderkamertje ter hoogte van het Julianapark in Zuilen. Zijn leefruimte bestaat uit twee delen. Het ene deel wordt gebruikt als slaapvertrek en het andere als knus huiskamertje. De zwarte slaapbank heeft al heel wat CIW’ers een goede nachtrust bezorgd na lange stapavonden. Robbies pronkstuk van de kamer is zijn grote breedbeeldtelevisie. “Hiervoor zat ik in een kamer in Lombok en deze tv heb ik van mijn oude huisbaas gekregen, maar toen ik ging verhuizen moest ik ’m toch ineens laten staan. Toen heb ik ‘m sneaky naar buiten gesmokkeld in een beddensloop.” de boodschappen van een kinderrijk gezin te kunnen koelen, staan alleen de absolute basics op de plankjes. Voor Robbie betekent dat zes pakken chocomel, een tube mayonaise en een potje Unox Knaks. Verder zit Robbie het liefst in de kroeg of collegebanken, maar als hij dan toch thuis zit, kijkt hij meestal een film. Hij stelt niet zulke hoge eisen aan de randvoorwaarden. “Zakje chips en een peuk erbij en m’n avond is geslaagd. De rest van de tijd ben ik uiteraard hard aan de studie, haha.”

Passion
of the

HELLUM OP!
Geen borrel, CIW-feestje of andere SV Contact activiteit gaat voorbij zonder dat Robbie Vermeulen erbij is. Zelfs colleges die hij niet hoeft te volgen wil hij nog wel eens opleuken met een bezoekje. En dit jaar maakte hij bovendien deel uit van de commissie die het gala in O’Daniëls organiseerde. “Wie is deze luidruchtige grappenmaker?”, vraagt menig CIW’er zich af. Reden genoeg voor een bezoekje aan Robbies optrekje om hem eens wat beter te leren kennen.
Robbies kamertje is misschien apart te noemen, maar het meest in het oog springende element van zijn onderkomen is toch wel zijn verzameling ietwat afwijkende huisgenoten; waaronder een snuivende vuilnisman met voorliefde voor Aziatische zwaarden, een gefrustreerde bouwvakker met bijbehorende afgezakte spijkerbroek en een lesbische docente die er gewoonte van heeft gemaakt haar seksattributen in de keuken te wassen met een afwasborstel. Hoewel Robbie op het eerste gezicht naadloos in het markante gezelschap lijkt te passen, is hij stiekem toch wel toe aan iets anders. “Ik ben binnenkort aan de beurt bij de SSHU in Tuindorp West, dus dan ga ik hier weg. Dat scheelt me bovendien een hoop huur, want m’n huidige kamer is niet goedkoop.” Carolien

Christ hrist
Cultureel Trio
Alles Werkt!, De Verleiding en ZieZo. De drie tentoonstellingen van het Museum voor Communicatie waar SV Contact naar toe ging ter afsluiting van de lustrumweek. Een Afgelopen bol staat van was het dan rond Pasen, iedereen biedt. museum watpaaszaterdag de interactiviteit en vermaak voorvoordat de commerciële zover: The Passion of communicatie in de omroepen het topstuk de haal zouden Alles Werkt! gaat overthe Christ maakte op jaren ’50 en er mee aan is een originele RTL 5 zijn Nederlandse televisiedebuut. de bellers met elkaar kunt uiteindelijk telefoonschakelkast waarmee je handmatig gaan. Al is RTL Nederland erverbinden. De Verleiding stond zat te wachten op welkemet degeuit in metamorfoses of in eerste werd rechten vandoor gegaan, hitsige Of iedereen echt bol van de erotiek de gesprekken die via stemvervorming ‘erotisch’instantie was het dus de bedoeling dat de moesten klinken. uitzending van de film op televisie was Laatste stopde vraag. Al sinds het debuut Langs voormet delengtes en KRO kleine was het kinderparadijs ZieZo. EO samen onze NCRV iets te de film nog maar ‘huisjes’ film in de Nederlandsemicrofoontje dat je overal in kunt pluggen en dien zou van de loop je rond met een bioscopen tijdens een avondvullend programma je opdrachtenis er namelijk een discussie uitzenden. De het midden van dehaakten in 2004 uit te voeren. Pluspuntje: er staat een boom in NCRV en de KRO ZieZo afdeling waar je een koptelefoon op kunt zetten. Vervolgens neem je een snoepje dat gaande over de vraag of de film wel mag echter af omdat de film te bloederig zou daar ligt en dans je op vrolijke toontjes totdat je snoepje op is. Het zeer interactieve zijn en het meer iets voor de EO zou zijn worden uitgezonden op tv. tripje naar Den Haag was een leuke afsluiting van de lustrumweek. de film te gebruiken om het woord van Sebastiaan van Zanten The Passion of the Christ gaat over de God onder mensen bekend te maken. eerste twaalf uur van het leven van Jezus. Op de website van de Evangelische Omroep (EO) is te lezen dat sommige mensen deze twaalf uur net iets te heftig vinden om op televisie uit te zenden, omdat er nogal bloederige scènes en extreem geweld in voorkomen. Eén van de bezoekers van de site stelde voor dat de publieke omroepen gezamenlijk The Passion of the Christ zouden uitzenden tijdens een thema-avond, bijvoorbeeld 6 Maar kan The Passion of the Christ, zoals de EO beweert, een aanleiding zijn voor mensen om na het bekijken ervan te gaan praten over Jezus en wat er in de bijbel over hem staat? Het is in ieder geval niet snel een onderwerp waar je met vrienden in de kroeg over gaat naborrelen. Mensen die de film in een Amsterdamse bioscoop zagen, lijken daar anders over te denken. Zij zouden na de vertoning van de film

Wijntje?

//> lustrumactiviteiten
verregend lustrum?
Tijdens de lustrumweek heeft de Filmen Symposium Commissie er mede voor gezorgd dat iedereen de mogelijkheid had om de musical klassieker ‘Singin’ in the Rain’ te zien. Het is dan ook niet zo gek dat een groot aantal mensen van de gelegenheid gebruik heeft gemaakt om een van beste Amerikaanse films met eigen ogen te aanschouwen.

//> com’municación
Net nadat de musical is uitgebracht lijkt Kathy Selden te verdwijnen op de achtergrond, maar tijdens een persconferentie ontmaskeren Don en Cosmo, Lina waardoor Kathy in de spotlight wordt gezet. Deze onverwachte wending zorgt voor een komisch effect en een happy ending. Film en musical elementen wisselen elkaar af doordat de belangrijke personages binnen het filmverhaal zowel in een film als in een musical schitteren. Maar dat is niet de enige manier waarop de musical en film elementen in de film terug komen. Zo wordt de dialoog, op de hoogtepunten van de hartstochtelijke romance tussen Don en Kathy, vervangen door zang en dans. Dit gaat verder in de tweede helft van de film, waarin een stuk wordt opgevoerd die ondersteund wordt door verschillende musical nummers. ‘Singin’ in the Rain’ is niet zomaar een film, maar een kruising tussen een musical en een film. Ook wordt de film gerekend tot een van de mooiste musicals die verfilmd is. Genoeg redenen dus om te zorgen dat je de film hebt gezien! Marjolein

Passion

of the

hrist

van Lina en Don verwachtten echter dat ze ook buiten de filmwereld doen alsof ze een stel zijn. Dat is niet het enige wat hun samenwerking in de weg zit. Doordat het bekende ‘paar’ van de studiobazen moeten spelen in hun eerste geluidsfilm ‘The Dancing Cavalier’, valt de schel klinkende stem van Lina erg op. Ondanks zanglessen en stemcoaches blijft haar stem een serieus probleem. De voormalige zingende en dansende vriend van Don - Cosmo Brown - denkt de oplossing te hebben gevonden. Hij stelt voor de acterende en dansende vriendin van Don, Kathy Selden, te vragen om de stem voor de playbackende Lina in te zingen.

‘Singin’ in the Rain’ is een verfilmde musical waarin het televisiepaar Lina Lamont en Don Lockwood de hoofdrol spelen. Hun chemie op het doek maakt al hun films tot een succes. De bazen

Studeren in het buitenland: een andere taal en cultuur, nieuwe vrienden, feesten en vakantie vieren. Een goede omschrijving van het leven Geen borrel, CIW-feestje of andere SV Contact activiteit gaat voorbij van dat Erasmusstudent, zonder eenRobbie Vermeulen erbij is. Zelfs colleges die hij niet hoeft maar wil hij nog algemeen. te volgen wel erg wel eens opleuken met een bezoekje. En dit Daarom wil ik jullie, uit jaar maakte hij bovendien deel alsvan de commissie die het gala in O’Daniëls organiseerde. “Wie is deze luidruchtige grappenmaker?”, redactielid, introduceren vraagt menig CIW’er zich af. Reden genoeg voor een bezoekje aan in de echte wereld van de Robbies optrekje om hem eens wat beter te leren kennen. Erasmusstudent.
Je gaat als Erasmusstudent weg om ergens anders te studeren, in mijn geval aan Universidad Complutense de Madrid. In Spanje dus. Met een half jaar Spaanse cursus in het hoofd, het vooruitzicht op twee vakken bij de Spaanse tegenhanger van CIW en de rest bij Sociologie vanwege een ongunstig contract. Doodzonde, want Comunicación Audiovisual (zoals de Spaanse CIW heet) heeft zo veel praktische en boeiende vakken. Toch ben ik blij met mijn keuze. Binnen CIW ben ik gewoon bezig met een hobby: fotografie. Bij het geschiedenisvak worden bekende fotografen en hun werken bekeken, terwijl ik bij fotojournalistiek zelf aan de slag moet. Beide vakken zijn een hele uitdaging, zowel door de inhoud als de taalbarrière. Bij fotojournalistiek bijvoorbeeld heb ik een opdracht waarvoor ik bekende personen tijdens een interview moet fotograferen. Een hele uitdaging als je geen Spaanse beroemdheden kent en al helemaal als je niet weet waar je ze kunt vinden. Maar het is gelukt! Tijdens een conferentie voor de nieuwe film Bienvenido a casa (Welkom thuis) heb ik door de zaal gerend om twee acteurs en de regisseur op de kiek te zetten. Dat geeft echt een kick: eerst een cultuurbarrière De tijd die dan overblijft gebruiken we dan ook voor vakantie en feesten. Zo was ik afgelopen weekend nog in Barcelona om de architectonische werken van Gaudí te bewonderen en te genieten van het strand. En wat betreft uitgaan: het Madrileense uitgaansleven staat bekend als het beste van Spanje. Dat zegt genoeg! In een gemiddelde uitgaansnacht bezoek ik met vrienden een paar barretjes, een club en soms sluiten we nog af met churros. Maartje 7

Cultureel Trio
Alles Werkt!, De Verleiding en ZieZo. De drie tentoonstellingen van het Museum voor Communicatie waar SV Contact naar toe ging ter afsluiting van de lustrumweek. Een museum wat bol staat van de interactiviteit en vermaak voor iedereen biedt. Alles Werkt! gaat over communicatie in de jaren ’50 en het topstuk is een originele telefoonschakelkast waarmee je handmatig de bellers met elkaar kunt verbinden. De Verleiding stond bol van de erotiek welke werd geuit in metamorfoses of hitsige gesprekken die via stemvervorming ‘erotisch’ moesten klinken. Laatste stop was het kinderparadijs ZieZo. Langs voor onze lengtes iets te kleine ‘huisjes’ loop je rond met een microfoontje dat je overal in kunt pluggen en dien je opdrachten uit te voeren. Pluspuntje: er staat een boom in het midden van de ZieZo afdeling waar je een koptelefoon op kunt zetten. Vervolgens neem je een snoepje dat daar ligt en dans je op vrolijke toontjes totdat je snoepje op is. Het zeer interactieve tripje naar Den Haag was een leuke afsluiting van de lustrumweek. Sebastiaan van Zanten

studeren en uitgaan:
het harde leven van een Erasmusstudente in Madrid
overwinnen om vervolgens professionele fotograaf te spelen. De fotografievakken zijn met wat handen- en voetenwerk goed te volgen. Helaas geldt dat niet helemaal voor mijn andere vakken: docenten lezen voor uit eigen werk en ik mag proberen dat in hetzelfde tempo op te schrijven. Onmogelijk voor een studente met een half jaar Spaanse kennis. Daarom wordt er door veel Erasmusstudenten niet hard gestudeerd. Om van het uitgaan te bekomen, ga ik vaak met vrienden naar het Retiropark hier in de stad. Het Retiropark is op zondag het toneel van vele trommelaars die er een vrolijke boel van maken. Bovendien is het een prachtig park met twee paleizen en een vijver om bij rond te hangen. En dan kan ik er op maandag weer tegenaan om te proberen iets te begrijpen van wat de docenten in het Spaans vertellen. In mijn volgende column zal ik het wat meer hebben over de verschillende culturen die ik heb leren kennen als student in het buitenland. Churros is de Spaanse tegenhanger van shoarma en bestaat uit gefrituurde aardappelstengels met chocoladesaus. Uiteindelijk lig ik dan rond zeven uur in mijn bed. En dat is natuurlijk ook hard werken, dat uitgaansleven…

Wijntje?
14

Donderdags kwam professioneel vinoloog Paul Schmit op bezoek. In anderhalf uur spijkerde hij onze wijkennis eens goed bij. Stap één is uiteraard de juiste manier om wijn te proeven: ruiken, walzen, ruiken, slurpen en dan uitspugen. Zoals verwacht stond dit onderdeel garant voor een hoop gegniffel en gegiechel door menig dame, daar zij tijdens het drinken van een wijntje normaliter geen onsmakelijke geluiden voortbrengt. En wat roken we eigenlijk aan die wijnen? Sommigen hadden het over kattenbakkorrels, anderen over houtskool of asfalt. Schmit rook alleen in termen van fruit, maar heeft ons ook geleerd dat je niet ‘verkeerd’ kan ruiken. Na deze avond weten we ook veel meer over de totstandkoming van wijn en het verschil tussen ‘eerlijke’ en ‘oneerlijke’ wijn: van eerlijke wijn zal je nooit een kater krijgen. Ook is de vraag beantwoord of er kwaliteitsverschil is tussen ‘supermarktwijn’ en ‘echte’ wijn: JA! Als je dan toch een supermarktwijn wilt drinken, ga dan langs de C1000. Persoonlijk pleit ik voor eerlijke wijn in ons stamcafé De Kneus: dat scheelt een hoop koppijn op de woensdagochtend! Karsten

