You are on page 1of 11

Prava stranaca da stupaju u određene odnose mogu se prema njihovoj dostupnosti strancima grupisati u tri kategorije

:
1. Apsolutno rezervisana prava.

Ova prava su strancima potpuno nedostupna. Takva su građanska prava za čije uživanje se zahtjeva državljanstvo odnosne zemlje;
2. Relativno rezervisana prava.

Strancima su dostupna pod određenim uslovima- reciprociteta, domicila u domaćoj državi, dozvole ili odobrenja, itd;
3. Opšta prava.

Ova prava su strancima dostupna pod istim uslovima kao I domaćim državljanima.

1. Pravo stranaca da stupaju u porodičnopravne odnose 1.1. Pravo stranaca na stupanje u brak
Pravo čovjeka da stupi u brak je opšte pravo, priznato međunarodnim konvencijama koje uređuju prava čovjeka I građanina. Stranac u Srbiji ima pravo da bez ikakvih uslova I ograničenja zaključi brak sa državljaninom Srbije ili sa drugim strancem.

Pravo stranca na usvojenje
Porodični zakon Republike Srbije propisuje da strani državljanin može usvojiti djete ako se ne mogu naći usvojitelji među domaćim državljanima. Postoji pretpostavka da se ne mogu naći usvojitelji među domaćim državljanima ako je prošlo više od godinu dana od kada su podaci o budućem usvojeniku upisani u Jedinstveni lični registar usvojenja. Saglasnost na usvojenje daje ministar nadležan za porodičnu zaštitu. Pravo stranaca na usvajanje djeteta sa državljanstvom Srbije je relativno rezervisano pravo.

1.2. Pravo stranca da stupi u starateljski odnos
Pojedini bilateralni ugovori predviđaju mogućnost zasnivanja odnosa starateljstva između domaćeg državljanina I stranca kao staratelja, uslovljavajući postavljanje stranca za staratelja boravištem na teritoriji druge države ugovornice I ocjenom nadležnog organa da to najviše odgovara

glasnik RS. Zakon o nasleđivanju izjednačuje stranog državljanina sa domaćim u pogledu prava na nasleđivanje. ako procjeni da je to neophodno radi privremene zaštite njegove ličnosti. 1 Zakon o nasleđivanju RS („Sl. 2. po svojoj sadržini.1. U pogledu načina dokazivanja sudska praksa je zauzela stav da se reciprocitet pretpostavlja. Potrebno je da domaći državljani u strančevoj zemlji uživaju ista prava kao I strani državljanin u RS u pogledu nasleđivanja.46/95. 3. član 7“) . što znači da lica koja osporavaju strancu pravo na nasleđivanje snose teret dokaza da država čiji je državljanin stranac ne izjednačuje naše državljane sa svojim u pogledu prava na nasleđivanje. prava I interesa.interesima lica koje se stavlja pod starateljstvoPravo stranca da bude staratelj domaćem državljaninu uređeno je kao relativno rezervisano pravo. Pravo stranca da stupi u stvarnopravne odnose Pravo stranca da stiče svojinu I druga stvarna prava na pokretnim I nepokretnim stvarima u RS uređeno je Zakonom o osnovama svojinskopravnih odnosa. 3. U tim slučajevima je uspostavljen diplomatski reciprocitet. To znači da je sticanje svojine na pokretnim stvarima strancima priznato kao opšte pravo. ako međunarodnim ugovorom nije drugačije određeno1. br. što znači da se traži formalni reciprocitet. Organ starateljstva dužan je da postavi privremenog staratelja stranom državljaninu koji se nalazi na teritoriji RS. Bilateralne konvencije koje su na snazi između RS I većeg broja država predviđaju izričito pravo na nasleđivanje državljana država ugovornica ili sadrže klauzulu najvećeg povlašćenja koja obezbjeđuju ovo pravo. Stranci dakle. uživaju relativno rezervisano pravo na nasleđivanje. Pravo stranca da stiče svojinu na pokretnim stvarima Strana fizička i pravna lica mogu sticati pravo svojine na pokretnim stvarima kao i domaća lica. pod uslovom uzajamnosti isti nasledni položaj kao I domaći državljani. Pravo stranca na nasleđivanje Strani državljani imaju.

