Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΗΛΙΑΤΟΡΑΣ

Οδυσσέας Ελύτης
ο ποιητής του φωτός.

Ν. Μελά,1971

Καραμέλα,
Μάϊος 2012

Η ιδέα για να δουλέψουμε τον Ήλιο τον Ηλιάτορα του Οδυσσέα Ελύτη, γεννήθηκε
από την επιθυμία να ταξιδέψουμε με τα παιδιά στο γεμάτο από εικόνες και συναισθήματα
,λόγο του ποιητή.
Στο σχέδιο εργασίας <<Το κοσμικό αυγό- Διάστημα>>, έγινε η πρώτη προσέγγιση του
ποιήματος μέσω ακρόασης των μελοποιημένων κομματιών. Η κορύφωση της επεξεργασίας
έγινε τον Μάϊο με τον ακόλουθο τρόπο:
-Τα παιδιά αφού ακροάζονταν τα ποιήματα στη συνέχεια ανέλυαν το
περιεχόμενο. Ειδικότερα,<<Το τραγούδι του κοριτσιού >>και<Το τρελοβάπορο >>το
μετέτρεψαν σε πεζό κείμενο.
-Με τη βοήθεια της εικαστικού Έλενας Παπαδοπούλου ζωγράφιζαν τις εικόνες
των ποιημάτων με την τεχνική του στένσιλ και τη χρήση νερομπογια.
-Ο μουσικός Γιώργος Χαρωνίτης τους παρουσίαζε τα μελοποιημένα ποιήματα
και μαζί συζητούσαν για τα μουσικά όργανα , το ρυθμό και τη μελωδία.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας
ο πετροπαιχνιδιάτορας
από την άκρη των ακρώ
κατηφοράει στο Ταίναρο
Φωτιά ναι το πηγούνι του
χρυσάφι το πιρούνι του.

*Ο ήλιος λέγεται ηλιάτορας, γιατί είναι ο αρχηγός του κόσμου. *Λέγεται πετροπαιχνιδιάτορας και
θυμίζει τον αυτοκράτορα. *Οι αχτίνες του παίζουν με τις πέτρες και τις φωτίζουν.*Όταν ο ήλιος
βγαίνει φωτίζεται όλη η γη και είναι όλα χρυσαφένια.* Ο ήλιος το πρωϊ είναι χαμηλά και σιγά σιγά
αρχίζει να ανεβαίνει στον ουρανό.* Στην πραγματικότητα η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο. Ο ήλιος
είναι το κέντρο και καίει σα λάβα.

Ο ΗΛΙΟΣ
Ε σεις στεριές και θάλασσες
τα άμπέλια κι οι χρυσές ελιές
ακούτε τα χαμπέρια μου
μέσα στα μεσημέρια μου
<< σε όλους τους τόπους κι αν γυρνώ
μόνον ετούτο αγαπώ>>.

Ήλιος ταξιδεύει πάνω τη γη και βλέπει
ό,τι γίνεται.* Μιλάει στη γη και στη θάλασσα και τις
ρωτάει τι κάνουν και αν είναι καλά. *Όταν είναι
μεσημέρι ο ήλιος είναι πολύ ψηλά περίπου στο
κέντρο και τα βλέπει όλα.*Αγαπάει πολύ τη χώρα
μας γιατί είναι πολύ όμορφη η Φιλαδέλφεια.*
Μοιάζει με αγγελιοφόρο που πηγαίνει παντού και
λέει τα νέα του.

ΑΝΕΜΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ

Θέλω καράβια σπρώχνω θέλω σταματώ
Τα δυο βουνά χωρίζω και τα περπατώ

*Ο άνεμος μιλάει με τον ήλιο και θέλει και εκείνος
να είναι αρχηγός. *Ο είναι δυνατός αφού όταν
φυσάει πολύ γίνεται καταστροφή.

*Ο άνεμος μπορεί να σπρώξει τα καράβια που έχουν πανιά αλλά δε μπορεί να νικήσει τον
ήλιο. *Μπορεί να σταματήσει τα καραβιά αν δε φυσάει, γιατί παλιά που δεν υπήρχαν οι μηχανές
τα καράβια είχαν πανιά και με αυτά ταξίδευαν. *Όταν φυσάει δυνατά και υπάρχουν
ανεμοστρόβιλοι γίνεται χαλασμός.

ΚΟΡΙΤΣΙ
Δύο εσύ και τρία εγώ
πράσινο πεντόβολο
μπαίνω μέσα στο μπαξέ
γεια σου κύριε Μενεξέ
Σιντριβάνι και νερό
και χαμένο μου όνειρο
Τζίντζιράς τζιντζίρισε
το ροδάνι γύρισε
Χοπ αν κάνω δεξιά
πέφτω πάνω στη ροδιά
Χοπ αν κάνω αριστερά
πάνω στη βατομουριά
Το να χέρι μου κρατεί
μέλισσα θεόρατη
τα άλλο στον αέρα πιάνει
πεταλούδα που δαγκάνει.

Ήταν ένα κορίτσι που έπαιζε πεντόβολα
πράσινα μέσα στον κήπο, στο μπαξέ.
Υπήρχαν λουλούδια μενεξέδες.
Στον κήπο υπήρχε ένα σιντριβάνι που είχε νερό που
κυλούσε.
Το κορίτσι ήθελε να γίνει μπαλαρίνα αλλά αυτό ήταν
μόνο στο όνειρό της, γιατί δε μπορούσε να γίνει .
Ήταν ένα χαμένο όνειρο .
Το κορίτσι λυπόταν αλλά έκρυβε τη λύπη της.
Ο φίλος της ήταν ο τζίτζικας που τζιτζίριζε μέσα στον
κήπο και έκανε το κορίτσι να γελάει.
Το κορίτσι έπαιζε κουτσό και χοροπηδούσε και όταν
πήγαινε δεξιά έπεφτε πάνω στη ροδιά.
Μετά το κορίτσι έκανε αριστερά και έπεφτε πάνω στη
βατομουριά.
Μέσα στον κήπο υπήρχαν ζούζουνια και το
κορίτσι έκανε έτσι το χέρι του και έπιανε μία μέλισσα
και με το άλλο χέρι έπιανε μία πεταλούδα.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας
ο πετροπαιχνιδιάτορας
λίγο το στόμα του άνοιξε
κι ευθύς εμύρισε άνοιξη
Τα δέντρα κελαηδήσανε
τα ζωντανά σουνίσανε
κι οι άνεμοι χρωματιστούς
γεμίσανε χαρταετούς.

*Ο ήλιος δίνει ζωή σε όλα τα πλάσματα.* Την άνοιξη δε θέλειςνα μένεις μέσα στο σπίτι γιατί η
φύση είναι πολύ όμορφη και σε μαγεύει. * Οι άνθρωποι το χειμώνα που δεν έχει πολύ φώς
μένουν στα σπίτια τους την άνοιξη όλο θέλουν να βγαίνουν έξω. *Την άνοιξη όλα ανοίγουν.*
Νομίζω ότι ό ήλιος τα κάνει όλα καθαρότερα.

ΤΟ ΤΡΕΛΟΒΑΠΟΡΟ

Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες βίρα
μάινα….
Έλα Χριστέ και Κύριε λέω και απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο
Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε
Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μέσα σε όλα και περάσαμε
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα.

Μία φορά και έναν καιρό ήταν ένα καράβι που ήταν διαφορετικό από τα άλλα καράβια.
Είχε πάνω του πολύχρωμα σημαιάκια και φωτάκια.
Το καράβι αυτό ήταν μαγικό και δεν ταξίδευε στη θάλασσα αλλά στα βουνά.
Οι άνθρωποι όταν το έβλεπαν δεν το πίστευαν αλλά μετά ήθελαν και εκείνοι να ταξιδεύουν.
Το καράβι αυτό ήταν τρελοβάπορο, γιατί ακόμα και όταν έβρεχε πολύ και φυσούσε δε
σταματούσε ,συνέχεια ταξίδευε.
Δε φοβότανε.

Ομάδα νηπιαγωγείου

Βαγγελάτου Διονυσία
Βερυβάκη -Παναγοπούλου Αντωνία
Βερυβάκης - Παναγόπουλος Νικόλας
Γερασιμίδης Παναγιώτης
Διβάνη Ρίτα
Καρακούσης Ιάσονας
Καρανικήτας Γιώργος
Κοσκίνη Άρτεμις
Κούρτεσης Αλέξανδρος
Μαρτζάκλης Άγγελος
Μιχαλάς Άρης
Ραθώσης Λευτέρης
Στρατηγού Αργυρώ
Τασούλης Δημήτρης
Τομοπούλου Έλλη
Τσακαλόγιαννης ‘Αγγελος
Φράγκου Λήδα
Χωριανόπουλος Μανώλη
Επιμέλεια, σχεδιασμός παιδαγωγικών δράσεων
Κούλα Πανάγου
Εικαστικός σχεδιασμός
Έλενα Παπαδοπούλου
Μουσική εκπαίδευση
Γιώργος Χαρωνίτης