//> com’me les jours 1807

Napoleon Bonaparte
held op drift
Ik had over twee dagen tentamen. Omdat mijn kamer met medewerking van onder andere multimediashizzle voor te veel afleiding zou zorgen, had ik bedacht om samen met andere mensen in de Letterenbibliotheek te gaan leren. Mooi plan. De Letterenbibliotheek op de Drift is geweldig. Je propt je jas en je tas in een kluisje, pakt je boeken en aantekeningen (geen TUCjes, die pakt de conciërge af) en je loopt naar de mooiste zaaltjes helemaal boven in de bieb. “Pas wel op dat je je hoofd niet stoot, meisje!” denk ik nog. Pats!
Met een lekker achtergrondmuziekje van de bouwvakkers van verderop zaten we daar in serene rust. Opeens galmde er een soort sirene door het gebouw. Eerste maandag van de maand? Nee. Een echte alarmsirene. Of iedereen de bibliotheek zo snel mogelijk wilde verlaten. De trappen dus weer af. Enigszins ongerust beloofde ik mezelf nooit meer het mooiste plekje in de bieb op te zoeken, omdat je in dit soort situaties toch altijd snel beneden wil staan. Maar terwijl ik naar beneden stommelde, flitste er opeens iets door me heen, wat op de intro was verteld. Iets meer dan honderd jaar geleden stommelden hier precies in dezelfde paniek als ik de medewerkers van Napoleon de trap af om de paarden te gaan zadelen. De paniek was weg. 8 Noodmelding. Na drie minuten mochten we weer naar binnen. Toch bleven als altijd die mannen van Napoleon Bonaparte nog in mijn achterhoofd. Napoleon was me er eentje. Hij is wereldberoemd geworden met zijn kunsten. We weten allemaal dat Napoleon een kleine man was. Vast een jongen die, als hij een oudere zus had gehad, te horen kreeg: “Goh, zo’n groot stuk taart voor zo’n klein manneke.” Maar Napoleon liet zich letterlijk niet uit de weg slaan. Dapper als hij was, kwam hij een heel eind met Frankrijk. Toen hij de leiding kreeg over het Franse leger veroverde hij Italië en daarna Egypte. Ook omdat de heersende Lodewijk niet zo geliefd meer was, won Napoleon intens veel stemmen van het Franse volk. Hoezeer ik het ook wilde vermijden om jaartallen in dit artikel te zetten: in 1799 werd het Consultaat geïnstalleerd. Napoleon was de eerste consul. En er was macht. Napoleon was het prototype leider. Een dappere doorzetter, dat blijkt. Lodewijk XVIII gaf het Franse leger opdracht om Napoleon terug te brengen naar Elba. Er gaat een legende dat Napoleon voor zijn leger ging staan en zei dat ze hem dan maar neer moesten schieten, anders zou hij niet teruggaan. Hallo! Dat is een raar antwoord mijnheer Napoleon! Hierop lieten alle soldaten hun wapens zakken en sloten ze zich weer aan bij Napoleon. Hier heb ik twee woorden voor. ’t Mooiste… Als je vraagt: “Waar is Napoleon goed in geweest?” zou ik zeggen: rekenen en kaartlezen. Als militair blonk hij in zijn opleiding enorm uit in deze twee vakken. Als ik mocht kiezen waar ik goed in zou zijn, zou ik zeker ook die twee dingen nemen. Let op. Rekenen is bijzonder handig om in te zetten bij alles wat hoort bij de bediening van het geschut. Beter gezegd: je kunt op de centimeter nauwkeurig een kanonschot berekenen. Daarnaast is goed kaart kunnen lezen een levenslange verrijking. In Napoleons tijd was het natuurlijk mooi om vanaf onduidelijke, slordige en foute kaarten een goede positie en opstelling na te streven. Een combinatie van deze twee kwaliteiten kon dus niet stuk. Napoleon kon er zijn voordeel uithalen, door legerverplaatsingen en dergelijke grappen over vele honderden kilometers te kunnen plannen. Gedurende het bewind werden veel bestuurlijke vernieuwingen in het door Frankrijk beheerste gebied ingevoerd. Zo zag hij de straatjes op de Drift en zag dat er veel meer zijstraatjes aan de linkerkant waren. Besloten werd dus dat het verkeer rechts moest rijden. Nog een andere verandering was dat er dezelfde maten ingevoerd werden. Het gebruik van “liters”, “meters” en “kilo’s” bleek een verbetering. Zoveel verbetering, dat het nooit meer terug is gedraaid, ook niet toen onze beste Napoleon verslagen was. Lodewijk Napoleon liet in 1807 de panden Drift 27a tot en met 31 aankopen

om er zijn paleis te vestigen. Na zijn troonsafstand kwam het in bezit van zijn broer, Keizer Napoleon, die er in oktober 1811 eenmaal verbleef. De voormalige balzaal werd in 1818 ter beschikking gesteld aan de Universiteitsbibliotheek. Wat een lieverdjes, een balzaal ter beschikking stellen. Ik vraag me af hoe dat is gegaan. Under pressure? Chantage door zijn minnares? Vreemde verhoudingen met het criminele circuit? Of goedheid? In 1821 werd Drift 31 aangekocht door de Universiteit. In 1986 werden de panden Drift 25 tot en met 31 samengevoegd tot de Bibliotheek van de faculteit Letteren. Het zijn allemaal harde feiten. Het enige wat met deze informatie moeten doen is beseffen. Beseffen dat Napoleon echt niet achterlijk was. Want wij mogen maar wát blij zijn dat hij zo goed kon rekenen. Hij had duidelijk verstand van ligging en vestiging. Hoe konden we anders in 6 minuten met de bus bij de treinen zijn vanaf de universiteit! Of hoe konden we anders in een magere drie minuten bij de Dom zijn om even in de zon een sigaretje te roken? Napoleon heeft ’t voor ons uitgeteld en de basis gezet. Wij leren in het paleis van Napoleon. Ik snap werkelijk niet waarom er nog meisjes zijn die in Amsterdam gaan studeren. Marrit

13

Napoleon Bonaparte
held op drift

SGlamour 2006 SV Contact Glitter &

com’
kritisch met een knipoog

info

het officiële verenigingsblad van SV Contact nr. 1 jaargang 6

inside:
uitgaan in Utreg! tips voor eerstejaars en: hoe illegaal is Àlesharing?

THE SKY IS THE LIMIT!
een nieuw jaar CIW staat voor de boeg!

//> welcom’info
Parco Nazionala delle Incisioni Rupestri; Beschermplaats van een van de oudste vormen van communicatie Onder streng toezicht, waarbij elke stap die je doet gadegeslagen wordt door ongeveer drie beveiligingsmannen, bezoek ik het “Parco Nazionala delle Incisioni Rupestri”. In 1995 richtte de Italiaanse staat dit nationale park op om honderd in steen gegraveerde rotstekeningen te beschermen. Dat die bescherming van groot belang is wordt mij al snel duidelijk na het passeren van een aantal karikaturen en initialen die duidelijk niet uit het ijzeren tijdperk stammen…

//> com’op zeg j
> > > Ik zal nooit de man benijden die helderruikend is. Blindheid: een uitzichtloze situatie. Tandartsen zijn mensen met topsalarissen die eerst een half uur met een ijzeren martelwerktuig in je tandvlees staan te snijden om vervolgens te concluderen dat het gaat bloeden. > > > > > Masochisten zijn mensen die genoegen scheppen in het betalen van hun belastingen. Je hebt als vegetariër pas écht humor als je een vleesetende plant op je kamer hebt staan. Ook het christendom is begonnen met twee schamele latjes. Ach bakker, hou toch je stroopwaffel. Verbaasde blikken verschenen op de gezichten van zijn collegae toen bleek dat de universitaire docent was overleden aan de educatyfus. > > > > > Speciaal voor de gefrustreerde boer: bietboksen. XXL, bij de Romeinen was dat nog gewoon 30. Je bent pas écht een dwerg als je zelfs te klein bent voor een minderwaardigheidscomplex. In de volksmond werd universitaire homo ook wel “leernicht” genoemd. Masochisten zijn de ergste leerlingen die je kan hebben. Echt waar. Ze zijn me toch hardleers.

2 3 4 5 6 8 10 11 12 13 14 15

Welcom’info Com’kommertijd SV Contact Oh com’er eens kijken Com’ic Sans MS Com’pleet nieuwe CIW’er Filesharing Met een borrel op naar college A Ad fundum Parco Nazionala delle Incisioni Rupestri Com’ix / Com’op zeg!

beste lezers,
De tijd van zonnebaden, sightseeing en cocktails is weer voorbij. Collegebanken, presentaties en tentamens liggen in het vooruitzicht. Maar om de overgang tussen beide periodes wat draaglijker te maken heeft de redactie gedurende de zomermaanden niet stilgezeten en hebben we de pen of laptop ter hand genomen. Het resultaat is de eerste Com’Info van het nieuwe collegejaar zoals jullie van ons gewend zijn: naast kritiek ook een knipoog naar de nieuwe eerstejaars. De middelste twee pagina’s van deze uitgave staan geheel in het teken van deze toekomstige Communicatie- en Informatiewetenschappers. Maar ook de andere bladzijdes zijn zeer de moeite waard. Zo keren we nog een keer terug naar Madrid, worden het lettertype Comic Sans MS en de letter A nader onder de loep genomen en dalen we af naar de schatkamers van de P2P-netwerken. Daarnaast natuurlijk de vertrouwde rubrieken Com’ix en Com’op zeg en een geheel vernieuwde Oh com’er eens kijken! Tevens wil ik vanaf deze plek de voltallige redactie en alle betrokkenen bedanken voor hun inzet gedurende het afgelopen jaar. Zonder hen zou het niet zijn gelukt om vier keer de Com’Info te vullen met verrassende, interessante, grappige, informatieve en prikkelende artikelen. Ik neem daarom met een goed gevoel afscheid en wie weet tot ziens in een van de toekomstige uitgaves. Michiel Kraijkamp Hoofdredacteur Com’Info 2005-2006

Arthur

//> com’ix

colofon

Com’Info is het officiële verenigingsblad van SV Contact, de studievereniging van Communicatie- en Informatiewetenschappen in Utrecht. Jaargang 6 - nummer 1 Verschijnt 4 keer per jaar
2

Hoofdredacteur Michiel Kraijkamp Eindredactie Lorenz van Gool Arthur Stolwijk Lay-out Jago van den Akker Illustrator Lorenz van Gool

Redactie Carolien Blonk Lorenz van Gool Maartje van der Heijden Anouk Hunink Marrit Müskens Marjolein Schouten Arthur Stolwijk Met dank aan Mariska Swart Robbie Vermeulen

Contact via redactie@svcontact.nl of Postbus SV Contact KNG 29 - Secretariaat Verkrijgbaar op Trans 10, KNG 29 & 80, Letterenbibliotheek

15

//> com’municeren Parco Nazionala delle Incisioni Rupestri;
Parco Nazionala delle Incisioni Rupestri; Beschermplaats van een van de oudste vormen van communicatie Onder streng toezicht, waarbij elke stap die je doet gadegeslagen wordt door ongeveer drie beveiligingsmannen, bezoek ik het “Parco Nazionala delle Incisioni Rupestri”. In 1995 richtte de Italiaanse staat dit nationale park op om honderd in steen gegraveerde rotstekeningen te beschermen. Dat die bescherming van groot belang is wordt mij al snel duidelijk na het passeren van een aantal karikaturen en initialen die duidelijk niet uit het ijzeren tijdperk stammen… Het nationale park in Capo di Ponte ligt in het centrum van de Valcamonica Vallei. Valcamonica heeft de grootste concentratie van rotstekeningen in de wereld. De tekeningen vertellen het verhaal van deze vallei over een periode van 10.000 jaar. Ze zijn gemaakt tijdens het stenen, het bronzen en het ijzeren tijdperk. Het grootste deel van de graveringen is gemaakt door de Camuni, een oude Italiaanse bevolkingsgroep. Een klein deel is gegraveerd door hun voorgangers in het bronzen tijdperk. Wie tijdens zijn rondwandeling in het park goed kijkt, zou meer dan 30.000 zogenaamde pitoti moeten kunnen ontdekken: figuren van mensen, paarden, herten of honden. Maar ook pitoti van magie en oorlog zijn in het steen te vinden. Wetenschappelijk onderzoek vestigde haar aandacht op juist deze steengraveringen, omdat er maar weinig over is gebleven van de materiële cultuur van deze volkeren. Eén van de dingen die de onderzoekers in het bijzonder opviel, is dat elke 14

//> com’kommertijd j
beschermplaats van één
beheersen van enkele woorden Buitenlands is het nodig om de juiste maatregelen te nemen op vakantie. Op die manier is er nog een kans dat we het dit jaar verbaal wél gaan overleven. Daarom heb ik, omdat ik over minder dan 24 uur naar het Zuiden des Europa’s ga rijden, ter voorbereiding het laatje in de auto volgestopt met woordenboeken. Op die manier hoop ik me toch te kunnen redden in Het Zuiden (nou maar hopen dat ze niet gaan letten op grammatica). En wat betreft de péages die we in Frankrijk passeren: het is toch altijd weer een opluchting dat de prijs ook digitaal te zien is. Nee, er kan niet gezegd worden dat wij in de vakantie niet bezig zijn met onze studie; Communicatie- en Informatiestudenten zijn altijd (dus ook in de vakantie) leergierig en komen in de meest rottige situaties met de meest goede oplossingen! …Hopen we dan maar… En voor de eerstejaars van dit jaar: wees niet bevreesd dat jullie er niks van gaan bakken, want ook jullie hebben je in deze zomervakantie mentaal vast heel goed voorbereid! Eigenlijk ga ik door mijn eigen artikel bijna denken over het opeisen van meer vakantie: het scheelt de docenten een hele hoop gedoe en wij kunnen, in combinatie met keihard ontspannen, de beste dingen op eigen houtje leren! Ja, ik heb het idee dat ik communicatief gezien best goed bezig ben op dit moment. No need to go to school today! Maar goed, ook al snak ik naar het opfrissen en gebruiken van mijn kennis, eerst ga ik even lekker m’n koffer en kampeergerei pakken… Heerlijk dom en simpel werk! Daar heb je toch vakantie voor? Anouk 3

van de oudste vormen v an

communicatie

Een echte Camuni?!

Menselijke pitoti

com kom mer tijd
Nu we midden in de vakantie zitten bedacht ik me, al zittend boven de kaarten van Europa, hé, eigenlijk is de zomervakantie een prima tijd om van de geleerde theorie een praktijkuitvoering te maken! Want wat kom je in de vakantie een boel verschillende soorten communicatie tegen zeg! Fransen die jou bij de receptie van de camping niet verstaan en jij hen niet, onvertaalbare menukaarten waarvan de serveerster in Barcelona uitlegt dat conejo het Spaanse woord voor “Boegs Boennie” is, stapels formulieren die moeten worden ingevuld mocht je jezelf onderweg in een botsinkje wagen en natuurlijk de verontschuldigingen op het strand aan de graver in wiens kuil je bent gevallen. “Ehh, oh, ehmm… (blader, blader in het Nederlands-Duitse woordenboek) Herr, ent-schul-di-gung!” Hieruit mag ik toch wel concluderen dat CIW’ers ook in de zomervakantie het gebied van de interculturele en interpersoonlijke communicatie niet verwaarlozen! Over Interculturele Communicatie gesproken: ik moet toegeven dat ik bij het maken van mijn paspoort voor deze cursus erg zuinig was met wat ik zei; ik was namelijk bang dat ik ineens, voorin de collegezaal, een vloeiend Frans of Duits gesprek met iemand moest houden, alleen omdat ik in m’n paspoort had geschreven dat ik die talen “wel een béétje” beheerste. Maar juist vanwege dit een béétje

Een jachttafereel

Pitoti van het Camuni territorium? Of gewoon hun huis? de universele oertaal van de mens. De taal waarin je wereldwijd, in de vroegste rotstekeningen, dezelfde symbolen en dezelfde logische structuur ziet terugkomen. Of misschien vindt alleen een CIW’er dit gedeelte interessant… Parco Nazionala delle Incisioni Rupestri; misschien een idee voor de volgende buitenlandse reis? ;-) Mariska

keer dezelfde stenen en plaatsen in de vallei werden uitgekozen voor de steengraveringen. Daarnaast stelden de onderzoekers dat de graveringen ritueel gemaakt werden tijdens bepaalde gebeurtenissen als festiviteiten, periodieke ontmoetingen en inwijdingen door priesters en kunstenaars. Enfin, zo word je dus nietsvermoedend op vakantie in Italië geconfronteerd met

//> sv contact
activiteiten commissie
De AC houdt zich elk blok bezig met studiegerelateerde activiteiten en gewoon leuke activiteiten. Ofwel, je regelt allemaal leuke activiteiten voor onze leden. Spreekt dit jou allemaal aan en ben je enthousiast, gemotiveerd en ondernemend? Dan is een plaats in de AC een logische stap in je ondernemerschap!

galacommissie

Mannen in mooie chique pakken, vrouwen in hun meest elegante jurken, glitter & glamour… Eens per jaar organiseert de galacommissie het SV Contact Gala. De locatie wordt uitgezocht, een DJ en band geselecteerd, een fotograaf, leuke spulletjes voor de goodiebags en de precieze invulling van de avond worden geregeld.

introductie commissie
Iedereen wil zijn studietijd natuurlijk meteen goed beginnen, en daarvoor heeft SV Contact de Introductiecommissie. Je regelt de introductie die in september plaatsvindt: van serieuze rondleidingen tijdens de facultaire intro tot bizarre opdrachten tijdens de bonte avond op het introkamp. En dat allemaal omdat je de nieuwe eerstejaars net zo’n gave intro wil bezorgen als je zelf hebt gehad!

Àlm-en symposium commissie
Ga jij de film- en symposiumcommissie nieuw leven in blazen? Want deze commissie is toe aan een opkikker! Heb jij een passie voor film en denk je verder dan één filmvoorstelling per blok? Geef je dan op!

eerstejaars commissie

buitenlandse reiscommissie
Wereldsteden als Londen, Praag en Berlijn hebben allemaal al kennis mogen maken met SV Contact, welke stad is nu aan de beurt? Wellicht ben jij wel diegene die dat gaat bepalen! De buitenlandse reiscommissie regelt de jaarlijkse buitenlandse reis van SV Contact. Heb je een liefde voor reizen en een talent voor regelen, dan is deze commissie wat voor jou!

Een commissie voor eerstejaars door eerstejaars, tevens een nieuwe commissie. Het is de bedoeling dat de eerstejaarscommissie zich bezig gaat houden met het in stand houden van een gezellige band onder de eerstejaars na de introductie (denk aan reünie, borrels etc). Hiernaast zal deze commissie de meeloopdag gaan organiseren voor ouders!

alumnicommissie
Onder het motto ‘blijf in Contact’ is er nu NIEUW de alumnicommissie. Deze commissie moet nog gevormd worden en geeft je de ruimte tot eigen creatie. We zijn opzoek naar assertieve leden met een visie die graag vorm willen geven aan een alumni-netwerk.

feestcommissie
De naam zegt het al: deze commissie zorgt voor de feesten! Vier keer per jaar (aan het einde van elk blok) organiseert de FeCo een spetterend feest. Ben je creatief, heb je originele feestideeën en lijkt je dit wat? Geef je dan op!

bedrijvendag commissie
Deze commissie zorgt voor een bedrijvendag, een dag waarop je je als CIW’er kunt oriënteren op de arbeidsmarkt. Je zorgt voor het binnenhalen van bedrijven en werkt nauw samen met onze collega’s uit Nijmegen, Babylon. Deze dag in onmisbaar voor elke student!

Voel je je al geroepen voor één van deze commissies? Stuur dan een leuke mail naar bestuur@svcontact.nl o.v.v. de commissie waar je in wilt zitten. Meer informatie volgt dan!
4

redactiecommissie
Als lid van de redactie ben je verantwoordelijk voor ons verenigingsblad, de Com’Info (CI). De CI verschijnt vier keer per jaar en is dé uitlaatklep van onze vereniging. We zijn nog op zoek naar enthousiaste mensen die een lekker stukje kunnen schrijven, en die deadlines niet schuwen…al benieuwd?

communicatie commissie
De ComCom zorgt voor de huisstijl (en dus ook het imago) van onze vereniging. We zoeken iemand die een website kan onderhouden, iemand die de lay-out van de Com’Info kan verzorgen (kennis van Adobe Indesign is een pré), en iemand die zo nu en dan als hulpje (spannend!) van de PR-commissaris kan optreden.

Om de avond goed te beginnen, kan je er natuurlijk voor kiezen om eerst in te drinken. Altijd een veilige keuze zijn de cafés aan de Neude. Voor chagrijnig barpersoneel en een prijzig biertje kun je terecht bij “studentencafé ’t Neutje”. Veel gezelliger en een stuk studentikozer is het in “de Luifel”, een paar deuren verderop. Hier betaal je al gauw twee dubbeltjes minder voor je bier en kun je ouderwets je bier lozen in een toilet zonder bril. Mocht je echter van het geijkte pad willen afwijken, dan is het meer alternatieve “Kafé België” aan de Oudegracht een goed begin van je avond. Op een gemiddelde blauwe maandag worden hier veertig verschillende biersoorten geschonken die de eigenaar elke vrijdagmorgen zelf schijnt op te halen in zijn Fiat Punto. Mocht ook dit je niet bevallen, hobbel dan eens naar het gebied rond de Dom. Veel kleine gezellige barretjes die er om schreeuwen ontdekt te worden door studerend Utrecht. Na het indrinken wordt het tijd om met de voetjes van de vloer de nacht aan je voorbij te zien trekken. De R&B- en hiphopfans kunnen terecht bij “Club de Storm”. Voor swingen op een meer progressieve sound kun je terecht bij “Club Monza” aan de Potterstraat. Met grote schermen aan de wand wordt een heel relaxte sfeer gecreëerd. Zorg wel

ad fundum

DOE STOER: ga in een commissie!

A

//> com’ stapp ppen
Dus je hebt besloten dat je de zon eens een keer wilt zien opkomen boven het mooie Utrecht. Je zou natuurlijk om vier uur je bed uit kunnen stappen.. Maar is het niet veel leuker om de zon de hemel te zien beklimmen terwijl je in beschonken toestand op je fiets naar huis zit na een goed nachtje doorhalen? Natuurlijk moet je dan wel eerst weten waar je in Utrecht zijn moet voor een nacht vol van vertier en jolijt. Laat Com’Info je voorgaan in de queeste naar een bar of discotheek waar het tot in de vroege uurtjes goed toeven is.

marnix’ places to be!
hetzelfde geslacht, dan is “Chueca” of “Bodytalk” (beiden gelegen aan de Oudegracht) misschien iets voor je. Uit ervaring kan gemeld worden dat het er ook gezellig is als je niet gay ingesteld bent. Als om vier of vijf uur de grotere zaken hun deuren sluiten, stap dan op je rijwiel en fiets naar “De Zotte” of “De Kneus” op de Nobelstraat. Vaak zijn deze cafés open tot zes uur. Als uiteindelijk de deuren allemaal op slot zijn of de tap spontaan kapot gaat, dan stap je op je stalen ros en geniet je van een hemel die steeds lichter wordt, gelijk het lichter worden van je hoofd. Succes en een fijne avond! Robbie 13

voor genoeg eelt op je voetzolen, want jassen ophangen kan in de Monza enkele uren in beslag nemen. Als het woord ‘poppodium’ je hart sneller doet laten kloppen, ga dan eens kijken in de “Tivoli” aan de Oudegracht of op De Helling. In een lichte alternatieve sfeer kan je genieten van de muziek, die soms begeleid wordt door beeldschermen met stijlvolle projecties. Mocht je in plaats van dansen meer uitzijn op het volgen van je hormonen, dan kom je al snel bij “The Jam”. Elke donderdag, vrijdag en zaterdag is het hier goed uit te houden door het grote aandeel Breezahs dat er rondloopt. Succes verzekerd! Trouwens… mocht je uitzijn op het scoren van een telefoonnummer van iemand van

A A AA A A
//> comm’a

A

AA

pp //> oh com’er eens kijken

De A is mijn favoriete letter. Het is een macho, daar als eerste van het alfabet. En een gunstige, daar waar we vaak ‘ja’ met iets positiefs associëren. Het is er een met geschiedenis, omdat hij afstamt van een koeienkop. En de A heeft geheimen. Het mooie geheim van de A is namelijk, dat niemand weet wanneer dat streepje erbij is gekomen, of eraf is gegaan. Op de basisschool leren we toch allemaal een a schrijven zonder dat lusje erbovenop. Maar in de krant zien we altijd een lusje boven op de A. De A is meer dan een mysterieuze letter. We gebruiken de A echt super vaak. Tot vervelens-toe-vaak zou je denken. Toch blijft hij boeien. Niemand zegt: “De A? Die moet je niet meer zeggen. Die is zóóó 2005”. En terecht. Het is prachtig hoe een letter zoveel betekenissen en variaties kan hebben. Kijk. De A kan een grootse letter zijn. Zo is het in de eerste plaats wel de eerste letter van het alfabet. Zoals ze bij songfestivals zeggen moet je altijd lef hebben om het

spits af te bijten. Wellicht kan de A er zelf niks aan doen, hij moet er wel mee leven dat hij altijd als eerste opgedreund wordt door kleuters die het alfabet leren. En dan niet alleen de Nederlandse kleuters. We-reld-wijd. WE-RELD-WIJD! Ja, de A is groots. In plaats van onze voetjes staat er in India een A op een film. En op de A-kant als de voorkant van een grammofoonplaat staat altijd het hitje. Zie je? Veelzijdig als hij is, kan de A ook klein gebruikt worden. In de lingerie vormt A bijvoorbeeld letterlijk een klein deel van het assortiment. Daarnaast is de A het oud-Romeins cijfer voor 500. Daar is hij twee keer zo klein als de M. Voor de variatie kan je er een bolletje opzetten. Dan is het opeens Noors. Maar zeg nou zelf. Het voegt wat toe. De A als naam van een plaats in Noorwegen. Of: de Å als naam van een plaats in Noorwegen. Welk een effect. Maar om even terug te komen op het

A

marnix’ places to be!
‘Klik!’, dat doet de digitale camera van Marnix van Veen op bijna elke borrel van SV Contact. Veel CIW - studenten zijn in eetcafé “De Kneus” door deze huisfotograaf op de foto gezet. Niet alleen in De Kneus, maar ook in café “De Stadsgenoot” is Marnix vaak te vinden. Met een biertje in de hand vertelt hij ons over zijn favoriete plekken in Utrecht. MARNIX’S PLACES TO BE Marnix woont al weer een jaar of vijf in de Domstad en heeft daarom meerdere favoriete plekken. “Ik heb een paar plekken waar ik het liefste ’s avonds zit of waar ik ’s ochtends een kop koffie drink. Als je dan een keer ’s ochtends vroeg op moet, dan is dat toch nog heel relaxed. Een terrasje op de Neude is natuurlijk altijd prima. En als er een kleine band speelt, ga ik meestal wel naar de “Ekko” of naar “Tivoli”.” Marnix heeft ook favoriete winkels, waar je gewoon relaxed kan hangen. Dat hoeft helemaal niet in een kroeg of op een DE IDEALE PLEK Om te bepalen of iets een leuke plek is, let Marnix op de “muziek, sfeer, mensen, het personeel en de timing.” Al zijn favoriete plekken trekken “een behoorlijk divers publiek. Dat vind ik wel makkelijk, want ik pas niet in een hokje. Het is belangrijk dat je gewoon jezelf kunt zijn”. Toch heeft hij zijn ideale plek nog niet gevonden. Daarom zou hij het liefst zijn “eigen kroeg willen opstarten. Ik denk dat we in Utrecht nog een leuke relaxte cocktailbar missen.” 5 Marjolein Voor het einde van het interview wil hij jullie nog het volgende zeggen: “wandel gewoon eens door de stad en loop eens ergens naar binnen. Er zijn zoveel leuke plekken die bijna niemand kent.” terras te zijn. “Als je relaxed wil hangen in een winkel in Utrecht moet je eens naar “Revenge” op Vredenburg gaan. Daar kan je hangen, je laten knippen, kleren en platen kopen. Ook één van mijn favoriete plekken is de cd-winkel “Plato”. Ik sta ook op hun mailinglist. Elke week krijg ik dan een overzicht van de dertig beste platen van de week en van wat nieuw binnen is. Dan kijk ik wat me wel wat lijkt, download dat, ga het luisteren en dan kijk ik of ik het leuk vind.” HET MOMENT De huisfotograaf beleeft de leukste momenten tijdens zijn verjaardagen. “Dit jaar was het rustig, omdat ik pas twee dagen van tevoren mensen ben gaan uitnodigen. Toch was het hartstikke leuk. Nu kon ik namelijk rustig met iedereen ouwehoeren. Het jaar daarvoor vierde ik mijn verjaardag in De Kneus. Daar stond het helemaal vol met alleen maar mensen voor mij, dat is natuurlijk geweldig. Ik vind het zo leuk om mijn vrienden door elkaar te zien stromen, dat gaat elke keer helemaal goed.”

mysterieuze streepje van de A. Het is op te zoeken zoals vrijwel alles op te zoeken is tegenwoordig. De variatie van een geschreven en een gedrukte A komt uit de tijd van de Grieken. In het Grieks werden de linkerpoot en de horizontale lijn van een letter vaak verbonden, zoals soms te zien is in sommige Griekse hoofdletters. Hierna werd in veel schriften de rechterpoot verticaal. In het schrift dat hierdoor ontstond werd de rechterpoot soms omgevormd tot een boog, wat resulteerde in de huidige drukvorm. Bij andere letters verdween de rechter poot geheel, wat resulteerde in de moderne handgeschreven vorm. Waarom de A niet het meest wordt verkocht rond vijf december is mij nog steeds niet duidelijk. Marrit

12

p //> com’mer en kwel

W

!van E schatkamers ! de G !EE EGM RE EE G ERMEE!EE M RM M W ERMEE! WEG ER ERMEE! WEG E R E! WEG E ! P2P-netwerken G RMEE EW REWEG !ERMEE! M EE WG G G EE WE E ERMEE GW ERMEE!! WE E WEGWEG ERMEE! ! W G EEE ERG ERM RM R E
! ER M EE EG
E!
Misschien ken je het lettertype Sans MS). Veel mensen kennen er kinderachtig uitziet. En voor ouderen is het makkelijk te lezen. Maar gebruik het dan ook in deze context! Ontwerper voor Microsoft, Vincent Connare, heeft dit lettertype gemaakt in 1995 om te dienen als tekst in een tekstballon. Helaas zat dit lettertype standaard bij elke vroege versie van Windows. Hierdoor werd Comic Sans DE BRON VAN ERGERNIS Als er één ding is waar ik niet tegen kan, dan zijn het wel stijl- of spelfouten. Met uiterste precisie ga ik wel eens brochures na om dan te gniffelen als ik een fout zie. Maar wat mij nog meer irriteert, is het gebruik van foute lettertypes. Met een fout lettertype bedoel ik het gebruik ervan in de verkeerde context. Bij de cursus “Tekst en Beeld” bijvoorbeeld, heb ik geleerd dat Comic Sans vooral jonge kinderen en sommige ouderen aanspreekt. Nu is hier niks mis mee, integendeel. Het is volkomen begrijpelijk dat dit lettertype het goed doet bij kinderen, omdat het 6 VOORBEELDEN Op ons wereldwijde web zijn tal van voorbeelden te vinden van het gebruik van Comic Sans, die echt werkelijk nergens op slaan. Je ziet het op Lorenz enorm bekend, en bij gebrek aan beter (wisten zij veel), gingen veel mensen dit lettertype gebruiken. Alleen gebruikten ze het op de verkeerde manier; want geef toe: een sollicitatieformulier in dit lettertype ziet er nou niet echt professioneel uit. Vandaar mijn ergernis. Het is niet zozeer het lettertype zelf, maar het gebruik ervan. BAN COMIC SANS! “Vliegenmeppers: €4,95” (wel ‘Comic Sans· wel (of voluit: Comic het, en dat is jammer. Ik leg je uit waarom. Ik heb namelijk langzamerhand een gloeiende hekel gekregen aan dit lettertype. de eenvoudigheid.

RME E! E RM EE! filesharing: WG WEEG E W

winkelruiten, op posters, op menukaarten en op verpakkingen staan, wat er totaal onprofessioneel uitziet. Ik begrijp zelf niet hoe mensen dit in een dergelijke context ook maar durven te laten zien aan klanten. En het achtervolgt mij zelf ook. Laatst ging ik eten bij Florin, toen op de menukaart ik helaas Comic Sans aantrof. De onprofessionaliteit van deze toko werd bij mij bevestigd door cola uit een slangetje in je glas te schenken, maar dat is een ander verhaal. Ik mag dan wel misschien een mierenneuker zijn, maar als je één ding leert tijdens deze studie, dan is het wel dat je opdrachten of presentaties of wat dan ook, het liefst op een professionele manier aan de mens moet voorschotelen. Toch ben ik een uitzondering tegengekomen. Als liefhebber van strakke, simpele tekst- of beeldontwerpen, zag ik in een etalage op de Minrebroederstraat een papiertje met vrolijke vliegjes erop en de tekst: duur hoor, voor een vliegenmepper). In het lettertype Comic Sans, lekker groot, vet gedrukt. Toch zag dit er goed uit, ondanks

//> com’municación met een borrel op naar college
Spaanse gewoontes en andere culturen in Spanje

G E MEE! E ME W E!

Gelukkig heb ik op Internet mijn soulmates wat betreft de afkeer tegen Comic Sans gevonden. De personen achter de website “Ban Comic Sans” (http://bancomicsans. com) zijn echte liefhebbers van typografie. Met hun leus “Putting the Sans in Comic Sans” willen ze dit lettertype zo snel mogelijk van de aardbodem vegen. Voor mij hoeft dit nou ook weer niet. Want het is toch zielig als 14-jarige breezers hun werkstuk niet in hun gewenste lettertype kunnen inleveren?