Izuzetno. ovo pravo se može isključiti u odnosu na nepokretnosti koje se nalaze na određenim područjima. Strana fizička lica mogu sticati svojinu na nepokretnostima u RS I po drugom osnovu. Pravo stranca na dugoročni zakup Strano fizičko ili pravno lice može uzeti u zakup turistički I drugi prateći objekat od preduzeća koje obavlja turističku ili ugostiteljsku djelatnost. kao I organizacije I specijalizovane agencije OUN mogu kupovati stanove I zgrade za službene potrebe I građevinsko zemljište u svrhu izgradnje takvih zgrada. Prema tome. Strana fizička I pravna lica koja obavljaju djelatnost u RS mogu. Ugovor o zakupu mora se zaključiti u pismenoj formi.3. Dugoročni zakup može se upisati u zemljišne knjige ili drugi odgovarajući registar stvarnih prava I u tom slučaju ima stvarnopravno dejstvo. Zakup se može zaključiti najkraće na pet. pravo stranca da stiče svojinu na nepokretnostima je relativno rezervisano pravo. Pravo stranca da stupi u obligacione odnose . Treći vid sticanja svojine na nepokretnostima od strane fizičkih lica stranog državljanstva predviđen je za slučaj nasleđivanja.2. organizacija I agencija UN. 4.sticanje svojine na stanu I stambenoj zgradi uslovljeno je samo reciprocitetom. uz saglasnost nadležnog organa za poslove trgovine. sticati pravo svojine na nepokretnostima na teritoriji RS koje su im neophodne za obavljanje djelatnosti. sticanje svojine od strane fizičkih lica. odnosno saglasnošću nadležnog organa.3. Pravo stranca da stiče svojinu na nepokretnostima Stranci mogu sticati svojinu na nepokretnostima u RS. a najduže na 30 godine. 3. Strane države za potrebe svojih diplomatskih I konzularnih predstavništava. uslovljeno reciprocitetom. Zakon razlikuje uslove sticanja svojine na nepokretnostima za potrebe obavljanja privredne djelatnosti. sticanje svojine nasleđivanjem I sticanje svojine od strane drugih država. Ovo pravo je uslovljeno saglasnošću saveznog organa nadležnog za poslove pravde. I ograničeno u pogledu svrhe I osnova sticanja. pod uslovima uzajamnosti.

5. 2 Član 5. Strano pravno i fizičko lice mogu.prilikom zasnivanja radnog odnosa prihvati nadležnost suda RS za rješavanje sporova sa poslodavcem u vezi prava i obaveza iz tog odnosa. On može da zasnuje radni odnos.Strani državljani I lica bez državljanstva imaju pravo da bez ikakvih ograničenja I uslova zaključuju ugovore ili pravo da potražuju naknadu prouzrokovane štete I druga obligaciona prava. Zakon o stranim ulaganjima određuje da strani ulagač može sam ili sa drugim stranim ili domaćim ulagačima osnovati preduzeće i kupiti akcije ili udjele u postojećem preduzeću. Strana lica mogu osnovati banku pod uslovima uzajamnosti2.ima odobrenje za stalno nastanjenje.dobije odobrenje za zasnivanje radnog odnosa (dozvolu za rad). Pravo stranca da zasnuje radni odnos Stranac može da zasnuje radni odnos pod uslovima utvrđenim Zakonom o radu i Zakonom o uslovima za zasnivanje radnog odnosa sa stranim državljaninom. pod uslovima uzajamnosti osnovati akcionarsko društvo za osiguranje ili ulagati sredsva u postojeće akcionarsko društvo za osiguranje. Mada ne pominje uslov uzajamnosti. ili odobrenje za privremeni boravak. Redovni uslovi za zasnivanje radnog odnosa Zakon o uslovima za zasnivanje radnog odnosa sa stranim državljaninom predviđa da stranac može da zasnuje radni odnos ako: . 6. zavisno od vrste privredne djelatnosti kojom se privredno društvo bavi. Zakon o privatizaciji određuje da kupac kapitala ili imovine može biti domaće ili strano pravno ili fizičko lice.1. Ovim zakonom pravo stranaca da zasnuje radni odnos ustanovljeno je kao relativno rezervisano pravo. upućivanje na drugi zakon taj uslov se implicitno uvodi. . 6. Zakona o bankama i drugim finansijskim organizacijama . ako ispunjava opšte uslove utvrđene Zakonom o radu. Pravo stranca da bude osnivač privrednog društva Pravo stranca da bude osnivač ili član privrednog društva priznato je kao opšte ili relativno rezervisano pravo. . U pogledu ostalih uslova sranac se izjednačuje sa domaćim državljaninom.

Zasnivanje radnog odnosa bez dozvole za rad Stranac može da zasnuje radni odnos i bez dozvole za rad. Oblici stranog ulaganja Stranim ulaganjem smatra se ulaganje u domće preduzeće kojim strani ulagač stiče udio ili akcije u osnovnom kapitalu tog preduzeća i sticanje svakog drugog imovinskog prava kojim strani ulagač ostvariuje svoje poslovne 3 „Sl list SRJ“ br3/2002 . Obavljanje fleksibilnih oblika rada Zakonom o uslovima za zasnivanje radnog odnosa sa stranim državljaninom predviđena je i mogućnost da stranac radi i bez zasnivanja radnog odnosa po osnovu ugovora o privremenim i povremenim posloviima. Pravo stranca da ulaže u sredstva u RS Usvajanjem novog Zakona o stranim ulaganjima3 domaći zakonodavac se opredjelio za srednji kurs. 7. po potrebi za strane ulagače mogu predvidjeti posebna prava. Zakon predviđa garancije položaja stranih ulagača. dugoročnoj proizvodnoj kooperaciji.3. 7. 6.1. Taj ugovor se može zaključiti na period koji ne može biti duži od tri mjeseca u kalendarskoj godini.6. kojima se. pod uslovom da ima odobrenje za privremeni boravak ili stalno nastanjenje i da radni odnos zasniva za obavljanje stručnih poslova utvrđenih ugovorom o poslovnotehničkoj saradnji. Pojam stranog ulagača Stranim ulagačem smatra se: Strano pravno lice sa sjedištem u inostranstvu.2. Mada je položaj stranog ulagača uređen posebnim zakonom. što znači da su stranci u pogledu ovog oblika rada podvrgnuti srtožijem režimu nego domaći državljani. dok u pogledu povlastica uglavnom upućuje na druge zakone. prenosu tehnologije i ugovorom o stranim ulaganjima.2. on je u većini aspekata izjednačen sa položajem domaćih privrednih subjekata.Strano fizičko lice i Državljanin RS sa prebivalištem odnosno boravištem u inostranstvu dužim od godinu dana U pogledu načina određivanja nacionalne pripadnosti pravnog lica između više mogućih kriterijuma odabran je kriterijum sjedišta. 7.

hartijama od vrijednosti i drugim imovinskim pravima. Forma stranih ulaganja i ulog stranog ulagača Zakon ne propisuje obaveznu sadržinu ugovora o osnivanju privrednog društva.5. sam ili sa drugim stranim ili domaćim ulagačima. Garancije i podsticaji za strane ulagače Sloboda stranog ulaganja. Stani ulagač u pogledu svog uloga uživa jednak položaj. Zakonom se daje pravo stranom ulagaču da osniva odnosno ulaže u privredna društva za obavljanje svih vrsta djelatnosti radi sticanja dobiti. Prilikom osnivanja preduzeća sa stranim ulogom moraju se poštovati odredbe Zakona o privrednim društvima o minimalnom novčanom iznosu osnivačkog kapitala predviđenom za društva kapitala. odnosno ugovora o ulaganju.3. . Jedini uslov je da ti akti budu sačinjeni u pismenoj formi. Uzajamnost Ustav SRJ je propisivao reciprocitet kao uslov za strana ulaganja.interese u RS.4. stvarima. to su ulaganja na osnovu kojih strani ulagač. 7. pravima intelektualne svojine. Sadržina ugovora o osnivanju privrednog društva mora biti u skladu sa odredbama Zakona o privrednim društvima. Stranom ulagaču se garantuju prava stečena u momentu upisa stranog ulaganja u sudski registar. A contrario sa svim ostalim državama koje nisu na spisku uzajamnosti postoji. 7. osniva preduzeće ili kupuje akcije ili udjele u postojećem preduzeću. 7. Nacionalni tretman. Ulog stranog ulagača može biti u stanoj konvertibilnoj valuti. ali je zakonodavac nastojao da položaj stanog ulagača olaksa tako što je propisao da savezni organ nadležan za ekonomske odnose sa inostranstvom unaprijed za svaku kalendarsku godinu dostavlja registarskom sudu spisak država sa kojima ne postoji uzajamnost. Jedino ograničenje je predviđeno u oblasti proizvodnje i prometa oružja. Sve varijante statusnopravnih oblika ulaganja su moguće. Zbog toga ni Zakon o stranim ulaganjimanije mogao eliminisati ovaj uslov. Pravna sigurnost. Na ugovore kojim se uređuju različiti oblici poslovne saradnje domaćih i stranih partnera primjeniće se obligacionopravni propisi i propisi o spoljnotrgovinskom poslovanju. prava i obaveze kao i domaća pravna i fizička lica.

po izmirenju obaveza u skladu sa domaćim propisima. po službenoj dužnosti. Povoljniji tretman. samo ili zajedno sa drugim stranim licem. Registracija i evidencija stranih ulaganja Strano ulaganje kojim se osniva novo privredno društvo. koje se bavi privrednom ili bankarsko. ili poslovima osiguranja. imovinu koja mu pripadne posle prestanka privrednog društva sa starnim ulogom.Konverzija i sloboda plaćanja. odnosno stiču vlasnička prava na postojećem privrednom društvu registruje se kod nadležnog suda. transferiše u inostranstvo sva finansijska i druga sredstva u vezi sa stranim ulaganjem. . Stranom ulagaču se garantuje pravo konverzije domaće valute u stranu konvertibilnu valutu radi vršenja plaćanja koja su vezana za strana ulaganja.6.Strano lice. obavještava nadležno ministarstvo o izvršenoj resitraciji stranih ulaganja. naknade po osnovu eksproprijacije i drugih mjera države. Stanom ulagaču se garantuje pravo da. Uslovi za otvaranje predstavništva i status predstavništava Predstavništvo u RS može otvoriti: . primjenjuje se tretman predviđen tim sporazumom. Ukoliko između države stranog ulagača i RS postoji zaključen međunarodni ili bilateralni sporazum koji za stranog ulagača ili njegovo ulaganja predviđa povoljniji tretman od onog predviđenog Zakonom. 8. dopunske ulate. Pravo na transfer dobiti i imovine. Strani ulagač je oslobođen plaćanja uvoznih dadžbina na opremu koja predstavlja njegov ulog. Privredno društvo sa stranim ulogom dužno je da vodi poslovne knjige i sastavlja računovodstvene izvještaje u skladu sa domaćim propisima. a posebno: ostvarenu dobit.1.finansijskom djelatnošću. Pravo na vođenje poslovnih knjiga. Pravo stranaca na otvaranje predstavništva u RS Otvaranje predstavništava stranih lica regulisano je Uredbom o bližim uslovima za otvaranje i rad predstavništava stranih lica u Jugoslaviji. 8. Podsticaji. iznose dobijene od prodaje akcija ili udjela. Registarski sud. Ono ima pravo da vodi i paralelno knjigovodstvo u skladu sa međunarodno prihvaćenim računovodstvenim i revizorskim standardima. 7. u postupku predviđenom za upis u sudski registar.

- 9. ovjerena izjava stranog lica da preuzima odgovornost za sve obaveze koje nastanu u RS u vezi sa radom predstavništva. garancije koje daju koncesionari. dobra u opštoj upotrebi ili obavljanja djelatnosti od opšteg interesa. način utvrđivanja visine koncesione naknade. Predstavništvo je sastavni dio stranog lica i nema status pravnog lica. osnovna pravila o sprovođenju tendera. To je opšte pravo stranaca.koncesionaru. koji zauzvrat plaća određenu naknadu. a obavlja poslove po nalogu osnivača. odnosno regionalna organizacija koja se bavi unapređenjem razmjene sa RS. Uz zahtej za otvaranje mora se priložiti isprava o upisu stranog lica u regisar koji se vodi u matičnoj zemlji. nakog čega se predaje u državnu svojinu. strana lica su Zakonom izjednačena sa domaćim.T.1. Pravo stranaca na sticanje koncesije i predmet koncesije Koncesija je pravo korišćenja prirodnog bogatstva. . sistem.Nacionalna i međunacionalna. odobrenje za stalno nastanjenje ili privremeni boravak u RS stranih državljana koji će raditi u predstavništvu i odluka o imenovanju rukovodioca predstavništva.Nacionalna i međunacionalna organizacija u koju su učlanjena strana lica koja obavljaju privrednu djelatnosti i . dobra u opštoj upotrebi ili obavljanja djelatnosti od opšteg interesa koju država povjerava privatnom licu. zakonski pojam koncesije obuhvata i V. Koncesioni akt donosi Vlada RS. koji podrazumjeva finansiranje gradnje ili rekonstrukcije kompletnog objekta ili postrojenja i njegovo korišćenje u određenom roku. način zaključivanja i sadržina ugovora o koncesiji kao i prava i obaveze ugovornih strana. 9. sprovođenje tendera i zaključivanje ugovora o koncesiji. Predstavništvo u RS se otvara upisom u Registar predstavništava stranih lica pri ministarstvu nadležnom za ekonomke odnose sa inostranstvom. Koncesionim aktom utvrđuje se predmet koncesije i njen rok. U pogledu prava na sticanje koncesije. Zakonom o koncesijama uređeni su uslovi i postupak davanja koncesija u Srbiji. program poslovanja.O. uslovi obavljanje koncesione djelatnosti. uslovi i kriterijumi izbora koncesionara. Prijedlog za davanje koncesije podnosi se Vladi RS kako bi ona zauzela svoj stav. Pored prirodnog bogatstva. Postupak davanja koncesije Postupak davanja koncesije obuhvata predlaganje i donošenje koncesionog akta.

U sferi dizajna robe i usluga prava industrijske svojine su model i uzorak. kojim se štiti oblik proizvod. Najznačajnije pravo industrijske svojine je patent-zaštićeni pronalazak. ako je koncesionar strano lice. a moralna satisfakcija u pravu da bude označen kao pronalazač. likovnih. Materijalna satisfakcija se sastoji u naknadi koju titular prava industrijske svojine ostvaruje od svakog lica koje u proizvodnji ili prometu robe i usluga koristi njegov pronalazak. Ugovorom o koncesiji se rješavanje sporova između koncesionara i koncedenta. Autorska prava štite autore književnih. muzičkih i . kao isključivo nadležni. Prava i obaveze koncesionara i rješavanje sporova Koncesionar stiče pravo korišćenja i upravljanja na predmetu koncesije. naučnih. 9. Koncesionar obavlja koncesionu djelatnost posredstvom koncesionog privrednog društva. Oznake porijekla štete orginalno geografsko porijeklo određenog proizvoda. može povjeriti stranoj arbitraži. inovator ili kreator. filmskih. ali predmet koncesije ostaje u državnoj svojini. sudovi RS. 10. ugovaranje nadležnosti nije dopušteno. Ako koncesija ima za predmet nepokretnost. Koncesionar je dužan da koncesionu djelatnost obavlja u skladu sa propisima kojima se uređuje ta djelatnost.Ugovor o koncesiji zaključuju Vlada i koncesionar.2. inovaciju ili kreaciju. Industrijska svojina je skup prava kojima se štite inovacije u proizvodnji i prometu robe i usluga. Pravo stranaca na intelektualnu svojinu Intelektualna svojina obuhvata dvije grupe prava: Industrijsku svojinu i autorska prava. koje osniva posle zaključenja ugovora o koncesiji. odnosno novo tehničko rješenje koje je primjenjivo u proizvodnji. Na koncesiono preduzeće prenose se sva prava i obaveze koncesionara iz ugovora o koncesiji. Prava industrijske svojine stiču se tek kada ih prizna ili registruje organ nadležan za zaštitu tih prava. već sporove u vezi sa izvršenjem tih ugovora rješavaju. Koncesiono društvo ne može vršiti promjenu sjedišta ili s tatusne promjene bez saglasnosti koncendenta. Koncesionar je dužan da plaća koncedentu koncesionu naknadu. Tim pravima se omogućuje pronalazačima i drugim licima da za svoj doprinos dobiju adekvatnu materijalnu i moralnu satisfakciju. Žig je oznaka kojom sse označava trgovačko porijeklo robe ili usluge.

U minimalna prava spadaju.1. obaveza korišćenja prava industrijske svojine.1. zaštita se i dalje ostvaruje na nacionalnom nivou. pored konvencijskog prioriteta. To znači da ova lica mogu ostvariti zaštitu po istim uslovima kao i domaća lica države u kojoj traži zaštitu. Konvencija garantuje i minimum prava koji se primjenjuje u državama članicama koje ni licima svoje nacionalnosti ne obezbjeđuju odgovarajući stepen zaštite prava industrijske svojine. Prijava se mora podnijeti nadležnom organu u svakoj državi u kojoj se želi ostvariti zaštita. a ne lice koje je. eventualno. Madridskim sporazumom o međunarodnoj registraciji žigova omogućuje se međunarodna zaštita ovog prava industrijske svojine. obaveza korišćenja odobrenog prava. Madridski aranžman. Princip prioriteta u oblasti zaštite industrijske svojine znači da zaštitu ostvaruje ono lice koje prvo podnese zahtjev nadležnom organu za zaštitu prava. prvo stvorilo pronalazak. zabrana paralelnog uvoza i zaštita od neovlašćenog korišćenja oznaka porijekla proizvoda. uzoraka i modela. Postojanje reciprociteta se mora dokazati. godine licima koja imaju nacionalnost država potpisnica Konvencije obezbjeđuje nacionalni tretman u pogledu zaštite prava industrijske svojine. žigova. Osim nacionalnog tretmana. oznaka porijekla. 10.1.2. Autorsko pravo stiče se samim činom stvaranja djela i takođe obuhvata lična i materijalna prava. između država potpisnica uspostavljen je zakonski reciprocitet u pogledu zaštite prava industrijske svojine. obavezna zaštita žigova. moralno pravo pronalazača. orginalnih tvorevina ljudskog duha. 10. Postojanje uzajamnosti dokazuje lice koje se na nju poziva. U skladu sa Konvencijom. Pariska konvencija garantuje prioritet podnosiocima prijave (konvencijski ili unijski prioritet). Sporazumom je osnovan Međunarodni biro za zaštitu industrijske . Posebnim zakonima u oblasti industrijske svojine propisani su uslovi zaštite patenta. Zahtjeva se formalni reciprocitet po sadržini i faktički po nastanku. moralno pravo pronalazača. Pravo stranaca na industrijsku svojinu Nacionalni režim zaštite 10. Međunarodni režim zaštite Pariska konvencija. Strana lica se u pogledu prava na zaštitu izjednačuju sa domaćim državljanima pod uslovom reciprociteta. rok tolerancije za zakasnelo plaćanje takse za održavanje prava. uzoraka i modela. nezavisnost prava industrijske svojine.1. Dakle. Pariskom konvencijom o zaštiti industrijske svojine iz 1883.drugih djela. i sajamski prioritet.

Prema Zakonu o autorskim i srodnim pravima stranci uživaju u RS zaštitu autroskog prava pod uslovom reciprociteta. štiti lica koja su državljani država članica Unije i lica koja su prvi put objavila svoje djelo u jednoj od država Unije. Konvencijom je osnovan Evropski patentni biro sa sjedištem u Minhenu koji vrši registraciju patenata i čuva patentnu dokumentaciju. .2. štiti državljane država potpisnica. Međunarodni režim zaštite Univerzalna (Ženevska) konvencija o autroskom pravu zaključena 1952. Zaštita autorskog prava traje za života autora i 25 godina posle njegove smrti. Traži se dokazni reciprocitet. Autorska prava stranaca Nacionalni režim zaštite 10. 10. a u svim drugim državama članicama minimum zaštite koji obuhvata zaštitu moralnih i imovinskih prava autora za vrijeme njegovog života i 50 godina posle njegove smrti.2. unifikuje pravna pravila iz oblasti patentne zaštite.1. Konvencija obezbjeđuje nacionalni tretman u državi u kojoj je djelo prvi put objavljeno. objašnjenje o postojanju uzajamnosti daje Zavod za intelektualnu svojinu. ali se može neograničeno produžavati po isteku tog perioda. formalni po sadržini i faktički po nastanku.2. Bernska konvencija o zaštiti književnih i umjetničkih djela iz 1886. Prijava Birou se podnosi posredstvom nacionalnog organa za zaštitu industrijske svojine. U slučaju sumnje. god.svojine sa sjedištem u Ženevi koji vrši međunarodnu registraciju žigova.uslove za dobijanje patenta i postupak po prigovoru na odluku nadležnog organa i omogućuje međunarnodnu registraciju patenta koja važi za države potpisnice Konvencije.2. god. 10. lica koja imaju uobičajeno boravište u jednoj od država Unije i lica koja su prvi put objavila djelo u jednoj od država Unije. Konvencija o evropskom patentu iz 1973. god. Međunarnodna registracija žiga traje 20 godina. Biro odobrava registraciju i objavljuje žig u svom glasilu.