You are on page 1of 13

Vežba 12

proučava rasprostranjenje faunističkih kompleksa.Biogeografija je nauka o biljnom pokrivaču i životinjskom naselju  Zoogeografija  Osnovni objekat zoogeografije je fauna  Zoogeografija istražuje raspored vrsta ili drugih sistematskih kategorija na Zemljinoj lopti. a takođe i procese raseljavanja i izumiranja životinja  Zoogeografija se deli na registracionu. uporednu i kauzalnu  .

migracioni put . prizemljivanja. na kom se stalno sreću populacije date vrste ili drugog taksona životinja  Nema teškoća kod određivanja granica areala vrsta koje vode sedentarni način života ili se kreću u okviru neke ograničene teritorije  Kod životinja koje migriraju razlikuju se oblast boravka i oblast gostovanja vrste  U okviru areala vrste mogu se ustanoviti oblast razmnožavanja. Deo teritorije ili akvatorije Zemljine lopte. ishrane.

. Pravlna predstava o arealu. kao i upoređivanje areala je moguće samo nakon njihovog kartografskog prikazivanja Postoje različite metode kartiranja areala Metod tačaka – mesto gde je pronađena vrsta se obeležava tačkom. Stepen tačnosti zavisi od količine činjeničnog materijala i specifičnosti odabrane karte  1.

Granica se određuje precizno jedino ako je rasprostranjenje vrste dobro proučeno i tačke na karti stoje jedna blizu druge Metoda formalnih kvadrata – polje karte je razbijeno na kvadrate stranice 50 km. 3. Konturni metod – omogućava kartiranje granica areala.2. Ukoliko su u polju kvadrata pronađene jedinke proučavane vrste. kvadrat se oboji tušem .

humidnom ili aridnom klimom  . Granice areala su povezane sa morskom. kontinentalnom. subalpske i montane vrste  Dužinski činilac – određen je stepenom udaljenosti od mora. pogotovu temperaturni faktori  Visinski činilac (vertikalna pojasnost) – određuju ga temperaturni gradijenti. širinski i visinski  Širinski činilac – određuju ga klimatski.Za nomenklaturu areala je poterbno iskoristiti 3 činioca areala: dužinski. Razlikuju se alpske.

3. 4.1. Trakasti areal – areal vrste se izdužuje u vidu trake Poklopljeni areal – konture su određene grancama areala druge vrste Neprekidni areali – uslovi su istovetni u čitavom arealu Isprekidani (disjunktivni) – areali izdeljeni na delove . 2.

pasivna i mešovita vagilnost  Prepreke za raseljavanje se mogu uslovno podeliti na fizičke i ekološke  .Višefazni proces  Podrazumeva savlađivanje različitih barijera i smetnji  Vagilnost  Razlikuju se akivna.

 Aktivno raseljavanje – karakteristično je za stanovnike Svetskog okeana i kopna  Zasniva se na različitim oblicima samostalnog kretanja  Uspešnost zavisi od karaktera i usavršenosti lokomotornih organa .

Pasivno raseljavnje se ostvaruje uz pomoć različitih faktora  Morske struje  Hidrohorija  Anemohorija  Biohorija  Antropohorija – može imati negativne posledice ako se unose invazivne vrste  .

i druge sistematske kategorije koje se sreću samo u nekoj određenoj oblasti i nigde više  Najviši % endemizma je u ostrvskim faunama i planinskim zemljama  Za formiranje endema neophodna je geografska izolacija i dugo vreme  Obilje endema odslikava starost faune  Razlike između endemičnih i neendemičnih vrsta nisu apsolutne . Endemične sistematske jedinice su vrste. rodovi.

U istorijskom smislu možemo govoriti o progresivnom i reliktnom endemizmu  Progresivni endemi su se nedavno pojavili  To su nove. onda se odredi relativna starost  Relativna starost se određuje po stepenu primitivnosti ili stepenu evolucionog napretka  . zauzimaju izolovan položaj u fauni  Poterbno je odrediti starost vrste ili roda  Ako je nemoguće odrediti apsolutnu starost. mlade tvorevine  Reliktni endemi su stare tvorevine  Po pravilu.

ograničena količina arhaičnih formi i adaptivna radijacija  .Postoje okeanska i kontinentalna ostrva  Kontinentalna ostrva prilikom odvajanja od kontinenta nasleđuju deo staništa i vrsta  Okeanska ostrva u prvo vreme su biološki prazni prostori  Odlike svih ostrvskih fauna su: siromaštvo i defektnost. izraziti endemizam.