Twaalf hoog in een Utrechtse studentenflat. Buiten is het Hollands weer, maar ik ga je mee (terug) nemen naar het warme Spanje, naar wat Spaanse gewoontes en grappige dingen van andere culturen die ik daar heb leren kennen. Om te beginnen de manier van tentamens geven. Geen voorgedrukte vragen op een blaadje. Bij het ene vak worden onderwerpen genoemd, die je zelf op moet schrijven om daarna alles te vertellen wat je weet over dat onderwerp. Beoordeling daarvan lijkt me lastig, want hoe weet je of je opschrijft wat de docent wil horen? Iets anders is een speciaal tentamen voor buitenlandse studenten. We mogen één onderwerp (uit vijf) kiezen om daar twee pagina’s over te schrijven. Niet makkelijk? Nou, als je je aantekeningen en je boek erbij mag houden valt het reuze mee! Ook zijn er nog wat andere dingen die opvallen op de universiteit in Madrid. Overal hangen niet-rokenbordjes met de peuken ernaast en de kantine is een rokershol. Met drank weten ze ook wel raad. De kantine verkoopt bier, wijn en sterke drank. Dus als je een vak niet ziet zitten, drink je gewoon eerst

een borreltje, dan gaat ’t vast een stuk beter. Je moet nog wel nuchter genoeg zijn een automaat te bedienen, want je moet eerst je drankje betalen aan een automaat. Wat wel erg handig is, is dat je met een 5 het vak al gehaald hebt. Hard studeren is dus echt verleden tijd als je in Spanje bent. Over andere buitenlandse studenten valt ook genoeg te vertellen. Fransen praten het liefst altijd Frans, ook als ze in Spanje zijn en in gezelschap zijn van mensen die geen Frans spreken. De enige buitenlandse studenten die ik ontmoet heb die praktisch geen Engels kunnen spreken zijn Italianen. Trouwens, Spanjaarden zelf kunnen er, met dank aan Franco en het slechte taalonderwijs nu, ook weinig van. En Ecuadorianen hebben een bijzondere eetgewoonte: de delicatesse in hun land is cavia. Mijn Amerikaanse huisgenootjes kunnen de vooroordelen over hun volk ook mooi bevestigen. Eentje wist niet hoe een stofzuiger aan moet. “Als ik de stekker in het stopcontact stop, doet ‘ie niets.” Ze wist niet dat er een aan-knop op zit en toen ik zei waar deze zit, zei ze: “Maar

die is toch veel te groot voor een knop!” Koken is ook een vak apart. Ze zijn trots als ze “mac and cheese” uit de magnetron kunnen maken. Dat is niet voorhanden in Spanje, dus zijn ze al blij met een eitje koken en apetrots dat ze een pannenkoek kunnen omdraaien. Toen een Amerikaanse vriendin langskwam in Nederland en we friet met saté bij Broers bestelden, zei ze: “Als ik er niet aan gewend was geraakt in Spanje, had ik nu gevraagd: Waar is de rest van het eten gebleven? Dit is nog maar het voorgerecht…”. Maar ze wist haar bordje niet eens leeg te eten… Studeren in het buitenland houdt dus niet op bij het volgen van vakken in een vreemde taal. Je leert er ook een boel over de cultuur van het land en andere culturen. En nog veel meer, maar dat kun je het beste zelf ervaren door ook het buitenlandavontuur aan te gaan! Maartje

11

//> com’puter p

W EG

!van E schatkamers ! de G !EE EGM RE EE G ERMEE!EE M RM M W ERMEE! WEG ER ERMEE! WEG E R E! WEG E ! P2P-netwerken G RMEE EW REWEG !ERMEE! M EE WG G G EE WE E ERMEE GW ERMEE!! WE E WEGWEG ERMEE! ! W G EEE ERG ERM RM R E
ER M EE !
“Die nieuwe film? O – die heb ik allang binnen. Alle afleveringen van Friends op dvd te duur? Dan download je ze toch gewoon?” Het delen van films, muziek en allerhande andere zaken is voor velen één van de interessantste toepassingen van het internet. Maar wat is filesharing? Hoe werkt het? En is het nou eigenlijk wel of niet legaal? Filesharing is het via een netwerk beschikbaar stellen van computerbestanden. Er zijn verschillende manieren om bestanden te delen. In dit artikel zal ik me richten op filesharing via peer-to-peer (P2P) netwerken. Als je op internet surft, haalt je computer de door een website gebruikte bestanden van de server waar de website op staat, waarna de gedownloade bestanden met behulp van een browser (bijvoorbeeld Internet Explorer of Firefox) worden weergegeven. Hierbij wordt alle data dus door één server aangeboden. In een P2P filesharing netwerk echter wordt gebruik gemaakt van de bandbreedte van álle gebruikers in een netwerk, waardoor bestanden enorm snel kunnen worden gedeeld. Elke computer is gelijk (peer) aan de andere computers en kan ontvanger én zender zijn, met als grote voordeel dat het uitvallen van één centrale server niet leidt tot het uitvallen van het hele netwerk. P2P filesharing netwerken worden soms 10 opgedeeld in drie ‘generaties’. Eerste generatie netwerken maken gebruik van een klein aantal centrale servers (nodes: knooppunten) met daarop lijsten van de bestanden die de gebruikers van het netwerk aanbieden. Nadeel hiervan is dat gebruikers makkelijk zijn te traceren en dat als een server wegvalt, grote delen van het netwerk ook uitvallen. Tweede generatie netwerken spelen hierop in door te werken met meerdere servers, waardoor ze minder problemen ondervinden bij uitval van één van de servers. Ook bij tweede generatie netwerken zijn gebruikers echter te traceren. Derde generatie netwerken ten slotte kennen wél ingebouwde anonimiteitsfuncties. Hierdoor kan niet worden achterhaald vanaf welke computer precies een bestand wordt aangeboden.

RME E! E RM EE! filesharing: WG WEEG E W

ons netwerk, jóuw toekomst
Een goede cijferlijst, maar geen praktijkervaring? Veel net afgestudeerden merken dat huidige werkgevers steeds meer kijken naar interessante stages dan enkel naar goede studieresultaten. MKB Servicedesk is er voor gemotiveerde studenten die meer uit hun studie willen halen. Zij biedt stages aan die aansluiten op je studie, zodat werkgevers later niet meer om je CV heen kunnen. Stages in het Midden en Kleinbedrijf zijn hiervoor ideaal, omdat je hier meer verantwoordelijkheid krijgt en sneller direct en persoonlijk contact met de eigenaar hebt. Meld je aan via www.mkbservicedesk.nl voor een intakegesprek. Wij koppelen je aan projecten die goed bij je profiel passen en nemen contact op met de juiste bedrijven. Vervolgens onderhandel je zelf met het gekozen bedrijf en kan hierna de leerzame stageperiode van start gaan!

G E MEE! E ME W E!

E!

je het auteursrecht op een werk hebt. Dit auteursrecht is het recht van de auteur van een werk (bijvoorbeeld een film of een liedje) om te bepalen hoe, waar en wanneer zijn werk wordt gebruikt en/of gepubliceerd. Downloaden voor eigen oefening, studie of gebruik is altijd legaal, ongeacht of je wel of niet het auteursrecht op een werk hebt. Een uitzondering hierop wordt gevormd door software en games, waarvoor geldt dat downloaden alleen legaal is als dit wordt aangegeven. Uploaden is altijd illegaal, tenzij je over het auteursrecht van een werk beschikt. Alles gratis kunnen downloaden via P2P klinkt natuurlijk enorm aanlokkelijk. Maar voordat je daar direct mee begint: P2Pprogramma’s liggen flink onder vuur met betrekking tot illegaliteitskwesties. Bij veel programma’s is het namelijk zo dat als je een bestand downloadt (wat legaal is), je dit automatisch ook uploadt (wat illegaal is). P2P heeft dus enorm veel te bieden, maar weet waar je aan begint! Voor meer informatie over filesharing kan je kijken op: http://en.wikipedia.org/wiki/Filesharing http://www.digimuziek.nl/legaal.htm http://www.bof.nl/p2p/ Arthur

//> column
de sluimerende ‘gevaren’ van

profielsites
Na MSN messenger hebben wij er een nieuwe internetverslaving bij. Avonden lang lezen we krabbeltjes van vrienden, checken we profielen en bekijken we foto’s. Profielsites als Hyves.nl zijn een dankbaar excuus voor een paar minuutjes studieontwijkend gedrag. Cu2.nl was zo’n tien jaar geleden het eerste online Nederlandse vriendennetwerk, met hetzelfde idee als bij Hyves: jezelf profileren en hopen op positieve berichtjes. Wij, brugklassertjes, vonden dit echter veel te ordinair en onze beugelbekkies veel te stijlvol om op internet te zetten. Toch werd menig tussenuurtje opgevuld met het “checken” van nicknames als WijFFieJ86. Nadat het karakter van Cu2 steeds meer exhibitionistisch

werd, was het niet lang wachten op explicietere sites als Sugababes.nl, waar jongeren zichzelf schaamteloos in de aanbieding gooiden. Meisjes die net de barbies hadden afgezworen, staken hun kont naar achter en keken alsof ze moeten niezen. En dus worden jongeren nu van alle kanten gewaarschuwd voor het “gevaar” van profielsites. Sommige pagina’s bieden zoveel persoonlijke informatie aan stikvreemde surfers, dat daar misbruik van gemaakt kan worden. Maar het enige risico dat je als hyver écht loopt, is betrapt worden terwijl je in iemand anders z’n leven snuffelt. De vloer zakte even onder mijn bureaustoel weg toen de makers begin mei hadden bedacht dat het leuk is om te zien wie wanneer je site had bezocht. Balen, wanneer je net de pagina’s van half hyvend Nederland hebt gezien. Honderden andere hyvers hadden echter eenzelfde probleem en kregen een excuus van de hyvescrew en een bloemetje à la Het Spijt Me. En dus gaan we, volkomen veilig, door met krabbelen en ongegeneerd mensen bespieden. Carolien.

Er zijn vele P2P-programma’s. Enkele bekendere programma’s zijn LimeWire, BitTorrent en DC++. Ieder programma heeft z’n voor- en nadelen. LimeWire is heel gebruiksvriendelijk, kent een groot aanbod maar is vooral geschikt voor de kleinere bestanden, BitTorrent is minder gebruiksvriendelijk, heeft een kleiner aanbod, maar is weer geschikt voor de grotere bestanden en DC++ ten slotte is minder gebruiksvriendelijk, heeft een groot aanbod en is geschikt voor alle bestandsgroottes. Of filesharing illegaal is hangt ervan af of

7

//> com’pleet nieuwe CIW’er p

Beste Eerstejaars
CIW’er
deze CIW-locaties op bovengenoemde volgorde. Als de studiedruk je wat teveel wordt en je nodig bijgetankt moet worden, kun je op Trans 10 lekker eten bij de Schrans (dat is de kantine) en als je huisgenoten het huis afbreken kun je bij het CIM op de Kromme Nieuwegracht in alle rust je scripties maken. Maar wat de studie CIW in Utrecht vooral zo leuk maakt is de studievereniging: S.V. Contact. De vereniging is er in de eerste plaats voor nuttige studiegerelateerde zaken als kortingen op boeken en voorlichting over afstudeermogelijkheden, maar legt ook de nadruk op de feestelijke kant van het studentenleven. Elke eerste dinsdag van de maand verzamelen de leden zich in café de Kneus aan de Kromme Nieuwegracht. Bovendien wordt er zo’n vier keer per jaar een CIW-themafeestje gegeven op wisselende locaties. Hieronder hebben we nog wat tips voor Enkele maanden geleden heb je gekozen voor de studie Communicatie- en informatiewetenschappen. Misschien ben je bij elk denkbare open dag en voorlichtingactiviteit geweest en heb je talloze foldertjes doorgespit of misschien heb je wel je ogen dichtgedaan en de keuze met je vinger aan het lot overgelaten. Wellicht heb je het ouderlijk nest verlaten en ben je in Utrecht op kamers gegaan. En waarschijnlijk heb je een paar weken geleden een korte impressie gekregen van de mooiste stad van Nederland terwijl je met je UIT-groepje over de gracht banjerde en losging in de Tivoli. Hoe dan ook, één ding is zeker: je hebt een hele goede keuze gemaakt! De komende jaren word je heen en weer geslingerd tussen de Drift, de Kromme Nieuwegracht en de Trans. Het klinkt allemaal nog een beetje als abracadabra, maar vanaf Janskerkhof gezien zitten 8 je op een rijtje gezet. Veel succes en plezier de komende jaren!

tip #2

tip #1
Je kan een gratis agenda ophalen bij het Studenten Service Centrum op Achter Sint Pieter 25.

k da hebt, gebrui Als je een agen end Niks zo vervel hem dan ook. hter n tevoren erac als een dag va of een tentamen komen dat je hebt. een presentatie

tip #4
Op het CIM (h et computeren andere faci op Kromme N liteitengebouw ieuwegracht 80 ) zijn heel wei met een floppy nig computers drive. Een mem orystick is da overbodige lu n ook geen xe (zeker niet omdat je ook computerbesta met grotere nden gaat wer ken).

Ben je te lui om samenv attingen te make van all n e artike len? Zo andere ek n die dit ook zijn verdeel en de artik elen. He handig el als je in wein tijd vee ig l moet le ren.

tip #3

tip #5

bt ie je he nota’s d Zet alle itale k in dig verd oo ingele Dat is n map. m in éé vor je later ndig als ate heel ha up-to-d rtfolio je po ebben. moet h

tip #

7

t

6 p# i

g evin omg Wles CI tale tal digi il aan en e ) w CT ( en ordt de t w Web oor e pen ruik v enlo ren. geb ite die ge ssen eest u wei ursu m c niet ens e het de gal dat om no ee gm nen ede enin r ek ert. er r one Hou ncti d fu altij

Zet ti jdens colle óf uit ges j óf op e tele trilsta foon zowe nd. H l de et is v doce mede oor nt al -stud s vo enten or je als flink je C irrita razy begin nt Frogt te s ringt pelen one .

tip #9

tip #8

t, and van de universitei Wil je contact met iem ten il. De meeste docen gebruik dan je Solisma iltjes van een privé-ereageren niet op ma Gmail, Yahoo et cetera. mailadres van Hotmail,

k etje een netwer Probeer een be ier . Op die man op te bouwen r el te horen waa krijg je altijd w eft (zowel wat betr wat te doen is arbuiten). je studie als da
Carolien en Arthur

handige e websites s
http://www.svcontact.nl
(de website van SV Contact: de studievereniging van CIW)

10 tip # enten

http://www.let.uu.nl/ciw
(de officiële website van CIW)

en s e ergen l et we zijn h doc o an CIWook z en, d Als hebb e dan r dez l aan heke robee en. en. P ut rmijd pelfo te ve s lijk moge veel

http://www.let.uu.nl/studiepunt
(handige site van de Faculteit Letteren)

tip #11
Geniet ook van het leven náást je studie! Want dat is minstens even leuk, interessant, leerzaam en bovenal belangrijk als studeren.

http://www.myuu.nl
(portal naar je Solismail, WebCT enzovoorts)

9

com’
kritisch met een knipoog

info
e De l1

het officiële verenigingsblad van SV Contact nr. 2 jaargang 6

Ook in dit nummer:

Monsters in de Media...

//> welcom’info

Lieve lezers,
Het is me een groot genoegen om jullie voor te stellen aan een nieuwe, maar liefst twaalfkoppige, redactiecommissie! Drie exhoofdredacteuren, twee eindredacteuren, een handvol prettig gestoorde en enthousiaste redactieleden én natuurlijk ook nog ondergetekende zullen dit jaar verantwoordelijk zijn voor een nóg leukere, nóg interessantere, nóg mooiere en, last but not least, maar liefst vier pagina’s dikkere Com’Info! En wat voor een Com’Info! Een Com’Info die werkelijk bol staat met waar CIW-amusement. Lees hoe Daniël Janssen denkt over de popularisatie van de wetenschap, wat voor avonturen Maartje beleefde met Studentenradio, hoe Tim zich vastbeet in de wereld van de weblogs en hoe Marrit het succes van de populariteit van monsters ontdekte. Maar dat is nog niet alles! Hoe zat het ook alweer met Talpa? En ben jij net zo druk als Mariska? Lees over de door SV Contact en SVBC Babylon georganiseerde Bedrijvendag, verbaas je over het wondere leven van enkele van onze lieve eerstejaars, lees over hoe de redactie langsging bij CJP Magazine en stort je op de ideeën van onze vaste gastcolumnist Tom Koole! En zelfs dán is het leesvoer nog lang niet op. Mes amis, het is gewoon te veel om op te noemen. Ik zou zeggen: ga er lekker voor
Com’Info is, samen met de website http://www.svcontact.nl, het officiële orgaan van SV Contact, de studievereniging van de opleiding Communicatie- en Informatiewetenschappen aan de Universiteit Utrecht. Jaargang 6- nummer2 verschijnt 4 keer per jaar 2

2 3 4 5 6 7 8 9 10 12 13 14 15 16 17 18 19

Welcom’info Het bestuur tevreden houden in vijf stappen Weet jij al wat je wilt? De Bedrijvendag 2006 Het populair-wetenschappelijk manifest Monsters in de media Blog it! Onverwachte avonturen bij Studentenradio MKB Servicedesk Over eerstejaars, lasergames en motorkappen Talpa: het lelijke eendje Media: vrienden en vijanden van de politiek Practica: eindelijk eens wat écht werk SV Contact goes Disney Waarom we niet meer lui mogen zijn Kip: de intellectueel / (even) BrE3ZaH: de redding van de Nederlandse taal Com’Tom: wie gaat er mee? / Com’Info meets CJP Magazine

zitten, geniet van deze prachtige Com’Info en verheug je op het idee dat de Com’Info je dit jaar zal mee zal nemen naar hoogtes die je zelfs niet tegenkomt in je stoutste dromen! Met vriendelijke groet, Arthur Stolwijk, hoofdredacteur Com’Info 2006-2007.
Redactie Carolien Blonk Lorenz van Gool Tim Heidebrink Maartje van der Heijden Jorik van der Hoek Anouk Hunink Michiel Kraijkamp Marrit Müskens Marjolein Schouten Arthur Stolwijk Mariska Swart Frank Thies

Mis com’ muni catie
Met dank aan Merijn Henfling Frank Jansen Daniël Janssen Tom Koole

In het afgelopen nummer stond in het artikel “Beste eerstejaars CIW’er” per on-geluk dat café de Kneus op de Kromme Nieuwegracht staat, terwijl dit natuurlijk de Nachtegaalstraat is. Overigens is de nieuwe stamkroeg van CIW, ‘t Weeshuis, te vinden op het Domplein.

Hoofdredacteur Arthur Stolwijk Eindredactie Carolien Blonk Lorenz van Gool Layout Judith Bardoel Illustraties Lorenz van Gool

Contact via redactie@svcontact.nl, of Postbus SV Contact KNG 29 - Secretariaat Verkrijgbaar op : Trans 10, KNG 29 & 80 Drift 27 (Letterenbibliotheek)

//> sv contact
Hoe het bestuur tevreden te houden in 5 stappen
Als bestuur hebben we het soms maar wat druk. Gelukkig halen we voldoening uit onze functie als de leden van SV nze Contact het naar hun zin hebben. Maar hoe kan je ons nog meer een plezier doen? Op deze pagina vijf essentiële mee r tips om uw bestuur tevreden te houden. p
Stap 2: e: ebsit e en w e! ig Sta t all en e nlin Wo p1 word eft e rd Go o : Hier , lid ct he iten t.nl. van Tja onta ivite ntac , lo SV C SV C , act svco gisc . ont gew esten eer h. E ://ww act nm er fe http oon lke ! en e ie ov k ten t CIW om Ben e za e ga rma ’er lid info in d je d teerd s ver te z ok rela it n die e du ijn die iege ral o nt h e sit og van p! M stud nie e voo ud d g et Ho eld SV C t? S eld j zelli svco eld. je g cha ont g ge en! M nta verm auw act am miss er er ct.n te . al et is je d aan iets l. B van m: h heb an om n en via ogte foru je h et je a bes e e ho kun et p op h l we tuu rdig op d nen rim aan r@ l lid n aa elijk g ee ond ag op , da 2 is bent eda ur bov erd tap n en je ens an. uik bestu el. S taa ers . m je Led odd o er nd teve en uden ting het g em ns m te ho rich e ail den eld in d adr tevre en stap es. La at je n Sta Elk eu p4 3: ew sz : Stap CIW eek ien kin ! ’er is e gt ! n sd ot re oniviteite SV ie hu en en act ert SV C Co pro no inl feesten nta ganise r r or ble ple he ma. oo Ga naa ct per jaa bbe uk the me idi psp wil en le r keer nh ng n, ree s vie eer e len on kans insten of ,d t elke k ku ebb M de st me deale we gew ie ur en rh W-fee ! De i ten de n CI voo issen als oo et me ins chtere , vr tact ee niet m ng gen r bes tb iet-nu ag je ag en eze etr s in n tuu ten m ot es stu e en k een ou llig ekva Deze fe rz de ie leuk ten oo of ne den nt ijn wil delijk d sug ts va edestu en zel dit n , of ein ?”). len ges om je m ko f! D we er feest hè kennen blo kle tie pk eren Leuk ep nie kw s tse ken (“ off nd te l er re site rec tv toesta n ie. ord n te sp ie zond oo iez bek Ko eid aa en stud en rn et rto ens en of m ijven, e en e l lan zo iet ijd jong m: dg ns om rieus b sv en sne gs, die ka n we se em oo en lm da us grijp ar late erder rd aa Ma da die. D en! V og ns nt stu kt. e gen eli tijg estude is geen jk v een je med feesten voo je n Kom in n met rde en ia e aa je e r on ad erelate de elos te g sa en studieg eze ns zo g lekker we an ok een Minste kee b l oo t. sta zie k elk b dus kh ctivitei r pb n! is er oo ver! Ga erde a oo eh Ko l actie erelate vee o m gew r, ma udieg r je r dan je n orlijk niet-st eer: lee ar oo t, maa iet nm geldt w en fees de d als e ,d gen ok hier è?”)! ind an b zellig an p! En o viteit h en en er e op sta ke acti je die gez er me (“Leu lekk nen je we ell n ken en, ben lz ig udente e hebb ijn da medest volgd t n gek Stap 5: p opge e sta om jna jn bi Na dez en . We zi ig . ed bez zeer go l! eden! nuffe al tevr Geef een k helema et ultieme stap, om h e laatste D erders te b de bestuu gevoel bij e eens een en. Geef z e werkstellig e af en to kunnen z uffel! Die kn in drukke bruiken, el eens ge w n het jaar. periodes va

Heb je al deze tips netjes gevolgd? Goed zo! Je bent een prima SV Contactlid. Applaus voor jezelf!

Karin, Kelta, Els , Carla en Lorenz

3

//> com’municatie bedrijven WEET JIJ AL WAT JE WILT? De Bedrijvendag 2006 in woord en beeld
Op dinsdag 7 november organiseerden de studieverenigingen SV Contact en SVBC Babylon de tweede editie van de gezamenlijke Bedrijvendag. Zo’n 130 studenten uit Utrecht, Nijmegen en zelfs Tilburg wisten de weg naar de Utrechtse Drift te vinden. magazine op deze ijkpersoon af te stemmen. Hiervoor moesten een cover, hoofdartikel en vaste rubriek uitgewerkt te worden. Deze onderdelen vormden gezamenlijk de opzet van een fictief bedrijfsblad. http://www.matershermsen.nl

Sogeti
Sogeti ontwikkelt bedrijfssoftware, maar is ook voor studenten zonder kennis van ICT interessant. Software moet namelijk niet alleen gemaakt, maar natuurlijk ook getest worden, zodat bedrijven die het programma bestellen niet voor verrassingen komen te staan. Tijdens de workshop werd duidelijk gemaakt wat voor eisen er, alleen al aan een pen, gesteld kunnen worden en hoe deze zouden kunnen worden getest. Maar testen is meer dan alleen kijken of het product werkt. Testconsultants zijn een spin in het web en zijn de verbinding tussen programmeurs en de klant. http://www.sogeti.nl

die zich heeft verdiept in het bedrijf. Ook werd getoond hoe je met de website van Qompas bedrijven kan zoeken die precies bij jou passen. http://www.qompas.nl

Berenschot Communicatie
Berenschot Communicatie is een adviesgroep die bestuurders over interne en externe communicatie adviseert. Berenschot gaf drie workshops, waarvan ik (Lorenz) de workshop over verschillen tussen overheids- en bedrijfscommunicatie meemaakte. De workshop over city- en locatiemarketing had mijn voorkeur, maar daar zat ik helaas niet bij. Wat ik aan een “duidelijke standaardvergelijking tussen overheidsen bedrijfscommunicatie” had, was mij dan ook volstrekt onduidelijk. Gelukkig werd dit goedgemaakt door de groepsdiscussie, waarin duidelijk werd dat er vele overlappingen mogelijk zijn bij dit onderwerp. http://www.berenschot.nl

De Bedrijvendag gaf studenten Communicatiewetenschappen een blik in hun eventuele toekomstige werkveld aan de hand van een informatiemarkt en workshops. De workshops werden gegeven door een tiental bedrijven, afkomstig uit verschillende sectoren. Zo waren er communicatieadviseurs, lobbyisten en ICT’ers aanwezig, maar ook bedrijven die zich richten op sollicitatietraining en stagebemiddeling. De dag werd geopend met een welkomstwoord van Frank Jansen en Marinel Gerritsen die haarfijn de overeenkomsten en verschillen tussen beide studies in Utrecht en Nijmegen uitlegden. Na de eerste workshopronde stond voor de deelnemers een lunch klaar en was er tijd om over de informatiemarkt te lopen of onderling ervaringen uit te wisselen. Na de volgende ronde workshops en een dankwoord kon er in café ‘t Weeshuis worden nagepraat en geborreld. Kortom: een geslaagde dag voor zowel studenten als bedrijven!

Qompas
Dit bedrijf ontwikkelt decision tools bij het maken van keuzes variërend van keuzes wat betreft je opleiding tot aan keuzes voor het vinden van een geschikte baan. De recruiter van Qompas gaf een lezing over solliciteren. Hierbij werd het belang van je CV benadrukt, en wat je wel of niet in een sollicitatiebrief moet zetten. We kwamen tot de conclusie dat je niet zomaar alles blindelings in je brief kan zetten. Recruiters, zo werd er verteld, hechten namelijk waarde aan iemand

Sabel Communicatie
Sabel Communicatie houdt zich vooral bezig met geschreven communicatie. Enerzijds geven ze advies en aan de andere kant ontwikkelen ze ook teksten voor bedrijven. Het gaat er hierbij om om in een tekst of op een website een imago op de juiste manier vorm te geven. Het motto van Sabel Communicatie is dan ook: van kernwaarden naar kernwoorden. Verder leerden we wat een communicatiebureau juist wel en juist niet doet, omdat hier veel verwarring over bestaat. Een leuke presentatie over een reëel toekomstperspectief voor CIW-studenten. http://www.sabelcommunicatie.nl

Maters & Hermsen
In deze workshop werden deelnemers wegwijs gemaakt in de bedrijfsjournalistiek. Bij het maken van een bedrijfsblad komt heel wat kijken: het vertegenwoordigt immers de speerpunten van de organisatie, moet betrouwbaar overkomen en natuurlijk ook nog eens superlekker leesbaar zijn. De deelnemers leerden dan ook een ijkpersoon (“de gemiddelde lezer”) te schetsen en de inhoud van een intern 4

Lorenz en Michiel

//> populair com’municeren
Het Populairwetenschappelijk
Toegankelijke wetenschappelijke publicaties bieden meer leesplezier dan gortdroge artikelen gericht op een selectief publiek. De Com’Info verenigt zichzelf met dit standpunt en komt met een vierdelige serie over het hoe en waarom van populair-wetenschappelijk publiceren. In het eerste deel staat de studie CIW centraal. Een interview met Daniël Janssen, die onder andere Communiceren in het Academisch Domein (CAD) doceert.

Manifest
Wordt er druk uitgeoefend vanuit de faculteit? “Er wordt ons in toenemende mate gevraagd weten schappelijk te schrijven. Het hele institutionele kader legt die druk op. Populariseren wordt binnen Letteren niet gestimuleerd maar je wordt er wel nadrukkelijk op aangekeken als je niet wetenschap pelijk publiceert.”

rubrieken. Natuurlijk publiceren die ook wetenschappelijk werk, maar door populaire artikelen worden ze bekend en dat legt ze geen windeieren.”

Wat houdt de term populair-wetenschappelijk in? “Dat is meer dan alleen ‘eenvoudig opschrijven’. Het gaat ook om gedoseerd gebruik van jargon, meer dingen uitleggen en naar de menselijke maat vertalen. In de wetenschap draait het er om zo efficiënt mogelijk te communiceren en dat kan met vaktaal. Achter iedere term zit vaak een hele wereld. Bij populariseren gaat het niet zozeer om de kennis op zichzelf maar de betekenis ervan voor de lezers. Wat kunnen ze met die kennis? Selectie van informatie en perspectivering is dus van groot belang. Er zit een groot verschil tussen wat voor een wetenschapper en voor het grote publiek relevant is.” Heeft populairwetenschappelijk kunnen schrijven wel nut? “De bekendste wetenschappers zijn vaak degenen die populairwetenschappelijke stukken schrijven, zoals columns of vaste

Biedt het alleen maar voordelen? “Je kunt er ook in doorslaan. Als je te veel op televisie komt, worden mensen het zat. Quizzen presenteren heeft niks met populariseren en wetenschap te maken. Wel vind ik dat we het belang Heeft u nog tips voor diegenen die populair- wetenschappelijk van wetenschap meer moeten laten zien. Mensen betalen belasting en mo- willen schrijven? “Goed leren schrijven begint met gen weten wat daarmee gebeurt.” veel en aandachtig lezen. Kijken hoe artikelen zijn opgebouwd, Wordt er te weinig gepopulariseerd? waarom bepaalde stukken meer “In veel vakgebieden is het juist heel boeien dan andere. Analytisch gewoon. Historici doen het van oudslezen, daar word je beter van. her al, die hebben een hele traditie. Wat ook zeker helpt, is het hebDe geschiedenis zo opschrijven dat ben van stijlgevoel, en dat heeft het wetenschappelijk verantwoord is helaas niet iedereen. Ik vraag me maar ook interessant voor een breed publiek. Deze traditie gaat al terug op wel eens af of dat te ontwikkelen is.” de Grieken en Romeinen.” Michiel Hoe zit dat bij Letteren? “Wie populair-wetenschappelijk “Daar wordt populair-wetenschappeschrijft, bevredigt zijn ijdelheid lijk schrijven ondergewaardeerd. Men ziet liever dat je een Engels artikel in (met je kop op tv), verdient soms een vakblad publiceert dat door drie wat bij en maakt kennis met mensen wordt opgemerkt, dan dat andere mensen dan het zo kleine je een populair boekje in het Nederwetenschappelijke kringetje. lands schrijft waarvan er 15.000 over Dat is op zich al heel wat, maar de toonbank gaan. Ik ben voorstander er zijn nog betere redenen. Uit van in het Engels schrijven – het is de wetenschappelijk onderzoek voertaal van de wetenschap – maar is naar voren gekomen dat heb er moeite mee dat een wetenonderzoek waarover ook populair schappelijke publicatie meer status gepubliceerd is, door deskundigen geeft dan iets populairs. Het ene is niet niet alleen beter gekend wordt minder dan het andere.” Delen collega’s deze lezing? “Ieder onderzoek is leesbaar en onleesbaar op te schrijven. Ik lees stukken van vakgebieden binnen CIW waar ik geen touw aan kan vastknopen. Die zijn zo filosofisch en abstract dat ik niet weet waar ze over gaan. Ik ben een tegenstander van dat soort stukken. Moeilijk is niet erg, maar onnodig moeilijk wel.”
maar ook hoger aangeslagen. Wat ik als het allerbelangrijkste motief beschouw: inhoudelijk ligt de lat hoog: alleen het allerinteressantste onderzoeksresultaat is goed genoeg voor een bericht in de krant.” Frank Jansen

5

//> com’monsters
in de
Het zou een enorm beest moeten zijn dat rondtolt in het meer van Loch Ness. Zeker vijf meter lang, maar volgens velen wel twaalf tot vijftien meter lang. Hij heeft een gladde huid en een slangachtige kop. Over de bulten op zijn rug is niemand het eens. Sommigen beweren dat er meerdere bulten zijn, sommigen beweren dat het er maar één is. Hoe minder betrouwbare informatie er is, hoe mysterieuzer het blijft. Het monster van Loch Ness is al tijden een onopgeloste zaak. Je zou kunnen zeggen dat zo’n fabeltje niet uit de lucht komt vallen. Duizenden mensen hebben het monster immers gezien. Bovendien zijn de verhalen over het monster al heel oud; in 565 n.Chr. schijnt priester Columba het monster in Loch Ness gezien te hebben. De interesse voor het nieuwsitem stond toen op een laag pitje, totdat in de negentiende eeuw de media er meer aandacht aan gingen geven. In 1933 werd het monster voorpaginanieuws en was de legende van Nessy geboren. De discussie of het monster nu echt is of niet is eindeloos. Een prehistorisch waterreptiel dat leeft in een diepe kloof die is afgesloten van de zee, zou het opnemen tegen een publiciteitsstunt van de plaatselijke media in 1933 ter bevordering
6

m

onsters edia

van toerisme. Voor de nuchtere Zo ook de Jersey Devil, baas een stunt, maar voor velen die in januari 1909 binnen één week gezien werd door duieen attractie. zenden mensen. Wereldwijd volgden kranten de situatie, Een ander wereldgeheim dat door de media in een sneltrein- ooggetuigen werden volledig geregistreerd. En door de enorvaart bekend werd, is het uit me media-aandacht voor deze 1966 stammende verhaal van de geheimzinnige Mothman, bij monsterlijke verschijningen werd het verhaal alleen maar groter. West Virginia. De Mothman is een monsterachtig verschijnsel Nessie en the Jersey Devil zijn dat grote rode ogen had die opgloeiden in de duisternis. Ook legendes van al bijna een eeuw oud. Maar ook in de huidige tijd had hij vleugels die op de rug samen gevouwen waren. “Plot- doen zulke monsterlijke verhalen de ronde doen. Bijvoorbeeld seling zag hij twee grote, rode het poema akkefietje van een gloeiende cirkels en hij dacht jaar geleden, waarbij mensen dat het de ogen van een dier foto’s hadden gemaakt van waren. Bandit, de hond, deed een poema op de Veluwe. Dit een uitval in de richting van de komt door de mogelijkheden ogen ondanks het feit dat zijn van digitalisering om beelden baas hem terug riep. De hond te bewerken. Het poema-myswerd nooit meer gezien.” terie sloeg aan, maar is niet Omdat de pers deze verhalen zo aangrijpend als een oude heeft gepubliceerd is er intelegende als die van het monster resse gewekt, en zijn mensen van Loch Ness. Want wees nou nieuwsgierig gemaakt naar het eerlijk, monsters zijn meesterlijk, verschijnsel. Mysterieuze vermaar het zijn de media die ze halen zijn boeiend; we willen monsterlijk maken. er meer van weten terwijl we weten dat de kans heel klein is Marrit dat we de waarheid te weten krijgen. Monsters in de media kunnen we ook omdraaien. De media in monsters. Media leveren een groot aandeel in de bekendheid van monsters, media kunnen grote verhalen klein maken en kleine verhalen groot.

//> com’ on

Blog it!
in bezit van een weblog, waarvan de inhoud het nieuws nogal eens weet te halen. Het is natuurlijk eenvoudig voor politici om hun ideeën te delen met Peter Vasterman van De Nieuwe Reporter vindt dat bloggers een eigen cultuur en een eigen maatschappelijke functie hebben. een publiek dat de site bezoekt. Vooral Niets wat zij doen heeft ook maar iets tijdens de verkiezingsperikelen van de afgelopen weken werden de blogs druk bezocht en werd er dagelijks nieuw nieuws gepost. met journalistiek te maken. Ze hebben er geen boodschap aan.

Een uitlaatklep nodig? Niet meer dat ouderwetse dagboekje ter hand willen nemen? De oplossing is gewoon op je computer of laptop te vinden. Een weblog. Wat is er nu makkelijker dan thuis je ei kwijt te kunnen in de vorm van een leuk verhaaltje op internet? Je kunt proberen in de redactie van de Com’Info te komen, maar het kan nog veel makkelijker. (Geloof me, het is niet eenvoudig om in de redactie te komen.) Start je eigen weblog op en laat iedereen meegenieten met wat jij meemaakt.
Webwat?
In de afgelopen jaren is het aantal mensen met een weblog sterk toegenomen, iedereen deelt zijn of haar belevenissen met de hele wereld. Het idee achter een weblog is simpel, de auteur biedt in feite een logboek van informatie aan dat hij wil delen met zijn publiek, de bezoekers van zijn weblog. Weblogs bieden hun lezers ook veelal de mogelijkheid om -

Shocking… het einde van de kranten
Er zijn tal van logs die te-

Geen boodschap aan de journalistiek
Eén van de meest bekende vormen van een weblog is toch wel Hyves. Op Hyves heeft elke gebruiker de mogelijkheid om zonder enige moeite, het aanmelden daargelaten, een geheel eigen weblog aan te maken. Er valt er dus wat voor te zeggen dat met het groeiende aantal Hyvers, het aantal bloggers ook gestegen is. Zelfs een kwaliteitskrant als de Volkskrant heeft haar eigen weblog. Internetjournalist Arjen Dasselaar heeft onderzoek gedaan naar de journalistieke relevantie van weblogs. Hij ging ervan uit dat de blogger zich-

genwoordig op internet circuleren: weblog, nieuwslog, funlog, shocklog en moblog. Een voorbeeld van een shocklog is GeenStijl.nl., dat veelvuldig in het nieuws komt met schokkende filmpjes en items die redactie én gebruikers er plaatsen. Shocklogs proberen door middel van een schokkende en agressieve inhoud veel publiek te trekken. Onafhankelijk en niet gehinderd door gevestigde journalistieke grenzen van het oldschoolnetwork in de branche, doet men op een shocklog met een scherpe pen verslag van de actualiteit en wat er in de wereld speelt. De moblog is een nieuwe inslag in het journalistiek genre. Iedereen kan met zijn mobiele telefoon een foto

al dan niet anoniem - reacties onder de zelf ziet als een journalist, alleen heeft zijn eigen onderzoek het tegendeel berichten te plaatsen. Na verloop van tijd trekken weblogs vaak alleen maar vaste bezoekers. Dit komt mede doordat de schrijver van de blog een vaste kring van vrienden, familie en bekenden heeft laten weten dat hij een blog heeft. Deze bezoekers kijken dagelijks en soms wel meerdere keren per dag om te zien of er nieuws gemeld is. Lijsttrekkers van verschillende politieke partijen in Nederland zijn ook bewezen. Een blogger wil gewoon on-

afhankelijk zijn, en zijn eigen emoties en maken van een gebeurtenis, daarbij denkbeelden erop neerknallen. Niets meer, niets minder. een korte tekst voegen en dit opsturen naar een server die door een redactie beheerd wordt. Deze nieuwe vorm van journalistiek zal de toekomst hebben. Immers, de kranten gaan over een aantal jaren toch verdwijnen. Kan iedereen mooi nieuwsberichten plaatsen op hun weblog. Tim

7

//> com’municatie op locatie
Onverwachte avonturen bij Studentenradio
Van onkruid bestrijden tot backstage bij een popmuzikant
Bij CIW heb je veel met media te maken. Theater, film, televisie, nieuwe media… Maar waar is radio? Die mist in dit rijtje. Dat is ook een belangrijk medium toch? Als CIW’er (of andere Letterenstudent) kun je bij de Hogeschool voor Journalistiek iets aan dit gemis doen. Daar kun je namelijk het vak Studentenradio volgen, net zoals ik afgelopen blok gedaan heb. Het vak is goed voor nieuwe ervaringen en avonturen. dat nou niet zielig voor de insecten die levend vermoord worden?”

Koptelefoon en microfoontje Eén dag per week, van 9 tot 18 uur, is gereserveerd voor studentenradio. De ochtend begint met een redactievergadering waarin besloten wordt wie welk item voor z’n rekening neemt. Dan bereidt iedereen z’n item voor: je begint met informatie zoeken op internet en daarna (veel) telefoontjes plegen. We doen twee soorten interviews: via de telefoon en op locatie. Bij een telefonisch interview houdt je een voorinterview, waarbij je de vragen doorneemt. De presentatrice houdt daarna het interview live in de uitzending. Ik heb ook al een keer een telefonisch interview opgenomen. Dat is handig als iemand niet tijdens de uitzending kan. Het is alleen wel erg raar om met een koptelefoon op en een microfoon voor je neus te ‘bellen’. Het interview wordt vervolgens gemonteerd tot je 3 à 4 minuten geluidsmateriaal overhoudt. De uitzending wordt tussen 16 en 17 uur opgenomen en om 18 uur uitgezonden op RouletteFM. Na de opname evalueren we de hele uitzending en drinken we een biertje. Parkeermeters en een onkruidbestrijder Radio maken is best een bijzondere belevenis als je, zoals ik, niet eerder met opnameapparatuur hebt gewerkt. Aan het begin vond ik het nog gek mijn eigen stem te horen, maar het went snel als je er vaak naar moet luisteren. De items zijn elke week weer anders. De ene
8

week stond ik in het centrum bij een parkeermeter mensen te vragen wat zij van de verhoging van de parkeerprijzen vinden en een andere keer stond ik in de speeltuin een moeder te vragen of hoe veilig zij de speeltuin vindt. Een andere keer moest ik een onkruidbestrijder opzoeken. Hij bestreed onkruid op een nieuwe manier, namelijk met behulp van kokend water. Ik was benieuwd of hij rond zou lopen met een waterkoker. Niets was minder waar; hij zat in een heus wagentje met een enorme watertank achterop en twee grote sproeiers voorop. Bij zoiets is het leuk een beschrijvend item te maken met kreten als “Poeh poeh, wat is het warm!” en “Is

Privé-concert als hoogtepunt Het hoogtepunt van mijn ‘studentenradiocarrière’ was een extra item dat ik gemaakt heb. Ik mocht Michiel Flamman van het Utrechtse bandje Solo een dag volgen tijdens zijn bezigheden als popmuzikant. ’s Ochtends was het interview bij hem thuis en ’s middags stond ik bij de Tivoli te wachten toen hij daar aankwam. Daarna was ik bij hun soundcheck hing ik nog wat rond in de kleedkamer met de band en de crew gehangen. Later op de avond kreeg ik zelfs nog een privéconcertje, omdat Michiel zich nog even voor wilde bereiden op zijn ‘voorgift’.
Door het maken van Studentenradio kon ik een kijkje nemen achter de schermen bij Solo. Aangezien muziek een passie van me is, was dit de ultieme combinatie.

Wil je ook leuke items maken en leren over radio? Schrijf je dan in voor het vak Studentenradio. Ben je benieuwd geworden naar wat medestudenten maken? Luister dan via http:// www.studentenradio.net of live via http://www.roulettefm.nl. Maartje

//> advertorial
Een stage zoeken kan moeilijk zijn. MKB Servicedesk kan je hierbij helpen. Wij vroegen ons kersverse erelid Karsten naar zijn ervaringen bij zijn stage, die hij via MKB Servicedesk heeft geregeld.

MKB Service Desk
(voornamelijk logistiek) werk van andere bedrijven uit handen nemen. Denk bijvoorbeeld aan de verzorging opslag, verzending en klantenservice van webshops. In opdracht van Alpak heb ik een klanttevredenheidsonderzoek en een imago-onderzoek opgezet en uitgevoerd. Daarna heb ik een communicatieplan voor ze opgesteld. het opzetten en uitvoeren van mijn onderzoeken voor Alpak. We hebben tijdens onze studie nooit concreet een imago- of klanttevredenheidsonderzoek leren opzetten, om over een communicatieplan al helemaal niet te spreken. Maar we hebben wel geleerd om ons te verdiepen in nieuwe theorieën, om onderzoeken op te zetten en uit te voeren en om op een goede manier te rapporteren. Daardoor heb ik naar mijn idee een goed stageproduct afgeleverd. En Alpak was er ook blij mee! Ik zou dezelfde stage zo nog een keer doen!

Je zocht een stage: Hoe ben je bij MKB Servicedesk terecht gekomen? Ik ben in contact gekomen met MKB Servicedesk tijdens mijn bestuursjaar. Dit bedrijf wilde een netwerk op gaan zetten dat studenten en midden- en kleinbedrijven met elkaar in contact zou brengen, en nodigde daarom een aantal studieverenigingen uit om hier over te brainstormen. We zijn als bestuur een paar keer op bezoek geweest om te praten over de opzet van dit netwerk. Op een bepaald moment was ik zelf aan een stage toe, en het leek mij een logische stap om MKB Servicedesk eens ‘uit te proberen’! Waarom koos je er voor om juist via MKB Servicedesk een stage te zoeken? Ik had een stage nodig, en vrij snel ook. Mijn vermoeden was dat MKB Servicedesk snel een geschikte stageplaats voor me zou kunnen vinden. Ik heb ze daarom opgebeld en mijn wensen doorgegeven. Als ik me niet vergis werd ik binnen een week teruggebeld. Een bedrijf had me nodig! Er werd een afspraak gemaakt om eens langs te komen. Na een gesprek met de directeur en degene die mijn stagebegeleider zou worden was de stage snel geregeld en kon ik aan de slag! Waar liep je stage en wat was je opdracht? Ik heb stage gelopen bij Alpak BV in Lopik. Alpak doet aan ‘fulfilment’, wat inhoudt dat ze

Tot slot, hoe is de stage je bevallen? Ik vond mijn stage heel leuk en leerzaam! Twee keer per week ging ik naar het kantoor in Lopik. Ik moest al om 8 uur beginnen; dat was soms wel even afzien, maar ik vond het altijd gezellig als ik er was. Ik kwam er tijdens mijn stage achter dat werken helemaal zo eng niet is als je altijd denkt. Als CIW-er heb je meer geleerd dan je denkt. Die kennis kon ik goed gebruiken tijdens

Zoals je kunt lezen had Karsten het naar zijn zin. En jij kan dat ook hebben! Een stage regelen via MKB Servicedesk gaat makkelijk en snel. Waar wacht je nog op? Meld je aan bij MKB Servicedesk via info@mkbservicedesk.nl!

“Als CIW-er heb je meer geleerd dan je denkt”

9

//> com’mence!
Over eerstejaars, lasergamen en motorkappen.
Het is een behoorlijk frisse nog-net-niet-winteravond als ik op mijn trouwe vouwfietsje koers zet richting het Laserquestcentrum aan de Biltstraat. ing Ik word vergezeld door Cloë Petit, mede-eersteord jaars en bijna- buurmeisje. Zij is één van de s eerstejaars met wie ik het tijdens deze eerste tejaars me et officiële activiteit van de Activiteitencommisële activite eit sie ga hebben over haar CIW-ervaringen a tot nu toe. Halverwege de rit pikken we u Halv verwege ook Diana Alblas op, een tweede Albl las eerstejaars op het tejaars lijstje. Onvoorz e. Onvoorziene ziene logistieke problestieke prob blemen hebben ertoe ertoe geleid dat ze helaas id helaas een halfuurtje in de n regen voor de Bijenkorf heeft staan wachten, maar t wa achten, dat mag de pret niet drukken. pre et We arriveren even over arriveren 21 uur op locat waar de ur locatie, tie, sfeer er al goed inzit. r goed Hier treffen we e ook Martijn Piggen, die en, zich sinds het Letterenfeest door enkele alcoholerenfeest motorkap-g gerelateerde n en motorkap-gerelateerde avonturen een bescheiden beroemdheid mag bescheiden noemen. We schuiven bij hem aan men. sc chuiven en merken dat hij al zichtbaar zin t heeft in vanavond, niet in het minst t vanavo ond, door de all-inclusive regeling wat all-inc clusive betreft de vloeibare consumpties. eft vloei ibare Niet lang daarna schuiven ook Fons daarn na Verwijlen, Maurice Kusters en wijlen, Mau urice Claire Teissier aan. re Na enkele vragen over koetjes enke ele en kalfjes komt het gesprek op de vraag alfjes kom mt hoe de integratie met mede-CIW’ers, en integrat tie dan ouderejaars in het bijzonder, ouderejaars verloopt. Alblas verslikt zich in haar oopt. Alblas drankje, Petit kijkt plotseling kje, k gefascineerd naar een niet nader scineerd n aangewezen punt in de verte en gewezen punt ook Verwijlen en Kusters beginnen samene
10

zweerderig te gniffelen. Teissier gaat echter serieus op de vraag in, en vertelt dat haar mede-CIW’ers wat betreft gezelschaps waarde een schot in de gezelschaps-waarde roos zijn. Qua ouderejaars stipt ze Robbie Vermeugangmak len aan als onvermoeibare gangmaker (voor al uw feesten en partijen), doorgaans tot vervelens toe. Piggen ondersteunt dit, en is van mening dat elke studie eigenlijk een eigen Robbie zou moeten hebben. Niet iedereen Niet hierm mee is het hiermee maa ar eens, maar dat terzijde e. terzijde. Ondertussen is n de bar geopend, en ee en maakt de eerste groep zich klaar voor een partijtje laser-actie. Wij besluiten samen met nog enkele anderen deze ronde even uit te t nodi ige zitten, om als tweede groep, na de nodige alcoholische versnaperingen, de zaal later onveilig te gaan maken. Nadat n Piggen nog enkele biertjes heeft laten Petit aanslepen, begint hij tegenover Petit de ware feiten betreffende het Let teren feest uit de doeken te doen. tegen Piggen verklaarde tegen n het eind van de avond, door gun stige bierprijzen, niet helemaal l helder meer te zijn. Zijn kore nuiten waren gelukkig niet te beroerd hem even over de e dichtstbijleuning van de dichtstbijo zijnde brug te hangen, om hem eens lekker te laten uitwaaien. Toen de kornuiten in kwestie kwesti ie kort te echter na een korte p plaspauze op de plek van het misdrijf wa as terugkwamen, was meer Piggen nergens meer te bekennen.

//>
Na enkele verontruste blikken naar het, gelukkig roerloze, wateroppervlak, besloten ze uit overmacht hun biezen maar te pakken. Piggen weet echter in grote lijnen nog smaakvol te beschrijven wat er nu daadwerkelijk is voorgevallen die nacht. Na grondig te zijn uitgewaaid over de brug, besloot de beste jongen namelijk dat een klein en nachtelijk wandelingetje misschien zou helpen zijn etje e zicht weer scherp te krijgen. Na luttele meters kri ijgen. bleek dit niet het geval, en door een plotseling al, toeslaande vermoeidheid besloot Piggen zich neer he eid te vleien op de dichtstbijzijnde motorkap, alwaar tbi ijzijnde hij al snel indutte. Zijn n welverdiende nachtrust ust t was echter van korte duur, want du uur, na niet al te lange tijd werd hij door de lange arm w van de wet hardhandig gewekt: “Wat denken wij dat g wij hier aan het doen zijn?” Gelukkig mocht hij voor zijn?” de prijs van een boete voor openbare dronkenev schap, zijn bijslaapactiviteiten voortzetten op het tiv viteiten altijd gerieflijke politiebureau. eb bureau. Als Piggen zijn komische relaas nk besluit, blijkt het tijd te zijn voor de tweede groep. Vol verwachting begaven wij ons g naar de zogeheten Airlock, alwaar we rlo ock, een fijne bijnaam mochten kiezen, ch hten waarbij namen als Mohammed B., oh hammed Grote Smurf en Relnicht geen ch ht uitzonderingen op de regel waren. re egel Vervolgens werden we in een kinky pak gehesen, compleet om mpleet met flinke lasergun, waarover de zelfverklaarde hiwa aarover hi larische laserquest-loopjongen wist op te merken: “Ja dames, zoiets groots hebben jullie vast nog nooit in jullie handen gehad!” Zucht. Let the games begin! Over het laserquesten zelf volstaat te zeggen dat het werkelijk een geslaagde keuze is voor een leuke groepsactiviteit. Al schietend en vloekend door nauwe gangetjes met overal rook en verwarrende lichtflitsen rennen blijkt een aangenaam tijdverdrijf, enkele blauwe plekken en verzwikte enkels daargelaten. Als we bezweet doch voldaan weer naar buiten komen, is het inbegrepen biertje zeer welkom, en nadat de sheets met resultaten zijn uitgedeeld, is haantjesgedrag troef in de bar. Kleine domper op de sfeer is het onaangekondigde einde van de aanvoer in gratis consumpties, wat er echter wel toe leidt dat het grote gros van de aanwezigen zich al zingend en lallend naar stamkroeg ’t Wees … Huis! begeeft. Daar aangekomen gaan de glazen nog eens V vol, en vertelt Verwijlen over de zogeheten ‘harde ke ern kern’ der CIW’ers. Het is Verwijlen opg opgevallen, waarbij hij bijval krijgt va van de rest van de aanwezigen, dat h het meestal dezelfde groep mensen sd is die bij buitenuniversitaire activiteite ten zoals deze verschijnt. Enerzijds i is dit jammer, omdat er nog een g grote groep andere mensen is, die o ong ongetwijfeld ook de rol van zeer aangen naa genaam gezelschap zouden kunnen vervul lle vervullen, als ze maar wat vaker hun gezicht gezicht zouden laten zien. Anderzijds th zorgt het er ook voor dat de zogeheten ‘harde k ‘harde kern’ wel steeds meer een hechte bw club wordt, die zodoende vrijwel altijd ee g en een garantie betekent voor een g ges geslaagde avond. Z t Zo tegen 1 uur wordt het plan opgevat k koe koers te zetten naar de Monza. Teis s sie sier en Petit hebben ons op dit punt e ech echter al verlaten, door de onvoorz ziene negatieve staat van alertheid w waarin Petit zich plotseling bevond. E Een flinke regenbui had echter gelukda kig tot resultaat dat Petit op het moment van schrijven te kennen gaf zich weer kiplekker te voelen. Monza it is. Eenmaal aangekomen hebben ik, Alblas en Piggen de loungebanken op de bovenste verdieping al snel gevonden. Hier treffen we ook Ruud van der Linden, onder eerstejaars bekend als ‘de man van de sms-corpussite’. De conversatie tussen hem en Piggen ontgaat me een beetje, als ik merk dat mijn eigen staat van alertheid ook danig begint af te nemen. Ik besluit dan ook het voor vanavond voor gezien te houden, waarna ik na de standaard-afscheidsrituelen met mijn studiegenoten, mijn vouwfietsje weer bestijg om snel op zoek te gaan naar mijn warme bedje.

Geïnterviewden: bedankt! Proost. Jorik
11

//> com’motie

Het lelijke eendje
Met veel bombarie werd de komst van de nieuwe televisiezender van John de Mol al maanden van tevoren aangekondigd: Tien zou hét nieuwe televisiekanaal worden waar Nederland massaal voor zou vallen. Het beloofde een spetterend televisieseizoen te worden! Bij de lancering belooft John dat Talpa vernieuwende, Nederlandse televisie zal gaan brengen. Die belofte is hij tot nu toe nagekomen, want al meerdere nieuwe programma’s zijn de revue gepasseerd. Maar zeg nou eerlijk, gaat er bij jou een belletje rinkelen als ik het over ‘Lieve Lust’, ‘Koppels’, ‘Man en Paard’, ‘7 Plagen’ of ‘Thuis’ heb? Het moge dus wel duidelijk zijn, Nederland bemint de nieuwste tv-zender van Nederland niet, maar kotst hem juist uit. Vorig seizoen hebben eigenlijk alleen de overgenomen programma’s echt gescoord. ‘Expeditie Ro-binson’ heeft zijn groep fans mee weten te nemen naar Talpa, net als de quizshows ‘1 Tegen 100’ en ‘Postcodeloterij Miljoenenjacht’. Er zijn slechts twee nieuwe programma’s die wekelijks zo’n miljoen kijkers aan zich weten te binden: de politieserie ‘Van Speijk’ en de dramaserie ‘Gooische Vrouwen’. Laatstgenoemde heeft zelfs een nominatie voor de Gouden Televizierring op zak. Na ruim een jaar Talpa is Linda de Mol de enige presentatrice die geen gezichtsverlies lijkt te hebben geleden het afgelopen seizoen. De hitserie ‘Gooische Vrouwen’ is immers door haar verzonnen en ‘Postcodeloterij Miljoenenjacht’ blijft in trek bij het trouwe publiek. Jack, Ivo, Beau, Humberto, et cetera, et cetera, hebben allemaal wel hun ooit zo hoge kijkcijfers naar beneden zien denderen. In maart van dit jaar is Talpa begonnen met het uitzenden van de telenovelle ‘Lotte’. Geen gewone soap, maar een sprookje dat in ongeveer 200 afleveringen wordt verteld. Het verhaal draait om de oerlelijke Lotte, die in een paar maanden tijd van lelijk eendje zal uitgroeien tot een mooie zwaan. De vraag is of de zender zelf hetzelfde lot beschoren zal zijn. Het lelijke eendje zijn ze al, nu nog de mooie zwaan…

John de Mol had al ruim voor de start van zijn zender de halve televisiewereld over zich heen gekregen door het wegkapen (lees: meer geld aanbieden) van de grote televisiesterren van de Publieke Omroep, zoals Caroline Tensen, Ivo Niehe en Bridget Maasland. En één voor één kozen die voor het grote geld. Op zaterdag 13 augustus 2005 was het dan zover… Talpa werd gelanceerd. Huh? Talpa? Ja, want SBS deed moeilijk aangezien ze bang waren dat John met al zijn miljoentjes de televisie-wereld overhoop zou gaan gooien. Dan maar Talpa, moet John gedacht hebben. Talpa is immers het Latijnse woord voor ‘mol’. Op 4 november 2006 - ruim een jaar later – scoort het programma Gordon in de Mode slechts 118.000 kijkers (tegenover 1,8 miljoen voor ‘X Factor’, 1,6 miljoen voor ‘Mooi weer De Leeuw’ en 1,4 miljoen voor ‘Groeten uit de Rimboe’). Een uur daarvoor weet Jack Spijkerman met zijn vernieuwde ‘Koppensnellers’ nog geen half miljoen kijkers te boeien, een programma waarmee hij bij de VARA vorig jaar nog zeven keer zoveel mensen wist te trekken!

Hoewel, dat is ook wel weer een tikkeltje overdreven. Gezegd moet worden dat het programma ‘De Wedstrijden’ op de zondag vaak het best bekeken programma van de dag is. Over het feit dat er bij de NOS ongeveer één miljoen mensen meer naar het voetbal keken zullen we het maar niet hebben.

Frank

12

//> com’petitie in den haag
Media: vrienden en vijanden van de politiek
Het is half november. Jan Peter en zijn collega’s duiken opvallend vaker dan ooit tevoren op in het nieuws en langs de snelwegen kijken hun gezichten ons vriendelijk, doch belerend aan vanaf de talloze billboards. Op de deurmat van miljoenen Nederlandse huishoudens valt een stembiljet en voor het stadhuis is plotseling een nieuwe groep tijd-opeisers opgedoken, die ons prullaria opdringen met de naam Wouter er op. Het moge duidelijk zijn; de verkiezingen staan weer voor de deur! proberen te halen en daarbij steeds luidruchtiger worden, beïnvloeden zonder twijfel het kiesgedrag, maar de vraag is of dat dan in positieve of in negatieve zin gebeurt. Neem nou het debat tussen Jan Peter Balkenende en Wouter Bos op 3 november van dit jaar. Een verhitte discussie van ruim anderhalf uur tussen de twee hoofdrolspelers resulteerde erin dat Bos door een kleine meerderheid van de Nederlandse stemgerechtigden als winnaar werd aangewezen. “Overtuigender, duidelijker en charismatischer” waren woorden die men verbond aan zijn persoontje. De betrokken deskundigen (politicologen en bestuurskundigen) hadden hier echter een totaal andere mening over en wezen juist Balkenende aan als leider van het debat. Zou het zo kunnen zijn dat de media, die Balkenende bij voorkeur afschilderen als nerderige Harry Potter look-alike, met hun denigrerende persiflages de kijker van het debat dusdanig hebben beïnvloed dat zij JP niet meer beoordelen op zijn standpunten en communicatieve vaardigheden, maar op zijn voorkomen? invloed van de media is het Geval Oudenallen. Niemand had van dit Tweede Kamerlid (inmiddels namens de Groep Van Oudenallen) gehoord, totdat zij het voor elkaar kreeg om tot twee keer toe minister Hoogervorst (VVD, minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport) ervan te beschuldigen afwezig te zijn, terwijl de arme man al enkele minuten met haar in gesprek was. Door deze en andere onhandige acties (zo bleek zij haar woning in Amsterdam-West jaren illegaal onderverhuurd te hebben), was Van Oudenallen een aantal dagen hét gesprek in politiek Den Haag en dankzij de media –ja, daar zijn ze weer- ook in de rij bij de supermarkt. Natuurlijk is het effect van de media op politieke opinievorming niet zo zwart/wit als je uit bovenstaande voorbeelden zou kunnen concluderen, want de media worden op hun beurt ook weer beïnvloed door politici, die bijvoorbeeld zendtijd opkopen om hun standpunten te verkondigen. Indirect zijn zij dus weer verantwoordelijk voor de impact van de media, al is dat maar tot op zekere hoogte. Maar één ding is in ieder geval zeker; de media hebben de ouderwetse, gangbare campagnevoeringsmethoden vervangen en beïnvloeden de zwevende kiezer meer dan ooit. Carolien

Niet verleidelijk Het leger PvdA’ers in rode jas mag zich de moeite besparen, want de aanstekers, boodschappentassen en pennen die zij uitdelen veranderen níets aan het stemgedrag van de zwevende kiezer. Niets, nada, niente. Nee, de moderne stemgerechtigde laat zich niet met een hebbedingetje verleiden tot een druk op de bijbehorende stemknop. Maar dat wil niet zeggen dat hij niet te beïnvloeden is. De talloze tv-debatten, krantenberichten en natuurlijk de verscheidene stemwijzers op internet hebben namelijk wél het gewenste effect. Televisie: absolute stemmentrekker De televisie is de absolute koploper als het gaat om stemmen trekken. Politici die onder toeziend oog van een aantal camera’s elkaars ego onderuit

Media: vriend én vijand Al heb je nog zo’n waterdichte campagne opgezet, heb je alle vereiste opleidingen gevolgd en ben je hartstikke politiek correct; als de media je niet goed gezind zijn, kun je het in de peilingen ook wel vergeten.
Een voorbeeld van de politieke

13

//> com’municatie in de praktijk
Eindelijk eens wat écht werk
Ja, dat dacht ik toen ik begon aan het Practicum Nieuwe Media; eindelijk eens een keer geen verplichte theorieën, maar daartegenover wel heel veel praktijk. Bij de practica staat ‘het bezig zijn’ centraal. Hier krijgen de studenten geen boekenlijst met wat ze moeten aanschaffen, maar ze beginnen helemaal blanco aan het vak. Dat klinkt aangenaam, maar toch kan een vak zonder boeken ook héél (ik zeg héél) erg druk zijn!
Aan het begin van het practicum kregen we te horen wat we moesten doen: “Jullie gaan in deze acht weken een heel concept bouwen wat vrijdag 3 november aan professionele game- en televisiemensen wordt gepresenteerd. In ieders concept moeten ‘Serious Gaming’ en televisie centraal staan. Jullie concept moet waterdicht zijn op alle vlakken; denk maar aan financiën, techniek, sponsoren enzovoort. O ja, en jullie gaan individueel ook nog een eigen website bouwen.” derveld en al de gastdocenten die langsgekomen zijn. Met zijn allen hebben we de meest uiteenlopende concepten geschapen en deze met bloed, zweet, tranen en honderden aanpassingen gedeeltelijk in praktijk weten te brengen. Ook de individuele website die gemaakt moest worden, was een groot blok aan mijn been. Ik, grote nitwit, had nooit verwacht dat ik in mijn eentje een website in elkaar zou kunnen zetten. Maar warempel! Ik kreeg zelf een berg complimenten van studiegenootjes dat m’n website zo vet geworden was! En… stiekem gloeide ik van trots! elkaar zit en wat daar allemaal bij komt kijken. Je komt te weten hoe je films van een bepaald genre kan analyseren op het gebied van camera, montage, scenario et cetera. Om een duidelijk beeld te vormen van hoe het proces van filmen in elkaar zit, maak je van die analyses een portfolio. Met behulp van dit portfolio ga je vervolgens aan de slag met je video-opdrachten, waarbij dus ontzettend goed op de filmreglementen en de dramaturgische wetten van het betreffende genre gelet moet worden. En natuurlijk ga je ook zélf met de camera aan de slag, om zo zelfstandig je eigen ideeën in praktijk te brengen!

De Grote Dag Opeens was het 3 november en was Onze Grote Pitchdag! We moesten onze concepten voorleggen aan de deskundige jury, en ook ouders en vrienden waren welkom. Na de generale repetitie ’s middags konden we nog was aanpassingen doen en ’s avonds was er dan de echte pitch! Massa’s zwetende, zenuwachtige studenten presenteerden hun unieke concepten en wat waar is, is waar; er zaten vette ideeën tussen! Al met al was het een leuke dag geworden, maar waren we blij dat we om 23:00 uur eindelijk weekend hadden.

Verfrissend Zelf vond ik het heel verfrissend om eindelijk een praktijkgericht vak te doen. Want theorie is leuk, maar van te veel word je zelf op een gegeven moment ook een beetje stoffig. Dus lieve Letterenmensen, ik zal zeggen: gooi die koppen bij elkaar, breng jullie ideeën in de praktijk en maak jullie studenten blij!

Anouk

Bloed, zweet en tranen …Slik..! Sjonge, dat wordt nog wat! Maar het bleek allemaal toch te doen, onder leiding van onze coach Indira Reynaert, onze ICT-deskundige Theo Zij-

Liever de camera? Maar naast Practicum Nieuwe Media kan je natuurlijk ook Practicum Video volgen! Hier leer je hoe het filmproductieproces in

14

//> com’me un petit enfant

SV Contact Goes Disney!
Hoe het allemaal begon on
Het begon allemaal in september tijdens de mentorentraining. Dit jaar moesten we nog harder klaar gestoomd worden, want dit jaar hoorde het facul taire gedeelte van de

JW en Karin for p president
Jan-Willem en Karin kwamen met het wilde plan om dan maar naar Disneyland Parijs te gaan. Er werd zelfs een touroperator opgestart: JwKTravel. Helaas werd Karin op de dag voordat we zouden vertrekken ziek en kon ze niet mee. Maar na veel geregel en getouwtrek met busbedrijven werd het wilde plan dan toch definitief en vertrokken we met zo’n 40 man naar Disneyland Parijs. Midden in de nacht welteverstaan, de bus vertrok namelijk om 02:30 van het Janskerkhof. Iedereen stond een beetje duf uit zijn ogen te kijken tijdens het wachten op de bus, maar toen die arriveerde werd dat al snel anders. Zet maar eens 40 uitgelaten studenten in een bus. Er was natuurlijk onboard entertainment en we konden heerlijk kijken naar The Lion King en Belle en het Beest. Sommige CIW’ers kenden de hele tekst van alle liedjes uit hun hoofd, dus mocht je je ooit nog afvragen hoe “I can show you the world” uit Alladin ook alweer gaat: je hoeft niet lang te zoeken! u

“It’s a small world after all”, wie kent
het niet: het vreselijk aanstekende en niet meer uit je kop te krijgen deuntje. Ik kan je garanderen dat zo’n 40 CIW’ers het nog dagenlang geneuried hebben. Uitgelaten studenten die allemaal tegelijk Pluto bestormden en met hem op de foto wilden. Al boycotten sommigen Pluto en wilden ze liever Shrek. Dit was Disneyland Parijs op negen november.

introductie ook bij onze taak als mentor. Met complete uitgelegde rondleiding van de Uithof, met vermelding van de shoarmakraam, waren we tweeëneenhalve dag op pad geweest met de eerstejaars om ze kennis te laten maken met de universiteitsgebouwen. Natuurlijk was het kamp de echte knaller van de introweek, maar toen kwam de introcommissie met een verrassing. De universiteit had namelijk geld uitgetrokken voor de facultaire introductie en met dat geld wilde de introcommissie alle mentoren bedanken. Maar wat doe je dan?

15

//>
(vervolg SV Contact goes Disney)
u

Galgje
Na een busreis van zo’n zeven uur kwamen we aan op het parkeerterrein van Disneyland Parijs, waar we nog drie kwartier moesten wachten tot het park open ging. Eerdere Disney-ervaringen werden uitgewisseld. Sommigen hadden zelfs nog handtekeningenboekjestrauma’s (wat trouwens een leuk galgjewoord is). Maar eindelijk mochten we dan het park in. Opgepept door de energiedrank uit de OPA’s (de OntbijtPAkketjes), bestormde iedereen de wc. Die in de bus was namelijk ondergelopen en niemand wilde graag natte sokken.

Merci beaucoup
Toen ’s avonds iedereen weer bij de bus was aangekomen, bleek wel dat iedereen een topdag had gehad, ook al had iedereen kleine oogjes van vermoeidheid. We hadden veel gelachen, veel gefilmd, veel keet gemaakt met diverse Disneyfiguren en –medewerkers, veel in de achtbaan vertoefd en natuurlijk heel veel genoten. Het was dan ook zeker een geslaagd mentorbedankje en hierbij dan nog één keer: “IC bedankt, IC bedankt, IC, IC, IC bedankt!”. De geweldige mentortraining en het introkamp hebben zeker een passende

afsluiting gekregen met dit uitstapje en ik spreek denk ik namens alle mentoren, bestuursleden, kookploegers en de ProduCie als ik zeg: namens ons allemaal: bedankt! En ter herinnering voor iedereen die mee is geweest:

Danse, c’est Noël Sing and dance for the joy of Christmas Danse, c’est Noël ‘tis that wonderous time of year
Carla

//> com’ment ça va
Je hoort er steeds meer over, op over de televisie, in de kranten en in je naaste omgeving: iedereen heeft het druk. Het woordje lui komt in 90 procent van de gevallen niet meer in ons woordenboek voor. En ook jij hoort uiteraard bij die 90 procent.
Ja oké, we moeten inderdaad helemaal niets. Morgen heb je een collegevrije dag, dus je zou kunnen uitslapen en ergens in de loop van de middag wat kunnen gaan studeren. Het probleem is echter: je wilt wel heel veel. Naast die interessante studie een leuke bijbaan, een hele leuke vriend/vriendin, een gezellige en grote vriendenkring, commissiewerk om ervaring op te doen of omdat het goed staat op je CV, uitgaan, er goed uitzien, sporten om de conditie op peil te houden, et cetera. Kortom: druk, druk, druk. Dus uitslapen is er waarschijnlijk morgen weer niet bij… Het is namelijk heel hard werken om een geweldig leven te hebben. En dat heb je er allemaal voor over, want zeg nou zelf, waarom hebben ze anders de rustgevende maskertjes, het
16 O, ik wil nog een survival Ik wil duiken, wintersport En nog reizen om de wereld Want het leven is zo kort. En ik ben nog lang niet binnen, O, het leven is niet fair Ik declareer als Peper en zo word ik miljonair.

Waarom we niet meer lui mogen zijn
We zijn druk, we zijn druk We zijn niet te stuiten druk En waarmee dan? Ja waarmee dan? Ach, uitsluitend met geluk.

?

vier uur Cup-a-Soup-moment en de anti-wallencrème uitgevonden? En mocht je er dan een dag helemaal genoeg van hebben, sociaal moe zijn, dan hang je toch lekker een avondje voor de tv? Een avondje mag immers, maar twee of drie dagen wordt weer erg saai. Eigenlijk wil je namelijk dat elk moment en iedere dag van de week volgestouwd is met leuke bezigheden. Het plannen van die leuke bezigheden is echter weer een ander verhaal, want waarom heeft in hemelsnaam iedereen zo’n overvolle agenda? Zelfs je voormalige zeer luie buurmeisje holt nu haar benen uit haar lijf. Voorheen ongeaccepteerde verschijnselen als stress, drukte en een overvolle agenda zijn modewoorden geworden. En toch, zou het leven er niet mooier uitzien als jij eens vaker toegeeft aan de enorme behoefte om te schreeuwen “NU EVEN NIET!” ? Voor jou misschien wel, maar voor mij nog even niet… Mariska

We zijn druk, we zijn druk, We zijn niet te stuiten druk, En waarmee dan? Ja waarmee dan? Ach, uitsluitend met geluk. Ik wil een vrouw met grote borsten Met haar wil ik een gezin, En is zij een paar jaar ouder, Wil ik ook nog een vriendin. En ik wil een grote auto, En een landgoed aan de Maas, En ik wil echt niemands knecht zijn, Nee, uitsluitend eigen baas. We zijn druk, we zijn druk, We zijn niet te stuiten druk, En waarmee dan? Ja waarmee dan? Ach uitsluitend met geluk. Ik wil alles, ik wil alles ‘t Leven is een grote schreeuw, Ik wil alles, ik wil alles, Op het randje van de eeuw. Ik wil echt naar alles streven En dat is mijn grote strijd En omdat ik fors wil leven, Heb ik nu eventjes geen tijd.

Door: Youp van ‘t Hek

//> com’opzeg
(even)
> > > Politici? Op het bordes? Op radio? Op Hyves? Bij RTL Boulevard?! Moesten die lui niet eens gaan regeren? Maar goed, blijkbaar hebben zíj de tijd. En ik? Te druk? Nee joh, absoluut niet. Twee redactiecommissies, een introductie commissie, vrienden, studie, uitgaan, werk, oppassen, muziek maken – prima indeling voor m’n 164 non-contacturen per week! Maar hé, ik ga weer even verder. Leuk je weer gesproken te hebben, maar ik moet snel door naar m’n cursus onthaasten. Oh ja, was ik nog vergeten te vertellen: morgen ga ik demonstreren. Ik vind het collegegeld echt véél te hoog! Ik wil meer en beter onderwijs voor m’n geld! Weet je wat? Laten we vanmiddag een biertje doen, kunnen we lekker bijbabbelen. Ik skip hoorcollege wel even. Ah nee hè… regen! Dat vind ik nou toch zó vervelend. En ook zo laf: het schijnt niet eens een paraplubegrip te zijn. Superdoei! Oemf! Auw! Wat? Moet ík uitkijken? Mevrouw, u bent abuis. En lelijk. Nee, ik ben niet aardig nee. Ik ben hemels. Vindt u het niet vervelend? Ja - uw bontjas ja. Dat u iets draagt dat vele malen intelligenter is dan uzelf en de rest van uw soort ooit bij elkaar zullen zijn? Ja neem me niet kwalijk hoor, maar áls u een schilderij was, dan zou ik u met genoegen ophangen. U heeft toch al meer plamuur op het aangezicht dan gebruikt wordt op het standaard kliederwerkje van een mentaal minder bedeelde kleuter. Ach – heb ik u geshockeerd? Is ook geen stijl van me hè? Laat ik u dan een tip geven. Voor al uw vragen betreffende zielerust: mail naar de Paus. Ik heb z’n privé-mail: urbi@orbi.va Arthur

> > > > > > > >

//> com’ix

17

//> com’municasus
Het Nederlands is een fantastische taal, dat vinden wij als CIW’ers natuurlijk allemaal.Ermee spelen is dan ook veel en veel leuker dan het bestuderen, wat eigenlijk alleen afbreuk doet aan de magie ervan… Maar goed – daar gaat het nu niet om. Wat weten jullie, Meneer en Mevrouw de Betwetende Student, nou eigenlijk écht van dit onderwerp? Hoog tijd voor een stoomcursusje geschiedenis én toekomst van de Nederlandsche Taal dus!
Dit boek is overigens de oudste vindplaats van het Nederlandse woord “boek”, daar nog gespeld als “buok”. Eén van de bekendste oude Nederlandstalige zinnen is “Hebban olla uogala nestas uagunnan, hinase hic anda thu. Uuat unbidan wi nu.” (“Alle vogels zijn met hun nesten begonnen, behalve ik en jij. Waar wachten wij nog op?”) en stamt uit de periode rond 1100 n. Chr. Dit is echter allang niet meer de oudste bekende Nederlandstalige zin. Er zijn namelijk veel oudNederlandse teksten gevonden uit de periode 750-1000 n. Chr. Een voorbeeld hiervan is “Gelobistu in Got alamehtigan fadaer?” (“Gelooft u in God, de almachtige vader?”), in 754 gebruikt door Bonifatius toen hij probeerde de Dokummers te bekeren… den man”). België voerde deze zogenaamde spelling-Merchand in 1945 in, Nederland volgde in 1947. Sinds 1954 zijn de regels van de Nederlandse spelling terug te vinden in Het Groene Boekje (laatste uitgave: 2005).

Wat? Het Nederlands is een Nederfrankische taal, moedertaal van zo’n 22 miljoen mensen en wordt voornamelijk gesproken in Nederland (± 16 miljoen sprekers), België (met name Vlaanderen, ± 6 miljoen sprekers), en Suriname (± 0,3 miljoen). Ook op de Nederlandse Antillen en in Aruba en het Franse arrondissement Duinkerken (de “Franse Westhoek”, het uiterste noorden van Frankrijk) wordt Nederlands gesproken. Daarnaast is het ook nog één van de vier officiële talen in de Zuid-Amerikaanse Staten.

Geschiedenis Het alleroudste Nederlandse boek dat momenteel bekend is, is het uit omstreeks 900 n. Chr. stammende handschrift van de Wachtendonckse psalmen. Deze bestonden uit vertaalde glossen (verklarende aantekeningen) van een in het Latijn opgestelde psalmberijming. 18

BrE3ZaH is de toekomst? Natuurlijk blíjft de Nederlandse taal zich ontwikkelen, denk aan het toenemende gebruik van uit buitenlandse talen geleende woorden (“sudoku”, “doekoe”) of de invloed van het internet. Een bekend voorbeeld van dit laatste is de BrE3ZaH TaAl: de onofficiële schrijftaal die Nederlandse en Belgische jongeren (vooroordelen: rond de 14 jaar, VMBO’ers, uitgaanspubliek, asociaal) gebruiken op internet (en dan met name in chatprogramma’s, op chatsites en op fora). Breezertaal is de Nederlandse variant op wat Spelling in veel andere landen leet-speak Maar terug naar recentere tijden. (leet/l33t/1337) heet en is te herkenDe officiële taal zoals die wordt on- nen door het om en om gebruiken derwezen op scholen en gebruikt van hoofdletters en kleine letters, fodoor de autoriteiten heet Stannetische spelling (“-er” wordt “-ah”) daardnederlands. De eerste ofen het gebruik van cijfers in plaats ficiële spelling hiervan werd in 1804 van letters (bijvoorbeeld 3 als E). opgesteld . In deze spelling (de spelling-Siegenbeek) werd onder Tsja. Wie had nou ooit kunnen andere de typische Nederlandse ij denken? Drinken door een rietje om geïntroduceerd, die tot dan toe als sneller zat te worden: de redding y werd geschreven (“blij”/ “bly”). van de Nederlandse taal? In 1864 werd een nieuwe spelling Arthur ontworpen. België voerde deze direct in als officiële spelling, Nederland deed dit pas in 1883. In 1934 Meer leuke taaldingen werd deze spelling vereenvoudigd kan je vinden op: voor het onderwijs. Hierbij werden het gebruik van enkele klinkers in • http://nltaal.blog.nl/taalweetjes plaats van dubbele klinkers inge(allerhande taalweetjes) voerd (“zo” in plaats van “zoo”), • http://www.onzetaal.nl/ot/index. kwamen er veranderingen van php (website van het Genoot schap Onze Taal, o.a. met heel “sch” naar een enkele “s” en veel links naar leuke taalwebsites) verdwenen de naamvallen (“Ik zie • http://www.taalkabaal.nl/ (leuke dingen over taal)

//> com’tom //> redactieCom’missie
Elk nummer schrijft Tom Koole, de opleidingscoördinator van CIW, een column in de Com’Info.

Even voorstellen: Com’Info meets CJP
En opeens was daar een nieuwe redactiecommissie! Twaalf leden sterk, variërend van eerstejaars tot vijfdejaars CIW’ers, met interesses uiteenlopend van gamen tot het luisteren én maken van hardcore en inclusief drie ex-hoofdredacteuren, twee eindredacteuren en één commissiehoofd. Zie daar maar eens een groep van te maken! Een integratie-uitje was dan ook een voor de hand liggende en leuke optie. En dan is natuurlijk helemáál leuk als dat uitje op de een of andere manier met CIW (en dan in het bijzonder de redactie) heeft te maken. Het was dan ook een aangename verrassing toen één van de redactieleden wist te regelen dat we langs konden komen bij de redactie van één van de bekendste jongerenbladen: CJP Magazine! van CJP (die zowel schrijft voor CJP XS, CJP Magazine als de website http://www.cjp.nl) is gevestigd in Amsterdam. Met maar drie redactieleden (iets met overmacht) togen we dan ook naar het prachtige pand op de Marnixstraat, alwaar we een rondleiding kregen van Merijn Henfling, de hoofdredacteur bij CJP. Hij vertelde hoe het proces

Wie gaat er mee?
Stel je voor dat CIW niet zou bestaan. Misschien een beetje lastig omdat er ruim 400 CIW studenten rondlopen en tientallen docenten aan hen lesgeven. Maar doe je best eens en stel het je voor. En stel je dan eens voor dat diezelfde studenten en docenten met elkaar een nieuwe opleiding zouden ontwerpen. Wat voor opleiding zou daar uitkomen? Dat zou ik wel eens willen weten. Hoe ziet de ideale CIW opleiding eruit vanuit het perspectief van de huidige CIW-studenten? Als je daar over mocht nadenken zonder gebonden te zijn aan de al bestaande cursussen, waartoe zou dat leiden? En hoe kijken docenten daar tegenaan, de Film en TV mensen, de Theatermensen, de docenten van Nieuwe Media en de docenten van Nederlands. Hoeveel verschillende ideale CIW-opleidingen stellen al deze mensen zich voor? Dat zou ik niet alleen willen weten. Dat wíl ik weten. Want al zijn idealen niet altijd te verwezenlijken, en vaak ook niet allemaal tegelijk, ze zijn wel een uitstekend kompas om keuzes op te baseren. Daarom: wie gaat er mee? Ik nodig alle CIW’ers uit, studenten en docenten, om eens met mij mee te gaan naar de hei, de duinen, of naar een lommerrijk oord ergens in het bos. Daar gaan we onze ideale opleiding formuleren – meer dan één mag - en met elkaar eten, wandelen, misschien ook voetballen en natuurlijk bier drinken, want bij idealen hoort bier. Binnenkort rijdt er een bus voor die ons daarheen meeneemt, als ik m’n zin krijg. Het aas is uitgegooid. Eens kijken wie er bijt. Uw opleidingscoördinator, p g ,

v.l.n.r.: Merijn Henfling, Lorenz van Gool, Arthur Stolwijk

CJP Magazine hoort bij CJP: de Culturele Jongeren Pas, een initiatief waarmee je korting kan krijgen bij allerlei culturele dingen als festivals, bioscopen, cd’s enzovoorts. CJP heeft bijna 300.000 leden en geeft de bladen CJP XS (voor middelbare scholieren) en CJP Magazine (gericht op de oudere CJP’ers) uit. De redactie

van het in elkaar zetten van CJP Magazine eruit ziet, wat er allemaal bij komt kijken en ook gaf hij ons een rondleiding door het pand. En wat veel belangrijker is: hij gaf ook nog tips over hoe we de Com’Info kunnen verbeteren… Dus houd de Com’Info in de gaten, er gaan dingen veranderen!

Arthur

Tom Koole

19

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful