THE MUSIC OF MY HEART

Alyanna Fernandez Audrey Aguilar Odyssey Aguilar Princess Zyrene Perez

Prince Joshua Ramirez

Prince Daryll Ramirez

Darren Valles

1

“Mahal na mahal kita... Makalimutan mo na ang lahat, wag lang ito. Mahal kita.”

Akala ko, sapat na yung mga pinagsamahan natin para mapatawad mo ako sa nagawa ko. Akala ko, tama ang desisyon kong itago iyon sayo. Akala ko, sapat na yung pagmamahal ko sayo para manatili ka sa tabi ko. Akala ko. Yun ang problema. Akala ko lang pala. Alam kong mali yung ginawa ko, maling mali. Pero, pinagsisihan ko na iyon. Pero, bakit ganun?!! Kakalimutan mo na lang ba talaga ang lahat?!! Ang lahat lahat?!! Wala na bang second chance?!! Wala na bang IKAW at AKO?!! Wala na bang TAYO?!! Maniwala ka sa hindi, hihintayin kita. Oo, hihintayin kita. Hihintayin ko ang muli nating pagkikita. Hihintayin ko ang pagpapatawad mo. Hihintayin kong magkaroon ulit ng tayo. Kung wala talaga, hayaan mo lang akong mahalin ka. Basta, ito ang ipapangako ko…SASAMAHAN KITA FOREVER. Pangako! -------------PRINCE JOSHUA RAMIREZ

“Gagawin ko ang lahat para saiyo. Lahat lahat. Masigurado ko lang na OK ka. Masigurado ko lang na magiging Masaya ka. Kahit na kamuhian mo ako. Kahit na buhay ko pa ang kapalit. Sana, maramdaman mo kung gaano kita kamahal . Gaano kita minahal. Basta, Ingatan mo iyan. Pakinggan mo ang sinasabi, pangalan mo lang.”

Sadyang may mga bagay talagang kailangan nating gawin kahit hindi iyon ang gusto nating gawin. Kahit mahirap sa kalooban natin. Pero, kung para naman sa taong mahal natin, kakayanin natin diba?! Kahit na makmukha kang masama sa tingin niya?! Para sa akin, Oo. Kahit, kamuhian niya ako habangbuhay, masiguro ko lang na magiging ok siya. Ok na rin ako. Kahit masaktan ako sa gagawin ko, kakayanin ko. PARA SAYO, OO, KAKAYANIN KO. MAHAL KITA EH. Sana, masabi ko iyon saiyo…sana. -----------------PRINCE DARYLL RAMIREZ

2

CHAPTER 1 [BABY NOW THAT I FOUND YOU] Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ July 13, 2009 (Monday)

―I LOVE YOU, Joshua!‖ ―I LOVE YOU, Joshua!‖ ―I LOVE YOU, Joshua!‖

Nagising ako sa NAKAKABUHAY na tunog ng alarm tone ng cellphone ko.

―I LOVE YOU, Joshua!‖, ang sarap pakinggan. Ang sarap talaga! ^___^ v ―I LOVE YOU, too!‖, sagot ko. Haha. Parang tanga lang no. Hehe.

Monday pala. So may pasok. Pagtingin ko sa relo ko, 9 a.m. na. Eto talaga ang usual kong pag-gising. Pag may pasok. 10am-12nn at 2pm5pm kasi ang pasok ko. Pero pag walang pasok, mga 12 noon na ako nagigising. Hehe. Maliban nalang kung may date kami ni Odyssey. Wahaha. Ang cute nya talaga! Name palang, wow! Haha.

Kinuha ko yung cellphone ko na tumutunog pa rin. Inistop ko na yung alarm tone at nakita ko na naman ung picture niya. Nakakaganang pumasok. Haha. Kiniss ko muna, tapos naligo na ako. Nagbihis.

3

Mga 15 minutes din akong nakaharap sa salamin. Haha. Syempre, gusto ko, gwapo ako pag lalabas ng bahay. Iimagine mo ang suot ko. Hmm. Tshirt na red na napapatungan ng black na vest, white na six pocket at pulang Converse. Ano, ok lang ba to?! Gwapo ba a ko dito?! Ok fine, wag ka nang sumagot. Alam ko na, MALAKING OO. Hahaha! ^___^

Kinuha ko na ang red kong back pack at naglakad na palabas ng kwarto. Hindi naman halatang red ang favorite color ko no? Hahaha! Nakita ko, may tao sa kusina. Kaya sumigaw nalang ako na aalis na.

―Aalis na ako!‖, haha. Ganun lang. ―Josh, kain ka muna. Nakapagluto na ako.‖ ―Sa skul nalang. Sasabayan ko si Odyssey.‖ Nakangiti kong sabi at nagpogi pose pa! Haha! ―Ok. Sige. Ingat ka.‖

Sabay salpak ng headphone sa tenga at lumakad na papunta sa motor ko. VRROOOOOOOOM! VRROOOOOOM! VRROOOOOOOM! At pinaandar ko na.

Now playing: BABY, NOW THAT I FOUND YOU.

Baby, now that I‟ve found you Ngayon na akin ka,

I won‟t let you go

4

Akin ka lang! Asa pa sila!

I built my world around you Ikaw na ang mundo ko ngayon noh. Dapat, ikaw rin. Haha!

I need you so, Di ko na kaya kung wala ka. Di ko kaya.

Baby, even though You don‟t need me now… Odyssey, kahit……panira namang line ito. Wag na! Alam ko namang di niya ako iiwan. At kailangan niya ako. Haha! Baby, baby, when first we met I knew in this heart of mine That you were someone I couldn‟t forget. I said right, and abide my time. Naalala ko bigla nung una naming pagkikita. Birthday niya nun. Ni Odyssey. Hehe. Inaasar ko nga siya nun. Nakahiligan ko lang talaga ang pang aasar. Sorry naman. Hahaha! Spent my life looking for that somebody To make me feel like new Now you tell me that you want to leave me But darling, I just can‟t let you. Ok, inaamin ko, noon, pinaglalaruan ko lang siya. Pero, noon yun. Tapos na. Kinalimutan ko na nga yun. Kaya, wag mo nang ipaalala. OK? Hehe. Ngayon kasi, iniisip ko pa lang namagkakahiwalay kami, AAAAAAAHHHHH!! Ayoko ngang isipin. Hindi yun mangyayari. Depende nalang kung makiusap siyang iwan ko siya. Haha. ASA, hindi mangyayari yun. Mahal ako nun e.

5

Ay! Siya nga pala. Di pa ako nakapagpakilala no?! Ako nga pala si PRINCE JOSHUA RAMIREZ.

Ah, tinatanong mo kung bakit may Prince ang pangalan ko?! E, kasi… Bukod sa mukha talaga akong prince, ehem! Haha. Yun talaga ang pangalan ko. Cute no. ^___^

Sabi nila, gwapo daw ako. Hindi ko naman pinagkakaila un. Masama daw magsinungaling diba?! Haha. ^___^

So yun.

Sige, describe ko ang sarili ko….

Pilitin mo muna ako! Hahaha! Joke lang. Sige, eto na….

Matangkad ako, mga 5‘8‘‘. Maputi Matangos ang ilong. At kung hindi nyo pa napapansin…medyo mayabang ako..medyo lang diba?! Haha! Omoo ka! HAHAHA!

18 years old na ako. At ngayon ay nasa 1st year college. Dapat nga niyan, 2nd year college na ako. Kaso, nung 2nd year HS ako, nag stop ako. E kasi naman, pinaalis na ako dun sa skul ko. Lagi daw kasi akong nakikipag away. Haha. Sa Manila ako nun. At nung pinaalis ako, bumalik nalang ako dito sa Cebu. Ayos lang na nagstop ako, kasi, kung hindi nangyari yun, di ko magiging kabatch si Odyssey. Hahahaha!

6

Yung ano pala…ung kumausap sa akin kanina. Nung papaalis na ako ng bahay. Naaalala mo ba?! Oo siya nga! Kapatid ko siya. Ok, kuya ko un. Siya si PRINCE DARYLL RAMIREZ! Oo, parehas kaming may Prince ang pangalan. Di, syempre, gwapo rin. Magkapatid kami e. Kanino pa ba magmamana?! Edi sa akin! Haha! Pero, mas gwapo pa rin ako. ^___^

Marami kaming pagkakaiba. Siya, mabait. As in mabait talaga. Scale 1-10, siguro,11. Ganun siya kabait! Hindi lang sa akin. Hindi lang sa mga kaibigan niya. SA LAHAT!

Mabait din naman ako. Siguro mga 9, sa scale 1-20! Hahaha. Ang bait ko! I love me! Haha! Keep it up Josh! Keep it up! ^___^

Si kuya, galante. Hindi kuripot. Ako, Alam mo na! Haha. Kailangang mag ipon, para may pang date. Hehe. E, si kuya, wala namang GF kaya ok lang sa kanya. Pero, lahat naman ata dun ok. Wew! Di ko kayang maging mabait tulad niya. HAHA!

Oo, walang GF si kuya. 2 years ago na siguro. May nanliligaw naman sa kanya…Haha.Oo, siya ang nililigawan. Gwapo mo tol!

Tsk! Pero ayaw nya pa daw. Di niya pa daw kaya. Ayaw nya na daw masaktan. Huhu. DRAMA! Haha.

Iniwan kasi ng girlfriend kaya ganun. Actually, hindi naman naging sila nung girl. Ay, hindi! Naging sila. Mga 1 week lang siguro. Ganun katagal! Hay, nakakaawang nilalang. Sapat na ba ang 1 week para sa isang taon niyang panliligaw?! Oo! Isang taon! One year! Naku..naku..naku..

7

Nagalit nga ako dun sa girl. Pinaasa niya lang si kuya! Kainis! Kaya gumawa ako ng paraan..Hindi ka kaya gumawa ng paraan, gumanti ka! Haha..Josh, ang bad mo talaga! Pero, ngayon, hindi na ako galit sa kanya. Kapatid kaya siya ni Odyssey. Ang gf ko. ^___^

Next time ko na ikkwento ang BP ni kuya.

BP?! Di mo alam ang BP?! Haha.Ok, fine.. BUHAY PAG-IBIG! Pak! Hahaha!

Eto pa. Konting pahabol lang tungkol kay kuya. Medyo may pagka nerd siya. Yung tipong mahaba ang buhok. Mga hanggang neck lang naman, lagpas sa batok. Tapos nakasalamin. Parang….si…..HARRY POTTER!

Haha. Naiimagine mo ba ang itsura niya?! Nakakatawa diba?! Hahaha! Kung titingnan mo siya, mukha siyang genius! Oo, genius. Hindi lang siguro parang…matalino talaga siya. At, inaamin ko, nakakalamang talaga siya sa akin sa aspetong un! Haha. Nainsecure pa bigla?! Gwapo naman! <pacute>

Hahaha. Nakakatawa talaga siya. Ang jologs na ewan. Di ko alam kung pano siya nabubuhay ng ganun. Pero, wag ka. Love ko un! Hehe. Hindi lang talaga ako ganun ka showy. Jahe naman kung sasabihan ko siya ng I LOVE YOU..eew parang bading! Haha.

Pabalang pa ako sumagot sa kanya minsan. Pasigaw pa. Hay! Hindi naman sa wala akong galang. Sabihin nalang nating, ganun lang talaga ako maglambing?! Haha. Rason ba un?! Weird ka rin pala Josh! Haha!

Pero, syempre, sa GF ko, mabait ako. Siya lang ang nakakapagpabait sa akin. Hehe. Hoi! Hindi naman sa under niya ako…hem! Sa pogi king to?! Under lang?! no way! Ginagalang ko lang talaga ang mga babae. Haha. Defensive ka masyado Josh! Wag ka magpahalata! Haha.

8

Sige, irerephrase ko ang sinabi ko kanina. Sa kanya lang talaga ako mabait. Sa ibang girls, masungit ako. Syempre, kasi may GF ako. Ayokong nagseselos siya. Ayos lang sa akin kung ang impression ng mga tao sa akin, masungit. May rason naman ako e! Naiintindihan mo naman diba?! Haha. Ayos!

Ok. About kay kuya ulit. Nagtataka ka kung bakit sinisingit ko siya palagi sa usapan. Hehe. Wala lang. Proud lang ako na kuya ko siya. Haha! Wow! Nasabi mo un Josh?! Totoo un. Pero, di ko lang nasasabi sa kanya….Ng seryosohan. Minsan lang kasi ako kung magseryoso. Alam mo yun, yung palaging naka ―^_____^‖. Ganun ako.

Masipag siya. Masipag. Masipag. Masipag. At syempre, kabaliktaran ko no. Asa ka pa sa akin. Hahaha. Anong sinabi mo?! Tamad ako?! OO NA! SIGE NA! TAMA KA NA! TAMAD NA AKO! TAMAD NA KUNG TAMAD, at least, hindi naman napapagod diba?! Hahahahaha! Wala lang talaga akong mahanap na Gawain para mapagbuhusan ko ng kasipagan ko. Haha. Ang galing mo talagang magrason Josh! Love u! Hahaha.

About sa status ng buhay namin….well, aus naman. Tama lang. Tama lang para matustusan ang mga luho ko sa buhay. Paano na kung naging mahirap kami?! Paano na ako?! Paano na?! Paano?! Hahaha. Buti na lang at hindi. Buti at may kaya kami. Hindi ako naghihirap.Hahaha.

Architect si papa. Si mama naman manager ng isang resto. Bongga no! Hahaha. Ako kaya, ano paglaki?! Wag mo ng isipin Josh, madidisappoint ka lang. Hahaha! Wala kang talino, wala, wala! Hahaha. Ok lang may angkin naman akong kagandahan ng itsura! KAGANDAHAN NG ITSURA! Woow! Buti nalang talaga, gwapo ako. Kung hindi….kung hindi…..kung hindi, sirang sira talaga ang kinabukasan ko. Hahahahaha!

Di ko nga alam kung bakit pa ako pumapasok ng skul. Puro naman pasang awa ang grade ko nung highschool. Tamad lang ako mag aral kaya ganun. May utak naman talaga ako kahit papano. Hehe. Pumapasok lang naman ako dahil…dahil sa……dahil sa isang dahilan…dahil

9

sa nag iisang dahilan… at un ay walang iba kung hindi si…sino pa ba edi si ODYSSEY AGUILAR. I love her..i do really love her..hehe. ANG CHEESY!

Oo mahal ko na siya ngayon..mahal ko na..hindi na ako nagttrip tulad ng dati..oops! Pero, di niya pa alam ang tungkol dito. Ayoko nang sabihin. Sa takdang panahon na kung kailangan ko na talagang sabihin. Oo, laro-laro lang talaga to dati para sa akin. Para sa kanya, ewan di ko alam. Hindi ko naman sinasabing hindi ko nararamdamang mahal niya ako. Basta, ang alam ko, MAHAL KO SIYA.

Gumanti lang naman ako sa kanya kasi, yung kapatid niya na si Ate Audrey ung ex ni kuya. Ewam ko ba kung bakit ko yun ginawa. Dala lang siguro ng galit. Sobrang bait na tao ng kuya ko, tapos, iiwan lang?! Aba! Ibang usapan na yan. Ang balak ko talaga nun, pag nagkagusto na siya sa akin, iiwan ko rin…pero, iba ang nangyari e. AKO ANG NAHULOG SA BITAG NA AKO MISMO ANG GUMAWA.

O, nasa skul na pala ako.

Hehe. Ang layo ng byinahe ko. 15 minutes cguro. Ok lang di pa naman ako late 10 a.m. pa naman ung klase ko. 9:45 palang. Hintay, puntahan ko muna si Odyssey. Susulitin ko yung natitirang time. Hehe.

Oops! Nagtext pala si bhe. Si Odyssey…9:30 a.m. kanina pa pala…

From BABY JOSH: 9:30am dun ako hintay rooftop. Miss u josh..

Gamit niya ang cp ko. Yung cp ko naman, andito sa akin. Minsan talaga, trip lang naming magpalitan. Haha.

10

Ok, so pumunta na ako dun..andun siya..mag-isa..Napangiti ako..hehe..

Nakatayo siya nakatalikod sa pintuan, so baka hindi nya ako nakitang dumating..nilapitan ko siya..tumabi ako sa kanya..

Tinitigan ko siya..matagal..pero d siya makatingin sa akin..hindi ko alam, pero may nararamdaman akong iba..di ko alam kung ano….basta, iba…kakaiba..Hindi naman kasi siya ganito dati. Pagtinititigan ko siya, tinititigan niya din ako. Pero, ngayon, bakit iniiwasan niya ang t ingin ko?!

―ok ka lang ba?!‖ tanong ko sa kanya..ngumiti ako..

Sa totoo lang, hindi ako sanay na ganun siya. Promise! May problema kaya siya?hay….ayoko ng ganun siya…

―Wag kang ngang ngumiti. Lalo akong nahihirapan….‖ ―May problema ba?ha?‖ ―Namimiss lang kita Josh.‖

At dun! Tumawa ako. Hehe. Nawala ung iniisip ko kaninang kakaiba. Miss niya daw ako kaya siya ganun?! Come on! Swerte mo talaga Josh….

Pero, di pa rin siya makatingin sa mata ko ng diretso.

11

―Hahaha! Sabi ko na nga ba! Miss you too bhe!‖ ―I love you Josh.‖

Ahh! May kakaiba nga talaga..ang cold niya makipag usap sa akin..ngayon..at naalala ko This past two weeks din pala. Oo, kinakausap niya ako, nagtatawanan kami pero di niya ako kayang tingnan. Bakit?! Bakit?! Bakit?!

―alam ko na yan. Mahal din kita. Hehe.‖

Kahit ganun ung nararamdaman ko..di ko pa rin inaalis ung pagiging ako. Masayahin kasi akong tao. Walang araw na di ako tumatawa. Yun na ata ang hobby ko. Hehe. At sabi nila, at ni bhe, ang sarap daw pakinggan ng tawa ko. Hahahaha!

―Ganyan ka lang palagi ha?!‖ sabi niya. ―Ha?!‖ ―Dapat Masaya ka lang lagi. Tulad niyan.‖ ―Oo naman…hehe…basta anjan ka sa tabi ko, ganito ako.‖ ―Dapat, kahit wala ako, ganyan ka pa rin.‖ ―May balak ka bang iwan ako?!‖ nakangiti ko pang sabi…

Nakangiti pa talaga ako sa sinabi niya. Ewan.. di ko alam. Ayoko lang talaga bigyan ng ibang kahulugan ang sinasabi niya.Iiwan niya ako?! hindi. HINDI. Hindi ko siya papayagan.

12

Bakit Josh, Sigurado ka bang di ka talaga niya iiwan?! Waaaaah!!! Erase,erase! Wala un..Hahaha. ayokong sirain ang araw ko dahil sa iniisip ko.. ―Baka lang kasi biglang dumating ung araw un. Ayok—― Niyakap ko siya. Alam ko, nalulungkot siya. Ang hindi ko alam,ung dahilan…..ano nga kaya?! ANO?!

―Alam ko may problema ka. Andito lang ako.‖ ―Hehe.‖

Ha?! Anu un..ang weird ng bhe ko ahh! Naguguluhan na ako sa kanya. Kanina, iba ang awra, tapos ngayon, pangiti-ngiti na lang. Hahaha! Pero, maganda ka pagnakangiti. Nakakainlove…Hehe..

―Ano ba? Tinatakot mo ako sa mga sinasabi mo.‖ ―Hehe. Sorry na Josh! I LOVE YOU!‖ ―Halikan kita jan e. Tara na nga. Hehe.‖ ―Saan?!‖ ―Hoy, may pasok tayo diba?! 10 na o!‖ ―Oo nga pala! Haha. Tara na!‖

Pumasok na kami sa room. Hinatid ko siya sa upuan niya.Wala pa naman ung teacher kaya nagpaalam muna ako kay Odyssey.

13

―Dun muna ako kina Lorenz, ok lang?!‖ ―Ano ka ba, cge na. Hehe.‖ ―I love you.‖ ―Oo na josh, alam ko. Hehe.‖ ―Hehe.‖

CHAPTER 2 [KISS ME] Character: ODYSSEY AGUILAR July 13, 2009 (Monday)

Ayun, lumalakad na si Josh palabas papunta kina Lorenz. Tumingin pa ulit siya sa akin, ngumingiti. Ang mga ngiting pamatay.

Anong date na ba ngayon?! Naalala ko, July 13, 2009.

OMG! so bukas na pala ang monthsary namin. Ilang months na ba kami?! Aha! 5 months! Matagal tagal na rin pala. Sinagot ko kasi siya, February 14, 2009. At birthday niya rin. Hehe. Actually, JS Prom nung day na un eh.

Napaisip tuloy ako, ano bang nagustuhan ko sa kanya?!

14

Oo, gwapo, sikat sa skul, mayaman, at dahil sa tawa niya? Oo, nakakainlove siyang tumawa. Hihihi. pero may iba pa e. Un nga lang, hindi ko maipaliwanag kung ano.

Ganun talaga siguro pag naiinvolve sa love. Nakakabaliw. Maraming hindi maipaliwanag.

Basta ang alam ko mahal ko ang MAYABANG na yan! Haha. Oo, mayabang ang PRINCE JOSHUA na yan. Dahil sa mukha?! Well, maipagmamalaki niya naman talaga. Pang Prinsipe nga naman talaga. Hihihi.

Kelan ko ba siya unang nakita?! Ah! Oo, sa mall. Magkakasama kami nila kuya Daryll at ng ate ko. Si ate Audrey. Nang bigla nalang siyang sumulpot. Tandang tanda ko pa, December 1, 2006. Birthday ko. Birthday ko nakilala si Prince Joshua. Akala ko nga nun sisirain niya ang araw ko.

Mas nauna kong kilala ang kuya niya kaysa kay Joshua. Si Kuya Daryll ang kuya niya. Nanligaw kasi un kay ate Audrey dati. Kung hindi ako nagkakamali, December of 2005 nagsimulang manligaw si kuya Daryll sa ate ko. Oo, parang ganun. Hindi ko na matandaan masyado. Matagal na kasi. Hihihi. Pero, naghiwalay din sila. Sayang nga.

So, simula nung manligaw siya kay ate, naging malapit na rin si kuya Daryll sa akin. Grabe! Super bait niya! Gwapo! Perfect! Naiinggit nga ako kay ate nung mga panahong yun. Hihihi.

Nakkwento ni kuya Daryll na may kapatid siya. Well, nasa Manila daw so, hindi ko pa siya nakikitang kasama ni kuya nung mga time na nanliligaw siya sa ate ko.

Un nga si Joshua. Pero, wala akong interes sa Josua na un kasi….kasi, si kuya Daryll….crush ko siya noon!

15

Wala nga lang akong pinagsasabihan na crush ko si kuya Daryll. Hello?! nililigawan niya kaya ang kapatid ko!

Hanggang nung birthday ko, nung December 1, 2006 nga, niyaya kami (ako at si ate) ni kuya Daryll na kumain sa labas. Syempre, pumayag ako! Crush ko un e! At libre! Hihihi.

► reminiscing… December 1, 2006 ◄

May tumawag sa cellphone ni kuya….

KRINGGGGGGG!!!! KRINGGGGGGG!!

―Hello?!‖ ―Kuya!!!!‖

Rinig na rinig namin yung kausap ni kuya sa phone. Grabe, ang lakas ng boses! Paano pa kaya kung kausap na namin nang personal. Hihihi. Pero infairness ha, maganda ang boses!

―Josh?!‖ ―Hahaha! Nakuha mo! San ka ngayon?!‖

16

At masarap pakinggan ang tawa. Ang cute! Hihihi.

―Dito sa World of Fame.‖---kuya Daryll ―Ah! Nadaanan ko yan kanina. Pwede akong pumunta jan?!‖

Tiningnan kami ni kuya Daryll. Ngumiti siya. Parang nagsasabing, ―pwede ba?!‖ Nginitian din namin siya. Ngiti ng pagpayag. Hihihi.

Ewan ko. Pero parang naexcite ako bigla. Kapatid yun ni kuya Daryll e. Malamang, gwapo rin. Hihihi.

―Sige ba. Dito ka pumunta sa Food court. 3rd floor Josh.‖ ―Ok! 5 minutes, anjan na ako kuya! Hehehe.‖ ―Pag lumagpas ng 5 minutes, ikaw ang magbabayad ng inorder ko.‖ ―At pag anjan na ako bago mag 5 minutes, bigyan mo ako ng pangshopping! Cge, bye!‖

Toot. Toot. Toot.

Nakangiti lang si kuya. At sinabi niyang, pupunta daw si Joshua. Yung kapatid niya. Nagpaalam muna siya para omorder ng pagkain. Patayo palang si kuya nang…..

17

―Kuya Daryll!!!!‖

Yung kapatid na ata ni kuya Daryll. Grabe tong lalaking to. Parang babae. Ang ingay. Talo pa ako. Hihihi. Hindi ko pa nakikita yung mukha kasi may hinahanap ako sa bag ko nung dumating siya. Tapos..tapos..umupo siya sa tabi ko. Naexcite ako lalo..Tiningnan ko siya.

―Uupo ako. Tnx!‖, nakangiti niyang sabi sa akin. Ah, may attitude to ah!!aish! Hihihi. Pero cute siya!

Tiningnan niya ako ng mga 10 seconds siguro. Tapos biglang tumawa. Bakit niya kaya ako tinitigan?! At tumawa pa?! May dumi ba ako sa mukha?!! Meron ba?! Na-selfconscious tuloy ako! Kainis! Syempre, di ko pinapahalatang nainis ako. Nakakahiya..hindi kay Joshua! Kay kuya Daryll…

―Oh Josh?! Wala pa atang 1 minute, andito ka na!‖ ―Haha. Ako pa! Wala ka kasing bilib sa akin e! Hahaha!‖ ―Bakit pala andito ka sa Cebu?! Diba, nasa Manila ka?!‖ ―Lumipad ako! Grabe kuya, nakakapagod! Haha. Hoy, gutom na ako. Pagkain.‖

Ganun niya talaga kausapin si kuya Daryll?! I hate him. Kuya, pagsabihan mo siya, dali! Hmmft!

―Sira. Hehe. Ok. Since dumating ka before mag 5 minutes, treat kita.‖ ―Ah, dapat lang. Oi kuya, sino sila?!‖,tinuro kami ni Joshua gamit ang nguso niya.

18

Hihihi. Nakakatuwa siya, parang bata! Pero, naiinis ako sayo! Hmmft!!

―Mga kaibigan ko sila. Siya si Odyssey at ito naman si Audrey.‖ ―Ah, Siya pala yung kinikwento mo sa akin.Ok, pasado! Hahaha!‖

Tiningnan niya si ate Audrey, sabay sabing…

―Kelan magiging kayo?! Tagal ka nang nililigawan niyan ah! Hahaha!‖ ―Joshua, stop it. Audrey, I‘m sorry.‖, nakayukong sabi ni kuya Daryll. Nahihiya ata sa sinabi ng kapatid niya. Hihihi. ―Ok lang, ano ka ba Daryll. Hehe. Nakakatuwa ang kapatid mo.‖ ―Oo nga.‖ Sagot ko. Sabay taas ng kilay. Hihihi. Oo, sumingit ako sa usapan nila. E ano naman. Kasama ako dun e! Hihihi.

―Josh, greet Odyssey. It‘s her birthday!‖—kuya daryll ―Oh, di nga?! Haha. Parang hindi naman e! Birthday mo ba talaga?!‖—Joshua

Grrrr! Medyo nadagdagan ang inis ko dun ah. Pagdudahan ba naman ang birthday ko?!!OO BIRTHDAY KO NGAYON…AT WAG MONG SIRAIN!!!

―Hehe. Yep, birthday ng kapatid ko.‖—Ate Audrey

19

―Dala mo ba birth certificate mo, ha Odyssey?! Hahaha!‖—Joshua

Isa pa talaga. Papatulan na kita!!!! Cute ka sana e. Mayabang ka lang. Grabe, nadisappoint ako sa taong to!! Magkapatid ba talaga sila ni kuya Daryll???!!!! Parang hindi!!! Nawalan tuloy ako ng ganang magsalita. Kumain. GUSTO KO NANG UMUWI!!!! Ganun talaga. Madali akong mainis.

―Joshua, I said it‘s her birthday. Be nice, ok?!‖ tanggol sa akin ni kuya Daryll. Thank you kuya!! I love you talaga..Hihihi!

―Ok, ok, ok. Sooorrrry!!! Hehe. Kuya, Yung pagkain nasan na?!‖

antipatiko talaga ang Joshua na ito!!

―Ok. I‘ll order na muna. Josh, behave. Audrey, pwede mo ba akong samahan?!‖----Kuya Daryll ―Sure!‖—Ate Audrey ―E, pano ako???!! Maiiwan ako dito sa lalaking to?! Aasarin niya lang ako!!‖ T_T ―Josh?!‖ ―Oo na kuya! Tatahimik ako!! Haha.‖

Sige, tawa ka lang nang tawa Joshua ka.

20

―Good!‖ sabay na sabi ni ate at ni kuya. Tapos, umalis na sila. At ako, naiwan dito..dito sa Joshua na ito??!! Hay naku!! Isa pa talaga, papatulan ko na ito!! I swear! Subukan mo lang talaga!!

―Naiinis ka na no? Hehe.!‖—Joshua

Sa cp lang ako nakatingin. Kunwari, may binabasang text. Nakakainis kasi siya e! Nagtanong ka pa! Tumatawa pa! Lakas mang asar!! OO!!!! NAIINIS NA AKO SAYO!! DI KO LANG PINAPAHALATA!!! GRRRRR!!!!

―Jan ka muna…‖

AT IIWAN PA AKO??!! San kaya to pupunta?! Anong sasabihin ko kay kuya?!

―…babalik lang ako agad. Hoy, tawa ka nga.‖ ―At bakit?!‖ ―Hahaha!‖ tawa ni josh

at lumabas na siya ng food court. Ano un, pinapatawa ako? Tinanong ko kung bakit, tawa ang isinagot. Hmmft! Ewan ko sa kanya! Negative talaga ang impression ko sa Joshua na ito. WAG KA NA LANG BUMALIK KUNG SISIRAIN MO ANG BIRTHDAY KO!! TT_TT

21

JOSHUA! I HATE YOU NA! HMMFT! Akala ko pa naman, mabait ka!

Bumalik na sila kuya Daryll. Gosh! Ang Dami nilang binili, mauubos ba naming lahat to???!!!

―Si Josh?!‖—kuya Daryll ―Umalis lang kuya e. Babalik lang daw.‖

WAG NA SANA!

Magsisimula pa lang kaming kumain nang…

―..na akoy sayo at ikay akin lamang..lalalalala‖

Si yabang, kumakanta. Hmm. Maganda ang boses. Hihihi. Nawawala tuloy ang inis ko sa kanya. Napangiti ako. Pero, pwede ba?! Nasa mall ka, feeling mo sayo to?! FEELINGNGERO! Hmmft!

―Josh, tara na. Kain muna.‖—kuya Daryll ―Yan lang?! Paano kayo?!‖—sabi niya. WHAT?! NAKOKONTIAN KA PA SA PAGKAIN NA ITO???!!! PATAY GUTOM KA PALA E! ―Order nalang tayo ulit pagkinulang ka.‖ Sabay sabay kaming tumawa nila kuya Daryll, Ate, at ako. AKO ata ang may pinakamalakas na tawa. EEEEEE!!! NAKAKATAWA NAMAN TALAGA DIBA?! HIHIHI!

22

Natapos na rin kaming kumain. Kalahati ng inorder ni kuya, si Joshua ang nakaubos!!! Gosh!! Bawas pogi points un ah!! Hihihi.

Ngumiti ako. Natawa. Hihihi. Tapos, may inabot siyang paper bag sa akin. Para saan??!! PEACE OFFERING??!! Haha. May ugaling t ao din pala ito. Ok, I like you na….

―Ano to?!‖—ako ―Paper bag! LOL! Haha!‖ ―Hahahaha!‖—nakitawa nalang ako. ―HAPPY BIRTHDAY! Peace na ha! Hehe.‖

Tapos, un. Un ang una maming pagmimeet. Ok din naman diba?! Hihihi. Red na shirt na may naka print na KISS ME, at shades pala ung laman nung paper bag. Biruin mo un, after niya ako asarin, niregaluhan ako?! Hihihi. Kaya ngayon, LOVE NA LOVE KO NA SIYA.

Simula rin nun, naging favorite ko na yung song na KISS ME.

Kiss me out of the bearded barley Nightly, beside the green, green grass Swing, Swing, swing the spinning step You wear those shoes and I will wear that dress

23

Pag naririnig ko ang kantang ito, naaalala ko palagi si Josh, kasi nga dun sa first gift na natanggap ko mula sa kanya. Shirt na may print na KISS ME. After nga nung day na yun, naging crush ko na yun si Josh. Hihihi. Pero, may naging bf pa ako before si Josh. Well, ayoko ng mag kwento about sa kanya.

Oh, kiss me beneath the milky twilight Lead me out on the moonlit floor Lift your open hand Strike up the band and make the fireflies dance Silver moon´s sparkling, so kiss me Next naman naming pagkikita, dun pa rin sa mall. One day, after my birthday. So, kinabukasan lang nung renigaluhan niya ako. Nakakahiya nga e! Tinawag ko siya. Si Josh. Medyo malakas pa naman din. Pero, hindi sa pangalan niya. Kung bakit ba kasi, KISS ME yung naisigaw ko. Hihihi. Pinagtinginan tuloy ako nung mga tao. At, inasar ako ni Josh. Kesyo, gusto ko lang daw talaga magpakiss. Naman! Hihih i. Ang kapal niya talaga.

Kiss me down by the broken tree house Swing me upon its hanging tire Bring, bring, bring your flowered hat We´ll take the trail marked on your father´s map So yun, pag nagkikita kami ni Josh, or kahit magkasalubong lang, KISS ME na rin ang tawag niya sa akin. Pero, yun ung time na hindi niya pa ako nililigawan. October 2008 siya nagsimulang manligaw sa akin e. Hihihi. That‘s why, I love this song. MAraming memories na nakadikit.

Sarap lang balikan ang nakaraan. Lalo na kung negative to positive! Hihihi. At, parang may narinig akong tumatawag sa akin….hmm…sino??!!

―….Miss Aguilar?! Are you OK?!‖

24

Ahhh!!! Teacher pala namin. Oo nga pala. Nasa skul pala ako!! Hay! Nakakahiya….

―Sorry Ma‘am…kasi…‖

Nagtawanan lahat ng kaklase ko. Namula na kasi ang mukha ko. Huhu. TT_TT Nakakahiya talaga! Odyssey kasi!!!! Sabihin ko kayang masama ang pakiramdam ko??!!

―Kanina ka pang nakasmile jan Miss Aguilar. Mag isa. OK ka na ba?!‖---Si Ma‘am Lj. ―Naiisip siguro ako ma‘am! I love you bhe! Hahaha!‖

bumanat na naman si Joshua. Napangiti ako. Kasi totoo naman talaga! Hihihi!

Nagtawanan lalo ang buong klase. Errrr!! Joshua naman kasi!!! TT_TT

―OK that‘s enough. I‘ll dismiss you earlier becau-----―

naputol ang sasabihin ng teacher namin kasi…..

‖Oh! Uwian na daw! Tama ang rinig ko diba?! English kasi! Hahaha! Swerte talaga!‖----Joshua!!!!!mahiya ka naman kahit konti!!! Hihihi. ―Mr. Ramirez, it‘s too obvious that you want to go home na….‖

25

Tawanan na naman. Nakitawa na ako. Atleast hindi na ako ang pinagtatawanan. Hihihi!

―…OK. Class, Magmimeeting ang mga faculty for the upcoming English Week. So, makakauwi kayo ngayon ng maaga. Pero, sa hapon, may pasok. OK?!...‖ ―…Mr. Ramirez, get my words clearly. MAY PASOK MAMAYANG HAPON.‖

Tawanan na naman. Hihihi. Syempre pati ako nakitawa, si bhe ko ang sangkot e. ―Hahaha! OPO MA‘AM! Pwede nang umalis ma‘am?! Hehe. Sige na!‖---Joshua ―OK. You may go now.‖

So yun. Nagsilabasan na lahat ng classmate namin at Nilapitan ako agad ni Joshua. Hinawakan niya yung kamay ko.

Tinitigan niya ako sa mata. At….at….iniwasan ko na naman ang tingin niyang nakakatunaw…kasi….kasi….paano ko ba to sasabihin sa kanya. Wag muna ngayon. Wag muna bukas. Monthsary kaya namin. TT_TT at ayoko talaga…eeeee…AYOKO! Odyssey, wag kang umiwas ng tingin. Baka makahalata na siya. Mukhang nakahalata na nga kanina. Huhuhu. Josh, I‘m sorry…TT_TT

―Ano bang problema mo?!‖ ung tingin niya, nag iba. Parang….ang lungkot lungkot…na galit.. Ayokong ganun siya..hindi ako sanay..Huhuhu..

26

―Wag ka ngang ganyan. Para kang sira! Hehe.‖ ―Masisiraan talaga ako pag hindi mo sinabi…‖

Joshua!! PLEASE AYOKO MUNANG SABIHIN SAYO..TT_TT MASAKIT! ―Wala nga kasi Josh…‖ ―Mahal kita…‖

AISHH!! Super sincere ung pagkakasabi niya..naiiyak na ako..TT_TT JOSH!!

―Josh..kasi…‖ PLOK! Pumatak ang luha…

PLOK! Isa pa… TT_TT

Umiiyak… Oo, umiiyak…

Umiiyak si Josh?…Sa angas nito, marunong din palang umiyak?! Bakit?! Alam na ba niya?!

27

Unang beses ko pa lang siyang nakitang ganun….umiiyak.

Ng dahil sa akin.

Napaiyak na rin ako…T_T

―…ano ba?!..sabi mo,di mo ako paiiyakin?! E ano to?!‖---ako ―Kasi, ikaw. Alam mo ba, mahal kita! Anak ng---napuwing pa ako!‖---josh

―Alam ko. Kaya ayokong saktan ka…‖---ako

Tumalikod siya sa akin. Nagpunas ng luha. Naguguilty na ako. Gusto ko nang sabihin sa kanya na…..si…..si.. ―…si Kurt.‖

At nasabi ko nga.

Charcter: PRINCE JOSHUA RAMIREZ

28

Sh‖t!

―….si Kurt.‖

Un ung huling salitang narinig ko.

Sakit nun ah! Ano?! Sila na ulit?! Nililigawan siya ulit?! T_T

Oo, nasasaktan ako pag nasasali sa usapan namin ang lalaking un. Basta.

OA na ba ako?! Pasensya ganito talaga ako e. Masanay ka na.

Tapos Umalis na ako sa room. Iniwan ko siya.

Mali ba yung ginawa ko?!!!

Ewan ko. Galit ako. Ayokong magalit kasi iba ako magalit. Pero, di maiwasan e.

Masakit para sa aking marinig ang pangalan na un. Oo, ex niya un.At nasabi niya rin dati na sobrang minahal niya un.

29

Pero, ako ang present diba?!

Ahh!! Kahit na!

NAGSESELOS AKO!

Syete. Napaiyak pa ako. Punyemas. Nasabi ko namang napuwing ako. Maniniwala naman siguro yun. Sana nga. Tsktsk.

Seloso akong tao. Kahit kaninong pangalan ng lalaki na marinig ko mula sa kanya, ewan. Nakakapraning!

Umuwi nalang ako. Kasi, gusto kong…..MATULOG!

I sleep when I‘m upset. Woow! English un ah. Ah Basta. Matutulog ako. Pagtingin ko sa relo ko, 11am palang.

Pumasok na ako ng bahay.

―Ang aga mo ngayon Josh ah. Nagcut?!‖---kuya Daryll ―Wala. Gusto kong matulog.‖

30

Akyat sa kwarto. Sara ng pinto. BLAG!

CHAPTER 3 [I’M OFFICIALLY MISSING YOU] Character: PRINCE DARYLL RAMIREZ July 13, 2009 (Monday)

Haizt. Mukhang hindi maganda ang simula ng araw ni Joshua ah. Nakakadala. Ayokong ganun ang kapatid ko. Mga kaibigan ko. Kakilala ko. At kahit sino. Pag may nakikita kasi akong nalulungkot. Nalulungkot din ako. Hehe. Ganun talaga ako. Sorry.

Baka nag away sila ni Odyssey. Hmm. Yun nga talaga siguro ang dahilan. Ano naman kaya ang pinag awayan nila?! Eh ang alam ko, bukas na monthsary nila. July 14. Well, I wish them goodluck nalang. I hope, di matulad sa amin ng first love ko ang relationship nila ni Odyssey.

Si Odyssey ang GF ngayon ni Joshua. At nakababatang kapatid ni Audrey.

Si Audrey. Siya yung…well, let us say na siya ung unang nagpatibok ng puso ko. I‘m sorry if you find it corny. Hehe.

About 2 years ago. Yeah. Matagal na. Pero. Ewan. Masyado ko lang sigurong sineryoso ung nararamdaman ko para sa kanya. O, hindi ko lang matanggap na hindi na siya babalik. O, Hindi ko lang talaga tinatanggap na hindi na siya babalik. Natatakot pa kasi akong sumubok ulit. Natatakot masaktan.

31

But still, I don‘t blame her. I never blamed her. Wala naman talaga siyang kasalanan e.

Ang sabi ko kasi sa kanya nung nililigawan ko pa siya:

‖Just let me love you. Hindi ako hihingi ng kahit anong kapalit…‖

―…Promise!‖

Yeah. I promised her. So, wala akong karapatang manumbat o kung ano pa man. Ganun ko lang talaga siya kamahal. Even she decided not to give anything back. Ok lang sa akin. Hindi naman talaga sa hindi ko naramdamang hindi niya ako minahal. Alam ko, minahal niya rin ako. Kaso, hindi lang talaga kami nagtagal. Yun lang ang problema.

Atleast diba, naranasan kong magmahal. At kahit papano, naramdaman kong pinahalagahan niya ako. Dun, ayos na ako. Umalis siya na hindi ipinaliwanag kung bakit siya aalis. Ewan, hindi ko talaga maintindihan. Yun yung nakakalungkot doon.

At ayun, inabot pala ako ng isang taon sa panliligaw kay Audrey. Isang taon?! Parang isang araw lang un para sa akin. Masyado kasing madali ang oras pagkasama ko siya. Hehe.

Matagal na un. Kailangan ko ng magmove on. Pero,di ko pa kaya. Ewan ko kung bakit. Basta, di ko pa siya kayang bitiwan. Kasi mahal ko pa?

32

Ilang taon na nga ulit ang nakalipas?! 2?! Ganun na katagal. Pero, ganito pa rin. Masakit. Masakit. Parang kahapon lang nangyari ang lahat. Nakakalungkot isipin….aie naku Daryll. Tama na yan. Nagsesenti ka na naman. Tapos, iiyak?! Tama na. Nakakapagod na.

Pero sa tuwing naaalala ko ung mga masasayang alaala namin. Namin?! NAgkaroon ba talaga ng KAMI?! Ewan. Parang Oo. One week! Atleast, nag one week kami. Aie, hindi, 6 days. 6 days lang. 6 days lang talaga. Bakit un lang?! Ewan ko.

Hanggang dun lang ang kaya niya e. May magagawa ba ako?! WALA. WALA. WALA. Pero, that‘s ok. I can manage. I can manage, oh Really?! I don‘t think so!

At simula nung magkahiwalay kami. Literal na nagkahiwalay kasi, umalis siya. Ewan ko. Basta umalis siya. Di ko na inalam kung saan pumunta kasi baka…..sundan ko lang siya. Ang tanga ko talaga. Haie, nakakainis. Oops.

At simula dun, di ko na siya nakausap. O nakita man lang. Pano kung magkita kami ulit?! Pwede pa kaya akong…..alam mo na. Chance?!

Masasaktan lang ako ulit. Ayoko na muna. Pero, kaya ko na nga ba talagang MAKITA KANG MULI?! Bakit kasi…..haie naku. Sana, ako nalang. Sana….

―Hey Daryll…Mahal mo pa ba?!‖-----my brain

―Gusto ko nang makalimot, pero lagi mo akong tinatanong niyan.Pero masarap pakinggan.‖----my heart

33

―Kalimutan mo na kasi. Nasasaktan ka lang. Nasasaktan na rin ako.‖---my brain

―Sa tuwing naaalala ko siya. Nawawala ang lahat ng sakit. Gumagaling ang mga sugat.‖----my heart

―Mababaliw na ako sayo.‖—my brain

―Sorry. Hindi ko mapigilan eh….may ipaparinig ako sayo.‖---my heart

―Oh, ano un?!‖---my brain

―Pakinggan mo ang tibok ko. Pakinggan mong mabuti…‖

―AUDREY.‖

―AUDREY.‖

―AUDREY.‖

―AUDREY.‖

34

―AUDREY.‖

―AUDREY.‖

―Tama ka. Masarap pakinggan…‖---my brain

Haie naku. Kita mo na. Pati puso at utak ko nagkakasundo. Hehe. Audrey….wala paring nagbago. Mahal pa rin kita. Sana marealize mo un. Kasi, masakit na. Masakit na talaga. Pero, kaya ko pang maghintay…..PARA SAYO. Pero, alam niya bang, naghihintay pa rin ako? Hindi ko alam. Ok lang kahit maghintay ako sa wala.

Ngayon, isa lang ang nararamdaman ko pag naiisip ko si Audrey. I missed her. I missed her so badly.

Yes, I‘M OFFICIALLY MISSING HER. All I hear is raindrops Falling on the rooftop Oh baby tell me why‟d you have to go Cause this pain I feel It wont go away And today I‟m officially missing you Sakto yung kanta sa radio ah. Mukhang nakikisama sa pinagdadaanan ko. Dinadamayan pa ako. Di ko nga talaga maintindihan kung bakit, hindi mawala-wala ang sakit kahit ang tagal-tagal na. Ano ba yan, lalo ko lang siyang namimiss. :‘((

35

I thought that from this heartache I could escape But I fronted long enough to know There ain‟t no way And today I‟m officially missing you Wala na nga ba talagang paraan para mawala ang sakit ng nakaraan? Magmahal na kaya ako ulit? Wag! Baka, biglang bumalik si Audrey. Baka pagbalik niya, mahal na niya ako? Haie, nangangarap na naman ako ng gising. Tss.

Oh can‟t nobody do it like you Said every little thing you do Hey baby say it stays on my mind And I, I‟m officially… Tama. Wala nga talaga. Siya lang. Sa lahat ng sinabi niya sa akin, ginawa, pinaramdam, lahat yun, nakatatak dito. At choice ko rin naman to eh. Ang wag siyang alisin sa utak ko. Sa sistema ko. At DITO. Sa puso ko.

All I do is lay around Two ears full tears From looking at your face on the wall Just a week ago you were my baby Now I don‟t even know you at all I don‟t know you at all Ilang beses ko na nga ba siyang iniyakan? Madami na eh. Di ko na mabilang. Madalas ko kasing gawin yun. Minsan, naiisip ko pa lang siya, yun na. Di ko nalang namamalayan na lumuluha na ako.

Well I wish that you would call me right now So that I could get through to you somehow

36

But I guess it‟s safe to say baby safe to say That I‟m officially missing you Sana nga! Sana nga, maisipan niyang tawagan ako. Kausapin ako. Ipaliwanag kung ano ang nangyari sa amin. Ako, gustong gusto ko na yung gawin. Pero paano, hindi ko nga alam kung nasaan siya ngayon. Di ko rin alam kung naiisip niya pa rin ako kahit papano. Kung namimiss niya rin ako. Sana, OO. Sana. Audrey, miss na miss na talaga kita. Tss.

Well I thought I could just get over you baby But I see that‟s something I just can‟t do From the way you would hold me To the sweet things you told me I just can‟t find a way To let go of you Ahh! Mababaliw na ata talaga ako dahil sayo. Kasi, ikaw. Lagi nalang kitang naiisip. Bakit kasi, masyado kitang minahal. Ngayon tuloy, wala na akong mahanap na paraan para takasan ka. Wala.

Its official You know that I‟m missing you Yeah yes All I hear is raindrops And I‟m officially missing you AUDREY, I‘M OFFICIALLY MISSING YOU.

DING DONG!

DING DONG!

37

Bumalik ako sa sarili ko dahil sa taong nasa labas na nagdodorbell. Sino kaya un?! Hintay lang po. Papunta na.

―Sorry kung nataga..lan a..kong buk..san to.‖

Nagulat ako sa nakita ko. Totoo ba ang nakikita ko?! Si Audrey?!

―Ok ka lang?! Nagulat ba kita?!‖ sabi niya

Ahh. Mali ako. Pinagkamalan ko lang pala. Hehe. Sorry. Sorry. Sorry. DARYLL! GISING!

―Ah, hindi. Akala ko kasi, ikaw ung kakilala ko. Hehe. Sorry.‖ <pout>

TIBOK.

Bakit ganito ang tibok nito?

TIBOK.

38

―Hehe. Ok lang…‖ sagot niya

―Sino pal…― / ―Ok lang…― nagsabay kaming magsalita. Ako at siya.

TIBOK.

―Sige, ikaw na ang mauna.‖ Nakangiti kong sabi sa kanya

TIBOK.

―Sorry kung nakaabala ako ah. E kasi…kasi….‖

―Kasi?!‖

―Naliligaw ako…‖ yumuko siya

―Wag kang mag alala. Tutulungan kita.‖

TIBOK.

39

CHAPTER 4 [I’LL BE] Character: ALYANNA FERNANDEZ July 13, 2009 (Monday)

Pinapasok niya ako sa bahay nila. Sa malaking bahay nila. Mayaman si pogi. Shit! Ang gwapo niya, Ang Bait pa.

Medyo parang hindi nga lang niya masyadong inaayos ang sarili niya. Medyo mahaba ang buhok at may eyeglasses. Hindi naman sa mukhang manong. Basta he‘s not the typical kind of guy na mahilig magpagwapo. Yata. Parang. Pero mapapansin pa rin ang kagwapuhan niya. Haha. I love you na…ano. Ano nga kaya ang pangalan niya?! Kahit ano naman ang pangalan niya, ayos lang. Gwapo pa rin siya. Hehehehe. KILIG MUCH!!

―Upo ka muna dito….uhm?!‖

TIBOK.

nagsalita siya! Umupo daw ako dun sa sofa nila sa sala. Weew, lambot. Haha. Uhmm?! Ano un, tinatanong niya ang name ko?!

OMG. Gusto mong malaman ang name ko?! Ok, inhale, exhale. Chance mo na tong makipagclose! GO!

―Alyanna. Alyanna Fernandez.‖smile alyanna, smile! ^__________^ Haha. Ampogi!!

40

Panay ang hawak ko sa dibdib ko. Ang lakas lakas kasi ng…

TIBOK.

…feeling ko, mahuhulog na.

―Nice name…‖

Hah! Yung Sayo ano?! Hello!! Naghihintay ako oh. Ikaw si??!! Tanungin mo na lang kasi!! Gaga..

TIBOK.

Wiz! Baka makahalatang….ah basta. Ayoko siyang tanungin. Tss. Diko alam Bigla akong nalungkot. Suplado ka pala!! Hmmp!!

―I‘m Daryll Ramirez…‖nakangiti na naman siya.

TIBOK.

41

TIBOK.

Mas lalong bumilis. Ano ba?! Tama na!

OMG. Wag ka ngang ganyan. Mahahalikan kita ng wala sa oras e! Aie ano daw pangalan niya?! Daryll?! Daryll diba. Ang Cute ng name niya. Aie, Bagay sayo..at Bagay tayo! Diba?! Hehehe. Great!

TIBOK.

Ang saya pala maligaw…lalo na pag sa gwapo ka napunta. Ang Landi. Wew! Haha. Psst! Daryll, I love you na. Agad agad?! Oo! E ano naman?! ^______^

Pano nga ba ako naligaw?! Hindi naman talaga totally na naligaw. Di ko lang talaga alam ang lugar. Naghahanap lang ako ng pwede kong marentahan na room. Kahit pang one week lang. One week lang naman talaga. Hehe. Hmm. Pwede kaya……DITO?! Hahaha.

Matanong ko nga ang prinsipe ko..prinsipe talaga?! Mukha naman e. Hehehe.

Wala ba siyang kasama dito?! Ewan ko! Wag mong tanungin ang sarili mo. Siya ang tanungin mo! Hmmft!

―..hindi ka taga rito no?!‖----Daryll

42

Ahh!! Naunahan pa ako. Nawala tuloy ung bwelo ko….Kainis ka! Hehe..

TIBOK.

―Uhmm..hindi.‖

Tange! Bakit un lang ang sinabi mo. Tanungin mo na kung saan mga boarding house dito! Alyanna!! Go!! ^____^

―May hinananap kang kamag anak o kakilala?!---Daryll

Urgggg!! Naunahan na naman ako! Daryll naman. Ako magtatanong pwede?! Hehe. Tnx!

―Wala nga e. Bhaus sana ang hanap ko?!‖----yanna

MALI!! Sana tinanong mo kung pwede ba dito makituloy?! Kahit One week lang!! Haha. PLEASE?!

―Naku, malayo pa dito ang mga boarding houses. Dun pa yun sa may bayan. Maybe, 15 minutes from here.‖

―Ah, ganun ba.‖

43

―Gusto, samahan kita maghanap?!‖

Nag offer siya na samahan ako?! My gulay!! Bakit ba ang bait mo!! Hehehe. Parang naiinlove na ako sa taong to…kahit ngayon ko pa lang nameet! Grabe! Ok fine!! Sige, crush muna. Hmmp!

TIBOK.

Ano ba yan, basta marinig ko ang boses niya, bumibilis ang…

TIBOK.

Kung ganito kagwapo ba naman ang kaharap mo, tingnan lang natin kung hindi ito mangyari sayo. Hmmp.

―Nakakahiya sayo e…‖

Woow. May hiya pa pala ako nuh?! Hehe.

―Wala yun. Ok lang sa akin. Gutom ka na ba?!‖ ―Hah?! Ah e, ok lang busog pa ako.―

44

―Sige na. Sabayan mo lang akong kumain. Please?!‖

TIBOK.

Ow my ghad! Close na talaga kami no?! O feeling ko lang un?! Haha!

At habang napprepare siya ng food, kumakanta siya kasabay nung radio! My ghad!

The strands in your eyes that color them wonderful Stop me and steal my breath. Hindi nga ako makahinga!!! And emeralds from mountains thrust toward the sky Never revealing their depth. Tell me that we belong together, Dress it up with the trappings of love. I‟ll be captivated, I‟ll hang from your lips, Instead of the gallows of heartache that hang from above.

TIBOK! TIBOK!

45

TIBOK! Kumakanta siya! Ang ganda ng boses niya. My ghad talaga! Ano nga ba ang title ng kantang ito? Alam ko ito e! Nalimutan ko lang. Hmmmp! Kainis naman. I‟ll be your crying shoulder, Yun! I‘LL BE! Yun nga ba? I‟ll be love‟s suicide Oo, ata. Hehehe. I‟ll be better when I‟m older, Grabe! Grabe! Grabe! Pwede kang maging singer! I‟ll be the greatest fan of your life. Sana, para sa akin ang kantang yun. Siguro, ang sayasaya ko kung nagkataon. Hayy, nakakainlove siya. Ampogipogi pa! And rain falls angry on the tin roof As we lie awake in…

??? Oh, nasaan na?!!

46

Ayy, di na niya tinuloy ang pagkanta. Sayang! Pero, ok lang. Atleast, alam kong marunong siyang kumanta. Hindi lang basta marunong. MAGALING!

Simula ngayon, isa na to sa magiging paborito ko. Hehehe. Ikaw talaga pogi, binabaliw mo ako, AGAD.

Kanina, parang gusto ko ng umiyak kasi di ko alam kung saan ako mapapadpad…pero ngayon…naisip ko….SULIT PALA! ^______^

―O, cge na nga. Bigla akong nagutom sa alok mo…‖ ―Kain ka lang. Feel at home.‖

Ano daw?! Feel at home?!…ok…feel. At. Home!

Wag ka ngang maging mabait masyado. Baka mahulog pa ako e! Hmmp! Ganito ba talaga tong taong to?! Kahit sa hindi niya kakilala?! E pano kung holdaper ang makasalubong nya?! E pano kung magnanakaw ang biglang magpatulong sa kanya?! Pumasok sa bahay nila?! Haiiii!! May disadvantages din pala ang pagiging mabait. Napag isip-isip ko. Pero di naman ako isa sa masasamang tao na un noh.

―Ang bait mo. Salamat.‖ ―Basta ikaw.‖

TIBOK.

47

Kung magsalita to. Parang ang tagal-tagal na naming magkakilala. Haie. Swerte ng GF nito.

―May GF kana?!‖---yanna

OMG. OMG. OMG! Bakit un lumabas sa bibig ko! Kainis naman o!!!

―Huh?!‖ ―Ah, hehe. Sorry kung matanong na ako masyado‖ ―Ok lang.‖

Pakatapos naming kumain, nagpaalam siya. Maliligo daw muna. Psst! Daryll, pwedeng sumama?! Joke lang! As if naman masasabi ko un sa kanya.

Tapos, umakyat na siya. At sinundan ko pa siya ng tingin. Hehe. Ang gwapo niya talaga. Kahit nakatalikod. Hehe.

KILIG.

Naalala ko.

48

Hmm. Wait! Magpapakilala muna ako.

Ako si ALYANNA FERNANDEZ. Taga Cebu din ako. Pero malayo dito sa lugar nila Daryll. Almost one day siguro ang biyahe mula dito hanggang sa amin. Medyo may pagka rural ung place namin. Hindi naman sa liblib. Basta, hindi tulad dito. Mukhang City talaga.

E bakit ba kasi ako pumunta dito?! Kasi…nagkasundo kami ng mga barkada maganda. Di ba?! I can afford anyway. Hehe. Yabang!

ko na mag-gala. Oo! Mag-gagala. Mas malayo, mas

May kaya naman kami. My daddy is working on a company. Well, we own that company talaga. It is not that big naman. Tama lang. My mom and kuya helps my dad.

Hindi lang halata sa personalidad ko na may kaya kami. Medyo may pagka praning kasi ako. Hehe. Pero, mahiyain. Oo. Mahiyain talaga ako. Yung tamang hiya lang naman. Hehe.

Actually, Wednesday pa talaga ang usapan namin ng mga friends ko. E, gusto ko lang maunang makapaglibot libot dito sa place, so I decided na mauna ng 2 days. So, ngayon, andito na ako kahit Monday palang. Then 3 days naman kaming maggagala dito ng mga friends ko. So, it will start from Wednesday to Saturday. Gusto lang naming mamuhay ng independent kahit 3 days lang. Hehe. Wala lang. Gusto lang namin.

Nasaan na pala si Daryll?! Parang ang tagal naman ata. Miss ko na ah. Hehe.

49

May narinig akong pababa ng stairs, so I assume na si Daryll na yun. Ok, Yanna, prepare yourself. Pero hindi. Teka. Bakit parang ang sama nito makatingin sa akin?! Sino ba to?!

―Hoy! Sino ka!!‖

O_O ----si ako

―Sabing sino ka e!‖ ―Magnanakaw ka no!‖ ―Kuya! Kuya! Kuya!‖

Tuloy tuloy niyang sabi. Habang bumababa ng hagdan.

Ako naman, eto lang…

O_O

Wait lang ha! Hindi ako magnanakaw! T_T

50

Lumapit siya sa akin. As in malapit na malapit! Isang dangkal siguro. Para bang ang laki laki ng ginawa kong kasalanan! Wala nga akong ginagawa! At parang hinahamon pa ako! Huhuhu. Ayoko mg ganitong sitwasyon. Daryll!!! HELP ME. T_T

―Anong kailangan mo!‖ ―Ano, magsalita ka!‖

Tuloy tuloy pa rin siya sa pagsasalita. Aie pagsigaw pala! Pakibawasan ang boses mo! Ang LAKAAAAASSSS!!!

―Joshua!‖

OMG. Tnx anjan ka na. Hai.

―‖Kuya ano ba?! Nagpapapasok ka lang ng kung sino sino!‖ ―She is my friend.‖ ―Kelan pa?!! Kuya! Oo, alam ko mabait ka! Pero, mag ingat ka naman!‖ ―Mag ingat sa?!‖ ―MAGNANAKAW!‖

Sabay tingin sa akin! Ghad! Pagkamalan ba akong magnanakaw?! Haisst!!

51

―No I‘m not!!‖ Nasigaw ko sa mukha niya! Parang gusto kong maiyak. T_T ―ASA KANG MANINIWALA AKO SAYO!‖ ―Hindi nga kasi!‖

At umiiyak na ako. Nabigla ako sa nagyari. No one ever did that shouting stuff on me. T_T bakit siya ganun?! Sino ba siya?!!

TT_TT

Tatakbo na sana ako palabas ng bahay nila nang…biglang hinawakan ni Daryll lung kamay ko. And..He held my hand tight. I felt his concern, apologies, and comfort. Grabe! Buti, talaga, dumating ka! Tnx my hero! T_T

―Alyanna, I‘m sorry. Di lang siguro maganda ang gising ng kapatid ko.‖

Kapatid mo?! IYAN?! Kapatid mo yan??!! Oh my ghad! You‘re far different from that guy!

―Kuya! Dapat, ako ang kinakampihan mo!‖

―I knew it Josh.‖

―Ano?!!‖

52

―Odyssey?!‖

―SHUT UP!‖

Tumalikod na si Josh?! Josh ba un?! Ewan! Lumabas ng bahay. May pupuntahan ata, may dalang back pack e.

―Josh, if di mo dadalhin ang motor mo,I‘ll use it muna, ha?!‖

Pahabol ni Daryll. Ewan ko lang kung narinig nung Josh. Ang bilis maglakad e.

Eto ako, pasigok sigok pa rin. Hindi pa rin ako totally nakarecover sa nangyari. Huhu. T_T

―Alyanna?!‖

Tiningnan ko si Daryll.

―I‘m sorry. Sorry sa ginawa ni Josh. I‘m suppose to help you pero eto ang nangyari. Sorry talaga.‖

53

Medyo nailang ako nang maalala kong hawak niya pa pala ang kamay ko. TIBOK. TIBOK. Kinakabahan ako. Babawiin ko ba ang kamay ko? O hahayaan ko na lang siya ang gumawa nun?! Hoy! Anong gagawin ko?! <balisa>

―Ok…lang..wala kang kasalanan. Aalis nalang siguro ako. Sorry.‖

―No. I wont let you go alone. Sinabi kong sasamahan kita di ba?!‖

I nodded.

―So, tara na?!‖

Tumayo siya at binitiwan na ang kamay ko. Bakit?! Sayang naman. Hehe. Medyo nahihimasmasan na ako.

I nodded again.

―Hmm. Mayamaya nalang siguro tayo umalis. Pahinga ka muna. Kwento ka muna.‖

I faced him. And I smiled. ^_^

CHARACTER: PRINCE JOSHUA RAMIREZ

54

Ano ba yan! Di pa nga natatapos ang araw ko, sirang sira na!

Cge, ikkwento ko sayo. Hintay lang. Sakay muna ako sa jeep. Punta na ulit akong skul. Time check! 1 pm.

2 hours din pala akong tulog. At di pa ako nag lunch!! OK lang!Sanay naman na.

So, ano nga yung sinasabi ko?!! Ah,Oo! Yun nga!! Sira na talaga. Tsk!

Una, medyo hindi kami ok ni Odyssey ngayon. Ay hindi pala. Galit lang ako ng konti dahil sa isang salitang sinabi niya.

KURT.

Ay, punyemas. Ang pangit na pangalan un. Ikumpara mo naman sa Joshua. Panis!

Pangalawa, may pagala galang tao sa bahay. Ngayon ko lang yun nakita e. Maayos naman ang mukha. May pagkakahawig pa nga kay ate Audrey e. Ex ni kuya.

Pero, paki ko dun.

55

Inaway ko un. Wala lang. Gusto ko lang may mapagbuhusan ng galit at init ng ulo ko. Salamat at andun siya. Haha!

Sh*t. Ung Kurt na naman na yun. Naalala ko ulit.

AAAAAAAAAAAAHHHHHHHH!!!

Pwede ba!! Bumalik ka na sa mundo mo KURT!

Oo, babalik na ako sa mundo ko. Kay Odyssey! ---biglang sumagi sa isip ko!! Naman!! Lalo ng nag iinit ang ulo ko!!

Si Odssey kaya, musta na?! Sorry, bhe. Alam niya naman na ganito ako. Sanay na nga siguro un. Pero nasaan kaya siya?!

Ok. Papunta na ako ng skul. Hahanapin ko siya. Tapos?

Paseselosin din?! <evil grin>

Nakita ng katapat ko sa jeep yung pagngiti ko. Aba! Nakingiti rin?! Haha. Asa naman. Wew!

Anyway. Papaselosin ko nga. Pero, konti lang naman! OK!

56

Oopps!

<vibrate!>

<vibrate!>

May tumatawag.

<vibrate!>

<vibrate!>

Tiningnan ko kung sino…

Calling…BABY JOSH

????

57

Ah!! Nagpalitan pala kami ng cp ni Odyssey. So malamang, siya to.

Ano?! Sasagutin ko ba?!

OK. Mamaya ng konti.

Konti pa.

5 seconds…

5

4

3

2

1

58

ÓK! Sagutin mo na! Dapat medyo galit pa. Ehem, ehem…

―Hello?‖---ako

―Hello!‖---ako

―SYETE!!‖ Nagulat ko ata yung mga kasama ko sa jeep. Nagtinginan silang lahat sa akin. Napalakas yung pagkakasabi ko e. Oo na, gwapo na ako. Wag nyo na akong tingnan!

Namiss ko tuloy yung call! Kainis! Bakit kasi, nagbilang bilang pa ako! Hay!

Aus lang yun. Iisipin nun, galit pa talaga ako. Ah, lambingin niya muna ako. Masakit pa rin yung kanina ah! Tapos,Ganun ganun lang??!!

Idadaan lang ako sa tawag.Sus! Kaya ko pang magtiis…

…ng konti.

Konti pa...

59

Konting konti pa.

Ok. Tama na. Tatawagan ko na siya. Itatanong ko lang kung nasaan siya!

Anong sabi mo?! Miss ko lang siya?! Haha. Ano ba! Itatanong ko nga lang kung nasaan siya.Yun lang! OK FINE! OO NA!! MISS KO NA SIYA!! Ok ka na?!!

Pindot sa cp.

Menu <click!>

Contacts <click!>

Search: BABY JOSH <click!>

Calling…

Kkrrrriiiingg!! Kkrrrring!!

60

Kkrrrriiiingg!! Kkrrrring!!

Ang tagal sagutin ah. Naiinip na ako. Tsk.

―PRINCE JOSHUA RAMIREZ!!‖

Oh, galit?? Haha. Ang cute niya pag nagagalit.

―San ka ngay---― naputol yung sasabihin ko.

―KANINA PA KITA HINIHINTAY!‖ ―Bakit??!‖ ―BASAHIN MO NGA ANG MGA TEXT KO SAYO! NAKAKAINIS KA! BYE!‖ ―Hoy, hintay!‖

Toot. Toot. Toot.

Langya. Ako pa talaga ang binabaan.

61

Binasa ko yung mga text niya.

        

Sorry na Josh. Pinairal mo na naman kasi ang pagiging seloso mo. T_T (10:30am) Wag ka nang magalit huh? I LOVE YOU. (10:33am) I love you bhe. (10:45am) Josh.. (11am) Bz? (11:10am) Sabay tayo maglunch ha? Hihintayin kita. ILY. <kiss> (11:32am) Nasaan ka na? (12pm) Canteen ako. Gutom na. (12:30pm) Di ako kakain pag di ka pumunta d2. (1:02pm)

Oh, sabay daw kami maglunch. Ayos. Buti, hindi ako kumain sa bahay.

Teka, anong oras niya ba sinend ung text niya?! Tiningnan ko ulit.

Nasaan ka na? (12pm)

12pm. Syete. 1:30 na!!

―Manong!! Para!!‖

Tumakbo ako agad papuntang canteen.

62

Hooh! Ang layo. Kapagod!

<hingal>

<hingal>

<hingal>

O, e nasaan siya?! Ah! Ayun. Kasama ng dalawang barkada niya.

Lumapit ako sa kanila. Tumayo siya. Lumakad ako ng mas mabilis. Lumakad din siya…palabas.Hinarangan ko.

―Sige, Odyssey, dun muna kami.‖---Fritzie ―Joshua, kaw ng bahala. Galit sayo. Gudluck!‖---Mariel

Oo na. Ako na ang mali. SSOOOORRRRYYYY!

―San ka pupunta?!‖

63

―Sa room.‖ ―Andito na ako ah!‖ ―Kaya nga ako aalis.‖ ―Ano ba!‖ ―Bahala ka jan.‖ ―Umupo ka na. Kakain tayo.‖ ―Wala na akong gana.‖ ―Upo na kasi. Odyssey!‖ ―Wag mo akong sigawan!‖

Un! Umupo din naman. Ang kulit pa kasi e.

Pagkatapos naming kumain, medyo ok na kami. Nakapag usap na kami e. Kaya, medyo nagtatawanan na. So, di ko na tinuloy ung binabalak kong pagpapaselos sa kanya. Mahirap na. Haha!

Alam ko naman talaga. Di ako matitiis nito. Ako pa!

―Josh, 2pm na pala. Start na ng class. Tara na.‖ ―I love you.‖ Then I kissed her sa cheek. ―Ano ba Josh? Nasa canteen tayo o!‖

64

―Hahaha! So? Gusto mo pa ng isa?!!‖ ―Baliw! Hehe.‖ ―HOY! NARIRINIG NIYO BA AKO??!!‖ sinabi ko ng malakas. Tama lang para marinig ng mga tao sa canteen. ―Ano na naman yan Josh!‖ ―BUKAS, MONTHSARY NAMIN NITO…‖ hinalikan ko ulit siya sa check. ―…IGREET NIYO KAMI HA!! SALAMAT!!‖

Nagsigawan ung mga tao. Nakakatuwa. Hahaha! Hindi naman sa wala akong hiya. May tiwala lang ako sa sarili at malakas ang loob. At sikat ako sa skul. HAHAHA!

At lumakad na kami papuntang room. HHWW. Sarap talaga sa pakiramdam.

CHAPTER 5 [CONSTANTLY] CHARACTER: PRINCE DARYLL RAMIREZ July 13, 2009 (Monday)

Akala mo si Audrey ano? Yeah.. Hai naku, Daryll. Tama na nga yan. Kamukha niya kasi. Tingnan mo oh?! Di ba?!

Pero, bakit ganun? Iba ang pakiramdam ko…parang…

65

Napangiti ako.

Well, she‘s Alyanna pala. Naliligaw daw siya so, I offered her some help. Gusto ko siyang tulungan hindi dahil sa kamukha niya si Audrey.Gusto ko lang. Kawawa naman e. At mukha namang mabait.

TIBOK.

I feel sorry about sa nangyari kanina. Inaway siya ni Joshua. Haie, si Joshua talaga. Kahit sino nalang inaaway. Kahit babae. Tsk. Di ko ata kaya yun.

I do admit na may fault din ako sa nangyari. Hindi ko kasi nasabi sa kanya na may iba akong kasama dito sa bahay. Di ko siya napaalalahanan about kay Josh. Nahuli pa ako ng dating. Ayun, inaway siya.

And to the extent na, umiyak si Alyanna dahil sa pang-aaway ni Josh. Oh, sorry. Sorry. Ayokong nakakakita ng umiiyak. Lalo na pag babae.

Sigawan ba naman kasi ni Josh. Natakot siguro. Pati nga ako nagulat. Alyanna, sorry talaga. Nahihiya ako sa ginawa ni Joshua. Haie.

Di ko naman kayang ipahiya si Joshua sa harap ng ibang tao. Well, di ko siya pinapagalitan. Hindi sa kinukunsinte ko ang ginagawa niya. Madadaan naman kasi yan sa mabuti at mahinahon na usapan. I guess.

Aalis na nga sana si Alyanna eh. Pero, pinigilan ko siya. Hinawakan ko kasi ang kamay niya.

66

Well, ayokong isipin niya na pinababayaan ko siya. I welcomed her to our house, so, she is my responsibility.

Nagsalita ulit siya nung nakaalis na si Josh…

―Ok…lang..wala kang kasalanan. Aalis nalang siguro ako. Sorry.‖

Sabi niya, aalis nalang daw siya.

TIBOK.

Ayoko.

―No. I wont let you go alone. Sinabi kong sasamahan kita di ba?!‖

Syempre hindi ko pinayagan. Hindi siya taga rito. Wala siyang mapupuntahan.At di niya alam ang pasikot silot ng lugar namin.

So, niyaya ko na siyang maghanap ng matutuluyan niya. Pero, napag isip-isip ko na makipagkwetuhan muna. Maaga pa naman e.

67

At, yun. Nakangiti siyang tumango.

Marami na kaming napag-usapan. Nakwento niya na kung bakit siya nandito. Kung taga saan siya. At konting details about her life. Nagsorry din siya. Di ko nga alam kung para saan. Dapat kasi, ako ang magsabi nun sa kanya.

Pinakanta niya pala ako. Narinig niya daw kasi akong kumanta kanina. Pumayag naman ako. Actually, whole song pa ang kinanta ko. Hehe. Constantly by MYMP. I knew it was there Though I tried to hide it The feeling just kept on shining through Haven‟t known you that long So I try to deny it But the feeling was much too Much too strong Could this be love Deep down inside Tearing me apart I feel it in my heart

Bakit ba ito ang napili kong kanta? Kasi,maganda. Kasi, isa to sa favorite ko. At kasi, nakakarelate ako. Tss. Pero, ok lang yun, nagustuhan niya naman ata. Pambawi lang dun sa ginawa ni Josh.

Constantly, you‟re on my mind Thinking about you all the time I can‟t sleep no matter what I do I just keep on thinking „bout you

68

Habang kinakanta ko yung chorus, siya na naman ang naisip ko. Well, sakto naman talaga sa kinakanta ko diba. Hehe. Haie, naku, Audrey. Ikaw, na naman. Ikaw nalang palagi. Tss.

Pero si Alyanna…ewan. Anong meron?

Why do I feel this way When I know you have someone That you‟re seeing each and everyday Should I play this game Of just being that‟s not where I want it to end

Tinitingnan ko si Alyanna, may pagkakahawig talaga siya kay Audrey. Pati ba naman sa mga nakikilala kong tao, naaalala pa rin kita? Tinitingnan niya lang ako habang kumakanta. Nginitian ko lang siya.

How could this be wrong When it feels so strong Tearing me apart I feel it in my heart

Constantly, you‟re on my mind Thinking about you all the time I can‟t sleep no matter what I do I just keep on thinking „bout you

69

Audrey, Audrey. Puro nalang Audrey. Hindi ba ako nagsasawa? Well, luckyly, hindi. Basta, hihintayin ko siya. Kahit abutin pa ako ng ilang araw. Kahit ilan pang buwan. Taon.

Nung mapansin kong 2 o‘clock na, niyaya ko na ulit siya. Sa motor ni Josh na lang kami sasakay ni Audrey, aie ni Alyanna pala. Ano ba yan. Pati tuloy ako, nalilito. Haie! OK, ni Alyanna. Nagpaalam naman ako kay Josh kanina. Ewan ko lang kung narinig niya.

―Dun tayo pupunta sa may school ni Josh.‖

At sumakay na ako sa motor.

CHAPTER 6 [ETERNAL FLAME] CHARACTER: ALYANNA FERNANDEZ July 13, 2009 (Monday)

Nakipagkwentuhan muna siya sa akin. Siyempre! Di ako tumanggi. Ang kapal ko naman kung ako pa ang tatanggi. And hey, may sense siyang kausap. Ang bait pa. At sweet! Grabe, natutunaw ako sa tuwing tinitingnan niya ako. Hehe. Nawala ung pagkabadtrip ko dahil sa kanya. Thank You Daryll!

After some minutes nang kwentuhan, nagyaya na ulit siyang umalis. Pinapasakay niya ako sa motor. My Ghad! Ayokong sumakay sa motor natatakot ako. Natatakot na ako.I had a motor accident na kasi dati, so parang nadala na ako. AYOKO NA!

70

Dun daw kami pupunta sa may school ni Josh. Teka, san ba ang sakayan papunta dun? Pwedeng magcommute na lang?!

―Ah…OK. Cge. Saan pala ang sakayan papunta dun?!!‖---ako ―Dito oh. Halika na.‖ ―Naku,baka magalit lalo sa akin ang kapatid mo?!‖ ―Ako na ang bahala sa kanya. And, don‘t wori, harmless ako.‖ ―Sayo, wala akong problema. Yung kapatid mo kasi….‖ ―Yun ba talaga ang dahilan? O baka naman, natatakot kang sumakay sa motor?‖ ―Ah…..e….ano kasi. Hay! Fine. Takot nga.‖ ―Wag kang mag alala, kasama mo ako. Di ko hahayaang mapahamak ka.‖

Ang sweet ng sinabi niya! “Wag kang mag alala, kasama mo ako. Di ko hahayaang mapahamak ka.”

Ang sweet-sweet talaga! Grabe! Kinilig talaga ako dun. Kung magsalita siya, parang ako ang GF niya. Wow! Lalong lumalakas ang kabog ng dibdib ko sa kanya. Hmmp! Sa mga sinasabi niya.

Crush niya din siguro ako no? Hehe. Kapal! Basta ako, malaking OO. CRUSH KITA. O, baka naman sadyang pinanganak lang talaga siyang ganun. Sweet na mabait. Hehe.

71

―I trust you. Let‘s go?!‖---ako

Kahit pumayag ako, Promise, natatakot pa rin talaga ako. Kung di lang talaga kita crush. Hmmp!

Pero, bago ako makasakay, bumaba siya.

Bakit?! Nagbago na siguro ang isip niya. Ayaw na siguro niya akong samahan.

Kasi naman nagpatagal tagal pa ako. Haisst! OK lang, malaki na naman ang naitulong mo. Thank you nalang Daryll, sa lahat. T_T

Hoy, Alyanna! Anong drama na naman yan? Malay mo, may naiwan siya sa loob? May kukunin lang. Kaw talaga o, baka naman…..

―Alam ko, natatakot ka. Basta, trust me ok?!‖

Inaalok niya ang kamay niya.

So, bumaba pala siya para, alalayan akong sumakay?! Daryll, mula ng magkatagpo tayo, wala kang ginawa kung hindi, impresin ako. Very, impressive! Ayiiee! Kilig to the bones talaga. May madadagdag na naman ako sa katangian niya. GENTLEMAN!

So, ayun, nakasakay na kami. Feeling ko, super safe ako pagkasama siya.

72

―Kapit kang mabuti ha?!‖

OK, OK, OK. Saan?! Sa damit mo?! Pwede bang hug nalang?! I mean, yakap?! Para mas safe?! Hehe.

―I will.‖ Yun lang ang nasabi ko. Hmmp!

VRROOOOOMMMM! VVRRROOOOOOOMMM VVVRRROOOOM!

My Ghad! Eto na kami. Hawak ng mahigpit Yanna. Hawak ng mahigpit. Hindi ko napapansin, nahihila ko pala ang damit niya. Shocks naman kasi! Natatakot ako.

―Sorry Daryll…e…kasi…‖ ―I understand.‖ ―Pwedeng, umakap?!‖

OMG! Pwedeng umakap?! Ano ba!! Nasabi ko talaga un?! Grabe. Pwede nga kaya?!! Eeee! Sana di niya narinig. Sana di niya narinig. Sana di niya narinig.

73

―If that will make you feel more comfortable. Sure.‖

Ay! Narinig niya! <blush> Nakakahiya. Baka isipin nito, gusto kong chumansing. Ako pa talaga?! Hindi noh! Natatakot lang talaga ako. Pero, pwede ko yung pag isipan. Hehe.

Buti nalang talaga mabait siya. Salamat. Salamat talaga Daryll.

Pinahiram niya pa nga sa akin yung phone niya. Makinig daw ako ng music habang nagbibyahe para mabawasan daw ang takot. Nilagay ko na yung headphone sa tenga ko. Wow. Ang ganda ng music. Eternal Flame.

Close your eyes Give me your hand, darlin‟ Do you feel my heart beating Do you understand Do you feel the same Am I only dreaming Is this burning an eternal flame Hayy, naalala ko tuloy yung kanina. Nung, inalalayan niya ako sa pagsakay dito sa motor. Ayiiee! Kinikilig talaga ako dun. Sobra. Sobra! Haha! I believe it‟s meant to be, darlin‟ I watch you when you are sleeping You belong to me Do you feel the same Am I only dreaming Or is this burning an eternal flame

74

Nakatadhana nga kayang magtagpo tayo? Siguro! Pero, magkakahiwalay din naman tayo. Huhu. Ayy, ano ba yan. Susulitin ko na muna to, habang pwede pa. Naku, ang bait bait talaga ni Daryll, promise! Hehe. Crush na kita! Ayy, hindi. Parang GUSTO NA KITA? Ikaw rin ba, ganun din? Hayy, siguro, ang hanggang pangarap nalang kita. +_+ Pero, pwede kaya yun? Magkagusto sa isang tao kahit ilang oras palang kayong magkakilala?! Say my name Sun shines through the rain A whole life so lonely Now come and ease the pain I don‟t want to lose this feeling, ohhh.. Ang sarap pa sa tenga pag binabanggit niya ang pangalan ko. ―Alyanna…‖ it sounds so sweet! Grabe! Ano ba tong iniisip ko. Sa tingin ko naman, may GF na to. Pag wala, pwede, ako nalang? Ha, Daryll? Ha? Joke lang. Hehe. Bigla ko tuloy naalala. Kinantahan niya ako kanina. Ayy, pinakanta ko pala siya. Pumayag siya, so, kinantahan niya nga ako. Grabe, naninigas ako sa boses niya. ANG LAMIG! Ang ganda. Wow talaga. My Ghad! Ano ba yan, sa buong byehe namin, siya lang ang naiisip ko, anong nangyayari? Ha? Ha? Ha? Kabaliwan na ba ito? Hindi pa naman siguro. Konti lang. Hehe. {-__-}

At yun, nakarating na rin kami dun sa may school ni Josh. At safe naman kami. At nakayakap pa ako sa kanya! Yehey!

Pinark niya ung motor dun sa mini-parking lot. Sa harap lang ng skul. Exclusive for two-wheel drive only.

Sabi niya, maglalakad nalang daw kami para mas makapaghanap kami ng maayos. So, ok. Lakad kami. Lakad.

75

Habang naglalakad kami, napansin kong marami ang nakakakilala sa kanya. At! Pinag-uusapan pa siya. Hindi ka naman masyadong sikat, Daryll ano??!!

‖Si Prince Daryll oh!‖ ―Ang gwapo niya talaga!‖ ―Oo nga e!‖ ―Konting pa-gwapo pa, lamang na siya kay Prince Joshua!‖ ―Gaga! Marinig ka nga niya.‖ ―May kasama si Daryll oh!‖ ―Sino kaya yan?!‖ ―Gf niya?!‖ ―At last!‖

BLAAH. BLAAH. BLAAH.

Pwede, lakasan niyo pa ang mga sinasabi ninyo?! Hindi namin marinig e! Promise! Hmmp.

At Prince pa talaga ang tawag nila kay Daryll? Well, pwede naman talaga. Bagay sa kanya ang title na yun. Prince. Hehe.

76

―Sikat ka pala dito?!‖ ―Huh?! Hehe. Marami lang cgurong nakakakilala sa akin.‖ ―Sabagay, gwapo ka naman talaga.‖----ako

Pero siyempre di ko sinabi nang malakas no! May hiya pa naman ako. Tamang lakas lang. Yung ako lang ang nakakarinig.

―Pardon? May sinasabi ka?!‖ ―Ha? Wala. Sabi ko, kung malayo pa yung mga bhaus dito.‖ ―Ahmm, hindi naman. Eto oh. Tara, magtanong na tayo.‖

KNOCK. KNOCK. KNOCK.

CHAPTER 7 [I’LL NEVER GO] Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ July 13, 2009 (Monday)

Eto na naman kami ni Odyssey nagkukulitan na naman. Magkasundo na e. Hehe. Ganito talaga. Madaling uminit ang ulo ko, madali rin namang mawala. Haha! Kasi eto o! Hindi ko matiis. Mahal ko talaga. Mahal na mahal.

77

Bukas na nga pala ang monthsary namin. Ano ba ang pwede kong iregalo?! Kiss?! Date?! Suggestion nga! Syete kasi! May klase pa kasi kami. May inihahanda pa naman akong surprise para kay Odyssey! Haha. Oo! May naihanda na ako. Ako pa?! Sa mga ganyang bagay, hindi ako nagpapahuli. Basta si Odyssey ang pinag uusapan, laging handa! Gusto mo nang malaman kung ano un noh?! Maghintay ka lang. Bukas, makikita mo rin. <wink>

Nasa classroom na kami. Andito na rin ang professor namin. Si Sir OK LISTEN. Nagsusulat lang siya, at kopyahin lang daw namin at pag aralan. Yun naman palagi e. Kopya, aral, kopya, aral. Waaah!

Bakit nga ba Sir OK LISTEN? E kasi naman, nagsusulat siya. Wala naman siyang ibang ginagawa kung hindi ang magsulat. Nagsusulat lang naman siya, tapos biglang magsasabi ng OK LISTEN. Tapos, magsusulat ulit. Parang baliw. Ano, papakinggan ko ang sinusulat mo?! Haha.

Hay, tatlong oras na naman na ganito. Pwede naman ata kasing ipaphotocoty. Ang arte arte. Para masanay daw kami sa pagsusulat! Ano bang rason yan! Maganda naman na ang sulat ko, kaya di ako magsusulat. Hahaha!

Nung isang linggo nga, napalabas ako ng classroom! Niyan ni Sir OK LISTEN. Haha. Late na kasi ako pumasok nun. Tapos, natulog pa ako habang naglelesson siya.

Himala. Naglesson siya. First time ata. Diniscuss ung pinasulat niya. Yung mga sinulat nila. E, wala namang sulat yung notebook ko, so, natulog nalang ako. Hahaha! At yun, pinalabas ako.

78

Wala naman kasi akong interes sa subject na ito e. Ano bang subject namin dito?! Humanities? Oo ata. Waaah!! Basta boring. Sabi daw niya, para lang daw Arts, hindi naman ah! Arts ka jan! Papasmahin mo lang ang maganda at malambot kong kamay sa kasusulat.

Hindi kami magkacourse ni Bhe. Pero, may mga subjects na magkakklase kami. Pinili ko lang naman ito kasi, wala akong choice. Haha. Hindi ko naman kasi trip yung course ni Odyssey. BS Physics. Gusto ko lang siyang makasama. Kahit sa school man lang. Haha! Di ko nga alam kung may future ako dito, sa AB Music. Basta ang alam ko, may future ako sa KANYA. Pero, magaling naman akong kumanta! Hahaha!

―Hahaha!‖

Siete!! Nakatawa pala talaga ako. O ayan! Tinitingnan na naman ako ni Sir OK LISTEN at ng mga kaklase ko. . Hay naku! OK Joshua, listen.

―Any problem, mister?!‖---Sir OL ―YOU!‖---Josh ―Me?!‖---Sir OL ― ‗YOU‘ng ano kasi Sir..masama ang pakiramdam ko!‖

Hahaha. Ang galing ko talagang magpalusot.

―If you want to go out mister, the door is wide open!‖

79

Hala nagalit si Sir OL. Bakit naman kaya! Oo na. Hindi talaga masama ang pakiramdam ko. Joke lang. Tinatamad lang ako kaya gusto kong lumabas. Haha.

―You‘re laughing out loud a while ago, then you will tell me that you‘re not feeling well?!‖---Sir OL ―Exactly Sir!‖ Haha. Iinisin ko pa nga lalo si Sir OL. ―Then, GET OUT!‖ ―Now na? Sir?‖ ―I. SAID. GET. OUT.‖

Haha. Asar na asar ata si Sir. Ano sa tingin mo?! Di, lumabas ako. Sabi niya e! Pangalawa na to ah! Haha. Hay salamat, makakalabas din. Nagsusulat ulit si Sir OL nang palabas na ako. Nilapitan ko muna si Odyssey. May binulong ako sa kanya.

―6 pm ha. Dun Sa World of Fame. Same place.‖

At kiniss ko siya sa cheek. Buti nalang hindi nakita ni Sir. Baka pati si bhe ko nadamay pa. Mga classmates ko lang naman ang nakakita. Hahaha! Ayos lang! Alam naman na nila na kami Odyssey. Inggit lang sila.

At nagbabay na ako sa kanila. Hahaha! Babay classmates! Bye Bhe. Kita tayo mamaya. May gagawin lang ako. Importante lang. Hehe.

So, yun. Naglakad na ako palabas. Pupunta muna ako sa World of Fame. Mall yun. Dun kami madalas mamasyal ni bhe. At dun ko rin siya unang nakita. At. At. At. Inasar ko siya nun. Haha. Birthday niya pa naman din. Trip ko lang talagang mang away. <pacute>

80

Ano bang gagawin ko dun?! Ah, bibili nga pala ako couple shirt. Para bukas. Pati na rin yung mga kakailanganin ko para sa Surprise ko para kay Odyssey.

OK. Nakapamili na ako. Ready na ang lahat. Kailangan na lang ng konting praktis. Maaga pa naman e. 6 pa ang usapan namin.

Praktis para saan? Para bukas nga! Easy lang. Haha.

Badtrip. Kanina pala. Bumili ako ng ice cream! Favorite ko un e. tapos, yun nga kinuha ko na. Tapos biglang may tumakbong bata, ayun, nahulog sa kanya yung ice cream! Di ko pa nga natitikman! AAAHH! Natural, umiyak yung bata. At tumakbo palayo sa akin. Aasarin ko pa nga sana e. Sasabihan ko pa sana ng BUTI NGA. Ang kulit kulit kasi! Buti, hindi ko na yun ginawa. 5 years old palang siguro yun e. Nakakahiyang mang away ng ganun kabata. Pero, sayang yung 25 pesos ko dun ah! Wala lang. Gusto ko lang magkwento. Hahaha!

Teka, parang bigla akong nagutom ah. Kakain nga muna ako. Saan kaya? Ah, dun! Trip ko yung background music e.

Now Playing: I‘LL NEVER GO You always ask me Those words i say And telling me what it means to me

Hulaan mo kung sino ang naiisip ko sa tugtog na to? Haha! Ang galing ah! Tama. Si Odyssey nga. Hindi ko siya kasama ngayon, hindi naman kasi siya pinalabas ng room. Haha.

81

Every single day You always act this way For how many times i told you I love you

For this is all i know Pinapakinggan kong mabuti yung kanta. Maganda ha. Pwede sa akin. Haha.

―Every single day, you always act this way. For how many times i told you. I love you. For this is all i know.”

haha, napapakanta tuloy ako. Ayos lang. Maganda naman ang boses ko. Diba??! Haha.

Come to me and hold me And you will see The love i give For you still hold the key

I‟ll never go far away from you Even the sky will tell you

Alam niya naman siguro yun. Na di ko siya iiwan. Hindi ako lalayo. Kahit pa sino ang magsabi, layuan ko siya, iwan. Hindi. Ba sta, wag lang siya. Hehe.

82

That i need you so For this is all i know I‟ll never go far away from you Alam niya rin yun! Lagi ko yung sinasabi sa kanya. Kailangan ko siya. Totoo naman talaga e. Basta, yun ang alam ko. At hinding hinding hindi ko talaga siya iiwan. Hindi ako lalayo. HINDI. Ano ba yan, nakakadala ang kanta. Napapaemote tuloy ako. Makaalis na nga. Teka, ubusin ko lang tong pizza. Sayang e. Haha.

Palabas na ako sa mall nang Makita ko yung inaway kong babae kanina. Yung dun sa bahay. Kakilala daw yun ni kuya e. ewan ko lang. Mukhang may iniisip na malalim ah. Magsosorry ba ako?! Hay, wag na! May pupuntahan pa ako. Pero, nakita ko siya. Nakatayo. Sa tabi ng motor ko! Oo! Hindi ako pwedeng magkamili, akin yun!! ASAR! Hindi, kunwari lang na maaasar ako. OK? Alam ko namang kasama niya si kuya. Game! HAHAHA!

―HOY!‖

Di nya pa rin ata ako nakikita. Tumakbo na ako papalapit sa kanya.

―ANAK NG—AKIN TO AH!‖

O_O ---hahaha. Reaksyon niya. Hindi naman talaga ako asar e. Pero ang mukha ko, parang mangangain ng tao. Grrr! <tawa>

―Ah…si…Dar..yll..kasama ko siya.‖

83

―Weeeh??!! Kinuha mo ata to sa bahay e!‖ ―Hindi a! No way!‖ ―Galit ka na niyan?! Ha!‖ ―Bakit mo ba ako inaaway?!‖

Tumalikod na ako sa kanya. Nakangiti ako. Hahaha.

―Bakit kita inaaway?! Trip ko lang. Hahaha.‖ Sinabi ko habang lumalakad na palayo.

Medyo, pinagtitinginan din ako ng mga tao. Oo nga pala, nasa harap kami ng mall. Iniisip siguro ng mga yun, iskandaloso ako. E ano naman?! Hahaha!

At uy! Nakasalubong ko pa si kuya.

―Josh, inaway mo na naman si Alyanna. I saw you.‖ ―Tamah! Hahaha. Yun ba ang name niya?Alyanna?‖ ―Be nice to her. OK?‖ ―Ano?! Bakit?!‖ ―Kasi, dun muna siya sa bahay tutuloy.‖ ―ANO!!!‖

84

―You heard it right. Dun muna siya sa atin.‖ ―NABABALIW KA NA BA!‖ ―What‘s wrong with that?! Just helping.‖ ―AAAH! BAHALA KA NGA KUYA! ―Come on!‖ ―Basta, hindi ko masasabing magkakasundo kami niyan!‖

Tumalikod na ako. Naglakad. Sa totoo lang, nagulat lang ako sa sinabi ni kuya. Pero, ikinatuwa ko talaga ung sinabi niya. Hah aha! Bakit?! Kasi, may mapagttripan na naman ako sa bahay. Good luck sa kanya. Ang galing ko pa naman mang asar. Wahaha!

CHAPTER 8 [MUNTIK NA KITANG MINAHAL] Character: ALYANNA FERNANDEZ July 13, 2009 (Monday)

T_T Sinamahan nga ako ni Daryll maghanap ng matutuluyan. At nakahanap nga kami. Pero, may kailangan pa pala akong hanapin. Kasi, may nawawala.

NAWAWALA YUNG WALLET KO!

85

Magbabayad na sana ako e! Nang mapansin kong nawawala yung wallet ko. Huhuhu. Ganito ba talaga ako kamalas ngayong araw na ito?! Nawala ako. Nawala ang wallet ko. At baka mawala ang bait ko dahil kay Josh! Haie buhay.

Yun nga, nakita niya ako dun sa harap ng mall. Sinigawan niya na naman ako. At sinabi niyang trip niya lang daw na awayin ako?! Ha! Ganun lang talaga?! Hindi ko na nga pinatulan masyado kasi iniisip ko ung wallet ko. Kung saan ko nalagay o naiwan. Hindi ko matandaan. Hmmp!

Almost 1 week akong mag iistay dito, tapos, wala akong pera?! Hindi ko kaya yun! Huhuhu. Paano na? Lowbat pa ang phone ko. Naiwan ko pa ang charger. Alyanna! Ano bang nakain mo ngayong araw at ganito ka kamalas?

Buti nalang! Buti nalang talaga at kasama ko si Daryll. Sabi niya, dun daw muna ako sa bahay nila. Oh?! Nagulat nga ako nang sabihin niya yun. Pero, pumayag din ako, kasi, wala naman akong choice. Meron naman pala. 1 st choice: papayag ako sa alok niya. 2nd choice: matutulog ako sa kalsada at mamalimos sa kalye! Huhuhu.

Mga 7 pm na kami nakauwi sa bahay nila na tutuluyan ko muna. Grabe, nakakahiya na nga magpatulong sa kanya, tapos ngayon, makikituloy pa ako dito. Ok, Yanna, kapalan mo ng konti ang mukha mo. Kasalanan mo rin yan. Careless ka kasi!

Hinatid ako ni Daryll sa kwartong gagamitin ko. Sabi niya, magpahinga daw muna ako tapos tatawagin nya na lang ako pag kakain na. Wow. Ako nga lang ang nakikituloy, parang ako pa ang pinagsisilbihan. Grabe talaga tong lalaking to. Hmmp! Palabas na siya ng kwarto nang tinawag ko siya sa pangalan niya…

86

― Daryll?..‖ ―Yes?!‖ ―Gusto ko lang magthank you. Kasi, di mo ako pinabayaan.‖ ―No problem. My honor.‖ Nakangiti niyang sagot ―Baliw. Hehe.‖ ―Kung may kailangan ka, tawagin mo lang ako ha?‖

Tumayo ako at nilapitan siya. Niyakap ko siya. Gosh! Oo, niyakap ko siya. Di ko kasi alam kung pano ko mapaparamdam sa kanya ang sincerity ng pagtthank you ko. Sana, maramdaman niya dun sa yakap ko ang napakalaking THANK YOU ko para sa kanya. And guess what?! Guess what! Niyakap niya rin ako. Eto na naman ako.

TIBOK.

TIBOK.

―Thank you ulit ha?! Pasensiya sa abala.‖ Ngumiti lang siya at bumaba na.

Haie. Sana tulad niya ang lahat ng lalaki sa mundo. Kung may hahanapin ako sa isang guy, well. Si Daryll na. Haha. Hindi yung tulad niya. Siya na mismo. Kung pwede lang. Hehehe. Aiiyee!! Nakakainlove talaga siya.

87

Nung, nasigurado kong, wala na siya, nagsalita ako mag isa. Hehe. Ganito talaga ako. May pagka praning! <laugh!>

―Hay, malas ko ngayon ah.‖ Nasabi ko habang nakahiga ako dun sa kama. ―Buti nalang, andito si Daryll. Buti nalang, nakilala ko siya.‖ Napangiti ako bigla.

Tapos bigla kong naisipang kumanta.

May sikreto akong sasabihin sa‟yo Mayroong nangyaring hindi mo alam Ito‟y isang lihim Itinagong kay tagal Muntik na kitang minahal Hindi pa naman talaga masyadong matagal. Kanina pa lang nangyari e. Ayy, ewan ang weird talaga ng feeling na to. Pero, sige, MUNTIK NA KITANG MINAHAL, DARYLL. Hehe. Kasi, gusto ko pa lang naman siya, so, hindi ko pa siya minahal? Ganun ba yun? Ewan. Haha. Bahala na.

―Hayyy!! Parang ang weird ng feeling! Kanina ko palang siya nakilala, pero, parang MAY GUSTO NA AKO SA KANYA!‖ ―Bakit kasi, ang tangkad niya? Mabait? Sweet? Gentleman. Magaling kumanta. AT GWAPO!‖ ―Nakakainlove talaga siya! Grabe! Kakilig!‖ <kilig!> ―Hahaha.‖ ―Nababaliw na ako. Gising Alyanna. Wake up!‖ ―Kaso, pano ko haharapin yung asungot niyang kapatid?!‖

88

―Aawayin na naman ako nun panigurado. Hmmp! Kainis!‖ Bigla akong napaupo.

Nagulat ako nang biglang may nagsalita sa likod ko!

Wait! Wait! Si Daryll ba yun?! Narinig niya ung mga sinabi ko?! My ghad! NAKAKAHIYA! ―May sasabihin ka pa ba??‖

Inhale! Exhale! Inhale! Exhale!

Hinarap ko siya.

OMG. OMG. OMG. Si Josh sng nakarinig sa mga sinabi ko!

ALYANNA!!!! MALAS TALAGA!!!! AAAAAHHHHH!!!

―Kani…na ka pa ba an…jan?!‖ <kaba!> ―Narinig ko lahat!‖

89

OMG! AS IN OMG TALAGA!! NARINIG NIYA DAW ANG LAHAT! ANG LAHAT! ANG LAHAT! Patay! Hindi pwede! Hinde pwedeng malaman ni Daryll na I LIKE HIM! OMG!!!

―Wag mong sabihin kay Daryll ang kung ano man ang narinig mo? Ha? Pleeaassseee!‖ <more kaba!> ―At bakit kita susundin??!‖ ―Josh!! PLEASE!!‖

TIBOK. TIBOK. TIBOK.

―Aba, aba! Tinatawag mo pa ako sa pangalan ko?? Close ba tayo?!! Ha!!‖ ―Kasi naman eee!!‖

TIBOK. TIBOK. TIBOK.

―Sige di ko sasabihin, pero sa isang kondisyon!!‖

KONDISYON?! Anong naman kaya yun?? AAAHHH! Kinakabahan na talaga ako. Papayag ba ako o hindi??? Ano ba ang mga choices ko?! 1. Pumayag. 2. Hindi pumayag.

90

At paghindi ako pumayag?! ANO?!Sasabihin ni Josh kay Daryll. Tapos, magagalit siya sa akin?

Malalaman ni Daryll na may gusto na ako sa kanya?! Tapos

Di, sasabihin ko nalang na nagkamali lang ng dinig si Josh!

E, totoo naman talagang may gusto na ako sa kanya! So, kailangan ko pa talagang magsinungaling?! Ganun?

Masakit yun sa loob ko ah!!!

Di, papayag nalang ako!

Mas kakayanin ko ang kondisyon ni Josh kaysa sa mapahiya ako kay Daryll!

Ayokong malaman niyang may gusto na ako sa kanya. Baka kung ano ang isipin niya! Baka magalit siya! Ayoko ko nun!

SIGE, SIGE, PAPAYAG AKO KAHIT ANO PA YAN!!!!!

―A…no ba ang kondisyon mo?‖ <teary eyes> ―Susundin mo ang lahat ng gusto kong ipagawa sayo!!‖ Nakatawa niyang sabi!! Ee, naiipit ako sa sitwasyon!! AAAAHHH!!

91

―ANOOOH?!‖

Gagawin pa ata akong puppet! Tuta! Laruan! AYOKO NGA! E, baka sabihin niya kay DAryll ang narinig niya?! MAS AYAW KO NUN! Sige, Payag nalang!! HAIISTT!! Well, dalawang araw lang naman ako dito. Kaya ko to! Sige, papayag na ako.

―Ayaw mo ata e. Di wag. KUUYYAHH!!!‖ ―Hintay lang!!! Wag kang sumigaw!!! Parang awa mo na!! Wala na akong mukhang maihaharap sa kuya mo!!‖ ―O, so payag ka na??!‖ ―OO PAYAG NA AKO!!‖ ―Sige! Wala akong sasabihin kay kuya!‖ ―Sabi mo yan ha! Wala kang sasabihin! Di mo sasabihin na narinig mong sinabi ko na may gusto ako sa kanya!!‖ ―HAAAAA?????‖ ―Ah….e. Bakit?! Akala ko ba narinig mo..yun?!‖ ―Hahahaha!!!‖ ―WAG MONG SABIHING PINAGTTRIPAN MO NA NAMAN AKO!!‖ ―Hindi ah!! Hahahaha!‖ ―E bakit ka tumatawa??!‖

92

Sige, tawa lang! Pagtawanan mo ang sinabi ko!! Kainis!! Parang di niya naman talaga narinig e! ALYANNA ANO BA!! NAGPAUTO KA NA NAMAN SA JOSH NA YAN!! AISSH!!

―Narinig ko naman talaga e! Pero yun lang na about sa akin!! Sabi mo, ASUNGOT ako!‖

at tiningnan niya ako ng matalim. OUCH!

AYYY!! Yun lang pala? Ano ba yan! Masyado kasi akong nagreact!! Pwede pa sana akong makalusot kanina. PERO NGAYON, WALA NA! WALA NA! WALA NA! WALA NAAAAAAAA!!!!! NASABI KO NA ANG HINDI KO DAPAT NASABI. TT_TT

Bakit kasi bigla bigla na lang sumusulpot tong Josh na ito! Huhuhu!

Wag niya lang talagang sabihin kay Daryll. PLEASE JOSH!!! TT_TT

―Yun la…ng ang narinig mo??!‖ ―OO! Pero, alam ko na rin na may gusto ka kay kuya!‖ at nag wink siya sa akin! Nag aasar pa ata! HHMMMP!!! ―May usapan tayo! Wag mong sabihin sa kanya!‖ ―Pero, di ko natatandaang may sinabi akong, hindi na pwedeng magbago ang isip ko. Diba! Hahahaha!‖ ―JOSH!!! Nakakahiya sa kuya mo! Aalis nalang ako!‖ ―Di, umalis ka! Sasabihin ko pa rin! Hahahaha!‖

93

Lumabas nga ako ng kwarto. Aalis talaga ako!

Lakad pababa! Lakad! Lakad!

Iniwan ko yung Josh dun sa kwarto at bumaba na ako! Ayy! Nakakainis talaga siya!

Andun na ako sa may pintuan nang maalala ko. YUNG WALLET KO. T_T

Nawawala pala ang wallet ko. Tumigil ako sa paglakad. Huhuhu. Pano na ito?! Saan ako pupunta!

Di ko na ata kayang tingnan si Daryll. Lalo na pag anjan si Josh! My Ghad! Sino ang pwedeng makakatulong sa akin??? TT_TT

―Alyanna…‖

OMG. OMG. OMG. Si DAryll un! Ah! Baka sinabi na sa kanya ni Josh. Napapikit ako. Pero, di pa rin ako humaharap sa kanya.

TIBOK. TIBOK. TIBOK.

94

Naubusan ata ako ako ng supply ng oxygen! Huuh!

HINGA. HINGA. HINGA!

INHALE! EXHALE! INHALE! INHALE! INHALE!

Magsalita ka Yanna! Kausapin mo siya! Kapalan na ng Fes, GO!

―A….e…si Josh..may sinabi ba sayo?‖---yanna

Di ako makatingin sa kanya ng diretso. T_T Sagutin mo ako! Wag lang OO. PLEASE!

E pag Oo ang sinagot niya?! Ano na?! MAHIHIMATAY TALAGA AKO. T_T

95

―Hmm. Nasa taas pa yata si Josh. Inaway ka na naman niya?‖ ―Buti naman at wala! Siya kasi e…parang ewan!‖ para na talaga akong maiiyak nun. <shaky knees!> ―OK ka lang ba? Pagpasensiyahan mo na si Josh. Ako na ang magsosorry para sa kanya. Sorry.‖

Magsasalita na sa na ako nang marinig kong pababa na si Josh. Eto na po kami! Eto na talaga! Alyanna, ihanda mo na ang sarili mo sa kahihiyan. Huhuhu. T_T

AYOKONG MARINIG ANG SASABIHIN NI JOSH! PLEASE! TT_TT

―KUYA! KUYA! KUYA!‖---josh

Lalong nanginginig ang tuhod ko. Shocks! Parang awa mo na!!!! WAAAAGGGG!!!!

―Oh, may problema ka ba, Josh?!‖---Dayll ―Wala! Hahaha!‖

Ayan na! Tumatawa na naman si asungot! ASUNGOT TALAGA! Pahamak! Hmmp! T_T

―Wag mo nang awayin si Alyanna. Ulit.‖ ―Awayin?! Hindi ko siya inaaway! Hindi ko pa nga siya inaway. Ang bait ko kaya! Hahaha.Di ba Yanny?‖

96

Hindi daw inaaway? Sinungaling! Ayy! Kainis! Pigilan niyo ako, masasampal ko na ito! Hmmp!

Aha! Yanny? Kapal talaga! Kelan pa kami nagging close? Malapit na talaga ako mapuno sa asungot na ito. T_T

―Anong hindi! Lagi nga!‖ nasabi ko nalang sa kanya. Nakakainis na e! Alam ko, may balak na naman to! ―Nagsorry na ako sayo kanina. Diba?!‖---asungot ―Ngek ngek mo! Kelan yang kaninang yan?‖ ―Kuya, may sasabihin pala sayo si Yanny! Sige, sabihin mo na! Bilis! Hahaha!‖ ―Haaaaaaaa???? Wala naman kaya!‖ ―Di ako ang magsasabi!! Kasi kuya, sabi ni Yan---― ―JOSHWA! Wala akong sinasabing ganyan! Tumahimak ka!‖ ―Teka lang. Nahihilo na ako sa inyong dalawa ah.‖---Daryll ―Kasi kuya, narinig ko siya sabi niya---―

Bigla akong lumapit kay Josh para takpan ang bibig niya! Pwede ba! Manahimik ka na lang! Josh! SSSHHH! Hirap mo makaintindi ah!

―Yuck! Pwe! Wag mo nga akong hawakan!‖---josh ―Pumayag na ako sa kondisyon mo di ba? So, pwede, manahimik ka na! EERR!‖

97

Lumingon ako kay Daryll, nakatingin lang siya sa amin. Mukhang wala pa talaga siyang idea kung anong pinag uusapan namin. So, kailangan kong kumilos. Gumawa ng paraan. Bago mahuli ang lahat. GO YANNA! GO!

Bago ako makapagsalita, nakita kong nakangiti si Josh. Ngiting nakakaasar! At nagsalita na siya!

Wala na. Buko na ako. Parang matutunaw ako sa kinatatayuan ko. Huhuhu. Pumikit na lang ako at Tinakpan ang tenga ko para di marinig ang sasabihin ni Josh. T_T

SILENCE.

Naramdaman ko na lang na may humawak sa braso ko.

<ground>

Parang nakuryente ako dun sa hawak na yun ah. Pagbukas ko ng mata ko, nakita ko, si Daryll ang nakahawak sa akin. Ano ba to! Naiilang na tuloy ako. Sorry DAryll. T_T

Ewan ko nga rin. Mahirap bang paniwalaan na gusto ko na talaga siya? Di nyo naman ako masisisi diba? Diba? Diba?!

98

―Bakit di mo sinabi agad Alyanna?‖---Daryll

Ha?! Alam na niya?! Malamang! Sinabi na ata ni Mr. Asungot e. Pero, hindi siya nagalit? As in, hindi talaga? Hahahaha. <happy!>

Well, mukhang kailangan ko pa atang pasalamatan si Josh. Akala ko kasi, magagalit sakin si Daryll. Hindi naman pala! Yehey! Haha! THANK YOU JOSH!

Ang bait mo talaga DARYLL. Mas lalo kitang nagugustuhan! Hehehe.

―E kasi, nahihiya ako. OK lang ba sayo?‖ ―OK lang syempre.‖---DAryll

Tama ba ang rinig ko? Ok lang daw sa kanya? Hahaha! At nakasmile pa siya nung sinabi niya yun. OHHH!! Ang mga ngiting yan. Gusto ko yang Makita araw-araw.

―O, sinabi ko na kay kuya! Galit ka pa ba sa akin nyan??‖---josh ―Bakit naman ako magagalit sayo?? Mabait ka naman pala. Narealize ko ngayon ngayon lang. Mga 5 seconds ago.‖ ―Aba! Ako na nga ang nagsabi kay kuya, ginaganyan mo pa ako!‖ ―Hey, you two. Stop it.‖ Nakangiti pa rin siya. Hindi ba siya naiirita sa aming dalawa ni Josh? Ako, iritang irita na. Hmmp!

99

―I‘m sorry Daryll.‖ Medyo nagpacute pa ako ng pag smile. Ayee!! <blush> ―OK lang. Ano ka ba. Hehe. Tara, sabi mo, gutom ka na diba?‖---Daryll ―Haaaa? Kelan ko yan sinabi?!!!‖ yanna < o_o > ―Yun ang sinabi sa akin ni Josh e. Narinig ka daw niya na…‖ ―…..na???!‖---ako ―…na nagugutom ka na daw.‖

BASAG!

Nawala yung maganda kong ngiti. Akala ko….akala ko..alam na niya! EEEERRR! Ang feeling ko naman kasi. JJOOOOSSHHUUUA!!!!

Nakita ko siyang tumatawa! Nakakaasar talaga! LAgi ni akong pinagttripan.Kainis! May araw ka rin sa akin Asungot ka! Hmmp!

CHAPTER 9 [TILL THEY TAKE MY HEART AWAY] Character: PRINCE JOSUA RAMIREZ July 13, 2009 (Monday)

Hahaha! Ang sarap talagang asarin ang Yanny na ito. Iyakin kasi. Sumasakit ang tiyan ko sa katatawa sa kanya. Hahahaha!

100

Mga past 7 na ako nakarating ng bahay. Nagdate kasi kami ni Odyssey. Hehe. Alam na. Kailangan talaga yun para makumpleto ang araw ko. Lalo pa at bukas, monthsary na namin. Tinanong nga ako kung ano daw ang plano ko para bukas. Sabi ko pag iisipan ko pa lang. Hahaha! Pero ang totoo niyan, meron na talaga. Hindi ko lang sinabi sa kanya, kasi surprise nga diba?

Naeexcite na ako para bukas! Magugustuhan niya kaya ang surprise ko? Sigurado yun, ako pa! <wink!>

Pagpasok ko nang bahay,nakita ko si kuya. Nagluluto. Sinabihan niya ako na nasa taas si Alyanna. Yung kasama niyang babae kanina. Sinabihan na naman ako na wag ko yung awayin. Hello? Inaaway ko ba yun? Hindi ah. Pang iinis palang ang ginagawa ko sa kanya. Pag inaway ko yun, mas malala pa ang aabutin niya. Hahaha! Di ko na lang sinagot ang tanong ni kuya. Ayoko nga. Kahit sabihin kong hindi ko na yun aasarin, di ko pa rin yan mapipigilan. Hahaha! Adik kaya ako sa pang aasar. Talent ko kaya yun. Gusto ko lang ienhance. Hahaha!

Pag akyat ko ng kwarto ko, naisip ko munang hanapin kung nasaang room matutulog yung Alyanna. At yun! Andun pa sa malapit sa kwarto ko. Hahaha! Malas niya lang at andun siya. Para ngang baliw. Nagsasalita mag isa nung Makita ko. Pero, di ko naman naririnig yung sinasabi niya. Kaya yun, lumapit ako. At narinig ko! Rinig na rinig ko! Sinabihan niya akong asungot? Ha! Grabe, imbes na wala akong balak na awayin siya, ayun, bigla ko tuloy napag isipan na asarin ulit siya. Hahaha! Kasalanan naman niya e. Ok fine. Mas gaganahan akong asarin siya, kasi, may rason ako. Tinawag niya akong ASUNGOT! Yung kaninang pang aaway ko sa kanya, wala lang yun. Trip trip lang. Hehehe!

Tapos, binuksan ko ng kaunti yung pinto. Bukas naman talaga yun e, baka sabihin mo, pumapasok lang ako basta basta sa kwarto ng iba. Tapos, bigla akong nagsalita.

―May sasabihin ka pa ba??‖ sabi ko.

Nagulat ko ata siya. Haha! Sinadya ko naman talagang gulatin siya. Haha!

101

Tinanong niya ako kung kanina pa ako dun at kung narinig ko ang mga sinabi niya. May nililihim ito, naaamoy ko. Aalamin ko. Talaga! Bakit gusto kong malaman? Wala lang. Gusto ko lang. Hahaha!

Sinabihan niya ako na wag kong sabihin kay kuya ang mga narinig ko. Ang OA niya. Big deal ba yung narinig ko? Non sense nga. Haha! Wala na daw siyang mukhang maihaharap kay kuya kung magkataon. Ang OA! Nakakatawa talaga. Pinipigilan ko lang tumawa ng malakas. Haha!

Narinig ko lang naman na sinabihan niya ako ng ASUNGOT. Un lang! Un lang ang narinig ko. Un ba ang kinakatakot niyang sabihin ko kay kuya? Hindi naman ata.

Well hindi nga talaga yun. Hindi pala yun yung ayaw niyang malaman ni kuya. Hindi pala. Tsk.

Ganito kasi yun, sinasakyan ko na lang talaga yung mga sinasabi niya. Feeling ko kasi meron pa akong kailangang malaman. Meron naman talaga. Mamaya ko na sasabihin kung ano yun. Hehe.

Pumayag ako na hindi ko sasabihin kay kuya kung ano man ang ―narinig ko‖ kunwari. Haha! Basta susunod siya sa mga sasabihin at gusto kong mangyari. Akala ko nga, magtatatalak na naman at hindi papayag sa kondisyon ko. Kasi joke ko lang naman talaga iyon. Wala lang kasi akong ibang naisip na sabihin.

At! Yun! Pumayag siya! Haha! Huli ka! Problema na niya yun dahil pumayag siya. Di,sundin niya ang lahat na sasabihin ko. Bwahaha!

At nasabi niya niya rin ang kailangan kong malaman.

102

―Sabi mo yan ha! Wala kang sasabihin! Di mo sasabihin na narinig mong sinabi ko na may gusto ako sa kanya!!‖---sabi niya

Ano daw?? GUSTO NIYA SI KUYA?? Yun pala yun e! Hahahaha! Anak ng--- Agad-agd?? Kanina pa lang sila nagkakilala ah! Iba talaga ang kamandag ni kuya, pamatay!

Nakakatawa naman yong babae na ito. Yun lang naman pala e. Ano naman kung malaman yun ni kuya? Hay naku! Ganyan ba talaga ang mga babae?? Mahirap bang sabihin na crush mo ang isang tao?!!!

Hintay lang, baka nagjojoke lang din ito?? Baka pinagttripan lang din ako??

Pero, mukhang hindi naman e. Papayag ba siyang maging sunud-sunuran sa akin kung joke lang yung sinabi niya??

Anong sense nun? AHA! Baka ako talaga ang crush nito? Pwede! Hindi malabong mangyari yun. Sa gwapo kong ito! Tsk. <papogi!> Hahaha!

Pero, di na pwede, may Odyssey na ako no! OK, sige,iisipin ko na lang na totoo yung sinasabi niya. Kung hindi yun totoo, di, hindi. Wala namang mawawala sa akin. Hahaha!

Ipangbablackmail ko na lang sa kanya ung narinig kong sinabi niya para sumunod siya sa mga gusto kong mangyari. Wow! Parang magiging director pa ata ako. Gusto ko nito! Nyahaha! DIREK JOSH. Woo, ang cool! ~_^

103

Inasar ko pa siya at napuno na ata. Umalis siya ng kwarto. Ang sabi niya, aalis na daw talaga siya. Hindi ko alam kung sa kwarto lang o sa bahay na talaga.

E, ano naman ngayon? Di, umalis siya, di ko siya pipigilan. Asa naman siya. HAha!

Pumunta na ako sa kwarto ko. Pero, natatawa talaga ako sa mga sinabi niya at sa mga reaksyon niya. Pagkabihis ko, tumakbo agad ako pababa. Baka umalis talaga siya ng bahay, sayang naman ang pagiging director ko. Wew!

Paalis na nga talaga siya ng bahay. Pero, pinigilan ni kuya.

Hehe! Ayos to! Pagttripan ko nga ulit. E hindi rin naman siya makakaalis ng bahay, wala siyang pera panigurado. Bakit ko ba alam ang tungkol sa bagay na yun?? BASTA! <evl grin>

Sinabi ko na kay kuya na may gustong sabihin sa kanya si Yanny. Yanny na ang itatawag ko sa kanya. MAgandang pangalan para sa isang robot na susunod sa mga utos ko. Hahaha!

At nagalit si YAnny nang subukan kong sabihin kay kuya. Tinakpan pa ang bibig ko. Ew.

E hindi pa naman yung about sa pagkakagusto niya kay kuya ang sasabihin ko. Gagawa muna ako ng kwento. Hehe! DIREK JOSH, READY! LIGHTS, CAMERA, ACTION!

104

Tinakpan ni YAnna ang tenga niya. So malamang, hindi niya talaga narinig ang sinabi ko.

Ang sinabi ko lang naman kay kuya, narinig ko si Yanny na nagsabi na gutom na daw siya! Haha! Ang akala niya tuloy, sinabi ko na talaga kay kuya ung, un nga. Alam mo na yun. NA GUSTO NIYA SI KUYA! Feeling niya naman. Hahah! Kasalanan ko bang hindi niya narinig ang sinabi ko? Wahaha!

Tapos ito na. Lumalakad na kami papuntang dinning table. Actually, kumain na kami ni Odyssey sa labas kanina. Pero, ganito ta laga ako. Sabi ni kuya, mabilis lang talga ang metabolism ko?? AHH!! Malay ko sa mga terms na yan. Haha! In short, madaling magutom. Yun na lang para mas madaling maintindihan. Hahaha! Kaya, eto, kakain ulit ako.

Nauuna silang lumakad ni kuya. Di nasa likod nila ako. Biglang lumingon si Yanny sa akin at pinandilatan ako. Takot ako. Haha!

Sabi ni kuya, kumain daw kami ng tahimik. E di, sige. Pagod na rin ako sa pang-aasar sa kanya. May bukas pa naman. Hehe.

―May lakad kayo bukas ni Odyssey?‖ biglang natanong ni kuya.

Di ako sumagot.

―Hoy, Josh. Tinatanong ka ng kuya mo.‖

105

Di pa rin ako sumasagot.

Kain lang.

KAIN.

KAIN.

KAIN.

―Josh?‖---Kuya ―Ano??‖ ―Ay bingi…‖---yanny ―Sabi mo kasi kumain ng tahimik. Kaya di ako nagsasalita.‖ ―Ay, pilosopo…‖---yanny ―Ang ibig kong sabihin, wag kayong mag away habang kumakain.‖ ―Ah!!! Yun ba? Hahaha. Pwedeng magsori?? HAha!‖ ―Bakit kuya, sasama ka? Gusto mo, sabihan ko si Odyssey na isama si Ate Audrey??‖

106

Tiningnan ko si Yanny. Wala pa ata siyang alam kung sino si Ate Audrey.

―Si Audrey? Ansdito na siya?‖

Gulat na sabi ni kuya. HAhaha!

―Wala. Joke lang. Haha!‖

Tapos humarap ako kay Yanny.

―GF un ni kuya.‖ ―Josh.‖ Nakayukong sabi ni Kuya.

Nakakatawa yung reaksyon ng mukha nilang dalawa. Pareho pang namula. Haha! Si kuya, nakayuko lang at patuloy sa pagkain. Si Y Anny naman, nakita kong nagbuntong hininga. Nanghinayang ata nung malamang may GF si kuya. E, wala na naman talaga. Inaasar ko lang si kuya. HAha!

―Oo na kuya. Titigil na ako. Yanny, kain lang…‖

Tiningnan niya ako. Na parang nagtataka. Haha!

107

―…kaw naman ang manghuhugas ng mga pinagkainan natin e.‖ dugtong ko.

Hindi pumapayag si kuya, pero nagpumilit pa rin si Yanny. Sinabi ko kasi na paghindi siya ang gumawa nun, ibubuko ko siya kay kuya. HAha! Pero, syempre, sinabi ko un ng hindi naririnig ni kuya. Hehe.

Sakto lang talaga ang pagdating ni Yanny sa bahay namin. Nagpaalam kasi yung maid namin na uuwi muna sa kanila. Pumayag naman si kuya, kaya un. Kami lang dalawa ni kuya ang andito sa bahay. Kaya Yanny, kaw muna ang maid namin. Kung ayaw mo naman, maid k o nalang. Hahaha!

Sila mama at papa pala, minsan lang sila umuwi dito. May isa pa kasi kaming bahay malapit dun sa sentro. Medyo malayo-layo dito, so dun nalang sila umuuwi sa isa naming bahay. Kasi andun sila nagwowork. Dumadalaw kami dun minsan, sila rin pumupunta dito minsan.

Iniwan ko na si kuya at si Yanny a kusina at umakyat na ako sa kwarto ko. Tapos nahiga na ako sa kama.

Tiningnan ko yung cp ko. Ung cp ko na talaga. Nagpalitan na kasi kami ulit ni Odyssey. 20 texts messages. Puro na naman to unknown numbers. Makikipagtext mate. Watever! Wala akong panahon sa ganyang mga bagay. Iba na talaga pag gwapo at sikat sa skul. Haha!

Iniscan ko yung mga text. Baka may galing kay Odyssey. Meron nga 3 messages.

From: BABY ODYSSEY (6:38 pm)

108

Thank You sa araw na ito Josh. Napasaya mo na naman ako. Advance Happy 5th monthsary. I LOVE YOU!

From: BABY ODYSSEY (6:40 pm) Labas nalang tayo bukas, ha?! Parang wala ka kasing balak para bukas. Tampo ako. :‟( Hmmft!

From: BABY ODYSSEY (6:43 pm) May ibibigay ako sayo tomorrow. I LOVE YOU> Hope you‟ll like it. ^_^

Tinawagan ko siya agad. Nakahiga ako sa kama.

―Baby Josh!‖ ―Bhe! Namiss kita ah!‖ napatayo ako ng marinig ko ang boses niya. ―Bola! Hehe.‖ ―Ang sama nito. Namimiss nga kita, ok??‖ ―Ang sungit naman nito. LOVE YOU!‖ ―Kaw kasi e!‖ ―Ikaw talaga, hindi na mabiro. I miss you too Josh!‖ ―Hehe. Ayan! Sasabihin mo rin lang naman. Bhe?‖

109

―Bakit Josh?‖ ―Sorry.‖ ―Ha?! Para saan?‖ ―Hahaha! Wala. Nagddrama lang.‖ ―Ewan ko sayo. Hehe. I love you.‖ ―Matulog ka na.‖ ―Ayaw mo na akong kausap?‖ ―Gusto ko lang magpahinga ka ng maaga. Alam ko, napagod ka.‖ ―Ang daya naman! Gusto ko pang marinig ang boses mo e.‖

Matagal bago ako nagsalita ulit. Mga 20 seconds siguro. Haha. May hinanap kasi akong papel. Teka, nasaan na ba yun? Ayun! Haha.

―Josh? Huy, ano ba? Kung ayaw mo akong kausap, ibaba mo na lang. Kainis ka. Hmmp!‖

Si bhe ko talaga ang bilis magtampo. Naisip ko. Hehe. At nagsimula akong kumanta.

―hey now, are you listening? Can you hear me say?

110

Cause i will love you till they take my heart away. Believe I‟m here to stay. Cause I will love you till they take my heart away.‖

―Hoy, tapos na akong kumanta.‖

Sabi ko. di na kasi nagsalita si Odyssey pagkatapos kong kumanta.

―JOSSHUA!!‖ ―O?‖ ―Nakakainis ka!‖ ―Kumanta na nga ako, nakakainis pa.‖ ―Oo na. Maganda na ang boses mo. Hmmp!‖ ―Nakakainlove no? Hahaha! ‖ ―Uhmm. Yap. Hehe. Salamat.‖ ―Mahal kita Odyssey. Wag kang magsasawa sa akin ha? Wag mo akong iwan.‖ ―Hahaha! Di sayo bagay ang magdrama Josh.‖ ―Hahaha. Hindi ba? Ayos lang, basta ang mahalaga, bagay tayo! Sige, bye na.‖ ―Ok. Love you baby Josh!‖

111

―Mwuah! Hahaha. Bye, baby Odyssey.‖

Toot. Toot. Toot.

Yun! Nakausap ko na naman siya. Hay! Nakakamiss talaga si bhe. Di ko na siya kinausap ng matagal para matulog siya ng maaga. Para makapaghanda siya sa surprise ko bukas. Hehe. At ako, matutulog na rin.

Hintay nga pala! May naalala ako! Nasaan yung bag ko? Ayun! <binuksan ang bag>

Eto. Nasaakin pala ang Wallet. Kaninong wallet?? Kanino pa e di kay Yanny! Nakalimutan kong isauli agad e. Tsk. Pano ba to napunta sa akin?

Nung papunta na kasi ako sa skul kanina, nakita ko ito dun sa may gate. Ayun, pinulot ko. Hindi na ako bumalik para isauli, kasi malalate na ako sa skul. At yun siguro ang dahilan kung bakit andito ngayon si Yanny. Kasi wala siyang pera. Kawawang nilalang. Haha. Kasalanan ko pa pala. Tsk. Bukas ko nalang isasauli. Gusto ko nang matulog. TULOG NA. Gudnyt.

Good night, Baby Odyssey. I LOVE YOU.

CHAPTER 10 [MR. SUAVE] Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ July 14, 2009 (Tuesday)

112

Hindi pa tumutunog ang alarm tone ko, nagising na ako. Uy! Napaaga ang gising ko ngayon ah! Himala! Anong meron? AH! MONTHSARY NAMIN NGAYON! YUN YUN E! Hahaha! Where‘s mah cp? Where‘s mah cp? There you are. Come here boy!

TEXT.

TEXT.

TEXT.

To: BABY ODYSSEY (6:48 am) Wake up baby. I LOVE YOU. Happy Monthsary! Fourth Diba? Hahaha! Joke lang! FIFTH! 5 months na tayo. Ang sayasaya. Mwuah!

To: BABY ODYSSEY (6:50 am) Labas tayo mamaya. May surprise ako sayo! ^_^ I love you bhe. I love you. I LOVE YOU.

To: BABY ODYSSEY (6:52 am) Baby, pasok tayo ng maaga. Gusto na kitang Makita. Miss you! Ligo na ako. Hehe. Love you!

113

Hahaha! Musta naman. Ang ganda ganda talaga ng gising ko ngayon. Wag sanang masira. Wala sanang sumira. Hmm. Parang, gusto kong magpakabait sa araw na ito ah! Ano sa palagay mo?? Hahaha. OK josh, take a bath na.

BATH.

BATH.

BATH.

After 15 minutes, natapos na rin ako. WHISTLE. WHISTLE. Habang palabas ng bathroom. At uy! May tao! Ah! Si kuya pala. May tinitingnan siya. Hindi ko Makita kung ano, kasi nakatalikod siya sa akin.

―GOOD MORNING KUYA!‖ bati ko sa kanya

Nakatingin pa rin siya dun sa kung ano man yung bagay na hawak niya. Nilapitan ko nga.

―Hoy!! Kuya!! Matutunaw yan!! Hahaha!‖ ―Uy Josh. Ang aga mo ah. 7 palang, nakaligo kana? Himala.‖ ―Kuya, it‘s mah day! Remembah! Hahaha!‖

114

Habang tinitingnan ang sarili ko sa salamin. Ang pogi ko talaga. Hahaha. Nakakagana pa ang tugtog sa radio. Woooh!!! Haha.

“Ako si mr. suave, ooohhhh grabe! Habulin ng babae, araw man o gabi.” Oo, kumakanta ako.

SIPOL.

―Yeah. I know. Greetings! Make her happy, ok?!‖ ―Naman! Teka, ano ba yan?‖ ―I think this is Alyanna‘s wallet? How come?‖ ―Hoy! Di ko yan kinuha ah!‖

Tiningnan ko si kuya. Parang nagdududa kasi siya. Akala niya siguro, kinuha ko talaga yun. E napulot ko naman talaga yun diba?diba?

―I see.‖ ―Napulot ko lang yan kahapon! Dun sa may gate! Wag mo akong tingnan ng ganyan!‖ ―OK. iexplain mo nalang sa kanya yan later. ―Bakit ako pa! Ikaw na. Kayo naman ang close jan e! Uyy!! Hahaha!‖

Nakanguso kong sagot kay kuya. At inasar ko siya. Hahaha. Titig na titig kasi sa picture ni Yanny dun sa wallet.

115

―And para saan yun?‖ ―Kuya! Kanina mo pa tinitingnan ang picture ni Yanny o! Kunin mo na kaya.‖

Tapos nilagay na niya yung wallet sa bulsa niya.

―Hey, stop it. Baka marinig ka niya. Ano ka ba.‖ ―Asus! Kuya ha! Hahaha! Crush mo no??‖ ―Loko ka talaga. Tara, kain na tayo.‖

Iniwasan ang tanong ko?? O talagang wala lang talaga? Haha. Bahala na si kuya. Sabihin ko na kaya yung nalalaman ko? Yung narinig ko kay Yanny? Ay! Wag muna. Mabait ako ngayon. Ayaw ko ng kaaway. HAhaha!

―Sunod nalang ako kuya! Gisingin mo na lang muna si loves mo. Hahaha!‖

Lumabas na si kuya na umiiling-iling. HAhaha! Wala lang, gusto ko lang siyang tuksuhin kay Yanny. Ok, mukhang bagay naman sila e. Pero, Malabo pa rin ang Daryll-Alyanna love team. Si Yanny ang andun na. Gusto na niya daw si kuya. Totoo kaya yun? Ewan ko. Hahaha. Pero, si kuya, asa ka naman dun. Ang dakilang bigo. Ang kawawang magandang nilalang na kapatid ng mas magandang nilalang! Hahaha.

Inihanda ko na muna ang mga dadalhin ko sa skul. Hindi yung mga notebook at book. Haiis. Hindi uso sa akin yan. Ano ba. Hahaha! Yung….

116

COUPLE SHIRT, CHECK! Gift ko para kay Bhe. COUPLE BRACELET, CHECK! Gift ko pa rin sa kanya. Kanino pa ba. Hahaha! At syempre, hindi ko pwedeng maiwan ang box na yun! Ayun oh! 6 by 6 by 6 inches siguro ang dimension. Hahaha. Ah, tinatanong mo kung ano ang laman? Sige, sasabihin ko na…..

SECRET!! Hahaha!

Paglabas ko ng kwarto, palabas na rin si Yanny. Hehe. Ok, hindi ko siya aasarin ngayon. Magiging mabait ako sa kanya. Weeeh? Di nga? Hahaha. Ngayon lang naman.

Umagang umaga, nakasimangot siya. Ano ba yan. Tsk.

―Hoy…‖ sabi ko sa kanya ―Bakit? Mang aasar ka na naman? Pwede ba, umagang umaga. Hmmp.‖ ―Magpapakabait ako ngayong araw! Hahaha!‖ ―Whatever. Alam mo pala ang word na ‗magpapakabait‘?‖ <taas kilay> ―Hahaha! Hindi nga kita papatulan ngayon…‖ ―…wag ka lang talagang magpumilit kasi, ibubuko kita! Hahaha!‖ dugtong ko ―Ai naman kasi! Akala ko, nakalimutan mo na! Ok fine! Good morning Josh!‖ nakangiti na niyang sabi ―Yan! Smile ka lang. Malay mo, magustuhan ka rin ni kuya. Hahaha!‖ at naglakad na ako pababa

117

―Ano ka ba? Baka marinig ka niya!‖

Tumigil ako sa paglalakad. Hinarap ko si Yanny.

―Pero, susunod ka pa rin sa gusto kong mangyari. OK!‖

nakatayo pa rin ako sa pangalawang baitang ng hagdanan galing sa taas.

―Ano ba yan! Sige na nga.‖ Tapos, lumakad na siya. ―Isa lang ang ipapagawa ko sayo ngayong araw.‖

Tumigil siya dun sa harap ko.

―Sabi mo yan ha! Isa lang. Ano, yun?‖ nakapameywang niyang sabi. ―Bawal kang sumimangot! Haha!‖ tapos naglakad na ako pababa. ―Bakit??!!‖ nagulat pa ata siya sa utos ko. Hahaha! ―Kasi, monthsary namin ngayon. Ayokong makasagap ng bad aura! Intiendes?‖ habang patuloy pa rin ako sa paglakad. ―Ang weird mo. Pero, sige, kaya ko yan.‖

118

Nagsisimula na kaming kumain. Napansin kong, panay ang tingin ni Yanny kay kuya. Sinipa ko nga. Mahina lang naman! Mabait ako ngayon diba?? Haha.

Tiningnan niya ako ng nakasmile. Nagpacute pa! Sabagay, utos ko pala yun sa kanya. Hehe.

―Kuya, baka gabihin ako ng uwi mamaya.‖ ―I anticipated that already. Hehe. Ingat lang, ok?‖ ―Hahaha. E kayo ni yanny? Wala kayong balak magdate?‖---josh ―Date??!!‖

sabay nilang sabi. Hindi naman halatang nagulat sila sa sinabi ko. HAHAHA!

―Ang OA nyo naman. Friendly date lang naman ang tinutukoy ko. Hahaha!‖ ―Well, you have a point. I‘m sorry. Hehe. It‘s up to…..you, Alyanna.‖

tapos tiningnan ni kuya si Yanny na dati nang nakatingin sa kanya na biglang binawi ang tingin dahil sa nilingon nga siya ni kuya. Huu! Haha. Napaghahalata. Tsk.

―Wala akong pera e. Nawala yung wallet ko diba?‖ nakasimangot niyang sabi ―Hoy!! Bawal yan!‖ at nag smile siya ulit. Haha. Takot talagang malaman ni kuya? Hahaha!

119

―Napulot daw pala ni Joshua oh.‖ Binigay ni kuya yung wallet ―ANG WALLET KOOOOO!!‖ tumayo siya at kinuha yung wallet. At niyakap? Haha! Napakamot ako sa ulo. ―Magpasalamat ka sa akin. Hoy.‖---josh ―Salamat Josh. Thank you talaga!! Eeeee!!‖

napangiti si kuya sa reaksyon ni Yanny. Nakakatawa naman talaga. Parang bata. Haha.

―Di, aalis ka na niyan?‖ tumigil siya sa pagtawa at naupo ulit nang sinabi ko iyon. Ayaw niya pa siguro HAha. ―Pwedeng bukas na lang? Kung ok lang. Kung hindi, e di….aalis na ako.‖ ―Ang drama mo! Kumain ka na nga.‖ Sabi ko sa kanya. ―Tapos manghuhugas na naman ako?‖—tanong ni Yanny ―Kung papayagan ka ni kuya, bahala ka. Hahaha.‖ ―Alyanna, you can stay here, anytime and as long as you want.‖---kuya ―Salamat.‖---yanny <pacute> Hahaha. ―Yung box pala! Naiwan ko dun sa kwarto! Yanny, kunin mo. Please! Basta red yun. Tenkyu!‖ ―Haah?? Ako?? Ah…o, sige na nga. Nagplease ka naman e. Hmmp.‖ Tumayo na siya at tumayo rin si kuya. Nagkatinginan sila. Uyy!! Haha. ―Ako na ang kukuha. Alyanna, face your breakfast nalang.‖

Nakangiting sabi ni kuya at naglakad na siya papuntang taas. Si Yanny naman, ngumiti at umupo nalang ulit. Sinusundan niya ng tingin si kuya.

120

Nung andun na si kuya sa kalagitnaan ng hagdanan, nagsalita si Yanny.

―Buti pa ang kuya mo, gentleman.‖ Pinandilatan pa ako habang sinasabi yun. Aba! ―Ganun din kaya ako! Pero, sa gf ko lang. Kay Odyssey lang!‖ ―Fine. Fine. Fine.Buti at napagtitiisan ka ng gf mo no?!‖

Gusto ata talaga nito na inaaway ko siya. Isa pa, papatulan ko na. OOPS! Wag mo nang sirain ang umaga mo josh, RELAX!

―Mahal niya ako. Kumain ka na nga lang.‖ ―O, parang naging seryoso ka ata? Ang bait mong tingnan pag ganyan ka. Hehe. Ikaw ba yan?!‖ ―KUYAAAAH!!!‖ ―Nag bibiro lang naman ako, ano ba!‖ ―Tinatawag ko lang, ang tagal kasi. Hahaha. Excited ka maxado!‖

Pagkababa ni kuya nilagay ko na sa bag yung box na red at umalis na rin ako agad. Mga 8 na cguro yun. Sakto, nagtext si Odyssey, papunta na rin daw siya. Nakakatamad magcommute, kaya magmomotor nalang ako para may service kami ni bhe para mamaya. Hehehe.

VVVVRRRRRRRRRROOOOOOOOMMMMMMMMM!!!!

121

CHAPTER 11 [YOU] Character: ODYSSEY AGUILAR July 14, 2009 (Tuesday)

GOOOOOOOODDDDDDD MOOOOOOOORNNIINNGGGGGG!!!!

Maaga akong nagising ngayon. At maganda ang gising ko. Bago kasi ako matulog, tinawagan at kinantahan ako ni baby Josh. Grabe, walang kupas ang ganda talaga ng boses niya. Kaya nga siya sikat sa skul kasi siya ang Vocal-guitarist ng banda nilang RoYAL Prince. At sila ang pinakasikat na banda sa District namin. Hindi lang sa skul. Lalo na kung maririnig mong kumanta ng live, Oh my. Hihimatayin ata ako. Hihihi.

Pagkatapos kong kumain, naligo na ako agad. Nagtext kasi si baby Josh na pumasok ako ng maaga. Well, kahit di niya sabihin yun, papasok talaga ako ng maaga. Hihihi.

Gusto ko na talaga siyang Makita. Gusto ko nang ibigay yung regalo ko sa kanya. MASKARA. Ang dami kasing nagkakacrush dun. Ang daming nagtetext. Parang ang gwapo-gwapo naman. Hmmft! Gwapo naman talaga. Hihihi. Pero, masungit siyang makitungo sa iba lalo na pagbabae. Ayaw niya daw kasi akong magselos. Sweet! Hihihi. Aba, dapat lang. Kasi, ganun din ako sa ibang guy.

122

Joke lang pala yung sinabi ko kanina. Hindi naman talaga maskara ang ibibigay ko sa kanya. Hihihi. Isang ring. Yep. Isang SINGSING. Di ko naman siya yayayain magpakasal. Yun lang talaga ang naisip kong iregalo sa kanya. Siya kaya may, ireregalo sa akin? Kuripot pa naman din yun minsan. Hihihi. Pero, ok lang kung wala. Basta, makakasama ko siya ngayong araw. Pero, may nabanggit siyang surprise daw? Ano naman kaya yun? Haii, si josh talaga mahilig sa surprises.

Palagi niya kasi akong ginugulat. As in madalas. Sinabihan ko na nga siyang, ayaw ko ng ginugulat ako. Wala pa rin, matigas talaga ang ulo. Ganun talaga si josh. Well, sanay naman na rin ako. Namimiss ko rin minsan ang ugali niyang ganun. Hihihi.

Ito yung ilan sa mga instances ng pang-gugulat niya sa akin:

Nung isang linggo, nasa library ako, gulatin ba naman ako! Syempre, napasigaw ako. Wala talaga iyong pinipiling lugar. Hihihi. Napagalitan tuloy kami nung librarian. Nakakahiya. Pero kay Josh, parang wala lang yun, actually, nakangiti pa siya habang pinapagalitan kami. Kinukurot ko nga para tumigil sa ka-iismile, aba, lalo pang nagpapacute. Natatawa nga ako. Pinigilan ko lang. Hihihi. Ang lakas pa naman ng boses nung librarian. Rinig na rinig ata sa buong library. After kaming pagalitan, lumabas na kami. Syempre, ako, nakayuko. Si Josh, Chinup pa. At nung, andun na kami sa may pintuan, tinawag pa ni Josh yung librarian! At tinuro niya ung malaking SILENCE PLEASE na nakadikit dun sa wall ng library. Tapos, hinila na niya ako at tumakbo na kami. Tinanong ko siya kung bakit niya ginawa yun, maingay daw kasi yung librarian. Oo nga naman. Hihihi. Hindi niya napansin, nasa hagdan na pala kami, ayun, muntik pa siyang mahulog! Hihihi. Ang tanong, makakaya ko pa kayang pumasok ulit sa library?

Eto pa, Sunday nun. Niyaya niya akong mamasyal dun sa park. Ofcourse, pumayag ako. Hihihi. Nagpaalam siyang mag-siCR muna. Sinabi ko, bilisan lang niya. Alangan namang sumama pa ako sa kanya. Nagflying kiss pa siya sa akin at naupo na ako dun sa isang bench. 10 minutes na ang nakalipas, wala pa rin si josh. So, pupuntahan ko na sana. Pero, naisip ko, baka maghanapan lang kami kung umalis pa ako dun. Naiwan ko pa naman yung cp ko nun. So, naghintay pa ako ng ilang minutes. Tapos. ―BOOOO!!‖ andun na siya sa likod ko. Ginulat ako ni Josh! Ginulat niya na naman ako. Hmmft! Syempre, gulat na gulat ako. Para ngang nahulog ang puso ko ng mga time na yun Hihihi. Ang lakas-lakas kaya ng boses ni Josh, nagtinginan pa nga sa amin yung mga taong andun. Ang hindi namin napansin, may dumaan palang nagtitinda ng balloon sa harap ko. Nagulat din, kaya ayun. Bye, balloon! Sinasabayan pa ni Josh ng kanta ung paglipad ng lobo. ―Ako ay may lobo, lumipad sa langit….‖ Nakakaawa nga yung tindero. Binayaran din naman ni Josh yun. Sinabihan ko kasi na hindi ko siya

123

papansinin kung di na yun gagawin. And I mean what I say. Nawalan tuloy siya ng 1000plus. 1100 to be exact. Umuwi tuloy siyang nakasimangot. Hihihi.

At marami pang mga instances ng pang-gugulat. And everytime niya yun ginagawa, laging may kasunod na karma. Nakakatawa. Hihihi. Pero, hindi pa rin talaga siya tumitigil. Well, it‘s up to him. Basta ako, sinabihan ko na siya about dun sa napapansin kong karma na nangyayari sa kanya pag nang-gugulat siya. Hihihi.

Ewan ko lang kung kelan ang susunod. Basta, paghahandaan ko na. Yung sinabi niyang surprise, paghahandaan ko yun. Actually, pinaghandaan ko na. Ready na ako para dun!! Hihihi.

Hmmft. May nagtext pala. Si Josh siguro. Tiningnan ko. Hindi pala. Binura ko agad ang text. Medyo nabadtrip ako dun sa text at the same time, natakot din. Pero, naisip ko, hindi niya naman siguro yun kayang gawin. Haii, ayokong mag isip ng kung anu-ano ngayon. Magfofocus nalang ako kay Josh. Ok. Yun nga talaga ang dapat kong gawin.

After kong maiprepare yung mga books ko, umalis na ako agad. Pupunta nang school baka andun na si Josh sa tagpuan namin, sa rooftop.

Sa gate palang, marami ng nag-gigreet sa akin.

―Happy monthsary sa inyo!‖ ―Ang swerte mo kay Prince Joshua, girl. Hapi monthsary sainyo.‖ ―Sabi ni Josh, igreet ka daw namin. Happy monthsary sa inyo.‖ ―Uy,sana magtagal pa kayo.‖

124

Yung iba, nagchichismisan. About din naman sa amin ni Josh.

―Monthsary nila ni Joshua ngayon.‖ ―Sino yun?‖ ―Si Prince!‖ ―Ah, yung vocalist? Swerte naman niya no?‖

Nakangiti tuloy ako habang naglalakad. At marami pa ring bumabati sa akin. Yung mga nakakasalubong ko, halos lahat sila bumabati. Ganun ba talaga ang hatak ni Josh sa mga tao dito? Sinabihan lang sila na gawin to, susunod naman. Sabagay, sikat nga pala siya dito, wala na akong magagawa dun. Hihihi.

Haii, salamat, nakarating na din ako sa rooftop. Ang layo nito ah. Pero, pagpasok ko, wala pa si Baby Josh. So, nauna pa pala ako sa kanya. Pagtingin ko sa relo ko, 8:45 palang. Maaga pa naman. 10 pa naman ang klase namin.

So yun, tumingin tingin muna ako sa paligid. Lumapit ako dun sa edge ng rooftop. Tumingin ako sa baba. Safe naman kasi, may harang naman. Kaya hindi ako natatakot mahulog. Hihihi. Marami rami na ang students na pumapasok. Yung iba, nagwiwave pa sa akin. Yung iba naman, sumisigaw pa, na Happy Monthsary daw sa amin ni Josh. Haii, umpisa pa lang ng araw ko, pinapasaya na ako ni Josh. Paano na kaya kung dumating na siya? Di aapaw na talaga ako sa kasiyahan? Hihihi.

―BOOOOH!‖ ―AHHHHH!! Ano ba!!‖

125

Panigurado, si Josh na ito! Paglingon ko, pumikit ako. Dumilat ako ulit. Si Baby Josh nga. Pero, may nag iba sa kanya! Shet. Mas lalo siyang gumwapo sa bago niyang gupit. At nagpahighlight pa talaga ng color red sa buhok. He looks so, HANDSOME. Very Handsome! Di nga ako makapagsalita. At naala la ko, ginulat niya na naman ako. Una, yung ―BOOOOH!‖ niya, pangalawa, yung itsura niya. Bawing bawi sa ayos niya ngayon, kakalimutan ko nalang yung pang-gugulat niya. Hihihi.

―Nagulat ba kita? Ha, bhe? Hehe!‖

Hinawakan niya agad ang kamay ko. Nang mahigpit.

―Ay hindi. Hindi ako nagulat! Hmmft! Hihi.‖ ―HAPPY MONTHSARY ODYSSEY! I LOVE YOU SO MUCH!‖

Sigaw ni Josh. Inulit niya pa ng ilang beses. Maraming beses. Hihihi. Ang kulit kulit talaga ni Josh, parang bata. But, I like it. I love it. Masar ap pakinggan.

―HAPPY MONTHSARY PRINCE JOSHUA! I LOVE YOU SO MUCH!‖

Sinigaw ko rin. Ang sarap ipagsigawang mahal ko siya. Mahal ko naman talaga itong si yabang e. Hihihi.

126

―Bhe, alam ko, may sasabihin ka! Sabihin mo na. Hahaha.‖—baby josh ―Ha?! Meron nga. Mahal kita.‖ Nakangiti kong sabi sa kanya. ―Oo, alam ko na yan. Ang tinutukoy ko ito o…baby josh, ang gwapo mo. Mas lalo kang gumwapo. Pakiss nga. Hahaha!‖

Sinabi niya yun habang ginagaya ang boses ko. Nakakatawa talaga si Josh. Tawa ako ng tawa.

―Ang kapal nito! Oo na, gwapo ka na. Matagal ko nang alam yan. Hihihi.‖ ―So, magpapakiss ka nga??! Hahaha!‖ ―Ha? Wala akong sinabing ganyan Joshua.‖ ―A, ayaw mo pala? Hehehe.‖

Nilapit niya yung mukha niya sa akin. Kinindatan pa ako. Ano to, akitan??! Hihihi. Oo na josh, kaakit akit ka na.

―Wala rin akong sinabing ganyan.‖

At sabay kaming tumawa. Hihihi. Ang saya saya ko talaga pagkasama ko siya. Sana, ganito lagi.

―OK, ikikiss kita. Magplease ka muna! Hahaha!‖ ―Ang kapal mo talaga no. Nagkakulay lang ang buhok mo, ganyan ka na. Hihihi.‖

127

―Bhe! Tingnan mo yun oh!!‖ may tinuro siya sa taas. Tiningnan ko naman. ―Wala naman e.‖ sabi ko, kasabay ng pagharap ko sa kanya. ―Pakiss. Mwuah! Hahaha!‖ ―Para ka talagang sira Josh!‖ ―Asus, gusto mo lang naman! Diba?diba? Hahaha.‖

Tapos ako naman ang kumiss sa kanya, sa cheek. Hihihi.

―Chansing ka na naman bhe! Hahaha!‖ ―Ang kapal mo talaga. Feeling mo naman gwapo ka. Hihihi!‖ ―Hindi ko nafefeel yan. Alam ko na yan noon pa!‖

Umupo na kami ni Josh dun sa floor.

Hihihi. Naku, ganyan talaga yan si Joshua. Walang araw na hindi niya sinasabing gwapo siya. Well, totoo naman. Pero, kailangan talagang paulit-ulit? Oo na! Gwapo ka na. Gwapo ka na! Hihihi.

Andito lang kami sa rooftop hanggang sa mag 10am. Haii, ang dali talaga ng oras pagkasama ko si Josh. Ang saya-saya talaga. I love you talaga baby josh. Mwuah!

128

―Baby, 10 am na po. Let‘s go na?‖ nakangiti kong sabi sa kanya. Siya naman, nakatingin lang sa akin habang nakasmile. Ang gwapo niya lalo pagnakasmile siya. Hihihi. ―Hintay lang bhe. Hindi pa nga tayo nagtatagal dito. Maya na lang, sige na. Ha? Tenkyu! I love you. Hehehe.‖ ―Nagpapaawa ka na naman. Hmmft! Pasalamat ka, gusto ko rin. Hihi. 5 minutes lang.‖ ―Ok,ok. Gusto ko lang hawakan ang kamay mo. Mahal kita.‖

Nakita ko, nakapikit siya. Sinandal ung ulo niya sa balikat ko. Wait, dapat, ako ako ang gagawa niyan sayo ah! Hmmft! Sige na nga, para maiba naman.

After 5 minutes. Andun pa rin kami. After another 5 minutes. Andun pa rin. Hihihi. Magcucut ba kami ng class?

―Josh, 10 minutes na ang nakalipas. Tara na. may mamaya pa naman.‖ ―Ok,sige na nga. Tara!‖

Tapos, bumaba na kami. Magkahawak pa rin ang kamay. Pagdating namin sa room, andun na nga si Ma‘am LJ. Hihihi.

Sinabihan ko si Josh na bitiwan na ang kamay ko, pero, dirediretso lang siya sa pagpasok. Hila ako.

Medyo nagbubulungan pa nga yung mga classmate namin dahil sa new look ni Josh. Hihihi. Bagay talaga sa kanya.

129

―Good morning Ma‘am!‖ sabay kaming dalawa ―And you are 15 minutes late. What‘s that HH? Holding hands?‖—Ma‘am LJ ―HH is a Simple, silent but Romantic and Artistic way of telling every person that i love her and she‘s mine. Mine alone!‖—baby josh

Haha. At talagang English pa ha? Nice one Josh! I love you. Nagpalakpakan rin yung mga classmate namin. And, pati si Ma‘am?? Hihihi. Naupo na kami dun sa seat namin. Magkatabi lang naman kami kaya, hindi pa rin binibitawan ni Josh ang Kamay ko.

Natapos ung 3 hour class namin kay Ma‘am, pero, magkahawak pa rin kami. Hihihi. Ayaw bitiwan ni Josh e. Syempre, ayaw ko rin. Pero infairness, nakinig kami kay Ma‘am LJ habang nagkaklase kanina. Nasisingit kasi ang LOVE sa usapan, e nakakarelate kami, so yun. We find it interesting.

12 na natapos yung class namin, so yun niyaya na ako ni Josh na kumain. Sabi niya, magjollibee nalang daw kami, siya ang bahala sa lahat. So, nagjollibee nga kami. At grabe! Grabe ang inorder niya. Dadalawa lang naman kami. Well, alam ko naman na mauubos yun lahat ni Josh, ang takaw kaya nito! Hihihi.

At tama nga ako ang dami talaga ng nakain niya. 1 hour ata kami dun e. Hihihi. After naming maglunch, naglibot -libot muna kami sa mall. Magkaholdinghands pa rin kami. Ang walang kasawaang paghoholding hands. Hihihi.

Pumunta kami sa isang photo booth. Todo pacute naman si Josh. Hihihi. Para talagang bata. Hinihingan niya pa nga ng discount yung bantay dun, tutal naman daw, gwapo siya. Pati ba naman dito, nagyayabang siya? Haii, naku. Tumatawa lang yung bantay. At pumayag rin na bigyan kami ng discount. Hihihi. Ang galing talaga ni Josh!!

130

Next top-up, sa game center. Naglaro lang kami ng video games. Hihihi. Yun ang gusto ni Josh e. So, pinagbigyan ko na. Nakakaenjoy din pala yun. Sa laro nga ba talaga ang enjoy, o dahil alam ko lang na kasama ko si Josh? Hihihi. OK, both!

Mga 10 minutes before magtwo, nagdecide na kaming bumalik sa school. May isang class pa kasi kami. Sa computer laboratory ang room namin. And inarrange kami dun alphabeticalized, so no choice, maghihiwalay kami ni Josh. Aguilar kasi ako, Ramirez naman siya. Haii, gusto ko sana siyang makatabi. Well, ok na rin ito. May activity kasi kami. Baka hindi lang ako makaconcentrate pag katabi ko si Joshua. Hihihi.

Haii, sakit sa mata. Good for 3 hours talaga ang activity namin kaya di ko na namalayan yung oras. Time na pala. Nagbell na kasi. Tapos yun, pinasave na sa amin yung mga work namin. Hindi nga sana ako makakatapos, buti nalang, tinulungan ako ni Mariel. Hihihi. Classmate ko rin siya and one of my bff. The other one is Fritzie.

After nun, lumabas na kami. Hinahanap ko si Josh, pero, hindi ko siya Makita. Tinanong ko sila Mariel kung nakita nila, oo da w. Nung pagbell, lumabas na daw si Josh. Hmm. Saan kaya yun pupunta? Hindi man lang nagpaalam sa akin. Nakakatampo. Hmmft!

So, tumambay muna kami nila Mariel at Fritzie dito sa may corridor. Nagkwentuhan. Nagtawanan. Pag tingin ko ulit sa relo ko, 6 na pala. Pero, wala pa rin si Josh. Umuwi na kaya siya? Baka nga. So, dito na matatapos ang araw namin? OK lang, naging Masaya naman ako ngayong araw. Hihihi. Pero, di ko pa pala naibiigay sa kanya itong gift ko. Gusto ko sana, ngayon ko ibibigay to sa kanya. Sayang naman. Bigla tuloy akong nalungkot. TT_TT

Nagyaya na lang akong lumabas. Nang malapit na kami sa gate, nakita ko siya. Oo, si Josh. Nakasakay sa motor niya. Anjan lang pala siya. Hinihintay niya kaya ako? Wala man lang kasi siyang pasabi. Nilapitan namin siya. Nakangiti lang siya.

―Joshua, kanina ka pa nito hinahanap o!‖ sumbong ni Mariel ―Umalis kasi, hindi man lang nagpaalam! Kainis ka talaga!‖ sabi ko naman. Nakakainis naman talaga e. Hmmft!

131

―Sorry na. So, tara na?‖---baby josh ―Uy! May date sila! Ayee!‖ pang aasar nung dalawa. ―Mariel, Fritz, sunod nalang kayo sa gym ha! Hehehe.‖ ―Anong meron?!‖ sabay sabay naming tanong kay Joshua. ―Basta! Sumakay ka na lang! Tara na! Hoy kayong dalawa, sunod kayo ha! BILIS!‖

Tapos, pinatakbo na niya yung motor papunta sa gym ng school. Bukas yung gate, maliwanag sa loob ng gym at, maraming tao. Bakit kaya? Anong nangyayari? Anong mangyayari? Tuloy tuloy lang si Josh. Pinasok yung motor niya dun sa gitna, sa loob ng gym. Pinababa na niya ako. Pero, promise, hindi ko talaga alam kung ano ang nangyayari.

JOSH!!

―Ano ba ito? Bakit tayo nandito? Bakit maraming tao?‖ Sunod sunod kong tanong. ―Basta umupo ka na dun o!‖ tinuturo niya yung monoblock, ung nag iisang monoblock na upuan dun sa gitna ng gym. ―Bakit ako lang ang andito? Dun na lang tayo sa bleacher o!‖ ―Umupo ka na lang dun. OK?‖

Sinunod ko lang ang sinabi niya. Di na ako masyadong nagtanong, kasi nalilito rin ako kung ano ang nangyayari. Namalayan ko n a lang, wala na naman si Joshua. Aii! Ano ba yan, iniwan na naman ako. Huhuhu. Ano ba talaga ang nangyayari? Nakita ko si Mariel at Fritzie nakaupo na sa bleacher sa bandang left. Nakangiti sila sa akin. Ngumiti rin ako pabalik. Ang lakas ng tibok ng puso ko.

132

Tumingin ako sa palibot.

Ganito ang sitwasyon, halos puno ng mga students yung left and right bleachers ng gym. Tapos ako, mag-isa dito sa gitna, nakaharap sa stage? Anong kalokohan ba ito? Naisip ko. Parang gusto ko nang umalis at tumabi nalang kina Mariel. Hinanap ko muna si Joshua, pero, wala talaga. Tapos, sumagi bigla sa isip ko yung sinasabi ni Josh na SURPRISE. Ito na ba iyon? EWAN!

Tapos biglang nag open yung spot light ng stage.

Nagsigawan ang mga tao sa loob ng gym.

Tiningnan ko kung anong meron. Kung sino ang andun.

FLASH!

Pagbukas ng isa pang spot light, nakita ko na siya. Si Joshua, kasama yung bandmates niya. Oh ayan na ang pinakasikat na banda sa school. Nasa harap ko na. Ang RoYAL Prince. Napangiti ako bigla nang ngumiti sa akin si Joshua. Lalong lumakas ang hiyawan ng tao dun sa loob. Ako naman, umupo nalang, nanginginig kasi ang tuhod ko. Ewan, iba ang feeling. Parang…para akong lumulutang.

Nagsalita si Josh. Rinig na rinig sa loob kasi, bawat sulok ng gym may speaker.

―HINDI NINYO PAGSISISIHAN ANG PAGPUNTA NINYO DITO!‖

133

Nagpalakpakan na naman sila. Nagsisigawan. Yung mga babae, sumisigaw ng I LOVE YOU JOSHUA. Yung iba sinisigaw ang RoYAL Prince. Paulit-ulit. Paulit-ulit.

―GUSTO KO LANG MALAMAN NIYO NA MAHAL NA MAHAL KO SIYA.‖ Sabay turo sa akin.

Sigawan na naman. Sigawan na napakasarap pakinggan. Ang saya saya ko. Salamat Joshua. TT_TT <tears of joy>

―HANDA NA BA KAYO!!!‖ dumagundong sa buong gym yung sinabi niya.

At tiningnan niya yung mga nakaupo sa bleachers.

―OO!!!!‖ sagot ng mga tao.

―IKAW, handa ka na ba?‖ tumingin siya sa akin. Tinitigan ko lang siya. Ngumiti.

Sumenyas si Josh sa light operator na nasa gilid ng stage at biglang nagsara ang lahat ng ilaw, maliban lang yung andun sa stage. Napagisip-isip ko, buti naman para di ako masyadong pagtinginan ng mga tao. Pero, bakit ba ako nahihiya? Dapat nga, maging proud pa ako e. E, kasi si Josh! Ginulat niya ako. Ginulat na naman niya ako. Pero, sa lahat na panggugulat na ginawa niya, ito na ang pinaka masaya. Ang pinakamasaya! <happy!>

134

Tapos, biglang…

FLASH!

May isa pang spot light na bumukas. Umikot-ikot muna iyon sa mga tao dun sa loob ng gym, dinadaanan yung mga taong nakaupo sa bleachers. Ako naman, sinusundan lang ng tingin yung spot light habang nakaupo. Nakakatuwa. Sinundan ko iyon ng tingin hanggang sa tumigil ito.

Nakakasilaw.

Tumigil ito sa paggalaw. At sa akin na nakatutok.

Nagsigawan na naman yung mga tao sa loob ng gym. Haii. Iba pala talaga pag sikat ang bf mo no? Instant sikat ka rin. Hihihi.

So, ngayon, yung stage lang ang may ilaw, kung nasaan naroroon sila Joshua, at yung monoblock, kung nasaan ako nakaupo. Nakita kong kumindat si Josh sa akin. Naku, parang gusto ko siyang lapitan at batukan! Di man lang niya ako inabisuhan na may ganito palang mangyayari.

Kung may sakit ako sa puso, siguro, nasa ospital na ako sa mga oras na ito. Hindi pala sapat yung paghahandang ginawa ko kagabi. Kasi, hanggang ngayon, ang lakas lakas pa rin ng pintig ng puso ko dala ng matinding pagkagulat.

135

This is really what we call SURPRISE! Josh, I like it. I love it and I do really love it.

Kahit almost 10 meters ang layo ko kay Josh, pansin na pansin ko pa rin ang kagwapuhan niya. Oo nga, gwapo nga palang talaga siya gaya ng palagi niyang sinasabi. Pero, ngayon, iba, mas gumwapo lalo siya sa paningin ko. Hihihi. Ang weird nga. Lalo na siguro pagkumanta siya. Haii! Kagabi, kinantahan niya lang ako thru phone, pero ngayon, live na Kasama niya pa ang banda niya! ^_^ <so happy!>

At nagsigawan na naman ang mga tao. Ang sigaw nila, malakas na malakas, nakakabingi, pero, nagsisilbing musika sa aking pandinig. Lumakas pa lalo, palakas ng palakas. Nasapawan ng tunay na musika ang sigawan nila nang magsimula nang tumugtog ang RoYAL Prince.

Ang ganda.

Ang galing.

Nakakainlove.

Dumagundong sa buong gym ang tunog ng instruments nila. Lalong naging‖wild‖ yung mga tao nung nagsimula nang kumanta si Josh. Yung PRINCE ko. Pati na ako, parang gustong sumigaw. Pero, di ako makapagsalita. Hanggang ngayon, nawiwindang pa rin ako sa mga nangyayari.

Now playing: YOU (Basil Valdez)---uh oh! Live!

136

You give me hope, The strength, the will to keep on; No one else can make me feel this way And only you Can bring out all the best I can do; I believe you turn the tide And make me feel real good inside.

Habang kinakanta niya yung first verse nung song, ramdam na ramdam ko yung saya nung mga taong nakikinig. Sinasabayan pa nila yung kanta. Parang nagwawala na sila. Pero, boses lang ni Josh ang naririnig ko. Ang ganda-ganda. Parang isang anghel. Haii. Dun ko naisip, marami pala talaga ang tumitingala kay Josh, sa banda nila. Ganun talaga sila kasikat? Sikat na sikat? Na parang sa mga taong nasa paligid ko, mahirap silang abutin? Na hanggang sa pagdinig lang sa kanta nila ang puwede nilang gawin? Na parang pangarap lang sa kanila ang mahawakan sila at makantahan ng bandang nasa harap ko ngayon?

You pushed me up When I‟m about to give up; You‟re on my side when no one seems to listen And if you go, You know the tears can‟t help but show You‟ll break this heart and tear it apart; Then suddenly the madness starts Second verse na.

137

Tinitigan ko siya habang kumakanta. Shet. Ang gwapo talaga ng BF ko. Super lakas ng dating niya habang kumakanta. Na parang lahat nakatunganga sa kanya at pinapakinggan lang siya. Para siyang superstar! Ngayon ko lang naramdaman na ang taas-taas niya. Parang ang hirap abutin. Isang bituin sa langit. Ang swerte swerte ko pala talaga. Pero, akin na siya diba? Akin na pala siya ngayon. At gusto ko, akin lang siya. Hanggang kelan? Di ko alam. Pero kung ako ang tatanungin, gusto ko, hanggang sa…hanggang sa…katapusan ng lahat? Kung hanggang kelan niya ako gustong maging parte ng buhay niya. Hanggang sa mahal niya pa ako…naisip ko. Nakangiti lang ako sa kanya at siya naman nakatingin lang sa akin. It‟s your smile, Your face, your lips that I miss, Those sweet little eyes that stare at me And make me say, I‟m with you through all the way. „Cause it‟s you Who fills the emptiness in me; It changes ev‟rything, you see, When I know I‟ve got you with me

138

Nung dumating na sa chorus, saka ko nafeel na para sa akin talaga yung kanta. Lalo na nang nakita ko siyang pababa ng stage,papunta sa akin, papalapit sa akin. Parang gusto kong tumakbo. Pero, bakit? Ewan, hindi ko maipaliwanag. Lalong bumilis ang tibok ng puso ko. Haii, Josh. Bakit ba ganyan ka?!! Papatayin mo ba talaga ako, ha?? Papatayin sa saya?? Namalayan ko na lang, nasa harap ko na siya. Hawak yung microphone sa kanang kamay. Yung kanang kamay ko naman ang nasa kabila. Hinawakan ko siya sa mukha at inislap ko ng mahina. Wala akong masabi.

You pushed me up When I‟m about to give up; You‟re on my side when no one seems to listen And if you go, You know the tears can‟t help but show You‟ll break this heart and tear it apart; Then suddenly the madness starts It‟s your smile, Your face, your lips that I miss, Those sweet little eyes that stare at me And make me say, I‟m with you through all the way. „Cause it‟s you Who fills the emptiness in me; It changes ev‟rything, you see, When I know I‟ve got you with me. It‟s your smile, Your face, your lips that I miss,

139

Those sweet little eyes that stare at me And make me say, I‟m with you through all the way. „Cause it‟s you Who fills the emptiness in me; It changes ev‟rything, you see, When I know I‟ve got you with me.

Pinapakinggan ko lang ang maganda niyang boses. Lalo ata akong nahuhulog sa ganda ng boses ng mayabang na ito. Hihihi. Feeling ko, kaming dalawa lang ang andun. Magkahawak ang kamay at nagtititigan. Nasa harap ko siya, nakaluhod. Yung position nga ng guy pagnagpopropose ng kasal. Ang saya-saya ko talaga. Ganun lang kami hanggang sa natapos yung song.

After nung kanta, nagpalakpakan yung mga nakikinig. Nagsisigawan pa…

―ROYAL PRINCE ROCKS!‖ ―ANG GALING MO TALAGA!‖ ―WE LOVE ROYAL PRINCE!‖ ―ANG SWEET NI JOSH! GRABE!‖

Tumayo na siya at tinayo ako. Niyakap niya ako. Niyakap ng mahigpit. Niyakap ko rin siya. Wala akong ibang Makita kung hindi si Josh. Madilim kasi sa paligid namin. Tanging yung spot light lang ang nagbibigay ng liwanag sa amin.

―Sana, napasaya kita. I LOVE YOU.‖ Bulong niya sa akin

140

Nang time na yun, feeling ko, ang bait-bait niya. Mabait naman talaga si Josh, pero, iba talaga. Hindi siya nagyabang o kung ano pa man. Basta, bumubulong lang siya sa akin…

‖I LOVE YOU.‖ ‖I LOVE YOU.‖ ‖I LOVE YOU.‖

Sinasabi niya ng paulit ulit. Ako naman, hindi pa rin makapagsalita. Binitiwan niya lang ako nang may sumigaw nang…

―ARAY! NILALANGGAM NA KAMI DITO!‖

Nagtawanan ang lahat. Tinutukso kami. Hihihi.

Tumalikod na siya. Lumakad na papuntang stage. After 5 steps, tumigil siya. Nilingon niya ako. Nag-smile siya. Lumakad siya pabalik sa akin. Hinawakan niya ang waist ko. Hinila niya ako papalapit sa kanya. And? Yes, he kissed me. HE KISSED ME. Sa lips.

Nabigla ako sa ginawa niya. Di ko inexpect na gagawin yun ni Josh. Biglang nag-init ang buo kong katawan. Kasbay ng hiyawan ng mga nakakita. Lumakas pa, at mas lumakas pa. Alam ko, namumula na ako. Eeee! Pero ang sarap as feeling. Bigla na lang tumulo ang luha ko. Luha ng kasiyahan. Sobrang kasiyahan. Pinunasan niya iyon. At niyakap ako ulit. Pinaupo na niya ako dun sa inuupuan ko.

141

Nagsisigawan na naman ang mga tao….

―WE WANT MORE! WE WANT MORE!‖ ―WE WANT MORE! WE WANT MORE!‖

Tumakbo na si Josh pabalik sa stage. At sumigaw siya….

―DO YOU WANT MORE???‖ ―YEEEEES!!‖ nagkakaisang tanong ng mga tao sa gym ―HINDI KO MARINIG!! ANG SABI KO, GUSTO NIYO PA BA???‖ tanong niya ulit ―YEEEEEEEEEEEEESSSSS!!!‖ mas malakas na sigaw ng lahat ―I WILL GIVE ‗YOU‘…‖ at tumingin siya sa akin at inimphasize ang pagkakasabi ng YOU. …MORE!‖

At nagsimula na naman siyang kumanta. May tatlo pa silang song na tinugtog. Magaganda lahat. At magaling ang pagkakatugtog nila. Nakakabaliw. Lalo na sa part ko.

Pero yung unang song talaga ang pinakatumatak sa akin. Hindi pa rin ako nakakaget over sa nangyari. Sa mga nangyayari.

142

Pinasaya mo talaga ako. Masayang Masayang Masaya! ^__________________________^

PRINCE JOSHUA RAMIREZ, THANK YOU.

CHAPTER 12 [TIME WILL REVEAL] Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ July 14, 2009 (Tuesday)

Ayun, mga 7 natapos din yung super mini-mini concert ng banda ko. Ang RoYAL Prince. Haha. Bakit nga ba yun ang pangalan ng banda namin?

OK, ganito kasi yun. 5 members diba? Capital R,o. Ang Ro, para kay Roehann. Ang drummer ng grupo. Capital Y. Para naman kay Yuri. Ang Bass guitarist. Capital A. Si Alfred naman yun. Lead guitarist. Capital L. Ang pianist namin. Si Lorenz. So, yan ang ibig sabihin ng RoYAL. Yung Prince naman… Haha. Bahala na kayong mag isip. Kasi, mukhang prince ang lahat ng members ng grupo namin. Lalo na ako syempre. Hahahaha!

143

Mga 7:30 pm na kami nakalabas ng gym. Naalala ko yung paghahandang ginawa ko para lang sa araw na ito. Halos one week rin. Sulit naman ang pagod. May inspirasyon kasi! Hahaha! Nahirapan pa ako para mapapayag yung supervisor na humahawak ng gym. Papayag din naman kasi, pinatagal-tagal pa. Hahaha! Alam ko naman talagang papayag yun, ako pa. Hahaha!

Kami ang last na lumabas ni Odyssey sa gym. Iyak kasi siya ng iyak. Hehe. Kasalanan ko pa tuloy? Binigyan ko lang siya ng gift no. Hindi pa yun tapos, may kasunod pa. SSSHHHH! Hahaha! Pinasakay ko na siya sa motor. Simula nang matapos yung pagtugtog namin, hindi pa rin siya nagsasalita. Niyayakap niya lang ako ng mahigpit. Nung pinaandar ko na yung motor.

―Mahal kita. Sana nagustuhan mo yung UNANG part ng gift ko. Hehe.‖ Sabi ko sa kanya.

Saka lang siya nagsalita.

―Haah?? Meron pa?‖ natawa ako sa sinabi niya. ―Oo naman. Basta. Ako ang bahala sa iyo ngayon.‖---ako ―Josh?‖ ―O,bkit? Magpapasalamat ka? Hahaha.‖ ―Wag na. Sinabi mo na e. Hehe. Pero, tnx talaga ha! I love you.‖ ―Basta ikaw. Lahat gagawin ko. Mapasaya ka lang.‖ ―Lahat naman gagawin ko, wag ka lang mapahamak, Josh.‖ ―Hahahaha.‖

144

―Anong nakakatawa?‖ ―Wala. Wag kang mag-alala sa akin, kaya ko ang sarili ko bhe.‖

OK. Andito na pala kami. Nasa isang garden. Private to ha! At exclusive. Kaya medyo mahal-mahal ang bayad ko dito. Hahaha! Pero, ayos lang. Basta, para sa kanya. Nirent ko yung place. Then, nagpacater ng food. Lahat puro paborito naming dalawa. Hehe. Nagutom tuloy ako bigla.

Pumasok na kami. Wow. Ang ganda ng place! Ang romantic. Yung pagkakaayos ng lahat, perfect. Di ko kasi nasilip yung place bago kami pumunta rito. Pero, Ayos na ayos naman, kaya ok lang. Haha. Lumakad na kami papunta dun sa table. Naupo na kami. Tinitigan ko si Odyssey. Halata sa mukha niya ang pagkamangha. Mabuti naman at nagustuhan niya.

Lalong nagiging romantic yung place dahil sa background music na TIME WILL REVEAL.

What can I do to make you feel secure? Remove all your doubts So that you‟ll know for sure that you‟re The apple of my eyes girl Fulfllment of my dream

―Nagustuhan mo ba? Ha?‖

Time Wish all the value of just what you mean to me More precious than silver

145

More precious than diamond rings Or anything that I can give you It wouldn‟t mean a thing If you don‟t have my love beside you there To guide you through Or any good to know you do

binasag ko ang katahimikan. Tanging yung background music lang kasi na Time will reveal ang naririnig namin.

―Ano ba sa tingin mo, ha, Josh!‖—odyssey ―O, bakit parang ang sungit mo ngayon? Hindi mo nagustuhan?‖ ―Nagustuhan ko syempre! Hehe. Ang dami lang kasi ng nangyari. Hindi pa nagsisink in sa utak ko.‖ ―Alam mo, gutom lang yan. Susubuan kita.‖ ―May ganyan ka na ngayon ha. Hehe.‖ ―Ngayon, gagawin kitang prinsesa. Gusto mo yun diba? Hahaha!‖ ―Oo naman, basta ba ikaw ang Prince.‖

I know just how you feel „Coz this time love‟s for real In time it will reveal This special love that deep inside of us Will all reveal in time….

146

Kumain na kami. Nagtatawanan. Nagkkwentuhan. Nagkukulitan. Ang saya-saya sa pakiramdam. Parang ayaw kong matapos ang araw na ito. Sabi rin sa akin ni Odyssey, napasaya ko daw siya ng sobra sobra. Aba! As expected. Hahaha. Pagkatapos naming kumain, nahiga kami dun sa garden. May nakaready namang mat kaya, ok lang. Haha.

―Josh, may ibibigay ako sayo.‖---sabi ni Odyssey habang nakahiga kami at nakatingin sa kalawakan. ―Nasaan? Bilis. Gusto ko nang Makita. Hehehe.‖ ―Sana magustuhan mo. I love you Josh!‖—tapos binigay niya sa akin yung singsing. Wow. Nagulat ako dun. Pero, nagustuhan ko yung bigay niya. AHH! Naiiyak ako. Peste! Hahaha! ―Oo, payag na ako! I love you bhe.‖---ako ―Payag saan?‖ ―Akala ko ba, niyayaya mo na ako pakasal? HAhahaha!‖ ―Para ka talagang sira. Dapat, ikaw ang gumawa niyan.‖

I‟ll tell you I Love You But you won‟t believe its true More precious than silver More precious than diamong rings Or anything that I can give you It wouldn‟t mean a thing If you don‟t have my love beside you there To guide you through Or any good to know you do….

Tapos biglang may dumating na lalaki. Mga lalaki. Napatayo kami ni Odyssey. Tinitigan ko yung unang lalaking dumating. Parang pamilyar e.

147

Ah! Kilala ko nga. Kilalang kilala.

CHAPTER 13 [WEAK] Character: ALYANNA FERNANDEZ July 14, 2009 (Tuesday)

Haie. Ang saya-saya talaga ng araw na ito! Maghapon kaming magkasama ni Daryll e. Maghapon nga ba? Pwede na rin. Hehehe. At! Halos 2 oras ko siyang tinitigan ng tuloy tuloy. I mean, walang lingunan! At tinitigan niya rin ako?! Well hindi. Kasi tulog siya. Nakatulog siya sa balikat ko. Grabe! Parang hindi ako makahinga ng mga oras na yun. Pero, infairness, ang gwapo –gwapo niya pagnatutulog siya. Ano ba ito! Nakakainis! Pero, nakakakilig talaga. Ang sarap balikan ng mga nangyari ngayong araw…

► reminiscing… ◄

Sinundan ko ng tingin si Josh habang palabas siya ng bahay. Sabi niya kanina, magpapakabait daw siya ngayong araw?! Tama ba ang pagkakarinig ko?! Sana lang pati yung nalaman niya about sa pagkakagusto ko kay DAryll, wag niyang sabihin. Hahaha. Parang mahirap paniwalaan. Sabi niya kasi, monthsary nila? Nino? Ewan. Nung GF niya malamang. Biruin mo yun?! May nalalaman pala siyang ganun?! Kung ako ang GF niya, ikatutuwa ko siguro iyon. Siguro!

Ayy! Bakit ba ganito ang iniisip ko? Kung papipiliin naman ako between kay Josh at kay Daryll, syempre Daryll na! Si Daryll t alaga! Si Daryll lang!

148

So, kami lang ni DAryll ang magkakasama buong araw? Buong maghapon? As in?! Kami lang?! Hay, buhay nga naman! Sure! Pero, baka may pasok siya? Teka, di ko pa pala alam kung nag aaral pa siya. Ano nga kaya? Hintayin ko na nga lang na magkwento siya about sa mga bagay bagay tungkol sa kanya. Hmm. Makakain na nga lang.

Nasaan nga pala si Daryll?Ah! Katabi ko pala. Hehe. DAryll, jan ka lang ha?! Jan ka lang. ^____^

―So. Gusto mong lumabas tayo? Baka kasi, nabobored ka na?!‖---DAryll

Lalabas? Tayo? Parang date? Ganun? Ano ka ba! Tinatanong pa ba yan? Oo naman! OO! Sige YAnna, sabihin mo, DARYLL, BASTA IKAW ANG KASAMA, PAYAG AKO. Ayiee! Go! Go! Hayy! Para namang makakaya ko talagang sabihin yun sa kanya? Ano ba ang dapat kong isagot? Ano?

TIBOK.

TIBOK.

TIBOK.

―Ah…e. Baka nakakaabala na ako sayo? Baka may gagawin ka pa? Nahihiya na ako sayo e.‖

149

Tama yan! Yanna! Mahiya ka naman. Hehehe.

―Alyanna…‖

Ayan ka na naman. Ttinatawag mo na naman ako sa pangalan ko. Ang sweet!!

―…OK lang. Friends naman tayo diba? And wala naman akong pasok ngayon.‖ ―Ah! Nag aaral ka pa pala?!‖ napatigil ako sa pagkain at tiningnan ko siya. ―Yeah. Currently, senior student na ako sa isang curinary course.‖ ―Wow! Ang galing! Kaya pala ang sarap mong magluto. NAkakainlove ka talaga!‖

Uh oh! Uh oh! UH OH!! Waaah!! Anong sabi ko? ―…Nakakainlove ka talaga!‖ anu buh! Pasigaw ko pa atang nasabi yun! Daryll, erase! Erase! Wala yun. Hehe! T_T

―Ikaw talaga Alyanna. Know what?...‖

What? What?! Tiningnan ko siya. Sumubo muna siya kaya hindi niya nasabi ng tuloy tuloy ang sinasabi niya. Nabitin tuloy ako! Hmmp!

―…I like you.‖

150

Ano daw? He like me? YOU! LIKE! ME! As in?! Daryll naman! Bakit ngayon lang? Bakit ngayon mo lang yan sinabi? Alyanna, ang haba talaga ng hair mo! Bongga! ^____^

―Haaah?!‖---ako

o_O

TIBOK.

TIBOK.

TIBOK.

Ang saya saya! Parang hindi ako makahinga! Huu! Huu! Daryll, pakiulit nga?!

―I mean,. We‘ve just met yesterday. Pero, ang gaan gaan na agad ng loob ko sayo.‖—nakangiting sabi ni Daryll.

Ayy! Yun lang? Yun lang pala?! Ilusyunada. T_T

Ako, I LIKE YOU. I really like you. Alam mo yun? Yung ibang level? Yun nga!

151

―Parehas pala tayo…‖---ako

Sige yanna, sabihin mo na ang totoo. The TRUTH. The WHOLE TRUTH. And NOTHING BUT THE TRUTH!

―…gusto rin kita…‖

Yun oh!

―…bilang kaibigan.‖ Dugtong ko

Bilang kaibigan? Kaibigan? Bakit mo pa yun dinugtong? OK na sana e.

―Nakakatuwa ka talaga. So, ano, payag ka nang mamasyal tayo mamaya? Ililibot kita para di ka na mawala sa susunod. Hehe.‖ ―Sure! Tutal, nasa sa akin na naman ang wallet ko. Go ako sa gala!‖

Ok yan Yanna. Wag kang masyadong magpahalata. Hayy!

―Since ako ang nagyaya sayo, ako na ang bahala. OK ba yun Alyanna?‖ nakangiti niyang sabi.

152

Daryll! Ano ba! Kasi naman! Bakit ka ba ganyan ha? Ha? Ha?! Gusto mo ba talaga akong matuluyan?!

―Ku..ng yan ang gusto mo. Si…ge.‖ Namumula pa ata ako. <blush>

Pagkatapos naming kumain, nagvolunteer na akong manghugas. Kaya ko naman e. Kahit hindi ko ito ginagawa sa amin. Basta para kay DAryll, kakayanin ko. HAha!

Ayaw nga sanang pumayag ni Daryll. Kasi daw, ako ang bisita. Nakakahiya daw sa akin. Anu buh! OK lang yun sa akin no. Hehe. So, ayun, ako nga ang nanghuhugas.

Siya naman, naligo na. For sure, poging pogi yun pagbagong ligo. Ayiee! Gusto ko na siyang Makita ulit. Haha. Namiss agad?! Yep! Haha!

After ko sa ginagawa ko, naupo muna ako dun sa sofa na nasa living room nila. Tinitingnan ko yung loob ng bahay nila. Ang lawak. Maaliwalas sa pakiramdam. Tumayo ako kasi nakita ko yung picture frame stand.

Makatingin nga ng mga pictures.

Ang babata pa nila Daryll and Josh dun sa pictures. Siguro, 3 years ago na nang kinunan yung mga pictures na yun. Ang cute cute! Hehe!

153

At! Ibang iba ang itsura dun ni DAryll! Mas gwapo! Hehe. Oo, gwapo siya ngayon, pero dun kasi, hindi pa mahaba ang buhok niya at wala siyang suot na salamin. Grabe!

TIBOK.

TIBOK.

May napansin pa akong isang picture. Kinuha ko iyon. Tiningnan. Tiningnan ng mabuti. Si Daryll iyon. Si Daryll at si?! Ewan. Di ko kilala. Teka, may nabanggit na si Josh about sa GF ni Daryll. Siya na siguro yun.

Bakas yung kasiyahan nila dun sa picture. Ang sweet. Ewan. Parang bigla akong nalungkot. Bakit? Selos? Aba. Kelan pa pala ako nagkaroon ng karapatang magselos? Kapal ko ah.

―GF ka ni Daryll nuh?! Parang ako lang ikaw oh!‖

Magkamukha pala kami nung girl. Biruin mo yun?! Mas maiksi nga lang yung buhok niya. Sa akin kasi, straight na hanggang sa gitna ng likod. Parang magkaedad pa kami.

―Maswerte ka. Ikaw ang nagustuhan ni Daryll.‖ Kausapin ba naman ang picture?! Praning!

154

Binaba ko na yung frame. Naisip kong maligo na rin. Umakyat na ako sa kwarto ko. Sa kwarto ko talaga? Hehe. Dun sa kwartong pinapagamit sa akin ni Daryll. Kukuha na ako ng damit. Binuksan ko ung cabinet.

BUKAS.

―Ah! Wala nga pala akong bihisan!‖ ―Hanapin ko nga si Daryll.‖

At lumabas na ako ng kwarto. Pagkasara ko ng pinto, napatigil ako.

‖Saan nga pala ang kwarto niya? Malay ko!‖ tanong ko, sagot ko. ―Hanapin ko na nga lang.‖

Nagsimula na akong maghanap. Since, dirediretso lang naman yung pathway dun sa second floor, hindi naman siguro ako mawawala. Nasa most left kasi yung babaan ng hagdan. So, kung galing ka sa baba, yung pang 4th room na makikita mo, yun yung kwartong ginagamit ko. 3rd room naman yung kay Josh.

Una kong pinuntahan yung 1st two rooms. Parehong nakalock e. Kinatok ko rin. Walang sumagot. So, inisip ko, hindi yun yung kwarto ni Daryll. Pabalik na ako sa kwarto ko nang may mapansin pa akong isang room. Andun sa dulo ng pathway. Pinuntahan ko iyon. Kumatok muna ako. Walang sumagot. Pinihit ko yung door knob. Bukas. Pumasok na ako. Pero, hindi ko pa nakikita yung itsura ng room kasi, sinasara ko pa yung pinto.

155

―Daryll?‖ tawag ko. Pagharap ko, napatigil ako. Ang laki ng room. Maganda. Pero, bakit ganito?

GULAT.

Yung 4 na walls nung kwarto, nababalutan ng mukha ng isang babae. Yung babaeng nakita ko sa picture, yung kasama ni Daryll. Actually, hindi lang basta nakadikit yung picture, nakapaint talaga dun sa wall. Nilibot ko ng tingin yung buong room. Kahit saan talaga ako lumingon, mukha nung babae ang nakikita ko.

E bakit parang affected ako? Kamukha ko naman siya ah. Yun nga, kamukha lang. Pero, hindi pa rin ako yun.

―Ganito niya talaga kamahal yung girl?!!‖ sabi ko nang may halong pagkagulat.

Ang swerte niya. Nung GF ni Daryll. OK. Alyanna, wala ka talagang pag-asa. Wala kang laban. Talong talo. Bakit? Nanliligaw ba ako kay Daryll? Hindi naman diba? Gusto ko lang siya. Alam ko, hanggang dun lang yun. Wala naman akong iniexpect na kahit ano. Wala nga ba?

Biglang sumagi sa isip ko, KAMI. Pwede nga kaya magkaroon ng kami? Hindi! Ilusyunada ka talaga Yanna. Hmmp!

Ewan ko, parang bigla akong nainis na hindi ko alam! Nakakainis! Hmmp!

Humarap ako sa salamin na andun sa loob ng kwarto at katapat nun, isang door. Pero, hindi yun yung door palabas ng room. Baka door ng CR? Ewan.

156

Tiningnan ko ang sarili ko. Nang may pagkaawa? Waah!! Nakikita ko rin yung mukha nung babaeng nakapaint sa wall. Gawin ba namang wallpaper ng kwarto? Imposibleng hindi ko yun Makita sa salamin. Hayy. Bakit kasi, kamukha ko pa ito? Bigla akong nainis at tumalikod sa salamin. So nakaharap na ako ngayon sa door. At biglang…

BUKAS.

OMG. Si Daryll! Pumikit ako at tumalikod agad. Pagdilat ko, si Daryll ulit ang nakikita ko? Arrg!! Nakaharap pala ako sa salamin. Kaya nagreflect yung image niya! My ghad! Baka anong isipin niya sa akin! Sorry! Sorry! Sorry talaga! Wala naman akong balak na masama. Promise!

Tumingin ulit ako sa salamin. Dun ko lang napansin na katatapos niya lang pala maligo. Napayuko ako ulit. Grabe! Ang hot niya! So, so hot! Pwede nang magcover sa isang magazine! Ang ganda ng katawan niya! Pero, nakasuot na naman siya ng pants.

Huu! Huu! Hinga! Hinga! Hinga! Hinga Yanna! Baka himatayin ka! Hinga! Ang gwapo talaga niya! Grabe!

―Sorry Daryll, kasi…‖ nakayuko kong sabi. Nakaharap pa rin ako sa mirror. Parang gusto kong tumingin sa salamin. Gusto ko pa siyang tingnan! Wag na! Yumuko ka nalang Yanna, yuko!

―Sorry. Katatapos ko lang kasing maligo.‖

At sinuot niya agad yung shirt na nakalagay sa balikat niya.

157

―Arggg. Sorry talaga…‖---yanna

Tapos…

TAKBO.

Tumakbo ako palabas ng room niya. Bumalik ako sa room ko. Shet! Nakakahiya! <hiya>

Bakit pa kasi ako pumasok dun? OK lang naman sana na pumasok ako dun. Pero, sana lang…lumabas ako agad! Alyanna!!!! Kasi! Kasi! Kasi!

Pagpasok ko sa kwarto ko, humiga ako agad sa kama. Kinuha ko yung unan at itinakip sa mukha ko. At sumigaw ako ng…

―AAAAAAAAAHHHHHHHH!!!!‖

Grabe! Nakakahiya talaga! Daryll kasi! Bakit ba ganun ka kagwapo? Hindi kita mareach! Weakness ko ang makakita ng gwapo! TT___TT

Guess what? Ano ang nakikita ko nung nakatakip yung unan sa mukha ko?

Katawan niya! Grabe talaga! Huu! Huu! Pinagpapawisan ako. Yung buhok niya pa, ang hot tingnan pag bagong ligo. At! For the first time, nakita ko siya na walang eyeglasses na suot! Ang gwapo! Mas gumwapo! GRABE! Waaaaahhhh!!!

158

―DARYLL!!‖ nakapikit kong sabi sabay ng pag upo sa kama. ―Yes?!‖

Uh oh! May sumagot? Didilat na ba ako? Ahhh! T_T

DILAT.

Si Daryll nga. TT_TT <hiya> <hiyang hiya> <blush>

―Kak..kani…na ka pa an…jan?!‖ tanong ko. <yuko> ―Nope. May kailangan ka ba?‖

Hindi ko alam kung ano ang reaksyon niya. Ang expression ng mukha niya. Nakayuko kasi ako e. Anyway, ano yung sabi niya? Kung may kailangan ako? Well, meron! IKAW. Kailangan kita! Echos! Haha. Ano ba yan Yanna! Sampalin mo nga ang sarili mo! Pak!

―Wala kasi akong damit na pampalit? Pinuntahan kita para…‖ ―…para sabihin yun. Sorry!‖ dugtong ko

Tumawa siya. OMG! Tumawa siya! Hindi lang ngiti. Ayiee! Ayos lang kahit napahiya ako, atleast napatawa ko siya! Hahaha! I like it! And I like you! ^____^

―I have an idea.‖

159

OK? Sige, sabihin mo Daryll? Ano yun? Psst! Tawa ka pa nga? Haha!

Tiningnan ko lang siya.

―How about, disguise?!‖—Daryll

o_O –Yanna

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ------------------------------------------

Lumabas na ako ng kwarto pagkaligo at pagkabihis ko. Tumigil ako sandali. Pumasok ulit ako sa kwarto, humarap sa salamin. Tiningnan ko ang sarili ko.

Eto, nakasuot ng loose na t-shirt. Black na shirt na may print na BACK OFF! sa harap at JOKE! Sa likod. Skinny jeans na color white naman ang pambaba ko. Then red na sneakers.

Ako yung pumili nung shirt. Yung maong naman, walang choice e. Yung lang yung available. Yun lang yung nagkasya. Kay Josh daw yung shirt ang jeans e. Di na naman daw ginagamit, so yun na lang ang pinasuot sa akin. Hehe. Yung sneakers naman, kay Odyssey daw. Yung GF ni Josh. Buti nalang at nagkasya sa akin. Naiwan daw kasi yun nung minsang pumunta dito yung Odyssey.

160

OK naman. Keri ko namang magdala ng ganitong damit. Kahit first time. Hehe. May pagkaboyish-look nga lang. Tinali ko nalang yung buhok ko para mas ayos. ^__^

Tiningnan ko ulit ang sarili ko sa mirror. Cute! Hehe.

KATOK.

Si Daryll na ata ang kumakatok. Natagalan na siguro siya sa akin. Hehe. OK, sorry. Lalabas na. Paglabas ko, siya nga. And guess what? Guess what?! Parehas kami ng attire! Haha! Ang cute niya. Ok, ang gwapo! Black na v-neck shirt na fit sa body niya ang pangtaas. Maong pants na white ang pangbaba, at red na converse shoes. Ngayon, bagay na tayo! Haha! Diba Daryll? Diba? Pansin mo rin ba?! ^_____^ ―Here. Use these.‖---Daryll

Tapos binigay niya sa akin yung shades at marine cap. Yun yung cap na flat sa top. Syempre, sinabi niya yun ng nakaSMILE. ^_____^

At sinuot niya na rin yung sa kanya. Talagang same outfit huh! Naks!

―Ayy! Ang cute naman ng suot natin! Hehe!‖ hay, nagpacute na naman si ako. Haha. ―Ready?‖ tanong niya ―Ready!‖ sagot ko

Bumaba na kami. Sabi niya sa motor nalang daw kami sasakay. Pero, ang pagkakaalam ko, ginamit un ni Josh e.

161

―Wala pala yung motor ni Josh. OK lang sayo ang magcommute?‖ ―Ano ka ba. OK lang. Para masanay na rin ako. Hindi ko nga alam kung saan ang sakayan dito.‖ Nakangiti kong sagot kay Daryll.

Tapos, hinawakan niya ako sa kamay. Hinawakan niya ako sa kamay! Ayiee! Grabe! Bakit kaya? Pero, ayus nga to e. Masarap sa pakiramdam. Hehe.

Naglakad kami ng mga 5 minutes siguro. Papunta dun sa sakayan. Swerte, nakasakay kami agad. Dun kami pumwesto sa dulo. Malapit lang sa labasan. Pero, mas malapit siya dun sa pinto ng jeep. Magkatabi kami. Hayy.

Iba talaga ang Feeling pag gwapo ang katabi mo. Hehe. Para siyang artista. Nakashades kasi. Ang cool tingnan. Bakas na bakas pa rin sa mukha niya ang kagwapuhan. Hindi naman halatang palagi ko siyang tinititigan no? Alam ko lahat ang expression niya. Hahaha.

Bumulong sa akin yung katabi kong babae. College student ata.

―Ang pogi ng BF mo. Bagay kayo.‖

Hindi ko alam kung kailangan ko ba yung sagutin o wag nalang pansinin. Hindi ko rin kasi alam kung narinig din ba yun ni Daryll. Pero, gumaan yung pakiramdam ko nung sabihin yun nung babae. Bagay daw kami? Kita mo na Daryll! Bagay daw tayo oh! Hehe.

―Thanks!‖ yun lang ang nasabi ko dun sa babae.

162

―Kamukha niya yung kapatid ng crush ko sa skul!‖

Aba. Ayos ha. May kumakausap pa sa akin ngayon. Hehe. Mababait din pala ang tao dito. Maliban kay Joshua. Hehe.

―Hehe. Gwapo siguro nuh?‖ sagot ko dun sa babae. ―Oo. Magaling pa kumanta. Si Prince!‖ ―Ang cute naman ng name niya. Prince?!‖

Naalala ko, may tumawag din ng Prince kay Daryll nun. Yung sinamahan niya ako sa paghahanap ng boarding house. Tiningnan ko si Daryll. Mukhang hindi niya naman ata naririnig yung pinag uusapan namin nung babae. Nakatingin kasi siya sa labas. At dun ko lang nap ansin, nakaheadset pala siya. Hehehe.

―Oo. Si Prince Joshua. Yung kapatid niya, si Prince Daryll!‖

Si Joshua? Si Daryll? Tiningnan ko ulit si Daryll. Napangiti ako kasi yung tinutukoy ng babae na Prince Daryll, e ang lalaking kasama ko. Hahaha! Sikat talaga siya nuh? ―May Prince talaga?!‖ ―Oo. Pero, sa ibang school nag aaral si Prince Daryll.‖

Bigla kong naisipan na itanong kung may GF na si Daryll. Tama! Itanong ko nga. Tiningnan ko ulit sa Daryll para masigurado kong hindi siya nakikinig. Hindi naman. So? Go, Yanna! Chance mo na ito para malaman ang totoo! Haha.

163

―Ah, I see. Panigurado, may GF na yung Daryll ano?‖

Umiling yung babae. Ha?! E, akala ko ba, GF ni Daryll yung babaeng kasama niya sa picture? Yung nakapaint dun sa wall ng room niya? Ewan. Parang nabunutan ako ng malaking tinik! Haha. So, may chance pa? Hahaha. Ang saya!

―Kuya bayad oh. Sa may school lang.‖ nagbayad muna yung babae bago sinagot yung tanong ko. ―Ang alam ko, wala. Matagal nang wala. Nung maging sila, brineykan lang daw agad nung girl.‖

Parang nasaktan ako dun sa sinabi nung babae. May pinagdaanan palang ganun si Daryll? Hindi ko man lang nalaman agad. Sabagay, sino ba naman ako para pagsabihan ni Daryll ng tungkol sa buhay niya? Isang kakilala. Panandaliang kakilala. Pero, magkikita pa naman siguro kami ulit diba? Sana. At pag nagkita kami ulit, maaalala niya pa naman siguro ako diba? Ewan. Ewan. Ewan.

―Sikat talaga ang magkapatid na yun nuh? Parang mga celebrity. Hehe.‖ Nakangiti kong tugon ―Oo naman! Hindi ka taga rito no? Kasi, kung taga rito ka, kilala mo sila!‖ ―Ganun talaga sila kasikat dito? Wow.‖

Sikat na sikat palang talaga si Daryll at Joshua. Grabe. Nakakaproud palang kasama si Daryll!. Parang gusto ko na ngang sabihin dito sa babae na si DAryll ang kasama ko. Pero, since, nakadisguise kami, di ko na lang sasabihin.

―Oo. Sikat talaga. Vocalist kasi si Prince Joshua. Magaling yung banda nila kaya, sumikat agad. At gwapo pa!‖

164

―E, si Daryll? I mean, yung Prince Daryll?‖ ―Kung gusto mo siyang marinig tumugtog, punta ka na lang sa Graffiti Bar and Resto.‖

Gusto ko pa sanang itanong kung saan yun e. Pero, mukhang bababa na si girl.

―Manong! Dito na po ako. Sige, mauna na ako ha. Ingat kayo ng BF mo. Ng gwapo mong BF.‖ At bumaba na nga siya. Di ko man lang natanong kung anong pangalan niya. Di man lang ako nakapagpasalamat dahil sa ibinigay niyang information about kay Daryll. Tiningnan ko ulit siya. Si Daryll. Ayun, nakatingin pa rin sa labas. Mukhang may malalim na iniisip? Ewan.

KALABIT.

―Daryll, san ba tayo pupunta?‖ tanong ko sa kanya. Inalis na rin niya yung headset niya. At ngumiti siya. ―Tara, dito na lang tayo. Kuya, dito na po kami…‖ inabot niya yung 50 peso bill dun sa lalaking nakaupo sa harap niya. ―…pakiabot nalang po. Kuya, keep the change.‖

At bumaba na kami. Hindi ka naman mabait niyan Daryll no? Naisip ko. Kasi, sobrang bait mo. Lahat talaga ng tao, pinakikitunguhan mo ng mabuti. Napangiti ako. Ang Swerte ng susunod na magiging GF ni Daryll. Sana…

…sana, Ako yun.

165

Ilusyunada. Haha.

Naglakad na naman kami. Pinagtitinginan kami ng mga tao. Ewan ko kung bakit. Mukhang artista? Hehe. Siguro, kaya gusto ni Daryll magdisguise kami para makaiwas sa too much publicity! E, sikat na sikat pala ito dito e! Wow! Nakakaproud talaga sa sarili. Hehehe.

Teka, may naalala ako. May sinabi yung babae kanina e. Graffiti Bar and Resto daw? Saan kaya yun? Ano daw ang andun? Di ko masyadong naintindihan e. Mas malakas kasi yung tibok ng puso ko ng mga segundong yun kaya di ko narinig masyado. Well, tanungin ko nalang kaya si Daryll? Ayy, wag nalang. Nakakahiya. Hehe. Ako nalang ang bahalang maghanap sa lugar na yun.

Pumasok na kami sa isang mall. World of Fame ung pangalan. Ang sosyal ah! Hehe. Ang lamig sa loob. Mahina pa naman ako dito. Madali akong sipunin. Tss. Pero, kasama ko si Daryll. Nakakahiyang umayaw. Tsaka, siya naman ang nakakaalam ng mga lugar dito, kaya, go ako sa gusto niyang puntahan.

Una naming nadaanan yung isang shop. Bilihan ng cp. Tumigil ako sandali sa harap nun. Tumingin tingin. Naalala ko, lowbat pala yung cp ko. Hindi ko naman nachacharge kasi, naiwan ko yung charger ko. Bumili nalang kaya ako ng bago? Mabuti pa nga.

―Bibili ka niyan?‖ ―AYY!!‖ nagulat ako dun sa tanong ni Daryll. Haha! Tumawa na naman siya. Ang cute talaga. ―Magugulatin ka pala. Sorry. Tara, pasok tayo sa loob.‖ Hinawakan niya na naman ako sa kamay. Aba! Hinawakan ko na rin siya. Wala nang hiya hiya. Wala naman atang nakakakilala sa amin. Lalo na sa akin. Hehe. Di naman ako taga rito e. Ewan ko lang dito sa celebrity na to. Sikat na sikat e. Hehe.

166

―Good morning Sir! Good morning ma‘am!‖ ―Good morning din.‖ Nakangiting bati ni Daryll dun sa saleslady.

Wow. Ganito pala talaga siya makitungo sa tao sa paligid niya.

―Bibili po kayo ng cellphone para sa girlfriend niyo sir?‖

Ahh! Ate? Hindi niya po ako GF. Nagkakamali po kayo. Daryll, wag mo nalang pakinggan yung sinasabi niya. Pero…pwede naman sigurong mangyari yun diba? Hehe. Echos!

―Oo, sana e. Alin ba ang maganda rito?‖

Anong sabi ni Daryll? Oo daw? Omoo siya dun sa tanong nung saleslady? So, GF niya ako? Kelan pa? Kelan? Daryll! Ipaliwanag mo sa akin ang lahat! Para talaga akong sira. Hehe. Ang sarap sa pakiramdam. At, magkahawak pa pala kami ng kamay? My ghad!

E, baka? Ibang girlfriend naman talaga ang ibig sabihin ni Daryll? Malay ko ba. Baka may GF talaga siya. Wow. Ang feeling ko talaga. Ok. Ok. Alam ko, hindi ako ang tinutukoy ni Daryll. Mamimili na nga lang ako ng phone na bibilhin ko. Hmmp! Nakakasakit ka ng loob D aryll. TT_TT Bakit, may sinabi ba siyang ako ang GF na bibilhan niya ng cp? Hindi. Yun naman pala e! So, Yanna! Wag ka nang magdram a! Fine! Hmmp.

Namili na ako, namimili rin si Daryll. Kausap niya yung saleslady. Malay ko kung ano ang pinag uusapan nila. Basta ako, mamimili lang dito. Hmmp! Aminin mo na kasi, Alyanna. Nagseselos ka na naman! Hindi Ah! Ako, magseselos? Tss. Konti lang. Konti lang naman.

167

Tiningnan ko si Daryll, tiningnan niya rin ako? Ako nga ba ang tinitingnan niya? Ewan ko. Nakashades kasi kaming dalawa ng da rk, so di ko Makita kung saan talaga siya nakatingin. Iaasume ko nalang na sa akin. Hehe. Nakita kong umalis yung saleslady. Pero, bumalik din agad.

―Sir, eto po ang latest unit ng couple phone namin. Pwede rin po iyang bilhin ng per unit.‖ ―OK. I see. How much?‖ tanong ni Daryll.

Actually, yun rin yung phone na gusto kong bilhin. Sayang naunahan ako ni Daryll. Ayoko namang bumili rin ng katulad niyan. Baka isipin niya pa, gaya gaya ako. OK, so pipili nalang ako ng iba. Hmmp!

―P 6, 299.00 po per unit Sir. P 10, 199.00 naman po pag couple.‖

What?!!! Ganun yan kamahal?!! Wow! Kaya ko naman sana. Kaso, minsan talaga, medyo mahigpit ako sa pera. Hehe. Ngayon pa na 3 days akong mamumuhay ng mag isa. Kailangang magtipid. Hehe. Buti nalang at hindi yan ang bibilhin ko. Ang mahal pala. Tss.

―Alyanna, ano ang favorite color mo?‖ tanong ni Daryll.

Bakit kaya? Sagutin mo nalang kaya. Color lang yan o! Dat‘s not a big deal. Haha.

―Blue. Light blue to be more specific.‖ Nakangiti kong sabi. ―OK miss. Kukunin ko na yung dalawang unit. May available kayong Light blue niyan?‖

168

What?? Bibilhin niya talaga yung phone? At tinanong niya pa yung favorite color ko! So, para sa aming dalawa yan? My Ghad! Wag na Daryll! Nakakahiya ee!

Ayun, binili niya nga. Para daw sa aming dalawa. Tss. Hindi ko alam kung matutuwa ako dun. Gumastos siya ng malaki para sa ak in?!! Ano buh!!! Ganun talaga siya kabait? Wow! Parang binigyan lang niya ako ng 5k mahigit. Grabe!

Napangiti nalang ako ng hindi ko namamalayan. Nakakatuwa talaga. Daryll, THANK YOU! Buti nalang talaga at nakilala kita. Hind i dahil sa binigyan mo ako nito. Kundi dahil sa pinakikitunguhan mo ako ng maayos. Maayos na maayos. ¬_¬ Haha.

Pgtingin ko sa orasan ng isang shop dun, 11 am na pala. Kanina pa kami naglilibot ni Daryll. Medyo pagod na rin ako. Siya kaya? Parang hindi pa e. Nakakahiya namang magyaya na umupo muna. Hehe. Sige, kaya ko pa namang maglakad. GO! Basta, kasama kita, OK lang. Walang problema. ^___^ v

Napadaan kami sa isang photo booth. Tumigil ako sandali. Si Daryll naman, patuloy lang sa paglakad. E, magkahawak pa rin yung kamay namin, so nahila niya ako. Ayy! Ano ba yan. Nakakahiya! Hmmp! Iisipin pa ni Daryll, ang lampa ko. Hehe.

―Sorry. OK ka lang ba?‖

Tiningnan niya rin yung photo booth. Nagsmile siya. Tiningnan niya ako.

―Gusto mo niyan? Let‘s go inside.‖

169

―Ah, hindi! Hindi! Tara, lakad nalang tayo.‖

Pero, deep inside, gusto ko talaga. T_T Gusto ko sanang magkaroon ng picture kasama siya. Pero, ayos lang. Tama na sa akin ang, UNPRINTED MEMORIES. Kahit yun lang! TT_TT Drama! Haha. Praning na talaga ako.

―Gusto ko sana eh. Ayaw mo talaga Alyanna?‖ nakangiti niyang sabi.

Ewan ko kung anong pwersa ng kalikasan ang sumapi sa akin. Kasi, ako mismo ang humila sa kanya papasok dun sa photo booth. Pag ibig?? Hehe. Ayy ano ba yan. Hmmp! E, gusto niya daw e! Di, pagbigyan ko na. Nakakahiya naman sa kanya diba??? Pero, gusto ko rin naman talaga! Haha!

―Mas maganda ka pag wala nito.‖

Tinanggal niya yung shades ko. At ngumiti siya sa akin. Grabe! Sinabihan niya ako ng maganda? Thank you! <blush>

―Madaya ka, alisin mo rin ang sayo! Hehe.‖ Inalis ko rin yung suot niyang shades. ―…o, diba? Gwapo ka na.‖ ―Salamat.‖

Hahaha. Nakakatawa siya. Salamat? Para saan? Wag niyang sabihing hindi niya pa alam na gwapo siya? Humble? HUMBLE NGA. Ano ba! Naiinlove ako sayo lalo e. Daryll talaga. Ayy, ewan ko sayo.

170

Ayun, nagpakuha nga kami ng picture magkasama. Ang saya saya! Kahit mukhang nagkakahiyaan kami dun sa picture. Kami ba talaga ? O ako lang? OK, ako lang pala ang nahihiya. Haha. Hindi naman sa sinasabi kong walang hiya si Daryll. Wala lang talaga siyang dahilan para mahiya. Hehe.

―Last 5 shots. OK lang sayo?‖ sabi niya. Aba. Nagrerequest pa ang Prince ko. GO! Tara! Haha.

Sinet niya yung timer nung camera ng 10 seconds.

10

Syempre, medyo, inaayos ko na rin yung sarili ko. Siya? Kahit wag na siyang mag ayos. Kahit anong anggulo, gwapo siya. Ako rin naman ah! Haha. Ee! Iba pa rin pag siya ang kasama. Dapat laging magpaganda? Hehe.

9

OK lang, kasi, nakikita naman namin kung ilan pang seconds ang natitira before yun magshot. So todo pose na to! Haha!

8

7

171

Tapos biglang may pumasok na 2 bata dun sa booth namin. Ang posisyon ko pa naman, nakatayo dun sa may pintuan. So, pintuan a ng nasa likod ko. Si Daryll naman, nasa harap ko. Tapos magkahawak ang dalawa naming kamay.

6

5

Ano ba yan, mukhang di pa matutuloy ang shot na ito. Matutuloy nga, pero, may mga panggulo. Bigla kasing may pumasok na dalawang bata! Bakit sila nandito?! Bigla akong nakaramdam ng inis. Bakit kasi ang kukulit ng mga bata? Naisip ko. Hayy naku. Wala na. Gusto ko nga sanang sumigaw ng, LABAS MUNA KAYO! Pero, nakakahiya kay Daryll. OK, so hayaan nalang. T_T

4

3

OK. Wala na talagang pag asa. Sira na yung picture. Kainis. Pero, nakasmile lang ako nun. Andun si Daryll e. Hmmp! Tapos, parang nakisama yung dalawang bata. Palabas na sila. Pero, bago sila tuluyang nakalabas, naitulak nila ako. My Ghad!

2

172

1

CLICK.

CLICK.

CLICK.

CLICK.

CLICK.

Ayun…

Nagshot na…

Pagdilat ko, nakakiss pala ako sa kanya! At yakap niya ako? My Ghad! Ibang level na ito! Para akong hihimatayin. Daryll, wait!!!

HINDI. AKO. MAKAHINGA!

173

TAKBO.

Napatakbo ako palabas nung booth. Kailangan ko ng hangin!!

HINGA!

Ano ba ang nangyari? Nangyari ba talaga yun? O baka naman nananaginip lang ako? Waaaaaaaaaahhhh!!! Naguguluhan ako. Gusto kong tumakbo! Yung malayo kay Daryll. Nahihiya ako. T_T

OK, panaginip lang yun! Pak! Pak! Sinasampal ko ang sarili ko. Huhuhu. Sobrang kahihiyan na talaga ito. Daryll, Sorry! TT_TT

Inisip ko ulit yung nangyari kanina. Nasa loob kami ng photo booth. OK. Naaalala ko talaga yun. Tapos, may pumasok na 2 bata. Oo! Nangyari nga yun. Then? Naitulak ako nung mga bata? Tapos, sinalo ako ni Daryll? Tapos, WE KISSED. Unintentionally!

AHHHHHHHHHH!!!!!

Hindi to isang panaginip!! TT_TT

Nagkiss talaga kami!

174

E, ano ba ang problema dun?

Nakakahiya kaya!! Hindi ako sanay nuh? E siya ba? Ewan! Kasi naman! First ko yun! Ang gusto ko sana, ang first kiss ko para na dun sa taong makakasama ko FOREVER. So, Si Daryll un?? Malabo. Huhuhu.

Ayan na siya, lumabas na. Lumakad naman ako. Ewan, parang hindi ko siya kayang harapin. Hindi ako galit sa kanya. Wala naman siyang kasalanan e. Galit ako sa sarili ko. Ang lampa ko kasi! Lampa! Lampa! Baka siya nga ang galit e. Hayy! Sorry talaga Daryll. Aalis na ako. Please! Wag mo na akong sundan! Salamat sa lahat. Sa lahat lahat.

TAKBO.

―Alyanna…‖ habol na tawag sa akin ni Daryll.

Tumakbo pa ako ng mas mabilis. Hinahabol niya ako. Nakita ko yung elevator. Bukas. Tumakbo ako ng mas mabilis para maabutan ko iyon. Pero, parang mas mabilis yung tibok ng puso ko kaysa sa takbo ko. Ewan!

TAKBO.

TAKBO.

175

At yun! Nakasakay pa ako. At nagsara na yung pinto.

Galing ako sa 2nd floor. Tiningnan ko kung saang floor papunta yung elevator. Paakyat pala.

3rd Floor.

4th Floor.

5th Floor.

At, lumakad na ako. Lumakad na ako palayo sa elevator. Lumakad na ako, palayo kay Daryll. TT_TT

Oo, gusto ko siya. Gusto ko nga talaga siya. Pero, ayoko na. Baka magulo ko lang yung buhay niya. At baka masaktan lang din ako. Ako lang naman kasi ang may gusto sa kanya. Ako lang. E siya? Wala! Hindi niya ako gusto. Mabait lang talaga siya sa akin. Yun lang. Hanggang dun lang. Mabuti na ito habang maaga, lumayo na ako.

Napangiti ako sa mga naiisip ko. Natatawa. Yung iniisip ko kasi, masyadong exagg. Ewan. Kung ikaw kaya ang nasa sitwasyon ko, anong gagawin mo? Hayy.

Tiningnan ko ang paligid. Puro, games ang andito. Video games. At kung ano ano pa. Pumasok ako dun. Sa Game center. Yun ata yung name nung place. Hayy, kahit ngayon lang. Gusto kong makalimot. Oo, kakalimutan ko na lang si Daryll. Kinapa ko yung bulsa ko. Kinuha ko

176

kung ano ang andun, cp. Yung cp na binili sa akin ni Daryll. Anong gagawin ko dito? Isauli ko kaya? Hayy. Biglang may namuong luha sa mata ko.

―Ano ba yan, pinapaiyak mo ako. Bakit ba kasi ganun ka ha? Ha? :‘(( ‖ napaiyak na talaga ako.

Naalala ko, may hawak pala akong shades. Isusuot ko na sana nang…

―Wag kang umiyak. Anong problema?!‖

Sabi nung lalaki. Nung lalaki? Sinong lalaki? Si…

Ayun, niyaya niya akong kumain. Kumain naman kami. Pero, hindi parin ako makapagsalita. Naisip ko bigla si Daryll. Baka, hina hanap niya pa rin ako? Baka nga? Bakit ko pa kasi siya iniwan? Bakit pa kasi ako tumakbo palayo? E, wala naman siyang kasalanan! Ang tanga mo talaga Alyanna! Wala kang utang na loob! Huhuhu.

Daryll?? Nasaan kana??

Teka, may kasama pala ako. Siya si Darren. Shet! Bakit malapit lang sa pangalan ni Daryll? Lalong lumalakas yung tibok ng puso ko.

177

Naiyak na naman ako. Baka kasi sa ginawa ko, magalit talaga si Daryll. Huhuhu. Ang dami na niyang naitulong sa akin, tapos, g anito lang ang igaganti ko sa kanya?? Sorry Daryll. Nasaan ka na ba ha? GUSTO NA KITANG MAKITA. TT_TT

―Hui, wag ka nang umiyak oh. Nababawasan ang ganda mo e.‖ sabi nung Darren.

OK lang kahit nawalan ako ng ganda. May nakatago pa naman ako sa bahay! Ano ba yan! Praning talaga ako! Umiyak ako lalo, pero, sumasabay ang pagtawa. Iimagine mo nalang. Umiiyak na tumatawa? Hahuhahu!

Daryll, nasaan ka na? Sorry na please?? TT_TT

―Sorry ha? Sa abala. OK lang kahit, iwan mo na ako dito. Salamat nalang.‖

Sabi ko dun sa Darren. Tapos, nilagay ko yung dalawa kong kamay sa mesa. At umiyak. Di talaga maalis sa isip ko si Daryll e. Sana, di ko nalang kasi siya iniwan! Galit ako! Galit ako! Galit ako sayo Yanna! TT_TT Kainis naman kasi e! Huhuhuhu.

Bigla kong naalala. Kumain na ako, siya kaya, si Daryll? Kumain na? Huhuhu. Lalo akong napapaiyak. Kasi naman. Sorry, mababaw lang talaga ang luha ko. Huhuhu. T_T

―Hindi kita iiwan. Dito lang ako.‖ Sabi nung Darren.

Tiningnan ko siya. Matagal. Tapos, umiyak na naman ako. Huhuhu.

178

Yung sinabi niya. Parang, nasabi na rin yun sa akin ni Daryll. Bumalik nalang kaya ako sa bahay nila? Tapos magsosorry ako? Hayy. Kung pwede lang. Kung di ako pangunahan ng takot at hiya. Kasalanan ko ito e. Kasalanan ko naman talaga ito e. Kaya, magdusa ako. TT_TT

―May nasabi ba akong masama? Wag kang mag alala, di kita pababayaan.‖

Ayan na naman! Wag mo ngang agawin yung mga line ni Daryll! Umalis ka na lang pwede? Gusto kong mapag isa!

Pero, naisip ko, tinutulungan na nga ako, ganun pa ang iniisip ko sa kanya. Hmmp. Sorry din sayo Darren. Kung nadamay ka pa d ito. Kung naabala kita. Salamat na rin.

―Oh, eto. Kunin mo na.‖ inabot niya yung panyo niya sa akin. At nakangiti siya. ―Salamat, Darren.‖ Sabi ko sa kanya.

Tiningnan ko siya. May itsura naman. Gwapo rin. At, oo. Mabait. Kasi, kung hindi siya mabait, hindi niya ako tutulungan. Diba?

―Walang anuman.‖ Nakangiti niya ulit na sabi. ―Alyanna nga pala. Sorry ulit ha?‖ ―Nice! Oks lang. Basta ikaw.‖ Tapos uminom siya ng softdrink na binili niya. ―Alam mo, may naaalala ako sayo.‖ Sabi ko naman habang nagpupunas pa rin ng luha.

179

―BF?‖—Darren ―Sana.‖—ako ―Anu yun? Hehe.‖

Hindi niya ata naintindihan yung sagot ko. Kahit ako rin natawa sa sagot ko. Haha. Hayy, medyo nahihimasmasan na ako.

―Hehe. Wala yun.‖ ―Oh, kita mo na. Maganda ka pag ngumingiti.‖

Tapos kinindatan niya ako? Haha. May pagkapraning din pala tong Darren na ito. Naisip ko.

―Baliw. Salamat ulit ha.‖

Tapos nag offer ako ng kamay para sa isang shake hands. Kinuha niya naman ang kamay ko at, hinalikan? Ha?? Ano ba ang nangyayari dito sa lalaking to?

―Wag ka nang magpakita sakin ulit na umiiyak. Kasi, hindi lang jan ang aabutin mo. Hehe.‖

Natawa ako sa sinabi niya, pero, hindi ko naman talaga totally naintindihan. Ano daw? Haha.

180

Ayun, nagsama nga kami ni Darren. Masaya siyang kasama. Nakakatawa siya. Nakalimutan ko si Daryll dahil sa kanya. Ayy, mali! Hindi ko nakalimutan si Daryll no! Yung nangyari lang sa amin kanina. Yung, yun! Basta. Hayy! Ayoko na muna yung maalala. Nahihiya ako . Nakakahiya talaga. Sobra! Hmmp!

Salamat din sa taong to, ito si Darren. Kasi tinulungan niya ako. Di niya ako iniwan kahit ngayon lang kami nagkakilala. Oo, para siyang si DAryll. Napangiti ako. Hayy! Naku! Siya na naman! Pwede ba? Anyway. Pssst! Darren? Salamat ulit ha? Well, nasabi ko na naman yun sa kanya kanina. Wala lang. Gusto ko lang ulitin. Kahit sa isip ko lang sinasabi? Hahahaha!

Tinitigan ko siya. Tinititigan ko lang siya. Nang matagal. Tinitingnan ko siya magsalita, kung paano siya ngumiti at tumawa, ang bawat ekspresyon ng mukha niya. Lahat ng ginagawa niya niya. Oo, gwapo nga siya. Gwapo talaga siya. Pero, mas gwapo pa rin si--- Ok. Siya. Na naman.

Naisip ko. Ganito ba talaga ang mga lalaki dito? GWAPO? Ang swerte ko naman pala. Haha!

Inalis ko yung tingin ko sa kanya nung mapansin niyang kanina pa ako nakatingin sa kanya. Hehe. Medyo namula pa nga ako nung sabihin niya yun. Tumatawa pa siya. Tumawa rin ako. Hahaha!

Kakaiba naman itong taong ito. Ilang oras ko pa lang siyang kakilala pero, ang dali kong nakasundo. Para talagang si Daryll. Well, iba lang yung way kung paano kami nagtagpo. Tiningnan ko siya ulit. Napangiti ako. Masaya ako ngayon kasi may kasama ako. May kadamay. Alam mo yun, yung feeling na hindi ka nag iisa?

Hayy. Masaya talaga ako dahil sa kanya, kay Darren. Pero, yun nga ba talaga ang dahilan? O baka naman Masaya ako kasi nakikita ko si Daryll sa kanya? Dahil feeling ko, si Daryll siya? Hmm. Siguro Yun nga talaga ang dahilan. Akala ko, sa Daryll pa rin ang kasama ko. Pero,

181

hindi pala. Marami silang pagkakatulad, Oo. Pero, ibang tao pa rin ang nasa harap ko ngayon, ang kasama ko ngayon. Hindi pala siya si Daryll. Si Darren siya. Napabuntong hininga ako.

―Buti na lang nakilala muna kita bago ako nakaalis dito.‖—Darren ―Ha? Aalis ka na? Pasensya na talaga ha! Sabi ko na kasing iwan mo na lang ako kanina.‖ ―Hehe. Hindi, oks lang. Ibig kong sabihin, aalis dito. Dito sa lugar na ito.‖ ―Saan ka na pala pupunta?‖ ―Lilipat daw kasi kami sabi ni Papa. Hindi ko alam kung saan.‖ ―So, maiiwan mo ang mga kaibigan mo dito?‖ ―Yun na nga. Ayaw ko rin sana. Pero, wala akong magagawa. Sa kanila parin ako nakadepende ngayon e.‖ nakangiti niyang sabi sa akin

Bago ako makapagsalita, may sinabi muna siya na ikinagulat ko. Ikinatuwa na rin siguro. Hehe.

―Pero. Parang ayaw ko nang umalis. Nakita na kasi kita!‖

Hahaha. Mapagbiro lang talaga siguro itong Darren na ito. Ibang klase ang paraan niya para pasayahin ako. Nakakatuwa talaga. <smile>

―Alam mo! Ang bolero mo! Hahaha!‖ sabay palo sa kanang braso niya. ―Ang ganda mo talaga pagnakatawa! Hehe.‖ ―Gusto mo pa ng isang mas malakas na palo? Ha? Hehe.‖ At sabay kaming tumawa.

182

―Kung bakit kasi kailangan ko pang umalis dito. Di na tuloy kita makikita ulit.‖ Malungkot niyang sabi.

Malungkot? Malungkot talaga? Ewan! E, hindi siya nakangiti nung sinabi iyon e. Di, malungkot siya. Yun ba yun? Pag hindi, nakangiti, malungkot na? So, nalulungkot siya kasi hindi na niya ako makikita? Ganun? Haha. Ganun ba talaga ako kaganda? Wow. Baka naman, binobola lang ako nito?

Napangiti lang ako. Pero, napalitan rin agad ng lungkot ang mga ngiti ko sa labi. Bakit? Kasi, may naisip ako. May naalala. Pero, Ano? Sino?

Masbi niya rin kaya sa akin yung sinabi sa akin kanina ni Darren?

―…di na tuloy kita makikita ulit.‖ Sweet! Parang ayaw niya talaga akong umalis. Ayaw niyang magkahiwalay kami. Magkalayo kami. Yun ang feeling ko. Ewan. Baka naman nagfeefeeling na naman ako? Hayy! Ang Ilusyunada ko talaga. Pero, sino nga ba yung iniisip ko na magsasabi nun sa akin? Sino pa ba? Tinanong mo pa. E di, siya. OO, SIYA. Si Daryll.

―O! Nalulungkot ka rin kasi hindi mo na ako makikita? Hehe.‖ Sinabi niyang nakatawa. ―Baliw! Haha! E, hindi naman talaga ako taga rito e. Naggagala lang ako. Sa Sunday, uuwi na rin ako.‖ ―Ahh. Ganun ba. Parang ayaw talaga tayong pagtagpuin ng tadhana no? We will be cut in separate ways na pala. Huhu!‖ tapos nag act siya na parang umiiyak.

Haha. Nakakatawa talaga siya. Tawa ako nang tawa.

183

―Para kang sira! Tumigil ka nga! Magkikita pa tayo ulit. Hehe.‖ ―At pag nangyari yun sa loob ng isang lingo, magiging tayo!‖ Napatigil ako sa sinabi niya.

―…magiging tayo.‖ Inisip ko ulit yung sinabi niya.

Kami? Kaming dalawa? Magiging kami? Nagbibiro ba siya? Must be! Hahaha! Hello? Almost one week pa ako dito, tapos siya naman, aalis na. Malabong magkita kami with in one week! Hayy, naku lalaki ka. Baliw! ―Sige ba!‖ sagot ko sa sinabi niya.

Ha? Pumayag talaga ako? Yun talaga ang nasabi ko? My Ghad! Pero, ok lang. Sigurado naman naman akong, hindi kami magkikita sa loob ng isang lingo. Haha! Sigurado ba talagang hindi kami magkikita? Oo! Siguro! Sana? E pano pag nagkita kami? Well, basta, hindi yun mangyayari. Hindi naman sa ayaw ko nang Makita si Darren. Ayoko lang sa loob ng isang lingo. Haha. Bakit? Basta!

―Pumayag ka?!!‖

Haha. Nakakatawa yung reaksyon niya. Gulat na gulat. Hindi ko nga alam kung maiinis ako o magagalit sa naging reaksyon niya. Inisip ko tuloy, nagbibiro lang siya. Na biro lang talaga yung sinabi niya. Kailangan ko ba talagang mainis o magalit? Bakit naman ako magagalit? Kasi, pinagttripan niya ako? Ewan.

―Pumayag ka na diba? Wala nang bawian! Haha!‖---Darren

184

―As if naman kasing magkikita tayo with in one week. Hehe.‖ ―Malay mo! Magrorosaryo ako maghapon bukas para ipagdasal na magkita tayo.‖ At sabay kaming tumawa.

Hahaha. Tawa talaga ako nang tawa. Anu yun? Gusto niya talagang magkita kami para maging kami? Ganun? Hayy! Nakakatawa talaga.

―Tingnan natin.‖ Sabi ko sa kanya habang nakataas ang isa kong kilay.

Hindi naman sa nagtataray ako. Bigla lang talagang tumaas ang kilay ko. Haha.

―O sige ba! Uy, aalis na ako ha? 2 pm na kasi. 3 pm ung alis namin. Hindi pa ako naka pag impake.‖ ―Sabi ko na kasi! Sana di mo na lang ako sinamahan. Nakakahiya tuloy sayo. Pero, salamat ulit ha?‖ ―Choice ko iyon. Wala kang kasalanan. Sige, una na ako. OK ka lang ba talaga dito?‖ ―OK lang ako. Sige, ingat ka na lang Darren ha? Thanks much!‖ nakangiti kong sabi sa kanya ―With in one week, magkikita tayo Alyanna.‖ Tapos hinalikan niya ako sa cheek at tumakbo na palayo.

Tumigil muna siya sandali at nilingon ako. Nagwave pa siya ng kamay. Nagwave din ako pabalik. Napangiti ako. Hinawakan ko yung left cheek ko, kung saan niya ako hinalikan habang tinitingnan ko siyang lumalakad palayo. Hanggang sa hindi ko na siya maabot ng tingin.

Naalala ko yung sinabi niya.

185

―With in one week, magkikita tayo Alyanna.‖

Hay naku. Para siyang ewan. Nakakatawa talaga siya. So, he mean what he said? Pag nagkita talaga kami, magiging kami? E paano si? Paano na si? Si Daryll? Paano na kami?

So, umaasa pa pala ako na magiging kami? Pagkatapos ng ginawa kong pang iiwan sa kanya? Oo. Sana. Masama bang mangarap? Ayy! Para talaga akong Ewan.

Tama na nga yan. So, ngayon, saan na ako pupunta? E di, Maghahanap ng sarili kong mundo. Yung malayo kay Daryll. T_T Maghahan ap na ako ng bago kong matutuluyan. Ayoko nang bumalik kina Daryll. Hindi sa ayaw ko na siyang Makita. Wala na kasi talaga akong mukhang maihaharap sa kanya. Di ko kayang makaharap siya. Hindi ko kaya ngayon. Baka matunaw lang ako sa harap niya. Hayy. An g hirap naman ng sitwasyon ko.

Naisip ko na naman yung nangyari kanina. Yung sa amin ni Daryll. Inisip ko iyon ng paulit uli. Paulit ulit.

ULIT.

ULIT.

ULIT.

186

Baka kasi, hindi naman talaga nangyari yung kiss? Namin ni Daryll? Eeeee!! Pero, nangyari talaga e! Nangyari talaga! Nangyari! Nangyari!

Sa kabilang banda, may naramdaman ako bigla. Hindi hiya. Saya.

OO, SAYA.

MASAYANG MASAYA.

Nakakaramdam ako ng Saya!

Mahalikan ba naman ako ng taong gusto ko????

Aba! Aba! Makita ko nga lang siya, para na akong hindi makapagsalita???!!

Kausapin niya nga lang ako, para na akong mahihimatay???!!

Ngitian niya lang ako, para na akong napapraning????!!

Lalo na pag tumatawa siya!!!!

187

Lalo pa kung Hinahawakan niya ang kamay ko!!!!

My Ghad! Sobrang pagpapala na ito!

Tapos, nung nakita ko yung katawan niya????!

Syet! Bakit may ganyan kagandang nilalang? Yun lang ang masasabi mo!

Tapos ngayon, nahalikan niya pa ako???????

Ano ba????

Ibang level na ito!!!

Para na akong itinapon sa ibang planeta!!!!!!

Hindi ko na maintindihan kuna ano ang nararamdaman ko!!!!

188

ANG SAYA.

ANG SAYA PALA.

SAYA TIMES 100000000000000000000000000! Ganun yung feeling!!

AAAAAAAAAHHHHHHHHHHH!!!!!!!

Gusto kong sumigaw! Gusto kong magwala! Parang may kung anong bagay ang gustong kumawala sa loob ng katawan ko!!! May sapi ba ako???? Ewan!!! Parang! Hayyy!!

Para na talaga akong mababaliw!! My Ghad!! DARYLL!!! Bakit mo ba ako ginaganito???? Grabe!!! Ito na talaga ang highest level ng pagkakilig na naramdaman ko!!!!!!!!!!!!!

―Ahhhhhhhhh!!! Mababaliw na ata ako!!!‖ napasigaw ako. Hindi ko na napigilan e!

Lumingon lingon ako. Saka ko naalala. Nasa loob pa pala ako ng food court! Iisipin talaga ng mga tao dito na nababaliw na ako! E, totoo naman diba? Parang! Huhuhu! TT_TT

Lumabas na lang ako ng patakbo.

189

TAKBO.

Nasa 3rd floor yung food court at tumakbo ako pababa. So, malamang, nasa 2 nd floor na ako.

HINGAL.

Nalungkot na naman ako.

Naalala ko, dito sa floor na ito kami nagkahiwalay ni Daryll. Dito kami huling nagkita.

Tumingin tingin ako sa paligid. Puro, bilihan ng damit, sapatos and other personal items. Nakikita ko rin mula sa kinatatayuan ko yung photo booth. Isa na yata iyon sa lugar na hindi ko, hinding hindi ko makakalimutan. Promise!

Hayy! Nilibot ko ulit ung paningin ko. May hinahanap? Sino? Ano? OK. Siya na naman. Si Daryll. Nagbabakasakali lang na baka Makita ko pa siya. Pero, wala e. Wala na siya. Iniwan na niya talaga ako. Ayy, hiindi pala. Ako pala ang nang iwan sa kanya ako ang tumakbo palayo. TT_TT

Nalungkot ako lalo.

OK, fine. Namimiss ko na siya!!

190

Iniisip ko, na sana, hindi nalang nangyari yung mga hindi dapat na nanagyari. Di, sana, magkasama pa kami ngayon ni Daryll. Sana, andito pa siya sa tabi ko. Sana. Sana.

Parang gusto ko na naman umiyak. Biglang may namuong luha sa mata ko. Pinunasan ko agad. Ayoko nang umiyak. Tama na. Baka kasi may makakita na naman sa aking umiiyak. Tapos, ano? Tutulungan ako? Kasi, mukha akong kaawa awa?

Pero, sana nga meron. Gusto kong mayrong maiyakan. Gusto kong may makaunawa sa pinagdadaanan ko. Kasi, ang bigat bigat na. Parang hindi ko na kaya. Kung hindi ko ito mailalabas, baka bigla nalang akong sumabog.

Hayy! Nakakalungkot isiping umalis ako na hindi ko man lang nasasabing GUSTO KO SIYA. At ngayon, baka galit pa siya sa akin. Si, Daryll. TT_TT

Lumakad ako papunta doon sa nakita kong upuan sa labas ng isang bilihan ng sapatos. Umupo ako. Nag isip.

TULALA.

Lumabo ang paningin ko dahil sa luhang namuo sa mga mata ko. Nilagay ko ang aking mga palad sa mukha ko.

IYAK.

IYAK.

191

IYAK.

Wala na ba talaga? Gusto ko siyang puntahan. Gusto kong humingi ng tawad sa pang iiwan ko sa kanya. Huhuhu. TT_TT

Daryll, Sorry. Sorry talaga.

―Wag kang umiyak. Ayokong nakakakita ng umiiyak…‖

Oh? Sino naman ito? Hayy. Isang tao na naman na naaawa sa akin?? Pwede ko kaya siyang mayakap para maiyakan?? Ayoko! Kung may gagawa nun sa akin, sana, si Daryll na lang. Siya nalang.

Kaya ikaw! Kung sino ka man, umalis ka na! Gusto kong mapag isa! Gusto ko lang umiyak. Huhuhu. TT_TT

―…lalo na kung ikaw. Ayokong makitang umiiyak ka.‖ Dugtong niya sa nauna niyang sinabi.

Lalo akong napaiyak dun sa sinabi nung lalaki. Hagulgol na ata ang ginagawa ko. Ewan ko. Basta, mas mataas na level kaysa sa pag iyak. Kung magsalita kasi yung lalaki, parang si Daryll. Na naman! Siya na naman ang naiisip ko. Bakit ba? Bakit? Alam ko namang hindi siya ito e. Isa lang itong taong nagmamalasakit sa kaawa awa kong kalagayan. At gusto lang nitong tumul-----

―Alyanna…‖

192

Hindi ko natapos ang iniisip ko dahil sa pagtawag niya sa pangalan ko. Gusto kong tingnan kung sino iyon. Baka si Daryll? Hindi. Hindi siya iyon. Galit iyon sa akin diba? Diba? E, bakit niya alam ang pangalan ko? Ewan!

TINGIN.

IYAK.

―Huhuhu…‖

Tinayo niya ako sa kinauupuan ko. At niyakap. Sino ba ito? Oo, siya nga. Si Daryll? Si Daryll. Si Daryll nga.

TIBOK.

TIBOK.

TIBOK.

Ang lakas lakas ng tibok. Nakakabingi. Pero, nangibabaw pa rin yung sinabi niya...

193

―Tahan na. Sabi ko sayo diba? Ako ang bahala sayo. Hindi kita pababayaan.‖

Lalo akong naiyak sa sinabi niya. <touch>

“Tahan na. Sabi ko sayo diba? Ako ang bahala sayo. Hindi kita pababayaan.” “Tahan na. Sabi ko sayo diba? Ako ang bahala sayo. Hindi kita pababayaan.” “Tahan na. Sabi ko sayo diba? Ako ang bahala sayo. Hindi kita pababayaan.‖

Parang paulit ulit kong naririnig yung mga katagang binitiwan niya. Bakit ba talaga ganyan ka? Ha?! Ha?! Ha?!

Pilit kong nilalayo ang sarili ko sa kanya. Pero, naramdaman kong mas humigpit ang yakap niya sa akin.

AAAHHHH! Eto na o? Yung hinahanap ko kanina pa, nasa harap ko na. At yakap pa ako. Pero, bakit ko ba siya pilit na itinutulak? Palayo? Ewan! Hindi ko na rin napigilan ang sarili ko. Niyakap ko na rin siya.

―Sorry, Daryll. Sorry. Huhuhu…‖

IYAK.

___________________________________________________

194

Bumalik na kami sa bahay nila. Oo, sa bahay nila. Andito na naman ako. Hindi rin naman kasi ako nakatanggi sa alok niya. Wala akong kakayahang gawin iyon. Kahit ang pagsasalita, parang ang hirap gawin. Kung bakit ba kasi pagmalapit siya sa akin, parang nanghihina ako? Parang hindi ako makagalaw? Nanginginig ang tuhod ko?

Binuksan ni Daryll yung radio. At naupo siya sa sofa, katabi ko. Andun kami sa sala. Narinig ko yung kanta sa radio. Maganda. Bagay na bagay sa akin. Saktong sakto talaga sa akin.

I don‟t know what it is that you‟ve done to me But it‟s caused me to act in such a crazy way Whatever it is that you do when you do what you‟re doing It‟s a feeling that I want to stay Ano nga ba ang ginawa mo sa akin? Ha Daryll? Alam mo, kung alam mo lang! Para na akong mababaliw dahil sayo. Hayy. Bakit kasi lahat ng ginagawa mo, nagugustuhan ko? Ngayon tuloy, parang ayaw ko ng mawala ito. Ang weird talaga.

„Cuz my heart starts beating triple time With thoughts of lovin‟ you on my mind I can‟t figure out just what to do When the cause and cure is you, you TIBOK.

TIBOK.

195

TIBOK.

Kung maririnig mo lang ito. Mabilis na mabilis. Lalo na ngayon na katabi kita. Lalo na kanina. Kanina. Yung nangyari kanina. Ang bilis bilis nito. Ang bilis bilis talaga.

―Daryll?!‖ tiningnan ko siya.

Saka niya lang tinanggal yung suot niyang shades.

OMG. Umiyak siya?! Bakit?! BAKIT?! May nangyari kaya nung nagkahiwalay kami?! Hayy. Kasalanan ko naman talaga ito e. Pero, syempre hindi ko naman yun magagawang itanong sa kanya. Ang kapal ko naman para tanungin pa yun sa kanya diba? Kung hindi ko sana siya iniwan kanina, di, sana, alam ko kung ano ang sagot sa tanong ko. Sorry talaga Daryll.

―Wag mo nang isipin yung kanina. It‘s an accident. Nobody‘s fault.‖

Tumango nalang ako. Tama naman talaga e. Wala namang may kasalanan sa nangyari.

Tapos, hinawakan niya ang kamay ko.

196

TIBOK.

TIBOK.

―And please, next time, wag mo na akong takbuhan ulit. Nag-alala ako sayo.‖ Sinabi niyang nakatingin sa akin.

Wala akong masabi sa sinabi ni Dayll. Feeling ko, namula lang ako. Nahiya ako sa ginawa ko.

I get so weak in the knees I can hardly speak, I lose all control Then somethin‟ takes over me Naman! Paemote naman na kanta to. Pero, go lang. Nakakarelate ako.

Naalala ko yung sinabi ni Daryll… “…nag alala ako sayo.”

Wow! Nag alala daw siya sa akin? Ang sweet! Naguilty tuloy ako sa ginawa ko. Sorry talaga. T_T

Pinakinggan ko lang yung kanta. Bawat lyrics nung song, tinatamaan talaga ako.

197

In a daze, your love‟s so amazing It‟s not a phase I want you to stay with me, by my side Tama. Gusto ko lang talagang makasama ka. Alam ko, aalis lang din ako. Magkakalayo tayo. Pero, kahit na. Sa konting sandali, gusto kong anjan ka lang sa tabi ko.

I swallow my pride Your love is so sweet, it knocks me right off of my feet Can‟t explain why your lovin‟ makes me weak Kahit sobrang kahihiyan na ang inaabot ko. Hehe. Nakakahiya talaga! Hmmp! Ahhh!! Ayoko na munang isipin yun. Haha! Eto, magkatabi tayo. Nanginginig na naman ang tuhod ko. Nakakapanghina.

Time after time after time I‟ve tried to fight it But your love is strong, it keeps on holdin‟ on Resistance is down when you‟re around, pride‟s fading In my condition I don‟t want to be alone

Pinipigilan ko naman ito e. Ewan ko ba. Ang kulit kulit! Ayan tuloy. Nahulog na ako. Paano ako makakaalis dito? Hindi ko alam. Ayokong isipin. Masaya ako e.

I get so weak Blood starts racing through my veins I get so weak Boy it‟s somethin‟ I can‟t explain I get so weak Somethin‟ ‟bout the way you do the things you‟re do-oo-oo-in‟ Knocks me right off of my feet off my feet Can‟t explain why your lovin‟ makes me weak I get so

198

Pasensiya na. Wala pa akong sapat na lakas ng loob na sabihin sayo ang nararamdaman ko. Baka kasi, hindi ka lang maniwala. At ayokong maramdaman yung, para bang. Pagreject? Oo, parang ganun nga. OK na kahit ganito lang. Kahit alam kong, hindi ako. Ala m ko yun. Susubukan kong tanggapin.

Pagtingin ko ulit sa kanya, eto, nasa balikat ko. Nakatulog. Hayy. Siguro masyado siyang napagod kanina. Well, sige, matulog ka lang. Dito lang ako. Babantayan kita.<smile>

So, It‘s my turn na. This is it. Huu! Huu! Hinga!

―Daryll, I LIKE YOU. I REALLY LIKE YOU.‖

TITIG.

► end of reminiscence ◄

Biruin mo yun? Nangyari talaga ang lahat nang iyon ngayong araw? Hayy! Ang sarap balikbalikan.

Akala ko nga hindi na kami magkikita ulit ni Daryll. Pero, parang meant to be talaga kaming dalawa! Haha. Pinagtagpo talaga kami ulit. Wow.

Pinagtagpo nga ba talaga kami ulit? O sadyang mabait lang siya masyado at hindi niya ako nakayang iwan?

199

OK. Yun nga yun. FINE! Kasalanan ko talaga! Alangan nman kasalanan ni Daryll? Haha! Ah, basta. Ang mahalaga ngayon, OK na kami. Alam kong hindi siya galit sa akin. Hehe.

Ang bait talaga niya no? Sana, kami nalang. Haha. Nangangarap na naman si ako. Sabagay, hindi naman masama diba?

Tapos, may nakilala pa akong bagong kaibigan. Kaibigan? Oo! Ang bait niya rin. Siya si Darren. Magkita nga kaya kami with ih a week? Ewan. Bahala na.

Basta ako,matutulog na. Baka sakaling mapanaginipan ko pa yung mga nangyari ngayong araw. Sana nga! Hahaha!

Sinara ko muna yung pintuan ng kwarto ko. Para masiguro kong hindi maririnig ni Daryll ang sasabihin ko. Siguro, nasa kwarto niya na rin siya. Natutulog na. Ewan. Hehe.

Nahiga na ako doon sa kama. Niyakap ang unan.

―Good night Daryll. I LIKE YOU.:‖ <smile>

CHAPTER 14 [LET'S STOP AND TALK A WHILE] Character: PRINCE DARYLL RAMIREZ

200

July 15, 2009 (Wednesday)

―Josh!! Anong nangyari sayo??! Ha!! Tingnan mo nga ang sarili mo?? O, yan ang mukha mo??! Ano yan?? My Ghad!! Kailan nangyari yan?? Sino ang may gawa?? Nakipag away ka no??? No?? Akala ko ba magpapakabait ka kahapon?? E mukhang nakipag basag ulo ka pa ata??‖ ―TIGGIIIIIIIIIIILLLLL!!!! NAKAKAIRITA KA NA AH!! ANG DAMI MONG TANONG!! SYETE!‖

Rinig na inig ko ang sigawan ni Josh at Alyanna sa taas habang nagluluto ako ng agahan. Para talagang aso at pusa ang dalawang iyon. Hehe.

Oo nga pala. Si Josh. Di ko na siya nahintay dumating kagabi. Natulog kasi ako ng maaga. Anong oras na kaya siya nakauwi? Kamusta kaya ang araw nila ni Odyssey?

Tingnan ko nga muna sila sa taas. Parang may narinig akong sinabi ni Alyanna na nakipag away daw si Josh? Well, I don‘t know. Better, I‘l check it out first.

AKYAT.

Habang paakyat ako, nagsisigawan na naman yung dalawa. Haie. Again? Umagang umaga ah.

―Tigil?? Tigil?? Tingnan mo nga yan o!! Para ka nang sira!!‖ ―SINABI NANG TUMIGIL KA E!!‖

201

―Alam na ba yan ni Daryll?? Ha?? Ha?? Pero, ang cute ng hair mo. Parang Anime!! Hehe.‖ ―SO, KAILANGAN KO PA PALANG MAGPASALAMAT SAYO DAHIL JAN??? NO WAY!!‖ ‖Tinatanong ka kasi ng maayos, di ka sumasagot!‖

Nakita kong bukas ang pintuan ng kwarto ni Joshua. Pumasok ako. Nakita ko si Alyanna.

―Daryll! Good morning!!‖ bati niya sa akin. ―Good morning. Hehe. Ang aga ata ng pagtatalo niyo ni Josh. Nasaan siya?‖ ―CR!!‖ sagot ni Josh ―Daryll! By the way! My Ghad! Nakita mo na ba yung mukha ni Joshua?? Ha? Puro pas---― hindi na natuloy ni Alyanna ang sinasabi niya. Bigla kasing nagsalita si Josh. ―TUMIGI KA NA SABI E!! AKO NA ANG MAGPAPALIWANAG KAY KUYA!‖

Tapos, lumabas na siya sa CR.

―Good morning Jo---―

GULAT.

―Anong nangyari sayo?!! I‘ve told you already na wag kang makipag away, Josh.‖

202

―YUN NA NGA! DI AKO LUMABAN KUYA. ETO ANG NAPALA KO!!‖ sagot ni Josh.

Tapos, lumakad na siya palabas ng kwarto niya.

BLAAAG!

Sinara niya ng malakas yung pinto.

―Sorry Alyanna. Ganyan lang talaga si Josh pag may nangyaring hindi maganda.‖ ―Basagulero pala ang kapatid mo? Hayy. Nakakaawa yung itsura niya. Grabe.‖ ―Hindi ko rin alam kung anong nangyari. Hindi ko ineexpect na yun ang bubungad sa akin ngayong umaga. Mothsary nila ni Odyssey kahapon eh. Pero, bakit ganun?!‖ ―Tara. Baba na tayo. Tanungin natin siya.‖---Alyanna

Kumapit siya sa braso at sabay na kaming bumaba. Napangiti ako. Para talaga siyang si…Audrey.

Pagkababa namin, nakita namin si Josh na kumakain na. OK, ganyan talaga siya pag may pinagdaraanan. Kumakain. Kumakain ng marami. At, dapat, wag siyang abalahin. Ayaw niya ng maingay pag badtrip siya. Kaya niya sinisigawan si Alyanna kanina.

―Joshua! Huy. Ano ba talagang nangyari sayo ha?‖ tanong ni Alyanna.

203

Binigyan naman siya ni Josh ng matatalim na tingin. Tapos biglang lumingon sa akin.

OK. I know what that stare means. Patigilin si Alyanna. Wala rin kasi kaming makukuhang sagot sa kanya kahit tanungin namin siya ngayon kung anong nangyari. Kailangan niya muna magpalamig ng ulo. Pero, nag aalala talaga ako sa kanya. Haie.

―Alyanna, kain na muna tayo. Hayaan na muna natin si Josh.‖

Tumango na lang siya. Kumain na rin kami. Nagkatinginan kami sa mata. Bigla kong binawi ang tingin ko. Bakit? Dahil kahapon? Dahil sa nangyari kahapon? Well, I think, yes. But Its an accident naman diba?! Kalimutan ko na lang. Medyo nakakailang lang kasi. Hehe. You know the feeling? Yeah, right.

Tumayo na si Josh. Aakyat ata ulit sa kwarto niya.

―Josh, aalis ka ba ngayon?‖ tanong ko sa kanya bago siya mag umpisang maglakad. ―Oo. Gusto ko ng sariwang hangin.‖ Tapos humarap siya kay Alyanna. Haie naku. Mukhang hindi talaga magkakasundo ang dalawang ito.

Tapos na kaming kumain ni Alyanna at nakaligpit na rin kami ng pinagkainan ng bumaba ulit si Josh. Dirediretso lang siyang lumabas. At sumakay na sa motor niya.

VVVVVVVVVRRRRRRROOOOOOOOMMMMM!!!!!

204

Pinatakbo niya iyon ng mabilis. Nagpahabol nalang ako ng sigaw na ―INGAT!‖ Ewan lang kung narinig niya pa.

Kami naman ni Alyanna nakaupo lang sa sofa. Nakikinig ng radio. ―Alyanna…‖

Ngumiti siya nang tinawag ko ang pangalan niya. Ngumiti rin ako. Tapos, nagsalita siya.

―Oo. Aalis na ako. Nahihiya na ako sayo e. Hehe.‖

Tiningnan ko siya. Parang nalungkot ako sa sinabi niya. Hindi ko lang pinahalata. Hindi naman kasi iyon ang gusto kong sabihin niya eh. Parang nagulat tuloy ako.

Tatanungin ko lang naman sana siya kung gusto niya at ng mga kaibigan niya na dito nalang tumuloy sa amin. May dalawa pa naman kaming vacant rooms. Sabi niya kasi, hanggang Saturday pa sila dito. And by Sunday, saka sila uuwi.

―Hindi naman kita pinapaalis eh. Kung gusto mo---― ―Hindi. Ayos lang. Tinext ko na rin kasi sila. Baka mamayang mga 10, andito na daw sila! Naeexcite na ako! Hehe.‖ ―Ah, ganun ba. Hmm. Mag ingat na lang kayo ha? Lalo ka na. Hehe.‖ ―Oo naman! Sabi mo eh. Daryll?‖

205

―Yes?!‖ ―Salamat ha! Thank you sa lahat.‖

Tapos niyakap niya ako. Napangiti ako. Niyakap ko rin siya.

―Bago ka umalis sa Sunday, tawagan mo ako ha. Or, bumalik ka dito. May ibibigay ako sayo.‖ ―Haaah? Ano yun? Pwedeng ngayon na lang?‖

Tumingin ako sa calendar sa wall namin. Tumingin rin siya.

―Sunday na ba ngayon? Wednesday pa lang oh. Hehe.‖

Ewan. Bigla ko lang naisip na biruin siya. Hindi naman ata siya magagalit dahil dun. Pero, kung oo, e di magsosorry na lang ako. Ang bitter ko na ba? Sorry. <peace sign>

―Ah. Inaasar mo na ako ngayon ah? Hehe. Mamimiss mo ako no?‖ nakangiti niyang sabi.

So, hindi naman siya galit. Diba? OK, buti naman. Hehe. Napangiti lang ako dun sa huli niyang sinabi. Hehe.

―So, gusto mo, samahan pa kita sa mga kaibigan mo? Saan ba kayo magkikita?‖

206

―Sa Graffiti Bar and Resto! Hehe.‖

Oh? Akala ko ba, bago lang siya dito? Paano niya nalaman yung place na yun?

Well, baka naman, napuntahan na niya iyon bago siya nakapunta dito sa amin? Or maybe may nakapagsabi na sa kanya about dun I don‘t know. Anyway, that‘s not important.

―So, baka magkita pa pala tayo mamaya. Mamayang gabi ba?‖ ―Haah? Nag gagala ka rin pala? Hehe. Siguro may kadate ka no! Uyy!!‖ nakangiti na naman siya.

May pagkamasayahin talaga si Alyanna. Nakakatuwa siya. Napangiti na naman ako.

―Date? 3 years ko nang hindi nagagamit ang word na iyan. Buti nalang pinaalala mo ulit. Hehe.‖ ―Hahaha! Nakakatawa ka naman Daryll. Date lang, makakalimutan mo pa? Gusto mo, magdate tayo! Para marecall mo talaga ng lubusan.‖ Sabay kaming tumawa.

Ngayon ko lang napansin na may sense of humor pala siya. Well, magkaiba kami. Ako, corny kasi ako magjoke. Hehe. Kailangan ko munang iexplain ang joke ko para maconsider ng isang tao na joke nga yun. I am not as good as Josh when it comes to that thing. Well, That is One of the unearthly facts about me. OK, laugh at me. I understand. Hehe.

―Hahaha. Alam mo, ngayon na lang ulit ako tumawa ng ganito. Thanks Alyanna!‖

207

―Baka, gusto mong magshare? OK lang sa akin. Ikaw. Kung gusto mo lang ha. Hehe.‖ ―OK. Kampante naman ako sayo. Hehe. You look trustworthy naman pala. Hehe.‖ ―Ngayon mo lang napansin? Kainis ka! Hehe. Joke lang! O, go! Share ka na.‖

I smiled at her.

KWENTO.

Mga past 10, natapos na rin ako. Hehe. Hindi ko naman kwinento detail by detail. Basta, yung kung ano lang ang nangyari, 3 years ago.

Well, naalala ko na naman siya. Hindi naman maiiwasan eh. Siya kaya ang topic namin. Hehe. And, I made her cry. Alyanna. She cried. I don‘t know why. Maybe, naawa siya sa akin? Somehow, I felt something..well, magaan sa pakiramdam. Napangiti ako.

―I‘m sorry. Hindi ko intensyong paiyakin ka. OK ka na ba? Alyanna?‖ ―Ano ka ba! Napuwing lang ako diba? Hehe. Ayy! Ano ba kasing love life mo yan. Bakit ganyan? Makakahanap ka rin ng taong para sayo. Malay mo, anjan lang yun sa paligid.‖ ―I hope so. Hehe. Anyway, thanks for listening. Kahit na nakakaantok ako magkwento.‖ ―Ang drama mo! Yan ba ang dulot ng 3 taong pagkakatulog ng puso mo? Hahaha! Ayy! Makata?‖ tumawa na naman kami. ―Hehe. Thank you for making me laugh. No, replace laugh by happy.‖ Ngumiti ako sa kanya. ―Ayy! Wag mo nga akong ngiti ngitian. Hehe. Uy, 10:17am na pala. I need to go na. Hehe.‖

208

―Ang dali ng oras no? Haie. Well, mag ingat ka ha. Ihahatid na lang kita. Sige na.‖ ―Wag na! Dito ka nalang. Kaya ko naman na ang sarili ko. Im a big girl na.‖

So, I let her nalang. Hindi ko na siya kinontra. She don‘t want me to come eh. Nagtampo? Hindi naman. Naiintindihan ko. Medyo may nafeel lang ako ng pagreject? I mean, about not accepting my offer. Well, it‘s her decision pa rin. Igagalang ko iyon. Gusto ko lang sanang masiguradong, safe siya. Yun lang. Hmm. Yun lang.

12:00pm.

12pm na pala. Kanina pa pala nakaalis si Alyanna. OK lang kaya siya? Nagkita na kaya sila ng mga kaibigan niya? Sana. Well, kailangan ko na ulit bumalik sa dati kong buhay. Ang mag isa. Hehe. Ganito talaga ang life. I knew it. This is my life talaga.

Si Josh kasi, lagi namang wala yun sa bahay. Sila mama and papa naman, nasa isang house namin. Andito lang din sa Cebu. Pero, medyo malayo. Naiintindihan ko naman sila eh. I know, they‘re busy.

Ako naman, every Thursday, Friday and Saturday lang ang pasok ko. From 8 to 11 am. Then, 1 to 4. Kaya, hindi naman masyadong hectic ang schedule ko. Hehe.

209

Iniisip mo, loner ako? Medyo lang naman. Not too much. Just enough. Hehe. I used to hang out with my friends din naman. Of course, I do have my own circle of friends. It‘s just that, I prefer staying at home rather than gumala. Hindi sa takot ako sa tao. Ang weird naman nun isipin. Hehe.

Wait, parang, gusto kong lumabas ngayon? Sino kaya ang pwede kong yayain? Wala na pala si Alyanna.

ISIP.

Kinuha ko yung cp ko. Binili ko pala ito kahapon. Yung isa nito, binigay ko kay Alyanna. Well, gusto ko lang siyang bigyan ng remembrance. Hehe.

Somebody texted me. Who is this?

From 09179078*** 11:36am Pre,dito na kami. Maganda dito! Minsan, pasyal ka dito!

Ahh. Bestfriend ko pala. Oo, may bestfriend ako. Hindi lang halata ano? Hehe. Anyway. Hindi ko na siya pwedeng yayain. Umalis na siya dito eh. Saan kaya sila lumipat? I‘ll respond to his text nalang mamaya.

Hindi ko pa kasi nasave sa phone memory ung mga numbers sa module ko. So, unrecognized ung mga names. I‘ll do it mamaya nalang.

210

Oh. Another message. From?

From 09164546*** 12:17pm I‟ll wait you at Graffiti B&R. 7pm. See u!

OK. I think, it‘s a wrong sent. But then, kailangan ko naman talagang pumunta dun before 7. 2 days na akong hindi nakakapunta eh. So, I really need to. Kailangan ko ng mapaglilibangan. So, that‘s it.

Mukhang wala talaga akong pwedeng makasama. Si Josh? Mamaya pa ang uwi nun. Maaga na ang 7 pm na uwi niya. Usually, 8 onwards.

Magmumuni muni na nga lang ako. Makikinig sa tugtog.

MUNI MUNI.

Fancy meeting you alone in the crowd Couldn't help but notice your smile While everybody else around us is goin' about Can we just stop and talk awhile

Early yet to say what lies ahead It's the first day of the rest of our lives Can we just stop and talk awhile Get to know each other, who are we to know

211

Love could be waiting at the end, 'Round that bend and so Let's stop and talk a while

CHAPTER 15 [KAILAN] Character: PRINCESS ZYRENE PEREZ July 15, 2009 (Wednesday) Lunch Break. Oh my God. I don‘t have any friends yet. Well, that‘s ok. Aside from it‘s my first day in school, I used to it naman na. When we‘re in the States pa, lagi akong nag iisa. Kararating lang namin actually. Last week? But now lang ako nagdecide to go to school. My dad got angry na kasi. Nahihiya kasi akong pumasok. Look, it‘s July na. And June yung start ng class here. So, almost one month and one week na akong absent? I‘m not sanay. It‘s medyo malayo pa sa house. BTW. I‘m Princess Zyrene Perez pala. My mom and dad used to call me Zy or Princess. But I prefer Zy than the other. It sounds so parang baby kasi. Lalo na kung tinatawag ako ni daddy ng baby Princess. See? It sounds weird. About how we have been to States and going back here, ganito kasi. 3 rd year HS ako when my dad decided to go there. There. Then, yun, andun kami until, end ng June. Last month. Right? We go back here because of some apparent reason. I don‘t know. Some business stuff, I think? Well, it‘s alright lang naman sa akin. A paper fell on the floor. I picked it up. Oh. It belongs to me pala. Class schedule. OK fine. I think, I need to memorize this first and be familiar with my rooms.

212

Everyday ang pasok. From Monday to Friday. 10am-12nn and 2pm-5pm. Nice! Maraming time for galaré. Pronunced as ga-la-rey. Nothing. It‘s wala lang. Gala. That‘s it. Hehe.

Monday ►am (English-Room 415) Well, I think, I dont need this. Joke! ►pm (Humanities-Room 115) Pinag aaralan ang tao? Nah? Don‘t have the idea. It‘s not self explanatory. Tuesday ►am (English-Room 415) Again? They love English that much? ►pm (Computer-Comlab5) OK. I know this. Wednesday, Thursday, Friday ►am and pm (Major Subjects-Music room) OK fine. So I guess, it‘s about Music! I love it! I am a freshmen AB Music student here. Yes! I love music! I love singing and other things which I can connect to music. Hehe. I‘m adik talaga at times. Oh, it‘s malapit na pala mag 1 pm. 2 pa ang class. One hour to go! Nobody man lang ang lumapit sa akin. Fine. Gaya ng sabi ko, sanay na ako. Here, sitting inside the canteen. Buti nalang may nainvent ng phone. Here, music is with me! Now playing: Kailan

213

Bakit kaya umiiwas Binti ko ba‟y mayroong gasgas Nais ko lang magpakilala Dito‟y mayroon sa puso ko Munting puwang laan sa „yo Maaari na bang magpakilala

Somebody caught my attention. WOW. He looks, AWESOME. Gwapo ah. And, I like the hair. Black with red highlights. So cool! But, why he has so many pasa on his face? He loves fist fighting, siguro. Mukhang siga eh.

―Girl, tingnan mo si Prince Joshua o! Bakit ganyan ang mukha niya?‖

One of the girl sitting at the table near my place ang nagsalita.

Prince Joshua daw? That‘s his name? Nah?

―Diba, monthsary nila ni Odyssey kahapon? Bakit di sila magkasama ngayon?‖

214

―Oo nga no. Di ko pa nga nakikita si Odyssey ngayong araw.‖ ―Ano kaya ang nangyari?‖

Oh. It seems to be…that guy is sikat here? Look oh. Pinag uusapan. Wow. Ok. I need to listen. Para maging in naman ako sa happenings here.

―Pareparehas lang tayong walang alam!‖ ―Hindi siya nakasmile. Badtrip yan!‖ ―Sssshhh! Marinig nga kayo.‖ ―OK. Let‘s go na sa room!‖

Umalis na yung group of girls. OK, bye!

Wait, nasaan na pala siya. There! Kumakain pala siya. May hinihintay ata siya. So dami ng food niya e. Pero, kumakain na siya. Hindi niya man lang winate yung kasama niya. OK, eatwell.

I looked at my wrist watch. It‘s 1:53 pm na pala. OK, punta na ako sa music room.

Tiningnan ko muna si Mr. Awesome. Andun pa rin siya sa table niya. Katatapos lang mag eat. Nah? He ate all the foods he bought? So dami kaya nun? Wow. Funny! <smile>

215

So, bye na Mr. Awesome. I have a class na. See you later.

I‘m walking na papunta dun sa Music Room. The same room lang kaninang morning. Actually, I haven‘t introduce my name pa to the class. The teacher didn‘t notice me pa yata. Hehe. Ok lang.

Umupo na ako sa seat ko. Kaninang umaga, wala akong katabi. The chairs was arranged by twos. 4rows by 4columns kasi. Parang ganito oh:

©¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ ¤¤ Ô

So, yung circle sa harapan, jan yung teacher. Yung may letter c naman na circle, jan ako. Hehe. Tapos, yung katabi kong chair, don‘t know pa kung sino. Absent siya kanina eh. Maybe this afternoon, papasok na siya.

Well, OK naman yung pwesto ko here. Hindi masyadong pansinin ng mga people. OK. Im not pertinent in fashionable society, you know.

10 down two, saka pa lang dumating yung teacher namin. She‘s Miss Faye, according to what she said. Nice name huh? And she got the looks. I think, she‘s 25-30? Dunno. I‘m new here and I guess, not facts about her ang ituturo niya. Haha. All about MUSIC! <excite>

216

20 minutes after, a guy came in. So late huh? If I‘m on his place, I will not go inside the classroom nalang. Malamang classmate ko siya. I haven‘t seen HIS face yet. I just recognize that the ―voice‖ souds masculine when he addressed himself. So, he is a guy.

―Ramirez here. Good afternoon, Miss.‖

I throw my eyes on him.

OMG.

SHOCK.

Mr. Awesome?

He belong here? I mean, HERE? In this seat? Beside me? Oh my God!

―Mr. Ramirez, you‘ve been engaged to a quarrel? Again?‖—Miss Faye ―Ngayon lang naman to ah! Again?‖ in a loud voice

Wow. He has the guts to answer our teacher that way? Quite impressive huh?

217

―OK. After our class, go to the clinic.‖ ―I can manage.‖ He said.

I heard what he said. Hello? Magkatabi lang kaya kami oh? Ako lang ata ang nakarinig nun. He whisphered those words lang kasi.

―Mr. Ramirez, get it?‖ ―Yes, Miss Faye.‖ ―Ma‘am!‖ he shouted again. Don‘t shout! Nakakabingi! ―What‘s the matter?‖

Then, he pointed ME, using his lips. Do you want me to kiss you? Come on! Joke!

―Oh. You must be Miss Perez. Am I right?‖ Miss Faye asked me. ―Yes, Madam.‖

OMG. Why? Wag naman na sana akong mag introduce ng self ko sa harap nila!

―Go here infront and introduce yourself to the class.‖ She smiled.

218

WTF! What the Fuss! There? Pwede naman siguro here oh?

―Hoy, Sige na. Ikaw lang ang alien dito oh. Lahat kami, magkakakilala na.‖—Mr. A.

OK fine. Sabi mo eh. Cute!

I walked infront and introduced myself. Ofcourse, that‘s really what I suppose to do.

―Hi. I‘m Princess Zyrene----― ―Ano???! Princess ka?!! E, Prince ako ah!!‖ Nagtawanan ang buong klase.

My God! They‘re laughing at me? Or to what Mr. A said? Dunno! Both?

―Sobriety Mr. Ramirez. Please? OK. Go ahead.‖ ―Again, I‘m Princess Zyrene Perez. I‘m your new classmate. Hope we can get in touch.‖

OK. That‘s all. Introduce myself lang naman diba? Hindi naman speech? So, that‘s enough.

219

I walked back to my seat.

―Hoy.‖---Mr. A

Hoy? Me? Hoy? I‘ve introduced myself na diba? Why hoy? Hmmp! >_<

―Why?‖ I said in my most toned down voice. ―Anak ng---! Wag ka ngang mag english!‖ napatayo siya ng sabihin iyon.

My GOD! Nagalit siya dahil sa tanong ko na ―Why‖?

―Mr. Ramirez. Sit down! If not, get lost!‖—Miss Faye

Nagtawanan ang buong klase? Nah?

―Sorry Miss Faye. Hehe.‖

OK. I get it. Mabait si Miss Faye.

220

Naglesson kami. All about history of Music and blah, blah, blah. Boring. I knew it already na kasi. Hehe.

15 minutes before the time, may inannounce si Miss Faye.

―Class, this coming 27th to 31st day of july, we will be having a school event. It‘s the English Week celebration. And as what the Music Department has decided, we will be getting atleast 1 representative for the singing contest in your curriculum. Vocal solo and Duet. So, anybody? Present yourself.‖

Kapapasok ko pa lang, may event na agad? Well, THAT‘S COOL! I love singing contests! I joined there once. Uh oh! Well, forget about it. Haha.

―Si Prince Joshua Ma‘am Faye!‖ somebody in the second row shouted. ―Hey, who is that?‖ I asked mr. A.

He just gave me a stare with a slight sharpness in his eyes! Uh oh! Then he stand up.

―Wala ako sa mood kumanta ngayong buwan o sa susunod.‖

Nah? YOU? Mr. A? Ikaw yung Prince Joshua? Come on! Yeah. The girls in the canteen. Sabi nila yun daw yung name niya.

221

The hubbub in the room was so loud. Just because ayaw niyang pumayag? Wow. Famous? Celebrity-type? Well. He‘s cute. Handsome. OK. There‘s more? Dunno!

―Nagconcert ka pa ang kahapon pare ah?!‖

And the others reacted affirmatively. Concert? Wow Great!

―PWEDE BA?! AYOKONG MAALALA IYAN!‖

Then, he rushed out the room. Nah? Why?

Naglabasan na rin kami. Alfred Gavilan ang name ng contestant for vocal solo. About the pair singing, wala pa. I can! I can! Haha! NM.

I decided to go home na sana. But it‘s 5 of clock pa lang. Mga 6 na ako uuwi. So, here muna ako. Kaso, marami pa ring tao. Umakyat ako papuntang 5th floor. Last floor ng building.

No! My rooftop pa pala! Haha. Nice! Tumakbo ako papuntang rooftop. The zephyr, so relaxing! WOW! I love this place na. I looked up. The couds are dancing! Cool! Haha. It formed like a bird! Really WOW! Of course, nakikita ko yung sky. Open yung rooftop diba?

I heared something, kaluskos.

222

―Somebody? Somebody here?‖ nobody answered for almost a minute.

SILENCE.

―HOY!!‖ Somebody hold my shoulders at my back. I was shocked! OF COURSE! ―WHAT THE! Don‘t SCARE ME!‖ as I faced HIM.

OMG.

―You??!‖ I said in a cracking voice.

CRACK.

―Pwede ba, wag kang mag English.‖ He said in a calm voice. ―Not in a shouting manner?‖ ―PWEDE BA, WAG KANG MAG ENGLISH!!‖

O_O --Zyrene

223

I don‘t understand him. Wah? Nah?

―Marunong kang kumanta? Ayy. Hindi. Magaling ka bang kumanta?‖he asked.

OK. In a calm voice again. Then, pasigaw na sagot na naman sa susunod? Dunno!

―Me?!‖ ―Oh ayan na. Nakakabingi pala ang English.‖ He said

And, and …I laughed! HAhaha! But tumigil din ako agad.

―Tinatanong ka nang maayos. Pwede ba?!‖

Oh my!He is easily nagagalit.

―Yes.‖

Yes? Wow. I know how to sing naman talaga e. Well, it‘s up to him whether maniniwala siya or not. Lumakad na siya pababa. Nah? Your attitude mister, ROUGH!

224

―Maghanda ka na. Tayo ang sasali sa Duet.‖

Then he rushed going downstairs.

What?!!

Did?!!

He?!!

Said?!!

I run after him.

GASP.

NAsa ground floor na pala ako. Hindi ko na siya naabutan Hayy. And when I looked the sky, it‘s medyo madilim na pala.

225

―He‘s joking right?‖ I asked to myself. ―HOY!!‖ ―AAAAAAHHHH!!‖ napasigaw ako.

Mr. A! I mean, Prince Joshua!

Hindi pa ako nakakaget over sa pagkashock, nagsalita na naman siya.

―Seryoso ako. Maghanda ka na. Bigay ko sayo yung piece bukas.‖

O_O –Zyrene

Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ July 15, 2009 (Wednesday)

LATE.

Sanay naman na ako e. Kaninang umaga nga hindi ako pumasok sa klase ko. Wala. Badtrip ako e. Kahit ngayon, BADTRIP pa rin ako. BADTRIP NA BADTRIP! Pero, kakalmahin ko muna ang sarili ko. Huu. Bawas sa kagwapuhan. Wew!

226

After ko kasing kumain kanina sa canteen, pumunta ako agad sa rooftop. Ayun, nakatulog ako. Kaya ngayon, late. Buti nga 30 minutes lang akong tulog.

Andito na pala ako sa Music room . Dito ang klase ko ngayon e.

PASOK.

―Ramirez here. Good afternoon, Miss.‖ Bati ko sa teacher namin. Si Miss Faye.

OK na sana e. Pinansin niya pa yung mukha ko. Hindi yung kagwapuhan, yung mga pasa. Tsk.

―Mr. Ramirez, you‘ve been engaged to a quarrel? Again?‖—Miss Faye ―Ngayon lang naman to ah! Again?‖ sagot ko na medyo mataas yung boses. KAsi namin e!

Again daw kasi oh! Kelan kaya ako nakipag away? Unang beses nga to ngayong taon! Oo nga ba? HINDI!

―OK. After our class, go to the clinic.‖

Di ko kailangan ang clinic! Kailangan ko, PAGKAIN, TULOG AT ALAK!

227

―I can manage.‖ Sinabi ko ng pabulong. ―Mr. Ramirez, get it?‖

Ang kulit naman kasi e! Oo na! Oo na!

―Yes, Miss Faye.‖ sabi ko.

Haha! ASA! Hindi ako pupunta sa clinic. Anong gagawin ko dun? Pa-aircon?

Ngayon ko lang napansin. May katabi na pala ako sa upuan. After one month ng pag iisa, may naglakas loob nang lumapit sa akin.

Teka? Bago to ah? Sino kaya to?

―Ma‘am!‖ tawag ko kay Miss Faye ―What‘s the matter?‖

Tinuro ko yung katabi ko gamit ang nguso ko.

―Oh. You must be Miss Perez. Am I right?‖ ---Miss Faye.

228

―Yes, Madam.‖ Sagot naman nitong katabi ko.

Perez? Ah! Kaya pala magkatabi kami sa upuan. Perez, Ramirez. OK.

―Go here infront and introduce yourself to the class.‖ Nakangiting tugon ni Miss Faye.

Mabuti pa nga.

―Hoy, Sige na. Ikaw lang ang alien dito oh. Lahat kami, magkakakilala na.‖

Ayaw niya pang tumayo e. Lakad na! Nahihiya? Asus. Maganda ka naman. Oo, maganda siya. Pero, mas maganda pa rin si…WALA. Hayaan ko na nga lang. Hayy!

―Hi. I‘m Princess Zyrene----― ―Ano???! Princess ka?!! E, Prince ako ah!!‖ Nagtawanan ang buong klase.

Ano daw?!! Princess Zyrene??!! Tama ang dinig ko diba?! Ano ba! Ako ang katabi niya oh! Prince Joshua? Princess Zyrene? Wew!

―Sobriety Mr. Ramirez. Please? OK. Go ahead.‖

229

Ayan na naman kasi! English! Ano daw?!! I hate English! Duh??!

―Again, I‘m Princess Zyrene Perez. I‘m your new classmate. Hope we can get in touch.‖

Isa pa ito e. Mukhang maaaway ko ito palagi. Miss English! Malas mo lang at makakatabi mo ako, kasi, aawayin kita. Pero, Sa kabilang banda, swerte ka pa rin. Makakatabi mo ako e. Marami kayang naghahangad nun.

―Hoy.‖ Tawag ko sa kanya nang nakaupo na siya sa upuan niya. ―Why?‖ sagot niya naman. ―Anak ng---! Wag ka ngang mag english!‖ napatayo ako nung sinabi ko iyon.

Aba. Wag niya akong kausapin ng English. Bakit? Kasi, ayaw ko lang. Pag ayaw ko, AYAW!

―Mr. Ramirez. Sit down! If not, get lost!‖ sita sa akin ni Miss Faye.

Pero, alam ko naman, hindi siya galit. Mabait yan e. OK. Magsosorry na.

―Sorry Miss Faye. Hehe.‖

At nanahimik nalang ako. Baka kasi mapuno na talaga sa akin si Miss Faye.

230

Habang naglelesson, tinitingnan ko lang siya. Si Princess Zyrene. Inaantok ata e. Hikab nang hikab. Hahaha! May pagkatamad din pala ito e. Pero, mukhang matalino. Ewan ko lang. Pero sa English! Sigurado na.

Nang malapit nang matapos ang klase, may sinabi si Miss Faye.

―Class, this coming 27th to 31st day of july, we will be having a school event. It‘s the English Week celebration. And as what the Music Department has decided, we will be getting atleast 1 representative for the singing contest in your curriculum. Vocal solo and Duet. So, anybody? Present yourself.‖

Ah. Bahala kayo jan. Wala akong balak sa mga ganyang bagay. Lalo pa at may nangyari. Tinatanong mo kung ano? Ah basta! Ayoko nang alalahanin. Ayoko muna.

―Si Prince Joshua Ma‘am Faye!‖ sigaw ni Alfred. Yung kabanda ko.

Anak ng---! Ayaw ko nga diba?!! Pahamak ka talaga!!

―Hey, who is that?‖ tanong naman nitong katabi ko.

Saang planeta ka ba galing at hindi mo ako kilala? AKO yun!

231

Tumayo ako at nagsalita.

―Wala ako sa mood kumanta ngayong buwan o sa susunod.‖

As in, wala talaga! Asa kayo. Kung gusto niyo, kayo kayo nalang.

―Nagconcert ka pa ang kahapon pare ah?!‖ dagdag pa ni Alfred.

Sinabi nang ayaw e! Makaalis na nga lang! Syete!!

―PWEDE BA?! AYOKONG MAALALA IYAN!‖

Lumabas na ako ng room nang tumatakbo. Time na naman. So, pwede na. Bahala kayo jan. Basta ako, AYAW KO. AYOKO!

Umakyat ako sa rooftop.

HIGA.

ISIP.

232

Naalala ko yung Princess Zyrene.

Aha! May plano ako. Sana lang, makisama siya. Sigurado yun. Ako ang bahala. <evil grin>

Napatayo ako nang may narinig akong paakyat. At parang, dito talaga ang punta. Nagtago ako agad.

Odyssey?

TINGIN.

Ah. Hindi pala. Oo, nga, bakit nga pala siya pupunta dito? Ayaw na niya akong Makita e. Magsama sila! Nino? Basta magsama sila!

Si Princess Zyrene pala. Teka. Anong ginagawa niya dito? Tumitingin siya sa ulap nang nakangiti. Tumingin din ako. Wala naman a! Baliw ata to e.

Aha! Humanda ka.

Nasipa ko pa yung bote ng softdrink nung nagtatago ako. Anak ng--- OK. Hindi ako niyan makikita. Dumungaw siya sa baba. Ako naman, dahan dahang lumapit sa kanya. Nasa likuran niya ako, kaya hindi niya ako napapansin. Hahaha!

233

―Somebody? Somebody here?‖

―HOY!!‖ hinawakan ko siya sa balikat. Baka matuluyang mahulog e. Kawawa naman.

Hahaha! Nakakatawa! Nagulat siya! Hahaha!

―WHAT THE! Don‘t SCARE ME!‖ sigaw niya sabay humarap sa akin.

Hahaha!

―You??!‖ sabi niya.

Parang utal utal yung pagkakasabi niya nun. Halatang natakot nga. Hahaha. Oo, ako nga. Bakit??!! May angal ka!

―Pwede ba, wag kang mag English.‖ Sabi ko sa kanya. Pero, hindi pasigaw. ―Not in a shouting manner?‖

Aba! Nasanay na ata nang sumisigaw ako?!! Hindi ka ba nakakaintindi sa mahinang sabi?!!

234

―PWEDE BA, WAG KANG MAG ENGLISH!!‖ inulit ko yung sinabi ko nang pasigaw.

O? Malinaw na ba?!! Ha!! Nagulat ko pa ata siya. Hindi ka kasi makaintindi e!

―Marunong kang kumanta? Ayy. Hindi. Magaling ka bang kumanta?‖ tanong ko agad sa kanya.

―Me?!‖

Ayy? Bingi?!! Ang ganda mong kausap. Promise!! Hay naku!

―Oh ayan na. Nakakabingi pala ang English.‖ Sabi ko nalang sa kanya.

Tumawa siya. Anak ng---- May nakakatawa ba?!! Pinagtatawanan mo ako??!! Tumigil din siya sa pagtawa nang tiningnan ko siya. Nang Matalim!

―Tinatanong ka nang maayos. Pwede ba?!‖ ―Yes.‖

235

Yun! Buti naman! Hahaha! Sorry, pero, may ipapagawa ako sayo. Bibigyan naman kita ng choice. Una, papayag ka Pangalawa, ihuhulog kita jan!

Ang sama ko naman. OK. Hindi nalang kita bibigyan ng choice. Pumayag ka na lang!

―Maghanda ka na. Tayo ang sasali sa Duet.‖

At tumakbo na ako pababa. Alam ko, susunod din yan. Wala namang ibang daanan pababa e. Hahaha! Lagot ka ulit.

Nagtago ako agad nung nasa first floor na ako. At ayan na nga siya. Pababa na. Hingal na hingal pa. Hahaha. Tumigil muna siya sandali. Lumapit na ako sa kanya ng dahan dahan. Di na ako makikita niyan. Madilim na e.

―He‘s joking right?‖ narinig kong sabi niya.

Ahaha! ASA KA! Hindi ako nagbibiro! Sasali talaga tayo!

OK, Josh, dahan dahan.

LAPIT.

