အပၸမာဒစာစဥ္ ဓမၼဒါနစာအုပ္ငယ္ အစီအစဥ္ (၄)
ၿမသန္းစံ ရိတဲ အတိင္းလည္းသိဖိ
သိတဲ အတိင္းလည္ရိေနဖိ
ေသၿခင္ းတရားဆိ ုင္ရာ ဓမၼေဆာင္ းပါး
အပၸမာဒဓမၼရသစာေပတိက္
အမွတ္ (၁၈၉)၊ေရႊ၀ါထြန္း(၂)လမ္း၊(၃၃) ရပ္ကြက္
ဒဂံၿမိဳ ႔သစ္ (ေၿမာက္ပိင္း)၊ ရန္ကုန္။
ဖုန္း ၅၈၄၇၃၈
ရိတဲ အတိင္းလည္း သိဖိ
သိတဲအတိင္းလည္း ရိေနဖိ
ညသန္းေခါင္ေက်ာ္အခ်န္ၾကီး ဘယ္ကမ်ား ဖုန္းဆက္တာပါလိမ္။
ေနာက္မွ သိလိက္ရတာက ဆရာၾကီးဓမၼာစရိယ ဦးေဌးလိဳင္ရဲ ႔ ဇနီး သည္ဆီက ဖုန္းၿဖစ္ေနတယ္။
“ဆရာၾကီး အခုေလးတင္ပဲ ဆံးသြားၿပီ”တဲ။ အခ်န္အတိအက်ေတာ႔ နံနက္(၀၁:၂၅) နာရီေပါ႔ေလ။
ထင္ေတာ႔ထင္ထားၿပီးသားပါ။ လြန္ခဲတဲ ငါးရက္တုန္းက ဆရာၾကီးဆီကိ လူမမာေမးဖိ သြားကတည္းက
သိႏွင္ၿပီးသားပါ။ အဲဒီေန႔က ၿမင္ခဲရတဲ ၿမင္ကြင္းဟာ ဆရာၾကီးရဲ ႔ သက္ရိထင္ရွားရုပ္ပံလႊာရဲ ႔ ေနာက္ဆံး
ၿမင္ကြင္းပါပဲ။ သည္ၿမင္ကြင္းကိ ၿမင္ခဲရၿ႔ပီးကတည္းက ဆရာၾကီး မရႏိင္ေတာ႔ဘူးဆိတာ သိခဲၿပီးပါၿပီ။
ဆရာၾကီး အေနနဲလည္း ကိယ္တိင္ သိၿပီးသား ၿဖစ္မွာပါ။
သည္ငါးရက္ေလာက္ အေတာအတြင္းမွာပဲ ဆရာၾကီးဟာ ေ၀ဒနာေတြကိ အလူးအလဲ
ခံသြားခဲရမွာပါဘဲ။ ခႏၶာရခဲၿခင္းရဲ ႔ဒုကၡကိ ဆရာၾကီးခမ်ာ အသက္ေပးရင္း သိသြားခဲမွာပါပဲ။ ဆရာၾကီး
ေနမေကာင္းၿဖစ္တယ္၊ အိပ္ရာထဲ လဲေနတယ္၊ ေဆးရံက ဆရာ၀န္ေတြက လက္ေလ်ာ႔လိက္ၿပီ၊ အိမ္မွာပဲ
ေနေစခ်င္ေတာ႔တယ္ - စတဲ သတင္းေတြကိ ၾကားကတည္းက ဆရာၾကီးအနားကိ အေၿပးလာခ်င္တာ။
ထံးစံအတိင္းေပါ႔ေလ။ ကိစၥမ်ားေၿမာင္ လူတိေဘာင္ ဆိတဲအတိင္း လူမွဳကိစၥေတြဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ
အၿပီးသတ္တယ္လိ မရိဘူး။ ေပၚလာသမ် အာရံအသစ္ေတြကိ “စိတ္” အသစ္ေတြ၊ ရုပ္ အသစ္ေတြနဲ
လိက္လိက္လုပ္ေနရတာ အမ်င္ကိ မၿပတ္ႏိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္ မိလိလည္း သူေတာ္ေကာင္းၾကီးေတြ
မွန္သမွ်ဟာ ဃရာ၀ါသ-အိမ္ရာထည္ေထာင္ လူတိေဘာင္ကိ စက္ဆုပ္ ရြရွာၾကတာ မဟုတ္လား။
အင္း-သည္အတိင္းသာ အခ်န္ဆြေနရင္၊ အားမယ္အခိ်န္ကိ ေရြးေနရင္ ကိယ္အေပၚမွာ
ေက်းဇူးရိထားတဲ ဆရာသမား တစ္ေယာက္ရဲ ႔ ေနာက္ဆံး အခိ်န္ကိေတာင္ မီလိက္မွာ မဟုတ္ဘူး။
အၿမန္သြားမွပဲဆိၿပီး ကိယ္ကိယ္ကိ တြန္းအားေပးၿပီး အတင္းသြားရေတာ႔တာ။ ေလာကမွာ လူေတြဟာ
ကိယ္လည္း ကိယ္ကိစၥနဲကိယ္၊ သူလည္း သူကိစၥနဲသူဆိၿပီး ကိယ္စီ ကိယ္စီ အလုပ္ရွဳပ္ေနၾကေတာ႔တာ။
ဘယ္ေတာ႔မွ အေတာမသတ္ႏိင္ေတာ႔တဲ လူမွဳစီးပြားေရးကိစၥေတြနဲ အခိ်န္ေတြ ကုန္ေနလိက္ၾကတာ။
ထားခဲရမယ္ အရာေတြ(ရာထူး၊ ဥစၥာ၊ စီးပြား၊ သမီးသား) အတြက္ တစ္ဘ၀လံး အခိ်န္ကုန္ခံေနၾကသ
ေလာက္ ယူသြားရမယ္ ကုသိလ္ရဲ ႔သတၱအရိန္အ၀ါအတြက္ ငါးမိနစ္၊ ဆယ္မိနစ္ေလးေလာက္ေတာင္
အခ်န္မေပးႏိင္တဲ လူေတြ ဒုနဲေဒးပါလား။ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာတိ၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတိဆိတာေတြ
ကိ ၾကားဖူးနား၀ ေတာင္မရိဘဲနဲ၊ အခ်န္ေပးေလ႔က်င္ရေကာင္းမွန္းေတာင္ မသိဘဲနဲ နာေရးေၾကာ္ၿငာစာ
ရင္း၀င္သြားၾကသူေတြ မနည္းလွပါလား ဆိတာကိ ေတြးမိတိင္း ဓမၼသံေ၀ဂ အၾကီးအက်ယ္ ၿဖစ္ရပါ
တယ္။ သစ္ပင္တစ္ပင္ကိ မခုတ္ခင္မွာ ကိယ္လဲေစခ်င္တဲဘက္ကိ အရာေပးၿပီးမွ က်န္တဲဘက္က
ခုတ္ရပါတယ္။ သည္လိမွ မဟုတ္ရင္ လဲခ်င္ရာလဲဆိၿပီး ပင္စည္ပတ္ပတ္လည္ကိ ထင္ရာေလ်ာက္
ခုတ္ေနရင္ ဓါတ္ၾကိဳးေပၚ လဲက်ၿပီး ၀ါယာေရွာ႔ ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္။ သူမ်ားအိမ္ေခါင္မိး၊ ၿခံစည္းရိး၊
လူသြားလမ္း၊ အၿခားသစ္ပင္ေပၚစတဲေနရာေတြကိ ပရမ္းပတာလြင္စဥ္ၿပီး လဲက်သြားႏိင္ပါတယ္။
အဲဒါဟာ“ ၀ိနိပါတိကေဘး” နဲ အလြန္တူပါရဲ ႔။ လဲေစခ်င္တဲဘက္ကိ ခုတ္ရာေပးၿပီးမွ အၿခားတစ္ဖက္
ကေန ခုတ္တဲအပင္က်ေတာ႔ စနစ္တက်နဲ လဲလိ ကိယ္လိရာကိ ေရာက္ေစပါတယ္။ ဒါေလးေတြ
ကိေတြထားေတာ႔၊ အင္း-ေတာ္ပါေသးရဲ ႔၊ သတိပ႒ာန္တရားေတာ္နဲအညီ စားစား၊ သြားသြား၊ လာလာနဲ
လူမွဳကိစၥေတြ ေဆာင္ရြက္ေနေပလိသာ။ တစ္ဖက္ကလည္း တရားအတြက္ အမွတ္ေတြစုေဆာင္းၿပီး
သား၊ တစ္ဖက္ကလည္း လူမွဳ၀တၱရားေတြကိ မဂၤလာတရား နဲအညီ ေက်ပြန္ၿပီးသားၿဖစ္ေနလိ ေၿဖသာ
ေသးတာေပါေလ။ သိေပမယ္လည္း ဒါဟာ ရေသ႔စိတ္ေၿဖတဲ သေဘာေလာက္ပဲ ရိေသးတာ၊
တရားေတာ္နဲ ပက္သက္လိ အားရေလာက္တဲ က်င္ၾကံအားထုတ္မွဳ မၿဖစ္ေသးဘူးဆိတာ ကိယ္ကိယ္ကိ
သတိထားေနမိပါရဲ ႔။
ဒါေၾကာင္မိလည္း ဆရာၾကီးဆီမသြားခင္မွာ ၿမင္၊ ၾကား၊ နံ၊ စား၊ ထိ ဆိတဲ အာရံေတြနဲ အတူေရာ
၀င္လာတတ္တဲ ေမာဟကိေလသာစိတ္ေတြကိ အခ်န္ေပးၿပီး ရွင္းသြားဦးမွ ေတာ္မယ္ဆိၿပီး
နီးစပ္ရာဘုရားတစ္ဆူကိ အရင္သြားရပါတယ္။ အေတာ္ပါပဲ။ ဆရာၾကီးအိမ္အသြား၊ လမ္းေၾကာင္းလည္း
သင္တဲ စြယ္ေတာ္ၿမတ္ေစတီရဲ ႔ လိဏ္ထဲမွာ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာရဲ ႔ ၾကီးၿမတ္တဲဂုဏ္ကိ အာရံၿပဳႏွလံဳး
သြင္းၿပီးသကာလ ရုပ္နမ္ဓမၼ သခၤါရေတြကိ ရွၿမင္သံးသပ္တဲ အေၿခအေနအထိ ဉာဏ္ခရီးေရာက္ေအာင္
ၾကိဳးစားအားထုတ္လိ ရင္ထဲက ကိေလသာ အမိက္ထုပ္အခ်ဳ ႔ကိ စြန္ပစ္ၿဖစ္ခဲပါတယ္။ ႏွစ္နာရီနီးပါး
ေလာက္ ရွမွတ္ပြားမ်ားလိက္ေတာ႔ အမိက္စြန္ပစ္ၿပီးခါစ အမိက္ပံးတစ္ခုလိ ရင္ထဲက အနံဆိးေတြ
ေလ်ာ႔ပါးလိ ကိေလသာ အမိဳက္ထုပ္ အေလးခ်န္ေတြေၾကာင္ ထံေပေပ၊ မွဳန္မိင္းမိင္းၿဖစ္ေနတဲ
ရင္ပတ္ၾကီးလည္း ေပါပါးရွင္းလင္းလိ၊ စိတ္ေတြလည္း ၾကည္ႏွဳးလန္းဆန္းလိ ၿဖစ္ခဲၿပီးမွ ဆရာၾကီးအိမ္ကိ
ေရာက္ခဲေတာ႔တာ။ ဆရာၾကီးအိမ္ကိေရာက္ေတာ႔ ဆရာၾကီးရဲ ႔ ဇနီးသည္က ဆီးၾကိဳပါတယ္။