236

―HOY!!‖ ―AAAAAAHHHH!!‖ napasigaw siya.

Hahaha! Ang galing ko talaga manggulat! Wew! Nakaktawa naman to. Haha.

―Seryoso ako. Maghanda ka na. Bigay ko sayo yung piece bukas.‖

At umalis na ako.

Sorry ka na lang Zyrene. Gagamitin muna kita sa plano ko.

CHAPTER 16 [A LITTLE BIT] Character: ALYANNA FERNANDEZ July 15, 2009 (Wednesday)

―Girl! Grabe! Grabe talaga! Halos dalawang araw pa lang ako dito, pero, ang dami dami na ng nangyari. Hindi ko makakalimutan yung mga panahong nagkasama kami.‖ ―Alam mo, Yann. Simula nang magkitakita tayo kanina, wala ka nang ibang sinabi kundi ang pangalan ng Daryll na iyon!‖

Tumawa silang dalawa. Si Glyra at Karen. Sila yung mga kaibigan ko.

237

―Oo nga. Ganun ba yun kagwapo para pagpantasyahan mo ng ganyan?‖

Tumawa na naman sila.

―Alam niyo, kanina niyo pa ako pinagtatawanan! Nakakainis kayo!‖ ―E paano bang hindi? Tingnan mo nga, para ka nang baliw! Hahaha.‖---Karen ―Pag nakita na namin siya, saka lang kami maniniwala.‖---Glyra ―Ang sama niyo talaga. Ganyan ba ang mga kaibigan?‖

Sabay sabay kaming tumawa. Hahaha!

E bakit ba kasi, hindi sila naniniwala sa sinabi kong, GUSTO KO NA SI DARYLL? Totoo naman talaga iyon e. <pout>

―Sige! Hahanapin natin siya!‖—yanna ―Baliw!‖ pinagkaisahan na naman ako. ―Seryoso nga! Kasi, dapat, pumayag na lang ako kanina. Hayy.‖ ―Na?‖—Karen ―Gusto niya kasi akong samahan kanina para sunduin kayo. E, umayaw ako.‖

238

―Akala ba namin, gusto mo siya? Ginugudtime mo ata kami e.‖ ―Hindi nga kasi! Ano ba kayo! Hayy. Papayag naman talaga ako e. Kaso sabi ko, dapat, 3 times niya sabihin na gusto niyang sumama.‖ ―And?‖---Glyra ―Two times niya lang sinabi.‖ Sinabi ko nang nakasimangot. ―Ay naku Alyanna girl. Kung tapos ka na magdrama jan, balik na tayo sa bhouse.‖---Karen ―Buti pa nga. Para makapagpahinga rin kami. Nagbyahe kami o?‖---Glyra ―Fine! Let‘s go. Pero, may pupuntahan tayo mamaya ha?‖---Yanna ―OK. OK. Basta, pagpahingahin mo muna kami. 6 palang naman e.‖---Karen

Naglakad na kami papunta sa boarding house na nakuha namin. Well, yun talaga yung Bhouse na tutuluyan ko sana. Nung sinamahan ako ni DAryll! Haha. Oo, naaalala ko pa yun. Pero nawala yung wallet ko, kaya yun. Ayy, hindi, nahulog lang pala sa may gate nila. Buti nalang at napulot ni Josh. Haha! Tapos, ayun, wala akong choice, kaya, tumuloy na muna ako sa kanila, tapos…tapos…tama na nga. Naalala ko na naman siya. Lagi na lang. Hayy.

Galing palang kami sa mall. Simula kanina, pagdating nila, nagmall na kami agad. Hehe. Ganun talaga.

Kanina pala. Kanina yung huling pag uusap namin ni Daryll. Namimiss ko na siya. SOBRA! Kung alam niya lang. Hayy.

Kanina nga, gusto kong sabihin sa kanya na, ―Tara! Samahan mo na ako!‖ Hindi ko rin naman nasabi. Walang lumalabas na salita sa bibig ko. Ano ba yan! Nakakainis talaga. Parang ayaw ko talagang umalis sa kanila. Parang hindi ko nga maihakbang ang mga paa ko. Tumakbo nalang ako para…ewan ko ba. Basta napatakbo nalang ako. Nang umiiyak.

239

Sinubukan niya kaya akong sundan? Sana tuloy, lumingon man lang ako para nakita ko. Ayy! Baliw na talaga. Puro nalang sana. Hmmp! >_<

Oo. Umiyak ako kanina nung pag alis ko. Si Daryll? Hindi ko alam. Siguro, hindi. Pero, sana, Oo. Hehe. Ang gulo no? Hindi naman sa gusto kong umiiyak siya. Gusto ko lang mafeel na, ayaw niya rin akong umalis. Na mamimiss niya rin ako? Mangarap ka lang Alyanna. Libre lang yan. Hayy.

Andito na pala kami.

Yung dalawa, nag unahan na sa kama. Hehe. Para talagang mga ewan. Ah, sabagay, pagod nga naman sila. Hayaan ko na nga lang. Yun lang naman, hindi sila naniniwala sa akin. Ewan ko ba. Nakakainis sila! Mga bestfriends ko pa naman din. Hmmp!

May naalala akong sinabi sa akin ni Daryll…

“Bago ka umalis sa Sunday, tawagan mo ako ha. Or, bumalik ka dito. May ibibigay ako sayo.”

May ibibigay daw siya sa akin?! Hayy! Gusto ko tuloy magsunday na. Hehe. Naeexcite ako. Kahit ano pa iyon, tatanggapin ko. <happy>

At ako pa talaga ang tatawag sa kanya? Hindi niya nga naibigay yung number niya. Hehe. OK lang. Tinext ko na nga siya kanina. Na magkita kami sa Graffiti Bar and Resto. Pero, di ako nakapagpakilala. Nahihiya ako e. Haha. Paano ko nga ba nakuha ang number niya? Ako pa! Madiskarte akong tao no. Lalo na pagdating sa mga taong gusto ko at mahalaga sa akin. Pero, pupunta nalang siguro ako sa kanila. Hehe.

240

Di ko, namalayan, 7 pm na pala. Sakto! Kagigising lang din nung dalawa.

―Ano? Bihis na kayo! Aalis tayo diba?‖ sabi ko sa kanila. ―Bukas nalang kaya Alyanna?‖ ―Oo nga naman girl. Bukas nalang. Ha?‖ pagsang ayon naman ni Karen. ―Sabi niyo kanina, sasamahan niyo ako?‖ malungkot kong sabi

Tiningnan lang nila ako.

So, ano? Ganyan lang? Magtitinginan lang kami? Nakakainis naman tong dalawang to e. Alam naman nilang, gustong gusto ko nang Makita si Daryll. Hayy. <sad>

―Kung ayaw niyo, ako nalang ang lalakad mag isa. Bahala kayo! Magpahinga kayo hanggang gusto niyo.‖

Ewan ko talaga sa kanila. Ewan! Nakakainis! Bakit nga ba ako nagkakaganito? Hindi naman ako ganito dati e. Mahaba naman ang pasensiya ko. Pero, ngayon?

OK. Dahil kay Daryll. Sorry Karen, sorry Glyra. Gusto ko lang talaga siyang Makita.

241

Naglakadlakad na ako. Dilim ang bumabalot sa paligid. Pero, lumiliwanag dahil sa mga ilaw sa daan.

WOW. Kahit gabi na, parang umaga pa rin. Napangiti ako. Marami rin akong nakakasabay maglakad. Pero, syempre, ib a iba naman ang destinasyon namin.

Ako nga pala? Saan papunta? Dun sa Bar and Resto na nabanggit nung babaeng nakatabi ko sa jeep kahapon. Graffiti Bar and Resto daw. Nabanggit din kasi ni Daryll na pupunta siya doon ngayong gabi. Ewan ko kung anong gagawin. Ah, basta. Gusto ko siyang makita . Hehe. Praning!

Medyo malayo na ang nalalakad ko, pero, hindi ko talaga alam kung nasaan yun.

Naupo nalang ako sa upuan. Luminga linga ako sa paligid ko, nasa isang park ata ako. Nalungkot ako bigla. Akala ko kasi, magkikita na kami ulit ni Daryll ngayon. Akala ko. Akala ko lang pala.

IYAK.

―Hayy. Bakit ba ako, umiiyak? Kasalan ko naman to e. Bakit kasi, hinayaan ko ang sarili kong mahulog sa kanya.‖

Alam ko namang mangyayari talaga ito e. Bakit ba kasi! Bakit? Bakit? Bakit? Hayy. Ang loser ko talaga.

Tumingin nalang ako sa langit. May nakita akong shooting star.

242

―SHOOTING STAR!!‖

Magwish kaya ako?! Magkakatotoo daw yun sabi nila e. Wala namang masama kung susubukan ko. Diba?! E, ano ang hihilingin ko?! ANG MAGING KAMI NI DARYLL?!! Hahaha! Praning talaga ako. Ok. Eto na…

―Kahit Makita ko lang si Daryll ngayong gabi. Kahit yun lang. Sana, pagbigyan mo ako. Please.‖ Sinabi ko nang nakapikit.

Sabay ang pagtulo ng luha ko.

Ilang minute na ang nakalipas.

HINTAY.

IYAK.

―Shooting Star…hindi ka naman pala totoo. :‘((‖

Tumayo na ako para bumalik sa boarding house. Tama sila Karen, baliw na nga ako.

243

LAKAD.

May nakabangga sa aking babae. Actually, dalawa silang magkasama.

―Sorry miss. Nagmamadali lang talaga kami. Sorry.‖ ―OK lang. Hehe.‖ Sabi ko. ―Sige, una na kami.‖

Nang makahakbang na sila ng mga 3 hakbang mula sa akin, narinig kong may sinabi ang babae.

―Di pa naman 7:30. Maaabutan pa natin si Prince Daryll! Bilis!‖

Biglang nabuhay ang lahat ng senses ko sa katawan. Dahil lang sa narinig ko ang pangalan niya.

PRINCE DARYLL.

Pero, baka hindi siya yun? Baka ibang tao pala? Masama ba ang magbakasakali? HINDI!

Sinundan ko yung dalawang babae. Ang bilis nilang maglakad.

244

HINGAL.

Pumasok sila sa isang building. Diskuhan ata? Or Bar? Ewan. Hindi naman kalakihan. Tama lang. Pero, maganda. Maliwanag. At maraming tao. Tiningnan ko kung ano ang pangalan.

GRAFFITI BAR AND RESTAURANT. Please COME IN!

―Graffiti Bar And Restaurant? GRAFFITI BAR AND RESTAURANT!! Eto na nga yun! Shooting Star!! Salamat! Haha.‖

SAYA.

Pumasok na ako sa loob. Maraming tao. Buti nalang at mayroon pa akong nakitang table na available. At medyo malapit pa sa stage. Yep. May stage sa loob. Para bang space yun para sa magla-live band. May mga instruments kasi.

―Wow.‖

Yun lang ang nasabi ko.

Lumingon lingon ako.

245

Oo. Hinahanap ko siya. Sabi niya kasi na pupunta siya dito. E paano kung, hindi naman siya natuloy?

Ano ba. Positive lang! Nag wish ako sa shooting star diba? For sure, matutupad yun.

Bigla nalang nagsigawan ang mga taong andun sa loob. Yung mga babae, naghihiyawan.

Anong nangyayari? Ganito ba talaga dito? Ewan ko. Pumikit na lang ako. Yumuko ako dun sa table.

Hindi ko na alam kung ano ang nangyayari. Pinapakinggan ko na lang ang ingay ng mga tao. Parang ang saya saya nila. Ibang iba sa nararamdaman ko. :‘(

Wala nga talaga siya dito. Ano naman ang gagawin niya? Nababaliw lang talaga ako. Hindi ko pa rin inaangat ang ulo ko. Nakayuko pa rin.

―Anjan na sila!‖ ―Humanda na kayong mainlove sa tugtog nila!‖ ―Grabe! Ang hot mo talaga.‖ ―Go! Start na!‖

246

Iyan ang naririnig kong sigawan ng mga tao. OK. Mukhang anjan na ata yung bandang tutugtog. Pero, ako, nakayuko pa rin. Makikinig nalang ako. Habang iniisip siya. SIYA.

―Ang song na ito ay para sa isang tao…‖

Nagbibigay ng message yung kakanta?! Ewan. Siguro. Anyway, Love song sana ang tugtugin nila. Ididedicate ko rin ang awit na yan sa KANYA.

Napangiti ako.

―…isang taong..kailan ko lang nakilala…‖

Nagsigawan ang mga tao. Malakas. Nakakabingi.

Huh? Parang ako din o? Para nga sa isang taong, ngayon ko lang nakilala. Hayy.

―…binago niya ang tibok nito. Nito, na matagal nang nahihimbing…‖

Ano ba yan. Nakakalungkot. Pinatatamaan talaga ako? Hayy. O sadyang, natatamaan lang talaga ako? Magkaiba nga talaga yun. Hin di naman talaga para sa akin ang song. Makikirelate lang ako. OK, fine.

247

―…masaya ako na nakilala kita. Sana, nakikinig ka. I THINK, I LIKE YOU. No, I LIKE YOU.‖

Mas lalong lumakas ang sigawan ng mga tao. As in malakas na malakas. Yung tipong, mafeefeel mo yung pagshake ng building? Parang may earthquake? Parang ganun. Nakayuko pa rin ako. Umiiyak.

IYAK.

Natouch ako dun sa sinabi ng lalaking nagsalita. Halatang gusto niya yung girl. Kung kanino niya dinidedicate yung song.

Wow.

Buti pa siya. Buti pa sila. E kami? Walang kami. Asa pa ako. T_T

Then, nagsimula na silang tumugtog. Intro palang, ayos na ayos na.

Ang ganda. Nakakainlove ngang talaga. Napaiyak ako lalo. Lalo na nung nagsimula SIYANG kumanta.

I was kinda hesitant to tell you Should I let you know

248

Ang boses na iyon. Napakaganda. Napakalamig. Napangiti ako.

Sa lahat nalang ba ng bagay, maaalala ko siya?

Ganun na ba kalalim ang pagkahulog ko sa kanya?

Na pati ang kumakanta, iniisip ko na siya?

At ang kinakanta, iniisip ko na para sa akin?

Sana nga. Akin nalang. At sana rin, AKIN KA NA LANG. Sana. TT_TT

I was never really like this before Need I say more

A little bit. Napangiti ako habang umiiyak. Bakit ba ganyan ang tugtog?

Oo, maganda. Pero, nakakalungkot. Nakakalungkot. Nakakainis naman! TT_TT

249

Nakakarelate ako. Sobra. Sobra!

Yung kanta, parang kinkwento lang ang sitwasyon ko ngayon. Hindi ko maamin sa kanya kung ano nga ba talaga. Hindi ko alam kung kailangan ko pa bang sabihin sa kanya? Ngayon ko lang talaga naramdaman ito. Oo, 2 days. Sa loob ng dalawang araw, maraming nagbago. Marami.

―Huhuhu…‖

Mas lalong lumalakas ang iyak ko. Baka pinagtitinginan na ako ng mga tao? Ah, hindi naman siguro. Mas malakas ang sigawan nila kaysa sa iyak ko. Gusto ko lang mailabas ito. Gusto ko lang. TT_TT

Or maybe I‟m confused when you are near me I don‟t know what to do or I should be There‟s only one thing in my mind That‟s you and me

Siguro nga. Nakakalimutan ko kung paano magsalita pag malapit siya. Ngayon, sa mga sandaling ito, ang iniisip ko, IKAW at AKO . TAYO. Sana, magkaroon ng TAYO. Sana.

―Tama na nga ito. Ayoko na. Uuwi na lang ako.‖ Sabay punas sa luha ko. Tumayo na ako at napatingin ako sa stage.

250

I‟m a little bit of crazy I‟m a little bit of a fool I‟m a little bit of lonely I‟m a little bit of all Oh, I need a cure Just a little bit of you And I will fall

TIBOK.

TIBOK.

Nakatayo lang ako. Nakatulala. Nakikinig. Nakapikit yung lalaki habang kumakanta. Lumuluha. Oo, lumuluha siya. Napaluha ako ulit. Bakit?

Ang mga tao, nahuhumaling na ata sa boses niya. Lahat, sumasabay sa kanya. Sa pagkanta niya. Oo, SIYA.

―Ang galing!‖ ―IDOL!!‖ ―Nakakainlove ka Daryll!‖ ―Grabe! Sana akin ka na lang!‖ ―I LOVE YOU!‖ ―Ang gwapo mo!‖

251

Sigaw ng mga taong nasa loob. Ng mga nakikinig. Tama sila. Tama silang lang lahat. Buti pa sila, masasabi iyon sa kanya. E ako? Ako? Asa pa ako. Hindi ko iyon kaya. Hindi ko kaya.

―Daryll…‖

I‟m always on the run to see you Would you allow me to It wasn‟t my attention to hurt you This feeling is true

Wala talaga. Eto, tutunganga lang ako sayo. Para sa akin ba iyang kantang iyan? Yung sinabi mo kanina, parang…AKO yun. Ako nga ba? Ha??!

Or maybe I‟m confused when you are near me I don‟t know what to do or I should be There‟s only one thing in my mind That‟s you and me

Gusto ko na siyang lapitan! Gusto kong itanong sa kanya kung ano ba talaga. OK. Magririsk na ako ng feeling ko. Kahit malaki ang chance na masasaktan lang ako. Kahit na. Gusto ko lang malaman. Magbakasakali. Umasa.

Oo, umaasa ako. Sana, ako nga. Sana.

252

I‟m a little bit of crazy I‟m a little bit of a fool I‟m a little bit of lonely I‟m a little bit of all Oh, I need a cure Just a little bit of you And I will fall

“…masaya ako na nakilala kita. Sana, nakikinig ka. I THINK, I LIKE YOU. No, I LIKE YOU.”

Sinabi niya iyon kanina. Bumilis ang tibok ng puso ko. Parang ako nga yun! Gusto niya ako?! Gusto niya rin AKO?!

TIBOK.

Napangiti ako.

Or maybe I‟m confused when you are near me I don‟t know what to do or I should be There‟s only one thing in my mind That‟s you and me

―Daryll, AKO nga ba?!‖ nasabi ko nang mahina habang pinakikinggan siya.

253

I‟m just a little bit of crazy I‟m a little bit of a fool I‟m a little bit of lonely I‟m a little bit of all Oh, I need a cure Just a little bit of you And I will fall

Hanggang sa matapos ang kanta, nakatayo lang ako. Umiiyak. Pinapakinggan ko ang kanta niya. Ang maganda niyang boses. Syet! Bakit ganyan kaganda ang boses niya? Bakit, parang mas lalo akong nahuhulog sa kanya? Daryll naman e, bakit? Huhuhu…TT_TT

Alam mo kung ano ang iniisip ko habang kinakanta niya iyon?

Na sana, yung kantang kinanta niya…

yung dedication message na sinabi niya…

yung mga luhang tumulo mula sa mata niya…

sana…para sa aking lahat yun.

254

SANA. TT_TT

SANA…AKIN KA NA LANG.

Napangiti ako.

Tinupad ng Shooting Star ang wish ko. Na Makita siya. Oo, natupad nga at sobra pa sa hiniling ko.

Pero, ang una kong hiniling, ang MAGING KAMI diba? Pwede kayang…mangyari iyon?

Aasa ako. Magbabakasakali.

Daryll, ako ba iyon? Ako ba ang tinutukoy mo, ha?! Ako ba?!

Nang matapos na ang kanta, bumaba na siya ng stage.

MAs lalong bumilis ang tibok nito. Mabilis. Mabilis na mabilis.

255

TIBOK. TIBOK.

TIBOK. TIBOK.

TIBOK. TIBOK.

Nakikita ko siya. Kitang kita ko ang bawat hakbang niya. Papalapit nang papalapit.

Palapit sa akin.

Napangiti ako.

Masaya ako.

Masayang Masaya na sana ako. TT_TT

Kaso…

256

May lumapit na babae sa kanya. Niyakap siya.

OUCH.

Akala ko ba, AKO?

Hahaha. Oo nga. AKALA ko lang pala. Akala. Tss. TT_TT

―Daryll, I LOVE YOU.‖—sinabi nung babae sa harap ng mga tao.

Magpalakpakan ang lahat. Naghiyawan.

Rinig na rinig ko iyon. Rinig na rinig!

Pumalakpak din ako. Haha. TT_TT

Oo, pumalakpak ako. Ang tanga tanga ko talaga. TT_TT

257

―Bagay talaga kayo ni Audrey!‖ ―Atlast! Nagkabalikan rin! Yeah!‖ ―Magcelebrate!‖ ―AUDREY! AUDREY! AUDREY!‖

Ah. Siya pala si Audrey. Oo nga. Maganda siya. Bagay sila. Sana, maging Masaya kayo. TT_TT

Kwinento na niya ang past niya. Ang love life. Ang sabi niya, magmomove on na siya. Sinabi niya iyon. Tutulungan ko sana siya.HAyy. TT_TT

Pero, ngayon? Bakit parang magkakaroon na ulit ng SILA?! :‘(

Nagkwento nga siya. Pero, naikwento niya nga ba talaga ang LAHAT? Oo nga. Hindi.

Iniisip ko na kagaya din sa akin ang nararamdaman niya. Umasa lang ako. Umasa na ako yun. Umasa na ako siya. Umasa sa WALA. Sinabihan niya ba ako na umasa? HINDI.

OK. Kasalanan ko. TT_TT

258

Tumakbo na ako palabas. Hindi ko kayang Makita iyon. KAsi, masakit. MAsakit na masakit.

―Huhuhu…‖

Nang andun na ako sa may pintuan, tumigil ako…tinawag ko siya.

Tinawag ko siya sa pangalan niya. At Sinabi ko iyon ng malakas.

―Daryll!...‖

―…masaya ako para sa inyo. Sana, kayo na FOREVER.‖

Sinabi ko iyon ng nakangiti. Oo, nakangiti.

Tumalikod na ako. Tumakbo. Umiyak.

“…masaya ako para sa inyo. Sana, kayo na FOREVER.”

259

Masaya ako para sa inyo?!!! Ako, Masaya?!! Oo, Masaya. Masayang Masaya. TT_TT Halata naman diba?!!

Tatalikod na ako. Tatalikuran na talaga kita. Hindi na ako magpapakita sayo. Masasaktan lang ako. Kakalimutan na kita. Habang kaya ko pang gawin yun ngayon. TT_TT

Tumingin ulit ako sa langit. Andun na naman siya. Yung Shooting Star. Ang sinungaling na Shooting Star.

Pati ba naman ang kasawian sa pag ibig, isisisi sa Shooting star? Sinong matinong tao ang makakaisip nun? WALA.

―Iba ka rin maglaro noh! Ang galing! Ang sarap sa pakiramdam…huhuhu…‖ ―…ngayon, alam ko nang, HINDI KA TOTOO.‖

Bumalik ako dun sa park. Nagpalipas ng oras, nagpalipas ng sakit ng nararamdaman. Sa anong paraan? Pag iyak. Yun lang ang kaya kong gawin. Yun lang.

―Huhuhu…‖

Bumalik na ako sa boarding house namin. 11pm na.

260

―Yanna! Anong nangyari?!!‖—Karen ―Bakit ka umiiyak?!! Huy.‖---Glyra ―Yung shooting star kasi, pinaasa ako…huhuhu…‖ ―Ano?!!‖—Glyra and Karen ―Bukas, gusto ko nang umuwi. Please..Ayoko na..TT_TT‖ ―OK. Bukas, uuwi na tayo. Tahan na.‖

Niyakap nila ako. Salamat. TT_TT

CHAPTER 17 [ONE LAST CRY] Character: ALYANNA FERNANDEZ July 16, 2009 (Thursday)

6:45 am.

―Dayll!‖

Napatayo ako sa aking pagkakahiga. Hinawakan ko ang aking mukha. May luha.

261

―Panaginip lang pala…‖ bulong ko.

Hanggang sa panaginip ba naman, siya pa rin ang kasama ko? Siya na naman? Hayy.

Ano ba ang napanaginipan ko? Yung kagabi. Oo. Yung nangyari kagabi.

► sa panaginip ◄

Kinakantahan niya ako. Si Daryll. Kinakantahan niya ako. Kumakanta siya habang hawak ang kamay ko. At, umiiyak siya. Bakit? Dahil Masaya siya na kasama ako. Natural, umiiyak din ako.

Sobra sobrang saya ang nararamdaman ko nang mga sandaling iyon. Abot tenga ata ang ngiti ko.

Lalo akong napaiyak nung marinig ko ang sinabi niya…

―Alyanna…Gusto kita. Wag mo nang itanong kung bakit at papano. Hindi ko rin alam ang sagot sa tanong na yan. Basta ang alam ko, gusto kita.‖

262

IYAK.

Ang saya saya ko! Gusto niya daw ako oh! Gusto ako ng taong gusto ko. Hayy! <happy>

Hindi ako makapagsalita. Tanging dalawang tunog lang ang naririnig ko…

Ang boses niya…

At ang tibok nito…

TIBOK.

Niyakap niya ako.

―Please…wag kang umalis. Or kung aalis ka, sasama ako. Hindi ko kaya.‖

Pumatak sa pisngi ko ang luha niya. Ramdam na ramdam ko iyon

263

Tapos biglang…

► gising ◄

―Aaaaaaahhhh!!‖ napasigaw ako.

Hindi naman kasi talaga iyon ang nangyari. Isa lang iyong panaginip! PANAGINIP!

Hindi talaga iyon. Hinding hindi. Ibang iba. At infairness ha, MASAKIT. Sobrang sakit. TT_TT Hayy.

BATOK.

―Aray! MAsakit ha!‖--Alyanna

―Umagang umaga, nambubulahaw ka! Dalawang beses ka nang sumisigaw ah!‖ sabi no Karen, ang bumatok sa akin. ―Dalawa?! Isa palang kaya! Yung ‗Aaaaaaahhh!‘ palang. Hmmp.‖

264

Sinabi ko yung ‗Aaaaaaahhh!‘ ng pasigaw habang hinahawakan ko ang batok ko. Masakit talaga e! Hmmp! >_<

―Girl, ang unang salitang binanggit mo ngayong umaga ay…‖ sabi ni Glyra na kababangon pa lang. ―DARYLL!‖ sabay silang dalawa.

Napaisip ako. Oo nga pala. Tama sila. Fine!

―BTW. Anong nangyari kagabi? Pag uwi mo, umiiyak ka. Tapos sabi mo, ano nga yung sinabi ni Yanna, Karen?‖---Glyra ―Sabi niya, uuwi na daw tayo ngayon! Seryoso?‖---Karen

Tumango lang ako. Oo. Gusto ko nang umuwi.

Masyado nang maliit ang lugar na ito para sa aming tatlo.

Ako…

Si Daryll…

265

At si Audrey.

Napangiti ako. Natawa. Naawa sa sarili.

Inisip ko talaga na ako ang gusto ni Daryll?! Napaka ilusyunada ko talaga. Haha!

E 2 days pa lang kaming nagkakilala. Hmm. E, bakit ako? Ganun din diba? Pero, gusto ko na siya. Nagustuhan ko na siya.

Oo nga. Pero, hindi ako sa Daryll. Si Daryll ay si Daryll. At si Daryll ay para kay Audrey.

Oo, silang dalawa. Bagay sila. Bagay talaga sila.

Ano bang panlaban ko dun? WALA.

Sa lahat, lamang si Audrey sa akin. Hindi sapat ang pagiging ako para magustuhan niya.

Napag isip isip ko…

266

Iba palang talaga ang ibig sabihin ng…

―Mabait siya sayo‖

At ―Gusto ka niya‖.

OUCH!

Kung bakit ba kasi may taong ganun ka kabait! Lahat na, nasa kanya. Sige, siya na, siya na. HAyy.

BUNTONG HININGA.

―Bakit?! E hindi pa naman Sunday oh?‖ gulat na tanong ni Karen. ―OK lang kung ayaw niyo pang umuwi. Basta ako, desidido na.‖

Nagtinginan lang silang dalawa. Hindi sumagot. Wala pa talagang balak umalis. OK, fine. Kaya kong mag isa. Hayy…

―Girl. Nagtext ba sayo si Karlo?!‖ tanong ni Karen.

267

Sino ba ang tinatanong niya? Ako? Ewan!

―Alyanna! Gising ka na ba ha?!‖ pasigaw na sinabi ni Karen. ―Ha?! Ah..Oo. Gising na?‖ sinagot ko ang tanong niya nang patanong?

Haha. Ok lang ba ako? Oo?! Hayy.

―Para kang sira. Umayos ka nga. Lalaki lang yan oh! Marami pa jan!‖---Glyra

Ano?! Iba kasi si Daryll e! Hindi ninyo ako naiintindihan! Ayy! Ewan ko sayo! Hmmp! >_<

―Nagtext ba sayo si Karlo?! Huy!‖ tanong ulit ni Karen. Kapatid niya yung Karlo. ―Wait lang.‖ sabi ko.

Hinanap ko ang cellphone ko. Hindi ko mahanap e. Nasaan ba iyon?! NASAAN NA?!

―Yung cellphone ko, nakita niyo ba?! Yung light blue?!‖

268

―Dala mo kagabi girl. Diba?‖

Oo nga. Dala ko iyon kagabi. Pero, nasaan na? Hindi ko alam kung dala ko iyon pabalik o ano.

Hahanapin ko na nga lang. Andito lang iyon. Sana. Hindi yun pwedeng mawala. HINDI!

HANAP.

Wala. WALA TALAGA!!! AAAAAAAAAAAAHHHHHHHH!!!

―Hoy! Tulungan niyo naman akong maghanap! Kailangan ko iyong Makita!‖ ―Eto ba?!‖ tanong ni Karen. Binigay niya agad sa akin. ―Hindi ito. Bago yung cp ko. Light blue. Hoy, hanap kayo!‖ ―Ah, kaya pala nanghihinayang ka. Hehe. Bili ka na lang ulit girl.‖---Karen. ―Wala nang iba nun!‖ mangiyak ngiyak kong sabi. ―Ano ba ang nangyayari sayo Alyanna? Para cellphone lang. Regaluhan nalang kita!‖ sabi ni Glyra.

Tapos sabay silang tumawa.

269

―Nakakainis kayo! Bigay yun sa akin ni Daryll! Kaya hindi yun pwedeng mawala!‖ umiyak na ako.

Sinamahan nila ako sa mga lugar na pinuntahan ko kagabi. Bumalik rin kami dun sa Graffiti Bar and Resto. Baka kasi, naiwan ko doon. Pero, wala daw.

Sila Karen at Glyra na lang ang pinapasok ko sa loob. Hindi ko kayang pumasok doon. Naaalala ko ang lahat. Ang mga nangyari. Masasakit na nangyari. Hayy. Ito na naman po kami. TT_TT

―Girl, tama na yan. Wag ka nang umiyak.‖ Sabi ni Karen habang hinihimas ang likod ko. ―Oo nga. Tara, magmall nalang tayo! Para naman makalimot ka!‖

Sumama ako sa kanila. Baka kasi sabihin nila, KJ ako. Pero, kahit anong gawin ko, hindi ko talaga magagawang magsaya. HINDI.

Ano kaya kung pumunta ako Kayla Daryll?! Itatanong ko kung nakuha niya ang cp na bigay niya sa akin? Ahh! Hindi! Sasabihin niya, hindi ko iningatan ang bigay niya sa akin.

Wala na akong ibang maisip na paraan. WALA. So, ganun na lang talaga? Hahayaan ko na lang na mawala yun? Hayy. Wala na nga e. Wala na. :‘(

270

12:30 pm na kami nakabalik dun sa boarding house. At, nag impake na ako agad.

―Aalis ka na talaga Alyanna girl?‖ ―Yep. Masyado nang mahaba ang bakasyon ko. Masyado nang marami ang mga nangyari.‖ ―Alam mo, simula nang pumunta ka dito, naging madrama ka na! Ang corny mo!‖

Pinagtawanan na naman nila ako.

Hayy. Sige! Ganyan kayo! Palibhasa may mga love life kayo. Hmmp!

Meron din naman ako ah! Masaklap nga lang.

―Kaya nga uuwi na ako. Para bumalik na ako ulit sa dating ako.‖ Tapos, ngumiti ako. ―Wow. Palakpakan! Ganyan talaga ang epekto ni Daryll sayo?‖---Glyra ―Gly, please?!‖ tumigil ako sa paglalagay ng mga damit sa bag ko at tiningnan ko siya. ―Ok, im sorry. Karen! Never mention Daryll‘s name ever again!‖ ―Game! Every time na mababanggit iyon nang sino man sa atin, magbabayad ng 5 pesos!‖—Karen ―5 pesos lang? Gawin nating 20!‖--Glyra

271

―OK, deal!‖—Karen

Ah! Talagang ginawa niyo pang laro ang feelings ko? Ang bubuti niyong kaibigan! Hayy! Naku! Ewan ko talaga sa inyong dalawa!

―Alyanna girl, maghanda ka na ng mga 500. Sigurado, ikaw ang makakarami!‖ tumawa sila nang sabay.

At sinali niyo pa talaga ako no?! Kakaiba talaga kayo! Naku talaga!

―E ano naman kung mabanggit ko ang pangalan ni DAryll?!‖ ―Oh! Money down! 20 pesos mo Alyanna girl?! Hahaha!‖ tumawa na naman sila sa sinabi ni Karen.

Hindi naman halatang inaasar nila ako no?!!

―EWAN KO SA INYO!‖

2:00 pm, andun na ako sa Terminal ng bus papunta sa amin. Hinatid lang ako nung dalawa, tapos, umuwi rin kaagad. Ewan ko lang. Baka mag-gagala pa iyon. Bahala nga sila. Simula pa kanina, wala na silang ibang ginawa kundi ang asarin ako. Para silang si Josh! Si Josh na kapatid ni…DARYLL. Ok, siya na naman. Tss.

―Aalis na! Sakay na ang sasama!‖ sabi ni kuya konduktor.

272

Umupo ako dun sa left side pangalawang row. Sa tabi ng bintana.

―Susubukan kong kalimutan ka. Sana nga, magawa ko iyon. Huling beses ko nang sasabihin ito… …Daryll, gusto kita.‖

IYAK.

My shattered dreams and broken heart Are mending on the shelf

Ano ba yan. Kailangan talaga may background music? Wow. Hindi ako nakakarelate promise. TT_TT

I saw you holding hands, standing close to someone else

Oo, sila ni Audrey. Malaki ang posibilidad na maging sila ulit. Masaya ako…Fine!! Masakit para sa akin yun. Masakit. :‘((

Now I sit all alone wishing all my feeling was gone

Kaya nga nagdecide na akong umuwi. Mag isa.

273

Ayokong dumating pa yung araw na magtagpo ang mga landas natin dito. Hindi ko alam kung anong mangyayari pag ikaw pa mismo Daryll ang magpakilala kay Audrey sa akin. Hindi ko ata kakayanin. Ang OA ko. Hmmp. TT__TT

IYAK.

I gave my best to you, nothing for me to do But have one last cry

Tama. Kailangan ko lang itong iiyak. Mawawala rin ito. Mawawala rin ang lahat ng sakit. Sana.

One last cry, before I leave it all behind I‟ve gotta put you outta my mind this time

Kaya nga ba kitang kalimutan? Isipin ko pa lang, nasasaktan na ako. Hayy. Praning.

Stop living a lie I guess I‟m down to my last cry

Cry.

274

IYAK.

I was here, you were there Guess we never could agree While the sun shines on you I need some love to rain on me

Still I sit all alone, wishing all my feeling was gone Gotta get over you, nothing for me to do But have one last cry

―…one last cry. Daryll. Sana nga, huli na ito.‖

IYAK.

Character:PRINCE DARYLL RAMIREZ July 16, 2009 (Thursday)

Anong oras na ba? 1:30 pm.

Well, hindi ako pumasok ngayon. Tinext kasi ako ng ckassmate ko na hindi raw makakapasok yung Subject teacher namin. Magpractice nalang daw kami for a practical exam next meeting.

275

So, I decided to go out nalang.

Nagbihis ako agad. May pupuntahan ako. Pupuntahan ko si Alyanna. Saan?! Ewan ko. Pero, feeling ko, doon sa boarding house na tutuluyan niya sana. Kaso, nawala yung wallet niya, kaya, inalok ko nalang siyang dito sa amin tumuloy.

Pumunta na ako dun. Eto nga, andito na ako.

KATOK.

―Magandang hapon iho, sinong kailangan nila?‖ tanong sa akin nung landlady ng boarding house. ―Ahmm. Magtatanong lang po ako. Galing na po ako dito nung Monday, may kasama akong babae.‖ ―Ah. Oo, natatandaan ko kayo. Andito nga siya kanina. May kasama pang dalawa.‖ ―Talaga po?!!‖ gulat kong tanong sa kanya. ―Oo. Kaso, umalis na. Nagpaalam sa akin na uuwi na daw siya.‖ ―Ho?!‖ ―Yung kasama mong babae nung Lunes. Pero, yung mga kasama niya, dito pa yata matutulog mamaya.‖

Umalis na ako. Wala na pala si Alyanna dito. Bakit?! Sabi niya sa Sunday pa siya uuwi?! Bakit napaaga ata?!

276

Paano ko na ITO ibibigay sa kanya ngayon?!

Haie. May problema kaya siya?! Si Alyanna?! Nakita ko siya dun sa Bar kagabi. Nagulat nga akong andoon siya. Nakita niya pa nga kami ni Audrey.

Oo. Si Audrey. Isa pang nakakagulat na pangyayari. Hindi ko inaasahang andoon din siya. Biglaan. Ang mga nangyari, nakakabigl a talaga. Bakit ganun?!

Hindi na ako nakagalaw nung yakapin niya ako. Gusto ko sanang…well, hindi ko rin nagawa.

Nakita ko nalang si Alyanna na lumabas ng Bar. May sinabi pa siya na ikina----haie.

“Daryll! Masaya ako para sa inyo. Sana, kayo na FOREVER.‖ Sinabi niya iyon ng nakangiti at tuluyan nang lumabas.

Iyon na ang huling beses na nakita ko siya. Magkikita pa kaya kami ulit? Hindi ko alam. Hindi ko rin natanong kung saan ang lugar niya.

Well, if destiny will make a way, magkikita kami ulit. At pagnangyari yun, saka ko nalang ITO ibibigay sa kanya. At yung ibibigay ko sana sa kanya bago siya umalis.

Binulsa ko na yung ibibigay ko sana sa kanya. Tapos, dumiretso na ako ng mall.

277

Huling punta ko dito, magkasama kami ni Alyanna. Nakakatuwa talaga. Napangiti ako.

Naglakad lakad lang ako. Tumitingin tingin lang. Wala naman akong balak bilhin e. Gusto ko lang talagang maglakad lakad.

Hindi ko namalayan, nasa 3rd floor na pala ako. Parang bigla akong nagutom. Hehe. Ang floor kasi na ito, puro bilihan ng pagkain. Kakain nga ako.

Papunta na ako sa isang bilihan ng pizza nang biglang…

―Ayy! Sorry! Sorry talaga. Hindi ko sinasadya. Sorry.‖ Sabi nung babae. ―Ikaw kasi! Hindi ka nag iingat! Ayan tuloy natapunan siya!‖ sabi nung isa niyang kasama. ―Wag na kayong mag away. OK lang ako. Hehe.‖ ―WHAT?!‖ sabay nilang dalawa.

Kagulat gulat ba ang sinabi ko?! Hmm. Sabi ko lang naman na wag na silang mag away. Hehe. Nakakatuwa naman sila.

―I said, wag na kayong mag away.‖ Nakangiti kong sabi sa kanila. ―Hindi ka galit?!!‖ sabay na naman sila. Hehe.

278

―Nope. It‘s an accident. Hindi mo naman sinasadya diba?!‖ ―Ang bait mo naman! Siguro, kung iba ang natapunan ko ng softdrink, maihahagis na ako palabas.‖

Natawa ako sa sinabi niya.

―Hehehe. Nakakatawa ka naman. I‘m not mad at you, OK?!‖ ―Wow. Ganyan ka talaga kabait?!‖ sabi nung isa. ―Huh?! Hindi naman. Wala lang dahilan para magalit ako. So, tara?!‖ yaya ko sa kanila. ―Saan?!‖ sabay nilang tanong ―Tara, treat ko kayo. Pag tinanggihan niyo ako, saka ako magagalit. Hehe.‖ ―Hahaha! Nakakatuwa ka naman! Sige na nga!‖ ―Huy! Mahiya ka naman!‖ ―Treat me as your friend. OK?!‖ sabi ko sa kanila. ―LET‘S GO!‖ nakangiti nilang sabi.

Iniwan ko muna sila dun sa table para umorder ng pizza. After 5 minutes siguro, bumalik rin ako.

―I‘m sorry kung napaghintay ko kayo. Eat?!‖

279

Kumain na kami. Kumakain na kami. Nang biglang…

―Daryll!‖ may tumawag sa akin. ―Excuse me. Pupuntahan ko muna siya.‖ Paalam ko sa kanilang dalawa.

Si Audrey pala iyon. Nagpapasama sa aking mamili. Well, pumayag ako, syempre. Hehe. Hmm. Magpapaalam na muna ako dun sa mga kasama ko.

―Hey, guys. I‘m sorry, I need to go.‖ Sabi ko sa kanila. ―Ha?! Ganun ba. Girlfriend mo?‖

Ngumiti lang ako.

―Maswerte siya sayo. Hehe. Sige, nice meeting you?!‖ ―By the way, I‘m Daryll. Daryll Ramirez.‖ I smiled at them.

Parang nagulat ata sila nang magpakilala ako.

―Ikaw yung?!! Ah, Karen nga pala. Ito naman si Glyra.‖ ―OK. Hope to see you again Karen…‖ humarap ako sa kanya(Karen) at nagbow.

280

―…and Glyra.‖ Ganun din ang ginawa ko.

Lumakad na ako papunta kay Audrey. Liningon ko pa sila sandali.

―Sige, till next time!‖ nakangiti kong sabi sa kanila.

―Audrey, let‘s go?!‖ ―Ok. Let‘s go.‖

Then, hinawakan niya ako sa kamay.

CHAPTER 18 [WHEN YOU’RE GONE] Character: AUDREY AGUILAR Hi! I‘m Audrey Aguilar. I‘m 20 years old and a senior student of BS Chemistry. Galing ako sa Manila. Bumalik lang ako dito sa Cebu dahil masyado na akong maraming namiss na mga bagay, pangyayari at mga tao dito. Year 2007 nang pumunta ako sa Manila. 2 years ago. Dun ako nag aral. But then, ngayon nga, I‘ve decided to go back here in Cebu at dito na lang ipagpatuloy ang studies ko. People I missed: ● Mommy

281

Of course! Haha! Sino ba naman ang hindi?! ● Daddy Oh! How I love my dad! He‘s the best dad in the whole wide world. Daddy‘s girl. Hehe. ● Odyssey Well, she‘s my sister. Sa lahat ata ng bagay, nagkakasundo kami. I think, that‘s what sisters are for! ● Friends I mean, my old good friends. How I wish magkita kita ulit kami. And MOST of all… ● Daryll His full name is Prince Daryll Ramirez. Well, he really looks like a prince! Promise! I missed every little thing about him. He‘s my ex. Yeah. You‘ve read it right. We had a past relationship.

Ayoko naman talagang hiwalayan siya noon. But the time came na I need to choose between two golds. Daryll or the opportunity. What opportunity?! Well, it‘s the chance to study in Manila. I dremt to be there. So, when my dad told me na, pwede akong mag aral dun, I grabbed it. Minsan lang iyon.

282

That time, 3 days na kaming mag on ni Daryll. December 28 noon. Naging mag on kasi kami, Christmas day. Pinag isipan ko iyon. And on the 6th day of our relationship, I decided to break him up. Ayokong mas patagalin pa. Mas mahihirapan lang siya, mahihirapan ako. So, habang maaga pa, hiniwalayan ko na siya. OK. Siguro, tinake for granted ko lang siya. But not really. I don‘t mean it. Hindi ko man lang kinonsider yung feelings niya. No! Ofcourse not! Syempre, I considered that factor. Kaya nga hiniwalayan ko na siya ng mas maaga diba? Para, di na siya masaktan masyado. I‘m sorry. I really do. That decision took me such a hard time. Masakit rin iyon para sa akin. Nasaktan rin ako. Iniyakan ko ang decision ko na iyon. Mahal ko siya, Oo. Pero, gusto ko rin igrab yung chance. Hiniwalayan ko siya kasi, mahihirapan lang siya. Look. Pupunta akong Manila, while siya, andito sa Cebu. Miles away. Ayoko siyang itali sa akin. Ayokong maging selfish. Gusto ko siyang bigyan ng chance magmahal ulit, if ever may makilala siyang bago. You know. Gusto kong, Malaya lang siya sa bawat bagay na gusto niyang gawin. Na wala na siyang aaalalahaning may masasaktan o ano. Gusto kong makaconcentrate siya sa mga dapat niyang pagtuunan ng pansin. You get my point naman diba? Alam ko, nasaktan ko siya. Nasaktan rin ako. But now, I‘m back. I‘ll try to fix the broken… I‘ll try to WIN HIM BACK.

When you‟re gone The pieces of my heart are missing you When you‟re gone The face I came to know is missing too

283

When you‟re gone All the words I need to hear to always get me through the day And make it OK I miss you

July 15, 2009 (Wednesday) 5:00 pm. Kararating ko lang galing Manila. Home sweet home! Wow. Matagal na akong hindi nakakauwi. Sa two years ko kasing nasa Manila, I‘ve never been here for a vacation. Well, too busy. Right. I MISSED THESE! All of these! Kumain kami ng dinner. My family. Well, masarap talaga at nakakabusog pag kumakaing kasabay ang family mo. 7:00 pm. Pumunta kami (some of my old friends) sa Graffiti Bar and Resto. Dun daw kasi tumutugtog si Daryll. Well, kasali daw siya sa isang banda. Yun ang sabi nila. Vocalist and he paly saxophone as well. WOW. That guy. He keeps on impressing me. Sa lahat nalang ng bagay. Kaya hindi nakapagtataka kung maraming nagkakagusto sa kanya. Yun nga. Tumugtog sila. His instrument? His voice. His beautiful and cold voice. WOW. Gaya pa rin ng dati. After two long years, nakita ko ulit siya. Nakita ko na rin siya ulit. I missed him talaga. Well, I can say, I LOVE HIM. I STILL LOVE HIM.

284

Siya kaya? I don‘t know. But, I need to know. He sang ―A LITTLE BIT‖. And hey, he sang it nicely. The people inside the bar, parang sinapian. Hehe. Ganun niya nadala ang mga tao sa kanta niya. He‘s good, really. Bravo! Yun lang ang masasabi ko. After his song, when he stepped out of the stage na, nilapitan ko siya at niyakap. Hindi ko na napigilan ung urge. I even shouted, infront of those people that I LOVE HIM. Well, that‘s true naman. I LOVE DARYLL!

July 16, 2009 (Thursday)

3:00 pm.

Mag mall kaya ako? Maghapon lang ako dito sa bahay. So Boring! Magmamall talaga ako. Pero, sino ang pwede kong maisama? Wala si Odyssey, nasa school. Si mom and dad, nasa work. I have enrollrd na naman to my new school and which is school din ni Daryll. But next week na ako papasok.

Oo nga pala. Si Dayll? Pwede kaya siyang makasama? Wala pa pala akong contact sa kanya. Pinutol ko iyon simula nang umalis ako. Well, another thing kung bakit namiss ko siya ng sobra. I had a boyfriend naman nung nasa Manila pa ako. Pero, hindi siya. Hindi talaga siya. It‘s Daryll. Daryll is the one.

Sa tagal ng paglilibot ko sa Mall, nakaramdam ako ng gutom. Pumunta ako sa food court para kumain. And…I saw HIM. Daryll! Andito rin pala siya? But he‘s with two girls. GF niya kaya ang isa dun? O baka naman nililigawan? I don‘t know.

285

―Daryll!‖ tawag ko sa kanya. Lumapit naman siya agad. ―Hey. What‘s up? Who‘s with you?‖ tanong niya sa akin. ―I‘m good. Well, wala nga e. Kaw, sino ang mga kasama mo?!‖

Medyo nakaramdam ako ng konting selos. I love Daryll. That is why. Gusto ko nang malaman ang sagot niya.

―New friends. Salamat sa softdrink, kasi nagkaroon ako ng bagong kakilala. Hehe.‖ ―What?!‖

Softdrink? Pinapasalamatan?! Hehe. This guy, he‘s funny at times. Hehe.

―Natapunan kasi ako nung isang babae kanina ng softdrink. Well, look oh. May stain na.‖ nakangiti niya pang sabi.

You know? Hindi ko alam kung saan siya kumukuha ng kabaitan niya? Ng sobrang kabaitan niya. Natapunan na at lahat lahat, nakangiti pa rin?! Wow. I smiled at him. ―I can see. Know what?! Hindi ka pa rin nagbabago. Sobrang bait mo pa rin.‖ ―Alam mo, hindi naman pinag aaralan ang pagiging mabait. It‘s a personal choice. Hehe.‖ ―Right!‖ sabay kaming tumawa. ―So, come. Tara, doon tayo sa table namin.‖ Yaya niya sa akin. ―No thanks. May bibilhin sana ako e. Pwede bang…‖

286

―Yes?!‖ ―…samahan mo ako?!‖

Of course my doubt ako doon sa tanong ko sa kanya. Look. May kasama siya. But OK lang kung hidi siya pumayag. Wala naman talaga akong bibilhin e. Gusto ko lang talaga siyang makasama. Hope so.

―Sure. Wait, magpapaalam lang ako sa kanila.‖

Pinuntahan na niya yung mga kasama niya. Si Daryll talaga. Hindi niya ba talaga alam ang word na REFUSE? What do you think?

―Audrey, let‘s go?!‖ ―Ok. Let‘s go.‖

Naglakad lakad na kami. Sinabi ko sa kanya na damit ang bibilhin ko. Hehe. But actually, nagugutom ako. Pagkain ang gusto kong bilhin.

Habang nasa bilihan kami ng damit…

―Audrey. This dress. I think, this fits you well.‖ He smiled. ―Maganda ba ako pagsuot iyan?!‖ ―Everything you wear makes you look one of a kind.‖ He smiled.

287

―Nambobola ka na ngayon ha.‖ Nakangiti kong sabi sa kanya. ―You‘re beautiful. Don‘t doubt it.‖

Binili niya yung damit. Oo, siya ang bumili ng damit. For me! Wow. Generous. Ganuntalaga siya. Hehe. Ayaw niyang magpapigil e. Gusto niya daw, siya ang magbayad. Well, fine. May binili rin ako para sa kanya. Hehe. Draw!

―What‘s this?!‖ tanong niya habang naglalakad kami palabas nung binilhan namin ng damit. ―A shirt! I bought this for you! Magpalit ka na muna. Untidy na ang shirt mo oh.‖

He went to the restroom. Nagbihis. Paglabas niya, Wow!Bagay sa kanya. Ang gwapo talaga niya.

Lumabas na kami ng mall. Pumunta kami sa isang park na malapit lang doon. Umupo. Tumitingin sa mga ulap.

―Daryll?!‖ ―Hmm?‖ ―Kamusta ka?! I mean. Nung panahong….wala ako?!‖

OK. Kakapalan ko na ang mukha ko. I just want to kmow kung mahal niya pa ba ako or hindi na. Kung hindi na, maiintindihan ko naman. Pero, masasaktan ako. Pero, kasalanan ko ang lahat. Ako ang nagtulak sa kanya palayo. So, kailangan ko iyong tanggapin. Nakit a ko siya nakangiti. Nakamove on na kaya siya?! :‘(

288

―Kasama ka.‖ Nagulat ako sa sagot niya. Hindi ko maintindihan. ―Huh?!‖ ―It‘s been two years since nagkahiwalay tayo. Two years that seemed to be a decade. Parang ang tagal tagal tumakbo ng oras. Ikaw. Alam mo, ikaw lang ang lagi kong iniisip sa mga panahong iyon…‖ nagsimula nang pumatak ang luha niya. ―Daryll, sorry…‖ napaiyak na rin ako. Humarap siya sa akin at pinunasan ang luha ko. ―Wag kang umiyak. Wala ka namang kasalanan. Sabi ko sayo noon diba, gawin mo kung ano ang makapagpapasaya sa iyo. I think, th at‘s reasonable enough and it explains everything, kung bakit ka umalis.‖

Lalo akong napaiyak. ―Galit ka bas a akin? Nagalit ka ba? Ha, Daryll?! :‘( ― ―No. Never.‖ Ngumiti siya. ―Bakit ba…ganyan ka?! Hindi ka ba marunong magalit?! OK lang kung magalit ka sa akin. Kasalanan ko…‖

Niyakap niya ako. Bakit nga ba?! Bakit ka ganyan?! Dayll?!

―Just like what I‘ve said, hindi ako galit…‖ ngumiti siya. ―…marunong lang akong umunawa. Naiintindihan ko. Naiintindihan kita.‖ ―Sumubok ka rin bang magmahal ulit?‖

Matagal siya bago nakasagot. Pero kahit gaano pa iyon katagal, hihintayin ko pa rin.

289

―Siguro. Hindi ko alam. Akala ko, nakapagmove on na ako. Pero, nung nakita kita ulit…nagbalik ang lahat.‖ ―Tayo?! Pwede pa bang magkaroon ng tayo?!‖

Natagalan ulit siya bago sagutin iyon. Sabagay, kabigla bigla naman talaga ang tanong ko sa kanya. Ok lang na wag niya iyong sagutin. Pero…nakita ko siyang nagnod. Anong ibig sabihin nun?!

―Audrey, I love you…‖

Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ July 16, 2009 (Thursday)

Pumasok ako ng maaga ngayon. Syempre, diretso ako sa rooftop. Ang paborito kong tambayan. Nakasabay ko pa nga sa gate si Odyssey. Hinatid siya ni boyfriend niya. Tsk. Tumakbo nalang ako para makaiwas sa kanila. Pagdating ko doon sa rooftop, may tao… ―Hoy!! Andito ka na naman?!!‖ bati ko sa kanya. Oo, ganun ako bumati. Waaah! ―Sorry…this place…is this yours?!‖

290

―Yes!! This is mine!!‖ English pare! Haha! Nag English ako o? This is mine?! Nakakahawa kasi ito! ―Hahaha. You‘re funny!‖ tawa niya. Napangiti ako. Teka! Teka! Bakit ko siya nginingitian?! Bawal yan!

―Hoy!!‖ tumahimik na siya dahil sa sinabi ko. ―Why?!‖ Aba! Wala pang nababanggit na tagalog word ah?! Miss English talaga! Hmmp! ―Hindi ka ba marunong magtagalog?!! Ha?!!‖ galit kong sabi sa kanya. ―Marunong.‖ Nginitian niya ako. Wew! Oo na, wag ka nang magpacute! ―Kung gusto mo akong kausapin, magtagalog ka! Understand?!‖ ―Fine. I‘m sorry. Oo na. Susubukan ko.‖ Tumalikod siya sa akin. Lumakad papunta doon sa grill bars na harang sa edge ng rooftop. Pumunta rin ako doon. Pero, mga 2 meters away from her. Waw. English again?! Peste…nakakahawa! ―O, eto. Pag aralan mo!‖ binigay ko sa kanya yung papel.

291

―What‘s---Ano ito?!‖ May pagkabopols ka pala e! Papel yan o! Basahin mo kaya?! Hay naku! ―Papel! Bulag ka ba?!! Yan ang kakantahin natin!‖ ―Serious?!---so ka?!‖ natawa ako sa sinabi niya. Trying hard magtagalog ng diretso. Hahaha! Seriouso?!! ―Oo naman! Mukha bang nagbibiro ang mukhang to?!! Seryoso ako!‖ ―Galit ka?!‖ ―Hindi! Ganito lang talaga ako makipag usap sa mga ‗alien‘. Ang bait ko na nga sayo sa lagay na ito!‖ Oo! Mabait na ako sa lagay na ito para sa isang bagong kakilala. Kung iba iyan, mas malala pa ang naabot nila sa akin. Ganito talaga ako. Gusto kong mang asar. Lalo na pag asar yung inaasar. Yun! Pero, ito?! Iba e. Hindi man lang nakikipagsigawan sa akin. Walang trill! ―That‘s your standard sa pagiging mabait?!‖ tanong niya. Umiwas ako ng tingin. Hindi ko sinagot ang tanong niya. Sabi ko, tagalog diba?! Don‘t talk to me! Haha. Hanap ka ng kausap mo!! Pero! Naintindihan ko yung sinabi mo ah! Aba! Ginaganyan mo ako?!! ―OK. Sabi ko, kung papasok ka ba?!‖ ―Aba! Akala mo ata bingi ako ah!! ASA ka! Buti nga kinakausap pa kita!‖ tumalikod na ako sa kanya. Pababa na. ―Know what?! I like your attitude.‖ Tumigil ako sa sinabi niya. Humarap ulit ako sa kanya. Nakangiti siya. Pinagtitripan ba ako nito ha?!! Ha?!!

292

―Dito ka muna. Mag usap tayo. Please?!‖ sabi niya ng nakangiti. Hindi ko alam. Pero, pumayag akong makipag usap dito. Wala lang. Wala akong ibang matatambayan e. So, ayun, nagkwento ako. Hindi ko nga masyadong inaasar. Well, hindi ko feel mang asar ngayon. ―Hahaha! You‘re funny talaga! Stop it! Masakit na ang tiyan ko!‖ tawa siya nang tawa. ―Ano ka ba?!! Tumigil ka na nga!!‖ tumigil din siya. Hahaha. Bukod sa mababaw ang kaligayahan, masunurin pa sa akin. Ayos to ah! ―Know what? Swerte ang gf mo sayo.‖ sabi niya. ―Wala na kami.‖ Sagot ko. Oo. Wala na kami. Wala na kami ni Odyssey. Sila na ulit ni Kurt! Nakakatawa no?!!! Yung lahat nang pinaghirapan at paghahanda ko nung monthsary namin, napunta lang sa wala!! Huu! Naalala ko na naman! Pati tong mga pasa ko sa mukha?! Si Kurt ang may gawa nito! Siya at ang mga kabarkada niya! Peste! ―Huh? Since when?‖ tanong niya. ―Nung 14. Last Tuesday. Monthsary namin.‖ O_O ---Princess Zyrene Ang reaksyon naman nitong Zyrene na ito, parang ewan! Natatawa ka siguro no?!! Sige! Tawa ka na! Nagbreak kami sa mismong monthsary namin! At sa araw ding iyon…NAGING SILA NI KURT!!

293

―Alam mo! Nasaktan ako ng sobra! Sobra! Hanggang ngayon, andito pa rin! Hindi niya kasi pinaliwanag kung bakit! Masaya naman kami ah?!! Oo, nag aaway kami, pero, minor lang! Nagkakabati din kami agad! Bakit?!! Alam niya na ba na pinagtitripan ko lang siya noon?!! Ano ito?! KARMA!! Ganun ba?! Yun ba ang dahilan kung bakit niya ako hiniwalayan?!! Kung bakit niya pinili yung Kurt na iyon?! ! Ah!! Kaya pala hindi siya makatingin sa akin ng diretso nung mga nakaraang linggo, kasi, may balak na talaga siyang makipagbalikan dun!! Kasi, hindi na niya ako MAHAL!! Sana, sinabi niya na lang ng diretso! Hindi yung nagkunwari pa siyang Masaya siya pagkasama ako! Na Masaya siya sa mga ginagawa ko!! Alam mo!! Nagmukha akong TANGA!! Syete!‖ Napatingin ako kay Princess Zyrene. O_O ---yan lang ang reaksyon niya. Bakit?!! Ano bang problema niya?!! May nasabi ba ako?!! Ha!! ―Hoy!! OK ka lang ba?!! May sakit ka?! Baka nakakahawa yan!!‖ umiling iling lang siya sa sinabi ko. ―Ang haba kasi ng sinabi mo. Speech?! You‘ve practiced that well. Wow!‖ Ano daw?!!! Akala ko ba?!! NAgsasalita lang ako sa isip ko?!! E bakit, parang narinig niya??!! Aaaaaaaaaahhhh!! HIIINNNNDIIII ! Nasabi ko nga talaga ng malakas. Nang naririnig niya!!!! Waaaaahhh!!! Emotions?!! Emotions?!! Why?!! You‘ve betrayed me!! T_T ―Kalimutan mo na lang!! Wala yun!!‖ tumalikod ako sa kanya. Feeling ko kasi, namumula ako. Aaaaaaaaahhhhh!!! Peste talaga! Bakit ba kasi narinig niya pa iyon!! Iisipin nito, ang drama drama ko!! E ano naman??!! Ah, nakakahiya!! At kelan pa ako nagkaroon ng hiya??!! NGAYON LANG!!! ―Joshua…‖ tawag niya sa akin. Humarap ulit ako sa kanya. ―Bakit?!!!!‖ ―You‘re blushing…so cute! Hehe.‖

294

BLUSH. ―Tigilan mo nga ako!! Wag mo na akong kausapin!! Yung, kanta, praktisin mo mag isa!!‖ ―What?! Duet po ito. Then you will tell me na mag practice mag isa?!‖ Bumaba na ako ng hagdan. Bahala siya! Bahala na siya! Ayoko na kitang Makita. Jan ka na!! ―Joshua!! Wait for me!‖ Tumakbo na ako papunta sa Music Room. Aaaaaaaaaahhh!! Dun din pala siya papunta! Ang masaklap pa, katabi ko siya!! Buhay nga naman! Minsan, peste talaga!! Umupo na ako sa upuan ko. Kinabit ko agad yung headphone ko. Makikinig na nga lang ako ng Music. PIKIT. Pumikit ako. Gusto ko ng peace of mind! Walang mang gugulo! PEACE OF MIND. KALABIT. KALABIT.

295

KALABIT. ―Ano ba?!!! Ang kulit naman e!!‖ napasigaw ako dun sa makulit na nangangalabit sa akin. ―Tone down your voice please!! So, break na talaga kayo nung Girlfriend mo?!! Huh?!‖ ANAK NG---- Bakit mo pa kailangang ipagsigawan?!!! Adik ka na ba talaga ha??!!! Ano bang problema mo sa akin?!! Ha!! Princess Zyrene!!

Tiningnan ko siya ng masama.

―Uh oh. Im sorry…‖

Marami palang nakarinig na classmate ko!! Bakit ba kasi!! Kasalanan mo ito!! Humanda ka sa akin!!! Sorry your face!!!

―Ano, break na sila ni Odyssey?!‖ ―Kelan pa?‖ ―Kaya pala hindi na sila nagsasama masyado.‖ ―Nagmonthsary palang sila nung Martes diba?!‖ ―Anong nangyari?‖ ―Kawawa naman ni Prince Joshua.‖

Rinig na rinig ko ang mga ‗bulung bulungan‘ ng mga kaklase ko. Binulong niyo pa!! Naririnig ko din lang naman!!

296

IKAW!! HUMANDA KA TALAGA SA AKIN!!! MAY ARAW KA RIN!!

―Kasalanan mo ito e!! Bakit mo ba iyon sinabi?!!...‖ ―…sino ka para sabihin iyon?!! Ha!!...‖ ―…wala kang alam!! Kaya pwede ba!! Pwede ba!! Layuan mo ako!!!!!‖ sigaw ko kay Princess Zyrene.

―Kawawa naman ni Princess oh.‖ ―Inaway ni Prince.‖ ―Kasalanan niya naman talaga diba?‖ ―Lapitan nyo na. Takot na takot o.‖ ―Umiiyak na…‖ Sabi ng mga nakarinig sa sinabi ko. Kasalanan niya naman talaga diba?!! Ako pa tuloy ngayon?!! ASA siya!! Siya ang magsorry sa akin! Wala akong kasalanan sa kanya!! Nilingon ko siya. Saka ko lang napansin na umiiyak nga talaga siya. Ewan. Parang naawa ako sa kanya. Naguilty ako sa ginawa ko. Pero, kasalanan niya nga diba! E, sinigawan ko naman kasi! Nakikialam kasi siya, yan tuloy! Tulungan ko na lang kaya?! Wag na! Bago lang pala siya dito. Pero… OK fine! May kasalanan din akong konti. Lalapitan ko na siya…

297

―Hoy…umiiyak ka ba talaga?!‖ Ang bopols mo naman Joshua!! Umiiyak nga oh!! Waaaah!! Hindi ko naman sinasadya!! Tumingin lang siya sa akin. Galit?!! Hindi ko alam. ―Oh. Gamitin mo na ang panyo ko.‖ Hindi niya pa rin kinukuha. Anak ng--- Maikli ang pasensya ko ha! Wag mo nang ubusin! ―Ano ba? Pinagtitinginan ka na ng mga classmate natin o! Kunin mo na!‖ Kasi naman e!! Nahahayblood na naman ako!! OK, Josh, relax!! RELAX! RELAX. ―Sorry na…hindi ko…hindi ko sinasadya.‖ Saka niya lang kinuha yung panyo. Aba! Talagang hinintay akong magsorry?!! Bakit nga ba ako nagsorry?! Kasalanan ko ba?!! Kasalanan mo kaya!!! Pasalamat ka, naawa ako sayo!! Ngayon, alam mo na na mabait ako??!! DAPAT LANG!! ―Your so mean.‖ Sabi niya sa akin. ―Aray! Masakit yun ah!‖ ―Pinahiya mo ako sa harap ng classmates natin. And it hurts more.‖ Pinupunasan niya pa rin ang luha niya. ―Kaya nga nagsosorry ako diba?! Sorry?!‖ ―I‘ll think about it.‖ ―Ano?!! Ang kapal mo naman!‖

298

―Don‘t talk to me.‖ ―Fine!‖

Sakto. Dumating na rin si Ma‘am Faye. Nagtanong ulit kung sino ang sasali sa Duet. Nagtaas ako ng kamay.

―Yes, Mr. Ramirez?!‖ ―Ako po Miss Faye at…‖ nilingon ko si Zyrene na nakatingin sa labas. ―…si Princess Zyrene.‖ Saka lang siya humarap sa akin. Ngumiti ako sa kanya.

Nagbulungan na naman ang mga kaklase ko. Ewan ko ba! Ang chichismoso nila. Hahaha!

―Silang dalawa?‖ ―Marunong bang kumanta si Princess?‖ ―Ewan ko!‖ ―Kanina lang magkaaway sila ah!‖ ―Ang gulo nilang dalawa nuh?‖

―Class! Quiet!‖ sabi ni Miss Faye habang tinatap yung table. ―Ms. Perez, it is OK with you?‖

299

―Miss Fa---― hindi ko pinatapos ng pagsasalita si Zyrene. ―Oo Miss Faye. Pumayag ako sa alok niya.‖ Sabi ko.

Tapos liningon ko si Zyrene. Halatang nagulat sa sinabi ko.

OK!!! Ako naman talaga ang nagsabi sa kanyang sasali kami. E, ayoko namang isipin ng mga classmate ko na ako ang naghahabol dito!!

ASA NAMAN!! AKO??? NO WAY!!! MAY PINAPLANO LANG AKO!!! HAHAHAHA!!

MAkisama ka na lang Zyrene!! Pero, inaway ko siya diba?!! ASA PA AKO! WEW!! PERO, papayag yan!!!

―Mr. Ramirez. Let her talk. Go ahead Ms. Perez. Kayo na ni Joshua ang jojoin sa pair singing?‖

MAKISAMA KA!! OMOO KA NA LANG!!! PLEASE!!!

Since, nasa ilalim naman ng table ang kamay niya, hinawakan ko iyon. Tiningnan niya ako. MAs hinigpitan ko ang hawak. Nakangiti ako sa kanya. <smile>

ANO?!!! PUMAYAG KA NA!!! PUMAYAG KA NAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!

300

―Yes, Miss Faye.‖ Mahinahon niyang sagot.

OH?!!! PUMAYAG NGA TALAGA??!! PUMAYAG TALAGA???!!! HAHAHAHA!!!

―Sabi ko na nga ba!!! HAhaha!! Papayag ka!!‖ napatayo ako sa kinauupuan ko.

Naitaas ko pa ang kamay ko na may hawak sa kamay niya. Binitiwan ko agad ang kamay niya.

―Akala ko ba, si Princess ang umalok kay Prince?‖ ―Oo nga. Pero, parang si Prince talaga ang nagyaya.‖ ―Ewan. Di natin alam ang kwento.‖ ―Bagay sila no?‖ ―Si Odyssey?‖ ―Hiwalay na daw sila diba?‖ ―Hindi na sila magkakabalikan?‖ ―Baka nililigawan na ni Prince si Princess!‖ ―Magkahawak ang kamay nila kanina, diba?‖

ANAK NG--- ibang klase rin kayo mag chismisan! Lakasan niyo pa nga!!!

301

Tiningnan ko si Princess Zyrene. Namumula. Hahaha! Kawawang nilalang. Masanay na siya sa ganito. Sikat kasi ang katabi niya. Wahaha!!!

Bigla siyang tumayo…

―Miss Faye, I…I changed my mind.‖ ―ANO?!! Bakit?!! Pumayag ka na diba?!!‖ sinabi ko iyon habang sinishake ang balikat niya. Gets?!! Good!! ―Mr. Ramirez…ayaw ka yatang kapartner ni Ms. Perez. Let her go.‖

LET HER GO??!! Hahahaha!! Kami ba ha?? Kami ba???!! ASA NAMAN KAYO NO!! Ako, magkakagusto dito?!! Well, pwede naman----AYY HINDI!! HINDI YUN PWEDE!! IMPOSIBLE!!!

―Miss Faye said, let me go.‖ Sabi niya habang inaalis yung kamay ko sa balikat niya. ―Kung hindi si Princess Zyrene ang makakapartner ko, hindi na rin ako sasali!‖ pasigaw kong sinabi sa klase.

Hala?!! OK lang ba ako?!! Bakit??!! Peste. Bahala na nga. Bahala na si Batman!!

Nag ingay na naman ang buong klase.

―Uyyyyyy!!!!‖ sabay sabay nilang sabi.

302

―Is there something between them?‖ ―Yun nga e. Parang oo na hindi.‖

Pwede ba?!! Hay naku!!! MAsyado kayong malisyoso!! Peste!!! Sige, kung gusto niyo ng ganyan!! PAgbibigyan ko kayo!!

Namula nang sobra si Zyrene. Umupo nalang siyang nakayuko. Ako naman, naiwang nakatayo. Napangiti ako. Ang ganda pala niya pagnagbblush…konti lang naman!!! Ito naman masyado!! Hindi ko saya CRUSH no!!! Wehh?!! OO NGA SABI!! KULIT!!

Ayaw niya na daw ako maging kaduet?!! Tama yung pagkakarinig ko diba?!! Hay naku!! NAMAN!! Ako na nga ang nag alok?!! Siya pa ang may ganang umayaw?!!!! Balang araw, marerealize niya rin na malaking pagkakamali ang ginawa niya!!!

Pero, pipilitin ko pa rin siya…kahit na lumabas pa na ako ang humahabol sa kanya. <evil grin>

Mapapapayag ko ito. AKO PA!!

―Mr. Ramirez. You can take your seat now. The way how you stare at Ms. Perez, makes her melt.‖

Nagtawanan ang buong klase.

ANO???!!! NAGKAKAMALI KAYO!! HINDI KO SIYA GUSTO!! ANO BA????

303

Fine!! Gagamitin ko siya para paselosin si Odyssey!!! Ano, OK na?!! Pero, sige!!! Sasakyan ko nalang muna ang paniniwala ninyo!!! Para sa ikatatagumpay ng plano ko!!

―Sorry Ms. Faye. Maganda lang talaga si Princess…nakakaadik tingnan.‖ ―You, mister. Stop it!‖ sabi ni Zyrene.

Tumigil na ako at naglesson na si Miss Faye. Lagi kong tinitingnan si Zyrene at nahuhuli niya akong tumitingin sa kanya!! Hahahaha!!

Everytime na nangyayari iyon, nagbblush siya. Naisip ko, crush siguro ako nito. Wow. Ang gwapo ko talaga. Hehehe. Napapangiti ako. Ang sarap niya asarin kasi, namumula agad ang mukha. Ang cute niya! Ayy, medyo lang pala. Hayy.

Ano ba yan. Focus Josh! Kailangan mong paselosin si Odyssey. Tingnan lang natin. Mamatay siya sa selos!! Hanggang sa siya na mismo ang bumalik sa akin.

Pero, paano pag hindi gumana ang plano ko?!! Di, wala. Kung ayaw niya na sa akin, wala na akong magagawa. Pero, hindi ko siya kayang igive up nang ganun ganun lang!! Gagawin ko ang lahat nang pwede kong gawin. LAHAT!!

Natapos na rin ang session namin. Before, magsiuwian, tinanong ulit ni Miss Faye si Zyrene kung ayaw niya talagang sumali sa contest. Umayaw nga gaya nang inaasahan. Pero, pinilit ng mga kaklase ko. Yun nga, KAMI rin ang napili para sa Duet. Hindi rin nakaayaw si Zyrene. Hehehe.

304

Umalis na silang lahat. Naiwan ako at yung mga kabanda ko doon sa Music Room. Nakaupo ako dun sa upuan ko, sila naman, nakatayo sa harap ko.

―Pare, pinopormahan mo ba?!‖ tanong ni Roehann, yung drummer namin. ―Ano naman ngayon kung Oo?!!‖ sagot ko.

Hindi ko pwedeng sabihin kahit kanino ang tungkol sa plano ko. Baka mabulilyaso pa. Tsk. Pasensya mga pare, pati sa inyo, hindi ko pwedeng sabihin.

―E kayo ni Odyssey? Kayo pa nga ba?‖ tanong naman ni Lorenz, pianist. ―Wala na kami.‖ ―So, totoo nga ang sinabi ni Zyrene.‖ Sabi naman ni Yuri, bass guitarist.

Matagal ako bago nakasagot. Peste!! Parang ang hirap magsinungaling ah. Tsk. Ano ba Josh?!! First time??!! Hahaha! GO! Panindigan mo na ang sinimulan mo!! Magmumukha kang masama pag nagkataon!!

―Oo.‖ ―E, bakit mo pa inaway kanina?! Totoo naman pala ang sinabi niya. Ang sama mo talaga pare.‖ Nakatawang sabi ni Alfred, yung Lead guitarist ng grupo. ―Shut up!! Bakit kasi, pinagsigawan niya pa?!! Alam na tuloy ng buong klase. Tapos, mamaya ano?!!‖ ―ALAM NA NG BUONG SCHOOL!! HAHAHAHA.‖ Sabay sabay nilang sabi.

305

―Alam niyo naman pala e!!‖ ―O, e parang galit ka ata?! Kay Zyrene?!‖---Alfred ―Oo nga pare. Ang labo mo!‖---dagdag pa ni Lorenz ―Hayaan niyo nalang ako. Alam ko ang ginagawa ko.‖ Sagot ko na lang sa kanya. ―So, popormahan mo talaga si Zyrene?‖---Yuri ―Oo. May masama ba?!!‖ ―Buti nalang pare at sinabi mo, kung hindi, ako sana ang poporma kay Zyrene!‖---Alfred

Napatayo ako sa kinauupuan ko. At nakwelyuhan ko si Alfred.

―Kung ayaw mong magkagulo tayo, layuan mo siya!‖

Teka nga! Bakit ganito ako kung magreact?!! Kasi, makakasira siya sa plano ko!! Yun lang!! Bakit, may pwede pa bang maging ibang dahilan?!! WALA!!!

―Pare, easy ka lang. Nagbibiro lang ako. Hindi ko siya pakikialaman. Sabi mo e.‖ saka ko lang binitawan si Alfred. ―Super affected ka talaga pare. Napaghahalata.‖---Yuri ―Gusto mo, tulungan ka pa namin e!‖---Roehann ―Oo nga. Basta, magsabi ka lang.‖---Lorenz ―Buti naman at nagkakaintindihan tayo.‖ Umupo na ako ulit.

306

―Lunchbreak na pala mga pare. Kain tayo!‖---Roehann ―Tara, gutom na rin ako e.‖---Yuri ―Ikaw, Josh, kakain ka?‖---Lorenz ―Hindi na. Kayo nalang. Wala akong gana.‖ ―Wow. Ang pinakamatakaw na gwapo sa balat ng lupa, nawalan ng ganang kumain!‖---Roehann

Nagtawanan kaming lahat. Hahahaha!

―Loko! Sige na. Kumain na kayo. Alfred, pasensiya kanina. Nabigla lang ako.‖ ―Ayos lang pare! Hehe. Sige, una na kami.‖

Umalis na sila. Ako naman, naiwan doon sa music room. Wala talaga akong ganang kumain e. Ewan ko ba. Si, Zyrene kaya, kumain na?!

Ahh!! Bakit ba siya ang inaalala ko?!! Tama rin to. Para mas mukhang makatotohanan ang ginagawa ko.

Masyado bang masama ang ginagawa ko kay Zyrene?! Sorry. Sasabihin ko naman sa kanya e. Pero, hindi pa ngayon. Ginagamit ko siya para sa pansarili kong kasiyahan?!! Hayy. Konting panahon lang naman. Konti lang…

Kinuha ko yung violin na andoon sa music room. Tumugtog ako.

307

Now Playing, Pangako (violin cover)

Bakit ba may lungkot sa „yong mga mata Ako kaya‟y „di nais makapiling, sinta „Di mo ba pansin, ako sa „yo‟y may pagtingin Sana ang tinig ko‟y iyong dinggin After nung first stanza, napatigil ako sa pagtugtog. Naaalala ko si Odyssey. Syete!! Gagawa ako ng paraan para bumalik ka…kahit ano pa iyan. Gagawin ko. Kahit ang makasakit ako ng damdamin ng iba?!! Oo. Kahit na makasakit ako ng iba. Nagpatuloy ako sa pagtugtog. Ako ngayo‟y hindi mapalagay Pagka‟t ang puso ko‟y nalulumbay Sana ay pagkaingatan mo ito At tandaan mo ang isang pangako “Pangako, hindi kita iiwan…”

Tumigil na naman ako. Tumingin ako sa likod ko. May tao kasi. Kinanta niya yung tinutugtog ko. ―Go, ahead. I‘ll sing the song for you.‖ Nginitian ko siya. At nagpatuloy ako sa pagtugtog at siya naman, kumakanta.

308

Pangako, „di mo pababayaan Pangako, hindi ka na mag-iisa Pangakong magmula ngayo‟y tayong dal‟wa ang magkasama Ano itong nadarama ko Ako kaya‟y nahuhulog, umiibig na sa „yo (hah) Sa tuwing kasama ka‟y anong ligaya Sana sa akin ay magtiwala Sa sumunod na stanza, kumanta na rin ako. Sabay na kaming kumakanta. At tumutogtog pa rin ako ng violin. Kung tunay man ang nadarama mo Mayro‟n akong nais malaman mo Ang aking puso ay iyung-iyo „Wag sanang lumimot sa pangako Pangako, hindi kita iiwan Pangako, „di mo pababayaan Pangako, hindi ka na mag-iisa Pangakong magmula ngayo‟y tayong dalawa, tayong dal‟wa Pangako, hindi kita iiwan Pangako, „di mo pababayaan Pangako, hindi ka na mag-iisa Pangakong magmula ngayo‟y tayong dalawa ang magkasama Pangako Pangako

Tapos na yung kanta. Pumalakpak siya. Yung kasama kong kumanta. Si Princess Zyrene.

309

Syete!! Bakit bigla akong kinabahan?!! Ang boses niya. Maganda. OK, magaling siyang kumanta. Nakakabigla. Straight tagalog kasi yung kanta, pero, nakasabay siya. E, pag nag uusap naman kami, basag basag siya magtagalog. ―You‘re good. You can sing and play violin as well! That‘s total awesomeness.‖ Sabi niya sa akin. ―Salamat.‖ Ngumiti ako sa kanya. CHAPTER 19 [PANGAKO] Character: PRINCESS ZYRENE PEREZ July 16, 2009 (Thursday)

Right after I arrived in the school, I went to the rooftop. Well, I love this place. Relaxing and free from people. The, suddenly… ―Hoy!! Andito ka na naman?!!‖ oh, here we go again. Mr. Awesome. Oh, it‘s Prince Joshua. ―Sorry…this place…is this yours?!‖ ―Yes!! This is mine!!‖ ―Hahaha. You‘re funny!‖ uh oh. I laughed! Well, he‘s speaking English na din kasi. Hehehe. And I saw him smiled! ―Hoy!!‖ I stopped when I heared that HOY.

310

I have my name naman ah? But He keeps on naming me HOY. ―Why?!‖ ―Hindi ka ba marunong magtagalog?!! Ha?!!‖ he asked me in an angry tone. OK, relax mister. ―Marunong.‖ Yeah. Ive just answered him, marunong. Marunong naman talaga ako e. Diba?! Hehe. ―Kung gusto mo akong kausapin, magtagalog ka! Understand?!‖ He told me to speak tagalog, but he, himself don‘t follow his directions. You‘re funny talaga. Hehe. ―Fine. I‘m sorry. Oo na. Susubukan ko.‖ I walked toward the grill bars. And I saw him also na pumunta doon. Malapit lang sa akin. He handled me a paper, printed with a song. That is the song daw na kakantahin namin, said he. I asked whether he is really serious about it, and well, unfortunately, he answered YES. Lagi siyang pasigaw kung kausapin ako. He even said… ―Hindi! Ganito lang talaga ako makipag usap sa mga ‗alien‘. Ang bait ko na nga sayo sa lagay na ito!‖ Oh, really?! Don‘t talk to me that way. Why?! Because, it attracts me. Yeah. It attracts me. Nagalit yata siya. Well, as always. Parang galit naman siya palagi. I dunno. If, sa akin lang ba, or what. He‘s walking downstairs na sana. But, I asked him to stay.

311

Well, to my surprise…HE STAYED. <smile> He told stories that made me laugh. Wow. His sense of humor, so great! Hehehe. But, he became irritated na siguro sa tawa ko and pinatigil na niya ako. ―Know what? Swerte ang gf mo sayo.‖ Kahit ganun ang ugali niya, I can say pa rin na swerte ang gf niya. Well, for sure, may gf ito. ―Wala na kami.‖ Said he. Oh, im sorry to hear that. ―Huh? Since when?‖ I asked ―Nung 14. Last Tuesday. Monthsary namin.‖ What?!! 2 days ago pa lang since ang break up nila?! O_O ---Princess Zyrene ―Alam mo! Nasaktan ako ng sobra! Sobra! Hanggang ngayon, andito pa rin! Hindi niya kasi pinaliwanag kung bakit! Masaya naman kami ah?!! Oo, nag aaway kami, pero, minor lang! Nagkakabati din kami agad! Bakit?!! Alam niya na ba na pinagtitripan ko lang siya noon?!! Ano ito?! KARMA!! Ganun ba?! Yun ba ang dahilan kung bakit niya ako hiniwalayan?!! Kung bakit niya pinili yung Kurt na iyon?!! Ah!! Kaya pala hindi siya makatingin sa akin ng diretso nung mga nakaraang linggo, kasi, may balak na talaga siyang makipagbalikan dun! ! Kasi, hindi na niya ako MAHAL!! Sana, sinabi niya na lang ng diretso! Hindi yung nagkunwari pa siyang Masaya siya pagkasama ako! Na Masaya siya sa mga ginagawa ko!! Alam mo!! Nagmukha akong TANGA!! Syete!‖ O_O ―Hoy!! OK ka lang ba?!! May sakit ka?! Baka nakakahawa yan!!‖

312

―Ang haba kasi ng sinabi mo. Speech?! You‘ve practiced that well. Wow!‖ You know, I wanted to clap my hands really! Wow. Ang haba ng sinabi niya. And it looks like, he was very torn and hurt. I pity him anyway. Yeah, I pity him. He loves the girl really. Unti unti ko na siyang nakikilala. And I‘m happy about it. ―Kalimutan mo na lang!! Wala yun!!‖ Hello?! I heard every word you said. And it marked HERE. And he faced back.

―Joshua…‖ I called him. ―Bakit?!!!!‖ ―You‘re blushing…so cute! Hehe.‖ ―Tigilan mo nga ako!! Wag mo na akong kausapin!! Yung, kanta, praktisin mo mag isa!!‖ ―What?! Duet po ito. Then you will tell me na mag practice mag isa?!‖

He rushed downstairs. I followed him. He entered the music room. Our room. Nakita ko siya nakapikit and nakaupo dun sa seat niya. Kinalabit ko siya. And…

―Ano ba?!!! Ang kulit naman e!!‖ ―Tone down your voice please!! So, break na talaga kayo nung Girlfriend mo?!! Huh?!‖

Uh oh. This is a big trouble!! TT_TT bakit ko nasabi iyon ng malakas. Enough para marinig ng whole class!

313

Oh, that look. It kills me!!

―Uh oh. Im sorry…‖

I heard my classmate‘s statements about what I‘ve said.

―Ano, break na sila ni Odyssey?!‖ ―Kelan pa?‖ ―Kaya pala hindi na sila nagsasama masyado.‖ ―Nagmonthsary palang sila nung Martes diba?!‖ ―Anong nangyari?‖ ―Kawawa naman ni Prince Joshua.‖

And the very next thing happened…

―Kasalanan mo ito e!! Bakit mo ba iyon sinabi?!!...‖ ―…sino ka para sabihin iyon?!! Ha!!...‖ ―…wala kang alam!! Kaya pwede ba!! Pwede ba!! Layuan mo ako!!!!!‖

314

SHOCKED.

CRY.

OK. I admit, I have my mistake. But please, don‘t shout on my face. TT_TT Ayoko sa lahat, ang napapahiya sa harap ng maraming tao. TT_TT

―Hoy…umiiyak ka ba talaga?!‖ I faced him. Huh? You are in doubt pa talaga kung I‘m crying? Wow. TT_TT ―Oh. Gamitin mo na ang panyo ko.‖ No, thanks. ―Ano ba? Pinagtitinginan ka na ng mga classmate natin o! Kunin mo na!‖ I don‘t care. You must ask for an apology first. I waited for some minutes, but wala pa rin. Fine. ―Sorry na…hindi ko…hindi ko sinasadya.‖ OK. That‘s it! May I have that handkerchief!

315

―Your so mean.‖ I told him. ―Aray! Masakit yun ah!‖ ―Pinahiya mo ako sa harap ng classmates natin. And it hurts more.‖ ―Kaya nga nagsosorry ako diba?! Sorry?!‖ ―I‘ll think about it.‖ ―Ano?!! Ang kapal mo naman!‖ ―Don‘t talk to me.‖ ―Fine!‖

Miss Faye entered the room na, so umiwas na ako ng tingin kay Prince Joshua. Well, I told him not to talk to me. And, I MEAN IT. I looked outside. I don‘t want to see him. Just for this moment. Give me this moment.

I heard Miss Faye asked a question…

―Pair singing. Anybody? We do need a participant in this class.‖ ―Yes, Mr. Ramirez?!‖ ―Ako po Miss Faye at…si Princess Zyrene.‖

WHAT??? ME??? ARE YOU SERIOUS??? NO WAY!!! Inaway mo ako e. Im not willing to.

―Ms. Perez, it is OK with you?‖

316

―Miss Fa---― I haven‘t finished what I‘ve supposed to say. ―Oo Miss Faye. Pumayag ako sa alok niya.‖

WHAT???? I?? Ako?? Hindi kita inalok, FYI! You. IKAW! Wake up!!

―Mr. Ramirez. Let her talk. Go ahead Ms. Perez. Kayo na ni Joshua ang jojoin sa pair singing?‖

Magsasabi na sana ako ng NO. But, to my surprise…he hold my hand. And he even hold it tighter. You, want me to agree to what you‘ve say?!! OK, fine.

―Yes, Miss Faye.‖ ―Sabi ko na nga ba!!! HAhaha!! Papayag ka!!‖

Oh, binuko mo ata ang sarili mo. It‘s not my fault na. Napatayo siya and he raised his hand halfway. Uh oh! Yun pang humahawak sa kamay ko! Let my hand go!

Tumayo ako…

―Miss Faye, I…I changed my mind.‖

317

Yes. I changed my mind. Ayoko na. Sorry

―ANO?!! Bakit?!! Pumayag ka na diba?!!‖ he‘s shaking my shoulders. Gosh!

Masyado kang popular dito sa school and ayaw kong malink sayo. That‘s it. Hope you‘ll understand.

―Mr. Ramirez…ayaw ka yatang kapartner ni Ms. Perez. Let her go.‖ ―Miss Faye said, let me go.‖ ―Kung hindi si Princess Zyrene ang makakapartner ko, hindi na rin ako sasali!‖

Huh?!! What did he said?!! Nah??!! You‘re joking! It‘s not a big deal. Find another, mister.

―Uyyyyyy!!!!‖ my classmates. Teasing?!! No way! ―Is there something between them?‖

Uh?! Wala ah!!

―Yun nga e. Parang oo na hindi.‖

318

BLUSH.

Umupo nalang ako ang yumuko.

TT_TT

―Mr. Ramirez. You can take your seat now. The way how you stare at Ms. Perez, makes her melt.‖

What?? He‘s staring at me?! Why?! Prince Joshua! Stop it! Please! TT_TT

Nagtawanan ang buong class.

―Sorry Ms. Faye. Maganda lang talaga si Princess…nakakaadik tingnan.‖

Tinukso na naman kami ng mga classmates namin.

―You, mister. Stop it!‖ I said.

He‘s just making fun out af me! I know! TT_TT

319

Naglesson na si Miss Faye. Nah? I‘m out of concentration! Because of Joshua. TT_TT Lagi ko siyang nakikitang nakatingin sa akin. Why?! Any problem?! Huh?! NM him. NEVERMIND!

Before mag lunch break, Miss Faye asked again if I really want not to join the contest. I wanted to say YES. But, my classmat es! Oh, well, they come in unison. Pumayag nalang ako. Due to the push of PRESSURE. Not because I‘m willing. TT_TT

Pumunta ako agad ng canteen para kumain. After kong kumain, I decided to go to the rooftop again. But nung napadaan ako sa tapat ng music room, I heard something beautiful to my ears. Wow.

Pumasok ako sa music room. I saw HIM. He‘s playing a violin. Wow. Yung inis ko sa kanya kanina, nawala agad. Wow. Really WOW!

Ako ngayo‟y hindi mapalagay Pagka‟t ang puso ko‟y nalulumbay Sana ay pagkaingatan mo ito At tandaan mo ang isang pangako He‘s not singing. But I can recognize the song pretty enough. PANGAKO. A very beautiful song. Played beautifully using a violin, even more! When the chorus came…I dunno. I sang. I sang the first line of the chorus and he stopped. Pangako, hindi kita iiwan

―Go, ahead. I‘ll sing the song for you.‖

320

He smiled way back and continued playing. Kinakanta ko yung tinutugtog niya. Pangako, „di mo pababayaan Pangako, hindi ka na mag-iisa Pangakong magmula ngayo‟y tayong dal‟wa ang magkasama I felt…so happy. I dunno. How I love music. And this guy, baka…well. I fear, I might, fall for him. I love everything that I can connect to MUSIC. Prince Joshua, He is MUSIC. Ano itong nadarama ko Ako kaya‟y nahuhulog, umiibig na sa „yo (hah) Sa tuwing kasama ka‟y anong ligaya Sana sa akin ay magtiwala To my surprise…Kumanta din siya. Kung tunay man ang nadarama mo Mayro‟n akong nais malaman mo Ang aking puso ay iyung-iyo „Wag sanang lumimot sa pangako He‘s so good! Very good. Wow. He‘s a superstar! Now I understand. Pangako, hindi kita iiwan Pangako, „di mo pababayaan Pangako, hindi ka na mag-iisa Pangakong magmula ngayo‟y tayong dalawa, tayong dal‟wa

321

Pangako, hindi kita iiwan Pangako, „di mo pababayaan Pangako, hindi ka na mag-iisa Pangakong magmula ngayo‟y tayong dalawa ang magkasama Pangako Pangako

From this day onward, I will be the greatest fan of your life. You ROCK! <smile>

CLAP.

CLAP.

CLAP.

―You‘re good. You can sing and play violin as well! That‘s total awesomeness.‖ ―Salamat.‖

For no apparent reason, I heard another MUSIC. It‘s rhythmically beautiful. It sounds like…

HEARTBEAT.

322

HEARTBEAT.

HEARTBEAT.

Prince Joshua, he keeps on looking straight to my eyes. No, I cant look back! I don‘t know why?! Just because of his ability in playing violin?! And his good voice?! I DUNNO.

―Crush mo ako no?!‖ he asked with full confidence.

WOW.

How…did…you…know?!

―Yes. Since when?! 2 minutes ago.‖ I answered. I smiled and faced him back.

BLUSH.

Nasabi ko talaga iyon sa kanya?! My GOD!! TT_TT

323

―Sabi ko na nga ba. Hehe.‖

Ang yabang niya. Pansin mo yun?! But, even he talk to me that way, treat me that way, hindi ko na magawang mainis sa kanya. I dunno. Why?! Because of?! Fine…

MUSIC.

How I wanted to go outside the room na. I feel so suffocating!!

Prince Joshua, please, BACK OFF. TT_TT

―OK ka lang ba?!‖ he asked.

I nodded.

But, honestly, I don‘t know! TT_TT I feel like crying. But why?! No! Princess Zyrene, BREATH! RELAX.

―Pwede favor?‖

Huh? Bakit ang bait niya ngayon?! The way how he talk to me, it sounds so different. My heart beats FASTER.

324

―Anything.‖ ―Pwedeng simula sa araw na ito, ako na ang sasama sayo?‖ sabi niya ng nakangiti.

I don‘t understand. What do you mean?!!

HERATBEAT.

―Basta, ako na ang bahala sayo! Tara, samahan mo ako.‖ Lumakad na siya palabas. ―I don‘t understand.‖ Hindi pa rin ako sumusunod sa kanya. Nakatayo lang ako. ―Wag ka na ngang maraming tanong. Hehe. Naninibago ka, alam ko.‖

Hinawakan niya ako sa kamay. Naglakad na kami papuntang rooftop.

May nakasalubong kaming babae. Hindi lang pinansin ni Joshua. Nang malagpasan na namin, nilingon ko ulit yung babae. She gave me a sharp stare. Nah?! Ganito ba talaga ang feeling pag isang Prince Joshua ang kasama mo?! Ang tingin sayo ng mga tao, like, they want to swallow you. Gosh!

―Siya si Odyssey, ex ko…‖

O_O ---zyrene

325

CHAPTER 20 [SHOOTING STAR] Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ July 27, 2009 (Monday) Almost 2 weeks na kaming magkakilala ni Princess Zyrene Perez. Eto na yung araw na pinaghahandaan namin ni Princess Zy. Oo, medyo close na kami. Haha! Nakakatuwa naman pala siyang kasama. At! Alam mo ba! Nagtatagalog na siya ngayon ng maayos! Hahaha! Hindi naman ganun ka ayos, pero, OK na. Inaaway ko kasi pagnag ienglish. Kaya ayun, pag nasa bahay daw siya, nagtatagalog na rin siya para masanay. Hahaha. Pero, infairness, ang bait ko na talaga sa kanya. Yung mabait talaga. Hindi naman yung kasing bait ni kuya. Ah, basta. Ewan ko nga e. Hindi ko talaga trip na awayin yun. Hindi naman kasi, nagag alit. Nagagalit naman, pero, maya maya, OK na. Yung plano ko namang paselosin si Odyssey, sa tingin ko, effective naman. Kalat na kasi sa buong school na nililigawan ko si Princess Zy. Oo, nililigawan ko nga siya. Pero, kunwari lang. Ang iniisip nga ni Zy, nagbibiro lang ako. Hindi niya siniseryoso pagsinasabi kong nililigawan ko siya. Pero, sabi niya, gusto niya na daw ako. Kaya, kung ayaw ko daw na, mahulog talaga siya sa akin, wag ko nang banggitin ulit yun. Hayy. Tama na nga muna yan. Tungkol sa contest, Well, nakapaghanda naman na kami ng maayos. Pero, ngayon, ewan ko! Kinakabahan ako. Konti lang naman.

326

Naalala ko na naman yung nangyari nung huling pag akyat ko sa stage. Oo, nung monthsary namin ni Odyssey. Nakakatawa talaga no?! Hayy naku. Kung bakit pa kasi, si Kurt ang pinili niya. Ngayon tuloy, mukhang may masasaktan pa akong damdamin. Tsk. Ang masaklap pa, doon pa mismo sa stage ng gym kami magpeperform. Kaya yan! Hindi ugali ng isang Prince Joshua ang kabahan. Haaa!! Hehe. 7:00pm na pala. Wala pa si Princess Zy. Andito ako sa rooftop. Dito kasi kami palaging tumatambay. Dito rin ang napag usapan naming lugar kung saan kami magkikita. OK lang naman kasi maliwanag dito. Hindi naman nakakatakot. Hehe. Takot pa naman ako sa dilim. Wew! ―Prince Josh! Sorry natagalan ako.‖ Nakangiti siyang lumapit sa akin. ―Sorry?!! Sorry?!! Sorry ka jan!! 4 hours na akong naghihintay dito ah!!‖ ―4 hours?!! E 5pm, magkasama pa tayo diba?!!‖ gulat niyang tanong sa akin. ―Hehe. Joke lang! Pampawala lang ng kaba. Hahaha.‖ ―I hate you! Akala ko, you‘re mad at me talaga.‖ ―Kailangan ko pa bang sabihin sayo na maganda ka sa suot mo?‖ ―Don‘t mention it! You just want to tease me.‖ ―Magtagalog ka nga. Hehe. Kinakabahan ka ba?‖ ―Hmm. Konti lang. Anjan ka naman eh!‖ tapos, niyakap niya ako. Bumitaw lang naman agad. Parang bata. Oo, ganito na kami kaclose. Biruin mo yun?! Hahaha. 12 days pa lang kaming magkakilala. ―Aba! Dapat lang! Kasi, pag hindi tayo nanalo, magkalimutan na!‖ ―Pinipressure mo naman ako eh. Ang bad mo.‖ ―Seryoso nga!...joke lang! Hahaha. Hindi mo pa nga ako sinasagot eh.‖ ―Iyan ka na naman eh. Alam mo namang, I like you na diba?! But you keep on telling me that.‖ ―Bakit mo ba kasi, hindi siniseryoso ang sinasabi ko?!‖

327

―It‘s because, I know na, you still love Odyssey.‖ Ngumiti siya. ―Ano ka ba. Tara na nga sa gym! Magsisimula na iyon eh!‖ Ayokong sirain ang mood niya. Magpeperform pa kami. Kaya, umiwas nalang ako dun sa sinabi niya. Naglakad na kami papuntang gym. Medyo naghahabulan pa kami. Hehe. Pagdating namin doon, nagsigawan ang mga tao. Nakatayo lang kami doon sa may entrance. Punong puno ang gym. ―Ayan na ang winner!‖ ―Galingan niyo Prince and Princess!‖ ―We will support you solidly!!‖ Napangiti ako sa mga sinisigaw nila. Si, Princess naman, parang nastarstruck pa. Hahaha. ―OK ka lang?! Masanay ka na! Hahaha! Nakikita mo ang mga taong yan?!‖ tinuturo ko yung andoon sa loob ng gym. ―…pinapunta ko yan para sayo! Hahaha.‖ Sabi ko sa kanya. ―Yeah, I know, your celebrity here. Baka pagnagkamali ako, kainin nila ako ng buhay.‖ ―Hindi nila yun magagawa. Andito ako no!‖ ―Hahaha. You know, bumait ka na talaga sa akin.‖ ―Hindi nila yun magagawa kasi, pagnagkamali ka, ako ang kakain sayo ng buhay!! Hahaha!‖ ―Ang sama mo talaga. Hehe.‖ Lumakad na kami papunta sa stage. Habang lumalakad kami, nakita ko si Odyssey. Nakatingin sa amin ni Zyrene. At kasama niya pa talaga si Kurt ha. Magsama kayo! Watch me! Panoorin niyo kami.

328

10 ang contestants para sa duet. Well, last pa kami. OK lang. Atleast, malalaman namin kung ilang percent lang ang kailangan naming iexert na effort. Hahahaha!! ―Josh, anjan yung inspiration mo oh…‖ nakangiting sabi sa akin ni Zy habang nakaupo na kami sa upuan namin. Dun sa harap ng stage. ―Ha?! Sino naman?!‖ ―Si Odyssey mo…‖ nakangiti niya pang sabi. Odyssey ko?! FYI, hindi ko siya pag aari. At saka, bakit ba ako nito pinagtutulakan sa kanya?! Saan ba ako nagagalit?! Sa pagtulak sa akin ni Zy kay Odyssey o dahil nakita ko si Odyssey at Kurt na magkasama?! Ewan. Nakakainis naman!! Nakangiti ka pa talaga Zyrene ah!! ―Hindi ba pwedeng, ikaw ang inspiration ko?! Bakit siya pa, ha?!!‖ galit kong sabi sa kanya. Nakakainis kasi e. Syete. Nakakabadtrip! Bakit nga ba biglang nagbago ang mood ko?!! Ewan ko. ―Lalabas muna ako.‖ Paalam ko sa kanya. Tumayo na ako at naglakad palabas. ―Prince Josh! Saan ka pa pupunta?! Nag istart na oh! Iiwan mo ako here?!‖ Lumakad lang ako ng dirediretso. Walang lingon lingon. Andun na ako sa may entrance, saka lang ako lumingon.

329

Badtrip talaga!! Hindi man lang ako sinundan!! Bahala ka jan!! Ewan ko sayo Princess Zyrene!! Andun lang naman ako sa may labas ng gym. Damuhan naman yun, kaya nahiga muna ako. Papasok nalang ako pagmalapit na kami. SHOOTING STAR. ―May shooting star oh! Nakita mo ba Prince Josh?‖ sabi niya. Tiningnan ko kung sino ang nagsalita. Napangiti ako. Parang nawala yung pagkainis ko. Si Princess Zyrene. Buti naman at naisipan mo akong sundan. Hayy!! ―Oo, nakita ko. And so?!!‖ ―Ang sungit mo naman. Any problem?!‖ ―Ikaw.‖ ―Me?! May nagawa ba ako, or nasabi?!‖ ―Ayokong ipagtutulakan mo ako sa iba. Lalo na kay Odyssey.‖ Ahhh!! Bakit ba ganito ang mga pinagsasasabi ko sa kanya?! Pinaseselos ko si Odyssey diba?! Babalik pa ako sa kanya. Mahal ko pa ba si Odyssey?! Oo. Pero, bakit, parang…ewan. Siguro, ngayon lang ito. Nasanay lang siguro akong kasama si Zy. Hayaan ko na nga lang. ―Yun lang yung reason?! Kung bakit ka nagkakaganyan?!‖ ―Oo. Ano pa ba?!!‖ tumayo na ako sa pagkakahiga ko. ―I thought, you‘re jealous.‖ Nakangiti niyang sabi. ―Sabi ko, diba?!! Wag mo akong ipagtulakan kay Odyssey!! Bahala ka na nga jan!!‖ BADTRIP NA TALAGA AKO!

330

WALA KA NA BANG IBANG ALAM GAWIN KUNDI ANG NGUMITI?!!! HA??!! AKALA KO BA, GUSTO MO AKO??!! E, BAKIT PARANG ANG SAYA MO PA?!! NILOLOKO MO LANG ATA AKO E!! PESTE! AYOKO NANG KUMANTA! NAWALAN NA AKO NG GANA!! JAN KA NA NGA!! ―Ayoko nang sumali.‖ Sabi ko sa kanya. Tumalikod na ako at nagsimulang maglakad palayo sa gym. ―Josh…‖ tawag niya sa akin. Patuloy pa rin ako sa paglakad. ―The shooting star…I wished that…na sana, hindi mo ako iwan NGAYON.‖ Napatigil ako sa sinabi niya. NANINIWALA KA SA SHOOTING STAR?!! PARA KANG BATA!!! HINDI IYAN TOTOO!!! ASA KA NAMAN! Lumingon ako sa kinatatayuan niya. Doon ko lang nalaman na umiiyak siya. ANAK NG---! BAKIT NA NAMAN BA?!! MAY NAGAWA NA NAMAN BA AKO?!! AYOS NA NGA YUN E!! HINDI NA TAYO SASALI, BIGYAN NG CHANCE ANG IBA!!! Naalala ko ang sinabi niya… ―…na sana, hindi mo ako iwan ngayon.” PESTE TALAGA! Nagdadrama na naman kasi!! WAG GANUN!! NAKAKADALA!!

331

Ewan ko ba, pagdating sa taong ito, ang bilis kong maawa. Hayy!! Naku!! ―Ang drama mo! Sa loob ng 5 seconds, dapat nakatigil ka na sa pag iyak. Kung hindi, aalis talaga ako!‖ Nakita ko siyang nagpunas agad ng luha. Ngumiti at tumakbo papunta sa akin. ―Thanks Josh!‖ sabi niya at yumakap sa akin. ABA! Napapadalas na ata ang pagyakap nito sa akin. Hahaha! Parang bata talaga. O, ayan na, nawawala na ang inis ko sa kanya. AGAD. Tsk. ―Kung ayaw mo na talagang sumali…I‘ll respect your decision.‖ Sabi niya. ―Hindi, sasali tayo. Kung hindi tayo sasali, walang WINNER!‖ sabay kaming tumawa sa sinabi ko. Pumasok na ulit kami sa loob ng gym. Katatapos lang lang mg 7 th contestant. Dalawa na lang at kami na. ―Kinakabahan ako Josh.‖ Sabi ni Zy Hinawakan ko ang kamay niya. ―Tutuparin ko ang hiling mo sa shooting star. Hindi kita iiwan ngayon.‖ Kahit hindi ako naniniwala sa shooting star, gagawin ko iyong makatotohanan para sa kanya. HAHA!! Ako ba talaga ito?!! Peste! Gagawin ko ito para paselosin si Odyssey. Oo, yun talaga ang plano ko. Pero ngayon, parang nag iba ang dahilan ko para gawin ito.

332

Gagawin ko ito para kay Princess Zyrene. Para di niya maramdamang iniwan ko siya. Para mapasaya ko siya. Hahaha! Ang drama ko ngayon no?!! Nagkatinginan kami ni Zyrene. Nginitian ko siya. As usual, ngumiti rin siya sa akin. PACUTE TALAGA! Hahaha! Wew! Tumayo na ako. ―Tara, tayo na. Wag kang kabahan. Andito ako o!‖ sabi ko sa kanya habang naka pogi pose. Hahaha! Natural, gaya ng inaasahan, nagsigawan ang mga tao sa gym nung tawagin na kami. OK, sila yung MGA FANS KO. Hahaha! Umakyat na kami ni Zy sa stage na magkahawak ang kamay. Ah! Bahala sila kung anong gusto nilang isipin! Alam na naman ng buong school na nililigawan ko si Zy. Ramdam kong kinakabahan talaga siya. Ang lamig ng kamay. Peste, baka magkalat pa ito sa stage. Bago ko siya iniwan sa gitna ng stage, may sinabi muna akko sa kanya. ―Isipin mo, tayo lang ang andito. Wag mo silang pansinin.‖ At lumakad na ako papunta doon sa side ng stage. Ako kasi ang unang kakanta, syempre, kailangan ng konting entrance. Hahaha! Kaya si Zyrene lang ang nasa gitna ng stage. Ready?!

333

KANTA. Natapos rin ang kanta. Napangiti ako kasi nagsisigawan ang mga tao. ―Sila na ang panalo!‖ ―Last but the MOST!‖ ―Ang galing mo Prince Joshua!‖ ―Ang gwapo mo!‖ ―GO, Princess Zyrene!‖ ―BAGAY KAYO!‖ Bagay kami?!! Oo naman. Maganda siya, GWAPONG GWAPO ako. Hahaha Inannounce na ang winner. Hulaan mo kung sino?!! Wag na!! Alam mo na yan!! ^__^ ―Buti, hindi ka namali! Kung nagkataon, makakain kita ng buhay! Haha!‖ sabi ko habang palabas na kami ng gym. ―Thanks to you!‖ nakangiti niyang tugon. ―Tara, hatid na kita. Sakay ka sa motor ko.‖ Sabi ko habang sumasakay sa motor. ―Nah? May sundo ako eh.‖ ―Nasaan?!!!‖ ―Ayun oh. Si BF.‖ Tiningnan ko ang tinuro niya. Nagwave sa kanya yung lalaki. ANAK NG---!! AKALA KO BA??? WALA ITONG BF??!! GUSTO NIYA AKO DIBA?!!

334

Napababa ako ng motor. TEKA!! BAKIT BA AFFECTED AKO MASYADO??!! PESTE! ―Ahh, Iyan… BF MO IYAN??!! BAKIT DI MO SINABING MAY BF KA PALA?!! HA?!! NILILIGAWAN NA KITA DIBA?!! DIBA?!! PINAGMUKHA---― tapos tumawa siya. ANAK NG---!! ANO BA??!! GALIT NA AKO!! TUMATAWA KA PA?!! SYETE!! ―Are you jealous?‖ Tanong niyang nakangiti. NANG IINSULTO BA?!! PESTE!! AKO MAGSELOS?!! HINDI AH!! BAKIT BA?!! EDI MAGSAMA KAYO NG BF MO!! TINGNAN MO NAMAN!! MAS GWAPO AKO SA KANYA!! WEW!! ―HINDI!!!!!‖ sumakay na ako ulit sa motor ko. Nabigla ako nang bigla niya akong niyakap. ANO BANG PROBLEMA NITO??!! HA?!! PUNTAHAN MO NA NGA ANG BF MO!!! Gusto ko iyong isigaw sa mukha niya! Ang kapal talaga! Yakapin pa talaga ako?!! Peste naman!

335

―Joke lang! He‘s my cousin. Wag ka nang magalit ha?! I LIKE YOU PRINCE JOSHUA.‖ Sabi niya habang yakap ako. Yung kamay niya, nakapaikot sa leeg ko. Ganun. TEKA?!! ANO DAW?!! JOKE??!! Lumakad na siya papunta doon sa lalaki at nagwave pa habang naglalakad. Hindi na ako nakapagsalita. PESTE! SHE GOT ME THERE! Naalala ko yung huling sinabi niya… “…I LIKE YOU PRINCE JOSHUA.” Napangiti nalang ako. Ganun lang?!! Tapos, parang nawala nayung inis ko sa kanya. AGAD! Waw! Kakaiba talaga siya. Bakit niya ako nagaganito?!! Nakaalis na sila nung BF niya, pinsan niya pala. Hahaha! Hay naku. Sinuot ko na yung headset ko. Now palying: SHOOTING STAR by Hale Naalala ko tuloy yung sinabi ni Zyrene… “The shooting star…I wished that…na sana, hindi mo ako iwan ngayon.”

336

―Hindi kita iiwan. Ang drama mo.‖ Sabi ko. Pero, hindi na niya narinig, kasi umalis na sila diba? Umuwi na rin ako, habang nagbbyahe, wala akong ibang ginawa kundi ang… NGITI. Natanong ko sa sarili ko… Gusto ko na ba si Princess Zyrene Perez??? NGITI. CHAPTER 21 [ONE SWEET DAY] Character: PRINCESS ZYRENE PEREZ July 27, 2009 (Monday) Tonight is the night. Magpeperform kami ni Josh ng isang duet song. Well, I‘m nervous. You know. First time ko to. Wow. Plus! My partner is so galing pa. Medyo, nakakapressure. Haha! I rushed to the rooftop. Meeting place namin ni Josh. ―Prince Josh! Sorry natagalan ako.‖ Bumili pa kasi ako ng mini gown na gagamitin ko for this night. And, I need to apply some cosmetics you know. Some girly stuff. Hehe.

337

―Sorry?!! Sorry?!! Sorry ka jan!! 4 hours na akong naghihintay dito ah!!‖ Huh?! That must be a joke?!!! ―4 hours?!! E 5pm, magkasama pa tayo diba?!!‖ ―Hehe. Joke lang! Pampawala lang ng kaba. Hahaha.‖ Oh my GOD. I thought tuloy, galit siya. He likes punching jokes talaga. Hmmp! ―I hate you! Akala ko, you‘re mad at me talaga.‖ ―Kailangan ko pa bang sabihin sayo na maganda ka sa suot mo?‖ Huh?! He‘s bolero! Hahaha! ―Don‘t mention it! You just want to tease me.‖ ―Magtagalog ka nga. Hehe. Kinakabahan ka ba?‖ ―Hmm. Konti lang. Anjan ka naman eh!‖ Then I hugged him. Well, I just want to. I missed him. Hehe. ―Aba! Dapat lang! Kasi, pag hindi tayo nanalo, magkalimutan na!‖ Oh my!! What a consequence!! TT__TT Serious?! Nah?!

338

―Pinipressure mo naman ako eh. Ang bad mo.‖ ―Seryoso nga!...joke lang! Hahaha. Hindi mo pa nga ako sinasagot eh.‖ Oh, buti naman at joke lang! Yipee! Haha! ―Iyan ka na naman eh. Alam mo namang, I like you na diba?! But you keep on telling me that.‖ Yeah. He told me na he want to court me. I don‘t know if I‘ll buy that account. 2 weeks palang kaming magkakilala. Alam ko naman kasi na, si Odyssey pa rin. That girl still plays an important role in his life. ―Bakit mo ba kasi, hindi siniseryoso ang sinasabi ko?!‖ ―It‘s because, I know na, you still love Odyssey.‖ I smiled. Even if, deep inside, it hurts. I just want to pretend. In the first place, hindi ko pa alam kung ano talaga ang value ko sa kanya. ―Ano ka ba. Tara na nga sa gym! Magsisimula na iyon eh!‖ yaya niya sa akin. I don‘t know kung iniwasan niya lang yung sinabi ko or what. While we‘re walking, he keeps on putting some leaves on my nape. That guy, so childish! Haha! When we entered the gym, maraming tao. Punung puno. Wow! Some of them, no, most of them, sinisigaw ang pangalan ni Prince Joshua. Cool! ―Ayan na ang winner!‖

339

Nah? Confident enough to conclude who will be the winner. Nice! That‘s what we call, FULL SUPPORT. Hahaha. ―Galingan niyo Prince and Princess!‖ Wow. May nakakakilala na rin pala sa akin kahit papaano. Sikat na sikat ba naman ang kasama kong kumanta. Hindi na nakapagtataka. Hehe. ―OK ka lang?! Masanay ka na! Hahaha! Nakikita mo ang mga taong yan?!‖ sabi ni Josh while pointing his finger to the people sitting in the bleachers. ―…pinapunta ko yan para sayo! Hahaha.‖ Said he. Haha. Fine! I know, you have so many fans talaga. Gwapo na, so good pa in singing. ―Yeah, I know, your celebrity here. Baka pagnagkamali ako, kainin nila ako ng buhay.‖ ―Hindi nila yun magagawa. Andito ako no!‖ Wow. Unti unti na siyang nagiging sweet! Sweet! Hehe. ―Hahaha. You know, bumait ka na talaga sa akin.‖ ―Hindi nila yun magagawa kasi, pagnagkamali ka, ako ang kakain sayo ng buhay!! Hahaha!‖ Akala ko pa naman..haha. Fine. ―Ang sama mo talaga. Hehe.‖

340

Pumunta na kami doon sa harap ng stage. Hindi talaga doon sa stage, sa baba lang. May seat kasi na nakalagay doon para sa mga contestants. And, 9 ang makakalaban namin. TT__TT NERVOUS. ―Josh, anjan yung inspiration mo oh…‖ I said. It‘s Odyssey. And she‘s with a guy. BF niya I think. Naikwento na rin iyon sa akin ni Joshua. ―Ha?! Sino naman?!‖ ―Si Odyssey mo…‖ I don‘t know. But I think, I feel like…well, NM. I just keep on smiling. Ayokong ipahalata sa kanya na, I‘m a little bit jealous. ―Hindi ba pwedeng, ikaw ang inspiration ko?! Bakit siya pa, ha?!!‖ Parang galit niyang sinabi iyon. Nagulat ako sa sinabi niya. Wow. Ako?! Inspiration niya?! As in?! ―Lalabas muna ako.‖ What?!! Where are you going?! ―Prince Josh! Saan ka pa pupunta?! Nag istart na oh! Iiwan mo ako here?!‖ He walked straight to the entrance door. Hindi siya lumingon. Nah?! Lalo akong kinakabahan. Bakit? May nagawa ba ako? I dunno!

341

I decided to go out na rin. Hahanapin ko siya. But, where?! Paglabas ko, nakita ko siyang nakahiga sa grass. I smiled. Nilapitan ko siya. Nang malapit na ako sa kanya, I saw a SHOOTING STAR! Wow! ―May shooting star oh! Nakita mo ba Prince Josh?‖ he looked at me. Saka niya palang siguro nalaman na I followed him. ―Oo, nakita ko. And so?!!‖ ―Ang sungit mo naman. Any problem?!‖ ―Ikaw.‖ Nah?! Ano ba ang nagawa ko?! Ok, I‘m sorry kung ano man iyon. ―Me?! May nagawa ba ako, or nasabi?!‖ ―Ayokong ipagtutulakan mo ako sa iba. Lalo na kay Odyssey.‖ Huh?! Why?! Hindi ko siya maintindihan. Really, naguguluhan na ako sa kanya. Do he like me the same way? I don‘t want to expect anything. I don‘t want to get hurt. ―Yun lang yung reason?! Kung bakit ka nagkakaganyan?!‖ ―Oo. Ano pa ba?!!‖ tumayo na siya.

342

―I thought, you‘re jealous.‖ I said ―Sabi ko, diba?!! Wag mo akong ipagtulakan kay Odyssey!! Bahala ka na nga jan!!‖ Hey?! What‘s the matter with you mister? Nah? ―Ayoko nang sumali.‖ Sabi niya. No way! Paano na ang pinagpractisan natin?! All our efforts! TT__TT Then I saw him walking away. And all of a sudden, I started to cry. I don‘t know why. TT__TT ―Josh…‖ I called him. I‘ll try to stop him. To change his mind of doing so. ―The shooting star…I wished that…na sana, hindi mo ako iwan NGAYON.‖ Napatigil siya sa sinabi ko. Well, that‘s true. I actually wished for his presence. Beside me always. I mean, sana wag niya akong iwan NGAYON. But, hindi NGAYON ang winish ko. Replace it by FOREVER, that‘s it. Wow. I really wished that?! Who knows, for some reason, the shooting star would grant it. ―Ang drama mo! Sa loob ng 5 seconds, dapat nakatigil ka na sa pag iyak. Kung hindi, aalis talaga ako!‖ Tumigil na ako sa pag iyak. I wiped my tears off and I smiled. I run towards his direction and I hugged him.

343

―Thanks Josh!‖ I said ―Kung ayaw mo na talagang sumali…I‘ll respect your decision.‖ I added Well, that‘s final. E, kung ayaw niya talaga, wala naman akong magagawa. Wala na akong makakapartner. Hmmp. ―Hindi, sasali tayo. Kung hindi tayo sasali, walang WINNER!‖ tumawa ako sa sinabi niya. So yabang! Hahaha. But it‘s alright. Bumalik na kami sa loob ng gym. Well, good at nagbago ang isip niya. Hehe. But, mas kinabahan ako. Wow.

―Kinakabahan ako Josh.‖ I said Then, he hold my hand. ―Tutuparin ko ang hiling mo sa shooting star. Hindi kita iiwan ngayon.‖ Wow. Really?! Thank you! Josh. You‘re kind at times naman pala. Hehe. And the time comes! This is it! Kami na. TT__TT ―Tara, tayo na. Wag kang kabahan. Andito ako o!‖ sabi niya sa akin. Nagpose pa siya. So cute! Hahaha. Nagsisigawan ang mga tao when the EMCEE called our names. Wow. Malaking malaki ang expectation nila kay Josh. Paano kung mamali ako?! Oh my. TT__TT

344

―Isipin mo, tayo lang ang andito. Wag mo silang pansinin.‖ Pumunta na siya sa place niya. Sa side ng stage, mag ientrance kasi siya. Ako naman, andoon na sa gitna ng stage.

And?! Here we go. Nagsimula na siya.

[Joshua] Sorry I never told you All I wanted to say

Ang galing galing niya talaga. Wow. Kinikilabutan ako!

And now it‟s too late to hold you „Cause you‟ve flown away So far away Ayyy

It‘s now my turn. Relax. Zyrene, FOCUS!

[Zyrene] Never had I imagined Living without your smile

345

Feeling and knowing you hear me It keeps me alive Alive

[Joshua & Zyrene] And I know you‟re shining down on me from heaven Like so many friends we‟ve lost along the way And I know eventually we‟ll be together

Tinitingnan ko siya habang kumakanta. Well, hindi ko mapigilan. I keep on smiling at him.

[ Zyrene] Together One sweet day Evetually I‟ll see you in heaven

[Joshua ]

Darling, I never showed you (I never showed you) Assumed you‟d always be there (I thought you‟d always be there)

346

I took your presence for granted But I always cared

Saka ko lang talaga narealize na our voices, it sounds perfectly together. Grabe, ang galing niya talaga. I‘m so blessed! Thank you! ^__^

( [Zyrene ] But I always cared) And I miss the love we shared

[Joshua & Zyrene ]

And I know you‟re shining down on me from heaven Like so many friends we‟ve lost along the way And I know eventually we‟ll be together

Woooooooow!! Bumirit talaga siya!! Bigay na bigay!! TT__TT I like you na talaga!!

[ Zyrene: Together ] One sweet day

[Zyrene ] Evnetually I‟ll see you in heaven

347

[Joshua]

Although the sun will never shine the same I‟ll always look to a brighter day

Tinititigan ko siya habang kumakanta. Super emote siya. Feel na feel niya ang kinakanta niya. He looks so awesome! Ang lakas ng dating. I‘m falling…

[Zyrene ]

Yeah Lord I know when I lay me down to sleep You will always listen as I pray

Bigla kong naisip. Magustuhan niya rin kaya ako? I mean…well. Nothing.

[Joshua & Zyrene ]

And I know you‟re shining down on me from heaven Like so many friends we‟ve lost along the way And I know eventually we‟ll be together

348

Natapos na yung song. Wow. Ang galing niya. Ang galing galing galing niya!! Worth it ang lahat ng kayabangan niya. Hehe. Nadala niya ako. I can say na nabigay ko ang best ko because of him!

And guess what! We won! Hahaha! Naglakad na kami palabas.

―Buti, hindi ka namali! Kung nagkataon, makakain kita ng buhay! Haha!‖ sabi niya sa akin. ―Thanks to you!‖ ―Tara, hatid na kita. Sakay ka sa motor ko.‖ Oh! He offered me to ride in his motorcycle. Wow. I do want to accept it, but may sundo kasi ako eh. Sayang! TT__TT ―Nah? May sundo ako eh.‖ ―Nasaan?!!!‖ ha asked. ―Ayun oh. BF ko.‖

Hahaha! I told him that my cousin is my BF. Well, I‘m just joking. But his face, it looks like he want to swallow me! Oh uh! Angry?!! Sorry!! ―Ahh, Iyan… BF MO IYAN??!! BAKIT DI MO SINABING MAY BF KA PALA?!! HA?!! NILILIGAWAN NA KITA DIBA?!! DIBA?!! PINAGMUKHA---―

Hindi niya natapos yung sinasabi niya because, tumawa ako. Hahaha. Nagseselos ba siya?! I dunno! Ang cute niya pag nagagalit. Hehe.

349

―Are you jealous?‖ I smiled. ―HINDI!!!!!‖ he shouted. Galit nga siya. TT__TT

I hugged him. We‘ll I just want to tell him…

―Joke lang! He‘s my cousin. Wag ka nang magalit ha?! I LIKE YOU PRINCE JOSHUA.‖

Ewan ko. Hindi ko mapigilan ang sarili kong sabihan siya na I like him. OK lang naman sa akin kung hindi niya ako gusto.

I walked na papunta sa sundo ko. I faced him pa para magwave. Then umuwi na kami.

Pagdating ko sa bahay, pumunta ako agad sa room ko. Well, I‘m so happy. So so happy.

That guy, I really like him na. I fear I might fall deeper, next time.

But, sana, if that time comes, please Josh…DO CATCH ME.

CHAPTER 22 [YOU TAKE MY BREATH AWAY] Character: ALYANNA FERNANDEZ

350

August 13, 2009 (Thursday)

IT‘S MY DAY! MY BIRTHDAY!

Umaga pa lang, marami na ang bumabati sa akin. Mga classmates, friends and family. Thru text, personal, greeting cards! Wow. Kahit anong way pa iyan, THANK YOU! Hahaha!

Ang saya saya, ngayong araw, it‘s my 19th birthday. Hehe. And sabi daw ni daddy, magpapaparty daw siya for me! How sweet talaga! Dito lang sa bahay namin. Nainvite ko na naman ang mga classmates and friends ko. Well, kitakits nalang mamaya. 7 pm. Sana makapunta sila. ^___^

Papasok muna ako. May klase kasi ako 1 to 5. Hindi ko naman pwedeng gawing excuse ang birthday celebration ko. Hello?! Haha.

1 pm. Nasa school na ako. Pumunta na ako sa room namin. Since, wala pa naman ang teacher, nagkwentuhan muna kami nila Karen a t Glyra.

― Girl, Happy birthday ulit!‖ bati ni Karen, sabay palo sa braso ko.

Hayy. Ganyan talaga yan. Mahilig mamalo. Hmmp! Sanay na naman ako. Hehe.

―Tuloy ba mamaya? Alyanna.‖ Si Glyra. Nagbabasa pa ng notebook niya. Medyo grade conscious kasi. Haha.

351

Napaisip tuloy ako, may exam ba?! Hmmp. Wag na magreview! Haha.

―Yep. Ang OA mo naman. Ininvite na kita kanina diba. Excited?!‖ nagtawanan kaming tatlo. ―Guys! Birthday ni Alyanna ngayon, batiin niyo!‖ sigaw ni Karen sa room.

Haha. Medyo may pagkawalang hiya lang talaga si Karen. Pero, mabait. Hehe.

Binati nga ako ng mga classmates ko. Ininvite ko rin silang pumunta sa bahay mamaya. Medyo malawak naman yung yard namin, kaya ok lang. ^___^

―No gift no entry ba girl?‖ tanong ni Karen. Natawa ako sa tanong niya. Hehe. ―Depende. Kung meron, meron. Kung wala…‖ di ko natinapos ang sinasabi ko. Alam na nila yun. Kung, wala, wala. ―KUNG WALA PILITIN!‖ sabay namang sabi nung dalawa. ―Hahaha. Praning talaga kayo! Parang mga Ewan.‖ ―Yung BF mo, pupunta ba?!‖ tanong ni Glyra. ―BF ko?!!‖ gulat kong tanong. ―Si Daryll!‖ sabi ni Karen.

O__O ---ako

352

Daryll?! Hayy naku. Kelan ko pa siya naging BF?! Naku, sana nga!! Pinaalala niyo na naman sa akin. Hindi ko naman talaga siya nakalimutan e. Hindi ata yun mangyayari. Hanggang ngayon, gusto ko pa rin siya. Ewan ko ba. Halos, isang buwan na kaming hindi nagkikita. At Malabo na atang magkita pa kami ulit. Baka nga, ngayon, nakalimutan na niya ako. Ewan. Pero, ako, eto pa rin, parang tanga. Hmmp!

Baka si Darren ang tinutukoy nila. Well, nagkatotoo nga yung sinabi ni Darren. Nagkita nga kami, less than a week! Biruin mo yun?! Ang sabi niya diba, magiging kami pagnangyari yun. Yun nga, nagkita kami sa hindi inaasahang pagkakataon. Malay ko ba na dito pala sa lugar namin sila lilipat. Nakakatuwa no?! Ang liit lang talaga ng mundo.

Si Daryll kaya, mapupunta din dito?! Hayy, ewan. Siya na naman.

Hindi ko nga alam bakit ganun nalang ang kapit ni Daryll sa akin. Lagi na lang. Hayy. Hindi niya man lang ako mababati ng Hap py birthday. Hindi ko pa alam ang number niya. Nawala kasi yung cp na bigay niya sa akin. Hayy! Ang careless ko kasi!! TT___TT Naalala ko na naman. Yanna kasi!!! TT____TT

OK, masasabi kong, hindi kumpleto ang birthday ko dahil kay DARYLL. TT___TT

BATOK.

―Aray!! Ano ba, Karen!!‖ sigaw ko.

Binatukan niya kasi ako. Masyado ka talagang pisikal! TT___TT Ang hilig mong manakit! Hmmp! >_<

353

―Tulala ka naman! Kanina pa kami nagtatanong, hindi ka sumasagot!‖ sabi ni Karen ―For, sure! Si, Daryll na naman yan!‖ dagdag naman ni Glyra ―Hindi ah. Masyado kayong mapambintang!‖

Defensive masyado?!! Hehe. Aasarin na naman kasi nila ako. Hmmp! Lagi nalang.

―Daryll din yung name nung BF mo diba?!‖ Tanong ni Karen. ―Wala akong BF no! At Darren yung name niya. Pwede ba?‖

Hayy. Naku, nakwento ko na kasi sa kanila yung pagkakakilala ko kay Darren, nung nakita niya ako sa mall. Nung tumakbo ako palayo kay Daryll, kasi nga…basta yun na yun.

Sa, pagkakaalala ko…pumayag na nga ako kay Darren, pero, biro biro lang naman. Hindi ako seryoso dun. Ewan ko lang kay Darren. Yun nga ang mali ko, dapat hindi ako pumayag kahit biro biro lang. Baka kasi, siya, biglang magseryoso, kawawa niya naman.

―Akala ko ba, kayo na nung Darren? Girl. E parang gusto ka nun ah.‖—Karen ―Hindi ah. Magkaibigan lang kami.‖ ―Mag kaibigan? Araw araw dumadalaw sa inyo. Kasundo pa ng kuya mo. Haha.‖---Glyra

354

Yep. Dumadalaw nga talaga si Darren sa bahay at kasundo niya pa si Kuya. Nakakatuwa nga e. Pero, hanggang dun muna yun, hindi pa ako ready. OK, umaasa pa kasi ako na baka magkita kami ulit ni Daryll. Sana nga.

―Biro biro nga lang yun. Alam rin yun ni Darren. Ano ba kayo.‖ ―Kayo nalang ni Darren, akin na si Daryll! Hahaha.‖ Sabi ni Karen.

Ha?!! Kilala ba nila si Daryll?! Hindi pa nga ata nila nakikita. Hindi ko pa siya napakilala sa kanila ng personal. Oo, nakkwento ko sa kanila, pero, yun lang. Ewan. Nung maggala kasi kami dun sa lugar nila Daryll, Monday to Wednesday lang ako. Umuwi ako ng Thursday. Si Karen and Glyra naman, dumating ng Wednesday. umuwi ng Sunday. Ewan ko lang.

―Baliw! Maghanap ka ng ibang Daryll mo.‖ Nagtawanan kaming tatlo sa sinabi ko. ―May nameet kasi kaming Daryll dun sa mall. Nung day na umalis ka. Pagkaalis mo kasi, dumiretso kami sa mall. Hehe.‖ ―Sabi ko na nga ba. Kaya kayo nagmadaling umalis. Ang sama niyo talaga.‖ Sabi ko.

Pero, nacurious tuloy ako doon sa Daryll na nabanggit ni Karen. May possibility kasi na si Daryll iyon. Yung nakilala kong Daryll. Sige na!! Ikwento niyo na!! Gusto kong malaman!!

―Ang gwapo niya Alyanna girl! Grabe!‖ sabi ni Karen.

Oo! Gwapo nga talaga si Daryll! ^____^

355

―Ang bait bait pa.‖ dagdag ni Glyra

Naku! Parang si Daryll nga talaga yun. Sana tuloy, hindi na lang ako umuwi agad. TT__TT

―Alam mo ba girl! Natapunan ko siya ng softdrink! Grabe! Akala ko, magagalit siya!‖ Kwento ni Karen. ―Pero, nginitian lang kami!‖ dagdag ni Glyra. ―Aaaaaaaah!! Grabe, ang gwpo talaga!‖ sabay na sigaw nung dalawa.

TT__TT feeling ko talaga, si Daryll yun. Naalala ko na naman lahat. Hayy. Hindi ko talaga maipagkakaila, GUSTO KO PA RIN SIYA. :‘((

―Ang gwapo talaga Glyra! Syet. Bakit ganun ang itsura nun!‖ sabi ni Karen ―Tumigil ka nga Karen, may boyfriend ka na. Alalahanin mo sana.‖ ―Crush lang naman! At hello?! Ibang iba ang ugali nun no! Ang gaspang!‖ nagtawanan kami sa sinabi ni Karen.

Well. Oo. Mala Joshua kasi ang ugali nung BF ni Karen. Ayy ewan. Naalala ko na naman. Pero, mas malala pa rin si Josh! Ibang level yun! Hari ng yabang! Ewan. Di ko nga alam bakit magkaibang magkaiba sila ng ugali ni Daryll. Hmmp!

―Kung hindi ka sana umuwi agad, nakasama ka pa sana namin. Nilibre kasi kami nung Daryll ng pizza!‖ kwento naman ni Glyra.

Ako nga, binilhan niya ng Cellphone. Nawala nga lang. TT__TT

356

―Medyo mahaba ba ang buhok nung Daryll na nakilala ninyo?!‖ tanong ko. ―Yup!‖ sabay nilang sagot.

Bumilis lalo ang heartbeat ko.

TIBOK.

―Naka salamin ba?! Matangkad?! Maputi?!‖ tanong ko ulit.

Pag omoo pa sila dito, si DARYLL nga talaga yun!

―Teka nga girl. Bakit mo ba alam yan?! Andun ka ba?!‖ gulat na tanong ni Karen. ―Yung Daryll na nameet ninyo at yung nakilala ko, parang iisa lang. :‘(( ― malungkot kong sabi.

O_O ---Karen at Glyra

―Sabi na nga ba Glyra! Siya yung kakilala ni Yanna girl! Now we know kung bakit mo siya nagustuhan agad!‖ ―Eh mukhang may GF na diba?!‖ sabi ni Glyra.

357

Ewan ko. Nung narinig ko yun, parang hinampas ako ng kung ano. Ang sakit! TT__TT

―Ba…kit mo na…man nasa…bi?!‖ nangangatal kong tanong. ―Kasi, may tumawag sa kanyang babae dun sa mall!‖ sigaw ni Karen. ―Kamuk…ha ko ba?!‖ tanong ko. ―MISMO!‖ sabay nilang sagot. ―Akala nga namin, ikaw!‖ tapos, tumawa sila.

TT__TT Birthday ko nga talaga ngayon. Ang gandang regalo naman nito. Ang sakit. Huhuhu.

So, sila na pala ni Audrey?! Ganun kabilis?! Eh, malay mo, nagkita lang talaga sila dun?! Friends lang talaga sila. E ano yung nakita ko dun sa bar? Nung kumanta si Daryll?! Si Audrey yun e. Pinagsigawan niya pa doon na mahal niya si Daryll. At hello? May past kaya sila. Ako? Anong meron kami? Wala. Ano nga bang pakialam sa akin ni Daryll. Hayy. TT__TT Bakit ba ganito?! Bakit?! :‘((

Hindi kami nagklase ng first subject. Yung Pang 1 to 3. Pati yung 3 to 5, hindi rin pumasok. Yun nagkwentuhan lang kami. Pero, nahalata nilang malungkot ako. Malungkot naman talaga. TT__TT Hanggang dito ba naman, sinusundan pa rin ako ni Daryll?! Hayy. Gusto kong magsaya, pero, paano?! :‘((

Mga, 4, umuwi na ako. Marami pa kasing aasikasuhin sa bahay. May party pala ako mamaya.

358

7:00 pm. Marami na ang tao. Karamihan mga classmate ko. Syempre, andun na rin si Karen at Glyra. Pero, andito pa rin ako sa kwarto ko. Kita naman kasi mula dito ang yard namin. Ayoko pang bumaba. Wala ako sa mood magparty. :‘((

Ewan. Dapat, Masaya ako sa araw na ito e. Pero, bakit ganun?! Parang ang lungkot lungkot ko. Hayy. Oo, naapektuhan tal aga ako dun sa sinabi nila Karen. Si Daryll at si Audrey…sila na nga kaya?! Sana, hindi pa. Ayy! Ewan! Nappraning na talaga ako. Huhuhu.

Di ko namalayan, umiiyak na ako. Hayy, ito na naman po kami. Alyanna! Tumigil ka na! Tanggapin mo na lang na hindi tal aga para saiyo si Daryll. :‘(( Ang hirap tanggapin. TT__TT

Bigla kong natanong sa sarili ko…

ANO BA ANG BIRTHDAY WISH KO?!

―Sana, maging Masaya na ako kahit wala si Daryll.‖

Bumaba na rin ako. Medyo nakangiti na. Kailangan e. Dapat nga, sa gabing ito, ako ang pinakamasaya. Ok, susubukan ko.

7:30 pm, nag start na ang party. May Program pa kasi. Nagspeech pa ako. Hehe. Maikli lang naman. Nag intermission number pa ako kasama ng iba kong friends. Sumayaw kami. Well, keri naman. Haha.

359

Mga, 9 pm, nagsimula na ang kainan. Nakakatuwa, Masaya silang lahat. Yung iba nagsasayawan, yung iba naman, nagkakantahan. Yung iba, kumakain, yung iba, umiinom na.

Napangiti ako nang Makita ko si Darren. Nilapitan ko siya.

―Happy birthday.‖ Bati niya sa akin ―Salamat. Hehe. Kumain ka na ba?!‖ tanong ko sa kanya.

Umiling siya. Kumuha na kami ng food at pumunta kami sa isang table para doon kumain.

―Masaya ka ba ngayon?‖ tanong ni Darren sa akin.

Nagulat ako sa tanong niya. Bakit?! Halata bang malungkot ako?! Hmm. Natanong ko rin sa sarili ko, bakit niya nalaman?! Ewan!

―Ha?! Oo naman. Birthday ko diba?! Hehe.‖ ―Iba ang nararamdaman ko e. Hehe. Sorry mali lang ata ako.‖ ―Sa totoo lang, tama ka.‖ Nakangiti kong sabi sa kanya.

Oo, malungkot naman talaga ako ngayon e. Fine, dahil nga kay Daryll.

360

―Sabi ko na nga ba. Malakas talaga ang pakiramdam ko eh. Hehe. Pwede ko bang malaman?‖

Kinuwento ko sa kanya. Pero, hindi ko binabanggit ang pangalan ni Dayll. Ayaw ko lang. Baka kasi, kilala niya, nakakahiya.

―Gusto mo na siyang makalimutan?‖ tanong niya sa akin. ―Hindi naman siya. Yung nararamdaman ko lang para sa kanya.‖

Kumuha siya ng inumin at uminom kami. Hindi ako masyadong umiinom, pero, ngayon, iinom ako. Birthday ko e! Hahaha!

Nagkwentuhan kami ni Darren. Marami ang napag usapan namin. Medyo nakarami na rin ako ng nainom. Medyo, nahihilo na.

―Tama na yan Alyanna. Lasing ka na.‖ kinuha ni Darren yung basong hawak ko. ―Oo nga e. Hehe. Sorry, hindi kita masasabayan sa pag inom. Hindi ako sanay e.‖ ―Hehe. Oks lang. Dapat nga, hindi na kita pinainom.‖

Niyaya niya akong sumayaw. Sumayaw kami. Sumayaw sa tugtog na…

You Take My Breath Away

361

Nilagay ko ang kamay ko sa leeg ni Darren. At nakayuko lang ako. Sumayaw na kami sa tugtog ng isang nakakalungkot na kanta. Para sa akin, nakakalungkot. Pero, para siguro sa may mga may magagandang lovelife, nakakainlove ang kantang ito.

You i don‟t know what to say You take my breath away

Daryll. Si Daryll na naman ang naiisip ko. Hayy. Gusto ko nang makalimutan ang nararamdaman ko para sa kanya. Gusto ko na. :‘((

You‟re every song i sing You‟re the music that i play

Pero, sa kahit anong bagay nalang, naaalala ko siya. Hayy. Tama, he take my breath away.

―Bakit ka umiiyak?‖ tanong ni Darren ―Huh? Ako? Hindi ah.‖

Hinawakan ko ang pisngi ko. Umiiyak nga ako. :‘( Umiiyak na hindi namamalayan. Hayy.

―Tutulungan kitang makalimutan siya. Ayokong nakikitang nagkakaganyan ka.‖

362

And you take my breath away

Paano? Paano mo ako matutulungan? TT__TT

You you smile and it‟s okay You take my breath away

―Ako. Pwede ako. Bakit hindi nalang ako?‖

Like water fall from a steam On a sizzling summer day

Hindi ko maintindihan ang sinasabi niya. Walang lumalabas na salita sa bibig ko. Pinapakinggan ko lang siya at yung tugtog na sinasayaw namin.

You take my breath away There are words for the magic of a sinrice Only none of them will do

―Alyanna, naiintindihan kita. Kasi, ang nararamdaman mo para sa kanya, nararamdaman ko para sayo.‖

363

Nagulat ako sa sinabi ni Darren. Bakit?! Bakit ako pa?! TT__TT Hindi ko iyan masusuklian Darren.

You You take my breath away

―Darren…‖ napaiyak ako lalo. ―Ako nalang ang piliin mo. Kahit, panakip butas lang…‖

And i dont know what to say

And I don‘t know what to say. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko sa kanya.

TIBOK.

―Alyanna, alam ko, masasaktan ako. Pero, seryoso ako sa sinasabi ko. Pwede bang ako na lang?‖

‟cause you take my breath away You take my breth away

364

―Darren…ayokong lokohin ka. Ayokong lokohin ang sarili ko.‖

Oh yeah You take my breath my breath away

―Choice ko ito. Gusto lang kitang tulungan. Pumayag ka na please?!‖

Matagal tagal bago ako nakasagot sa tanong niya. Pinag isipan ko iyon. Pero, si Daryll. Parang hindi ko pa kayang bitiwan.

Pero, kung gusto ko na talaga siyang makalimutan, kailangan ko ring tulungan ang sarili ko.

Tapos biglang…

―Oo, pumapayag na ako.‖ ―Tayo na?!‖

Tumango ako.

―Oo, tayo na. Salamat, Darren.‖

365

CHAPTER 23 [TILL MY HEARTACHES END] Character: AUDREY AGUILAR August 29, 2009 (Saturday) Eto, namamasyal kami ni Daryll sa mall. So happy! Well, infact, kami na ulit. Yes! We are officially back to our past but happy status. Akala ko, hindi na ito mangyayari. But somehow, it happened. Some weeks ago na rin nang maging kami ni Daryll. Actually, birthday niya pa nung maging kami. Kaya yun, double celebration nga ang nangyari. I met his family nga ulit. Well, I know, alam nila ang past namin ni Daryll. Buti nalang at they welcomed me pa rin. Naexplain ko na sa kanila kung bakit naging ganun yung relationship namin. Medyo nagkaiyakan pa nga. Hehe. But at the end of the day, KAMI PA RIN. ^_____^ Well, nasaan nga pala si Daryll?! He said, may bibilhin lang daw siya. But 15 minutes na siyang wala. I‘ll call him. Kkrrrriiiingg!! Kkrrrring!!

―Oh, iniwan niya pala ang phone niya.‖ Kinuha ko yung phone. Tinignan ko. May mga pictures doon. I feel like… But I‘ll ask him first muna about this.

366

Who‘s this girl?! Who are you?! Binaba ko ko na ulit yung phone sa table. Napaisip ako.

―Alyanna…‖ tawag niya. Ni Daryll. Anjan na siya.

Alyanna?! Sa pagkakatanda ko, AUDREY ang pangalan ko?

―Where have you been? Natagalan ka ata?‖ tanong ko nang nakasmile. Pero, may konting inis na akong nararamdaman. ―I bought this. For you.‖

Tapos sinuot niya sa akin ang bracelet na may nakaengrave na letter ―A‖.

―A‖ for Audrey? Sweet!

―Bakit? Special day ba?‖ nakangiti kong sabi

Si Daryll talaga. He likes to surprise me, positively. OK, I‘m really inlove wiyh this guy.

―Consider that as my way of saying I love you.‖

367

Ngumiti ako. Haie, Daryll. Kahit wag mo nang gawin ito. Kahit di mo gawin ito, ramdam ko naman e.

―Nagustuhan mo ba?‖ ―Oo naman. Lahat naman ng ibinibigay mo sa akin, gusto ko.‖ ―Masaya akong marinig iyan. Nagugutom ka na ba?‖ ―Hindi pa naman. Ikaw, baka nagugutom ka. Kain ka, dito lang ako,tititigan kita.‖

Tumawa siya sa sinabi ko. Nakakatawa ba iyon? Haha.

―Well, hindi pa naman. Sabay nalang tayo mamaya.‖

Tumango nalang ako. Tiningnan ko siya, nakatingin naman siya sa phone niya. Nakangiti. Baka tinitingnan niya yung pictures?

―Daryll?‖ ―Yes?‖ saka lang siya tumingin sa akin. ―Sino siya? Yung nasa phone mo?‖

Bigla ko lang naitanong sa kanya. Feeling ko kasi, may something…ewan. Pero, kami na diba?! Dapat di ko siya pag isipan ng ganito. Pero, 2 years kaming hindi nagkita. Alam ko, maraming nangyari sa 2 years na iyon. Gusto ko lang talaga malaman kung sino siya…

368

―Alyanna. She‘s Alyanna.‖ Nakangiti niyang sabi.

Yung tawag niya sa akin kanina?!

Nabaling ang tingin ko dun sa nakaukit na ―A‖ sa bracelet na bigay niya. Pwede rin kasing, Alyanna ang ibig sabihin nun. Nakakainis!

―Nakakatawa naman. Kamukha ko pa talaga.‖ Sabi ko sa kanya na medyo may inis sa boses.

Medyo natagalan siya bago nakasagot. Well, I don‘t know. Parang kamukha ko yung Alyanna. Tss.

―She‘s my friend. Nakilala ko siya nung July pa. Well, umalis na siya. Hindi naman kasi siya taga rito.‖ ―Friend lang ba talaga?‖ ―Yeah. Don‘t feel bad about it. There‘s….nothing between us.‖

Medyo nawala na ang inis ko sa sinabi niya. Naguilty pa nga ako. Naisip ko, ako nga nagkaroon ng bf nung nagkahiwalay kami. Tapos siya, nakitaan ko lang ng picture ng babae na kasama siya, sa cp niya, nagreact ako agad. Ang hindi ko lang maintindihan, bakit iyon ang natawag niya sa akin. Hmmp.

Never niya pa naman akong binigyan ng dahilan para pagdudahan ko siya. Well, selosa lang talaga ako. And marami talagang babaeng gustong pumapel sa buhay ni Daryll. Mga tagahanga. Mga karibal ko.

369

―Daryll, sorry. Nagselos kasi ako sa kanya. Feeling ko, ang close close niyo.‖ ―It‘s OK. Tara, lakad tayo.‖ Ngumiti siya at hinawakan ang kamay ko.

Sa paglalakad namin, marami ang tumatawag sa kanya. Yung iba, gusto pang magpapicture. Haii. Kaselos! Si Daryll naman, nakangiti at nagbobow pa. Bakit ba kasi, ganito kabait ang bf ko? Pwede bang bawasan niya, kahit konti ang kabaitan niya? May mga tao kasi na baka mamis interpret iyon. Baka akalain nila gusto sila ni Dayll. Mabait lang talaga siya. OK?

Napadaan kami sa isang photobooth.

―Daryll! I want this!‖ sabi ko.

Binitiwan ko ang kamay niya at tumayo ako sa harap ng photobooth na nakapa ―Y‖ ang kamay. Siya naman, nakatayo sa likod ko, nakatingin lang sa photobooth.

―Ah…sure.‖ Sagot niya na parang may pag aalinlangan. ―Bakit? Ayaw mo ba? Wag kang matakot jan. Gwapo ka naman. Hehe.‖ ―May naalala lang kasi ako, dito.‖ Sabi niya. Parang bigla siyang nalungkot. Ano kaya iyon? ―Forget about it. Nakakatampo ka naman. Andito ako oh. Be happy!‖ nakangiti kong sabi. ―I‘m sorry babe. Let‘s go.‖ Hinawakan niya ulit ang kamay ko. He smiled.

370

After naming magpapicture, may isang babaeng humingi ng favor kay Daryll. Kung pwede daw ba siyang magpakuha ng picture with him. Wow. Andito si GF oh?! Nakakainis! Tinanong naman ako ni Daryll kung OK lang. Well, pumayag ako. I let the girl. Isipin pa niya, selfish ako. E, dapat nga talaga akong maging selfish diba?! BF ko kaya siya!

Pauwi na kami.

―Bakit ba kasi, ang daming nagkakacrush sayo?! Nakakainis!‖ naiinis talaga ako. Bigla akong tumigil sa paglakad. ―Next time na lalabas tayo, magmamaskara na ako.‖

Natawa ako sa sinabi niya. Serious?! Nawala yung inis ko. Haha.

―Totohanin mo talaga iyan ha!‖ yumakap ako sa kanya. ―Sure, sabi mo eh. I love you.‖ Hinalikan niya ako sa noo.

Ayan na. Basta sinasabi niya ang mga katagang iyon, lumalakas ang tibok NITO.

TIBOK.

―I love you, DAryll.‖

371

Niyaya niya ako sa bahay nila. Of couse, pumayag ako. 6 pm palang naman. Bago kami nakapasok, may naririnig kaming nagtatawanan.

―Anjan na ata si Josh.‖ Sabi niya.

Pumasok na kami.

―Kuya! Anjan ka napala. Uy! Ate Audrey! Andito ka rin?!‖ bati sa amin ni Josh. Kapatid ni Daryll. ―Hello, Joshua. Gumagwapo ka lalo ah. Hehe.‖ Sabi ko naman. ―Ano ba! Syempre! Diba Zyrene?‖

Zyrene?! Parang familiar ang name na iyan ah. Oh, nabanggit na ni Odyssey sa akin ang panglan na iyan.

―Kuya! Si Zyrene pala. GF ko!‖

O__O – Ako, Daryll, Zyrene

Bakit parang pati si Zyrene, nagulat din?!!

372

Naalala ko, wala na nga pala si Josh at si Odyssey. Nakwento na sa akin ni Odyssey ang about sa break up nila ni Josh. Nung July pa ata iyon e. Well, may karapatan na naman si Josh na maghanap ng iba. He‘s trying to move on na siguro, I think.

―Oh, nice to meet you, zyrene.‖ Pagwelcome ni Daryll kay Zyrene. ―Nice meeting you too, kuya DAryll.‖ Tapos niyakap siya ni Daryll.

Well, OK lang. Hindi ko feel na karibal ko siya. GF na daw siya ni Josh, diba?!

―Zyrene, meet Audrey. Siya naman ang GF ko.‖ Tiningnan ako ni Zyrene at nagsmile ako sa kanya. ―You look good together. You are lucky to have kuya Daryll.‖

So, you mean? Daryll is not lucky to have me?! Hindi naman siguro ganun ang iniisip niya. Hehe.

―Sabi ko diba! Wag kang mag English pag kasama ako!‖ sigaw ni Josh.

Nagtawanan kaming lahat.

―Don‘t shout. I‘m just 2 feet away from you.‖ ―SABING WAG MAG ENGLISH! ANG KULIT MO AH!!‖ ―Ok fine.‖

373

Nakakatawa naman itong dalawang ito. Si Josh, pasigaw kung magsalita. Si Zyrene naman, mahinahon lang sumagot. Sila ba talaga ni Joshua?! Si Daryll kaya?! Masisigawan rin ako ng ganyan?! Malabo. Hehe.

―Josh be nice to your GF.‖ Saway ni Daryll ―Kuya! Ganito talaga kami mag usap! Diba?! Diba Zyrene ko?!‖ ―No. It‘s your way alone. Not mine.‖

Binato ni Zyrene ng stuffed toy si Josh at tumakbo palabas. Hinabol naman siya ni Josh. Wala, nagkakatuwaan lang sila. Mga bata talaga. Hehe.

Naiwan nalang kami ni Daryll doon sa bahay.

―Daryll…‖ pagbasag ko sa katahimsikan.

Wala kasing nagsasalita. Ewan ko. Parang iba ang feeling sa mga oras na iyon. Nagkakailangan ba kami?!

―I love you.‖ Nabigla ako sa sinabi niya.

Hinalikan ko siya. Sa hindi inaasahang pangyayari, nahalikan ko siya!. Nabigla ko ata siya sa nagawa ko. Pati ako, nabigla rin. Bakit ko nga ba iyon nagawa?!

374

―Sor…ry. I….I‘m sor…ry.‖ Sabi ko.

Hindi pa rin siya nakapagsalita. Galit kaya siya?! Hindi ko naman sinasadya e. :‘((

―Don‘t be sorry. It‘s OK. Nabigla lang ako.‖ Niyakap ko siya.

Gusto kong mafeel niya ang sincerity ng apology ko. Gusto ko lang malaman niya na andito lang ako, andito na ako. Hindi ko na siya iiwan ulit.

―That was my first. I just want to give it to you. Sorry.‖

Really. Gusto ko talaga, sa kanya ibigay yun. ―Audrey, OK lang. Sorry din. May naalala lang kasi ako.‖ ―Ano? Sino?‖ ―Alyanna.‖ Parang biglang nag init ang pakiramdam ko. So, habang hinalikan ko siya?! Yung Alyanna an gang naiisip niya?! Wow. What a smash! TT___TT Hinihintay ko nalang na sabihin niya ang kung ano ang dapat kong malaman. ―I‘m sorry. Gusto ko lang maging honest sayo. I don‘t want to hurt you. But, Alyanna and I…we kissed.‖

375

“…WE KISSED.‖ TT___TT That‘s a bigger smash! TT___TT OK, narinig ko na ang kailangan kong marinig. Umalis na ako sa kanila. Hindi ko matake yung sinabi niya. Pinipigilan niya akong umalis. Mag iexplain daw siya. Yeah. That explanation. I need it badly. TT__TT But please?! Not now…not for this moment… :‘(( ―Daryll! Please?! Gusto ko nang umuwi.‖ ―Audrey…hindi kita hahayaang umuwi nang ganyan.‖ ―Please?!‖ ―Ihahatid kita. Ipapaliwanag ko sayo. Audrey, please?‖ ―No! Wag mo muna akong sundan. Gusto kong mapag isa.‖ Tumalikod na ako sa kanya. Umalis na ako. Umiiyak. TT___TT Alam ko, nasaktan ko siya sa pagtulak ko sa kanya. Pero, nasaktan rin ako. NASAKTAN AKO. TT__TT Sino ba talaga ang Alyanna na iyon sa buhay niya?! Pagdating ko sa bahay, nagkulong ako agad sa kwarto ko. Gusto kong umiyak. Gusto kong sumigaw. TT__TT

376

Kung kelan ako nagdecide na balikan at ibalik ang kung anong sa amin noon ni Daryll, ewan. Parang may harang na. TT_TT Kkrrrriiiingg!! Kkrrrring!!

Tumunog ang phone ko. Someone‘s calling… Daryll… Sasagutin ko ba?! TT__TT Gusto ko, kasi gusto kong marinig ang paliwanag niya. Ayaw ko, kasi, masakit pa rin. SOB. Sinagot ko yung call. Nagsorry siya sa akin. Magi explain daw siya. Well, hindi ko pa kayang marinig iyon ngayon…wag ngayon. Pero, ang sabi niya, nasa labas daw siya ng bahay namin. Nagulat ako sa sinabi niyang iyon. Bumaba ako agad. Lumabas ng bahay. Andoon nga siya. ―Audrey, please. Ayokong ganyan ka.‖ Umiiyak siya. Kaya ko bang Makita siyang umiiyak?! Nakita ko na dati ang mga luha na iyan. At, ayaw ko na iyang Makita ngayon. Ayoko nang Makita ulit.

377

―Daryll, wag kang umiyak. Ano ba.‖ Pati ako napaiyak na rin. ―Gusto lang kitang makausap, ipapaliwanag ko sayo ang nasabi ko kanina.‖ Naalala ko na naman. ―…we kissed.” ―Wag ngayon Daryll. Please?! Umuwi ka na. Matutulog na ako.‖ Yun lang ang nasabi ko sa kanya. Iniwan ko na siya sa labas ng gate. Galit ako. Hindi ko alam kung kanino. Kay Daryll? Dun sa Alyanna? O sa sarili ko? Ewan ko. TT___TT ―Hindi ako uuwi hanggang hindi tayo nagkakaayos.‖ Nilingon ko siya. Tinitigan sa mata. ―Umuwi ka na.‖ Tinitigan niya lang ako. Pumasok na ako ng bahay. Umakyat sa kwarto ko. 15 minutes after nung pag uusap namin ni Daryll… KULOG. ULAN.

378

Nakauwi na naman siguro siya. Umuulan na eh. Bukas ko nalang siya kakausapin. Paghumupa na ang sakit na nararamdaman ko.

i was afraid this time would come i wasnt prepared to face this kind of hurtin from within i have learned to live my life beside you maybe ill just dream of you tonight and if into my dream you come and touch me once again ill just keep on dreaming till my heartaches end

Gusto ko nang matulog. Gusto ko nang makalimot.

…till my heartaches end.

CHAPTER 24 [DONT GIVE UP ON US] Character: PRINCE DARYLL RAMIREZ August 29, 2009 (Saturday) ―Bakit ko pa ba kasi yun nasabi sa kanya? Alam ko, nasaktan ko siya. Nasaktan ko siya…‖ Naupo na lang ako sa sala nung umalis si Audrey. Nag isip. Hindi ko naman talaga balak saktan siya. Gusto ko lang sabihin a kanya ang totoo. Ayokong magsinungaling. Mali ba ang nagawa ko? Haie. :‘(

379

Yes. Alyanna and I…we kissed. We really kissed. Pero, aksidente ang nangyari. Yeah, an accident. Walang may gusto. Gusto ko sanang iexplain yun kay Audrey, pero, galit ata siya sa akin. No, galit talaga siya sa akin. Umalis siya, ng galit sa akin. :‘( Naalala ko… She kissed me. Audrey kissed me. Nabigla ako. Hindi ko alam bakit ganun ang reaksyon ko. Ang unang pumasok kasi sa isip ko, si Alyanna. Bakit nga ba siya? Well, maybe because, SIYA ANG FIRST KISS KO? Yeah. Siya ang first kiss ko. I‘ll not consider that kiss as a ―romantic one‖ because, hindi naman talaga. Pero, that was still a KISS. Di ba? Unintentional kiss? And the funny thing is, MY FIRST KISS. 7pm. Kailangan ko pa palang pumunta sa Graffiti Bar and Resto. May tugtog kami ngayon. Pero, si Audrey? Galit pa siya sa akin. Ayokong ganun siya. Hindi ko kayang matapos ang araw na ito na galit siya sa akin. Naguguilty na ako. Gusto ko siyang puntahan. Right! Pupuntahan ko siya. How about the Gig?! Well, I‘ll text my bandmates nalang na may gagawin akong importante. Mas kailangan kong puntahan si Audrey. Kailangan niya ako ngayon. I need to explain, NO MATTER WHAT. Pagdating ko sa kanila. Sa labas ng gate. Tinawagan ko siya. MAtagal bago niya sagutin.

380

―Sagutin mo, please.‖ There! Sinagot niya nga. Thanks! ―Audrey, sorry.‖ ―Matulog ka na. Usap nalang tayo bukas.‖ ―I need to explain. You need it. I need it too.‖ ―Daryll, please. Hung up the phone now.‖ ―Audrey naman. Babe, I love you.‖ ―Night. Matutulog na ako.‖ ―Hihintayin kita dito sa labas. Andito ako sa labas ng bahay ninyo.‖ ―What?!!‖ Binaba niya na yung phone. Hinintay ko siya. And there she is. Napangiti ako. ―Audrey, please. Ayokong ganyan ka.‖ Hindi ko rin napigilan. Napaiyak ako. ―Daryll, wag kang umiyak. Ano ba.‖ Umiiyak rin siya. ―Gusto lang kitang makausap, ipapaliwanag ko sayo ang nasabi ko kanina.‖ ―Wag ngayon Daryll. Please?! Umuwi ka na. Matutulog na ako.‖ Tapos, he left me hanging. TT__TT Lumakad na siya papasok. I‘m sorry. I‘m sorry. TT___TT

381

―Hindi ako uuwi hanggang hindi tayo nagkakaayos.‖ Tumigil siya sa paglakad. Lumingon siya. Tiningnan niya ako. ―Umuwi ka na.‖ At pumasok na talaga siya ng bahay. But I mean what I said. ―Hindi ako uuwi hanggang hindi tayo nagkakaayos.‖ I waited. I‘m waiting. I will be waiting. Baka bumalik pa siya. Sana, bumalik pa siya. Then suddenly… RAIN. Nakisama pa ang panahon sa nararamdaman ko. IYAK. ―Audrey, sorry. Please, don‘t give up on us.‖

382

Don‟t give up on us, baby We‟re still worth one more try I know we put a last one by Just for a rainy evening When maybe stars are few Don‟t give up on us, I know We can still come through Don‟t give up on us, baby Lord knows we‟ve come this far Can‟t we stay the way we are? The angel and the dreamer Who sometimes plays a fool Don‟t give up on us I know we can still come true

CHAPTER 25 [HALF CRAZY] Character: ODYSSEY AGUILAR August 30, 2009 (Sunday)

7:26 am. Ang aga kong nagising ngayon ah. Hehe. Oo, maaga na ang 7:30 na gising ko. Pero, Sunday naman ngayon. Wala naman akong masyadong gagawin. Nagtext lang sa akin si Kurt. LAlabas daw kami. Well, may choice ba ako? Meron Oo o Oo. Hmmft!

Hindi naman talaga siya ang gusto kong makasama eh. Si Joshua. Ang Prince Joshua ko. Pero, wala na kami eh. May nililigawan na rin siyang iba. Princess Zyrene. Yun ang pangalan niya. Hindi ko alam kung sila na ba o hindi pa. Hindi ko alam.

383

Pero, nagseselos ako dun. Selos na selos! May inis rin kasi, ang daling maghanap ni Josh ng iba. Ganun ganun na lang? Yung mga pinagsamahan namin, paano na? Wala na bang talaga?!! Nakakalungkot lang isipin.

Mahal ko si Josh. Mahal ko pa si Josh. Yun nga ang dahilan kung bakit ko siya hiniwalayan. Kasi, sobrang mahal ko siya. Malabo ba? Ganito kasi yun.

Ex ko si Kurt. Siya ang first BF ko. Pero, hiniwalayan ko siya kasi, harap harapan na ang ginagawa niyang panloloko sa akin. Marami siyang dinidate kahit kami na. Hindi ko kinaya yun, kaya nagdecide na akong hiwalayan siya.

At dumating si Josh. Yun, niligawan niya ako at naging kami nga nung February 14, 2009. Birthday niya. Oo, nahulog agad ang loob ko kay Josh kahit MAYABANG, HINDI GENTLEMAN, HINDI MABAIT, KURIPOT, TAMAD at PALAAWAY siya. Pero, GWAPO naman at TALENTED. Pagtinotopak, bumabait. Pero, ang pinaka gusto ko sa kanya, SWEET!

Masaya ang naging takbo ng 5 buwan naming pagiging mag on ni Joshua. May konting tampuhan, pero, natural lang naman yun sa isang relasyon diba?! Lagi niya ankong pinasasaya. Lagi. Pero, ang lahat ng iyon ay matatapos din pala sa mismong gabi ng 5 th monthsary namin. Ang gabing inakala kong magiging pinakamasayang gabi ko. Pero, hindi. Ang gabing yun ay naging isang bangungot. Napakasamang bangungot. TT____TT

Ang saya saya ko ng gabing iyon eh. Tinugtugan pa ako ni Josh kasama ang mga kabanda niya. Sa harap ng maraming tao. Sa gym ng school namin. Talagang gusto niyang ipagsigawan sa lahat na mahal na mahal niya ako. At ramdam na ramdam ko iyon.

300% na kasiyahan ata ang maramdaman ko sa mga oras na iyon. Napaiyak pa nga ako. Tapos, may inihanda pa palang SURPRISE ROMANTIC DINNER si Josh. Nasurprise ako syempre. Kaya nga ‗surprise‘ romantic dinner. Umaapaw na talaga ang saya ko nun. Wow. TT___TT

384

Pero, biglang dumating si Kurt doon sa venue nung dinner date namin ni Josh. Hindi ko alam kung paano o bakit. Basta, bigla nalang siyang dumating doon.

Naalala ko yung sinabi niya sa akin ilang weeks bago ang 5 th monthsary namin ni Josh. Siguro, mga last week ng June. Gustong makipagbalikan sa akin ni Kurt. E, ayaw ko na sa kanya. Si Josh na ang mahal ko. So, tumanggi ako sa gusto niyang mangyari. Pero, binantaan niya ako na gagawa daw siya ng paraan para bumalik ako sa kanya. Natakot ako sa sinabi niya, pero, hindi ko nalang pinansin. At hindi na ulit ako nakipag usap sa kanya.

Sunod na pagkikita namin, doon na nga sa gabi ng 5 th monthsary namin ni Josh. Nung July 14, 2009. Kasama ni Kurt ang mga barkada niya. Mga 10 siguro silang lahat. Binugbog nila si Josh. TT___TT Binugbog nila si Josh sa harap ko. Sa bawat suntok at tadyak na ibinibigay nila kay Josh, nasasaktan rin ako. Masakit. TT__TT

Ako naman, hawak ni Kurt. Binigyan niya ako ng pagkakataong mamili…Ang makipagbalikan ako sa kanya…o…Ang patayin nila si Josh sa bugbog.

Choice ba yun? Kelan pa naging choice ang ganun? TT___TT Ang sama niya.

Kaya yun, hiniwalayan ko si Josh. Hindi ko na kayang makitang sinasaktan siya. Hindi ko na kaya. Hiniwalayan ko siya na hindi naipapaliwanag kung bakit. Baka ang inisip niya tuloy, niloloko ko lang siya. Pero, hindi. Hindi naman diba?!!

385

At nung gabi ding iyon, naging kami ni Kurt. TT__TT Alam ko, nasaktan ko si Josh. Pero, nasaktan rin ako. Umiyak siya sa harap ko. Siya nalang daw ang piliin ko. Oo, gusto kong gawin iyon, pero, ayaw ko lang mapahamak siya. Ayoko. Kaya kahit pansarili kong kaligayahan, isinuko ko para sa kanya. Kahit ako pa ang lumabas na masama. Kahit magalit siya sa akin. Wag lang siyang mapahamak.

―Odyssey!‖

Nagulat ako sa tawag na iyon. Hmfft! Si ate Audrey. Nakita ko, pababa na ng hagdan.

―Aalis ka ba ngayon?‖ tanong niya. ―Oo. Lalabas daw kami. Sabi ni Kurt.‖ Naupo ako sa sofa sa sala. ―What time ba?‖ ―Mga 1 pa naman. Bakit pala ate?‖ ―Pupunta ako kina Daryll ngayon.‖ Lumakad siya papuntang kusina.

Ah, si kuya Daryll. BF na ulit siya ni Ate Audrey. Buti pa sila, Masaya na. Eh ako? Hmmft!

―Nag away ba kayo ate?‖

Natanong ko, kasi, kagabi, pag uwi ni ate, medyo masama ang mood.

386

―Konting hindi pagkakaunawaan lang. Tingnan mo nga sa labas, parang may tao.‖ ―Wala naman eh.‖ ―Tingnan mo na kasi.‖

Hmmft! May pagkamataray talaga siya. Well, ok lang. Minsan lang naman yan. Pag hindi maganda ang mood.

Lumabas ako ng bahay. Lumabas ng gate.

GULAT.

―Ateeeeeee!! Dali!! Labas ka dito!!!‖ ―Bakit ba?! Wag ka ngang sumigaw!‖ patakbo siyang lumabas. ―Daryll!! Anong ginagawa mo dito?!!‖ tanong ni ate kay Kuya Daryll.

Nakita ko kasi si kuya Daryll sa labas. Sa may gate. Nakaupo at basang basa. Oo, umulan pala kagabi. Actually katitigil lang ng ulan pag gising ko. Ano nga kaya ang ginagawa dito ni kuya Daryll?!! Bakit hindi man lang siya nagsabing andito siya?!! Naulanan tuloy siya.

387

―Odyssey! Come on! Tulungan mo akong alalayan siya sa loob! Hurry!‖

Pinasok namin si kuya Daryll sa bahay. Doon sa guest room sa baba. Malapit lang sa sala. Mahihirapan kasi kami kung sa taas pa siya dadalhin. Pinagpabihis namin si kuya. Buti naman at nakaya niya pang mag isa. After nun, pinakain namin at pinainom ng gamot. Pinagpahinga doon sa kwarto. Lumabas na kami ng kwarto kasi, natutulog na kasi si Kuya Daryll. Wala pa atang tulog iyon eh.

―Ate! Ano ba ang nangyari? Ang taas taas ng lagnat ni kuya Daryll oh.‖ Tanong ko sa umiiyak na si ate. ― Pumunta siya dito kagabi. Gusto niya daw mag explain.‖

Hindi ko na tinanong kung tungkol saan. Kailangan din nila ng privacy.

―Tapos? Hindi mo pinakinggan?‖ ―Hindi ko pa kasi kayang pakinggan. Pero, ngayon, naguguilty ako. Sabi niya kasi, hindi daw siya aalis hanggang hindi ka mi nag kakaayos. Malay ko ba na tototohanin niya. Umulan na kasi nung pagpasok ko ng kwarto, kaya akala ko, umalis na rin siya. Nakakainis.‖

Nilapitan ko si ate. Niyakap ko siya. Nagulat rin ako sa sinabi niya.

As in?! Ginawa iyon ni kuya Daryll?!! Ganun siya ka sincere sa mga sinasabi niya?!! Wow. Sino pa bang lalaki ang gagawa ng ganun?!! Meron pa ba??!! Mahal na mahal niya talaga si Ate Audrey. Sana, makahanap rin ako ng lalaking tulad niya. No! Si Josh nalang. Pwede pa kaya?! Hmmft!

388

12:45 pm. Nakabihis na ako. Aalis nga kami ni Kurt. Ewan ko lang kung saan kami pupunta. Ayaw ko nga sana kasi, tinatamad ako. Well, wala nga akong choice diba. Tsk.

Pagbaba ko ng kwarto, andun si Kuya Daryll at Ate Audrey sa sala. MAgkatabing nakaupo sa sofa.

―Kuya Daryll, OK na ba ang pakiramdam mo?‖ tanong ko. ―OK na ako. Salamat.‖ At ngumiti siya sa akin. ―OK ka na?! Tingnan mo nga oh, ang taas taas pa ng lagnat mo! Kaya ikaw, wag mo nang ulitin yun. Pinag alala mo ako. Nakakainis ka!‖ sabi naman ni ate Audrey ―Sorry na. Peace na tayo pwede? Para mas dumali ang pag galing ko.‖ ―Aie! Ang sweet niyo naman, nakakainggit kayo. Haha.‖ ―Che! Gumatong ka pa. Pinapagalitan ko pa nga eh.‖

Niyakap si ate ni kuya Daryll. Hayy. Hindi naman sweet si kuya Daryll masyado. Hehe.

―Ate, alis na ako. Kaw na lang ang maghatid kay kuya Daryll sa kanila.‖ ―Pinapunta ko dito si Josh. Sabi ko, sunduin niya dito si Daryll.‖

389

Kinabahan ako sa sinabi ni ate. Eh, papunta na rin kasi si Kurt dito. TT___TT Baka mag abot pa sila ni Josh. Wag naman sana. Kinuha ko agad ang phone ko. Itetext ko si Kurt na wag na akong sunduin dito. Maghihintay nalang ako sa mall.

MESSAGE SENT.

DING DONG!

DING DONG!

TT___TT May nagdodoor bell na! Nasend ko pa lang yung text eh! Sino kaya iyan?! Sana si Kurt. Para makaalis na kami agad. Para wag na silang magpang abot ni Josh. Baka kasi, magkagulo pa. Pero, kung magpang abot sila….ee! Wag naman sana. TT___TT

―Odyssey, tingnan mo kung sino yun. Baka si Josh na.‖

Talagang si Josh pa ang inaasahan mo?! At Ako pa talaga ang magbubukas?! Ano ba naman ate! Hayy! NAkakainis naman!

Hindi ko alam kung paano ko haharapin si Josh. Sa school nga, halos hindi ko siya matingnan. Lalo na pag kasama niya si Princess Zyrene. Hayy.

390

Pagbukas ko ng gate.

GULAT.

―Josh, saan ba tayo pupunta?‖ ―Wag ka na ngang maraming tanong! Tara na.‖

Si Josh nga. At kasama niya pa si Princess Zyrene. TT___TT Josh naman, wag mo naman ipamukha sa akin na naka pag move on kana. Bigla akong napatalikod sa kanila….

―Si kuya?! Nasaan?!‖

…lumuluha. Masakit eh. TT___TT

―Na….sa loob. Pas…sok kayo.‖

Pasok kayo?!! Si Josh lang an g gusto kong papasukin!! Pero, wala akong karapatang sabihin iyon. Wala ako sa lugar. TT__TT Pero, bahay namin to diba?! Pero, kahit na. Hindi ko pa rin kayang sabihin iyon. :‘((

391

―Tara Zy, samahan mo ako.‖

Pinapaselos mo ba talaga ako Joshua?! Ha? Bakit mo pa kasi siya sinama?! Alam mo namang andito ako diba?! Nung nakalagpas na sila sa akin, nagpunas na ako ng luha. Ayokong may makakitang umiyak ako. Pero… …nakita ako ni Princess Zyrene. Eh ano naman kung nakita niya ako?! May magbabago ba?! Wala naman diba? Mukhang sila na nga ni Josh eh. Pumasok na rin ako sa bahay. Nang biglang… DING DONG! DING DONG! OMG! Baka si Kurt na iyon! Ano ba yan! Bakit nagkaganito! TT___TT Lumabas ako ulit. ―Kurt! Let‘s go. Wag ka nang pumasok ng bahay.‖ Sabi ko diba?! Wag mo na akong sunduin?! Bakit ba ang kulit mo. TT__TT ―Bakit ba?‖

392

―Halika na kasi! Wag ka nang makulit!‖ ―Bakit nga?‖ ―Gusto ko lang talagang umalis na. Let‘s go!‖ ―Hintay lang.‖ ―Pag hindi pa tayo umalis ngayon, hindi na ako sasama sayo!‖ Pumayag rin si Kurt! Hayy. Buti naman. Pero, di pa kami nakakalayo, biglang lumabas si Josh. At nakita siya ni Kurt. TT___TT Bakit ka pa lumabas Josh?!! Andito si Kurt oh!! Sana, pinaalis mo muna kami!! OMG! Help! HELP! Nakita kong nagtinginan si Kurt at Josh nang masama. Ano ba yan!! Kinakabahan ako sa susunod na pwedeng mangyari. TT___TT May pagkabasagulero pa naman itong si Kurt. At si Josh rin. Aaaaaaaaaahhhhhhh!!!! ―Ah, kaya pala gusto mo nang umalis agad.‖ ―Hindi yun ganun! Tara na kasi! Wag mo nang pansinin si Josh.‖ ―Anong ginagawa niya sa inyo?!!‖ ―Wala!!‖ ―Wag mo nga akong lokohin!‖

Galit na siya. Galit na si Kurt! Natatakot ako. Hindi kay Kurt. Sa kung anong pwede niyang magawa kay Josh. TT___TT

―Mali nga ang iniisip mo!‖

393

Nakita ko pa si Josh, papalapit sa amin. JOSH!! ANO BA??? Hindi mo na ba naalala ang ginawa sayo ni Kurt??? Umalis ka na!!! ―Yan ba ang ugok na yan.‖ ―Tama na pwede ba??!!‖ galit kong sabi. Nasa harap na niya si Josh. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Gusto kong maiyak na hindi ko maintindihan!! TT___TT ―Andito pala ang magaling mong bf, Odyssey. Papasukin mo sa bahay ninyo.‖ Nakangiting sabi ni Josh. ―Gago ka rin e. Anong ginagawa mo jan?!!‖ sabi ni Kurt sabay tulak kay Josh sa dibdib. Medyo napaatras si Josh. ―May sinusundo lang ako. Problema mo ba?!!‖ Nakatingin lang ako sa kanila. Naninigas na ang paa ko. TT___TT TUMIGIL NA KAYO!!! Pero, hindi ako makagsalita… ―Alam mo!! Ang angas mo!!‖ Tapos biglang sinuntok ni Kurt si Josh sa mukha. OMG! Hindi talaga ako makagalaw. TT____TT Sumuntok pa ng isa si Kurt. Pero, hindi si Josh ang natamaan…si Zyrene. Nasuntok siya ni Kurt sa braso. At natumba pa siya dahil dun sa suntok na iyon. Hinarang niya ang sarili niya para kay Josh. OUCH. Alam ko, masakit ang suntok na iyon. ―KURT TAMA NA!! ANO BA!!‖ napasigaw na talaga ako. Tumigil na rin si Kurt. Tutulungan niya pa nga sana si Zyrene, pero…

394

―ALAM MO!! KUNG MAY PROBLEMA KA SA AKIN, SA AKIN MO LANG IBUNTON!! WAG MO SIYANG IDAMAY!!!‖ sabi ni Josh habang kinikwelyuhan si Kurt. Tinulak siya ni Josh. ―SA SUSUNOD NA HAWAKAN MO PA ULIT SIYA!!! MAKIKITA MO ANG HINAHANAP MO!!!‖ Galit na galit si Josh. Galit na galit talaga. Ngayon ko lang siyang nakitang ganun. Gusto niya na talaga si Zyrene?!! TT___TT Paano ako?!! Josh, andito ako oh. ―OK ka lang? Ang bopols mo talaga Josh. Syempre hindi siya OK.‖ Sabi ni Josh kay Zyrene. Sana, ako nalang ang nasa posisyon ni Zyrene. Naiinggit ako sa kanya. TT____TT Umalis na si Josh at Zyrene. Kami naman ni Kurt, naiwan dito. ―Oo na, kasalanan ko.‖ ―Kanino pa ba?!!‖ ―Sorry. Aalis na ako.‖ ―Dapat lang! Galit ako sayo!!‖ Pumasok na ako sa bahay. Andun pa rin sila Ate Audrey at kuya Daryll. Hindi pa ata nila alam kung ano ang nangyari. Nagtatawanan pa sila eh. Well, mabuti narin iyon. Basta ako, gusto kong umakyat sa kwarto. TT_____TT ―Odessey, sila Josh, nasaan na?‖ tanong ni ate Audrey ―Umalis na. May pupuntahan pa daw.‖ Pagsisinungaling ko naman.

395

At umakyat na ako sa kwarto ko. TT_____TT

know I havent slept a week at all since you‟ve been gone

Josh kung alam mo lang. Hindi ako halos makatulog sa kaiisip kung meron pa bang pag asang magkabalikan tayo. Miss na miss na kita. TT___TT

and my eyes are kind a tired from crying all night long

Tama. Pagod na nga akong umiyak. Pero, para sayo naman to, kaya ok lang. Kakayanin ko.

know i‟ve never been too good at cooking just for one it‟s so lonely here without you baby come back home

Josh, pwede ba, bumalik ka na. Bumalik ka na sa akin. Pero, Malabo…si Kurt. Anjan si Kurt. TT____TT

coz i‟m half crazy feeling sorry for myself

396

half crazy worried you‟d find someone else to love

Sabagay, may Zyrene ka na. Parang, hindi mo na nga ako kailangan. :‘(( Pero, meron ka pa rin naman sigurong nararamdaman para sa akin diba?! Alam ko, meron pa.

―Nahihirapan na ako. Ayoko na ng ganito.‖

CHAPTER 26 [AKO’Y SA IYO, IKA’Y SA AKIN] Character: PRINCESS ZYRENE PEREZ August 30, 2009 (Sunday) ―Ouch! Don‘t touch it. Masakit.‖ ―BOPOLS KA KASI. BAKIT KA BA HUMARANG DUN!!‖ ―What‘s the problem with that?‖ ―ETO OH!‖ tapos, hinawakan niya yung braso ko na nasuntok ni Kurt. Wow. The punch was so forceful. It really hurts! TT____TT ―Ouch! Josh, stop it. Please?‖ ―YAN! HAHARANG HARANG KA, TAPOS MAGREREKLAMO KANG MASAKIT!‖ ―Nasa mall tayo. Pakihanaan ang boses mo Josh.‖

397

Tumingin siya sa paligid. Tumingin rin ako. Well, their eyes…thrown on us. Si Josh kasi, sumisigaw. Hmmp! ―OK!!‖ ―Yan na ba ang pinakamahina mong boses?‖ ―Galit ako, pwede ba!‖ ―Fine, I‘m sorry.‖ ―Sa susunod, ang sa akin, sa akin! Para sa akin yun e. Bakit mo sinalo?‖ Magsasalita sana ako…but… ―Wag ka nang magsalita! Naiinis ako sayo!‖ Huh?! Why?! Bakit sa akin pa siya nagalit ngayon?! OK, fine, NO TALKING. I‘ll zip my lip. Wala ngang nagsasalita. Hinahawakan niya lang yung mukha niya. Nasuntok rin ni Kurt eh. I know, it hurts more. TT___TT ―Hoy, nagugutom ka na ba?‖ tiningnan niya ako. You told me to shut up, remember?! Well, just want to annoy you more. You look great when upset. ^____^ ―ANAK NG! GINAGALIT MO BA TALAGA AKO?!!‖ Yumuko lang ako. Gosh! Wala ka ba talagang pinipiling lugar para sumigaw Josh?

398

―MAGSALITA KA NA!‖ ―What?‖ ―EWAN KO SAYO!!‖ then, he left. Nah? Hello? You brought me here, then,you‘ll just leave me? You mister! Hmmp. Well, I guess my fault also. I know he‘s mad na but I annoy him more. Well, sorry. Sometimes, I‘m such a meanie lang talaga. ^____^ Feeling ko, ang saya ko. Nasuntok na nga ako, happy pa. Well, because, I dunno! Feels like I‘M A HERO!! I saved him?!! Nah!! Basta. I‘m happy. He mentioned the word THANK YOU na ba?! Well, not yet. Galit pa siya eh. I understand. 3:00 pm. My Gosh. Wala pa si Josh. Umalis na talaga siguro siya. Bigla tuloy akong na‘sad‘. I need to go na rin. Wala na ata akong hinihintay. Tumayo na ako. Wala na talaga siya. Am I mad?! No. Sanay ako sa ganito. Iniiwan. Well, syempre, iba kay Josh. May sadness talaga akong nafeel. :‘(( OK, it‘s my fault. Nasa house na ako. Papasok na ng gate… ―Hindi mo ba ako yayayain pumasok?‖ Huh?! Who‘s this?!! JOSH!! ―What are you doing here?!!‖ of course! I‘m shocked! ―Wala lang. Namiss lang kita!‖ ―Nah! Iniwan mo kaya ako sa mall. You are so mean talaga.‖

399

―Sorry na! Ikaw kasi. Lagi mo akong ginagalit!‖ What?!! Kelan ko yun ginawa?! Kanina lang ah! Hmmp! ―Ok, pasok ka. Anjan ang mga cousin ko. BE NICE.‖ But what if, biglang dumating si daddy?! Baka magalit siya. Hmmp. Wala pa naman eh, so, OK lang. ^_____^ I was really shocked to see Josh. HERE! So, hindi niya talaga ako iniwan. OK, I‘m not mad naman eh. So, OK lang! Haha. Pagpasensyahan niya lang ang mga cousin ko. Ang makukulit kong cousins! Wow. ―Princess! You‘re here!‖ sabi ni Faith, cousin ko. ―Nasaan si Destiny?‖ tanong ko. ―Anjan lang yun….‖ Tapos bigla akong hinila ni Faith. ―Ouch! Masakit ang braso ko. Don‘t pull me.‖ ―Sino ang kasama mo? Ang gwapo!‖ ―BF niya ako.‖ Nagulat si Faith pati na rin ako sa sinabi ni Josh. Nah?! JOSHUA!! That question was not meant for you!! And hello? BF na kita? Kelan pa? Masyado mo akong pinangungunahan. Hmmp! ―You mister, come here.‖ Nilapitan ko si Josh at lumayo kami kay Faith. ―Bakit ba?!!‖ ―Kahapon, sinabi mo kay kuya Daryll na tayo na…‖ ―O, tapos?!!‖ ―Ngayon naman, you told my cousin na BF kita.‖

400

Ngumiti lang siya. Nah? Don‘t seduce me with that SEDUCIVE SMILE! I hate you. Hmmp! ―Josh, please. Don‘t play. Kung naglalaro ka lang, ngayon palang sabihin mo na. Tell me. I will understand.‖ Nakangiti kong sabi sa kanya. Nakangiti ako. Pero, natatakot sa kung ano ang sasabihin ni Josh. It‘s either, SORRY or…. ―ANO KA BA!! NILILIGAWAN NGA KITA DIBA??‖ OK, dat‘s the other. ―So you mean, seryoso ka talaga?‖ Tiningnan niya ako sa mata. Ngumiti siya. ―Sa anong paraan ko mapapatunayan sayo na seryoso ako?!‖ Napaisip ako. What if… ―Try to be kind to me. Treat me as your Princess!‖ then, tumalikod ako sa kanya. Lumakad pabalik kay Faith. Well, as if…he won‘t do that of course! Si Josh pa. Haha. I knew him. Hmmp! ―Faith, meet Joshua. He‘s my friend.‖ ―Lang?! Akala ko ba, BF mo na siya Princess?!‖ ―Nililigawan ko pa lang siya. Pwede ba?‖

401

―Oo naman!‖ sabay na sabi ni Faith at Destiny. Please, wag niyo lang akong pagtulungan. TT__TT ―Salamat. Hayaan niyo, ako ang bahala sa kanya.‖ Nah?! Josh, show your power! Your shouting talent?! Lumapit ako sa kanya at inapakan ko siya sa paa. Well, a mean Princess! Haha. BE ANGRY!! For sure, magagalit na siya. Maninigaw. Gusto ko bang madisappoint sa kaniya ang mga pinsan ko? NO! WE LIKE AGGRESSIVE GUYS lang. ^____^ ―Aray.‖ JOSH!! What‘s happening?! He said, Aray. In a sweet way. Imagine! My gosh! ―Are you sick?!‖ I asked. ―Cuz, relax! Mabait naman pala si Josh eh. Sabi mo, masungit?‖---Faith ―Sinabi niya yun? Naku, ikaw talaga Zyrene. Ang bait ko kaya. Hehe.‖---Josh ―Alam mo, Joshua, kinikwento sa amin ni Princess na she like you daw!‖---Destiny Destiny!! Are you crazy?! Don‘t!!! NOOO!! ―She dreamt to be your GF pa nga! Diba cuz? No, she is dreaming to be your girl!‖---Faith TT___TT Wag niyo naman sana akong, ipahiya? Pwede ba yun?

402

BLUSH. Tiningnan ko si Josh. Nakangiti. Why? I dunno. OK, he‘s having fun receiving funny FACTS about what I feel. What I really feel. TT___TT ―Stop it! You two! That‘s enough.‖ Saway ko sa mga pinsan ko. Nilapitan ako ni Josh, hinawakan niya ang kamay ko. Nah?! Why?! He‘s acting stupid. ―Yung piano, pwedeng gamitin?‖ ―Tutugtog ka?!!‖ sabay sabay naming tanong. When we arrived here kasi, wala pang gumamit nun. Hindi naman sa bawal, it‘s shocking lang. You know! ―Sabi ko, kung pwedeng gamitin yung piano.‖ OMG. Instrument master?! First, I saw him playing violin, now he is requesting to play the piano?! Wow! STARSTRUCK. OK. I know how to play piano din naman. I‘m just so excited to hear him play. How I love to hear his music…How I live to hear MY MUSIC! ―Sure Joshua! Sige na, tugtog ka na! Go!‖---Faith

403

Tumugtog siya. Wow! He‘s good. No! He‘s so very very good! TT___TT Nakakapanindig balahibo ang galing niya sa pagtugtog. WOW. Lalo na nang…kumanta pa siya! Ikaw na ang may sabi Na ako‟y mahal mo rin Narinig ko ulit siyang kumanta. Hayy.

At sinabi mo Na ang pag-ibig mo‟y „di magbabago Hindi nga talaga Josh… Ngunit bakit sa tuwing ako‟y lumalapit ika‟y lumalayo Kasi, I know na ANDIYAN pa si Odyssey. Diba?! Mahal mo pa siya? :‘( Puso‟y laging nasasaktan pag may kasama kang iba „Di ba nila alam Hayy. I cant relate myself to the song actually. Si Josh kasi ang kumakanta, so it‘s a must for me to lend my ears. Ang ganda talaga. Tayo‟y nagsumpaan Na akoy sayo at ikay akin lamang

404

How I wish na sabihan mo iyan sa akin Josh…na ako‘y sayo at ika‘y akin lamang. Tiningnan ako ni Josh. Nakangiti siya. What? You want me to sing?! Huh? It‘s my pleasure… At kahit ano‟ng mangyari Pag-ibig ko‟y sa „yo pa rin At kahit ano pa I started to sing… Ang sabihin nila‟y ikaw pa rin Ang mahal …singing with him. Maghihintay ako kahit kalian I‘m not expecting anything from Josh. Gusto ko lang na anjan lang siya sa tabi ko… Kahit na Umabot pang ako‟y nasa langit na …OK lang for me kahit hindi niya ako gusto. Ayoko lang na paglaruan niya ang feelings ko… At kung „di ka makita Makikiusap kay Bathala

405

…kahit gaano ko pa siya kamahal… Na ika‟y hanapin At sabihin Ipaalala sa iyo …hindi ko matatanggap na paglaruan niya ang feelings ko… Ang nakalimutang sumpaan Na ako‟y sa iyo At ika‟y akin lamang That‘s why, I‘m always asking him kung is he really serious. At some point, I can see it…I can feel it…but the doubt, it‘s still there… Umasa kang Maghihintay ako kahit kailan …I can wait. I can wait until the time comes na maging 100% pure ang sinasabi niya sa akin… Kahit na Umabot pang ako‟y nasa langit na At kung „di ka Makita …ayoko ring itali ang sarili ko kay Josh…I know my limitations…kung alam ko nang wala talaga, ako na mismo ang lalayo… Makikiusap kay Bathala Na ika‟y hanapin at sabihin Ipaalala sa iyo …our relationship in this very moment…it‘s a blessing for me…

406

Ang nakalimutang sumpaan …funny that I fell inlove with a guy having extremely opposite characteristics of a prince. Hehe… Na ako‟y sa iyo …but despite that fact… At ika‟y akin lamang …I love you still… Tapos na yung song. Hayy. Parang nabitin ako ah. My cousins enjoyed the song. But I enjoyed it more! ^___^ Nagkwentuhan muna kami nila Josh and my cousins until 6:45 pm. Wow. Kahit Sunday, maghapon pa rin kaming magkasama ni Josh. Is he really courting me?! If yes, well, ako na ata ang magiging pinaka Masaya sa lahat. But if hindi, I‘ll understand. I just cant bear in mind that his feeling for Oyssey was gone completely. Alam ko, meron pa…baka nga may chance pang maging sila ulit… He decided to go home na sana. But… ―Baby Princess, I‘m home. Give daddy a hug.‖ OMG! Daddy?!! Josh is here pa!! TT___TT ―Good evening uncle Louie!‖ nauna pa sila Faith and Destiny na ihug si Daddy.

407

Ee!! He don‘t want to see any guy here?! I guess! I dunno! Anyway, I didn‘t invited Josh here. He stalked me! Right! ^___^ Hindi sa ayokong pumunta si Josh here, baka lang magalit si Daddy. TT___TT Tumayo si Josh and nag greet din. OMG! This is it!! Don‘t want to see or hear anything! Josh, run for your life! DARKNESS. SILENCE. OMG! I think daddy is scolding Josh na! Ee!! I‘m sorry Josh. TT___TT And what?! He dragged Josh going out and told him not to see me anymore! NOOOOO!! This is not happening! TT___TT ―Princess! Uncle Louie said, entertain your visitor. Don‘t dump yourself there.‖---Destiny Visitor?!! Who?!! ―Right! Entertain Josh.‖---Faith Josh?!! I thought..he was already dragged outside?!! ―Baby Princess, this guy is good. Well-qualified to be your partner.‖ ―Daddy!!‖

408

Nah?!! I cant believe this! What‘s the meaning of this?!! ―Joshua, it‘s my first time to meet you. But my princess told me stories about you. And I feel you‘re worthy enough to have my trust.‖ ―Thank you Sir.‖---Josh ―Call me Uncle Louie.‖ ―Uncle Louie, you rock! Haha!‖ nagtawanan sila except me. O___O What‘s these?!! I really don‘t understand! SHOCK. Kumain na kami ng dinner. Of course, kasama si Josh. So happy! For the fact na, andito si Josh and hindi nagalit si daddy! ^_________^ CHAPTER 27 [PARA SAYO] Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ August 30, 2009 (Sunday) Eto kumakain kami. ANAK NG—Kinabahan ako kanina ah.! Akala ko pagagalitan ako ni daddy! Haha, Daddy ni Zyrene! Buti nalang nakita niya agad ang kabaitan ko! Wah! Josh, improving! :p Naiintindihan ko na rin kung bakit panay ang English ni Zyrene. E, official language ata nila dito sa bahay nila. Kaya ayun, pati tuloy ako, napapa English ng wala sa oras. Haha!

409

Mabait naman ang family ni Zyrene. Nameet ko na nga yung dalawa niyang pinsan. Si Faith at Destiny. Ayos din sa pangalan e. Haha. At si daddy! Si daddy Louie! Haha. OK, uncle na muna. Kahiya naman. Pero, payag siyang ligawan ko si Zyrene! HAha!Alam mo yun?! Ang sarap sa feeling. E diba, ginagamit ko lang si Zyrene para paselosin si Odyssey? Oo nga. E, pero, parang may something na akong nararamdaman? Ewan ko!! Ang weird nga. Tsk. Ayoko nalang isipin. ―Josh, next time, I do want you to be around.‖---uncle Louie ―Yes, dad…‖ nakangiti kong sagot ―ARAY!!‖ ANAK NG--- Sinong sumipa sa akin?!! ―Josh, are you OK?‖ tanong ni Faith. So, hindi siya ang gumawa nun. E, sino?!! Si, Destiny?!! Si uncle Louie?!! Bakit naman nila gagawin yun?!! ―Josh, EAT ALL YOU CAN.‖---Zyrene Tiningnan ko siya. Kung makapagsabi naman to ng eat all you can, parang 10 years akong hindi kumain. I‘m not matakaw! Ok, Oo na. Pero, di ko iyan papairalin ngayon. Nakakahiya kaya, Haha! Aha! Si Zyrene! Si Zyrene nga! Siya ang sumipa sa akin. E, bakit naman?! May nagawa ba akong masama?!! May nasabi?! Gusto niya na ba akong umalis?!! Naman o! Kumakain pa nga! ―Baby Princess. You‘re mom is coming.‖ Sabi ni uncle Louie

410

ANO?!!!! Pati mommy ni Zyrene, mameemeet ko?!! Buhay nga naman! ―Really?! Wow! I thougth, bukas pa siya uuwi.‖ Parang hindi ako bagay dito ah! Ang titino nilang tao. Bakit, hindi ba ako matino sa lagay na ito?!! Bahala na nga! Ilabas na lang ang tunay na kabaitan. Haha!! ^_____^ ―I told her that someone wants to meet her.‖ ―Who?!!‖ sabay sabay na tanong nung tatlo ―Joshua.‖ O__O Napatigil ako sa pagkain. AKO?!!! Teka!!! Wala akong naaalalang ganyan! Sinabi ko ba iyon?!! HINDI! Anak ng---! Ano ba yan! Teka lang hindi pa ako handa! ―Great!!‖ aba natuwa pa kayong tatlo! Pano naman ako?!! ―Good evening everybody.‖ Napatingin kaming lahat sa nagsalita. O___O

411

Siya na ba yung mommy ni Zyrene?!!! Agad?!! Ang bilis naman!! Teka lang!! Hindi pa nga ako nakapaghanda!! WAAAAAAAAAAAAHHHH!!! ―Mommy!‖ niyakap siya agad ni Zyrene. Pati si Faith at Destiny, yumakap din. Peste! Kinakabahan ako! Ano nang gagawin ko?!! Sana mabait rin siya!! ―So, this must be, Joshua.‖---mommy ni Zy Pumanta siya sa likod ko at hinawakan ako sa balikat. Tinitingnan nila akong lahat! Nakakailang! Tama na! Josh, RELAX! Mommy yan ni Zyrene, bumati ka naman! Tumayo ako at humarap sa kanya. ―Good evening po.‖ Tiningnan ko muna siya ng mga 10 seconds saka ako nagsmile. Haha! At tumawa siya. Bakit?! ―I like you!‖ sabay pisil sa pisngi ko. ARAAAAY!!! Masakit!!! NAsuntok yan kanina e!! Pwede yung kabila na lang?!!! MASAKIT TALAGA!! TT___TT Ayy ano daw?!! I LIKE YOU ang sinabi diba?!! Wow! Haha!Welcome ako agad sa kanila. ―Salamat po.‖ Tapos nagbow ako. Natapos na kaming kumain, nagpaalam na akong umuwi. Pero, nagrequest pa sila Faith na tumugtog ako ng piano. Syempre, pinagbigyan ko. Sila mom and dad ang audience no. Hahahahahaha!! Buti at nagustuhan nila. Sabagay, magaling naman talaga ako! Haha!

412

Hinatid na ako ni Zyrene sa labas ng gate. ―Aalis na ako Zy. Salamat.‖ Tapos niyakap ko siya ―You‘re different tonight. What happened?‖ ―Ano?! Anong iba?!‖ ―Ang bait mo ngayon. Hehe.‖ ―Mabait naman talaga ako diba.?!!‖ ―Fine. You made me happy Josh. Thank you.‖ Hinigpitan niya ang yakap sa akin. Napangiti ako. ―Zyrene?!‖ Bumitaw siya sa akin. Tiningnan ako. ―Wala. Hehe. Sige, pumasok ka na.‖ Ngumiti lang siya. Pero, hindi pa rin pumapasok. ―Sabi mo kanina, gusto mo, ituring kitang prinsesa diba?!‖ Tinaas niya lang ang isa niyang kilay, pero, hindi nagsalita. ―…gagawin ko yun.‖ Dugtong ko. ―Josh, you don‘t need to. Binibiro lang kita kanina. Hehe. Sorry.‖ ANO?!! Biro lang pala yun?! Kailangan ko bang magalit sa sinabi mo?!! Tsk! ―Kahit na! Gagawin ko yun kasi gusto ko, OK!‖ ―Galit ka ba?‖ ―Hindi. Konti lang.‖ ―Sorry na, huh? I love you.‖ Tapos niyakap niya ako. Nagulat ako sa sinabi niya. Hindi ko alam kung anong isasagot. O, kung kailangan ko ba talagang sagutin.

413

―Ikaw ang unang taong sinabihan ko niyan Josh. Hindi ako umaasang sasagutin mo iyan ngayon. Ang gusto ko lang, maging honest ka sa akin.‖ Lalo akong hindi makapagsalita. MAGING HONEST SA KANYA. So, sasabihin ko na kung ano talaga ang plano ko?! Yung about sa pagpapaselos ko kay Odyssey?! Kung bakit ko siya niligawan?! Hindi pa pwede. Wag ngayon. Ayokong sirain ang gabi niya. Ayokong saktan siya. Ayokong makitang malungkot siya. Ayokong ako ang maging dahilan kung bakit siya malulungkot. ―Gusto kong pasayahin ka. Masaya ako pag napapasaya kita Zy.‖ Ngumiti lang siya. Naguiguilty na ako sa ginagawa ko. Pero yung tungkol sa gusto ko siyang pasayahin, totoo yun. Gusto ko talagang gawin yun. Umuwi na ako ng bahay. As usual, si kuya ang naabutan ko. E, sino pa ba?! ―Kuya, pwede kayang magkagusto ka sa isang tao kahit kakikilala mo pa lang?‖ tanong ko. MAtagal bago nakasagot si kuya. Nakatingin lang sa sahig. Hindi ko alam kung pinag iisipan niya ang isasagot o hindi niya lang narinig ang tanong ko. ―Kuya! Narinig mo ba ang tanong ko?!!‖ saka lang siya humarap sa akin. Nakangiti. ―Oo. Nararamdaman mo rin?‖

414

―Para kang ewan! Para naming nakakarelate ka! HAha.‖ ―Forget about it. Anyway, about Zyrene?‖ ―Oo e. Hindi ko alam kung ano ba talaga.‖ ―Akala ko ba, kayo na?‖ ―Hindi pa. Joke lang yung sinabi ko kahapon.‖ ―Alam mo Josh, ang ganyang mga bagay, hindi dinadaan sa biro.‖ ―Oo na. Pasensiya naman. E, ano nga ang sagot sa tanong ko?!‖ ―How about Odyssey? Hindi mo na ba siya mahal?‖ Mahal pa rin. Hindi naman kasi yun ganun kadali mawala. Kaya nga pinapaselos ko siya. Para pagsisihan niya ang hindi pagpili sa akin. Sasabihin ko ba kay kuya?! Peste wag muna. ―Wag na nga lang. Matulog ka na may lagnat ka pa o.‖ umakyat na ako papuntang kwarto. Umiwas na lang ako sa tanong ni kuya. Kesa naman magsinungaling ako sa kanya. Bago ako makapasok sa kwarto ko, naisipan ko munang pumunta doon sa kwartong ginamit ni Alyanna nung tumuloy siya dito sa amin. Oo nga no, kamusta na kaya yun?!! Haha. Naalala ko, lagi ko iyong inaaway. Wala lang! Hahaha! Pagkabukas ko ng pinto, tiningnan ko lang yung loob. Wala naman pagbabago. Aalis na sana ako kaso, may napansin akong bagay sa sahig. Isang picture. Kinuha ko. ―Medyo may pagkakahawig nga talaga sila ni Ate Audrey. Nakakatawa naman. Hahaha!‖

415

Hindi ko alam kung paano ko sasabihin sayo ito. Baka kasi, hindi ka lang maniwala. At hindi ko rin talaga kayang sabihin sayo. Hehe. Nakakahiya. Pero, totoo. Totoo talaga. DARYLL, I LIKE YOU. From, ALYANNA. ^____^ v Nabasa kong nakasulat sa likod nung picture. ―Anak ng--- gusto niya pala talaga si kuya?! Akala ko, nagbibiro lang?!!‖ Napaisip ako. ―Dalawang araw lang silang nagkakilala, tapos, nagustuhan niya agad si kuya. Pwede pala yun?! Ako naman, halos pitong lingo ko nang kakilala si Zyrene, so, ibig sabihin ba nun…‖ ―…gusto ko na siya?!! Pwede!!‖ Pinuntahan ko agad si kuya. ―Kuya! Kuya!‖ ―Oh, bakit?‖ ―Nakita mo na ba ito?!!‖ Binigay ko sa kanya yung nakuha kong picture ni Alyanna. Nabasa niya yung nakasulat sa likod. O__O –ako

416

PLOK. UMIIYAK SI KUYA?!! BAKIT?!! ―Hoy, kuya! Ayos ka lang?!!‖ ―I‘m fine. Bigla ko lang namiss si Alyanna.‖ ―Hahaha! Ang drama mo! Alam mo kuya, nasabi niya na sa akin ang tungkol jan.‖ ―Huh? Kelan pa?!‖ ―Nung unang gabi niya dito.‖ ―Huh?!‖ ‖Yung tungkol sa gusto ka niya. Kuya, wag ka na nang mag gulat gulatan jan. First time?!! HAhaha.‖ ―….‖ ―Akala ko nga nagbibiro lang. Totoo pala. Hahaha!‖ ―Bakit ngayon mo lang sinabi, Josh.‖ Pinatong niya yung dalawang siko niya sa tuhod niya, saka humawak sa ulo. ―Sabi niya kasi, wag sabihin sayo, di hindi ko sinabi sayo. Nakalimutan ko na nga ang tungkol dun. Ngayon ko na lang naalala ulit.‖ Nakita ko ulit si kuya, umiiyak. ANAK NG—ANO BA ANG NANGYAYARI?!! MERON BA AKONG HINDI ALAM?!! ―Kuya, gusto ma ba siya?!!! Ha?!!! Kayo na ulit ni ate Audrey diba?!! Paano yun nangyari?!!!‖ ―Hindi ko siya gusto. Sige, una na akong matulog Josh. Medyo sumakit kasi ang ulo ko.‖ ―Sige na. Maya maya na ako.‖ Akala ko naman, gusto niya rin si Alyanna. Hahaha! Ano yun, LOVE AT FIRST SIGHT?!! Meron bang ganun?!! Hahaha!

417

Umakyat na si kuya sa kwarto niya. E, yung kay Zyrene. Posible kayang ang nararamdaman ko sa kanya… …ang ibig sabihin nun e… …GUSTO KO SIYA?! ―Hahaha!‖ napatawa ako ng malakas. Pero, may nararamdaman pa rin ako kay Odyssey. Hindi ko maipagkakaila iyon. Nagseselos ako pagnakikita ko silang magkasama ni Kurt. ―Ang labo naman nun. Pwede ba ang ganun?! NAkakabopols naman! Makatulog na nga.‖ Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ August 31, 2009 (Monday) 8:00 am. Ang aga kong nagising ngayon a. Sunduin ko kaya si Zyrene sa kanila?! PWEDE!! Tinext ko siya. Nagulat ako at nagreply siya agad. At! Pumayag siyang sunduin ko siya. Haha! Ayos! Naligo na ako agad. PAgbaba ko, andun si kuya. Tinutulungan yung maid na magluto. Haha. Sabagay, hilig niya talaga iyan. Ambisyong maging chef e. Pagkatapos kong kumain, umalis na ako agad. Susunduin ko si Zyrene diba?! Haha!

418

Sa bahay nila Zyrene… DOORBELL. DOORBELL. ―Josh! Good morning!‖ yumakap siya agad sa akin. ―O, bakit hindi ka pa nakabihis?!!‖ ―I thought you‘ll come later pa. Tara, pasok ka muna sa loob. Daddy‘s not here na rin.‖ So, pag anjan siya, hindi mo ako papapasukin?!! Ganun?!! ―Dalian mo magbihis. Ang bagal naman kasi e.‖ Ngumiti lang siya sa akin. PACUTE TALAGA! ―Mamaya na tayo umalis Josh, huh? 8:30 palang naman.‖ ―E, anong gagawin natin dito?!!!‖ ―Let‘s go to my bedroom.‖ Napatigil ako sa sinabi niya. BEDROOM?!! BAKIT?!! TAYO?!! NABABALIW KA NA BA?!! HA!!! ―MAGBIHIS KA MAG ISA MO!! DITO NALANG AKO!!‖

419

Tumawa siya. ANAK NG--- SERYOSO KA BA TALAGA?!! ―Josh, please?‖ SYETE NAMAN!! ZYRENE!! HINDI PA AKO READY!! ―BAHALA KA NGA!! BASTA IKAW ANG MAY GUSTO NITO HA!!‖ Pumasok na kami sa kwarto niya. KABA. KABA. This is it!! ―Upo ka muna jan sa kama Josh, maliligo muna ako.‖ SIGURADO KA NA BA TALAGA DITO?!! BIBIGYAN PA KITA NG PAGKAKATAONG MAGBAGO NG ISIP! ANAK NG!! ANO BANG NAKAIN MO AT GANYAN KA MAG ISIP?!! BATA PA AKO, BATA KA PA! TEKA NGA?!! HINDI PA NGA TAYO DIBA?!! TAPOS, MAY GANITO NA?!! ANO NA LANG ANG SASABIHIN NG MGA TAO? NG DADDY MO? NG MOMMY MO? NI PAPA? NI MAMA? NI KUYA? PAANO NA?!! After ilang minutes, lumabas na siya. Wow. Pumikit na lang ako.

420

AYOKONG MAGKASALA ZYRENE!! ―Josh?‖ tawag niya. AYOKO NGA DIBA?!! TUMIGIL KA!! BAKIT BA KASI AKO PUMASOK DITO?!! SYETE!! ―WAG KANG LUMAPIT!!‖ nakapikit pa rin ako. ―Josh, look at me kasi.‖ ―A! YO! KO!‖ ―You‘re so cute! Blusing. Hehe. Why?‖ ANAK NG! SINO BANG HINDI MAMUMULA SA MGA GUSTO MONG MANGYARI?!! HA!! ―OO NA! PAYAG NA AKO! PERO, WAG NGAYON, PWEDE?!!‖ napatayo ako nung sinabi ko iyon. O__O –Zyrene ―Weirdo. What are you talking about?‖ ―Ha? A, e. Aka…la ko ka…si ano.‖ ―What?!‖ ―Peste naman kasi! Bakit ba kasi tayo nandito?!!‖ ―I just want you to give me, some suggestions.‖ ―Ano?!! Saan?!!‖ ―Which among these dress fits me most?‖ nakangiti niyang tanong

421

O__O –ako ―Yun lang?!!!‖ Tumango lang siya. BASAG! Kailangan ko bang mahiya sa mga sinabi ko?!! ANAK NG! YUN LANG NAMAN PALA E! AKALA KO KUNG ANO NA!! NAUBOS TULOY YUNG ENERGY KO SA KAIISIP NG KUNG ANU ANO! SYETE!! ―Bakit hindi mo sinabi agad?!! Yun lang pala?!!‖ ―I‘m sorry. Ang aga aga, ang init na naman ng ulo mo Josh. Hehe. ‖ ―Ikaw kasi!‖ ―I‘m sorry again. Peace? ^___^ v ‖ ―Oo na nga.‖ ―So, alin dito Josh?‖ ―Yung red!‖ ―Haha. This is my bet also!‖ ―Yun naman pala e. Bakit mo pa ako tinanong?!‖ ―Just want to dress myself beautiful. To catch your eyes. Hehe.‖ ―Oo na, maganda ka na. Bakit pala? Yan ang isusuot mo sa school?! Nasisiraan ka na ba?! Bakit mini gown?!‖ ―Of course not. Basta samahan mo ako huh?‖

422

―Saan?‖ ―Magbubukas ng Bar and Resto si Mommy. Sa Saturday ang opening. Please come?‖ ―…‖ ―Ayaw mo Josh? OK lang. I understand.‖ ―Nag iisip ako ng isusuot ko, pwede ba.‖ Tapos niyakap niya ako. Chansing talaga. Hahaha! Nakakahalata na ako. ―Thank you Josh!‖ Pumasok na kami sa school. Mga 9:00 am na kami nakarating. Dating gawi, diretso sa rooftop. Pero, pagdating namin doon ni Zyrene. May tao. Umiiyak. O__O –ako at si Zyrene ―Sorry, aalis na ako.‖ Odyssey?!! Paalis na si Odyssey. Tiningnan ko si Zyrene. Ha?!! Ngumiti lang siya. Normal ba ang ganung reaksyon?!! Pero, nung Makita kong tumakbo na si Odyssey pababa, hinabol ko siya sa hindi maipaliwanag na dahilan. Oo, galit ako sa kanya, pero, hindi ko siya hahayaang mag isa ngayon. Naabutan ko siya nung nasa 3 rd floor na. ―Odyssey! Hintay nga!‖ hinawakan ko siya sa kamay. ―OK lang ako. Sige na, balikan mo na siya.‖ Humarap siya sa akin, umiiyak.

423

Pinunasan ko iyon. ―Tama na.‖ Niyakap ko siya. Hindi ko alam. Kusa ko na lang na nagagawa iyon. Nasa sistema ko pa rin ang pagdamay sa kanya. Pakiramdam ko, kailangan niya ako ngayon. Oo, mahal ko pa nga siya. Mahal ko pa si Odyssey. Lumabas kami ng school. Pinag uusapan na kami doon e. Dinala ko siya sa mall. Sa food court. ―Baby Josh…‖ Napatingin ako sa kanya nung sinabi niya iyon. Matagal ko iyong hindi narinig. ―…miss na miss na kita.‖ At umiyak siya ulit. ―Wag ka ngang umiyak! Nakakainis naman e!‖ ―Sige, magalit ka, sumigaw. Namiss ko rin iyan. Lahat sayo namiss ko. Lahat.‖ E paano ba naman! Yung Kurt na iyon ang pinili mo! Andito naman ako! Mahal naman kita. ―Ano bang nangyari?!!‖ ―Namiss lang kita. Namiss ko lang yung tayo.‖ ―Tayo?!! Ikaw ang umayaw sa akin! Nag makaawa ako sayo. Sa harap mo! Alam mo yun diba?!! Alam ko, alam mo yun!! Pero, ano?!! Pinakinggan mo ba?!! At ang ikinakagalit ko pa, naging kayo ni Kurt sa harap ko! SA HARAP NG MAGMUMUKHA KO!‖ ―Naiintindihan ko kung bakit ka galit ngayon. Kung alam mo lang Josh…‖ ―Ano?!! Sabihin mo kasi!! Wag ma ako pagmukhaing tanga Odyssey! NAsasaktan rin ako!‖

424

―Mahal kita. Yun ang dahilan.‖ ―Nagpapatawa ka ba?!! Ha?!! Mahal mo ako?!!‖ napatayo ako sabay suntok sa lamesa. ―Josh please…‖ umiiyak na naman siya. Iniwan mo ako o?!! Nasaktan ako! Nasaktan ako ng sobra! Ni hindi mo man lang kasi ipinaliwanag kung bakit! Tapos ngayon, ano?!! Sasabihin mo, ginawa mo iyon kasi mahal mo ako?!! Lokohan ba ito?!! Ha?!! ―…hindi ko sa iyo pwedeng sabihin ngayon. Pero, darating ang araw na maiintindihan mo rin.‖ ―Sabihin mo na kasi ngayon!‖ ―Ayokong mapahamak ka. Ayokong masaktan ka.‖ ―E ngayon?!! Sa tingin mo ba, hindi ako nasasaktan?!! Ha?!! Syete naman Odyssey! Wag ka ngang manhid! Mahal kita! KAya ako nagkakaganito, kasi mahal kita. MAhal naman kita ah, pero, bakit siya pa rin ang pinili mo?!!‖ Sumuntok ulit ako sa mesa. Wala akong pakialam kung pagtinginan kami ng mga tao. Gusto ko lang, MAGKALIWANAGAN! Hinawakan niya ang kamay ko. ―Josh, tama na…huhuhu.‖ Tapos, tumakbo na siya palabas. Hindi ko maintindihan. Kahit pagdugtung dugtungin ko ang sinabi niya, hindi ko pa rin maintindihan. Bakit ganun?! Kulang ba yung pi nakita at pinaramdam ko?! Kulang ba?! Zyrene.

425

Oo nga pala. Si Zyrene. Iniwan ko siya kanina sa rooftop. Peste naman! Bakit kasi, nakikita ko si Odyssey pag kasama ko si Zyrene! Ano kaya ang nangyari sa kanya?! Galit kaya siya?! Aaaaaaaaahhh!! Bumalik ako agad sa school. 10:10 am. Peste talaga. 4th floor pa ang room namin. LATE! Tumakbo na ako paakyat. Pagpasok ko ng room, wala pa naman yung teacher namin. Nakasabay ko pa si Odyssey. Umupo siya agad sa upuan niya. Oo nga, kaklase ko pala siya sa English subject. Tinukso kami ng mga classmate namin. ―Uyy! Mukhang magkakabalikan na ah!‖ ―O, baka sila na ulit.‖ ―Hahaha.‖ ―Joshua, sino ba talaga?‖ Ano?!! Sino ba talaga?!! Anong ibig niyong sabihin?!! Nakita ko si Zyrene. Oo, si Zyrene nga pala. Ang alam nila, nililigawan ko si Zy. Kaklase ko rin pala siya. Sa lahat ng subject, kaklase ko si Zy. Si Odyssey naman sa mga minor subjects. Simula nang magbreak kami ni Odyssey, si Zyrene na ang lagi kong katabi sa upuan.

426

―Tumigil kayo ha!‖ Sabi ko sa kanila. Nilapitan ko agad si Zyrene. ―Hoy. OK ka lang?‖ ―I‘m fine.‖ Pero, hindi siya tumingin sa akin. ―Sorry na.‖ ―You don‘t need to. I understand. ‖ saka siya tumingin sa akin. Umiyak siya?!! ―Bakit?!‖ ―Huh?!‖ ―Umiyak ka.‖ ―I watched drama. Nakakaiyak.‖ Alam ko, nagsisinungaling siya. ―Papanoorin ko mamaya.‖ ―What?‖ ―Yung pinanood mo.‖ ―You know I‘m lying. Diba?‖ ―Alam ko.‖

427

Umiyak siya, kasi, iniwan ko siya. Kasi, mas pinili ko si Odyssey kaysa sa kanya. Bakit ko ba kasi ginawa iyon? Hayy. Sana, nagpaalam muna ako sa kanya. Hindi yung basta ko nalang siya iniwan. ―I cried because…ang sweet niyong dalawa…‖ Sabi ko na nga ba! Yun yun e. Kasi, nagselos ka kay Odyssey?!! Yun ba?!! ―…nakakakilig kayo.‖ ―Zy, naman. Sorry na. Wala namang nagbago e.‖ ―I know. Alam kong walang nagbago…‖ Buti at alam mo. ―…sa nararamdaman mo sa kanya.‖ ―Zyrene.‖ ―Josh, you don‘t need to pretend na gusto mo ako. Alam ko, ayaw mo lang ako masaktan. Ayoko rin naman na pakitunguhan mo ako nga ganito kasi, alam mong mahal kita. I told you, maging honest ka lang. Yun lang.‖ ―E, paano pag hindi ko iyon nagawa?! Magagalit ka ba?!‖ Ngumiti siya. Anong ibig sabihin niyan?!! OO? ―Maybe. Lalayo ako sayo.‖ ―E, paano kung may reason naman kung bakit ko yun nagawa?!‖ ―Then, state it as early as possible. Bakit, may tinatago ka ba Josh?!‖

428

Oo. Niligawan lang kita kasi, gusto kong paselosin si Odyssey. At, nangyari nga. Pero, Zy, gusto kita. Pero, maniniwala ka kaya kung sasabihin ko sayong, gusto kita, pero mahal ko si Odyssey?! Aaaahh!! Bobo lang ang maniniwala dun. E, totoo naman yun e. Gusto ko na si Zyrene. Pero, hindi mabubura ng pagkakagusto ko sa kanya ang nagawa ko at ginagawa kong panggagamit sa kanya. Kahit balibaliktarin ko ang pangyayari, pangloloko pa rin yun. Pagsisinungaling. “MAGING HONEST KA LANG.” Bagsak na ako sa mga salitang yan. Nararamdaman ko na ngayon ang hirap sa paghinga. Sa iisang room, andito ako, si Odyssey at si Zyrene. Hindi ko alam kung paano ako gagalaw. ―Kalimutan mo na ang mga tinanong ko. What ifs lang naman yun e. Wala akong tinatago. Basta ang alam ko… …Gusto kita.‖ NASABI KO NA TALAGA YUN KAY ZY?!! WOW. TOTOO NAMAN YUN E. HINDI YUN PAGSISINUNGALING! NAKAKAPROUD! ―I‘m sorry. May sinabi ka ba?!‖ ―Ano?!! Hindi ka nakikinig?!!‖

429

―May hinanap lang ako sa bag. It is OK kung, ulitin mo na lang yung sinabi mo?‖ Nakakainis naman kasi! Nag eemote na ako. Tapos, hindi lang naman pala nakikinig! Ewan ko sayo! ―Ang sabi ko anjan na si Ma‘am!‖ Napatingin ako kay Odyssey. Nakita ko, nakatingin siya sa amin ni Zyrene. Oo, mahal kita Odyssey. Pero, niloko mo ako. So, pag nalaman ni Zyrene ang ginawa kong panloloko sa kanya, ganito rin ang mararamdaman niya sa akin?! Wag naman. Masyadong mabait si Zyrene. Hindi ang tulad niya ang dapat na sinasaktan. Ang bopols ko kasi! Bakit siya pa ang napagtripan kong gamitin sa mga plano ko?!! Marami naman jang nagkakandarapa sa akin?!! Bakit si Zyrene pa?!! Ano to, KARMA NA NAMAN?!! PESTE. Lunchbreak na. ―Pare, sasabay ka ba sa amin ngayon?‖ tanong ni Alfred ―Hindi na muna, dude. Sasamahan ko si Zyrene.‖ ―Pare, seryoso ka na ba kay Princess?‖ ---Yuri ―Oo naman. Kelan ba ako hindi nagseryoso?!‖ ―Eh, may nakakita daw sa inyo ni Odyssey na magkasama kanina ah.‖ Sabi ni Lorenz

430

―Siya nga. Pare, kung naghahanap ka lang ng panakip butas, wag na si Zyrene…‖ Tining nan ko lang si Alfred. ―Hindi siya bagay maging laruan.‖ Dagdag niya pa. ―E, sino bang nagsabi sayo na niloloko ko siya?! Ha?!‖ ―Hindi naman sa ganun. Nagpapaalala lang.‖---Alfred ―Ang mga mababait pa naman, iba magalit.‖---Roehann ―Siguro, pag nagalit yun, talo ka pa.‖ at nagtawanan sila sa sinabi ni Yuri. ―Asa kayo. Hindi yan mangyayari.‖ ―E, si Odyssey nga? Wala na talaga?‖ ---Alfred ―May Kurt na yun. Magsama sila.‖ ―Oh sige na nga, aalis na kami, gutom na e.‖---Roehann ―Sige, alis na kayo. Hintayin ko pa si Zyrene.‖ Umalis na sila. Tama nga naman ang mga sinabi nila. Hindi bagay na maging laruan si Zyrene. Hindi naman talaga ah. Hindi ako natamaan sa sinabi ni Alfred. Hindi naman yun totoo e. Hindi ko naman pinaglalaruan si Zyrene. ―Josh…‖ ―O, ang tagal mo a. Tara na, kain na tayo.‖ ―Let‘s go sa canteen.‖ ―Hindi, sa bahay tayo kakain.‖ ―Nah? Bakit doon?‖ ―Basta. Akin na nga yang bag mo.‖ ―Why?‖ ―Gutom ka na talaga no?! Ano pa, e di dadalhin ko!‖

431

Ngumiti lang siya. Pinisil ko ang pisngi niya. Para nga talaga siyang prinsesa. Hindi siya ang tipo ng taong sinasaktan. Kaya, simula ngayon, ako na ang bahala sa kanya. Gagawin ko ang lahat, wag lang siyang masaktan. Hindi ko na ulit siya sasaktan. Lumayo ka na sa akin Wag mo kong kausapin Parang awa mo na Wag kang magpapaakit sa akin Ayoko lang masaktan ka Malakas ako mambola Hindi ako santo Pero para sa'yo Ako'y magbabago Kahit mahirap Kakayanin ko Dahil para sa'yo Handa kong magpakatino Laging isipin Lahat ay gagawin Basta para sa'yo Hindi ikaw yung tipong niloloko At hindi naman ako Yung tipong nagseseryoso At kahit Sulit sana sa'yo ang kasalanan Lolokohin lang kita Kaya't kung pwede wag nlang dahil Ayoko ngang masaktan ka Wag kang maniniwala

432

Hindi ako santo ______________________________________________________________ Sa bahay… ―Buti naman at dito ninyo na isipang kumain. Para may kasabay naman ako kahit papaano. Hehe.‖---kuya Daryll ―E, bakit hindi mo tinawagan si Ate Audrey para samahan ka?!‖ ―May aasikasuhin daw siya. Anyway, Zyrene, feel at home.‖ ―Thank you kuya Daryll.‖ Nakangiting sagot ni Zyrene. ―Zy, hintay lang ha. May kukunin lang ako sa taas.‖ Umakyat na ako, patakbo. Ano ba ang kukunin ko?! Yung ireregalo ko sana kay Odyssey nung 5th monthsary namin. Hindi ko kasi yun nabigay sa kanya. Itatapon ko na nga sana e. Buti nalang nagbago pa ang isip ko. Ibibigay ko na lang kay Zyrene. Pero, hindi kaya magalit si Zyrene?! Para kay Odyssey to e. Tapos, ibibigay ko sa kanya?! Kesa ibigay ko pa ito kay Odyssey. Kay Zyrene nalang. Hindi ko nalang sasabihin sa kanya na para sana ito kay Odyssey. Hayy naku Josh. Magsisinungaling ka na naman. Tsk! Pababa na ako ng hagdan. Dala ko na yung ibibigay ko kay zyrene. Naririnig ko, nag uusap sila ni kuya. Pero, nung marinig ka ang pangalan ko na nasabi ni Zyrene, tumigil muna ako. Pinakinggan ko sila. ―Sorry Zyrene. Pangako ko sayo, simula ngayon, hindi ko na ipaparamdam sayo na pangalawa ka lang kay Odyssey. Oo, mahal ko pa siya, pero, ayokong saktan ka.‖

433

Saka lang ako bumaba.

CHAPTER 28 [MORE THAN WORDS] Character: PRINCESS ZYRENE PEREZ August 31, 2009 (Monday) Tumakbo si Josh pababa. Iniwan niya ako dito. Sinundan niya si Odyssey. :‘( I knew it. Inexpect ko na talagang yun ang gagawin ni Josh. Si Odyssey ang pipiliin niya. Right! Over me?! Wala akong laban sa kanya. Pero, bakit ganito?! It hurts so much. I can‘t barely breath. Joshua left me breathless. He took my breath with him. But the fact that I expected nothing, still it seems that something‘s squeezing my heart. Feels like at some point of time, I‘ll be exploding. I love Joshua. But I know, he still love Odyssey. It‘s so obvious. On how he acts, he reacts, when it comes to Odyssey, when Odyssey and Kurt are together. He acts strange. I know he‘s jealous. And when he‘s acting that way, I‘m jealous too. You know the feeling?! Yeah, he said he is really courting me. But there‘s a possibility that he‘s doing those things just because he want to forget Odyssey. To ease the pain he feels. PANAKIP BUTAS. That‘s it! That‘s my role. Here. Alone.

434

Crying. Akala ko, magiging Masaya ang umpisa ng araw ko ngayon. But what happened sometime ago contradicts my expectation. Umupo nalang ako sa isang upuan na andito sa rooftop. IYAK. IYAK. ―Wag ka nang umiyak. Hayaan mo na muna si Josh. Kailangan rin siguro nilang mag usap.‖ Huh?! Who‘s there?! ―Ako nga pala si Alfred.‖ Yeah. I know him. Coursemate ko siya. Siya rin yung naging representative ng class namin para sa vocal solo. Kami naman ni Josh, sa pair singing. Actually, bandmate rin siya ni Josh. But, hindi pa siya pinapakilala sa akin ni Josh in person. ―Yeah, I know you. Classmate.‖ ―Classmate nga tayo, pero, ngayon pa lang tayo nagkausap. Baka nga ako pa lang ang unang kumausap sayo.‖ Right! Pansin ko nga rin. Bakit nga ba? Since pumasok ako sa school na ito, si Josh lang ang kumakausap sa akin. Ayaw ba nila akong maging friend?!

435

―You‘re right. Bakit nga ba? Am I not that approachable?‖ tumawa siya sa sinabi ko. ―Alam mo, maraming nagkakacrush sayo.‖ Nah?! ―Hindi nga lang makalapit sa iyo kasi anjan lagi si Joshua. Alam ng buong school na nililigawan ka ni Josh.‖ What?! ―Maiintindihan mo rin ang mga sinasabi ko. Pati nga kaming mga kaibigan niya, iwas sa paglapit sa iyo.‖ ―Why?!‖ ―Seloso si Joshua.‖ ―That much? Na pati kayong mga kaibigan niya, pagseselosan niya?‖ ―Oo, ganun talaga siya. Hehe.‖ ―Quite surprising.‖ Ganun ba talaga dito? Kinatatakutan si Josh?! ―Masanay ka na. Sa school na ito, ang pwede lang kausapin ni Josh ay ang mga taong gusto niyang kausapin. Walang naglalakas loob na kausapin siya. O lapitan man lang.‖ ―Still, I can‘t bear in mind the things you‘re sharing. Serious?‖ ―Oo nga.‖ ―Why?!‖ ―Nung sila pa kasi ni Odyssey, mga 3 months pa lang sila nun. Nakipag away yan si Josh. Kay Kurt.‖

436

Kurt?! Yung bf ni Odyssey ngayon? ―Si Kurt yung ex ni Odyssey, na bf niya ngayon. Ang gulo no? Haha.‖ Pinapakinggan ko lang siya. ―Mahilig talaga kasing gumawa ng gulo ang grupo ni Kurt. Nagkataon ring basag gulero si Josh. Haha.‖ ―Then?!‖ ―Yun nga. 5 vs 16 sana ang laban. Kaso, sabi ni Josh sa amin nila Roehann, Yuri at Lorenz na wag nang makialam. Siya lang daw.‖ ―What?!! So, talo siya?!! 1 vs. 16?!! That‘s unfair!‖ ―Haha. Taob ang kalaban.‖ ―Wow.‖ ―Kaya simula nun, takot na sila kay Josh. Pati nga kami e.‖ ―Now I know. Wow.‖ ―Masungit si Josh.‖ ―I know. Hehe. And he‘s loud.‖ ―Hahaha. Tama. Hindi ata siya naturuang gumamit ng tuldok e. Puro exclamation point lang.‖ Natawa ako sa sinabi niya. ―Haha. That‘s cool.‖ ―Pero, nung gabi ng 5th monthsary nila ni Odyssey, binugbog si Josh ng grupo ni Kurt.‖ ―I know about it. Bat hindi siya lumaban? He‘s a fighter diba?‖ ―Oo. Pero, hindi siya lumaban.‖ ―Huh?! Why?‖ ―Nagpromise na kasi si Josh kay Odyssey na hindi na siya makikipag away ulit. After nung 1 vs. 16.‖ Ganun niya kamahal si Odyssey?! Sana maexperience ko rin yun. Well, in my dreams.

437

―He‘s playing. Right?‖ ―Sayo?‖ I nodded. ―Hindi ko alam. Pagdating sa bagay na iyan, hindi masyadong nagkkwento si Josh. Pero, nabanggit niya na rin naman yan minsan. Seryoso daw siya sa iyo. Ewan ko lang.‖ He‘s not sure about what he‘s saying. Anyway, kahit ako, hindi ko alam kung seryoso nga ba talaga si Josh or hindi. ―Pero, sa tingin ko, hindi ka magagawang paglaruan ni Josh.‖ Tiningnan ko lang siya. ―…hindi isang tulad mo ang pinaglalaruan.‖ So, you mean, if hindi ako, pwede na niyang paglaruan?! Meannie. Nah?! ―Oo, dati, chickboy yan si Josh. Halata naman sa mukha diba?! Hehe. Pero, nung naging sila ni Odyssey, nagbago na.‖ ―Wow. He really loves Odyssey huh. That much.‖ ―Wag kang mainsecure dun. May mga katangian ka naman na wala siya.‖ ―Hindi naman sa ganun. Naiinggit lang ako sa kanya. OK, I know, hindi tama ang mainggit. Hindi ko lang maiwasan.‖ ―Naiintindihan ko. Mahal mo si Josh?‖ Tumango lang ako.

438

―Maswerte si Josh. Hehe. Sana lang, wag ka niyang saktan. Pag ginawa niya yun, sabihin mo sa akin.‖ ―Aawayin mo si Josh?‖ ―Hindi. Dadamayan lang kita. Hehe.‖ ―Oh, fine. Hehe. Takot ka nga sa kanya.‖ ―Hindi naman sa ganun. Haha.‖ ―Hindi ko lang maintindihan, bakit siya pinagpalit ni Odyssey kay Kurt?‖ ―Hindi ko rin alam ang sagot sa tanong na yan. Ang alam ko lang…‖ ―What?!‖ ―10 na. May pasok pa tayo. Hehe.‖ Tumayo na siya. ―Yeah, right. Nice meeting you Alfred.‖ ―Next time nalang ulit. Hehe.‖ ―Let‘s go. Sabay nalang tayong pumunta sa room.‖ ―Wag. Mauna ka na. Baka may makakita pa sa atin. Mahirap na. Hehe.‖ ―OK, I understand. See you later.‖ Pumunta na ako sa room. Habang naglalakad ako, naiisip ko yung mga sinabi sa akin ni Alfred. I don‘t know. Feeling ko, mas lalo ko lang minamahal si Josh. Kahit nasasaktan na ako. Haie. Pagpasok ko ng room, wala pa si ma‘am Lj. And, wala pa rin si Josh. Umupo na ako sa upuan ko. Well, baka he‘s with Odssey pa. NAkita ko si Alfred, pumasok pa lang. I smiled at him. He smiled back. Well, better. Atleast, 2 na ang kakilala ko here sa school. ^___^ Next na dumating, si Josh… …And Odyssey. TT____TT

439

―Uyy! Mukhang magkakabalikan na ah!‖ ―O, baka sila na ulit.‖ ―Hahaha.‖ ―Joshua, sino ba talaga?‖ Sabi ng ilang classmate ko.

Just like what I‘m thinking, magkasama nga sila. Yumuko na lang ako. Ofcourse, nalulungkot ako. Baka, sila na ulit? TT___TT Parang hindi ko kaya.

―Tumigil kayo ha!‖ narinig kong Sabi ni Josh. Pero, tumingin lang ako sa labas. ―Hoy. OK ka lang?‖ nagulat ako sa tanong niya. Nasa tabi ko na pala siya. ―I‘m fine.‖ ―Sorry na.‖ ―You don‘t need to. I understand. ‖ I faced him. ―Bakit?!‖ ―Huh?!‖ ―Umiyak ka.‖

440

―I watched drama. Nakakaiyak.‖ OK, I‘m lying. It‘s because of you. TT___TT ―Papanoorin ko mamaya.‖ ―What?‖ ―Yung pinanood mo.‖ ―You know I‘m lying. Diba?‖ ―Alam ko.‖ ―I cried because…ang sweet niyong dalawa. Nakakakilig kayo.‖ Nah?! As if yun ang nafeel ko. Honestly, nagselos ako. I know, wala pa ako sa place para magselos, but… ―Zy, naman. Sorry na. Wala namang nagbago e.‖ ―I know. Alam kong walang nagbago. Sa nararamdaman mo sa kanya.‖ Gusto ko siyang itulak kay Odyssey. I don‘t know. Gusto kong magalit siya? Kasi, ginagawa ko yun? Para sabihin niya na wag kong gawin iyon, kasi, nasasaktan siya? As if. Haie. ―Zyrene.‖ ―Josh, you don‘t need to pretend na gusto mo ako. Alam ko, ayaw mo lang ako masaktan. Ayoko rin naman na pakitunguhan mo ako nga ganito kasi, alam mong mahal kita. I told you, maging honest ka lang. Yun lang.‖ ―E, paano pag hindi ko iyon nagawa?! Magagalit ka ba?!‖ ―Maybe. Lalayo ako sayo.‖ Lalayo talaga ako.

441

―E, paano kung may reason naman kung bakit ko yun nagawa?!‖ HEARTBEAT. ―Then, state it as early as possible. Bakit, may tinatago ka ba Josh?!‖ Bigla kong nafeel yung luha ko. Parang tutulo na. Kinuha ko yung bag ko. Nagkunwaring may hinahanap. Para lang hindi mapansin ni Josh na umiiyak ako.

―Kalimutan mo na ang mga tinanong ko. What ifs lang naman yun e. Wala akong tinatago. Basta ang alam ko…‖ What?! ―…Gusto kita.‖ My tears fell. Totoo ba ang narinig ko?! He like me?! TT___TT ―I‘m sorry. May sinabi ka ba?!‖ Nagpretend na lang ako na hindi ko narinig. But deep inside. Gusto kong sumigaw sa saya!! You know the feeling?!! I‘M HAPPY THIS MUCH! ―Ano?!! Hindi ka nakikinig?!!‖

442

Napangiti nalang ako sa tanong niya. Parang nadisappoint siya. Hmmp. ―May hinanap lang ako sa bag. It is OK kung, ulitin mo na lang yung sinabi mo?‖ Please?! Josh?!! ^____^

―Ang sabi ko anjan na si Ma‘am!‖

Haha. I heard what you‘ve said. YOU LIKE ME. Kahit di ka seryoso dun, OK lang. Atleast…

Naglesson na si Ma‘am Lj. Well, nasa mood akong making. ^___^ Happy lang ako.

Oo, alam ko, iniwan ako ni Josh kanina. Pero, ngayon, OK na ako.

Lunchbreak.

Nagpaalam muna ako kay Josh na pupunta akong restroom. Sabi niya, hihintayin niya daw ako at sabay kaming maglulunch.

Well, gusto ko lang talagang alalahanin yung sinabi niya kanina.

443

“Gusto kita.”

Matagal ko iyong binalikbalikan. Masarap sa pakiramdam. ^___^

Bumalik na ako sa room. Baka kasi mainip na si Josh.

―Josh…‖ ―O, ang tagal mo a. Tara na, kain na tayo.‖ ―Let‘s go sa canteen.‖ ―Hindi, sa bahay tayo kakain.‖ ―Nah? Bakit doon?‖ ―Basta. Akin na nga yang bag mo.‖ ―Why?‖ ―Gutom ka na talaga no?! Ano pa, e di dadalhin ko!‖ Wow. Siya ang magdadala ng bag ko?! Hmmp! Sweet!

Pumunta na kami sa kanila. Andun si Kuya Daryll.

―Buti naman at dito ninyo naisipang kumain. Para may kasabay naman ako kahit papaano. Hehe.‖---kuya Daryll ―E, bakit hindi mo tinawagan si Ate Audrey para samahan ka?!‖ ―May aasikasuhin daw siya. Anyway, Zyrene, feel at home.‖ ―Thank you kuya Daryll.‖ Sagot ko kay kuya DAryll

444

―Zy, hintay lang ha. May kukunin lang ako sa taas.‖

I gave him a smile. Nung nakaakyat na si Josh…

―Zyrene?‖ tawag ni Kuya Daryll ―Yes, kuya?‖ ―Intindihin mo na lang si Josh minsan huh.‖

Hindi ko alam bakit yun sinabi ni kuya Daryll.

―Lagi naman kuya eh. Mayroon lang talaga akong hindi naintindihan kay Josh.‖ ―Hmm? Ano yun?‖ ―I‘m not sure about what he‘s showing. I mean, I doubt Josh‘s seriousness.‖

Matagal hindi nakasagot si kuya Dayll. Naoffend kaya siya sa sinabi ko? Kapatid niya si josh eh.

Gusto ko lang maging honest. And gusto kong malaman kung alam ba ni kuya Daryll ang sagot sa pagdududa ko.

―Si Josh lang ang makakasagot niyan. Pero, kung mahal mo siya, you should learn to trust him.‖ Nakangiting sabi ni kuya.

445

May point siya. Para maging fair kay Josh, dapat, magtiwala rin ako sa kanya. Hindi puro pagdududa lang.

―You‘re right kuya. I‘m sorry.‖ ―Don‘t mention it. Basta kung may problema ka, andito lang ako huh?‖ ―Thank you kuya. Ang bait mo talaga. Hehe.‖ ―Likewise. Hehe.‖

Nakita ko si Josh, pababa na ng hagdan. Hindi niya naman siguro narinig yung napag usapan namin ni Kuya Daryll.

1:30 pm. Bumalik na kami ng school. Doon ulit kami sa rooftop, as usual.

―Hayaan mo, sa atin na lang ang lugar na ito.‖ ―Huh?‖ ―Ano ka ba. Wala nang ibang pupunta dito. Tayo lang ang pwede dito.‖ ―Sayo ba ito Josh?‖ ―Sa atin nga. Ang kulit naman.‖ ―Hehe. You‘re so mayabang talaga.‖ ―Oo na. alam ko. Eto nga pala o.‖

446

May binigay siya sa akin.

―…‖ ―Isuot mo na yan.‖ ―Why?‖ ―Sige, kainin mo na lang.‖ ―You‘re so pilosopo. Hmmp! Hehe.‖ ―Akin na nga.‖ ―Hindi mo na yan ibibigay sa akin?‖ ―Ano ba, isusuot ko sayo. Akin na ang kamay mo.‖ ―Ang ganda Josh. Thank you.‖ ―Couple bracelet yan. Meron din ako. O, isuot mo rin sa akin.‖ Isinuot ko rin sa kanya yung isa pang bracelet. ―Wow. What‘s this for?‖ ―Sign.‖ ―Sign?‖ ―Simula ngayon, magseseryoso na ako. Sayo.‖ Huh?! I don‘t understand him?! ―Zyrene, gusto kita.‖

447

Napaiyak na naman ako. TT___TT ―O, bakit ka umiiyak? Para kang ewan.‖ ―Kasi naman. Ikaw. First time ko?‖ ―Hahaha! Hayaan mo, ako na rin ang last.‖ Tiningnan ko siya. Are you serious?! Josh, wag mo akong paasahin. TT____TT ―Itong bracelet na suot ko ngayon, tanda ito na magseseryoso na ako sa panliligaw ko sayo.‖ ―Hehe.‖ ―Tawa lang. Seryoso na ako o.‖ ―I‘m sorry.‖ ―At pag nakita kong, inalis mo na ang bracelet mo, ibig sabihin nun, basted na ako.‖ Bigla akong natakot. What if, mawala ko ito?! Kailangan ko itong ingatan ng sobra. ―As if naman.‖ ―Ano?!‖ ―As if naman na babastedin kita. Hehe.‖ ―Basta, liligawan muna kita. Gusto ko, lagi kang Masaya Zy.‖ Tapos, niyakap niya ako. Nakakapanibago. ―OK, let‘s see. I‘m challenging you.‖

448

―Gagawin ko talaga. Ngayon ba, hindi ka Masaya?‖ ―I‘m happy. Of course. Naninibago lang ako sayo. Hehe.‖ ―Zy?‖ ―Bakit Josh?‖ ―Gusto lang kitang yakapin ngayon. Alam mo, gusto kita.‖ Wow. Gusto niya talaga ako?!! He want to hug me pa. Haie, Joshua. I love you. ―Si Odyssey? Paano na siya?‖ ―Wag mong isiping ginagawa lang kitang panakip butas. Nililigawan kita kasi, Masaya ako pag napapasaya kita. ― Gusto kong maniwala sa mga sinasabi mo Josh. Yeah, naniniwala ako, but not totally. Ayoko kasing paniwalaan ang isang bagay kung hindi naman ako sigurado. Ayokong paniwalaan ang sinasabi mo, kasi, hindi ko naman alam kung totoo. Natatakot akong ,masaktan Josh. I know, it is part of the word LOVE, but as much as possible, ayokong masaktan. Sino ba naman ang may gusto nun? Parang mahirap lang tanggapin na ang taong mahal mo pa ang magiging dahilan kung bakit ka masasaktan. Yun na ata ang pinakamasakit na pwede kong maramdaman. Pero, what if, seryoso nga si Josh sa mga sinasabi niya?! Gusto ko ring maging Masaya. And the only way to to have that complete happiness is by leaving all my doubts behind. Napapikit ako. Napaluha.

449

―Zy, bakit na naman?‖ Pinunasan ko agad ang luha ko. ―Wala Josh. Kasi…‖ ―Alisin mo na ang pagdududa mo. Ang lahat ng pagdududa mo. Zyrene, seryoso ako sa mga sinasabi ko.‖ Huh?! Nababasa mo ba ang mga iniisip ko?!! ―Josh…‖ Tumawa siya ng mahina. ―Halata naman e...‖ tiningnan niya ako. ―…Zyrene, alam ko, ayaw mong masaktan. Kung may mananakit sayo, hindi ako yun…‖ Pinapakinggan ko lang siya. Habang tinititigan sa mata. ―…at pag kasama mo ako, walang mananakit sayo…‖ Tumulo na naman ang luha ko. Nah? A lakas talaga ng pull ng gravity sa luha ko pag kasama ko si Josh. Pinunasan niya iyon agad. Ngumiti ako. ―…hindi ako papayag na may mananakit sayo. Kahit sino…‖

450

Napaiyak ako lalo. He hugged me tighter. ―…kahit kanino, ipagtatanggol kita. Di na ako aalis sa tabi mo. Pangako.‖ “PANGAKO.” He said it. And I heard it clearly. ―Promise?‖ sabi ko. ―Promise.‖ Saying I love you Is not the words I want to hear from you

Now, I‘m singing.

It‟s not that I want you Not to say, but if you only knew

Tumigil ako sa pagkanta.

―O, bakit ka tumigil? Kanta pa.‖

451

―Pakinggan mo itong mabuti, OK? Para sayo ito.‖ ―Oo naman.‖

How easy it would be to show me how you feel More than words is all you have to do to make it real Then you wouldn‟t have to say that you love me Cos I‟d already know

Bago ko makanta yung next lines…Kinanta iyon ni Josh.

What would you do if my heart was torn in two More than words to show you feel That your love for me is real

Ok, now I‘m lending my ears to him. The thing that is supposedly siya ang gumagawa.

What would you say if I took those words away Then you couldn‟t make things new Just by saying I love you

―Tapos na.‖ ---Josh ―Nah? Hindi pa kaya. And bakit ikaw ang kumanta? I told you to listen.‖ ―Gusto kong marinig mo ang maganda kong boses. Gusto mo yun diba?‖ I laughed. Oh my. Ang yabang niya talaga. Hmmp. OK, fine, I really love hearing your voice. Lalo na pagkumakanta. ^___^

452

―Airoe. Ang hangin mo.‖ ―Gwapo naman. At totoo ang sinasabi ko. Aminin mo na.‖ ―Oo na.‖ ―Gusto ko lang gawin para sayo ang mga bagay na kaya ko namang gawin. Naiintindihan mo ba?‖ Kinda sweet. ―Of course Josh.‖ Ngumiti siya sa akin. CHAPTER 29 [CHANGES IN MY LIFE] Character: ALYANNA FERNANDEZ August 31, 2009 (Monday)

3:00pm. Walang teacher. Bonding time. Walang magawa kaya nagkakantahan nalang kami nila Karen and Glyra. Ok, silang dalawa lang talaga ang kumakanta.

I was not so happy being lonely living without you

Oopps. Bakit iyang kantang yan?! Pwede iba nalang?! SIYA na naman kasi ang naiisip ko.

453

So I prayed so hard for your love in my heart I needed you

Pinagdarasal ko nga. Pero, may bf na ako ngayon. Bf ko na si Darren. Gusto kong maging fair sa kanya. Pero, ayokong lokohin ang sarili ko. Si Daryll pa rin hanggang ngayon. At hindi ko alam kung hanggang kelan.

Then I looked up in the sky and I‟m thinking why oh why, These are all the many changes in my life

Napatingin nga ako sa langit habang kinakanta nila ang line na iyon.

Oo, marami nga talagang nagbago sa akin. Daryll, binago mo ako. Paano? Hindi ko alam.

After all the caring and the laughter, no one is like you

Naaalala ko. Super maalaga ka talaga. Kahit nung una mo pa lang akong nakilala. Hayy. Wala kang katulad. Ayy! Si Darren, mabait din naman. Pero, iba ka pa rin para sa akin.

I am not a preacher with a sermon, I‟m so in love with you

Hahaha! Inlove nga! Hindi na ito basta bastang pagkakagusto lang. Alam ko, lumevel up na. At lumilevel up pa. Kahit, hindi kita nakikita.

454

`Cause to live without your love like the sun that shines above Is the magic of the changes in my life

Hayy. Ano ba itong iniisip ko. Mahiya naman ako kay Darren. Tss. Puro nalang Daryll, Daryll, Daryll. Hindi ba ako nagsasawa? HINDI.

And I‟ll never forget your love

Kailangan ko pa bang sabihin yun? Well, hindi niya naman talaga ako minahal. Pero, kahit na, hindi ko pa rin siya makakalimutan.

You and I we were meant to be

Hahaha. Asa pa ako.

Sweet as rain falling from the sky You and I

Alyanna, walang Kayo. Hindi magkakaroon ng kayo. Ano ang meron ka ngayon? Si Darren. Dapat, maging fair ka sa kanya.

These are all the many changes in my life Listen to these words I want to give you on our love so true

455

Binabaling ko naman na ang antensyon ko kay Darren eh. Pero, mahirap ITO diktahan.

Don‟t forget I love you and I need you, I‟ll always be with you

Yan ang laging sinasabi ni Darren. Kaya nga nahihiya ako sa kanya. Kasi, hindi ko man lang iyon masuklian.

So just looked up in the sky and you‟ll find out why oh why These are all the many changes in my life

Nasabi na rin sa akin ni Darren na kung ano ang nararamdaman ko kay Daryll, yun rin ang nararamdaman niya sa akin. Ibig sabihin, nasasaktan ko siya.

Eeee! Mahirap naman kasing pilitin ang sarili kong magkagusto kay Darren kung si Daryll talaga ang gusto ko. Alam mo yun? ―Alyanna girl, susunduin ka ba ngayon ni Darren?‖---Karen Pambihira! Panira naman ng moment. Nagdday dream pa nga. Tss. ―Hindi ko alam. Bakit pala?‖ ―Sasabay kami ni Glyra pauwi, tapos magdate kayo pagkahatid sa amin.‖ ―Tumigil ka nga Karen.‖ ―Alam mo, may napapansin kami saiyo Alyanna.‖---Glyra

456

―Hah?‖ ―Ang cold mo kay Darren. Bf mo siya oh.‖---Karen ―Pinaparamdam niya namang mahal ka niya, pero ikaw, anong ginagawa mo? Tinitake for granted mo lang.‖---Glyra ―Ang sakit niyo namang magsalita. Hmmp!‖ Pero, parang totoo naman ang sinasabi nila. Hayy. NApapansin rin pala nila. ―Magpakatotoo ka kasi Alyanna girl. Kung ayaw mo sa kanya, sabihin mo na. Wag mo siyang paasahin sa wala.‖—Karen Alam niya naman yun eh! Sinagot ko siya para makalimutan ko si Daryll. Oo, alam ko, unfair yun para sa kanya, pero, may magagawa ba ako? Kahit anong gawin ko, si Daryll pa rin. Nagbabakasakali lang ako na baka matulungan ako ni Darren sa problema ko. ―Bakit mo ba sinagot si Darren? Gusto mo ba talaga siya?‖---Glyra Napatigil ako sa tanong na iyon. Yun nga ang problema, hindi ko siya gusto, pero kami. Hayy. ―Kung pinaglalaruan mo lang siya Alyanna girl, tigilan mo na yan.‖---Karen ―Hindi ko siya pinaglalaruan.‖ ―So, gusto mo talaga siya?‖ sabay nilang tanong. Hindi naman kasi alam nila Karen at Glyra na naging kami ni Darren kasi gusto niya. Gusto niya lang. Bakit ba kasi ako pumayag?! Hmmp! ―Oo.‖ Hala! Anong nasabi ko, Oo?! Ang tanong nila ay kung gusto ko si Darren, tapos Oo ang sinagot ko?! Mali! Hayy!

457

―Talaga?‖ lumapit siya sa akin. O___O ---ako Darren?! Narinig niya ang sinabi ko?! Malamang! Pero, hindi naman yun ganun e. Para kay Daryll ang Oo na iyon. TT___TT ―Ayiee! Ang sweet nila.‖ Sabi ni Karen nung hinawakan ni Darren ang kamay ko. Bakit ba kasi Oo ang sinagot ko? Nagsinungaling ako kay Karen at Glyra. Pati na rin kay Darren. Hayy. ―Darren, sasabay kami sa sasakyan mo ha?‖ ---Karen ―Karen! Ano ba? Mahiya ka nga.‖ ―Oks lang Alyanna. Hehe. Sabay kayo.‖---Darren ―Wag na nga lang. Gusto ata ni Alyanna girl na kayo lang. Ayiee!‖ ―Karen!!‖ Hindi ah! Pero, hindi ko yun pwedeng sabihin. ―Darren, kaw na ang bahala jan ha…‖ sabi ni Karen, tapos biglang tumingin sa akin. ―…at ikaw! Umayos ka.‖ Ha?!! Maayos naman ako ah? ―Oks. Ako na ang bahala sa kanya. Hindi ko siya pababayaan.‖ ―Buti pa ang bf mo alyanna girl, sweet! Maswerte ka sa kanya.‖

458

Alam ko. Mabait si Darren. Ramdam ko rin na gusto niya talaga ako. Pero, hindi ko pa kayang suklian yun. 4:00pm. Umalis na kami ni Darren. Di na pumasok yung teacher namin e. Hindi na nga sumama yung dalawa. Mga pasaway talaga. Hmmp! Pumunta kami ni Darren sa isang movie house. ―Nakakaiyak naman yan. Bakit yan ang pinanood natin?‖ sabi ko. ―Sorry. Mali ang napasukan natin. Dapat action movie ang panonoorin natin e.‖ ―Pero, ok naman. Nakakarelate ako. Hehe.‖ Oops! Bakit ko iyon sinabi?! Ang story kasi, about sa lihim na pag ibig. Parang yung nararamdaman ko kay Daryll. Pero, si Darren ang kasama ko. HAyy. Respeto Alyanna. Tss. ―Buti at nagustuhan mo.‖ Ngumiti lang siya. ―Totoo ba yung narinig ko kanina?‖ tanong ni Darren Ha? Alin? ―Hmm?‖ ―Yung sinabi mo Kayla Karen. Gusto mo na ba talaga ako?‖---Darren TT___TT Sorry Darren, mali ka ng iniisip. Si Daryll yung tinutukoy ko dun. Sasabihin ko na lang sa kanya na ‗Hindi. Hindi ikaw ang gusto ko.‘ Tss. Masakit naman yun para kay Darren. At hindi ko yun kayang gawin.

459

So, paninindigan ko ang nasabi ko kanina?! Lolokohin ko ang sarili ko?! Magsisinungaling ako kay Darren?! ―Oo.‖ HA?! Ano yun?! Tama ba ang sagot ko?! Ano ba ang tanong ni Darren?! “Gusto mo na ba talaga ako?” Tapos, Oo ang sagot ko?! PATAY! TT____TT ―Talaga?!!‖ nasabi niya ng malakas. Napatayo pa si Darren. ―Uyy! Maupo ka nga. May mga nanonood sa likod.‖ ―Sorry. Nagulat lang ako. Pero, totoo nga?!‖ TT_____TT May choice pa ba ako?! Ngayon pa ba ako hihindi?! Hayy. Ayokong umasa siya sa wala. Ayokong saktan si Darren. ―Oo, totoo. Darren, gus…to na kita.‖ Napaluha ako. Kasi…Hayy. TT___TT ― Matagal ko nang gustong marinig yan sayo Alyanna. Napasaya mo ako. Salamat.‖

460

6:00pm. Hinatid niya na ako pauwi. ―Sige, pasok ka na. Pahinga ka agad ha.‖ ―Ikaw talaga. Dito ka na kaya kumain? Wala kasi akong kasama ngayon eh.‖ ―Nasaan si Spencer? Sila daddy mo?‖ ―Wala sila kuya, mamaya pa yun uuwi.‖ ―Ganun ba? Tara, sama ka muna sa akin.‖ ―Ha?! Saan?!‖ O___O Pumunta kami sa kanila. Anong ginagawa namin dito?!! Anong gagawin ko dito?!! ―Tara, pasok ka. Ipapakilala kita sa family ko.‖ Nakangiting sabi ni Darren. What??!!! TT____TT ―Eeee! Bakit di mo sinabi agad na dito tayo pupunta?! NAhihiya ako Darren.‖ ―Hahaha. Basta, pumasok ka na.‖ Pumasok na kami. ―Oh, siya ba si Ate Alyanna kuya?‖ O____O HA? BAkit niya ako kilala?!! Kapatid ba siya ni Darren?!! Wala naman kasi siya ng nakkwento sa akin eh. ―Oo. Batiin mo siya Danica.‖

461

―Hello! Welcome ate Alyanna! Ang ganda mo pala talaga. Hehe.‖ Ha?!! BLUSH. ―Kaw muna ang bahala sa kanya Danica. Maghahanda lang ako ng makakain. Alyanna, maiwan ko muna kayo. MAbait naman yan, wag kang mag alala.‖ ―Ah….e. Sige.‖ Umalis na si Darren. Pumunta na sa kusina. ―Tara, dito ka ate. Mag usap muna tayo.‖ Tapos, hinila niya ako para maupo. Napangiti ako. ―Ako nga pala si Danica. Wag mo nang ipakilala ang sarili mo…‖ tumigil siya. Lumingon muna sa kinaroroonan ni Darren. ―…kasi, kilala na kita. Lagi kang kinikwento ni kuya sa amin. Hehe.‖ ―Sa inyo?!!‖ ―uh huh. Kilala ka na rin ni papa at ni mama. Gusto ka na nga nilang makilala sa personal eh. Hehe. Kaso, wala sila ngayon. Sayang nga.‖ O___O ---ako ―Girlfriend ka ni kuya diba?‖ ―Ha? Oo. Hehe.‖ ―Yehey! Gusto kita!‖ tapos, kinindatan niya ako. Napatawa ako.

462

―Nakakatuwa ka naman. Parehas kayong mabait ng kuya mo. Magkapatid nga kayo.‖ ―Hehe. May kalevel pa yan si kuya pagdating sa kabaitan.‖ ―Ha? Meron pa? Hehe. Sino naman?‖ ―Yung crush ko! Hahaha!‖ ―Hahaha. Ang bata mo pa para magkacrush.‖ ―16 na ako kaya ok lang. Hehe.‖ ―Hmm. Sabagay, pwede na. Oh, kwento mo yung about sa crush mo.‖ ―Bestfriend siya ni kuya.‖ O___O May bestfriend pala si Darren?!! Hindi ko yan alam ah. Hehe. ―Talaga?!! Sino naman?!‖ ―Ayy! Hindi pa pala nakkwento sayo ni kuya?! Si Kuya Dadha.‖ ―Ang cute naman ng name niya. Hehe. Gusto ko rin siyang makilala.‖ ―Naku wag! Sigurado, magkakacrush ka rin dun. Kay kuya ka na lang.‖ ―Hahaha. Naku, hindi yan mangyayari, mahal ka ang kuya mo.‖ Ha?!!! Ano na ba ang mga nasasabi ko. Tss. Bahala na nga. Hmmp! ―Ang sweet mo naman ate Alyanna. Bagay talaga kayo ni kuya.‖ ―Salamat. Nasaan pala yung bestfriend ni Darren?‖ ―Wala siya dito e. Namimiss ko na nga. Hehe.‖ ―Eh, alam niya ba na crush mo siya?!‖ ―Hindi. Nakababatang kapatid lang kasi ang tingin nun sa akin. Pero, OK lang yun. Basta, crush ko lang siya.‖ ―Hehe. Tama yan. Mag aral ka munang mabuti bago ang crush crush na yan.‖

463

―Opo!‖ nakangiti niyang sabi. ―Baka next year ko pa ulit siya makikita. Sa debut niya.‖ ―Ni Dadha?‖ Haha. Feeling close?! Ang cute kasi nung name eh. Dadha! ―Uh uh. Hehe. Pwede kang sumama sa amin ate!‖ ―Ako?! Naku, wag na lang. Hehe.‖ ―Ako ang bahala sayo. Sama ka ha? Sa August 13 pa naman yun, matagal pa. Hahahaha!‖ O______O ―August 13?!!!! Yun ang birthday niya?‖ ―uh uh. Bakit ate?!‖ ―Birthday ko rin yun eh.‖ ―Wow! Ang galing! Hahaha!‖ Tapos, niyaya na kami ni Darren na kumain. Pagkatapos kumain, nagkwentuhan ulit kami ni Danica. Puro about sa crush niya ang knikwento niya. Hehe. NAkakatuwa. Parang nacurious tuloy ako dun sa Dadha na yun, magkabirthday pa talaga kami. Hehe. Hinatid na ulit ako ni Darren sa bahay. ―Salamat sa araw na ito Darren ha. Napasaya mo ako. Hehe.‖ ―Ikinatutuwa kong malaman yan. Next time, meet my parents naman. Hehe.‖ ―Hmm. Sure! Mukhang mabait naman ang pamilya mo. Hehe. At nakakatuwa yung kapatid mo.‖ ―MAsyado lang talaga yung makwento. Hehe.‖

464

―Oo nga. Hmm. Oh, uwi ka na. Gabi na oh. Mag ingat ka.‖ ―Oks! Pwede pahug?‖ natawa ako sa tanong ni Darren. ―Ewan ko sayo! Haha.‖ Nilapitan ko siya at niyakap. ―Salamat Alyanna. I love you.‖ Hinalikan ko siya sa pisngi. Tapos umuwi na siya. Nagulat pa nga siya sa ginawa ko. Hehe. Gusto kong mas kilalanin pa si Darren. Gusto kong bigyan siya ng chance. Alam ko, deserve niya iyon. Gusto ko na ring maging Masaya. Gusto ko nang makalimot. CHAPTER 30 [THE WAY YOU LOOK TONIGHT] Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ September 5, 2009 (Saturday) Opening daw ng bar and resto nila Zyrene. Well, sinabihan niya ako na samahan siya. Sympre, hindi ako aayaw. Gusto ko rin siyang makasama no. Umaga pa lang, tinitext na niya ako kung makakapunta daw ba ako. Hindi ko nga nireplyan. Haha. Hindi rin ako nagpakita ngayong araw. Gusto ko lang mamiss niya ako. Masama ba?! 3:00pm. Pupunta ako sa mall. Bibili ako ng isusuot ko. Sa pagkakatanda ko, color red yung isusuot niya. Ako pa nga ang pinapili niya nun e. Nung pinapasok niya ako sa kwarto niya, nung akala ko…ano. Basta yun na yun. Nakakahiya e. Hahahaha! Ang bopols ko talaga minsan. Haha! Naglibot libot na ako sa mall. Naghahanap na ng maisusuot. Gusto ko, red rin. Para pair kami ni Zyrene. Hehe. Ang cute naman. Naiimagine ko na. Cute pa ang magsusuot. Saan ka pa?!! Hahahahaha! Ok… HANAP.

465

Pumasok ako sa isang bilihan ng damit. ―Miss, meron ba kayong Long sleeve na white?‖ ―Yes, sir.‖ ―E, pants na white?‖ ―Meron din po Sir.‖ ―Ayos! E, Red na suit?‖ ―Dito po tayo.‖ Yun, sinukat ko nga yung mga hiningi ko sa kanya. Sakto! Ang gwapo ko talaga. NAgpapicture pa sa akin yung sales lady. Biruin mo yun? Hihingan ko nga sana ng bayad. Pero, wag na lang. Mabait ako ngayon. Hahaha! Sunod kong hinanap, white na leather shoes. Anak ng! Ang hirap makahanap. Nagugutom na lang ako, wala pa rin. Tsk! Kakain nga muna ako. Pumunta na ako sa food court. Umorder ng pizza. Haha. Large size! Akin lang to! Walang epal! Nakakalahati na ako nang Makita ko siya. Oo, siya! Si zyrene! Aba, teka?!! Bakit may kasama siya?!! Ano to?!! Naglolokohan tayo?!! ANAK NG!! ―Zyrene!!‖ galit ako. TUmakbo siya palapit sa akin. Nakangiti. Ipaliwanag mo ang nakikita ko!!! ―Josh! I missed you!‖ sabay ang yakap sa akin.

466

―Ewan ko sayo.‖ Malamig kong sabi sa kanya. Ano ba?!! Nagseselos ako!! Ano?!! SINO YAN!!! PESTE! PESTE TALAGA. ―Josh, may problem ba? Huh? Tell me.‖ ―Naiinis ako. Ewan! Kakain na nga lang ako.‖ Umupo siya sa tabi ko habang kumakain ako. ―Josh, what‘s wrong?‖ Hindi na ako nagsasalita. Pwede ba Zyrene?!! Nanginginig na ako sa selos dito!! Kung magddate kayo, PWEDE WAG DITO!! Habang nakakapagpigil pa ako. UMALIS NA KAYO!! ―Josh…‖ ―Ano ba?!!!‖ ―If you want me to go, fine.‖ Tumayo na siya. Iniwan akong nakaupo. ANAK NG! Sige, umalis ka! Hindi na ako pupunta sa opening!!!!!!!! Nilingon ko siya. Sila pala. Peste! ―Syete!! Zyrene!! Hintay nga!!‖

467

Lumalakad na sila palayo. Hinabol ko sila. ―Hoy, ikaw! Tabi ka nga jan! Halika dito.‖ ―Josh, let me go.‖ ―NO!!!‖ Josh, relax!! Nasa mall ka, remember?!! KAHIT NA!!!!! ―Sino ba ito!‖ sabay turo sa lalaking kasama niya. O___O si boy at si Zyrene ―Ano ba!!!‖ ―Josh, your voice. Hinaan mo naman.‖ ―Fine!! Ano nga?!‖ ―BF.‖ Sagot ni zyrene ―BF???????? Paano ako????‖ Hinarap ko yung lalaking yun. ―Kelan pa?!!!!‖ ―Since birth.‖ Sabi nung lalaki. ANAK NG!! ANO?!!! Since birth na ano!!!!

468

―Zyrene!!! Ano ito!!! Paano?!!‖ ―Josh! He‘s Byronne Fritz.‖ ―Hindi ko tinatanong ang pangalan niya!!!‖ Susuntukin ko na sana siya. ―BF means, Byronne Fritz. Gets?‖ sabi nung lalaki. O____O ako Ano daw?!! Hindi ko magets!!!! Byronne Fritz. BF. Since birth. Ahhhhhhhh!!! Yun pala yun??!!!!! ANAK NG!!! Waaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhh!!!! Bakit ba kasi ang bopols ko!!! Gwapo nga, may pagka ano nga lang… SG. SLOW GETS. Hayyy!!! Pinagtatawanan ako nung mga nakakita ng mga pangyayari. Mall yun diba, maraming tao.

469

OK lang!!!! Bahala kayo!!! ―He‘s my cousin. Yung sumundo sa akin nun nung nagcontest tayo, remember?‖ Ah, Oo. Yung pakilala mo, BF mo?!! ANAK NG. Bakit kasi ganyan ang pangalan mo!!! ―Ganun pala. Sorry!‖ ―Ikaw naman kasi Josh. Di mo muna ako pinaexplain. Hmmp!‖ ―Sorry nga diba?‖ Lumakad na ako pabalik doon sa table na kinakainan ko. Kailangan ko bang mahiya sa ginawa ko?!! Tss. Kakain na lang ako. Nakaupo na ako. ―Josh…‖ Pagtingin ko sa tabi ko, andoon si Zyrene. ―Oh, bakit andito ka pa. Si BF, nasaan?‖ sabay subo ng pizza. ―Pinauna ko nang umuwi. Are you OK.‖ ―Sorry. Nagselos lang ako kanina. Syete naman kasi e. Dapat kasi, ipakilala mo agad ang kasama mo.‖ ―Did you gave me a chance to do it?‖

470

―Oo na. Sorry nga diba? Sabihan mo rin siya.‖ ―Ok lang yun. Don‘t worry. Are you coming?‖ ―Saan?‖ ―Opening na po mamaya.‖ ―Hindi…‖ ―Ah, OK. I thought you are going. Well, take your time.‖ Yumuko siya. Nakasimangot na. Hehe. Nakakatuwa ka talaga. Haha!! ―Hindi pa ako nakakabili ng sapatos. Yun ang gusto kong sabihin. Ano ba.‖ O____O Zyrene. ―So, pupunta ka?!!!‖ ―Aba syempre! Gusto ko, ikaw ang date ko mamayang gabi. Ako naman ang escort mo.‖ ―Thank you Josh!‖ Sinamahan niya akong bumili ng sapatos. Gusto niya ngang tingnan yung binili kong damit. Pero, sabi ko, mamaya nalang sa party. Hehe. Para surprise!! HAhahahahaha! Hinatid ko na siya sa kanila at umuwi na rin ako agad. Kailangan ko pang magpagwapo. Dapat yung gwapong gwapo talaga. ^______^ V 6:45pm. Ready na ako. Pumunta na ako agad sa bahay nila para sunduin si Zyrene. Yung kotse ang ginamit kong sasakyan. Para mas ayos! Alangan naman mag motor kami, masisira ang hair ko. Wew! Hahaha!

471

Sa labas ng bahay nila Zyrene… Nasa loob lang ako ng kotse. Tinawagan ko siya. Kkrrrriiiingg!! Kkrrrring!!

―Good evening Zyrene.‖ ―Good evening Josh!! Hehe.‖ ―Sorry. Hindi ako makakapunta. Tsk.‖ ―What?!!! Josh naman kasi e. Iiyak ako dito.‖ Naririnig ko nga. Halatang iiyak na siya. ―Hoy! Joke lang! andito na ako sa labas ng bahay ninyo. Hehe.‖ ―I hate you talaga! Hmmp! OK, I‘ll be there. Wait for me. I love you. Bye.‖ Binaba niya na yung phone. ―I love you too Zy.‖ Hinintay ko siya. Lumabas din siya agad. Nung hindi pa siya nakakalabas ng gate… Napatawa ako nang mahina.

472

―Ang ganda talaga. Hehe.‖ Lumapit agad siya sa akin. ―Josh, OK lang ba?‖ Ano ba, kailangan ko pa bang sagutin yan? Zyrene naman! Common Sense!! Tss! ―Tara, sakay ka na.‖ ―Ang gwapo mo. And same color pa ang damit natin. Hehe.‖ ―Kaya nga ito ang sinuot ko. Para pair tayo.‖ ―Really?! Wow. Thank you Josh!‖ ―Pacute! Hahaha.‖ 7:00 pm nung makarating kami doon. KINGDOM ROYALLE. ―Bakit yan ang pangalan?‖ ―Why? Hindi ba maganda?‖ ―Maganda.‖ ―Oh, e ano ang problema?‖ ―Wala. May Resto din kasi si Mama. Royal café ang pangalan. Hehe.‖ ―Wow. Nice!‖

473

―Pag may time, dadalhin kita doon.‖ ―Really?‖ ―Oo naman. Para makilala ka na nila mama. Hehe. Gusto mo ba yun?‖ ―Ofcourse.‖ Pumasok na kami sa loob. Maraming tao. 7:30pm, nag start na yung program. 8:30 na natapos. After nun, kainan na. Dun kami kumain ni Zyrene sa table sa tabi ng mini stage. ―Zy, sayaw tayo mamaya.‖ ―Haha. I‘ll try.‖ ―Bakit?! May gagawin ka?‖ ―Nope. Hindi ko lang alam kung marunong pa ako. Hehe.‖ ―Haha. Ako ang bahala sa iyo.‖ After naming kumain, nagkwentuhan muna kami. ―Josh…andito pala si…‖ ―Sino?‖ ―Ayun oh sa likod natin.‖ Ah, si Odyssey at si Kurt. Oh, tapos?!! ―Wag kang magwala dito huh. Don‘t ruin everything.‖

474

―Ano ka ba. Ok lang sa akin. Kasama naman kita. Yun ang mahalaga. Wala akong paki sa kanila.‖ ―Really?‖ ―Oo naman! Tara, sayaw na tayo. Ang ganda ng tugtog. Hehe.‖ Some day, when I‟m awfully low, ―Hehe. Ang galing mo palang sumayaw Josh.‖ ―Ako pa. Haha.‖ When the world is cold, ―Zy ang lamig no?‖ ―Yeah.‖ ―Payakap.‖ Nakita ko, napangiti siya. Syempre, napangiti rin ako. Niyakap niya nga ako. I will feel a glow just thinking of you ―Hulaan mo kung sinong iniisip ko ngayon.‖ ―Who? Ako?‖ ―Hindi.‖ ―I‘m sorry.‖ ―Si Zyrene. Hehe.‖

475

And the way you look tonight. Naramdaman ko yung pagpalo niya sa balikat ko. You‟re lovely, with your smile so warm “Ang ganda mo ngayon. Ngiti ka lang palagi.‖ ―Hmmp. Bola. Hehe.‖ And your cheeks so soft, Hinawakan ko ang pisngi niya. ―Why?‖ ―Wala. Gusto ko lang tingnan kung totoo ka talaga.‖ There is nothing for me but to love you, ―Zy, ako lang ha?‖ ―Huh?‖ ―Gusto ko, ako lang ang ANJAN.‖ And the way you look tonight. Tinitingnan niya lang ako. Nawiwierduhan siguro sa mga pinagsasasabi ko. Hehe.

476

With each word your tenderness grows, ―Mahal mo ba ako?‖ tanong ko. Hinigpitan niya ang yakap sa akin. ―Sobra.‖ Tearing my fears apart “Nakakawala naman yan ng takot.‖ ―Huh? Takot saan Josh?‖ ―Takot na baka isang araw, iwan mo ako.‖ “Basta wag mo akong bigyan ng dahilan, hindi ko iyon gagawin.‖ And that laugh that wrinkles your nose, Paano pag nalaman mo yung tungkol sa paggamit ko sayo sa pagpapaselos kay Odyssey, magagalit ka kaya? Maging dahilan kaya iyon para lumayo ka? Ayoko. Touches my foolish heart. “Zyrene, wag mo akong iwan ha?‖ ―Josh. Don‘t be like that. Nakakapanibago ka. Hehe.‖ Yes you‟re lovely, never, ever change

477

“Gusto ko, lagi ka lang ganyan. Nakangiti. Masaya.‖ ―Weird. Hehe.‖ Keep that breathless charm. “Seryoso nga kasi.‖ ―Nagsusungit ka na naman.‖ Won‟t you please arrange it? ―Basta, gawin mo.‖ ―Why?‖ „Cause I love you ―Kasi, mahal kita.” Hindi siya nakapagsalita sa sinbi ko. Just the way you look tonight. ―Hindi ka ba naniniwala zy?‖ Hindi pa rin siya nagsasalita. With each word your tenderness grows,

478

―zyrene? Sabi ko, mahal kita.‖ ―Narinig ko.‖ Tearing my fears apart ―Gusto ko lang ulitin mo. Baka kasi, nagkamali lang ako ng dinig.‖ And that laugh that wrinkles your nose, ―Mahal kita!!‖ sinigaw ko iyon. Pinagtinginan pa kami ng mga tao doon. E ano naman. Totoo naman yun e. ―Josh, naniniwala na ako.‖ Touches my foolish heart. “Wala ka bang sasabihin sa akin?‖ ―I love you too.‖ ―Hehe.‖ Yes you‟re lovely, never, ever change “Zy, yung bracelet mo, nasaan?‖ ―Here. Hindi ko ito winawala sa tingin ko.‖ Keep that breathless charm.

479

―May itatanong ako sayo. Pag Oo. Yakapin mo ako ng mahigpit. Pag hindi, iwan mo ako dito.‖ Tinitingnan niya lang ako sa mata. Won‟t you please arrange it? ―Pwede bang maging tayo na? Masyado bang mabilis? Sorry. Alam ko, sinabihan kita na liligawan muna kita. Pero zy, gusto ko lang makasiguro na akin ka. Baka kasi may mauna. Alam mo na. Ayoko lang mangyari yun. Yakapin mo ako ng mahigpit kung payag ka. Kung hindi….Please, pumayag ka na lang. Hindi na kita bibigyan ng choice. Gusto ko, pumayag ka na lang Zy. Please…‖ „Cause I love you ―Mahal kita.‖ Sumabay yung pagtulo ng luha ko sa sinabi ko. Just the way you look tonight. Bumitaw sa akin si Zyrene. Tumulo pa ang luha ko. Zy, yakapin mo ako. Please. Sabi ko, pumayag ka diba?! Zy, Ayaw mo ba? TT___TT ―Mahal kita Princess Zyrene Perez.‖ Sinabi ko iyon habang tinitingnan siya sa mata.

480

Seryoso ako sa sinabi ko. Totoo iyon. MAhal ko siya. Just the way you look tonight. Nabigla ako sa sunod niyang ginawa. Hinalikan niya ako. Tapos, yinakap ng mahigpit na mahigpit. Napaluha ulit ako. Nakakapeste. Hindi ko mapigilan ang luha ko. Ano ba ang ibig sabihin nun? Ang bopols ko talaga. Hayy! Darling ―Josh…‖ Just the way you look tonight. ―Alam mo na ang sagot ko sa tanong mo.‖ Napangiti ako sa sinabi niya. ―Salamat Zy. Ngayon, ako ay sayo at ikaw ay sa akin na lang. Tandaan mo yan. I love you Zy. Hindi mo ito pagsisisihan.‖

481

11:00 pm. Nasa labas kami ni Zyrene. Nag uusap. ―Josh…‖ ―Bakit?‖ ―Hindi lang ako makapaniwala na nangyayari talaga ito.‖ ―Hehe. Maniwala ka na. Zy?‖ ―Yes?!‖ ―Bakit ganun ka?‖ ―Huh?!‖ ―Tinakot mo ako. Natakot talaga ako.‖ Tiningnan niya lang ako. ―Akala ko, hindi ka papayag. Naiyak tuloy ako. Hehe. Peste.‖ ―Hindi ko kasi alam kung anong dapat kong gawin kanina. Binigla mo ako.‖ ―Sorry. Hindi ko na napigilan e.‖ ―I feel like, I‘m floating in air. Gusto kong sumigaw.‖ ―Bakit di mo ginawa?‖ ―Kasi, nawalan ako ng boses?‖ ―Baliw! Hahaha. Sana kasi, niyakap mo na lang ako agad.‖ ―I kissed you. It‘s 100 times more than a hug.‖ ―Haha! Chansing!‖ ―Something dictates me to do it. I don‘t know. It‘s weird.‖

482

―I love you.‖ ―Hey, it‘s out of our topic.‖ ―Gusto ko lang sabihin. Bakit ba. Hehe.‖ ―Fine. I love you Josh. I really do. Please, don‘t break my heart. Can you?‖ ―Zyrene, basta ibigay mo sa akin ang tiwala mo. Hindi kita sasaktan. Pangako!‖ ―Will this last for a year?‖ ―Hindi.‖ Nalungkot ata siya sa sagot ko. ―6 months?‖ ―Hindi rin.‖ Napayuko lang siya. Pero, nakasmile. ―A month?‖ ―Hahaha.‖ Hindi na talaga siya nakasmile. ―A week. Final guess.‖ ―Nakakainis ka talaga. Hindi mo ba alam ang word na FOREVER?‖ Napangiti lang siya. Sinampal niya ako ng mahina.

483

Nagpaalam muna siya na kukuha ng maiinom. Hehe. Magcecelebrate kami. Yun yun! Kami na eh! Hahaha! September 5. Naiwan lang ako sa labas. Nakatingin sa langit. ―Josh…‖ ―O, Zy…‖ BOOGSH. Hindi siya si Zyrene. ―Odyssey…‖ Nakita ko, lumuha siya. ―Kayo na ba?‖ tanong niya. ―Ah, Oo. Kanina lang.‖ ―Nakita ko nga. Nakakatuwa kayo.‖ Pero, mas lalong lumakas yung pag iyak niya. ―Odyssey, tama na.‖ ―Josh, mahal kita. Nasasaktan ako, kaya ako umiiyak.‖ ―Pero, may bf ka na. Kami na rin ni Zy.‖ ―Kahit na. Gusto ko lang sabihin sayo na, mahal kita.‖

484

―Kalimutan mo na lang ako.‖ ―Huhuhu.‖ Nilagay niya yung dalawang kamay niya sa mukha niya. ―Odyssey, ayokong saktan si Zy. Mahal ko siya.‖ ―Josh, paano naman ako? Mahal kita. Huhuhu.‖ ―Wag na.‖ ―Aalis lang ako pag sinabi mong wala ka na talagang nararamdaman sa akin kahit konti.‖ PESTE. ―Umuwi ka na. Magpahatid ka na kay Kurt.‖ ―Sabihin mo munang hindi mo na talaga ako mahal, lalayuan na kita.‖ Hindi ko pa yan kayang sabihin ngayon. Oo, mahal ko na si Zyrene. Pero, may nararamdaman pa rin ako sayo. ―Hindi yun ganun kadali.‖ Lumakad nalang ako palayo sa kanya. Papasok na sana ako sa loob nang… ―Zy…‖ Nakangiti lang siya. Pero, lumuluha.

485

―Hindi ko alam kung ano talaga ang paniniwalaan ko Josh.‖ Narinig niya yung pag uusap namin ni Odyssey. Syete talaga. ―Sorry Zy, kung nasaktan kita ngayon. Pero, walang magbabago, sayo pa rin ako. Hindi kita iiwan.‖ Yinakap ko siya. ―It‘s a relief na alam kong tayo na. But everytime na maaalala kong, minahal mo siya nang sobra sobra, Josh…hindi ko maiwasang hindi masaktan.‖ Ano ba ang dapat kong sabihin? WALA. Basta gagawin ko ang dapat kong gawin. Iiwasan ko si Odyssey kung kinakailangan. Wag ka lang masaktan Zyrene. ―Ssssh. Tama na. Mahal kita. Yan lang ang isipin mo.‖ CHAPTER 31 [TELL ME WHERE IT HURTS] Character: DARREN VALLES September 7, 2009 (Monday)

486

One week na ang nakalipas since aminin sa akin ni Alynna na gusto niya na rin ako. Una nga, hindi ako naniniwala. Pero, naisip ko, dapat maging Masaya na lang ako at paniwalaan yung sinabi niya. Kahit konting pagkagusto lang, oks na. Kesa naman ako lang ang may gusto sa kanya diba?! Nakakatawa nga e. Naging kami talaga?! Tss. Aaminin ko, nung una ko pa lang siyang nakita, crush ko na siya. MAganda eh. At mabait. Hehe. Kaso, lilipat na kami nun, so naisip ko, na baka hindi na kami magkita ulit. Pero, minsan, ang tadhana, kung maglaro, kakaiba . Yung lugar pala na nilipatan namin, dun din pala siya nakatira. Biruin mo yun?! Almost 5 minutes lang ang layo ng bahay nila sa amin. At nung August 13, 2009 nga, official na naging kami ni Alyanna. Actually birthday niya nun. Mag iisang buwan na rin pala kam i. Ako lang naman ang may gusto na maging kami e. Kasi, hindi niya naman talaga ako gusto. Iba ang gusto niya. Hindi niya naman sinasabi kung sino yun. At kahit sabihin niya rin, hindi ko naman siguro kilala. Pero, gusto niya na daw na makalimutan ang nararamdaman niya para sa taong iyon. Kaya inoffer ko ang sarili ko bilang isang panakip butas. Si Darren, ang dakilang panakip butas. Nakakatawa. Oo, nagmumukha akong tanga. Pero, Masaya ako na may nagagawa ako para sa kanya. Ganun ako e. Oks lang na ako ang masaktan, wag lang yung taong mahal ko. Naiinggit nga ako dun sa taong gusto ni Alyanna. Maswerte siya. Hindi niya lang alam kung gaano siya kaswerte. Sa halos araw araw na magkasama kami ni Alyanna mula nung magkita kami dito, lagi siyang umiiyak. Iniiyakan yung taong yun. At, masakit yun para sa akin. Bakit ba kasi, hindi ako Makita ni Alyanna? Andito naman ako, bakit siya pa rin ang hinahanap niya? Sana, ako nalang siya. Pero, mali. Gusto ko, magugustuhan ako ni Alyanna, hindi dahil, nakikita niya yung taong yun sa akin. Kundi dahil, ako si Darren. Pero, ngayon, mag iiba na ang lahat. Ngayon pa na gusto na rin ako ni Alyanna. Buburahin ko na yung nararamdaman niya para sa taong yun nang tuluyan. Papasayahin ko siya sa pamamagitan ng paggawa ng mga bagay na kaya ko. Hindi niya pagsisisihan ang pagpili niya sa akin. Ang pagbigay sa akin ng pagkakataong patunayan ang sarili ko. 12 pm.

487

Susunduin ko muna si Alyanna at ihahatid sa school niya bago ako pumanta sa shop. ISang bake shop. Gumagawa at nagbebenta kami ng cake. Hehe. Pagbaba ko… ―Kuya, uwian mo ako ng cake. Yung choco flavor! Sabihin mo kay mama ha? Thank you! Hehe.‖ ―Oks. Oh, bakit nga pala andito ka?! Wala ka bang pasok?‖ ―Wala po kuya. Ay! Pwede, sumama na lang ako kuya? Please? Please?‖ ―Baka manggulo ka lang dun e. Hehe.‖ ―Hindi kuya, promise! Sige na kuya.‖ ―Tara na nga. Susunduin ko pa si Alyanna.‖ Pumunta na kami agad Kayla Alyanna. Sakto palabas na rin siya ng bahay nila. ―O, Darren. Kanina ka pa?!‖ ―Hindi. Kararating lang namin.‖ Nagtaka ata siya sa sinabi ko. ―Hello Ate Alyanna! Hehe!‖ ―Ah! Ikaw pala ang kasama ni Darren.‖ ―Uh uh. Sino pa ba ate? Akala mo, may iba si kuya no. Naku, kuya, subukan mo lang. Aawayin talaga kita!‖ ―Hehe. Hindi mo na yan kailangang sabihin sa akin Danica. Kay Alyanna lang ako.‖ Tiningna ko si Alyanna. Nakangiti siya. ―Oo nga naman Danica. May tiwala ako kay Darren. Hehe.‖

488

―Kuya, dito muna si Ate Alyanna uupo sa tabi ko ha? May pag uusapan kami. Ate, tara, dito ka oh.‖ Binuksan na ni Danica yung pinto ng kotse at pinapasok na si Alyanna. Nagkatinginan pa kami ni Alyanna dun sa rear view mirror. Nginitian ko siya. Nakakatuwa talaga. Buti at nagkasundo silang dalawa agad. Nag usap nga sila. Pero, nagbubulungan lang kaya di ko iyon marinig. Hayaan ko na nga lang, girl talk eh. 12:25 pm. Nasa school na kami ni Alyanna. ―Ate, what time ang klase mo?‖ ―Ahm. 1 pm pa naman.‖ ―Kuya! Dito muna tayo, maaga pa naman e.‖ Actually, yan rin ang gusto kong sabihin. Naunahan mo lang ako. Hehe. ―Sige ba. Oks lang ba Alyanna?‖ ―Oo naman. Hehe. Teka, tawagin ko sila Karen at Glyra. Ipapakilala kita Danica.‖ ―Sure! ^_____^ v‖ Nagkwentuhan kaming 5 hanggang nag 1 pm. ―Alam niyo pa, takot pa yan sa ipis si kuya. Hahahahaha!‖

489

NAgtawanan silang apat. Tss. Kailangan ba talagang sabihin mo pa iyon Danica? ―Haha. NAkakatawa ka naman Darren. Ang gwapo mong tao, takot ka sa ipis?!‖ Nagtawanan ulit sila. Oh, fine. Nakakatawa nga talaga. ―Ganun talaga e. Hehe.‖ ―Tapos, eto pa…‖ tiningnan ko si Danica. Ano pa ba ang sasabihin mo? Pinapahiya mo naman ako e. Tss. ―…wag na nga lang. Parang kakainin na ako ni kuya. Haha.‖ Napatingin ako kay Alyanna. Tumatawa siya. ―Haha. Tama na nga. Ang sakit na ng tiyan ko. Hahaha.‖ ―Nakakatuwa ka naman Danica. Lagi kang dumalaw dito ha.‖ ―As you wish ate Karen. Hehe. Pag may chance, ipapakilala ko sa inyo ang bestfriend ni kuya!‖ ―Bestfriend?‖ tanong ni Glyra Tumango lang si Danica. ―Girl?!‖ tanong naman ni Karen ―Gwapo!‖ sabi ni Danica

490

―Gwapo?!!‖---Karen at Glyra ―Mas gwapo pa kay kuya! Hahaha!‖ Natawa ako sa sinabi ni Danica. ―Haha. Oo na. Palibhasa, crush mo. Isumbong kaya kita.‖ ―Kuya! Tumigil ka! Hindi na tayo bati sige ka.‖ Oks! Hindi na kita isusumbong. ―Sino naman?!‖ tanong ni Karen at Glyra ―Si Dadha.‖---Alyanna O___O --- ako, Karen at Glyra ―Oh, bakit ganyan kayo makatingin? Nakwento na kasi sa akin ni Danica kaya kilala ko siya. Hehe.‖ ―Aaaaah!!‖ ―Oh, mga ate. Anjan na ata ang teacher ninyo.‖ ―Oo nga. Oh, sige, pasok na kami.‖—Glyra ―Darren, Danica. Salamat sa paghatid. Hehe.‖----Alyanna ―Ate, susunduin ka pa namin mamaya. Diba kuya?‖ ―Ha?! Ah, Oo naman!‖ Hehe. Lahat ng gusto kong gawin, ikaw talaga ang nagsasabi huh? Good!

491

Pumayag naman si Alyanna sa gusto ni Danica, na gusto ko rin syempre. Hehe. Susunduin namin siya paglabasan nila. Pumunta na kami agad sa shop. Andun si mama at si papa. ―Pa, dadalhin ko dito si Alyanna mamaya. Oks lang po ba?‖ ―Aba syempre. Lahat ng kaibigan mo, welcome dito. Ano pa kaya kung girlfriend mo.‖ ―Oo nga Dar‘dar. Para naman makilala na namin si Alyanna.‖ Sabi ni mama.‖ ―Thanks ma!‖ sabay yakap kay mama ―Thanks pa!‖ yakap kay papa ―Oh, sige. Maiwan na muna namin kayo dito. May aasikasuhin muna kami ni mama niyo.‖ ―Dar, ikaw na muna ang bahala dito. Nica, behave.‖ ―Mama naman! Behave naman ako ah.‖ Nakasimangot na sabi ni Danica. Nagtawanan kami. ―Hehe. Opo ma. Ako na ang bahala kay Danica at sa lahat.‖ Umalis na sila mama. NAiwan kami ni Danica sa shop kasama yung mga crew namin. Maraming costumers kaya medyo naging busy. Mga 4:15 pm. Saka lang medyo naging libre. ―Nakakapagod naman pala dito kuya! Hayy!‖ ―Ganito talaga dito. KAya next time, sa bahay ka na lang. Hehe.‖ ―Boring! Ay kuya, kamusta na pala si Kuya Dadha? Di na siya nagrereply sa texts ko eh.‖ ―Hindi na talaga yun magrereply sayo.‖ ―Ha??!! Bakit naman?!!‖ nalungkot ata si Danica sa sinabi ko. ―Oh, eto. Nagbago kasi siya ng number. Hehe.‖ ―Haha! Yehey! Akin na kuya.‖ Napangiti nalang ako. 4:40 pm. Dumating na sila mama. Nagpaalam na kami ni Danica na susunduin na namin si alyanna. Pumunta na kami agad sa school.

492

―Sakto ang dating natin, labasan na nila.‖ ―Ate Alyanna! Ate Karen! Ate Glyra! Andito po kami!‖ sigaw ni Danica. ―Oh, may lakad kayo?‖ tanong ni Karen. ―Tayo! Tara, sakay na kayo bilis! Ate Karen at Ate Glyra, dito kayo sa back seat. Ate alyanna, doon ka po sa tabi ni kuya. Hehe.‖ Salamat Nica! Haha! ^___^ V Ayun, katabi ko nga si Alyanna. Yung tatlo naman nagkkwentuhan sa likod. ―Darren, saan nga pala tayo pupunta?‖ tanong ni Alyanna. ―Hehe. Secret.‖ ―Ikaw talaga. May ganyan ka na ngayon ah. Hehe.‖ ―Basta. Magugustuhan mo doon.‖ Sa shop… ―Ma! Pa! Andito na po kami! Kasama namin si Ate Alyanna!‖ ―Darren, andito ang parents mo?!!‖ Gulat na tanong ni Alyanna. ―Oo. Ipapakilala kita sa kanila. Hehe. Tara.‖ Tapos, hinawakan ko ang kamay niya. ―Alyanna, si mama nga pala.‖ ―Hello. Tita.‖ Nagbow siya. ―Hi. Alyanna. You‘re pretty.‖

493

―Hehe. Thank you po.‖ ―Eto naman si papa.‖ ―Hello po tito.‖ Nagbow ulit siya. ―Magandang hapon iha. Darren, maswerte ka.‖ ―Papa naman. Hehe. Alam ko naman yan.‖ ―Ayiee! Ang sweet!‖ sabi nung tatlo (Danica, Karen, Glyra) Nakita ko si Alyanna, napayuko. Namumula. Ang ganda niya talaga. Hehe. Napatawa ako ng mahina. ―Kayo talaga. Oh siya, pumunta na kayo doon sa table 5. Alyanna, wag kang mahiya sa amin ha.‖ ―Siya nga, welcome ka dito lagi.‖ ―E, kami po?!‖ sabi ni Karen ―Naman!‖ sabi ni papa. Nagtawanan kaming lahat. Kumain kami ng isang vanilla flavored cake. Favorite ko. Yipee! Hehe. Tapos, nagyaya si mama and papa na pumunta sa bahay. NAgkantahan kami. Lahat kami, nakakanta na. Maliban na lang kay Alyanna. ―Ate Alyanna, ikaw na oh!‖ sabi ni Danica. ―Ha?! Ah e. Hindi akko marunong kumanta. Hehe.‖ ―Marunong yan! Alyanna girl, go!‖ sabi ni Karen ―Karen!! Ikaw talaga.‖ ―Oo nga, marunong yan si Alyanna. NAhihiya lang siguro.‖ Sabi naman ni Glyra. ―Glyra!! Isa pa ito. Hmmp.‖

494

Hinawakan ko ang kamay ni alyanna. Magkatabi lang naman kasi kami sa upuan. ―Please? Para sa akin?‖ tiningnan niya ako. Ngumiti. ―Ok, fine.‖ ―Yehey!!‖ sabay sabay naming sigaw. At yun nga, kakanta siya. Nakangiti lang ako. Excited na marinig ang boses niya. Hehe.

Why is that sad look in your eyes Why are you crying?

Naalala ko tuloy nung una kitang Makita. Umiiyak.

Tell me now, tell me now Tell me, why you‟re feelin‟ this way

Tinanong kita kung bakit. Gusto lang kitang damayan Gusto kitang tulungan.

I hate to see you so down, oh baby!

Ayoko kong makitang ganun ka. Ayaw ko talaga.

495

Is it your heart Oh, that‟s breakin‟ all in pieces Makin‟ you cry Makin‟ you feel blue

Yun nga. Siya ang dahilan.

Is there anything that I can do

Kahit maging panakip butas ako. Oks lang. Pero, ngayon, hindi na naman diba? Gusto mo na ako.

Bakit mo ba kinahihiya ang boses mo? Maganda naman ah.

Napangiti ako.

Why don‟t you tell me where it hurts now, baby

Oo, sabihin mo lang. Andito lang ako palagi.

And I‟ll do my best to make it better

496

Gagawin ko talaga.

Yes, I‟ll do my best to make the tears all go away

Mahal kita eh. Mahal na mahal.

Just tell me where it hurts Now, tell me And I love you with a love so tender

Basta wag mong kalimutang andito lang ako. Andito na ako, kaya kalimutan mo na siya.

Oh and if you let me stay

Pwede ba yun? Ha?

I‟ll love all of the hurt away

Kasi, kahit nakikita mo akong malakas, nasasaktan rin ako. Nasasaktan ako Alyanna.

Where are all those tears coming from Why are they falling?

497

Saan nga ba? Tss. Kailangan pa bang itanong yan?

somebody, somebody, somebody leave your heart in the cold

Syempre, SIYA ang dahilan.

You just need somebody to hold on, baby (Give me a chance)

Nagpapasalamat ako na binigyan mo nga ako ng pagkakataon. At sisiguraduhin ko sayo, hinding hindi mo iyon pagsisisihan. Pangako.

To put back all the pieces

Nagagawa ko na naman diba? At ipagpapatuloy ko, hanggang sa mabuo, para maibigaymo na sa akin.

Take hold of your heart

Pag ako ang may hawak niyan, panigurado, hindi ka masasaktan.

498

Make it just like new There‟s so many things that I can do

Basta, hayaan mo akong ipakilala ang sarili ko. Ang mga bagay na pwede kong gawin. Marami akong kayang gawin…para sayo.

HAnggang natapos ang kanta niya, nakatitig lang ako sa kanya. Wala akong ibang iniisip kundi siya. Siya lang. Alyanna, I love you. CHAPTER 32 [ESPECIALLY FOR YOU] Character: ALYANNA FERNANDEZ September 7, 2009

Haha. NApasubo ako dun ah. Hindi naman talaga ako marunong kumanta eh. Pero, pinilit nila ako. Huhu. Pero, keri naman. Pinagbigyan ko rin kasi yung request ni Darren. Hehe. Tell me where it hurts. Bakit nga ba iyon ang kinanta ko? Hmm. Well, dedicated talaga iyon para kay Darren. ^_____^ V 7:00 pm. Kumain na kami. Andoon pa rin kami nila Karen at Glyra Kayla Darren. Hehe. Ang bait talaga ng pamilya ni Darren Nakakatuwa. Winiwelcome talaga nila kami. After naming kumain, nagkwentuhan muna kami nila Karen, Gly at Danica. Si, Darren, hindi ko alam e. May ginagawa ata. Gusto ko sanang tanungin si Danica, pero, nahihiya ako. Haha.

499

―Haha! May number na ako ni Kuya Dadha!‖ sabi ni Danica. Halatang tuwang tuwa siya. Hehe. ―Oh, talaga?!! Gwapo ba talaga yan?‖ tanong naman ni Karen. ―Aba! Oo! Oong oo! Haha. Parang artista! Grabe!‖ sabi naman ni Danica. Sus. Mas gwapo pa jan sa Dadha na yan si Daryll. Pustahan pa! Haha! ―Wow! Gusto ko siyang Makita!‖ ―Hoy Karen, maghunusdili ka nga. May bf ka noh.‖ Sabi ko. Para kasing ewan. Hmmp! ―Kaw talaga Alyanna. Gusto lang namin makipagkaibigan.‖ Sabi naman ni Glyra ―Oo nga Alyanna girl. Hmmp!‖ ―Fine.‖ ―Bakit, ikaw ba, ayaw mo siyang makilala?‖ tanong ni Karen ―Ha?! Ako?!‖ Hmm. Gusto rin syempre. Hehe. ―Kay Darren ka na lang. Haha.‖---Glyra ―Tatawagan ko si kuya Dadha!‖ ―Hihihi. Sige. Sige!‖ sabi ni Karen ―An g landi.‖ Sabi ko ―Tumigil ka nga jan Alyanna girl. Jan ka lang.‖

500

Kkrrrriiiingg!! Kkrrrring!!

Naririnig ko yung tunog ng cp ni Danica. Tatawagan niya daw si Dadha e. Hmm. Gusto ko naman sanang makigulo sa kanila. Gusto ko rin siyang makilala. Kabirthday ka kasi, kaya medyo, nacucurious ako. Hehe. Pero, nahihiya ako. Baka kung anong isipin nila. Lalo na ni Darren. Ee! Wala naman talaga e. Gusto ko lang siyang makilala. Makipagkaibigan. Masama ba? :‘( Bestfriend naman siya ni Darren diba? ―Kuya Dadha!........Oh, kilala mo ako?!........Hahaha! Ang galing mo talaga!........Namiss kita Kuya. Huhuhu……..Hehe. Joke lang. Kamusta ka na?..........Ee!!!! Namiss talaga kita kuya!‖ Tinakpan ni Danica yung phone niya. At tumili silang tatlo. O____O ako. Ok lang sila? ―Grabe! Ang ganda palang talaga ng boses niya Danica. Aaaaaaahhhh!‖ sabi ni Karen ―Huy! Karen! Para kang sira!‖ sabi ko sa kanya. ―Sssssshhhh! Wag kang maingay alyanna!‖ Ha?!! Ako pa pala ang maingay?!! O_____O

501

Kinausap ulit ni Danica si Dadha. Yung dalawa naman, pinagsisiksikan ang sarili para marinig yung sinasabi ni Dadha. Mga praning!! Pero, sa totoo lang…. …gusto ko ring marinig! Babae din ako tinatamaan ako sa mga ganyan. Alam mo yun? Yun nga! Hayy! ―Kuya Dha talaga!.........Opo. Sorry, e lumipat na kasi kami kaya hindi na kami nakapunta ni kuya Darren……‖ Nung birthday niya siguro yun. Na birthday ko rin. Hehe. Nakakatuwa talaga. Parang ang sayang ibalita sa kanya na magkabirthday kami! Haha. Hayy. Asa pa ako. ―…Next year! Debut mo na kuya, diba?!.....Oo, pupunta kami……..Hahahahaha! Opo!............ay wag na! Aawayin lang ako niyan…………Shin!!!!!‖ O________O ako Sa totoo lang hindi ko maintindihan ang sinasabi ni Danica. Ano daw? Shin?!!! Sino yun?!!! Akala ko ba, si Dadha ang kausap niya?!! Ayy, ewan! ―…ibigay mo na kasi kay kuya dha yung phone! Ayoko sayo!...............asa ka naman! Ang yabang mo talaga! Nakakainis ka! Hmmp! >_<‖ Tinakpan ulit ni Danica yung phone. ―Si Shin ang may hawak ng phone.‖ Sabi ni Danica.

502

Ok, hindi naman talaga ako ang sinasabihan niya, nakikiusyoso lang ako. Hmmp. ―Sino yun?‖ tanong naman ni Karen. ―Kapatid ni kuya dha.‖ ―…Shin naman kasi! Nasaan na si kuya dha!............Weh?!! Niloloko ma lang ako, alam ko……….Ewan ko sayo! Ibababa ko na nga lang!....................Hahahaha! Hay, salamat! Mabait ka rin pala minsan!........................Kuya Dadha! Yehey!‖ Napapangiti na lang ako. Hehe. Halatang halata na gustong gusto na kausapin ni Danica si Dadha. Crush niya daw eh. Haha. ―…Oo kuya! Pupunta talaga kami! Isasama ko pa yung gf ni kuya Darren.‖ Tiningnan ako ni Danica at nagsmile. O___________O ako Ha?!! Ako?!!! Teka! Anong pinag uusapan niyo at nasali ako jan?!!!! Huy! ―…kuya, may ipapakausap ako sayo.‖ Sino?!!! Ako?!! Wait! Napatayo ako sa kinauupuan ko. Lalapit na sana ako kay Danica. Pero, binigay niya yung cp kay Karen. BOOGSH. Akala ko, ako. Sorry naman. Haha! Naupo nalang ako ulit.

503

Kinausap rin siya ni Glyra. Tapos, ako na? Hindi naman nila ako niyayaya e. Ok, sige, kayo na. Kayo na lang. Hmmp. Magbabasa na nga lang ako ng magazine. Kainis kayo. Ee! Pero, patingin tingin pa rin ako sa kanila. Gusto ko lang naman makausap si Dadha. Wala lang. Para kasing…..ewan. Tumayo na lang ako at pumunta doon sa may bintana. Tumingin sa labas. Madilim. Sila Karen naman, ayun, ang ingay. Parang napapraning. Ganun ba talaga kaganda ang boses niya para pagkabaliwan ninyo nang ganyan?! Hay!! ―Grabe, ang ganda talaga ng boses mo. Lalo na pagkumakanta!‖ napalingon ako sa sinabi ni Karen. Kumanta siya?!! Hindi niyo man lang ako tinawag? Para narinig ko rin? Ang sama ninyo talaga. Hmmp! Andito ako oh? Pwedeng makisali?! ―Ate! Gusto mong makausap si kuya Dadha?!!‖ tanong ni Danica. Teka. Ako ba ang sinasabihan?!!! ―Girl! Tara na dito! Bilis! Hehehe. Grabe talaga. Eeeeeeee!‖ kilig na kilig na sabi ni Karen. KILIG. Hala. Bakit pati ako nakakaramdam ng ganito?!! Hindi ko mapigilang mapangiti. ^________________________^

504

Haha. Pinapakausap nila sa akin si Dadha. Sa wakas! Hawak ko na ang cp. Nanginginig ako. Pero, bakit?! EWAN! TIBOK. ―A….e. Hello?! Dadha?!‖ Feeling close talaga ako. Hehehe. KABA. ―Uhm. Hi. Kamusta ka?‖ TIBOK. TIBOK. Napahawak ako sa dibdib. Ang lakas lakas kasi ng tibok. Parang mahuhulog. Hayy! Bakit ba ganito? Lumakad ako palayo sa kanila. Gusto ko ng privacy?! HAha. ―Hoy! Saan ka pupunta girl? Dito ka lang!‖ sigaw ni Karen. Tuloy tuloy lang ako sa paglakad. Hindi ko pinansin yung tawag ni Karen. Hanggang eto nga, andito na ako sa labas ng bahay nila Darren.

505

―Ok lang ako. Ang ganda pala talaga ng boses mo.‖ Sabi ko. ―Hehe. Salamat. Ikaw ba yung girlfriend ni Darren?‖ ―Ahm. Oo. Ikaw naman yung bestfriend niya?‖ ―Yup. Tawagin mo na lang akong Dadha. Parang ang close kasi natin pag iyon ang tawag mo sa akin.‖ Natawa ako sa sinabi niya. Ako?!! Gusto niyang makaclose?!! Wow! ―Oo naman, Dha. Hehe. Tawagin mo na lang akong…‖ Hmm! Ano nga kaya? Hindi fair kung sasabihin ko ang totoo kong pangalan. For sure, nickname niya lang naman yung Dadha e. Masyado naman kasing common ang yanna. Pwede na kaya ang… ―L‘yan.‖ ―Ang cute naman. Kelan ka kaya maipapakilala sa akin ni Darren ng personal?‖ ―Ha? Hehe. Ewan. Pero, alam ko, magkikita rin tayo. Sigurado yan.‖ ―Sa, birthday ko, sama ka. Pupunta dito sila Darren eh.‖ ―Alam mo, magkabirthday tayo! Haha!‖ ―Talaga?! Wow!‖ ―Nagulat nga rin ako nung sinabi ni Danica eh. Hehe.‖ ―Oh, di mas lalong dapat kang sumama. Hihintayin kita.‖ Ano ba naman to. Hehe. Close na kami agad? Ang bait naman pala ng bestfriend ni Darren. Ang saya! ―Ha? Susubukan ko. Nakakainis. Wala man lang music dito.‖

506

Ok. Gusto ko lang talagang pakantahin siya? Sabi kasi ni Karen kanina, kumanta siya at maganda ang boses! Eeeeee!! Sana lang makuha niya ang sinabi ko. Hehe. Kung hindi….Well… ―Gusto mo, kumanta ako?‖ TIBOK. Hala. Nakuha niya nga ang gusto kong sabihin. ^_____________^ ―Hmm. Ok lang sayo?‖ Tumawa lang siya. Ano ba, nakakabaliw ka naman Dha. Hehe. TIBOK. TIBOK.

Especially for you

Oh, kumanta nga talaga siya. Napangiti ako. Maganda nga ang boses niya.

I wanna let you know what I was Going through

507

Daryll. Ahhhhhhh! Bakit siya na naman ang naiisip ko?

All the time we were apart I thought Of you

Eeeee!!! Erase! Erase! Erase! Ayoko na!

You were in my heart My love never changed I still feel the same

Pero, natatamaan ako sa kanta. Dha naman e! Bakit iyan pa?

―Uhm. L‘yan?‖ ―Oh? Bakit ka huminto? Sige lang, makikinig ako, Dha.‖ ―Hehe. OK. MAkinig ka lang.‖

Especially for you I wanna tell you I was feeling that Way too

508

Sino? Si Daryll? Gusto niya rin ako? Haha. HINDI!

And if dreams were wings, you Know I would have flown to you To be where you are No matter how far And now that I‟m next to you

Alyanna! Gumising ka nga! Si Darren. Si Darren na lang. Pwede ba?

No more dreaming about Tomorrow Forget the loneliness and the sorrow I‟ve got to say It‟s all because of you

Bakit ko ba kasi naalala pa si Daryll. Hayy. Ok na naman ako kay Darren ah? Dha, bakit pinaalala mo pa ulit? TT___TT

And now were back together, Together I wanna show you my heart is oh so true And all the love I have is Especially for you

509

Ok. Last na talaga ito. Last na talaga. Hayy.

Especially for you I wanna tell you, you mean all the world to me How I‟m certain that our love was Meant to be You changed my life You showed me the way And now I‟m next to you

Daryll, please. Ayoko na. Ayoko nang masaktan. Nang wala naman talagang dahilan. At, ano ba? Wala akong karapatang masaktan. Hmmp.

I‟ve waited long enough to find you I wanna put all the hurt behind you And I wanna bring out the love Inside you, oh and

Sorry Darren. Feeling ko tuloy, niloloko kita. Pero, hindi naman e. Hmm. Pero, parang. Ewan!

Now were back together, together I wanna show you my heart is oh so true And all the love I have is Especially for you

510

Basta, simula ngayon, Darren na lang. Darren, Darren, Darren.

You were in my heart My love never changed And now that I‟m next to you

TIBOK.

No more dreaming about Tomorrow Forget the loneliness and the Sorrow

TIBOK.

I‟ve got to say It‟s all because of you

TIBOK. ―Ang galing. Hehe.‖ Napapalakpak talaga ako. ―Uhm, Umiiyak ka ba?‖ ―Ha? Hindi ah.‖ ―Halata kasi sa boses mo eh.‖

511

Hinawakan ko ang mukha ko. May luha nga. Ha? Bakit ako umiiyak? Ano ba naman yan. Hmmp. ―Hindi. Malamig lang talaga dito sa labas. Hehe.‖ ―Kaw talaga. Wag ka kasi jan. Pumasok ka na. Yan tuloy, sinipon ka na.‖ ―Ok lang. Alam mo, may naalala ako sa kinanta mo.‖ ―Hmm. Pwedeng malaman kung sino? Kung Ok lang sayo.‖ OK. Namiss ko lang siya. Hmmp. ―Si Daryll.‖ TIBOK. TIBOK. ―Hello?! Dadha? Anjan ka pa ba?!‖ Pagtingin ko sa cp, lowbat na pala. Narinig niya pa kaya yung huli kong sinabi? “Si Daryll.” Naku! Baka isipin niya, binabaan ko siya. Hindi naman diba? Hindi pa rin ako pumasok. Andito lang ako sa labas. Nakatingin sa kawalan.

512

DARYLL. Ano ba? Sabing ayaw na kitang maalala. Erase! Erase! Erase! Si Dadha kasi e, medyo nakakainis.Ewan. Hmmp. TIBOK. Biglang naramdaman ko na may yumakap sa akin mula sa likod. ―Bakit andito ka? Malamig dito ah.‖ ―Nakausap ko yung bestfriend mo. Hehe.‖ ―Talaga? Hehe. Mabait yun. Sobrang bait nun.‖ ―Kaw talaga. Mabait ka rin naman ah. Hehe.‖ ―Wag kang magkagusto sa kanya ha?‖ Humarap ako sa kanya. Medyo nagulat ako sa sinabi niya. ―ano ka ba! Hehe. Para kang sira. Syempre, hindi.‖ ―Sorry. Pinapaalalahanan lang kita. Kung magkakagusto ka bukod sa akin, sa iba nalang, wag lang siya.‖ Ang weird ng mga pinagsasasabi mo! As if naman nuh. Pagdudahan ba naman ang bestfriend niya. Wala ka bang tiwala sa kanya? Sa akin? Hmmp. Well, kung makakagusto ako sa iba, actually, may gusto ako ngayon! Ayy, ano ba ito, harap harapang panloloko?!!

513

―Darren, ano ba yang pinagsasasabi mo. Tayo na diba?‖ ―Hehe. Oo nga. Kalimutan mo na lang ang mga sinabi ko. Wala yun.‖ Yinakap ko siya. ―I love you Alyanna.‖ ―I love you, Darren.‖ Di nga?!! Darren ba talaga o Daryll?!!

CHAPTER 33 [WHEN I SEE YOU SMILE] Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ September 12, 2009 (Saturday) Peste. Nasaan na ba si Zyrene? Ang tagal ko nang naghihintay ah! Kainis talaga!

514

Ginugulo ko na ang buhok ko. Anak ng! 4:00 pm. Wala pa siya. Sabi kong 2:00 pm diba?! Tinatawagan ko, naka off naman ang cp. Grrrrrr!!! Nakakainis talaga! Teka, baka may nangyari? Baka kung napano na siya? Bakit ba, hindi ko naisip agad iyon? Ank ng! Puntahan ko na nga sa bahay nila! ―Bakit kasi ang bopols ko. Lagi nalang galit ang pinapairal ko! Kaasar!‖ Nasa labas na ako ng mall nang… ―Josh! Hehe. Kararating mo lang?‖ O_____O Zyrene?!!! ―Hey! Any problem? Psst!‖ Tinatanong mo kung kararating ko lang?!!!!! ―OK KA LANG??????‖ ―Nah! You‘re shouting.‖ ―KASI PINAGHINTAY MO AKO NG DALAWANG ORAS!!!!!‖ ―What??‖ ―TWO HOURS!!!‖

515

―What are you talking about?‖ ―Sabi ko, pumunta ka ng two diba!!!‖ ―Sssssh! Don‘t shout.‖ ―DON‘T SHOUT?!!!!‖ ―Josh. Pinagtitinginan ka na ng mga tao. Minimize your voice.‖ ―Anak ng! zyrene naman kasi! Bakit ngayon ka lang?!! Tinitext kita, hindi ka nagrereply!! Hindi naman kita matawagan!! Ano bang pinaggagagawa mo, ha?!! Alam mo namang maikli ang pasensya ko!! Ayoko ng pinaghihintay!!‖ ―Hehehe.‖ Napakamot ako sa ulo. ―Ganyan lang?!! Dadaanin mo lang ako sa pagpapacute?!!! Ewan ko sayo!!!‖ Lumakad na ulit ako papasok sa mall. ―Josh, wait!‖ hinabol niya ako at kumapit sa braso ko. Nakangiti lang siya. Ahhhhhh! Naman kasi! Bakit ba kasi, gustong gusto mo akong nakikitang galit?!!! ―Ewan ko talaga sayo! Mag explain ka!‖ ―Ok, it‘s not my fault.‖ Napatigil ako sa sinabi niya. So, kaninong kasalanan?!!! Sa akin?!!!! ―Mamaya ka na magsalita! Kakain muna tayo! Tara na!‖

516

Pumasok na kami sa isang kainan. Umorder agad kami ng makakain. ―Look. Read this.‖ Ano ba yan?!!! May pinabasa siya sa akin sa cp niya. From My PRINCE: 1:00pm Pssst!Sa mall tayo mamaya ha. Dating place lang. 4:00 pm! Wag kang malate! I love you, Zy.

BASAG.

So, ako lang ang nagpahintay sa sarili ko? Nag hintay ako sa wala?

BOPOLS.

―Galit ka pa ba Josh?‖ ―Bakit kasi hindi ka nagrereply sa mga text ko?!‖ ―I‘m sorry. Ngayon ko lang kasi binuksan ang phone ko. Nalowbat kasi kanina.‖ ―Kumain ka na lang.‖

517

Bakit ba, lagi akong napapahiya kay Zyrene? Hayy Naku!!! Ok, kasalanan ko. Malay ko ba, na 4 pala ang natext ko?!! E, alas dos ang nasa isip ko e. Peste. ―Hmm. You‘re not in your mood. You want to go home na lang?‖ Hindi na naman ako galit sayo Zy. Naaasar lang ako sa sarili ko. Aaaaaaaaaaaaaahhh!! OK, Josh, smile. Smile. SMILE! SMIIIILLLLEEEE!!!! ^____________^ ―Hahahaha! Ano ka ba! Ok lang ako oh! Joke lang yung kanina! Hindi naman talaga ako nagalit. Hehe. Actually, kararating ko lang talaga. Hehe.‖ Naghintay naman talaga ako ng 2 oras! Gusto ko lang lusutan ang pagkabopols ko. OK?!! ―What?!! Nah! Lagi mo na lang akong binibiro Josh. Hmmp. Nakakatampo ka na.‖ ―Ito naman. Sorry na. Huy. Galit ka ba?‖ Umiling lang siya. Weh?!! Nilapit ko pa ang sarili ko sa kanya. Kinakalabit ko siya sa balikat. KALABIT.

518

KALABIT. ―What?‖ sabi niyang nakayuko. ―Galit ka?‖ tiningnan ko siya sa mata habang nakayuko siya. Mahirap yun ah! Iniwas niya na naman ang tingin niya. Ok, galit nga siya. Ayy, nagtatampo lang siguro. Humiga ako sa hita niya. ―Tumayo ka nga jan Josh. Para kang bata.‖ ―Kiss muna. Hehe.‖ ―Para kang sira. Hehe. Tumayo ka na jan.‖ ―Oh, kitams! Ang ganda mo pagnakasmile?‖ ―Hmmp.‖ Tapos, sumimangot ulit. Ano ba ang problema nito? Hay naku! ―Oh, ikaw ata ang masungit ngayon? Nahahawa ka na sa akin. Hehehe.‖ ―Nah. No way! Mas malala ka pa rin nuh.‖ ―I love you!‖ ―Ee! Lagi mong sinisingit yan sa usapan. Nagugulat ako.‖ ―alam ko namang, iyan ang gamot sa galit mo. Diba? Hehe.‖ ―Hahaha. You know me na talaga. I love you Josh.‖ ―ako pa! At sa halos araw araw nating pagsasama, hindi ko pa ba iyan malalaman?‖ ―Oh, fine. Panalo ka na. Hmmp.‖

519

Tumayo na ako. Umayos na sa pagkakaupo. ―Pakiss.‖ Hinalikan ko siya sa cheeks. Pinalo niya ako sa braso. Haha. Ayaw mo? Ayaw mo? Nagpapatawa ka ba? Hahaha! ―Ikaw talaga Josh. Pasaway ka talaga.‖ ―Ok lang sa akin kung ikikiss mo rin ako.‖ ―Nah!‖ ―Ok, di ako na lang ang gagawa para sayo. Pakiss ulit.‖ KISS. Tumayo na ako at lumakad palabas ng food court. Nakangiti. Nilingon ko si Zyrene, nakaupo pa rin. Hindi makaget over? Hahaha! Tumigil muna ako sandali. ―Hoy! Zy! Tara na! Ano? Jan ka na titira?‖ ―Josh talaga! Ee! Wait for me.‖ Patakbo niya akong nilapitan. ―Akin na.‖ ―Huh?!‖ ―Ang kamay mo.‖ ―Why?‖ ―Hahaha. Alam mo, nakakatawa ka talaga minsan. Hay naku.‖

520

Hinawakan ko ang kamay niya . PArang ewan kasi e. Tinitanong pa ba yun?! Tsk!! ―I love you Josh.‖ Pisil lang sa ilong niya ang sagot ko sa kanyang sinabi. Haha. Nung makababa na kami sa ground floor, nakita namin sila Alfred. ―Dude! Ano, saan kayo?!‖ bati ko sa kanila. ―Game center sana pare.‖ Sabi naman ni Lorenz ―E, kayo?!‖ tanong naman ni Yuri. ―Kahit saan. MAglalakad lakad lang.‖ sagot ko naman. ―Ayos ha! Haha.‖---Roehann ―NAkakaselos ka naman Princess. Ikaw na lang lagi ang kasama ni papa Joshua. HAhahaha.‖ Dugtong pa ni Roehann Nagtawanan silang lahat sa sinabi ni Roehann. Ok, tumawa rin ako. ―Hahaha! Loko ka talaga! O, di, tara. Sama nalang kayo sa amin.‖ Sabi ko. ―Ha?!!‖ sabi nung apat. (Roehann, Yuri, Alfred, Lorenz) ―O, bakit?!‖ tanong ko naman. Ano bang problema nila?!! ―Seryoso ka?!!‖ sabay sabay na naman nilang tanong.

521

―Anak ng! Kung ayaw ninyo, di wag! Hindi ko kayo pipilitin.‖ ―Gusto namin syempre!‖ sabay sabay na naman sila. Anak ng! MAgkakarugtong ba ang mga bituka ninyo?!! ―Zyrene, OK lang ba?!‖ tanong ko sa kanya. ―Ofcourse. Para naman madgdagan ang mga kaibigan ko. Hehe.‖---Zyrene. ―Marami ka namang kaibigan ah?!‖ tanong ko. ―I mean sa school. 2 palang kasi ang kumakausap sa akin eh. Hehe.‖ ―Talaga?!!!!!!‖ ―NAgtaka ka pa Josh. E, alam mo namang takot sayo ang mga tao sa school. KAya hindi malapit lapitan si Princess.‖---Lorenz ―Oo nga pare. Hehe. At lagi mo siyang kasama, as if naman.‖ Sabi naman ni Alfred. ―Ako yung isa diba?! Tapos, sino pa?!‖ tanong ko. Tiningnan ni Zyrene si Alfred. Si Alfred?!!!! ―Si Alfred.‖ Sabi ni Zyrene. Si Alfred nga! Peste. Kumukulo na naman ang dugo ko sa narinig ko! Josh, relax. Relax. RELAX!

522

―Oh, wag ninyo akong tingnan ng ganyan. Parang makakapatay ang mga tingin ninyo ah. Hintay lang.‖ sabi ni Alfred Hinigpitan ko lang ang hawak sa kamay ni Zyrene. Tiningnan niya ako. SELOS. Sorry, seloso talaga ako. ―Hanep pare! Nakausap mo na pala si Princess! Ang galling ah. Haha.‖---Roehann. ―Nung iniwan siya ni Josh sa rooftop.‖---Alfred Iniwan?!! Ko?!! Kelan yun?!! ―Yung magkasama kayong umalis ni Odyssey. Yun yun.‖ Ah, yun pala. Pero, pwede, wag mo na munang ipaalala ngayon?! Kasama ko si Zyrene oh!! Tiningnan ko si Zyrene. Psst! OK ka lang?!! ―Pero, wag kang mag alala. Sinamahan ko lang naman siya eh. Umiiyak kasi.‖ Sabi pa ni Alfred. ―Alfred…‖ sabi ni Zyrene. Parang ayaw ipatuloy kay Alfred ang kwento. ―Ay, sorry. Basta yun lang yun. Buti nga ngayon, ayos na kayo.‖---Alfred ―Kami na.‖ sabi ko.

523

O____________O ---- silang apat. ―kelan pa?!!‖ tanong nilang apat. ―September 5.‖ ―Talaga??!!!!‖ ―Para kayong mga ewan! Basta, kami na! Narinig ninyo?!‖ tapos, tumingin naman ako sa likod ko. ―…kayo, narinig ninyo ba?!! Kami na!‖ ―Josh…‖ saway ni Zyrene. ―Oh, bakit?! Gusto ko lang ipagsigawan na…‖ ―Na?!!!‖ sabay sabay nilang tanong ―MAHAL KITA!!!!‖ sinigaw ko iyon nang malakas na malakas. BAsag yung mga ilaw. Tsk! BAbayaran ko pa tuloy. Hahaha. JOKE LANG!!! BAsta sinigaw ko iyon ng malakas. NAghiyawan ang mga taong nakarinig. Ayiiiieeeee! HAhahaha. Parang mga ewan. ―Walang hiya ka talaga Josh.‖ Sabi ni Roehann. ―Ano?! PAkiulit nga ang sinabi mo?!‖ ―Ha?! A..e. Ang ibig kong sabihin, wala kang hiya?!‖ Nagtawanan kami. ―Hahahaha! Loko ka talaga! Tara na nga.‖ Sumakay na kami ni Zyrene sa motor ko. Yung Apat naman, sa kotse nila Yuri. Pupunta kami sa KINGDOM ROYALLE. Oo, yung resto nga nila Zyrene.

524

Pagdating naming doon, pumwesto agad kami sa isang table. Good for 6 syempre. ―Zy, bakit wala pang masyadong tao rito?!‖ tanong ko. ―Nah?! I dunno. Maybe, bagong bukas pa lang kasi. Hehe.‖ May mga instruments sa mini stage, pero, walang live band na tutugtog. NAgpplay lang sila ng music para pangbackground. ―Dude! May naisip ako!‖ sabi ko sa kanila. Lumabas na kami sa office ni tita Zandra. Mommy ni Zyrene. Kinausap ko kasi siya. ―Josh, seryoso ka ba?!‖ ―Mukha ba akong hindi seryoso?!‖ ―I dunno!‖ ―Seryoso nga kasi. Every Sarturday lang naman e. Hehe.‖ ―Ok lang kaya Kayla Alfred?!‖ ―Ano ka ba. Ako na ang bahala sa kanila.‖ Tapos, kinindatan ko siya. Bumalik na kami agad doon sa table namin. ―Dude. Tutugtog tayo.‖ ―Ha?!!!‖ yung apat. ―BAtukan ko kaya kayo isa isa! Ang sabi ko, tutugtog tayo!‖ ―Saan?!!‖ sabay sabay na naman sila.

525

―Dito.‖ ―Dito?!!!‖ sila na naman ―Hindi! Doon sa stage! Ano ba kayo!‖ ―Kelan magsisimula?!!‖ ok, silang apat na naman ―Ngayon.‖ ―Ngayon?!!!‖ gulat nilang sabi. ―Anak ng! PAulit ulit??!‖ ―Araw araw?!!!‖ yung 4. ―Sabado lang.‖ ―Sabado?!!!!‖ sila na naman. Peste! Lahat ba ng sasabihin ninyo, magkakasabay?!! Napatayo na ako sa kinauupuan ko. Anak ng! NAiinis na ako sa inyo ha! ―Ayaw niyo ba o gusto?!!‖ ―Gusto!‖ sabay sabay nilang sabi ―Yun naman pala e!‖ sabi ko. ―Yun naman pala e!‖ inulit nila yung sinabi ko. Nagtawanan kaming anim. Ok, iniinis lang talaga nila ako. Palibhasa, madali akong mainis. ―Anong kanta?‖ tanong ni Yuri

526

―When I see you smile.‖ Sabi ko naman. Tapos, tiningnan ko si Zyrene. As usual, nakasmile. HAhaha! Para sayo ito! ―Pare, di pa natin iyan natutugtog. Baka di natin kayanin.‖ Sabi ni Lorenz ―Oo nga naman pare. Iba nalang kaya.‖ Sabi naman ni Alfred. ―E, yun nga ang gusto ko.‖ ―Alfred, alam mo ba ang chords nun?‖ tanong ni Roehann ―Hindi e.‖ ―Ikaw Yuri?‖ ―Hmm.‖ Tapos, umiiling iling ―Lorenz?!‖ ―Hindi rin e.‖ ―Hahaha! Ano na?! Ako, hindi ninyo ba tatanungin?‖ ---Roehann ―Bakit? Alam mo ba?!‖ tanong ko ―Sorry. Hindi rin e. Hehe.‖ Binatukan ko nga! Anak ng! Nagagawa pang magbiro e. Peste. ―Kapain niyo na kasi!‖ utos ko sa kanila. ―Ikaw nalang kaya Josh!‖ sabi na naman nilang apat. Pagbuhol buhulin ko kaya ang mga bituka ninyo?!!!! ―Anak ng! Oo na! Ako na.‖ Ayun. Eto, andito ako sa likod ng resto. Ako nga ang kumapa sa chords nun. Peste. Nakakapagod. Pero, kaya naman. Ako naman ang may gusto nito e.

527

After 15 minutes. Bumalik na ako dun sa table namin. ―Oh, eto. Praktisin niyo na. Bilis! Doon kayo sa likod. 10 minutes lang ha.‖ ―Ok!‖ Kinuha ko yung headset ko. Pinakinggan yung kanta. Ng paulit ulit. After 15 minutes, bumalik na yung apat. ―Pare, ok na.‖ sabi ni Lorenz ―Late kayo ng 5 minutes.‖ Sabi ko naman. ―Hahaha! Pare naman! Kulang pa nga ang 15 minutes na praktis e.‖ sabi naman ni Roehann. ―Hindi ninyo kaya?!!‖ ―Kaya!‖ ―Yun naman pala e! Roehann, pasok ka sa intro, pero light rhythm lang. Saka ka na magwala pagdating ng chorus.‖ ―Ok boss!‖ ―Alfred at Yuri, papasok kayo pag nagrefrain na. Yung , Sometimes I wanna give up I wanna give in. Dun sa part na yun.‖ ―Ok!‖---Alfred at Yuri ―Lorenz, simula intro, magpiano ka na. Hanggang matapos.‖ ―Ok ok.‖---Lorenz ―Gagawin nating lovesong yung kanta sa una. Pero, pagdating ng chorus, mellow rock na. Hanggang matapos.‖ ―Ok!‖ sabi nilang apat. Tiningnan ko si Zyrene. Tahimik lang siya, pinagmamasdan kami. Naghihintay lang sa susunod naming gagawin. Tumayo na ako at pumuntang stage.

528

―Magandang gabi sa lahat. Ako si Prince Joshua. Kasama ko ang banda kong RoYAL PRINCE. Tutugtugan namin kayo maya maya. Salamat!‖ tapos, bumaba na ako agad. Nagsigawan ang mga tao. Hindi pa kami kakanta! Mamaya pa! ―Tara na kayo sa likod. Magreaready na tayo.‖ Nauna na yung apat na pumunta sa likod. ―Zyrene, ok ka lang ba?‖ Napansin ko kasi, kanina pa siya hindi umiimik. ―Hehe. I‘m fine. Hmm. Good luck Josh.‖ Tapos niyakap niya ako. Sumunod na rin kami Kayla Alfred sa likod. ―Pare, kinakabahan ako. Hindi ko alam ang lead nun e.‖ bungad sa akin ni Alfred. ―Anak ng! Wag ka namang magkalat ngayon. Sige, iistrum mo na lang. Ako na ang bahala sa paglealead. Ikaw Yuri, ok na sa bass?!‖ ― Ok na pare.‖ ―Yung piano, Lorenz?!‖ ―Ayos lang boss.‖ ―Hoy, Roehann. Yung pagddrum mo ha. Simula sa chorus ka lang pwedeng magwala.‖ ―Hahahaha! Okie dokie!‖

529

7:30 pm. ―Tara na, start na tayo.‖ Bumalik na kami sa loob. O________O kaming anim Waaaaaaaaaaahhh! Bakit ganito?!!! Dumami ang tao?!!!! ―Pare! Trumiple ata yung audience natin ah.‖ Sabi ni Alfred. ―Ang lakas talaga ng hatak mo Josh! Idol!‖ sabi naman ni Roehann ―Ako pa!‖ Pero, sa totoo niyan, nagulat talaga ako. Bigla tuloy akong kinabahan. Peste. ―Wala ng atrasan to.‖ Sabi naman ni Yuri. ―Zy, dito ka lang muna ha?! Babalik ako agad.‖ Yinakap ko siya. ―I love you.‖ Binulong ko sa kanya. Umakyat na kami sa stage. Nagsigawan na yung mga tao. Ang ingay ninyo!!

530

Roehann—drums Yuri—Bass guitar Alfred—Acoustic guitar Lorenz—piano Ako, lead guitar. At microphone! Peste. Sana, magawa namin ito! Inayos ko na yung mike sa stand. ―Salamat sa mga nandito para makinig…‖ Mas lalong lumakas ang sigawan sa loob. Hahaha! Ano ba, hindi pa tapos ang sinasabi ko! ―…at para sa taong pinag aalayan ko ng kantang ito…‖ Tiningnan ko si Zyrene. ―…making ka. Makinig kang mabuti.‖ Ngumiti siya. Tss. Ang nakakapesteng ngiti. Haha! Nag umpisa na kami. Habang nag iintro si Lorenz sa piano, napapikit ako.

531

ZYRENE. Yun ang unang pumasok sa isip ko. Shoot! Para sayo talaga ang kantang ito. ^_______________________^ V

Sometimes I wonder How I‟d ever make it through,

Nagpalakpakan ang mga tao.

Dapat lang.

Through this world without having you I just wouldn‟t have a clue

Ako naman, tinitingnan ko lang si Zyrene. Umiiyak. Umiiyak? Medyo, napakunot ang noo ko. Bakit?!! Mali ba ang lyrics ko?!!

„Cause sometimes it seems Like this world‟s closing in on me,

532

Patuloy lang ako sa pagkanta. Siya naman, patuloy lang sa pag luha. Peste.

And there‟s no way of breaking free

Sabi ko, makinig ka, hindi umiyak. Tss.

And then I see you reach for me

―Tigil.‖ Utos ko.

Tumigil ako sa pagkanta. Tumigil rin sila sa pag tugtog. Nagsimulang magbulung bulungan ang mga tao sa loob.

―Pare, bakit?‖ tanong ni Alfred ng mahina.

Hindi ko iyon sinagot. Bumaba na ako ng stage.

Nilapitan ko si Zyrene.

O_________O ---eto lang ang reaksyon niya, pero, lumuluha pa rin.

533

―Bakit ka ba umiiyak?!‖ ―Josh…I‘m sorry.‖ ―Wag kang umiyak. Naaapektuhan ako.‖

Oo. Hindi ako makapagconcentrate kasi, nakikita ko siyang umiiyak.

―I‘m sorry. I‘m sorry. I can‘t help it.‖ Lalong lumalakas yung pag iyak niya.

Anak ng---

―Tama na, ok?! Ayokong nakikita kang umiiyak. Kaya, tumahan ka na. Please?‖

Pinunasan ko ang luha niya. Sinundan niya rin iyon ng punas. Ngumiti na siya.

―Ok na ako Josh. Masaya lang ako, you know. Hehe.‖ ―Syete naman kasi e. Itutuloy ko pa ba ang kanta?!‖ ―Will you?! Para sa akin.‖

534

Napatawa ako ng mahina. Para sayo?! Para sayo naman talaga e.

―Sige. Pero, sa isang kundisyon.‖ ―Ano yun?!!‖ ―Samahan mo ako sa stage.‖

Hindi ko na siya pinagsalita. Baka umayaw pa siya e. Hinila ko siya papuntang stage.

Nung nasa stage na kami, nagsimula na namang maghiyawan ang mga tao. Para talagang mga sira. Hayy. Tss.

―Pasensya na kayo sa aberya. Pero, susulitin ko pa rin ang pakikinig ninyo. Lalo pa…‖

Hinarap ko si Zyrene.

―…katabi kita.‖

―Yun oh! Hahaha!‖

535

―Ang cheesy naman! Yoohoo!‖ ―Bagay talaga kayo!‖ ―Prince and Princess!!‖

FOREVER.

Tumugtog na kami ulit. Pero, sa refrain na magsisimula. Medyo may pagkarock na yung kinakanta namin.

Sometimes I wanna give up I wanna give in, I wanna quit the fight

Hindi ah. Hindi pa sumasagi sa isip ko ang sumuko. Lalo na sayo zyrene. Hindi ko iyon gagawin.

And then I see you, baby And everything‟s alright, everything‟s alright

Kasi, Makita lang kita, lumalakas ako. Ikaw ang nagbibigay lakas sa skin. Makita lang kita, OK na.

536

When I see you smile I can face the world, oh oh, you know I can do anything

Lalo na ang mga ngiting iyan. Peste. Oo, alam ko, cute rin ako pag nakasmile. Pero, pag ikaw na ang gumagawa nun, Peste talaga.

When I see you smile I see a ray of light, oh oh, I see it shining right through the rain

Alam mo yun? Kahit galit na ako, nakangiti ka pa rin? Bakit nga ba?! Hay naku Zyrene, kakaiba ka talaga.

When I see you smile Oh yeah, baby when I see you smile at me

O, ayan na naman, nakangiti ka na naman. Hehe. Halikan kita jan e. Hmmp!

Baby there‟s nothing in this world that could ever do What a touch of your hand can do It‟s like nothing that I ever knew

Basta zy, pasasayahin kita. Gagawin ko ang lahat, mapasaya ka lang. Gusto ko rin na maging Masaya. Paano? Hayaan mo lang akong, mahalin ka. Yun lang, Masaya na ako.

537

And when the rain is falling I don‟t feel it, ‟cause you‟re here with me now

Andito ka nga. Katabi ko. At kinakantahan kita. Gusto kitang kantahan lagi. Ewan ko, ang saya ko lang pagkinakantahan kita. Mahal kita. Peste.

And one look at you baby Is all I‟ll ever need,

Kailangan ko ngang talaga.

you‟re all I‟ll ever need

Kailangang kailangan.

Josh, itodo mo na ang pagkanta mo!

Nilagay ko yung mike doon sa stand. Hinawakan ko ang kamay ni Zyrene gamit ang kanan kong kamay at yung pisngi niya naman gamit yung kaliwa kong kamay.

538

When I see you smile I can face the world, oh oh, you know I can do anything When I see you smile I see a ray of light, oh oh, I see it shining right through the rain

When I see you smile

(Oh yeah, baby when I see you smile at me) Sa halip na kantahin ko ang line na ito, bigla kong naisigaw ang...

―I love you Zyrene!‖

Ginanahan talaga akong kumanta nung mga oras na iyon. Grabe! Di kasi maalis sa mukha ni Zyrene ang NGITI. Pampagana talaga. Nakakakilig?!! Ewan ko. Babae lang ba ang dapat makaramdam nito?!! Hahahaha! Malay ko!! OK!! Malandi na kung malandi!! Paki niyo ba?!! ^______________^ Zyrene, mahal kita. Mwuah!

CHAPTER 34 [BECAUSE OF YOU] Character: AUDREY AGUILAR

539

September 17, 2009 (Thursday) 7:45 am. Sh*t! May pasok pala ako ngayon. Gosh! * am pa naman. NAligo ako agad at nagbihis. Pagbaba ko… ―Daryll?! Anong ginagawa mo dito? Kanina ka pa?‖ ―Hmm. Hindi naman masyado. Sinusundo kita. Ready ka na ba?!‖ ―Sorry. 8 din ang klase mo diba?! OK lang kung mauna ka na. Mallate ka pa tuloy ng dahil sa akin. Haie.‖ ―OK lang. Hihintayin kita.‖ ―Naku! Ikaw talaga! Hmmp!‖ nilapitan ko siya at niyakap. Ang swerte ko talaga sa bf ko. Hehe. ―I love you.‖ Oops. Naunahan nya na naman akong sabihin iyon. Hehe. ―Madali na ako. Wait lang ha? Love you.‖ Sabay kiss sa pisngi niya. Pumunta ako agad sa kusina. ―Ate, tulog mantika ka talaga. Kanina ka pa hinihintay ni kuya Daryll ah.‖ Ha?!! Akala ko ba, kararating niya lang?!! ―Bakit di mo ako ginising?‖ ―Hello?! Pabalik balik kaya ako sa kwarto mo para gisingin ka.‖ ―Fine. Aalis na kami. Late na eh.‖ ―OK, ingat kayo.‖ ―Sure. Ingat ka rin.‖

540

Pumunta na kami ni Daryll sa school namin. Same school kasi kami. Wednesday to Friday ang pasok ko. Siya naman, Thursday to Saturday. Kaya pag Thursday and Friday,sinusundo niya ako sa amin. Gaya ngayon, Thursday ngayon e. Pero, kahit Wednesday, sinusundo niya pa rin ako. Hehe. Ang bait niya talaga. Or, should I say, MAHAL NIYA AKO?! Haha. ^____^ LAhat na, nasa kanya. PERFECT BOYFRIEND: DARYLL. ―Babe, pasok na ako huh?! OK lang?!‖ Nasa 4th floor pa kasi ang room ko. Then, siya naman, 2nd floor lang. So, ngayon nga, nasa 2nd floor na kami. ―Hehe. Sige, pasok ka na. sorry at nalate ka.‖ ―Tara na nga. Hehe.‖ ―Huh?! Saan?!‖ ―Ihahatid kita sa room mo. No, sa mismong upuan mo na lang. Hehe.‖ Ha?!! Seryoso?!! Late ka na oh?!!! Daryll!!! Eto nga, hinatid niya talaga ako… …sa upuan ko! Umalis na rin siya agad kasi nga, late na siya.

541

Buti, mabait yung prof ko at kilala si Daryll. Well, halos lahat naman ata ng tao sa school namin, kilala siya. Hayy. Gwapo kasi. Mabait. At pag may mga program, laging present… …sa stage. Magaling kumanta. Magaling sumayaw. Magaling magluto! Haha. Maswerte na ba ako dahil dun?! Hindi. Kasi, MASWERTENG MASWERTE. ^_______________^ Uy! Nagtext si Daryll. From DARYLL KO: 8:40am Babe, pinagalitan ako ni Sir. Hehe. Love you.

Napagalitan na nga, Masaya pa?

Nagreply ako agad.

To DARYLL KO: 8:42am

542

Ikaw kasi eh! Sabi ko nang wag mo na akong ihatid. Hmmp! I love you.

From DARYLL KO: 8:44am That‟s OK. Gusto ko lang makasigurong safe ka. Hanggang sa upuan mo. Hehe.

Haha! Ang sweet!

KILIG!

Di ko mapigilan ang ngiti ko. ^________________^

To DARYLL KO: 8:47am Hindi ka naman masyadong sweet noh?! Hehe. Sige na, baka mahuli ka pang nagttext. See you later. Mwuah!

From DARYLL KO: 8:50am OK po. I love you. Susunduin kita jan mamaya paglabasan. Hintayin mo ako huh? ^___^

Hay naku Daryll. Pwede naman kasing ako na lang ang pumunta jan sa room ninyo? Nasa 4th floor ang room namin oh? Hmmp!

543

Ang sweet niya talaga. Hehe. Grabe! Oo, kami na. Pero, feeling ko, nasa stage pa rin kami ng ligawan?! Hahaha.

―Girl, swerte mo kay Daryll.‖ Sabi nung katabi ko. Si Erika. ―Hehe. Alam ko. Kaya nga, mahal na mahal ko iyon.‖ ―Minsan, hiramin ko siya huh? Hehe.‖ ―Che. Makinig ka na nga lang kay ma‘am. Hehe.‖

I know, nagbibiro lang naman siya. Diba?! Sana nga. Mas naramdaman ko talaga ang swerte. Hay. Ang saya.

NAglesson kami and nagquiz afterwards. Fortunately, nakapasa naman. OK, 1 mistake! Haha! Inspired eh.

11:00 am. Labasan na namin. Ako nalang ang nasa room. Sabi kasi ni Daryll, hintayin ko siya dito. So, eto ako, naghihintay. Iniisip siya.

―Audrey, may hinihintay ka?‖ napalingon ako sa taong nagsalita. Ah, yung classmate ko. Si Erika. ―Hinihintay ko si Daryll. Hehe.‖ ―OK lang na pumasok ako?‖ ―Oo naman. Room natin to.‖ ―Alam mo, crush ko ang bf mo.‖

544

Oops! Pakiulit nga? Baka namali lang ako ng dinig?

―Huh?‖ ―Haha. Kaloka. Nagtaka ka pa. Hindi lang naman ako. For sure.‖

Wait lang ha. Bf ko na si Daryll. Ako ang gf niya, bakit mo pa iyan sinasabi sa akin?!

―Kaya nga minsan…‖ sabi ko.

…nakakainis na!

Pero, hindi ko iyon sinabi ng malakas.

Ang daming nagkakacrush. Ang daming naghahabol sa kanya. Ang daming nagttext. Ang daming bumabati. Ang daming gustong makipagdate. Ang daming humihingi ng number.

ANG DAMI KONG KARIBAL!

Oo, alam ko, kami na. Pero, kung ikaw ba ang sa lagay ko, makakampante ka?! Hmmp.

545

―Nagseselos ka?‖ tanong ni Erika.

Sayo?! Pwede na. But, generally speaking, sa lahat! Lahat na babeng lumalapit sa kanya. Hmmp.

―Hindi naman. Konti lang.‖ ―Haha. Kaloka. Bakit kasi, super gwapo ng bf mo. Well, don‘t worry, hindi ko siya aagawin sayo.‖

As if naman, papayag ako?

―Hehe. Salamat. Atleast nabawasan ng isa ang pproblemahin ko.‖ ―Haha. 3000+ na lang.‖

Tumawa kaming dalawa. Kasi, almost 5000+ ang students dito sa school. Mga 3000 siguro ang girls. And inaassume ko, na nagkakacrush silang lahat kay Daryll. And parang un rin ang iniisip ni Erika. Haha. Baliw.

―Oo nga eh. Haie.‖ ―Para kasing, ang hirap abutin ni Daryll. Alam mo yun, sa mga tulad NAMIN. Parang ang taas taas niya. Hehe.‖ ―Hindi mo pa ba siya nakausap?‖ ―Hindi pa eh. Siguro, hihimatayin ako pag nangyari iyan.‖

546

Nakita ko, namula si Erika. Kailangan ko bang mag ingat sayo?

―Hello.‖ ―Daryll!‖

O_________O ako

Wait, Erika? Akala ko ba, hindi mo siya aagawin sa akin? Bakit ikaw pa ang unang yumakap? Kainis naman. Grrrr!

―Ahm. Sorry. Nadala lang. Hehe. Grabe. Nahawakan na kita. Ahhhhhhh!‖ sabi ni Erika.

Daryll! Magalit ka naman, please?! TT___TT

―Hehe. Touchable naman talaga ako.‖

Daryll!!!!!!!

―Audrey, ang bait talaga ng bf mo! Grabe!‖

547

SELOS.

―Babe…‖

Ewan ko sayo!!

―Daryll, pwede bang, magpapicture…tayo?‖ sabi ni Erika

O________O

TT________TT

Sige Daryll! Pag pumayag ka, ewan ko talaga!! Mag wowalk out ako!

―It depends. Kung papayag si Audrey.‖ Tiningnan nila akong dalawa.

Ang nakakainis pa, nakahawak si Erika sa braso ni daryll!!!!!!!!!

―Bahala ka.‖

548

OK! Hindi kita hinahayaang gawin kung ano ang gusto mo. Gusto ko lang malaman, kung pipiliin mo ang kung ano ang gusto kong p iliin mo. Gets?!!

Umayaw ka. Please?!!!!

―Isa lang huh.‖ ---Daryll

TT____TT

Daryll naman kasi…huhuhu.

―Yehey! Ang galing! Sige, isa lang talaga. Promise! Audrey, pwede mo ba kaming kunan ng picture?!‖ ―OK.‖

What?????!!!!! Ako ang kukuha ng picture ninyo?!!!!!!!

NO WAY!!!!!

Ahhhhhhhh!! Bakit ba ako pumayag?!! Huhuhu.

549

―Here. Thank you ah.‖ Binigay niya sa akin yung phone niya.

Wait!! Pumayag na ba ako?!!!

As far as I remember…OO.

SUPER SELOS!!!!

―Ngiti KAYO!‖ ano, hindi pa ba halata na naiinis na ako?!!!!

CLICK!

―Wow! Perfect ang pagkakakuha! Thank you! Ang gwapo mo talaga! Grabe.‖

Ok, so pwede, umalis ka na?!! Sirang sira na ang mood ko.

―Sige, mauuna na ako. Hehe. Thanks Audrey. Thanks Daryll.‖ Tapos, lumakad na siya palabas ng room. Tinitingnan pa rin yung picture nila ng BOYFRIEND KO!!!

550

Matapilok ka sana. Ang bad ko naman. Ee! Kasi naman. Tss.

Nilapitan ako ni Daryll.

Ewan ko sayo. Ang manhid mo minsan. Nagseselos ako, Alam mo ba? Huhuhu.

―Babe…‖ tapos niyakap niya ako.

Hindi mo ako madadala diyan. Ang sakit nung ginawa mo. T___T

Bakit ba kasi, hindi ka marunong umayaw? Ayaw mong makasakit ng iba? E paano naman ako Daryll?

Hay. Lahat talaga ng sobra masama. Pwede, bawasan mo ang pagiging mabait mo?

OUCH!

―Daryll naman kasi eh…‖ naiiyak na ako. ―I‘m sorry. Wala naman iyon eh. Besides, classmate mo siya diba?‖ ―Kahit na. Nagseselos ako!‖

551

―I love you.‖

Ayan na naman. Ang pamatay na I LOVE YOU niya.

―Ang sakit kaya nun. Ikaw naman kasi. Nakakainis ka.‖ Napaluha na ako. ―Sssssh. Don‘t cry. I‘m sorry.‖ Hinalikan niya ako sa cheek. 4 times. ―I love you Audrey.‖

BLUSH.

―Sorry din. Kasi naman, madali lang talaga akong magselos. Alam mo naman yun diba.‖ ―I know. I thought kasi, OK lang sayo.‖ ―Ok ka jan. Hmmp.‖ ―Kung sinabi mo naman kasing hindi, hindi ako papayag.‖

SHOOT.

Medyo, nakaramdam ako ng hiya. Nahihiya ako kay Daryll.

552

Ee! Daryll naman kasi!

―E, akala ko kasi, yun ang gusto mo.‖ Sabi ko. ―Tinitingnan ko lang kung…‖

Kung?!!

―…minsan, nasasaktan rin ako pag hinahayaan mo lang ako.‖

OUCH. NAraramdaman mo pala yun Daryll?!! TT____TT

―…iniexpect ko kasi na…hindi ka papayag. Pero, hindi naman ako galit. Hindi ako nagalit. Naiintindihan ko.‖

TT____TT Akala ko, ang pagiging mabait mo lang ang problema. Ako rin pala. HAie.

―Sorry…‖ niyakap ko siya ng mahigpit. ―It‘s alright. Wala naming nagbago eh. MAhal pa rin kita.‖

BULL‘S EYE!

553

Ang galling mo talagang pumana Daryll, sakto DITO.

―I love you Daryll. Sorry ulit. Bakit kasi ang gwapo mo. Yan tuloy. Hmmp.‖ ―Hehe. Ikaw talaga…‖ tapos hinalikan niya ako sa noo. ―…tara, kain na tayo. 11:20 na oh.‖

Lumabas na kami ng room. Nang nasa 3rd floor na kami, nakita naming si Erika.

Sige! Subukan mo lang lumapit kay Daryll! Hmmp.

―Hi, Daryll!‖ sabi ni Erika. Lumapit nga. HAie. ―Hello, Erika.‖

O____O ako at si Erika

Wait?!! Kilala mo siya?!! Di ko pa naman siya napapakilala sa iyo ah!!

―Kilala ma ako?!!‖ gulat na tanong ni Erika.

554

Ngumiti lang si Daryll.

Waaaaaaaaaaahh!!

―You‘re wearing your I.D.‖

Hahaha. Oo nga naman.

―Hehe. Oh, I see.‖ ---Erika ―Kumain ka na ba?!‖ tanong ni Daryll.

DAryll!! Don‘t tell me, isasama mo siya sa atin? Yayayain mo siya?! NAman oh!

―Ah, yeah. Tapos na. Kayo ba?!‖ ―KAkain pa lang kami.‖ Sabi ko na may inis sa boses. Hmmp! ―Ah, ganun ba? Sige, kain na kayo. Hehe. Bye, Daryll. Bye, Audrey.‖

Tapos, tumakbo na siya paakyat.

555

―Oh, saan tayo ngayon?!‖ tanong ni Daryll ―Saan mo ba gusto?!‖ ―Kung saan mo gusto. Hehe.‖ ―Ikaw talaga! Mall?!‖ ―Sure.‖

PAbaba na sana kami nang biglang may narinig kaming sumigaw. Si Erika ba iyon?! Ewan! Tumakbo kami ni Daryll pataas at nakita nga naming si Erika na nakaupo sa sahig sa corridor.

―Erika!‖ nilapitan siya agad ni Daryll. ―Natapilok ako. Pero, OK lang. Sige, salamat.‖ Inalalayan siya ni Daryll Na tumayo. Pero, hindi siya makatayo nang maayos.

Ha?!! Oo, sinabi ko kanina na sana matapilok siya. Pero, biro lang iyon! Bakit nagkatotoo?!!

―Hindi ka OK. Tsk. Next time, mag ingat ka huh.‖

Audrey, ilagay mo sa lugar ang pagseselos mo. Tinutulungan lang siya ni Darll. OK?!!

OK. Hinga!

556

―Salamat DAryll. Ouch! MAsakit talaga.‖ Tapos, umiyak siya.

Oh, masakit nga talaga yung paa niya. Akala ko…Hmmp.

―Let‘s go. Dadalhin kita sa clinic.‖ Lumingon sa akin si Daryll. ―…babe, pwede kaw muna ang magdala ng mga gamit ni Erika?!‖

What?!!! Me?!!! Bakit ako?!!! Haie!! FINE!!

―OK. Hehe.‖ Nakangiti lang ako, Oo. Pero, Daryll! Nag iinit na ang mukha ko!

SELOS!

Nauna silang bumababa. Ako naman, eto, kinukuha yung bag at libro ni Erika. Bumaba na rin ako agad.

O____O ako

Ano ito?!! Hey!! DAryll!! OK lang na alalayan mo siya, pero, bakit kailangan pang buhatin?!! HA?!! Ha?!! Ha?!!

557

―Stop crying. Gagamutin natin yan.‖ Sabi ni Daryll

Gosh!! Daryll!! Pwede ba?!! Andito ako oh?!! Ako yung gf mo, Hello?!!

―Thank you, Prince!‖

Aba! Prince na ngayon ah!

―Oh, see. You‘re much prettier pag hindi umiiyak. Hehe.‖

Wow!! Daryll?! Baka nakakalimutan mong nasa likod niyo lang ako?!! :‘(

―Haha. Ang bait mo talaga. Sana, katulad mo ang magiging bf ko.‖

Sh*t! Iba na ang nararamdaman ko sa Erika na ito ah. Akala ko ba, hindi ko na siya pproblemahin?! Pero, bakit ganito?! :‘(

Nasa clinic na kami. Lumabas ako agad nung maibigay ko na kay Erika yung gamit niya.

558

―Babe…‖ lumabas din si Daryll sa clinic. ―Oh?! Buti, kilala mo pa ako.‖

Ee! Nagseselos talaga ako. Ewan.

―Are you jealous?‖ ―Daryll! Tinatanong pa ba yan?!! Ewan ko sayo.‖ ―OK. Sorry. Alam mo naman ang nangyari diba?!‖ ―Oo nga. Pero…basta! NAgseselos ako.‖ ―Sige, kakain na tayo. Nakakagutom na rin eh. Let‘s go.‖ ―Paano si Erika mo?!‖ ―What?! Ikaw talaga. Sabi ng doctor, OK na daw siya. And nagpaalam na rin ako sa kanya na aalis na tayo.‖ ―Ah. OK.‖ Malamig kong sagot sa kanya.

Pumunta na kami sa mall. Dagdag pa sa inis ko yung mga girls na nagpapapicture kay Daryll. Alam mo yun?! 1000% na ang pagkakainis ko!! Grrr!!

―Babe, anong gusto mong kainin?!‖ ―Ewan. Wala na akong ganang kumain.‖ ―Babe naman eh. I‘ll order steak. Favorite mo yun diba?!‖

559

Hindi na ako nagsalita.

―Hintayin mo ako dito.‖ Hinalikan niya ako sa cheek. ―I love you.‖ Pahabol niya pa, sabay kindat.

OK! Cute ka na! Dinadaan mo lang ako sa kacutan mo, sa kagwapuhan mo, rather. Haie.

Bumalik siya, pero, isang plate lang ang dala niya, at dalawang softdrink.

―Oh, hindi ka kakain?‖ ―Double regular ang binili ko. Share na lang tayo. Hehe.‖

Shoot! Haie naku Daryll, Oo na. Hindi na ako galit. Hmmp!

―Alam mo talaga kung paano ako paamuhin ano?!‖ ―Hehe. Tara na, kain natayo. Susubuan kita. OK?!‖

^__________________^

560

Ang galing galing niya talagang bumawi. OK, alam ko, wala naman talaga siyang kasalanan. NAdala lang ako sa matinding emosyon. Selos! That‘s it. Basta, bawing bawi na. Wala na akong inis na nararamdaman. Wala na. ^____^

I LOVE YOU DARYLL.

Naglibot libot muna kami dito sa mall hanggang mag 1 pm. Tapos, bumalik rin kami agad sa school. Hinatid niya ako sa room ko. Dati pa rin, sa 4th floor.

―OK ka na ba dito?!‖ sabi ni Daryll. Nasa labas kami ng room ko. ―Yhep. Hehe. Punta ka na sa room mo. Baka malate ka na naman eh.‖ ―OK lang, nagsabi rin naman yung prof namin na mallate siya ng pasok.‖

Tiningnan ko yung loob ng room namin. Nakita ko si Erika. Nginitian niya ako, well, nginitian ko rin siya.

―Oh, hindi mo ba kakamustahin si Erika?! Nasa loob siya oh.‖ ―Do it for me nalang. Sa tingin ko naman, OK na siya. Well, I do hope.‖

Lumakad na lang ako papunta doon sa edge ng corridor. So, nakikita ko ang kabuuan ng harap ng school namin. Nilapitan rin ako ni Daryll.

561

―Pssst…‖

Lumingon ako sa kanya.

―…samahan mo ako mamaya huh?!‖ ―Huh?! Saan?!‖ tanong ko. ―Tutugtog ako mamaya.‖ ―Ikaw lang? Yung mga kabanda mo?!‖ ―Sabi nung manager, magsolo daw ako ngayong gabi. Then, saka kami tutugtog ng group.‖ ―Wow. Di, lalong dadami ang fans mo niyan. Ang mga nagkakacrush sayo. Haie..‖ ―Pumayag ako hindi dahil dun. Kundi dahil, makikinig ka. Para sayo yun. Yung tutugtugin ko.‖

BULL‘S EYE!

Napangiti ako.

Narinig ko, nagbubulungan na naman ang mga taong nakarinig sa sinabi ni Daryll. Sabi ko na nga ba, ganito ang mangyayari. Tss.

―Tutugtog daw si Daryll mamaya!‖

562

―Talaga?!‖ ―Saan?!‖ ―Graffiti Bar and Resto!‖ ―Ah,Oo! Punta tayo!‖ ―Oo naman!‖ ―Itext mo na sa iba!‖

Tiningnan ko si Daryll.

―Kita mo na?!‖ ―Basta, pumunta ka huh. I love you.‖

Nagpaalam na siyang pupunta na sa room nila. Pumasok na rin ako sa room namin. Yung mga classmate ko, halos lahat, nagpaplanong pumunta sa Graffiti Bar and Resto, yung tinutugtugan ni Daryll.

See?!! Iba talaga pag sikat ang boyfriend mo. Haie.

6:45pm. Paalis na kami ng bahay. Sinabihan ko si Daryll na wag na akong sunduin, kaya, si Odyssey ang kasama kong pumunta doon. Gusto niya rin daw manood eh.

563

―Ate, sasama daw ba si Josh?!‖ ―Hmm?! Hindi ko alam. Bakit ba si Josh ang hinahanap mo?! Si kurt ang boyfriend mo diba?!‖ ―Hehe. Oo nga ano. Nagtatanong lang naman. Sungit.‖

Sa totoo niyan, hindi ko pa alam kung bakit nagkahiwalay si Josh at Odyssey. Hindi ko naman tinatanong kay Odyssey eh. Mas OK sana para sa akin si Josh, pero, kung si Kurt talaga ang gusto ng kapatid ko, hindi ko na iyon pwedeng pakialaman.

―So, tara na?!‖ yaya ko kay Odyssey ―Commute lang tayo, ate?‖ ―Ipagdrive mo ako. Hehe.‖ ―Hala, bakit ako?! Ikaw na!‖ ―Fine. Let‘s go.‖

Sakto. 7:00 pm, nakarating na kami sa G.B.R.

Sh*t! Ang daming tao. Buti at may nakuha pa kaming table. Meron pa namang table dun sa harap ng stage, pero may naka sulat na ‗reserved‘. So, dito nalang kami sa left side. Ok rin naman, kitang kita pa rin ang stage.

Napatingin ako sa stage. Isang grand piano ang andoon. Wow! Iyan ba ang tutugtugin ni Daryll?! Wow talaga!

564

O_____________O

Oo, alam kong kami na. Pero, sa tuwing gagawa siya ng mga kakaibang bagay, tulad niyan, tutugtog siya…

…feeling ko, nanliliit ako?! Hindi naman talaga ganun, para kasing ang taas taas ni Daryll?! Yung tipong ang hirap abutin. Parang hindi siya totoo. Hehe. Ang weird ng mga sinasabi ko.

Actually, isa ako sa mga may crush sa kanya! Kami na, pero, crush ko siya?! Haha! Nakakaproud talaga ang Daryll ko! ^_____________^

7:15 pm. Mas lalong dumami ang tao. Yung iba, nakatayo na nga. Grabe, ganito talaga pagtutugtog si Daryll at ang banda niya. Yung kapatid ni Daryll, si Josh, may banda rin siya. At magaling rin. Magkapatid nga talaga sila. Hehe. May lumapit sa aking isang lalaki. ―Miss, para saiyo.‖ Tapos, binigay niya yung hawak niyang red rose. O_________O ako Sino ka?!!! May BF na ako!!! Sorry! Tapos, umalis na siya. ―Huy, ate! Sino yun?!‖ ―Malay ko!‖

565

Ang weird. Kinabahan ako bigla. TIBOK. ―Miss…‖ napalingon ako sa kaliwa ko. Na naman?!! May nagbigay na naman sa akin ng isang red rose. Ha?!! Bakit?!! Para saan?!! Pero, umalis din siya agad. Yung nagbigay ng pangalawang rose. ―Ee! Sana may magbigay din sa akin ng ganyan! Hehe.‖ ―Tumigil ka nga Odyssey. Kinakabahan na nga ako e. Paano pag nakita ito ni Daryll?‖ ―Oo nga ano?! Baka hindi siya makatugtog ng maayos.‖ ―salamat! Salamat talaga! Nakakatulong ka. Promise!‖ Kainis naman eh. Alam na kasing, kinakabahan na ako, nagawa pa akong takutin. Haie! ―Ikaw ba si Adrey?!‖ tanong ng isa pang lalaki. ―Ha?! Ako nga. Bakit?!‖ Don‘t tell me. Bibigyan mo rin ako ng…

566

―Para saiyo.‖ … red rose. Napatayo ako. ―Wait! Sino ka?!‖ Pero, lumakad na palayo yung lalaki. Ano ba ito?!! Para saan ito?!! TT___TT Daryll, help! Hanggang nag 7:30 pm, yun pa rin ang iniisip ko. Sino sila?!!! Bakit may ganito?!!! Para saan ito?!! Tapos, biglang nagsigawan yung mga tao sa loob. TIBOK.

567

TIBOK. Si Daryll na ba iyan?! Nakita ko, may lalaking naka red na long sleeve sa stage. Pero, hindi ko pa rin Makita yung mukha kasi hindi pa nakabukas yung ilaw sa stage. Pero, feeling ko, si DARYLL ko iyan. Daryll?!! Pagbukas ko ng ilaw… BOOM. ―Ahh! Si Daryll! Si Daryll!‖ Sigaw nung babae sa likod ko. ―Ang gwapo niya talaga! Ang gwapo mo Daryll!‖ ―OMG! Siya nga talaga!‖ ―Siya talaga iyan?! Baba naman kayo! Hindi na Makita dito sa likod!‖ ―Oo! Si Daryll nga! Ahhhh!‖ At malakas na malakas yung hiyawan. Ako naman… O______________O Wow!

568

Feeling ko, artista siya. Yung tipong, first time ko pa lang nakita?! Grabe! ―Good evening everyone…‖ Lalong lumakas yung hiyawan sa loob nung magsalita siya. ―…I‘ll be singing a song, a beautiful song, for a beautiful woman…‖ Nagsigawan yung mga babae. Sinasabi nila, na sila daw yun. Fine. Alam ko naman kung sino yung tinutukoy niya eh. ―…the woman that makes my night into day. And makes my day, complete…‖ Napangiti ako. Si daryll talaga. Haie. ―…she inspires me in everything I do…‖ I love you Daryll. ―…the woman who owns my heart. The reason why my heart is beating…‖ Ako yan diba?! TIBOK.

569

―…thank you for keeping me alive. Yes, Audrey, it‘s BECAUSE OF YOU.‖ Shoot! Ako nga. IYAK. OK lang umiyak diba?! Napakalakas na palakpakan ang narinig ko. Grabe. Hindi pa rin tumitigil ang pagtulo ng luha ko. Dahil sa sobrang saya! Saya. SAYA. SAYA! TT_____TT Tapos, lumapit sa akin yung tatlong lalaking nagbigay sa akin ng red roses kanina. Inalalayan nila ako papunta doon sa table sa harap ng stage. Ha?!!! Reserved para sa akin ang table na ito??!! Teka, itong roses?!! Kanino galing ito?!! Napatingin ako kay Daryll, nakangiti siya.

570

Sayo ba?!! Ha, Daryll?!! Salamat! TT___TT Wow! Feeling ko, super special ko! Grabe! Super iba ang feeling. Para akong matutunaw. Para akong lumulutang. Alam mo iyon?! TT______TT Hawak ko pa rin yung 3 roses. Nagsimula na siyang tumugtog. Intro pa lang, narecognize ko na yung kakantahin niya. BECAUSE OF YOU. Napatingin ako sa tatlong red rose na hawak ko. 1st rose—BECAUSE?! 2nd rose---OF?! 3rd rose---YOU?! Yun nga ba?! Ewan. Napangiti ako ulit. Ang totoo niyan, hindi talaga mawala sa mukha ko ang ngiti. Ikaw ba naman ang gawan nito. Haie. ^______________________^

571

If ever you‟ve wondered If you touch my soul Yes I do

Daryll, bakit ka ba ganyan. Salamat.

Sometimes clearly I‟m not the same You bring life to everything I do

―You bring life to everything I do…‖ aie, ano ba yan, napapakanta rin ako. Hehe.

Just the way that you say hello With one touch I can‟t let go Never thought I‟d fall in love with you

Hindi naman eh. Kasi, hindi ka mahirap mahalin. Una pa lang, nagustuhan na kita.

Because of you My life has changed Thank you for the love and the joy you bring

572

Nagbago nga talaga ako. Alam ko. Salamat. Sa lahat. Araw araw, wala kang ginagawa kung hindi iparamdam sa akin na mahal mo ako. Lagi mo talaga akong pinapasaya.

Tulad nito.

BULL‘S EYE! ^_______________^

Because of you I feel no shame I‟ll tell the world It‟s because of you

Kung gaya mo ba naman ang boyfriend ko, mahihiya pa ba ako?!! Tss. Lahat, nasa sayo na. Sana, wag kang mag bago sa akin Daryll.

―I love you…‖

LUHA.

Sometimes I get lonely And all I gotta do is think of you

573

Nung nagkahiwalay tayo. Naalala ko ang mga panahong yun. Dalawang taon.

Ang dalawang taon na iyon, ikaw lang ang lagi kong naiisip. Oo, nagkaboyfriend ako, pero, ikaw talaga e.

You captured something inside of me You make all of my dreams come true

Hindi naman nakapagtataka kung bakit ganito ako sayo. Masisisi mo ba ako?! Ikaw kasi. Hmmp.

It‟s not enough that you love me for me You reached inside and touched me internally I love you And it explains how you feel

Oo, yun nga ang magpapaliwanag sa nararamdaman ko para sayo. Mahal kita…

Because of you My life has changed Thank you for the love and the joy you bring

Sh*t. Bakit ganyan kaganda ang boses mo?! Nakakabaliw. Nakakabaliw.

574

Because of you I feel no shame I‟ll tell the world It‟s because of you

Sa lahat na lang na ginagawa mo, napapasaya mo ako. Salamat talaga. Hinding hindi ko ito makakalimutan.

The Magic in your eyes True love I can‟t deny

Sa tuwing tinititigan mo ako, alam ko. At ramdam ko, na mahal mo talaga ako. Sana, ganun din ang nararamdaman mo.

When You hold me I just lose control And I want you to know That I‟m never letting go Hinding hindi talaga Daryll. TT____TT Hindi ko kaya. Hindi ko na kaya. Hindi ko na makakaya. Iniisip ko pa lang… LUHA.

575

You mean so much to me I want the world to see Gusto ko talagang ipagsigawan. Gusto kong ipaalam sa kanilang lahat na… It‟s because of you

Mahal kita. Mahal kita. LUHA. After nung song niya, bumaba siya at pumunta sa table ko. Niyakap ko siya agad. Kasi naman. Nakakainis. Hindi man lang nagpasabi. Akala ko, makikinig lang ako. Pero, hindi lang pala iyon. Si Daryll talaga. Hanggang ngayon, sa pagtulog ko, yung nangyari pa rin kanina ang naiisip ko. Parang hindi ata ako makakatulog nito. Haie. Pero, OK lang. Naging Masaya naman ako. Masayang masayang masayang MASAYA! Sige na nga, Goodnight! I love you Prince Daryll Ramirez!

CHAPTER 35 [TO LOVE AGAIN] Character: ALYANNA FERNANDEZ September 20, 2009 (Sunday)

576

Eto, nasa bahay, nakikinig lang ng radio. Haha. Walang ibang mapaglibangan eh. Nakakasawa naman na ang TV, so magssoundtrip nalang. Enjoy kaya! Hahaha. Lalo na sa mga taong INLOVE! Diba?! ^________________^ Sakto, puro love song ang pinapatugtog. Hayy. Nakakainlove talaga. Hahaha! Now playing…INSENSITIVE. Ok, medyo, nakakarelate ako. Konti lang. Hahaha! Pagkatapos ng song, nagsalita si DJ Jade. Hehe. Ang ganda ng voice niya. Promise! Yhep, girl siya. Wala lang, nagagandahan lang ako sa voice niya. Hehe. ―Good afternoon listeners, it‘s now 5 before striking 5.‖ 5 na pala?! Haha. Mukhang masyado akong nag enjoy sa pakikinig ng radio ah. ―So, bago ako lumayas, ipapakilala ko sa inyo ang bago nating DJ.‖ Ha???!!!! May bagong DJ ang Fantasy FM?!! Wow!! Sana guy ang bago nilang DJ. Hehehe. ―DJ DJ, come here. Samahan mo ako, dali! Hahaha. Aie, nagpacute pa.‖ So, guy nga?!! cute?!! Yung bagong DJ?! Musta naman kaya ang boses?!! Eeeeee! Hahahaha.

577

DJ DJ?!!! DJ ang name nung bagong DJ?!! Ang cute naman! Hahahaha. ―Batiin mo naman ang mga taga pakinig natin, over there. Go! Iparinig mo ang mala earthquake mong boses. Kaloka!‖ Hahaha. Nakakatawa naman talaga itong si DJ Jade. Mala earthquake na boses?!!! Hahaha. Meron ba nun?!! ―Good afternoon, my dear listeners. I‘m your new DJ, I‘m DJ DJ…‖ EARTHQUAKE. Wuw! Para talaga akong niyayanig! Ang ganda ganda ng boses niya! DJ DJ! Grabe! Waaaaaaaaaaaaaahhhhh!!! ―…Hope, we‘ll get in touch and hope, you‘ll like my way of Jockeying available disks here.‖ Wow talaga! Nakakainlove ang boses niya!! ―Hahaha! Alam niyo mga listeners, crush ko na agad si DJ DJ.‖ HAhaha. Ang landi mo talaga DJ Jade. Well, infairness, crush ko na rin si DJ DJ. ^_______________^ Ano ba! Crush lang naman oh. OK?! Hmmp. ―Parang hindi ata makapagsalita si DJ DJ sa sinabi ko. Haha! Ano ba? First time mong masabihan nun? Kaloka! Haha.‖ ―Well, na over whelm lang ako DJ Jade. Hehe. Kaya, medyo…‖

578

Hahaha. I like DJ DJ na talaga. Lagi na akong makikinig ng program niya. ^__________^ ―So, I‘ll be playing your favorite songs from 5-7. Every Sunday.‖ DJ DJ Sunday lang?!! ―Opo, every Sunday lang si DJ DJ, kasi…wag na kayong makialam, basta, yun yung time niya. Hahaha. Oi, guys, alis na me! Si DJ DJ na ang magi entertain ng mga requests ninyo. OK?! Babush!‖ ―Hehe. Thank you. So, iniwan na ako dito mag isa ni DJ Jade. Pero, hindi pa rin ako nag iisa. Anjan ka pa pala…‖ Huh?!!! ―… Samahan mo ako huh?!‖ Sino?!! Ako?!! ―Oo. Ikaw.‖ Hahahaha! Bongga! Ako ang sinasabihan ni DJ DJ! OK, alam ko, hindi lang ako ang nakikinig sa kanya. Pero, parang ako ang sinasabihan niya eh. Hehe. Wow. ―You guys, can request your song through our landline. 811-1434 and we do also have our cp digits, 09091431434. It‘s now 10 down 5 and here is the song by Gino Padilla, DON‘T KNOW WHAT TO DO. Enjoy Listening to your music. Stay with me. Life here is nothing, but MAGICAL. Fantasy FM, Forever. Again, I‘m DJ DJ, and…‖

579

―…I love you.‖ I love you?!!! You love me?!!! I LOVE YOU TOO!!! Haha. Nababaliw na ata ako. Hehe. Aha! NAkakabaliw naman talaga ang boses niya grabe. Magrerequest ako! Para makausap ko si DJ DJ! Hiihihihi. Good idea! Now playing…DON‘T KNOW WHAT TO DO. Ako naman, eto, nag iisip kung anong irerequest. Ano nga kaya?!! Kinuha ko yung phone ko. DIAL. Mukhang busy yung line. Sayang naman. Hmmp. Naghintay pa ako ng mga ilang minutes. Again… DIAL. Kkrrrriiiingg!! Kkrrrring!!

―Yun! Hahaha! Ang saya saya!‖ Makakausap ko na si DJ DJ! Hahaha. Waaaaaaaaaaaaaah!

580

―Ok, we do have a caller. On air po tayo. Hello?‖ What?!!!!!! ON AIR!!!! WAG NA LANG!!! Bakit ba sumakto pa ang tawag ko sa pag oon air ni DJ DJ?!!!! TT_____TT Ano ba ang sasabihin ko?!!! Dagdag pa yung boses nitong DJ DJ na ito, nakakatunaw. Tss! ―Hello?! Nahihiya ata ang caller natin. Hehe.‖ HINDI AH!! Medyo lang naman. Hmmp! ―Hello, DJ DJ?!‖ Hahaha! Nakapagsalita ako! Yehey! ―Oh, it‘s you?!‖ Ha?!!! Kilala niya ako?!!! ―Ha???!!!‖ ―Hehe. You the first caller na nakausap ko on air. Your name please?‖ Ah. Akala ko, kilala niya ang boses ko. Ang feeling ko talaga. Hahahaha!

581

―Ah..e. Ahmm. Ako si…‖ Alyanna! Isip! Ipapakilala ko ang sarili ko bilang si… ―…Secret lover!‖ Ano daw?!! Anong sinabi ko?!! SECRET LOVER?!!!! ―Nice name. Nice name. Hehe. Mukhang Self explanatory yung name mo ah. So, by the way, what‘s your request?‖ Bakit ba kasi yun ang nasabi ko?!! Bigla tuloy akong nahiya. Hmmp! ―Ah, wala pa akong naiisip na song eh. Hehe. Sorry. Pwede, babati nalang ako?!‖ ―Hmm. Sure.‖ Nakakatuwa naman ang DJ DJ na ito. Hehe. ―Isa lang naman ang babatiin ko…‖ Ewan ko lang kung nakikinig nga siya. TSk. KAhit naman nakikinig siya, malalaman niya ba?!! HINDI! ―…THE ONE I LOVE SECRETLY! Pero, hindi niya naman alam na siya ang binabati ko, kasi, secret nga. Hehe. Basta, yun na yun DJ DJ.‖

582

Narinig ko, tumawa si DJ DJ. Hahaha! Sabagay, nakakatawa nga naman ang sinabi ko. Pero, sino ba ang tinutukoy ko?! Si DARYLL. Hanggang ngayon ba naman, Daryll pa rin? Oo, eh. Tsk. ―Ok, so you can share. Kwento mo ang about kay Secret guy. Hehe. Para makatulong ako, in such a way.‖ Ha?!!!! Pwede bay un?! ON AIR Diba?!! Nakakahiya! Eh, hindi ko naman sinabi ang totoo kong panglan, so OK Lang. Haha. Sige na nga. ―Thank you DJ! Kasi, I‘m secretly inlove right now. Hindi alam ni guy na mahal ko siya. At isa pa, may mahal siyang iba.‖ Nalungkot naman ako sa sinabi ko. Pero, yun ang totoo eh. Si Daryll at si Audrey na. Yata? Hayy. ―Oh. Sadness Strikes. Anyway, continue…‖ sabi ni DJ DJ. Napangiti ako. Well, ayos toh ah. May mapagbubuhusan na ako ng sakit ng loob. Sakit ng loob na hindi ko mailabas labas.

583

―May boyfriend din ako…‖ Si Darren. ―…naging kami lang dahil…‖ Ghad! Bigla akong nahiya. Ano ba itong mga sinasabi ko?! Oo, alam ko, totoo ito, pero, kailangan ko pa ba talagang sabihin?! Nakakahiya kay Darren. Praning ka talaga Alyanna! Hmmp! Pero, sige na nga! Nasimulan ko na naman eh. At, wala namang nakakaalam na ako si Alyanna. Kilalanin ninyo ako bilang si SECRET LOVER! ―…dahil gusto niya. Nadala lang ako sa emosyon ko kaya ako pumayag sa alok niya. Mabait siya, at ramdam kong mahal niya ako. Sinabihan ko na rin siya na gusto ko na siya. Pinilit ko naman ang sarili kong magustuhan siya, pero, hindi talaga…‖ Hindi talaga. Sorry Darren. ―…ang kinaiinisan ko lang DJ sa nararamdaman ko eh, hindi ko naman siya nakikita. Hindi ko na siya nakikita, pero, parang lal o ko pa ata siyang nagugustuhan. DJ, possible po ba iyon?‖ Ahhhh! Naririnig pala sa radio ang mga pinagsasasabi ko. OT na ata ako ah. Nakakahiya kay DJ DJ. Baka may nakikinig at nabobosesan ako?! Baka mismong si Darren pa ang nakikinig! Wag naman sana!

584

―Life here is nothing, but MAGICAL. That‘s why Fantasy FM got its name. What I want to say is, nothing‘s impossible…‖ Hindi pa nagsisink in ang sinabi sa akin ni DJ DJ. Ano daw?!! ―So, it‘s possible. Na magkagusto ka sa isang tao kahit hindi mo na siya nakikita. I do personally, experiencing it.‖ Nagulat ako sa sinabi ni DJ DJ. What?????????????? Parehas tayo ng pinagdadaananDJ DJ?!!!!!! Really????? Narinig kong tumawa si DJ DJ. ―…alam ko kung gaano iyon kahirap. Humawak sa isang bagay na hindi mo mahawakan. Humawak sa isang bagay na hindi mo Makita. But at some point, you should also consider the fact na masasaktan yung taong umaasa na minamahal mo.‖ OUCH! Tinamaan ako sa sinabi ni DJ DJ. Tama nga siya. Masasaktan si Darren pag nalaman ito. Ang alam niya kasi, gusto ko na siya, yun nga rin ang akala ko.. Ang gulo ko talaga nuh?! Sorry. Sinubukan ko naman talagang magustuhan si Darren. Actually, minsan, nararamdaman kong, gusto ko na siya pero, konti lang. Konting konting konti. Talagang pinag diinan ko pang konting konting konti. Hayy. Kumpara naman talaga sa kung anong nararamdaman ko kay Daryll, walang wala yung nararamdaman ko para kay Darren. Tss. ―…You‘re lucky enough dahil may taong handa para damayan ka. Taong anjan para mahalin ka. Taong handang masaktan para sumaya ka…‖ sabi ni DJ DJ

585

LUHA. Ahhh. Nakakainis, bakit ako umiiyak?! Tsk. Si DJ DJ kasi… ―…yung taong minamahal mo ng palihim, ano ba ang nagagawa niya para sayo?...‖ Sinasaktan. ―…sinasaktan?...‖ Ha?!! Nababasa niya ba ang nasa isip ko?!! Imposible! E! Kausap ko lang siya sa phone. Ang labo talaga. ―…masakit isipin na, hindi kayo binigyan ng mahaba habang panahon para magkasama…‖ DJ DJ Nababaliw na ako!!! Bakit, parang alam niya ang nasa loob ko?!!! ―…panahon para mas magkakilala. Panahon para malaman kung ang nararamdaman mo ba para sa kanya ay tama…‖ LUHA. Bakit ganyan ang mga sinasabi mo DJ DJ?!!! Saktong sakto ang mga sinasabi mo. Natatamaan talaga ako. Haie. ―…Oo, masarap balikan ang happy memories ng PAST. Pero, mahirap mabuhay sa mundo ng ‗sana‘, ‗akala‘ at ‗paano kung‘. Kailangan nating harapin ang FUTURE. It‘s a must. Paano?! Lumakad ka sa PRESENT. Walang nakakaalam kung ano ang mangyayari bukas. Malalaman mo lang kung hahayaan mong lumipas ang ngayon. Hawakan mo kung ano ang meron ka ngayon. Kung para sa iyo talaga iyan, sa iyo talaga. Kung hindi, may darating at may darating na para sayo.‖

586

Toot. Toot. Toot. Ay ang sama. Bakit naputol?!! Tsk. Hindi na man lang ako nakapagsalita ulit. Nakapagpasalamat. Haie. Oo, kailangan kong magpasalamat. Marami akong narealize sa sinabi ni DJ DJ. Marami. Nakinig ako sa radio. Nagsasalita si DJ DJ. ―Salamat sa pagtawag SECRET LOVER. KAhit binabaan mo ako. Hehe.‖ DJ DJ Ha???!!!!!!! HINDI AH!!! Naputol kaya! Eeeeee! Kainis naman! ―So, ang masasabi ko nalang para sayo, desisyon mo pa rin iyan. Kung ipagpapatuloy mo, Pero masasaktan ka dahil sa aasa ka sa wala. O, hahayaan mo na, pero masasaktan ka dahil sa nahihirapan ka talagang I let go yung nararamdaman mo nang tuluyan. It‘s a matter of choice. Kung saan ka magiging Masaya. As long as you can hold to the pain enough, go for it.‖ Napangiti ako. Alam ko na kasi kung ano ang pipiliin ko. Ano pa nga ba?! Hindi ko iyon bibitawan. Si Daryll. Ayoko. Hindi ko kaya? Ang corny ko talaga. Mas makakaya ko pa atang umasa sa wala kaysa pilitin ang sarili kong gawin ang isang bagay na hindi ko naman talaga gusto. Ang sama ko talaga. Hindi ko man lang iniisip si Darren. Haie. Iniisip ko naman siya ah. MAS nga lang talaga kay Daryll.

587

So, hahayaan ko na lang na masaktan si Darren dahil sa nararamdaman ko para kay Daryll?!! Sa ngayon… …OO. Masaya ako eh. Kahit nasasaktan ako nang hindi ko alam ang dahilan. Basta Masaya ako. Naiisip ko palang si Daryll, napapangiti ako. Masarap siyang mahalin. Kahit hindi niya ako mahal. Pssh. Asa naman ako, imposible ngang magustuhan niya ako, mahalin pa?!! ―Here is a song…and I want to dedicate this to you. SECRET LOVER…‖ Sa akin talaga?!! Wow! ^________________^ ―…hope you like it. It‘s now 45 after the hour of 5. I‘m your DJ of the house, DJ DJ. I love you.‖ Tag line niya talaga yung I LOVE YOU? Ang sweet! Haha. Naiexcite ako sa papatugtugin ni DJ DJ. Wow! Wala naman ankong nirequest, pero, may ipplay siyang song for me!

Radio‟s fine It helps me forget for awhile

Ayyy!!! Ang ganda ng song! Ano na nga ang title nito? Eeeee! Ang galing ni DJ DJ! ^____________^

Pinakinggan ko yung song. To love again ba ang title?! Parang. Hehe.

I look back and recall Those days I had with you

588

Naaalala ko nga. Simula nung pagkikita namin. Yung pagsasama namin. Sa loob ng tatlong araw. Hahaha. 3 days.

Sometimes I need a friend

Sana nga, kahit pagkakaibigan man lang. Mahirap ba yung ibigay sa akin?! Pwede naman siguro. Yun nga lang, malayo ako sa kanya. Malayong malayo.

Just to make it through Another day without you You gave me all the reasons to live

Magiging corny ba ako kung sasabihin ko ito?!! Si Daryll ang isa sa dahilan kung bakit ko gustong mabuhay! Hahaha! Wala lang. Masaya siyang mahalin. Hindi ko maexplain. Basta.

Then you had to go And I just got to let you know Its hard to love again

MAhirap nga talaga. Kahit katulad ni Darren na ang nasa harap ko para saluhin ako. Kay Daryll pa rin talaga. Sa kanya lang.

Just to make it through Another day spent without you

589

Hindi ko alam kung ilang araw pa bago kami magkita ulit. O kung magkikita pa ba kami. Hindi ko alam.

And I don‟t want to go on pretending

Oo, kami na ni Darren. Pero, ayoko ring lokohin ang sarili ko. Ayokong magkunwaring gusto ko siya. Ayokong paniwalain siya sa isang bagay na hindi naman talaga totoo. Pero, hindi ko rin kayang aminin sa kanya. Ang gulo ka talaga. Haie.

That its going to be a happy ending

Hindi ko alam kung anong patutunguhan nito. Ng relasyon namin ni Darren. Hindi ko alam.

If I should love again

Oo, gusto ko na talagang kalimutan ka. Pero, sa tuwing ginagawa ko iyon, nasasaktan ako. Sobra. Hindi ko talaga kaya.

LUHA.

Once I‟ve learned to love again

Pag natuto ulit akong gawin iyon…

590

And, no, it will never be the same

Gusto ko si Daryll ulit. Si Daryll lang. Sana nga, magustuhan niya rin ako. Haie. Asa. Napapraning na talaga ako.

Without you baby This pain inside me is driving me crazy

Hahaha. Ngayon nga, parang baliw na ako. Ewan. Ano ba sa tingin mo?! Kahit nasasaktan ako, sige lang. Hindi na ako normal!

„Cause, its hard to love again

Naiintindihan mo naman diba?! Mahirap lang talagang matutong magmahal ulit kung hindi mo pa naman talaga natututunan kung paano iyon itigil. Kung ayaw mo naman talagang matuto kung paano iyon itigil.

Friends are great They cheer me up for sometime

Naalala ko si Karen at Glyra. Mga BFF ko. Oo, Masaya silang kasama. Nakakalimot rin naman ako kahit papaano. Hehe.

LUHA.

591

Aie! Nakakaasar naman. Tumatawa ako habang umiiyak. Hahaha. Haie.

When the day is done My mind is back again with you

Pero, pagtapos na ang araw, yun pa rin eh. Bumabalik ang alaala niya. Gaya ngayon! Wala na akong ibang iniisip kung hindi SIYA!

Oh God, I need a friend Just to make it through Another day spent without you

Natapos na yung program ni DJ DJ. Nakakabitin nga eh. Hehe. Kung pwede lang sana ipaextend. Haha. Ang gaganda kasi ng mga tugtog niya. Grabe!

Bumaba na rin ako para kumain. 7:oo pm na pala eh.

―Yann, kanina pa kita tinatawag ah. Saan ka na naman ba galing?‖ sabi ni kuya Spencer. Kapatid ko. Hehe. ―Sa kwarto lang kaya ako kuya. Bakit po pala?‖ ―Kakain na. Umalis pala sila Daddy. Kaya hindi natin sila makakasabay kumain.‖ ―Ah, OK. Saan daw sila pupunta?‖

592

―Kayla Tita ata. Ano ang gagawin? Hindi ko alam.‖

OK, sinagot na ni kuya yung susunod kong itatanong. Haha. Pasensya na, may pagkaseryoso talaga ang kuya ko. Yung, hindi pala smile. Ganun. Hmmp. Hindi tulad ko. ^____________________^

Pagkatapos kong kumain, aakyat na sana ako ng kwarto ko.

Teka, parang sumisikip ang dibdib ko?!! Hindi ako makahinga!! Dahil na naman ba kay Daryll?!!

Siguro nga. Grabe naman ito. Haie.

Pero, mas lalo kong nararamdaman ang pagsikip ng dibdib ko. Nahihirapan na talaga akong huminga!!!!

HINGA!

―Kuya!!!! Kuya!!! Hindi ako makahinga!‖

Pagising ko…

593

O__________O Nasaan ako?!!!

7:00 am. What?????????????????

Napabangon ako sa kamang hinihigaan ko.

―Hoy, mahiga ka lang jan. Wag ka nang makulit Yann.‖ Sabi ni kuya Spencer. ―Kuya, ano ba ang nangyari?‖

Hindi ko talaga alam kung anong nangyari!! Ano nga ba?!!

―Kagabi, sabi mo, hindi ka makahinga. Kaya ayon, dinala kita agad sa hospital. Tinawagan ko rin sila daddy. Andito sila kagabi pa. Bumibili lang ng pagkain.‖

So, ang tagal kong natulog?!!! Wow! Pero, nakakapagtaka rin, bakit bigla na lang sumakit ang dibdib ko ng ganun. Grabe. Oo, nararamdaman ko ang pagsakit nito, pero, konti lang naman, malala talaga yung kagabi. Tsk.

―Pwede na tayong umuwi?‖ ―Hindi pa. Hihintayin natin yung result ng mga test mo.‖

594

―Tulog ako diba? Paano ko nasagutan yung test? Hahaha.‖ Pinapaalam ko lang na OK na talaga ako. Joke talaga yung sinabi ko. Hehehe. ―Gutom lang yan. Paparating na rin yun sila daddy. Tinawagan ko rin si Darren kagabi. Pumunta nga siya dito.‖ Weeeeeh????!!! Si Darren???!!! Pumunta na dito?!!! Nasaan?!!!!! ―Kelan?!!!‖ ―Kagabi. Mga 9pm na siya nakapunta rito. Pero, umalis din agad. Babalik nalang daw siya ngayong umaga.‖

Nahiga ulit ako. Una kong naramdaman, Guilty. Dahil kagabi. Yung pagtawag ko kay DJ DJ. Yung pagkwento ko sa kanya ng nararamdaman ko. Yung panloloko ko kay Darren?!!! Eee! Hindi naman talaga yun ganun e. akala ko kasi… …gusto ko na si Darren. …pero, hindi pala. …akala ko, nakalimutan ko na si Daryll. …pero, hindi pala. E, pano ko makakalimutan, kung sa lahat ng bagay nalang, naaalala ko siya. Shoot!

595

Mga 8 am. Dumating sila Darren, Karen at Glyra. Well, para dalawin ako syempre. Hehe. Pero, OK na naman ako. Pwede na akong umuwi. 3 pm, saka kami umuwi. Kasama namin si Darren. Si Karen at Glyra naman, pumasok ng school. Hindi na muna ako pinapasok ni Daddy. OK, naiintindihan ko naman. So, yun, hindi na umalis si Darren sa tabi ko. Halos, hindi na nga mabitaw bitawan ang kamay ko. Hmmp. So, eto, nasa kwarto na ako. ―Alyanna, nag alala talaga ako saiyo ng sobra. Alam mo ba iyon?‖ sabi ni Darren ―Hehe. Ano ka ba. OK lang ako oh. OK na ako. Wala lang yun kagabi. Kaartehan ko lang yun.‖ ―Wag ka ngang ganyan. Kaya ikaw, wag ka nang magpagod masyado ha.‖ ―Hahahaha! Ginagawa niyo naman akong bata eh.‖ ―Gusto ko lang makasiguro.‖ ―Hmm. Paano kong ayaw ko?!‖ Hahahaha. Ang kulit ko talaga. ―Sasamahan kita kahit saan ka magpunta.‖ ―Ha?!! Nagpapatawa ka ba?!!‖ ―Seryoso ako. Sasamahan talaga kita.‖ ―Haha! Wag na Darren. Sige na, hindi na ako magpapagod. Hmmp.‖ ―I love you Alyanna.‖ ―Ikaw talaga. Oh, hindi ka ba pupunta ngayon sa shop ninyo?!‖ ―Ah, hindi na muna. Nagpaalam naman ako kay mama na pupuntahan kita. Pati si Danica, nag aalala sa iyo.‖ ―Talaga?! Sabihin mo, OK na ako. Dapat nga, pumasok na ako ngayon. Tsk.‖ ―Makinig ka muna sa amin. Kailangan mo pang magpahinga.‖

596

―Oo na nga. Talo na ako sa inyo. Hehe.‖ Tapos, biglang pumasok si Kuya Spencer. ―Yann, sabi ni daddy, bukas, magpapacheck up ka ulit.‖ ―Ano?!! Na naman?!! Bakit pa?!! OK na ako oh.‖ ―Wag ka nang madaming tanong. Kung gusto mo, si daddy na lang ang kulitin mo.‖ ―Oo nga naman. Kailangan mo pa ng follow up check up para malaman kung ano ba talaga ang nangyari saiyo.‖ Sabi ni Darren. ―Pare, mahina talaga ang puso niyang kapatid ko. Bata pa lang, pabalik balik na hospital.‖ Nagulat ako sa sinabi ni kuya. Bakit hindi ko alam iyon?!! E, matagal na pala nilang alam. ―…Pero nung mag 8 taon iyan, medyo dumalang na. Kaya akala namin, OK na. Hindi pa pala. Ngayon na nga lang ulit eh.‖ Sa totoo niyan, high school pa lang ako, nakakaramdam na ako ng paninikip ng dibdib at hirap sa paghinga. Hindi ko nga lang sinasabi sa kanila. Pero, ngayon, alam ko na kung bakit. ―May sakit siya sa puso?‖ tanong ni Darren. Oo! Broken hearted ako. Hmmp. Nye! ―Meron.‖ Sagot ni kuya. O__________O

597

What?!! Meron?!! Akala ko ba, mahina lang ang puso ko?!! Parehas ba yun sa may sakit sa puso?!! Parang mas malala naman yun. Parang anytime, pwede akong mamatay?!! Waaaaaah!!! TT_________________TT ―Totoo talaga?!!‖ tanong ni Darren ―Totoo nga. Baby pa lang siya nung malaman nila daddy. Syempre, alam ko na rin kasi sinabi nila sa akin.‖ ―E, Bakit sa akin, hindi ninyo sinabi?‖ medyo galit kong tanong. May karapatan akong magalit. Bakit kailangan nilang ilihim sa akin?!! Hayy! ―Gusto naming mamuhay ka nang normal. Na wala kang iniisip na may mali sa iyo. Hindi naman kami nagkulang sa paalala diba?!‖ Hindi lang ako umimik. Hindi nga kuya. Pero, sana sinabi niyo na lang sa akin. Oo, naiintindihan ko. Hindi ako galit, nagtatampo lang. Hmmp! Tiningnan ko si Darren. Parang ang lungkot lungkot niya. ―Kuya, hindi pa naman ako mamamatay diba?!‖ Hmmp! Bakit ko iyon biglang naitanong?!! Hayy! ―Tumigil ka nga! Wag kang magsalita nang ganyan.‖ Tapos, lumabas na si kuya. Galit ata.

598

Sorry. Alam ko, mali na itinanong ko pa iyon. Hayy! ―Alyanna…‖ tawag ni Darren. ―Darren…‖ ―Ayokong marinig yun saiyo…‖ ―Sorry. Nagtatanong lang naman ako eh.‖ ―Kahit na. Ayokong isipin ang bagay na iyon.‖ Niyakap ko siya. Naguiguilty ako. TT___TT ―Sorry Darren. Matagal ko nang nararamdamang may mali sa akin.‖ Tiningnan niya ako. ―Ano?!!‖ ―Matagal na akong nakakaramdam ng hirap sa paghinga at paninikip ng dibdib. ― Maliban pag naaalala ko si Daryll, nararamdaman ko talaga iyon. Siya na naman. Tsk. ―Bakit hindi mo sinasabi sa kanila?!!‖ ―E, akala ko kasi, wala lang iyon. Malay ko ba na may sakit pala ako.‖ ―Ngayon, sabihin mo na sa kanila.‖ ―Baka pagalitan nila ako.‖

599

―Tsk. Alyanna,karapatan nilang malaman iyan. Kung sinabi mo agad sa kanila, sana naagapan pa. Pinapag alala mo kami eh.‖ ―Hehe. Nanermon talaga?!‖ ―Alyanna, seryosong bagay ito. Hindi mo ito pwedeng idaan sa biro.‖ Seryoso nga si Darren. Parang galit ata? ―Galit ka ba?!‖ ―Hindi…‖ mahinahaon niyang sagot. ―…nag aalala lang ako saiyo. Ayokong mangyari ulit iyon saiyo.‖ ―E, hindi ko naman alam kung kelan ko ulit yun mararamdaman.‖ ―Kaya nga. Magpadoctor ka. Alamin natin kung ano ang pwedeng gawin para gumaling ka.‖ Feeling ko tuloy, super lala ng sakit ko. Hindi naman diba?! OK, medyo mahina lang daw ang puso ko. Pero, kaya ko pa naman alagaan ang sarili ko. Konting ingat lang ang katapat nito. Hmmp! 8 pm na umuwi si Darren. Tumawag din sila Karen at Glyra para kamustahin ako. Ramdam ko talaga ang pag aalala nila sa akin. Nakakatuwa naman. Ang sweet! Character: DARREN VALLES September 21, 2009 (Monday) Pauwi na ako. Grabe. Sobrang nag aalala talaga ako kay Alyanna. Nung tinawagan palang ako ni Spencer na tinakbo niya sa hospital si Alyanna. Hindi na talaga ako mapakali. Kung pwede nga lang na wag na akong umalis sa tabi niya, hindi talaga ako aalis. Buti nga ngayon, OK na daw siya.

600

Pero, hindi pa rin maalis sa isip ko yung sinabi ni Spencer kanina. May sakit daw sa puso si Alyanna?! Hayy. Ayoko iyong isipin. Pero, hindi ko mapigilang hindi mag isip ng negative. Ayokong isipin na baka isang araw, bigla niya akong iwan. Tama na nga ito. Tsk. Nasa bahay na ako. Sinalubong ako agad ni Danica. ―Kuya, OK na daw ba si Ate Alyanna?! Nag aalala ako para sa kanya.‖ ―Hmm. Oks na daw siya. Wag ka nang mag alala. Pero, bukas, magpapacheck up pa siya ulit para mas makasigurong OK na talaga.‖ ―Mabuti naman. Hayy. Ikkwento ko nga kay kuya Dadha.‖ Haie, si Danica talaga. Masyadong makwento. Well, close naman talaga sila ng bestfriend ko. ―Oh sige. Pagkatapos mo siyang tawagan, matulog ka na agad. May pasok ka pa bukas oh.‖ ―Kuya naman. Hindi mo na ako kailangang paalalahanan niyan. Hindi na ako Elementary pupil. 4th year HS na ako.‖ Sabi niyang nakasimangot. ―Hehe. Oh, sige na nga. Goodnight Nix!‖ ―Goodnight!‖ ―Hindi mo ba ihuhug si kuya?!‖ ―Hahaha! Sige na nga! Good night ulit kuya.‖ Niyakap niya ako, tapos pumunta na rin agad sa kwarto niya. Tatawagan ko nga si Alyanna para mangamusta. Buti at sinagot niya agad.

601

―Hello?! Oh, Darren! Bakit napatawag ka?!‖ ―Bawal ka na bang mamiss ngayon?‖ ―Ikaw talaga. Salamat pala sa pagbabantay sa akin. Hehe.‖ ―Ginagawa ko lang naman ang dapat kong gawin bilang boyfriend mo. Mahal kita.‖ ―Hehe. Ikaw talaga. I love you!‖ Napangiti ako sa sinabi ni Alyanna. Totoo na ba talaga iyon? Mahal na niya talaga ako?! Hindi ko alam kung nakalimutan na niya talaga yung taong gusto niya. Ayoko namang itanong sa kanya. Ayokong ako pa mismo ang magpaalala sa kanya nun. Ang mahalaga, gusto na niya ako kahit papaano. Masaya na ako dun. ―Hehe. Ang sarap naman pakinggan niyan. Oh, sige, matulog ka na. Sinisiguro ko lang na OKs ka na talaga. Wag ka nang magpuyat masyado.‖ ―Ikaw talaga. Oh, sige na nga. Good night Darren! Thank you ulit.‖ ―Oks lang. Goodnight Alyanna.‖ ―Aie wait!‖ ―Oh, bakit?!‖ ―Pwede mo akong sunduin bukas?!‖ ―Papasok ka na?!‖ ―Hmm. Oo. Hehe.‖ ―Di ba magpapacheck up ka pa?!‖ ―Sa Wednesday nalang daw sabi ni daddy eh.‖ ―Ah, ganun ba. Sige, susunduin kita bukas. Hehe.‖ ―Mga 9 am?!‖ ―Ha?! Diba, 1 pm pa naman ang pasok mo?!‖

602

―Ayaw mo akong kasama?!‖ ―Date?!‖ ―Hahahaha.‖ ―Oh, sige ba! Hehe.‖ ―Aasahan kita. Hehe. Good night.‖ ―Oks! Goodnight. I love you.‖ Toot. Toot. Toot. Ang saya naman. Si Alyanna pa talaga ang nagyaya sa aking lumabas. ^________________^ Anong oras na ba?! 9 pm. Maaga pa pala. Tawagan ko nga muna si bestfriend. Haha. ―Oh, tumawag pa lang sa akin si Danica.‖ ―Ah, Oo. Sabi niya nga tatawagan ka niya. Musta na pala?!‖ sabi ko. ―Ayos naman. Hehe. Oh, balita ko, naospital daw ang girlfriend mo?!‖ ―Oo nga eh.‖ ―Oh, kamusta na siya?! OK na ba?! Ano ba ang nangyari?!‖ ―Ang bilis talagang magbalita ni Danica ano. Hehe.‖ ―Pero, OK na talaga siya?!‖ ―Oks na. Teka nga, talo mo pa ako sa pag aalala ah. Gf ko yun eh. Hahaha.‖ ―Nagtatanong lang naman. Hehe.‖ ―May sakit siya sa puso.‖ ―What?!!!‖ ―Tama ang rinig mo, may sakit siya sa puso.‖

603

―Alagaan mo siyang mabuti huh. Wag mong bigyan ng problema. At higit sa lahat, wag mong paiyakin.‖ ―Hindi naman ako ang nagpapaiyak sa kanya eh.‖ ―Huh?! Eh, sino?!‖ ―Yung taong gusto niya.‖ ―Taong gusto niya?‖ ―Oo pare. May iba siyang gusto. Kami nga, pero,naging kami lang dahil gusto kong makalimutan niya yung taong yun.‖ ―Hindi ko maintindihan.‖ ―Ako lang talaga ang may gusto na maging kami.‖ ―Tapos?!‖ ―Basta, ganun na yun. Pero, sinabihan niya ako na may gusto na rin siya sa akin. Hindi ko nga lang alam kung…Ah, basta Oks na yun. Atleast kahit papaano, gusto niya ako.‖ ―Mahal mo talaga siya ano?!‖ ―Pare, mahal na mahal. Haha. Ang drama natin ngayon ah.‖ ―Hayaan mo na. Minsan lang naman. Pero, galit ka ba dun sa taong yun?!‖ ― Naiinggit ako sa kanya. Galit?! Oo. Kasi naman, lagi niyang sinasaktan si Alyanna. Wala nga siya dito, hindi nga sila nagkikita, pero, nagagawa niya pa ring saktan si Alyanna.‖ ―Hindi mo ba kilala kung sino?!‖ ―Hindi eh. Mas mabuti nang hindi ko siya makilala. Baka hindi ako makapagpigil…‖ Napatawa ako ng mahina. ―…pare, Oo hindi ako nakikipag away. Pero, pagdating kay Alyanna, kaya kong gawin yun.‖ ―Naiintindihan ko. Hayaan mo, tutulong akong ilayo yung taong yun kay Alyanna.‖ ―Hahaha. Ayos yan pare! Simulan mo nang maghanap. Haha.‖ ―Oo, ako ang bahala. Hehe.‖ ―Eh kayo ng gf mo, musta na?!‖

604

―Ayos naman kami. Hehe. Medyo may konting problema lang sa akin.‖ ―Ano? May iba ka?!‖ ―Haha. Wala. Kalimutan mo na nga lang ang sinabi ko. Oh, next time naman, uuwi pa ako.‖ ―Gala ka ata ngayon ah.‖ ―May trabaho eh. Daladalawa pa. Hehe.‖ ―Pamilyado ka na ata. Haha.‖ ―Loko ka. Hehe. Gusto ko lang ng experience.‖ ―Haha. Oo na. Oh, sige pare, salamat.‖ ―Sige.‖ Toot. Toot. Toot. Medyo gumaan ang loob ko. Buti nalang may nasasabihan ako ng saloobin ko. Hahaha! Ayos talaga ang may bestfriend. Ganun talaga, open kami sa mga problema. Sa ngayon, matutulog na ako… ―Kasi, bukas, susunduin ko pa si Alyanna.‖ CHAPTER 36 [NOTHING’S GONNA STOP US NOW] Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ September 22, 2009 (Tuesday) Nakakaantok naman ang klase na ito. Sarap matulog. Wala kasi si Zyrene eh. Peste. Bakit ba siya absent ngayon? Anak ng! Nakakabadtrip!

605

Hindi man lang nagtitext kung bakit. Tinatawagan ko, hindi sinasagot. Aba, hindi niya ba alam na nag aalala ako?! Boyfriend niya ako oh! Dapat sinasabi niya sa akin ang lahat. Tsk. Nakakabadtrip talaga. Ang sarap sumigaw! ―Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!!!‖ Yun! Sumigaw nga ako. Anak ng! Nasa loob pala ako ng classroom. Tsk! OK, Josh, mag isip ka na nga rason mo, bago ka pagalitan! Yumuko ako at humawak sa tiyan ko. ―Aaaaaaaaaaaaaaah! Ang sakit ng tiyan ko. May I go out!‖ Galing! Hahahaha! Lumabas na ako ng room. 11:50 na pala. Malapit na rin kaming maglunchbreak. Saan ako pupunta?! Sa rooftop! Pagdating ko dun, wala namang tao. Nainis ako lalo. Akala ko, andito si Zyrene. Peste talaga! ―Bakit ka ba umabsent?! Hindi mo ba alam na pag umaabsent ka, namimiss kita?! At, pag namimiss kita, nagagalit ako?! At pag nagagalit ako, mahirap akong kausap?! At pagmahirap akong kausap…‖ ―…di, hindi ako nakakausap ng maayos! Pero, kung ikaw ang kakausap sa akin, di, OK na. Ang problema nga, wala ka. Bakit ka nga ba kasi umabsent?! Hindi mo ba alam na pag umaabsent ka, namimiss kita?! At, pag namimiss kita…‖

606

―…Peste naman kasi!!‖ Para na akong baliw dito, nagsasalita ng mag isa. Tsk! ―Hey, dinala ko na yung bag mo, iniwan mo sa room eh.‖ Tiningnan ko kung sino ang nagsalita. ―Anak ng! Bakit ngayon ka lang! Hindi mo ba alam na bawal sa akin na mamiss ka?!!!‖ lumapit ako sa kanya at kinuha yung bag ko. ―Ang cute mo talaga pag galit, Josh. Hehe.‖ ―Ewan ko sayo!‖ ―Hahahaha! I love you! Narinig ko yung sinabi mo. Namiss mo ako? Talaga?!‖ ―Hindi ah! Kapal nito.‖ ―Oh, fine. Hehe.‖ ―Zyrene naman kasi e! Ano ba, saan ka galing?!‖ ―Hmm. Secret!‖ ―Sige! Ganyanin mo lang ako! May utang ka sa akin! Alam mo bang, hindi ako nakinig sa lesson, kasi, wala ka?!! Hindi ako maka focus!‖ ―Nah?! Hindi ka naman talaga nakikinig eh. Hehe.‖ Anak ng! Oo na! Hindi naman talaga ako nakikinig. Tsk! ―Tara na nga! Lunchbreak na.‖ OK, papunta kami ni Zyrene ngayon sa isa pa naming bahay. Mas malayo yun kaysa sa bahay namin ni kuya. Siguro, mga 60 minutes ang byahe. Ok, isang oras.

607

―Josh, saan ba tayo pupunta?!‖ ―Secret!‖ ―Hey, tell me. Please?‖ ―Basta nga. Hindi mo nga rin sinasabi sa akin kung bakit hindi ka pumasok kaninang umaga.‖ ―Hehe. Sige na nga, wag mo nang sagutin ang tanong ko. Hindi ko rin sasagutin ang tanong mo. OK?‖ Ha?!!! Bakit ba?!! Ano ba ang ginawa niya kaninang umaga bakit hindi siya nakapasok?! Nakipagdate?!! PESTE! Hindi naman siguro. Hindi talaga! Ako, ipagpapalit niya?! Asa naman! Binilisan ko ang patakbo sa motor ko. Sinasabihan nga ako ni Zyrene na dahan dahan lang daw. Tsk! Wala ba siyang tiwala sa akin?! Sanay ako sa ganito. Gusto ko lang na… …yakapin niya ako ng mahigpit! May choice ba siya?! At yun nga, nakayakap siya sa akin ng mahigpit na mahigpit. Napapangiti na naman ako. Peste, galit pala ako sa kanya ano?! Ayy, ewan. Parang nawawala agad eh. Nakarating na rin kami sa distinasyon namin bandang mga...

608

1:10 pm. Pumasok na kami sa bahay. ―Ma!‖ Yung maid ang sumalubong sa amin. ―Wala po sila ma‘am eh. Nasa restaurant niyo po.‖ ―Ah, ganun ba. Sige, pupunta nalang kami dun. Zy, tara.‖ Sumakay na ulit kami sa motor. ―Josh, may isa pa pala kayong bahay?!‖ ―Oo. Sila mama ang nakatira jan. Kaya kung napapansin mo, kami lang ni kuya ang andun sa isa.‖ ―Ah, now I know. Bakit hindi kayo magkakasama?!‖ ―Kung dito kasi kami uuwi ni kuya, malayo sa school. Kung doon naman uuwi sila mama at papa, malayo sa resto at sa tinatrabahuhan ni papa. So, ayon, may bahay kami dito, may bahay kami doon. Gets?!‖ 1:15 pm. Nakarating na rin kami sa ROYAL CAFÉ. Yung resto namin. Pagpasok namin, maraming tao. Tsk. May available pa bang table?! Parang wala na ah! Saan kami kakain ni Zyrene?! Gutom na gutom na ako!!! Hinanap ko agad si mama. ―Joshua! Bakit ka naririto?‖ si mama. ―Kakain? Hahaha!‖ sagot ko naman.

609

―Oh, sino itong kasama mo?!‖ ―ayy, ma. Si Zyrene pala. Girlfriend ko.‖ Nagulat ata si Zyrene sa sinabi ko. Tsk. Bakit Zy, hindi mo pa ba iyon alam?!! Hahaha. ―Nice, meeting you Zyrene.‖ nakangiting sabi ni mama. OK, parang wala namang problema. ―Glad to meet you rin po.‖ Tapos nagbow siya. ―Tita Johana na ang itawag mo sa akin. OK?‖ tapos hinimas ni mama ang ulo ni Zyrene. ―…Halikayo, doon tayo sa office kakain.‖ Sumunod kami kay mama. ―Joshua, kain ka lang ha. Marami ang pagkain.‖ ―Ma…Para mo namang sinasabing matakaw ako. Tsk. Ayoko namang ipahiya mo ako sa girlfriend ko.‖ ―Josh, I knew it. Matakaw ka talaga.‖ Tapos, tumawa sila ni mama. Anak ng! Sige, pagkaisahan niyo ako! ―Oh, alam naman na pala ni Zyrene ang talent mo.‖ ---mama ―Ang pagkain.‖ Dugtong ni Zyrene. Tapos, tumawa na naman sila. Pinagkakaisahan talaga ako. Tsk! ―Hindi ako matakaw, OK?!! Sadyang matagal lang talaga bago ako mabusog! Yun lang! Hindi yun parehas, sa pagiging matakaw!‖

610

Tumawa na naman sila mama. Hayy, bahala nga kayo. Basta ako, kakain. Natapos na rin kaming kumain. Naka 6 na dagdag ata ako e. Hindi, pito pala. Matakaw ba ang ganun?! Hindi naman diba?! ―Josh, ang dami mong nakain. Kaya mo pa bang tumayo?!‖ bulong sa akin ni Zyrene. ―Kulang pa nga eh. Haha.‖ ―Wow. Talent mo talaga ang pagkain.‖ ―Oo na.‖ tapos, hinalikan ko siya sa pisngi. Kami lang ni Zyrene ang andito sa office ni mama. Lumabas kasi siya kasi may kakausap daw sa kanya. ―Next time, magpaalam ka muna before ka magkiss.‖ ―Ano?!! Kailangan pa ba yun?!!‖ ―Yup.‖ ―Bakit pa?!! Ayaw mo ba?!!‖ ―Hmm. Para mapaghandaan ko. Nakakagulat ka kasi.‖ ―Hahahahaha! Ano ka ba! Zyrene, pakiss.‖ Hinalikan ko ulit siya sa pisngi. ―Josh…‖ sabay palo sa braso ko. ―Ano?!! Nagpaalam ako diba?!! Hahaha. Sus!‖ Tapos, biglang pumasok si mama. ―Oh, Zyrene, inaaway ka ba ni Josh?‖ ―Hindi naman po. Hehe.‖ ―Mama naman. Hindi naman ako nang aaway ng girls. Haha. Lalo na itong girlfriend ko.‖ Sabay akbay kay Zyrene.

611

―Josh, kilala kita. Mahilig kang mag asar, mang inis.‖ Sabi ni mama. Minsan lang naman ah! ―Oo nga po. Magaling mang asar, pero pag si ya na ang inaasar, ang daling mapikon. Hehe.‖ Tapos, tumawa sila ni mama. Aba! Ginaganyan ninyo talaga ako? Nilapitan ni mama si Zyrene. ―Zyrene, pwede ba tayong mag usap?‖ Nakangiting tanong ni mama. Tumayo si Zyrene. Lumakad sila papaunta doon sa kwarto ni mama. May kwarto kasi si mama sa loob ng office niya. Dun sila papunta. Bakit pa nila kailangang pumunta doon?!! Hindi ko ba pwedeng marinig kung ano iyon?‖ Pagpasok nila, sinara agad yung pinto. After ilang minutes, lumapit din ako doon. Nilagay ko yung tenga ko dun sa pinto para marinig ko yung pinag uusapan nila. Baka kasi kung ano ang sabihin ni mama kay Zyrene. Tsk! At yun! Naririnig ko nga. ―Hindi naman po. Hehe.‖ Si Zyrene yung nagsalita. Peste! Hindi ko tuloy naumpisahan yung pag uusap nila. ―Mabuti naman.‖

612

―Pero, minsan po, hindi ko rin maiwasang isipin na mahal niya pa rin si…‖ ―Si Odyssey?‖ Hindi ko narinig na sumagot si Zyrene. Pero, parang yun nga ang gusto niyang sabihin. Teka, bakit ganyan ang pinag uusapan nila?! ―Alam ko kung gaano minahal ni Josh si Odyssey…‖ Mama! Ano ba! Bakit mo iyan sinasabi kay Zyrene! Gf ko iyan eh. TSk! Papasok nga ako… Napatigil ako nung marinig kong magsalita si Zyrene. ―Alam ko rin po iyon.‖ ―Pero, Masaya ako na anjan ka para kay Josh. Alam ko, mahal ka niya.‖ ―Hmm?‖ ―Kasi, pinakilala ka niya sa akin.‖ ―Nagulat nga rin po ako na dito niya ako dinala.‖ ―Basta, wag kang magsasawa kay Josh. Medyo pilyo talaga iyan, pero, mabait naman.‖ ―Hehe. Opo. Mahal ko po si Josh. Kahit ganun siya. Ang ibig ko pong sabihin…‖ ―Naiintindihan ko. Alam ko rin na mahal mo siya. Malakas ang pakiramdam ko, kaya, alam ko.‖ ―Ayoko lang po na maglihim sa akin si Josh. Magsinungaling.‖ Bumilis ang tibok ng puso ko sa sinabi ni zyrene. PAano pag nalaman niya yung panggagamit ko sa kanya dati para paselosin si Odyssey? Na niligawan ko lang siya para ipamukha kay Odyssey na hindi ako nasaktan sa pang iiwan niya sa akin?

613

―Hindi naman siguro iyon gagawin ni Joshua. Kilala ko siya. Pero, kung sakaling magawa niya iyon, ano ang gagawin mo?‖ ―Baka…layuan ko po siya.‖

Lalayuan??!!! Pero, mahal ko na si Zyrene ngayon. Oo, nagsinungaling ako dati, pero, ngayon, hindi ko na iyon gagawin ulit. Ayoko lang aminin iyon sa kanya, kasi…ayokong irisk yung kung ano ang meron kami ngayon…ayokong iwan niya ako…Hindi ko na ata kakayanin kung lalayo si Zyrene sa akin. ―Zyrene, kung magawa man iyon ni Joshua, hintayin mo muna ang paliwanag niya, pwede ba iyon?!‖ ―Opo.‖ ―Gusto kita para sa anak ko. Mabait ka, at nauunawaan mo siya. Sana, kayo na talaga.‖ ―Salamat po.‖ ―Oh, tara na, baka naiinip na si Joshua. Mainipin pa naman iyon.‖ Bumalik ulit ako sa inuupuan ko kanina. Kinuha ko yung dyaryong malapit dun, para hindi sila makahalatang pinakinggan ko ang pag uusap nila. ―Josh…‖ tawag sa akin ni Zyrene. Nilingon ko siya, pero hindi ako makatingin sa mata niya. Naguiguilty ako sa ginawa ko. Hindi dun sa pakikinig sa pag uusap nila ni mama. Yung about dun sa panggagamit?! Wala akong ganang tanungin kung ano ang pinag usapan nila. Alam ko naman talaga kung ano. Tsk. Pero, sige na nga, itatanong ko pa rin. Para safe.

614

―Anong pinag usapan ninyo ni mama?‖ tanong ko. ―Josua, it‘s confidential. Girl talk.‖ Si mama ang sumagot. Oo. Alam ko. Ewan ko, parang, nanghihina ako. Ang tamlay ng pakiramdam ko. ―Ah, ganun ba.‖ Mahina kong sagot. Lumabas na si mama. Pero, kami ni Zyrene, naiwan pa rin dito sa office. ―Josh? OK ka lang ba?!‖ ―Ha?! Oo naman. Hehe.‖ ―Kanina lang, para kang nakalunok ng speaker, pero ngayon…‖ Hindi ko na pinatapos yung sinasabi niya. Yinakap ko siya. Nilalayo niya ang sarili niya sa akin, pero, niyakap ko siya ng mas mahigpit. ―Josh? Bakit? May problema ba? Hey.‖ Saka lang ako bumitaw sa pagkakayakap sa kanya. Hinarap ko siya. ―Hey! Why are you crying?!!!‖ Tuloy tuloy lang ang pagluha ko. Hindi ko alam. Hindi ko mapigilan. Kailangan ko bang mahiya, kasi umiiyak ako sa harap ng girlfriend ko?!! Naguiguilty kasi ako sa nagawa ko. Pero,pinagsisisihan ko na iyon…

615

―Zyrene, sorry. Sana mapatawad mo ako. Hindi ko kaya…‖ niyakap ko siya ulit. ―Josh…hindi kita maintindihan. What are you talking about,?!!‖ ―Di ko kaya kung iiwan mo ako Zy. Wag mo akong iwan. Please.‖ Mas lalo atang lumalakas ang pag iyak ko. ―Josh. Hindi kita iiwan.‖ ―Mangako ka. Zyrene…‖ ―I swear.‖ ―Mahal na mahal kita.‖ Hindi na kami pumasok ni Zyrene ng school. Ayaw nga sanang pumayag ni Zyrene. Kahit ano kasing bilis ang pagpapatakbo ng motor ang gawin ko, mallate pa rin kami. Sabagay, computer subject lang naman iyon. Minor subject lang. 4 pm. Nasa resto pa rin kami ―Nagustuhan mo ba rito?‖ tanong ko kay Zyrene ―Hmm. Yep. Hehe. Buti at nagkasundo kami agad ni tita Johana.‖ ―Mabuti nga iyon. Hehe. Sabihin mo lang kung gusto mo nang umuwi ha?‖ ―Ok, josh. Pwede ba tayong maglibot libot muna dito? Parang ang ganda kasi ng place.‖ Nagpaalam kami kay mama na mamamasyal muna kami. Dinala ko si Zyrene sa malapit na beach dito. ―Wow! Ang ganda naman dito Josh!‖ Naupo kami dun sa buhangin. Kinuha ko yung phone ko at nagpatugtog ng music.

616

Now playing…NOTHING‘S GONNA STOP US NOW Looking in your eyes I see a paradise This world that Ive found Is too good to be true

―Kaya nga, dito kita dinala. Ang ganda ng dagat nuh?‖ ―Yup.‖

Standing here beside you Want so much to give you This love in my heart that Im feeling for you

―Pero, mas maganda ka pa rin sa dagat na iyan.‖ ―Hmm. Nangbola ka na naman Josh. Hehe.‖ Let em say were crazy, I dont care about that Put your hand in my hand baby Dont ever look back ―Totoo nga. Zyrene, mahal kita.‖ Tapos, inakbayan ko siya. Inikot niya naman yung mga braso niya sa bewang ko. ―Josh…bakit ganyan ka ngayon?‖

Let the world around us just fall apart Baby we can make it if were heart to heart

617

―Ha? Ganito naman talaga ako ah.‖ ―Hindi. Iba ka ngayon. Una, umiyak ka sa harap ko.‖ And we can build this dream together Standing strong forever Nothings gonna stop us now ―O, eh ano naman. Tao naman ako ah. Pwede akong umiyak. Haha.‖ ―Eh, bakit ka ba umiyak? Nagulat nga ako eh.‖ And if this world runs out of lovers Well still have each other Nothings gonna stop us, nothings gonna stop us now Ngumiti lang ako. Pero, hindi sinagot yung tanong niya. OK, nag iisip pa ako kung sasagutin ko talaga yung tanong niya. Pinapakinggan ko yung kanta. Ahhhh! Wag muna. Tsk. Hindi ko pa kayang aminin sa kanya eh. ―Hindi ko rin alam e. Basta naiyak nalang ako.‖ Im so glad I found you Im not gonna lose you Shoot! Yun nga ang dahilan kung bakit ako umiyak. I‘M NOT GONNA LOSE YOU. ―Nagsorry ka sa akin kanina. Para saan?‖

618

―Hmm. Sa lahat ng nagawa ko sa iyong hindi mo nagustuhan.‖

Whatever it takes I will stay here with you Take it to the good times

―Ang corny mo ngayon. Hehe. Hindi ko na iyon iniisip Josh. Actually, isa yun sa mga dahilan kung bakit kita nagustuhan.‖ See it through the bad times Whatever it takes is what Im gonna do Tinititigan ko lang siya. Hindi ako nagsalita. Let em say were crazy, what do they know Put your arms around me baby Dont ever let go

―Oh? Don‘t stare at me like that.‖ Hinawakan niya ako sa mukha at pilit na inaalis ang tingin ko sa kanya.

Let the world around us just fall apart Baby we can make it if were heart to heart

―Bakit, masama ba?‖ ―Naiilang ako.‖

619

And we can build this dream together Standing strong forever Nothings gonna stop us now

―Ano ka ba. Ako lang ito oh.‖ ―Oo nga. Pero, ewan parang…ewan. Awkward ng feeling. ‖ Tapos tumingin siya sa langit.

And if this world runs out of lovers Well still have each other Nothings gonna stop us, nothings gonna stop us

―Zyrene…‖ Humarap siya sa akin. ―…mahal na mahal na mahal na mahal na mahal na mahal na mahal na mahal…‖ Ngumiti siya. Napangiti rin ako.

Ooh, all that I need is you All that I ever need

620

Kailangan talaga kita. Ikaw lang. Ikaw lang.

And all that I want to do Is hold you forever, ever and ever, hey

Sana, magawa ko iyan.

…Ang hawakan ka.

…Ang makasama ka.

…FOREVER.

Gusto ko talagang gawin iyan. Sana, hayaan mo akong gawin iyan, Zy.

Corny na ba ako?! Ano naman ngayon. Totoo ang mga sinasabi ko. And we can build this dream together Standing strong forever Nothings gonna stop us now

621

―…mahal na mahal na mahal na mahal na mahal…‖ Tinaasan niya ako ng kilay. ―Bakit Zy, napapagod ka nang pakinggan yun? Hindi ko pa nga natatapos ang sinasabi ko.‖ Umiling siya. ―Ang saya saya saya saya saya ko kasi. Thank you Josh.‖ Napatawa ako ng malakas. ―Mabuti naman kung ganun. Gusto talaga kitang pasayahin Zy.‖ And if this world runs out of lovers Well still have each other Hinawakan ko ang kamay niya. Nilagay ko iyon sa mukha ko. Ang sarap talaga hawakan ng kamay niya. ―Josh…‖ Tiningnan ko siya. ―Alam mo naman na mahal kita Zyrene diba?‖ ―Hmm. Oo.‖

622

Hinawakan ko ang mukha niya. Nothings gonna stop us Nothings gonna stop us, whoa ―Mahal na mahal kita Zy. Makalimutan mo na ang lahat, wag lang ito. Mahal kita.‖ Tapos… Hinalikan ko siya.

Nothings gonna stop us now, oh no Hey baby, I know, hey baby, nothings gonna stop us Hey baby, woo, nothing, hey baby Nothings gonna stop us now yeah

CHAPTER 37 [FOREVERMORE] Character: PRINCESS ZYRENE PEREZ September 22, 2009 (Tuesday) 7 pm. Hinatid ako ni Josh sa bahay. Well, so ganda ng maghapon ko ngayon. Even, naexperience ko ang pagcucut ng class. Well, it‘s worthy enough. ^_______________^

623

Medyo, weird nga si Josh ngayon. I dunno. But, may nafeel akong kakaiba sa kanya. Hindi naman about pagdududa na may iba siya. Hindi ganun. Basta, it‘s something that I can‘t explain. Parang may gusto siyang sabihin?! I dunno. You know, umiyak siya. Nagulat talaga ako. He just said nothing about it. Anyway, ok lang naman iyon sa akin. Hindi lang talaga ako sanay na Makita siyang umiiyak. We know him. He‘s a guy of SMILE. I remembered what he said kanina. “Mahal na mahal kita Zy. Makalimutan mo na ang lahat, wag lang ito. Mahal kita.” That phrase keeps on striking my head. Hindi ko talaga iyon makalimutan. Haie. Sobrang saya ko nang sabihin iyon ni Josh. Actually, ngayon, hindi na nagiging issue sa amin si Odyssey. Kahit nakikita namin silang magkasama ni Kurt, yung boyfriend niya, wala na lang kay Josh. How I love Josh. I do really love him. In a way or another, I do want to let him feel the love I feel for him. He‘s my first boyfriend, I hope, he‘d be my last. Nameet ko na rin yung mommy ni Josh. Well, she‘s good to me. She treats me well. She‘s so kind like Kuya Daryll. ^____^ Kay tita Johana pala nagmana si Kuya Daryll. E, si Josh, kanino?! Sa daddy niya?! I dunno. I haven‘t meet his daddy yet. Maybe, next time. Tita Johana is not against naman sa relationship namin ni Josh. And it helps me to breath even more. The fact na, she likes me for Josh. ^___^ Well, except pag kasama ko si Josh, hindi talaga ako makahinga? I dunno. When he‘s with me, I can hardly breath. You know the feeling? Yeah, right! 9 pm. Yung mga nangyari pa rin kanina ang naiisip ko. Bumabalik sa alaala ko. Haha. Grabe, I cant help not to smile! Kinuha ko yung cell phone ko.

624

Oh MY! O_______________O 200 texts?!!!!!!! And there‘s coming more?!!! Nah!!! From?!!!! My PRINCE. Nah!!! You know, it‘s really shocking! OY MY! Now, it‘s 206 texts! I hurriedly went downstairs and got the phone. Tatawagan ko siya. ―Hello?!‖ ―Zy! Oh, kamusta?! Akala ko, tulog ka na. Hehe.‖ ―Josh! Bakit ang dami mong texts? Are you feeling alright?‖ ―Kaya nga ako ginaganahang magtext. Wala lang. Basahin mo.‖ ―206 texts?! Para akong magbabasa ng libro nito.‖ ―Hahahahaha! OK lang yan, hindi mo pagsisisihan.‖

625

―Ikaw talaga.‖ ―Sige na, burahin mo na lang yun.‖ ―Huh? Why? I haven‘t read the messages yet.‖ ―Hahahaha. Puro I LOVE YOU lang naman ang mga yun.‖ Binuksan ko yung ibang message. Randomly. ►I love you Zyrene. ►OK lang kahit hindi ka magreply. Gusto ko lang sabihin saiyo na…MAHAL KITA! ►Mahal na mahal kita! ►Hindi ka naman mahihirapan ka sa pagbubura. Haha. Konti lang naman ito e! Mwuah! ►Miss na miss na kita Zy. Love you! ►Zy, basta ha? Wag mo akong iwan. ►Nakakatawa no? Umabot ako sa ganitong point. Hahaha. Parang di na kita kayang bitawan. ►Kailangan kita! Ngayon at kalian man! Haha. Luv u Zy! ►Tulog na ata ang Zyrene ko. Sige, tulog ka lang. Babantayan kita. Mwuah! ►Alam mo ba kung bakit umiyak ako kanina? Kasi, natakot akong iwan mo ako. ►Zy! Kung darating yung time na lalayuan mo ako, siguro...ewan! baka hindi ko talaga kayanin. ►Hahaha. Sorry kung ganito ang mga sinasabi ko. Basta, hayaan mo lang ako. I love u! ►Oo nga pala. Mahal kita My PRINCESS. ^___^ Mwuah! ►Ikakamatay ko kung mawawala ka sa akin. Napatulala ako sa huli kong nabasa. Ikakamatay ko kung mawawala ka sa akin.

626

Ganun na niya ako kamahal? Wow. I mean, WOW. ―Zyrene?! Anjan ka pa ba?! Huy.‖ Ah, kausap ko nga pala si Josh sa phone. Hindi ko na namalayan ah. Masyado akong nadala sa mga texts niya. ―Ahmm. I‘m sorry. I read some of your texts.‖ ―Pagpasensiyahan mo na ako ha. Tsk. Wala kasi akong magawa. Pero, hindi ko naman sinasabing ginagawa lang kitang pampalipas oras! Hindi ah! Gusto lang talaga kitang itext.‖ ―Hehe. I know Josh. I love you.‖ ―Zy! Gusto kitang kantahan. Kakanta ako. Ha? Sige na. Please?‖ ―Hahaha. You don‘t need to plead. I‘ll be listening.‖ He‘s sweet in a different way. Tss. And there he goes. ―There are times when i just want to look at your face With the stars in the night. Haha. I love you Zy.” ―That‘s all?!‖ ―Hintay lang! Nag I love you lang ako eh. Eto na.‖ Nagpatuloy siya sa pagkanta.

627

”There are times when i just want to feel your embrace In the cold night just can‟t believe that you are mine now.” Yeah. I just cant believe that you are mine now Josh. “You were just a dream that i once knew I never thought i would be right for you.” Parang ako dapat ang kumakanta ng song na yan para kay Josh ah. Hmmp.

”I just can‟t compare you with anything in this world You‟re all i need to be with forevermore.”

Forevermore.

―Zy…‖ ―I love hearing your voice talaga Josh. It‘s so relaxing. Hehe.‖ ―Kakanta lang ako pag alam kong nakikinig ka.‖ ―Huh?‖ ―Ang sabi ko, kakanta lang ako para saiyo.‖

628

11 pm na natapos yung pag uusap namin ni Josh. Almost 2 hours staright kaming nag usap. Wow! I want to talk to him pa sana. But, pinapatulog na niya ako. Pagod na daw kasi ako. Well, a little bit.

Hehe. Anyway, buong araw na naman kaming magkasama ni Josh. Pero, parang hindi ko iyon namamalayan. Ang dali dali ng oras pagkasama ko siya. Ang saya saya ko pag kasama ko siya.

As in…ang dali dali talaga. Character: PRINCESS ZYRENE PEREZ September 26, 2009 (Saturday) Like this…Saturday na. Agad agad? Haha. Well. Everyday kaming magkasama ni Josh. Halos wala na nga akong time makipag usap sa ibang tao sa school dahil sa kanya. Hehe. Simula nung Wednesday, always na akong sinusundo ni Josh sa house. Diretso sa rooftop as always. And pag time na, papasok ng room. Naglulunch together. And hatid naman pauwi. Well, it‘s far different from my life before. Dati, lagi akong walang kasama. But ngayon, may BOYFRIEND na ako. Hindi ko naman tinitake for granted ang relationship namin ni Josh. Para lang masabi na may boyfriend ako? Nah! Mahal ko siya. That‘s all I know. Saturday ngayon, so RoYAL PRINCE will be performing here. Sa resto namin. Hehe. Nakakatuwa nga eh. Simula nung tumugtog sila Josh dito, dumami na ang pumupunta dito. He‘s so galing talaga. ^_________^ I‘m so proud to have him. 7:30 pm pa naman sila tutugtog. And it‘s 7:00 pm pa lang. But Josh texted me na he‘s on his way na. Well, gusto niya daw muna ako makasama before sila magperform. And there…nakikita ko na siyang papalapit sa akin. I smiled at him.

629

Hinawakan niya agad ang kamay ko. ―I love you.‖ ―Yan talaga ang pambungad mo sa akin Josh?‖ ―Hahaha. E, yun ang una kong naisip e. Tss. Mahal naman talaga kita.‖ ―Hehe. I know. I love you too.‖ Lumabas muna kami. Pumunta kami sa isang park na malapit lang doon sa resto namin. Maliwanag doon sa park kahit gabi na. Napatingin ako sa sky. So dami ng stars. Wow. They‘re shining perfectly. ―Zyrene! May shooting star! Hahaha.‖ ―Hmm! Oo nga! Wow!‖ ―O, magwish ka na! Bilis!‖ ―Akala ko ba, hindi ka naniniwala sa shooting star?‖ ―Simula nang nakilala kita, nagbago ang pananaw ko. Tss. Hayaan mo na nga. Basta magwish ka na!‖ Pumikit ako. ―Sana…maksama ko ang mahal ko na katabi ko ngayon, FOREVER.‖ Binuksan ko na ang mata ko. Tiningnan ko si Josh. Well, siya lang naman ang katabi ko. So, it‘s obvious na siya ang tinutukoy ko. ―Ang forever na iyan, magsisimula na ngayon.‖ Sabi niya habang nakatingin sa akin ―Really?‖ ―Oo naman! Hehe. Hinding hindi kita iiwan Zy.‖ ―I love you Josh. Oh, how about you, ano ang wish mo?‖

630

―Na matupad ang wish mo.‖ Na matupad ang wish ko? Na makasama kita FOREVER? Yeah, that‘s it. SWEET! Lagi niya talaga akong pinapangiti. ^_______^ ―Josh…naaalala mo pa ba nung may Makita akong shooting star?‖ ―Alin?! Nung sumali tayo sa pair singing?‖ ―Hehe. Yun nga. Natatandaan mo pa pala? Alam mo, ganito rin yung wish ko.‖ ―Oo naman! E, ang sabi mo nun diba, ang wish mo eh wag kitang iwan ng gabing iyon.‖ ―Ang wish ko talaga nun, sana, hindi mo ako iwan FOREVER.‖ ―Yun ang winish mo?!!!!‖ ―Nagulat ka ata? Hehe.‖ ―E, ang sabi mo kasi nun e, wag kitang iwan nung gabi lang na iyon!‖ ―Kaya nga yun lang ang sinabi ko kasi, para mas malaki ang chance na pagbigyan mo ako. Hehe.‖ ‖ Sana, sinabi mo na lang. Gagawin ko naman talaga iyon eh. Ang hindi ka iwan FOREVER.‖ ―Well, OK lang. Ang saya saya ko pa rin naman nun eh. Paalis ka na nga nun, buti at naawa ka pa sa akin at nag bago ang isip mo.‖ ―Hahaha. Nakakapeste kasi ang pag iyak mo. Alam mo bang, ayokong nakikita kang umiiyak? Kaya yun.‖ ―So, kung hindi ako umiyak, iiwan mo ako?‖ ―Para kang ewan. Tara na nga, bumalik na tayo sa resto ninyo.‖ ―Hmm. Iiwan mo nga ako kung hindi ako umiyak.‖ ―Nagtampo ang Zyrene ko! Haha.‖ He hugged me tight ―…hindi ko alam. Basta, ang alam ko, nung mga panahong yun, gusto na kita. Alam mo ba kung bakit ako lumabas nun? Bakit kita iniwan sa loob?‖ ―Hmm. Bakit nga ba Josh?‖ ―Kasi, pinagtutulakan mo ako kay Odyssey. Ewan ko sayo.‖ Eh, feeling ko kasi nun, affected siya coz, andoon si Odyssey and Kurt. Well, mali pala ako.

631

And… Ang saya saya ko dahil a sinabi ni Josh. ^_______________^

CHAPTER 38 [GOT TO BELIEVE IN MAGIC] Character: PRINCE JOSHUA RAMIREZ September 26, 2009 (Saturday) Bumalik na kami ni zyrene sa resto nila. Anak ng. Langya. PESTE! Bakit wala pa sila Alfred? Yung mga kabanda ko? Nasaan na sila?! 7:45 pm. Tsk. Pumunta ako sa likod. Tinawagan ko si Roehann. ―Ano?!! NAsaan na kayo?!! Peste naman eh. Ang usapan ay usapan!!‖ ―Pare, may tugtog pala tayo ngayon oh! Hinahanap na tayo ni Joshua!‖—Roehann

632

―Patay! Bakit hindi ninyo naalala?‖ narinig ko, si Yuri ang nagsalita ―Galit na ba si Joshua?‖ tanong ni Alfred. ―OO!!!! GALIT NA GALIT NA AKO!!!! NASAAN NA BA KAYO?!!!!‖ ―Narinig niyo ba ang sigaw ni Boss?‖ sabi ni Roehann. ―Oo!‖ sabay sabay na naman sila ―PESTE TALAGA KAYO!! WAG KAYONG MAGPAKITA SA AKIN!!‖ ―Sorry boss! Eh si Lorenz kasi, nagyaya maginuman!‖ –Roehann ―Ako?! Ako?! Ako?! Si Alfred kaya!‖ sabi ni Lorenz ―Hoy! Niyaya nyo lang ako! Ako pa tuloy.‖ –Alfred ―Magsisinungaling ka pa Roehann.‖ Sabi ni Yuri. ―IKAW KAYA ANG NAGPLANO NITO!!‖ sigaw nung tatlo (Alfred, Yuri, Lorenz) ―Ha?!! AKo ba?!!‖ ―Oo!!‖ ―TUMIGIL NA NGA KAYO!! EWAN KO SA INYO!! PALIGUAN KO KAYO JAN NG ALAK E!!‖ Toot. Too. Toot. Peste talaga! Mapapahiya pa ako sa mommy ni Zyrene. Ako pa naman ang nagpresenta na magpeperform kami ng mga kabanda ko tuwing sabado. Tsk! Sumipot naman ako ah! Yung mga peste ko lang na kagrupo!!! Langya talaga!!!!! Anak ng!! Ano na ang gagawin ko?!!! JOSH!! MAG ISIP KA!!! Waaaaaaaaaaaaaaaah!!!!! 8:00 pm.

633

Pumasok na ako sa loob. Syete!! NAgwawala na ang mga tao. Tsk!! ―Anong oras na?!! BAkit ang tagal ng RoYAL PRINCE?!!‖ ―Wala naman ata sila eh!‖ ―Akala ko ba tutugtog sila ngayon?‖ ―Nakakawalang gana naman.‖ ―Umuwi na lang tayo.‖ Peste! Hindi ba pwedeng, pumunta kayo rito para kumain?!!!! Nakakainis talaga! Yung apat na ugok kasing yun. Pahamak talaga! Grrrrr! Umakyat ako ng stage. Kinuha ko yung microphone. Nagsiupuan lahat ng tao. Pati yung mga paalis na sana. Tsk! Aalis alis, babalik lang naman! OK lang na umalis kayo, basta anjan si… ZYRENE?! Nasaan na pala si Zyrene?! Inikot ko ng tingin yung loob ng resto. Hindi ko Makita si Zyrene. Galit kaya siya?! Peste talaga! ―Go Joshua!‖ sigaw ng mga tao sa loob. Hintay lang! Wala si Zyrene. Hindi ko siya Makita. Hindi ako kakanta pag wala siya.

634

ZYREEEEEENNNNNNEEEEE!!! HINDI TALAGA AKO KAKANTA PAG WALA SIYA! Pero, nagsisigawan na talaga ang mga tao doon sa loob. Tsk! O, sige na! Tiningnan ko kung ano ang mga instruments dun sa stage. Kinuha ko yung saxophone. OK na ito. Basta, hindi ako kakanta. Tutugtog lang. Zyrene naman kasi!! Nasaan ka na?!!! Mas lalong dumami yung tao. Mas lalong hindi ko mahanap si Zyrene. Tsk! Paano na? Wala yung inspiration ko?! Nakakawalang gana talaga. Tutugtog na nga ako para matapos na ito agad. Hahanapin ko pa si zyrene. Nagsimula na ako. Now playing…GOT TO BELIEVE IN MAGIC (Saxophone cover)

Take me to your heart Show me where to start

Tinutugtog ko iyon, habang nakapikit.

635

Let me play the part of your first love

Si Zyrene na naman ang naiisip ko. Nasaan ba siya, para sa kanya itong tinutugtog ko eh. Zyrene, let me play the part of your first love. Well, ako nga talaga ang first love niya. At! Ako na rin ang magiging last. Tama ang nabasa mo…

…AKO NA ANG MAGIGING LAST NIYA.

All the stars are right Every wish is ours tonight, my love

Naalala ko yung wish niya kanina sa shooting star.

“Sana…makasama ko ang mahal ko na katabi ko ngayon, FOREVER.” Tutuparin ko iyan Zy. Totoo yung sinabi ko kanina. Yung about sa wish ko dun sa shooting star. “Na matupad ang wish mo.” Yun talaga ang hiniling ko. Kahit hindi ko iyon hilingin, alam ko… …kaya ko iyong gawin.

636

Pity those who wait Trusting love to fate Finding out too late that they‟ve lost it Never let them go They will never know the ways of love

Dinilat ko na ang mata ko.

O__________O

Hindi ba obvious na nagulata ako?!!!

Nakikita ko na si zyrene.

Gusto kong ngumiti. Pero, hindi pwede. Tumutugtog pa ako ng Saxophone.

Ayan siya. Nakangiti sa akin.

Ang lapit lapit sa akin.

637

As in malapit na malapit.

Nasa harapan ko.

Sa stage.

Hawak yung mike.

Gotta believe in magic

Kumanta siya kasabay ng pagtugtog ko. Peste. Ang ganda talaga ng boses niya.

Alam ko, maganda rin ang boses ko. Pero pag si Zyrene ang kumakanta. Tsk. Napepeste ako.

Tell me how two people find each other In a world that‟s full of strangers

Gotta believe in magic Something stronger than the moon above Coz it‟s magic when two people fall in love

638

Zyrene, I love you.

I may never know Why I need you so

Hindi ko nga talaga alam kung bakit, nagkaganito ako. Kung bakit ganito na kita kamahal ngayon. Basta alam ko, kailangan kita. Kailangang kailangan.

All I need to know is this feeling

At alam ko, mahal kita. Sobra. Sobra sobra sa inaakala mo.

Handle it with care

Basta, magtiwala ka lang sa akin Zy. Hindi kita sasaktan. Hinding hindi talaga. Pangako.

We were born to share this dream, my love

Gotta believe in magic Tell me how two people find each other In a world that‟s full of strangers

639

Sa dami ba naman talaga ng nakilala ko, sa iyo pa ako tinamaan? Haha. Hindi ko naman iyon pinagsisisihan eh. Masaya ako ngayon. Masayang Masaya.

Gotta believe in magic Something stronger than the moon above Coz it‟s magic when two people fall in love Something stronger than the moon above Coz it‟s magic when two people fall in love

Oo nga. It‘s magic when two people fall inlove… ―Zy, I love you.‖ Niyakap ko siya agad after nung song. As usual, nagpalakpakan yung mga tao. Ano pa ba ang aasahan mo?!! Haha! Hindi na ako badtrip ngayon! Andito na kasi sa tabi ko si Zyrene. ^_____________^ Iba talaga ang epekto nito sa akin. Tsk. MAhal na mahal na mahal na mahal na mahal na mahal ko talaga siya. Kinausap ko rin yung mommy ni Zyrene. Si tita Zandra. Nagsorry ako kasi, hindi nga nakarating yung mga ugok. Well, buti hindi siya nagalit. Haha. At! Ang galing ko daw tumugtog! Alam ko naman yun eh! Hahaha. ―Josh…‖ ―Bakit Zy?‖

640

―Sorry…‖ ―Ha?! Bakit?!‖ ―Kasi, bigla akong umalis kanina.‖ ―Oo nga pala. Saan ka pumunta?‖ ―May hinanap lang ako.‖ ―Sino?‖ ―Basta mahalaga yung hinanap ko.‖ ―Mas mahalaga sa akin?‖ ―Hmm. Hindi naman. Magkalevel lang kayo? Hindi, mas ka pa rin. Hehe.‖ Nagpipigil lang ako! Pero, alam mo yun, kumukulong dugo na ang dumadaloy sa ugat ko! Sino yung hinanap niya kanina? At nagawa niya talagang umalis na hindi nagpapaalam?!! ―Sino nga kasi.‖ Hindi ko iyon sinabi ng pasigaw. Pero, nasa boses ko na ang inis. Tsk! Bakit ba kasi ang seloseloso ko!!! ―Kasi Josh…‖ ―Ano nga?! Sabihin mo na kasi! Peste naman!‖ Tumayo na ako at lumakad palayo kay Zyrene. OA na kung OA. E, nagseselos ako eh?! Anong magagawa mo!

641

Bakit?! May katagpuan siya kanina?! May kadate?! Aaaaaaaaaaaaah!! Peste talaga. Zyrene!! Bakit mo ako ginaganito?!! Biglang may yumakap sa likod ko. Napatigil ako sa paglakad. ―Josh…‖ ―Ano?!!‖ ―Bumalik ako sa park.‖ Humarap ako kay Zyrene. ―Anong ginagawa mo dun?!!!! Bakit hindi ka nagpaalam sa akin?!!! Ha?!!!‖ ―Nahulog ko kasi ito.‖ Pinakita niya sa akin yung hawak niya. BRACELET. Yung bracelet na binigay ko sa kanya. O________O So, nagseselos ako dahil sa bracelet?!!! TSK!!

642

―Bakit hindi mo sinabi sa akin?!!‖ ―Baka kasi, magalit ka. Baka sabihin mo, hindi ko ito iningatan.‖ ―Alam mo! Nagagalit ako sayo!‖ ―Just like what I‘m thinking. Galit ka nga. Sorry.‖ Tapos, niyakap niya ako. ―zyrene! Galit ako, kasi umaalis ka ng basta basta! Paano kung napahamak ka? Kung may nangyari sayo? Paano kung biglang may lumapit sayo? Paano kung…Tsk! wag ka na ulit umalis sa tabi ko na hindi nagpapaalam ha? Nag aalala ako. Sana sinabi mo na lang sa akin na nahulog yung bracelet mo. Sana, ako na lang ang naghanap.‖ Hinatid ko na siya sa bahay nila. Ayos na naman kami. Wala namang malalim na away na naganap. Hindi ko kasi kayang nag aaway kami. Alam mo yun?! Kahit isang araw nga lang na hindi ko siya Makita, para na akong mababaliw. Oo, mababaliw talaga. Minsan nga, kinanakausap ko na ang sarili ko. Haha. Baliw na nga talaga. Tungkol kay Odyssey. Unti unti nang nawawala eh. Wala na ngang epekto sa akin pag nakikita ko silang magkasama ni Kurt. Ayos lang, Masaya naman ako kay Zyrene. Sana, maging Masaya na rin sila. Hahahaha! Hindi ko naman na sila guguluhin. ^_________^ Pagdating ko ng bahay, sumunod ring dumating si kuya. ―Saan ka galing kuya?‖ ―Graffiti bar and resto. May gig kami ngayon eh.‖ ―Ah, oo nga pala. Haha. Ang galing, magkakompetensya pala tayo. Tumutugtog na rin ako ngayon eh.‖ ―Talaga? Saan?‖ ―Sa resto nila Zyrene. Pero, tuwing sabado lang naman.‖ ―Next time, iinvite mo naman ako jan. Hehe.‖ ―Haha. Asa. Magkonsentreyt nalang kayo sa pagtugtog ninyo. Baka kasi, mahatak namin yung mga tagapakinig ninyo!‖ Nagtawanan kami ni kuya. Hindi naman ako mayabang ano?! Hahahaha.

643

―Loko ka talaga. Hehe. Musta naman pala kayo ni Zyrene?‖ ―OK kami kuya. OK na OK na OK! Hahaha.‖ ―Ang saya saya mo talaga ngayon. Halata nga. Hehe.‖ ―Oo naman kuya. Hindi ko nga alam kung bakit nagkaganito ako agad! Alam mo yun kuya, dalawang buwan mahigit palang kaming magkakilala pero, eto na ako ngayon. Parang…hindi. Baliw na ako sa kanya.‖ ―Josh?‖ ―O, bakit kuya?‖ ―Ikaw ba iyan?‖ ―Peste naman eh! Ang seryoso na ng mga sinasabi ko, tapos ganyan lang ang itatanong mo, kuya?!!‖ ―Makata ka kasi ngayon. Nakakapanibago. Hehe.‖ ―Hahaha! Para namang, hindi mo ito alam! E, kayo pala ni ate Audrey, kamusta na?‖ ―ayos naman kami. Wala naman kaming hindi pinagkakasunduan. Kaso lang yung tibok ng puso ko, hindi ko maintindihan.‖ O___________________O ano daw?!! “…kaso yung tibok ng puso ko, hindi ko maintindihan.” Pwedeng… …tumawa?!!! ―Hahahahaha! Sino kaya ang madrama sa ating dalawa! Ang corny mo kuya! Para kang ewan! Haha. Bakit, ano ba ang nangyari?‖ ―Kasi…hindi ko nga maintindahan. Kaya hindi ko maipaliwanag.‖ ―Hay naku, kuya, ang talitalino mo, pero, pag dating sa usapang pag ibig, bumobopols ka. Hahaha.‖ ―Hehe. Ganyan talaga. Sige na nga, matulog ka na.‖ ―Oo. Tatawagan ko pa si Zyrene! Hehe.‖

644

―Buong araw na kayong magkasama ah?‖ ―Problema mo ba kuya? Eh, namimiss ko na siya?‖ ―Ang corny mo talaga Josh. Hehe.‖ ―Hahaha. Gwapo naman! Tsk! ^____^‖ ―Oh fine. Hehe.‖ ―Wag kang mag alala. Gwapo ka rin naman. Pero, sorry. Lamang talaga ako! Hahaha!‖ ―May sinabi ba ako?!‖ ―Hahaha! Yan ang gusto ko sayo kuya eh! Marunong tumanggap ng katotohanan. Hahaha.‖ ―Kasi, mahal kita. Kaya, sige lang.‖ ―YUCCCCKKKK!! Kuya! Ewww! Haha. May gig ka pala bukas?‖ ―Hmm. Meron. Bakit?‖ ―7 pa naman diba?‖ ―Yup!‖ ―Pwede bang bago ka umalis, ipagluto mo muna kami ni Zy? Dadalhin ko siya dito!‖ ―Aalis ako before 5 eh.‖ ―Wag na muna! Ipagluto mo na muna kami! Sige na!‖ ―I‘ll try. Hehe. May trabaho kasi ako eh.‖ ―Ano?! Bakit mo pa ba kailangang magtrabaho kuya? May gig ka na nga, kumuha ka ng isa pang trabaho. Ewan ko sayo! Haha.‖ ―Wala lang. Hehe. Para mailabas ko ang nararamdaman ko. Yung totoo kong nararamdaman.‖ ―Ewan ko sayo! Hahaha! Kung, hindi ka makakapagluto, di, sa labas na lang kami kakain. Sige, akyat na ako.‖ Umakyat na ako sa kwarto ko. Hahaha. Pansin niyo ba si kuya? Ang weird niya no?! Haha. Ewan ko sa kanya. Bago ako matulog, tinawagan ko muna si Zyrene. Gusto ko lang marinig ang boses niya bago ako matulog. Gusto ko, yung boses niya ang huling boses na marinig ko ngayong araw. Para ano?! Wala lang! Yun ang gusto ko eh! Hahahaha.

645

Geh, good night na! Mwuah! ^____________^ V

CHAPTER 39 [KASALANAN KO BA] Character: ALYANNA FERNANDEZ September 27, 2009 (Sunday) ―Ate Alyanna! Ang ganda nga talaga ng boses ni DJ DJ!‖ ―Sabi ko naman sa inyo eh! Diba?‖ sagot ko kay Danica. OK. Andito kami ngayon sa bahay namin. Tambay lang. Hehe. Sunday naman, kaya OK lang. Hehe. Kaming apat lang ang andito. Ako, si Danica, Si Karen, at Glyra. Umalis kasi, si Kuya Spencer at si Darren. Well, kailangan din siguro nila ng bonding?! Hahaha. Boy stuff. Whatever, basta ako, makikinig sa crush ko. Kay DJ DJ! Crush, dahil sa boses at dahil, pareho kami ng pinagdadaanan! Hahaha. OK,Feel kong irank ang mga guys na gusto kong makasama. Except sa mga relatives ko huh! Top 3 lang! Haha! Sisimulan ko na. Third! Si DJ DJ!

646

Oo! Si DJ DJ! Wala lang, ang ganda ganda kasi talaga ng boses niya. Grabe! Kahit hindi ko pa siya nakikita, feeling ko magkakasundo kami. Sabi niya nga diba, nararamdaman niya rin ang nararamdaman ko. Yung lihim na pag ibig! Haha! Kaya nga lagi na akong makikinig sa program niya. Eeeee! Landi! Haha. Second! Si Darren! Naman! Lagi ko naman talaga siyang kasama. Bukod sa boyfriend ko siya…boyfriend?! Ewan ko. Hindi kasi yun ang nararamdaman ko para kay Darren. Parang bestfriend ba. Ganun lang. Masaya lang talaga siyang kasama. Hindi nakakaboring. Lagi niya akong pinapasaya. Kaya nga, mahal na mahal ko iyon. Pero, hanggang kaibigan lang talaga. Pero, hindi ko naman masabi sa kanya. Alam mo na, masasaktan siya?! Oo, masasaktan siya. At ang FIRST. Hulaan mo kung sino?!! ^_______^ Sino?!!! BATOK. ―Aray! Ano ba Karen! Bakit ba lagi kang nambabatok?!!‖ ―Kasi para kang tulingaw jan! Ipaghanda mo naman kami ng meryenda.‖ ―Cake and coke. Oh, diba.‖ Sabi naman ni Glyra. Ok. Sige na, kukuha na ako ng meryenda ninyo. Hmmp!

647

May iniisip pa nga ako kanina. Pang thrird na diba?! OK. Third! Sino pa edi, si DARYLL KO! Daryll ko talaga?!! Haha. Daryll ko sana. Hmmp! Parang wala namang chance na maging kami. Baka nga sa susunod naming pagkikita, kasal na sila ni Audrey. Aaaaaaaaaaaaah!!! Hindi! Tututol ako!! Asa naman. Hay. Sana naman, magkita pa kami. OK na sa akin, kahit friends lang muna. Tapos, maging close friend. Tapos, konting pag eefort pa, di mas close friend , tapos. Kung ipupush ko pa baka maging magBOYFRIEND! Wooh? BOYFRIEND?! May balak talagang akong buwagin ang Daryll-Audrey loveteam?! Pwede naman kasing DaryllAlyanna. Diba?! Hahaha. Ang laki ko talagang ilusyunada. Ah, basta, gusto ko lang siyang makasama ulit. ^_________^ Pagbalik ko sa kwarto ko… ―Oh, eto na po ang meryenda ninyo.‖ Tapos, binigay ko sa kanila yung dala kong pagkain. Wow! Nilantakan agad! Ganun sila kagutom?!! ―Oh! Wag na kayong maingay! Nagsasalita na si DJ DJ!‖ sabi ni Karen ―Ssssssh! Wala nang maingay!‖ sabi naman ni Danica OK, di wag mag ingay. Smile nalang ako. ^_____________^ Nakakahigh talaga ang boses ni DJ DJ. ―May napapansin ako…‖ sabi ni Danica. ―Ha?! Ano un?‖ sabay sabay naman naming sabi ―Si kuya Dadha!‖

648

O________O paano nasali sa usapan si Dadha?!! ―…kaboses ni DJ DJ si kuya Dadha!‖ DJ DJ, kaboses si Dadha?! Pinakinggan namin ang boses ni DJ DJ. ―Oo nga!‖ sabay sabay naming sabi Oo nga talaga ano. Hahaha! Ang saya saya naman! Baka si DJDJ si Dadha! Pero, parang ang imposible naman nun. Imposible nga ba talaga?! Hindi naman eh! Malay naman namin, baka DJ talaga si Dadha diba?! ―Baka si Dadha talaga iyan Danica.‖ Sabi ni Karen ―Hindi ko alam. Sige, tatanungin ko mamaya. Tatawagan ko!Hehe.‖ sabi ni danica ―Bakit hindi nalang ngayon?!‖ sabi ko. Hala!Bakit ko sinabi iyon? Ewan! Wala lang masama ba iyong itanong?Hindi naman siguro. Gusto ko lang makausap ulit si Dadha. Haha. Parang nakakamiss din eh. Oo, hindi pa kami nagkita, pero…basta yun na yun. Haha. Pero, iba pa rin yung pagkamiss ko kay Daryll. Si Daryll kasi, miss ko na nang sobra sobra sobra sobra. ―Naiwan ko kasi yung phone ko ate alyanna. Hehe.‖ ―Parang gusto kong hingin ang cp number ni Dadha!‖ sabi naman ni Karen. Ang landi talaga! Parang ewan! Hello?! May bf ka kaya Karen! Pero, parang… …I LIKE THE IDEA?! Haha.

649

―Karen, may boyfriend ka. Tumigil ka.‖ Sabi ni Glyra Haha! Tama yan Gly, pagsabihan mo ang Karen na iyan. ―Di, wag. Ang eepal niyo. Hmmp.‖ Sabi ni Karen Sus! Nagdrama! Hahaha. Ayun, mga 7pm, bumalik na si kuya Spencer at si Darren. Galing daw sila sa bilyaran?! Hehe. Nagsiuwian na rin si Karen at Glyra. Pero, bago umuwi si Darren, sympre, nag usap muna kami. About sa, kung anong nangyari ngayong araw?! Haha. Wala naman eh. Maghapong nakahiga, at nakikinig ng radio. At! Iniisip si Daryll. Haha. Sympre, hindi ko yun sinabi kay Darren. Sa, boyfriend ko. Ang kapal ko talagang tawagin pa siyang boyfriend no?! Ang lagi ko lang namang naiisip ay si Daryll. Eh, sa hindi ko napipigilan. Anong magagawa ko?! Hmmp!

December 21, 2009 (Monday) Ang bilis tumakbo ng oras. Ng araw. Ng buwan. Wala naman kasing masyadong nangyari. Yung normal lang na mga kaganapan. Lagi kaming lumalabas ni Darren. Minsan, kasama sila Karen at Glyra. Minsan rin, sumasama si kuya Spencer. Ganun lang. Pero, hindi ako masyadong lumalabas ng bahay pag Sunday. Kasi, nakikinig ako ng program ni DJ DJ. Hindi ko alam kung anong meron sa DJ na iyon. Talagang hindi ko pinapalampas ang program niya. Para bang hindi makukompleto ang linggo ko pag hindi ko siya maririnig sa radio?! Hahaha. Isa na namang kabaliwan. Well, nakakaadik lang talaga ang boses niya. ^__________^ Ngayon, mas naging comfortable akong kasama si Darren. Parang bestfriend ko na nga siya. Pero, sympre, ang tingin niya sa akin, GIRLFRIEND. Ang sama ko talaga. Hindi naman equal ang Bestfriend sa girlfriend diba?! Hayy.

650

Pagnaiisip ko kasi ang salitang BOYFRIEND, isa lang ang naiisip ko… …DARYLL. Sa maniwala ka o sa hindi, hanggang ngayon, siya pa rin ang gusto ko. Hindi, MAHAL ko na pala. Haha. Hindi ko alam kung paano ito nanagyari. Oo nga, hindi ko na siya nakikita, hindi ko alam kung ano na ba talaga, kung kilala niya pa ba ako. Hindi ko alam. Basta , pag naiisip ko siya, Masaya ako. Pag gising na pag gising sa umaga, DARYLL agad ang naiisip ko. Bago matulog, DARYLL pa rin. Ganun talaga eh. Ang tanga tanga ko nuh? May Darren naman, Daryll pa rin ako ng Daryll. Hayy. Hindi ko rin kasi maiwasan. Kahit anong pilit ko, hindi talaga. Kahit anong gawin kong pangongonsensiya sa sarili ko dahil sa ginagawa ko kay Darren, wala pa rin. Haha. Sabi nila, gawin lang ang kung ano ang nakakapagpasaya sa iyo, di ito ang gagawin ko… …Ang mahalin si DARYLL. Wow. Inlove talaga ako. Hahahaha. Ilang araw na ba ang nakaraan mula nung unang pagkikita namin ni Daryll? 161 days. Isang daan at animnapu‘t isang araw. Bakit ko alam?! Kasi, binibilang ko talaga. Magbibilang ako hanggang sa araw na magkita kami ulit. Magkita kami ulit ng FIRSTLOVE ko! Oo. Firstlove. Haha. Ang totoo niyan, nalove at first sight ako kay Daryll. Kung ikaw rin ang makakakita sa kanya, maiintindihan mo ako. Haha. Meron din naman akong naging mga crush before ko siya makilala. Pero, iba talaga si Daryll. Wala sila sa kalingkingan ni Daryll. Hahaha.

651

Siguro, kung mas nauna kong nakilala si Darren kaysa kay Daryll, siya ang magugustuhan ko. Semi-perfect boyfriend kasi si Darren. Wala ka ring masasabi sa kanya. Yun nga lang, semi-perfect lang siya. Si daryll kasi, perfect! Perfect boyfriend para sa akin. Alam mo iyon, maisip ko lang ang pangalan niya, o, maalala ko lang siya. Lahat ng senses ko sa katawan, nagigising! Ganun! Gaya ngayon… TIBOK. TIBOK. TIBOK. Hahaha. Siguro, kung pwede lang mabuksan ang ulo ko para matingnan ang utak ko, puro pangalan ni Daryll ang makikita dito. Hahahaha. Ang OA ko na. ^________^ About naman sa ‗sakit ko daw sa puso‘. Sa totoo niyan, madalas kong maramdaman ang paninikip ng dibdib at hirap sa paghinga, pero, hindi ko sinasabi sa kanila. Ewan ko ba. Ayoko lang. Kaya ko pa namang tiisin eh. Buti nga, hindi na ako naospital ulit. Tinatanong naman nila ako kung, may nararamdaman ba akong kakaiba, lagi lang na ‗wala‘ ang sinasagot ko. Laging, ‘OK lang ako‘. Ayoko ngang isiping may sakit ako. Baka, lumala pa. Ayoko nun. Gusto ko pang Makita si Daryll. Kailangan ko lang ng konting i ngat. Kaya kayo! Wag ninyo akong gulatin. ―Alyanna!!!‖ ―Aaaaaaaaaaaaaaaah! Ano ba?!!!‖ May gulay! Kakasabi ko lang na wag akong gulatin diba?!! Hay! Aatakihin ako sa puso nito e!

652

―Sorry girl, nagulat ba kita? Haha.‖ ―Karen! Next time, wag mo akong gugulatin, may sakit ako sa puso!‖ ―aie, sorry! Oo nga pala. May sakit ka pala sa puso. OK ka lang ba, ha? Alyanna girl?!‖ ―Haha! Joke lang! Wala na akong sakit. Magaling na ako.‖ Nagpalusot nalang ako. Pero, sumasakit na naman. Humawak ako sa dibdib ko. Nahihirapan akong huminga. PROMISE! ―Huy! OK ka lang ba talaga?!! Sorry, sorry. Wag ka ngang ganyan!‖ ―Hindi, OK lang talaga. Tubig. Kuha ka ng tubig, please.‖ Pinainom ako ni Karen ng tubig. Medyo, umayos na rin yung pakiramdam ko. Grabe, ang sakit sakit ng dibdib ko kanina. Parang sasabog. Buti naman at hindi sumabog. Baka magkalat ang letters na D-A-R-Y-L-L pag nangyari yun. Malalantad pa ang sekreto ko! Hayy. Ganito na nga ang nangyari sa akin, si Daryll pa rin ang naiisip ko. Tsk. Sinabi ko na lang kay Karen na, nagulat lang talaga ako. Kaya wag nang mag alala at wag nang sabihin Kayla kuya Spencer. Pumayag naman siya. Buti naman. Kasi, kung magsumbong siya, sigurado, maya maya, dadalhin na naman ako sa hospital. Ang dali dali talaga ng panahon. Malapit ng magchristmas oh. December 21, 2009 na.

653

Pumunta dito sa bahay si Karen para yayain akong mamili ng pwedeng ipang-gift sa Christmas. Christmas vacation na kasi. Kaya eto, Malaya kami sa rehas ng paaralan. Hahaha. Pero, tumanggi ako kay Karen. Sabi ko, may pupuntahan kami ni Darren. Kaya ayun, umalis na, si Glyra nalang daw ang yayayain niya. Wala naman talaga kaming pupuntahan ni Darren. Medyo masama lang ang pakiramdam ko. Dahil doon sa panggugulat ni Karen?! Siguro. Kaya eto. Nakahiga lang ako. Natatakot. Hayy. Kasi, feeling ko, anytime, pwede akong…alam mo na. Ayokong isipin, pero, yun ang nararamdaman ko eh. Hay. Wag muna. Gusto ko, magkita muna kami ulit ni Daryll. Gusto ko, masabi ko man lang sa kanya na GUSTO ko siya…hindi, na MAHAL ko siya. Gusto kong sabihin sa kanya yung nangyari sa akin. Kung ano ang ginawa niya sa akin. Kung gaano ako kabaliw sa kanya. Kung gaano ko siya kamahal. H ahaha. Ang corny ko talaga. So, pagnasabi ko na iyon sa kanya, pwede na akong mamatay? Naku! Wag naman! Gusto ko pang mabuhay! Gusto kong mabuhay… …KASAMA SIYA. Ang tanga ko talaga. Pinapaasa ko ang sarili sa walang kasiguraduhan. Umaasa sa wala. As in sa WALA. Kung katulad ba naman kasi ni DARYLL ang mamahalin ko, ok lang sa aking maging TANGA. Masaya naman. Kontento na ako dun. Pero, sympre, mas magiging kontento ako kung magkatotoo ang mga gusto kong mangyari. ANG MAGING KAMI?!

Ibang-iba ang nadarama Ng puso ko sa iyo Ayan na naman po tayo. Bakit ba sa lahat ng kanta, naikokonek ko si Daryll? Grabe! Saktong sakto talaga yung kanta sa radio.

654

„Di ko na kaya ang Umiwas pa sa piling mo Napangiti ako. Parang naramdaman ko tuloy na hindi lang ako ang taong nakakaramdam ng ganitong pakiramdam. Hahaha. May kadamay ako! Yehey! Yung, nagsulat ng song na iyan, siguro, parehas kami ng nararamdaman. Ang galing. ^____^ Alam ko mayroon ng nagmamahal sa iyo Oo. May Audrey na si Daryll. SO SAD! :‘( Bakit ngayon ka pa Natagpuan sa buhay kong ito Kasalanan ko ba Kung iniibig kita? Kasalanan ko ba?! Ha?! Kasalanan ba iyon? „Di ko naman sinasadya ang mahalin kita Hindi ko naman talaga sinasadya eh. Masyado kasing malalim ang hukay na gawa ni Daryll. Ang malas ko pa at nahulog ako. Kaya eto, hindi ako makaalis. Wait! Hindi naman talaga malas. Masaya nga ako at nangyari ito. ^__^ Masarap siyang mahalin.

655

Kasalanan ko ba kung ang nadarama Ay pag-ibig na tapat? Tapat naman talaga ang nararamdaman ko sa kanya. Hindi ito biro. Hindi talaga. Mahal ko talaga si DARYLL. Mapipigil ko ba kung mahal kitang talaga Kahit naman pigilan ko, wala ring nangyayari. Nahihirapan lang ako pagpinipigilan ko. Kaya eto, hahayaan na lang. Nagtitiis at nangangamba Sa tuwing kasama mo siya Nangangamba?! Ako?! Sympre. Natatakot ako na baka, wala na talaga akong pag asa. Na maging kami ni Daryll?! Hahaha. Kasi naman, may Audrey na siya. Nakakainis! Hanggang kailan ko ba madadala Ang pagdaramdam Hanggang kelan nga ba?! Hindi ko alam. Hanggang sa kaya ko pa. Hanggang sa marealize ko na wala talagang pag asa. Pero, sabi nila diba, habang may buhay, may pag asa. So, hanggang sa nabubuhay ako, kaya ko itong dalhin. Kaya kong magtiis. Kaya kong umasa. Kaya kong maghintay. Kasalanan ko ba Kung iniibig kita? „Di ko naman sinasadya ang mahalin kita Kasalanan ko ba kung ang nadarama

656

Ay pag-ibig na tapat? Mapipigil ko ba kung mahal kitang talaga Umaasa pa Magising akong kapiling ka At „di na mawawalay pa Oo. Umaasa talaga ako. Na sana…sa huli, tayo talagang dalawa. Ang ilusyunada ko talaga. Tsk! Makisakay ka na lang. Hmmp! Kasalanan ko ba Kung iniibig kita? „Di ko naman sinasadya ang mahalin kita (ang mahalin kita) Kasalanan ko ba kung ang nadarama Ay pag-ibig na tapat? Mapipigil ko ba kung mahal kitang talaga Kasalanan ba? Nararamdaman ko, malapit na tayong magkita. At pag nangyari iyon, ang unang una kong gagawin… …YAKAPIN KA NG MAHIGPIT NA MAHIGPIT. ―I love you, Daryll.‖
TO BE CONTINUED….

657

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful