You are on page 1of 12

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
ΠΕΠΗ ΜΠΕΛΛΑ
Α΄ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ

φωνητικό-ακουστικό σύστημα συμβατικών σημείων μια κοινότητας ανθρώπων. ο τρόπος έκφρασης ενός ατόμου. το οποίο βασίζεται σε νοητικές διαδικασίες. καθορίζεται κοινωνικά και υπόκειται στην ιστορική εξέλιξη. καθώς και για την παγίωση και μετάδοση από γενιά σε γενιά εμπειρίας και γνώσης. 1. ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΑ. σ. ΚΩΔΙΚΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ  γλώσσα 1. μιας επιστήμης ή εποχής (Λεξικό Ακαδημίας Αθηνών. μιας κοινωνικής. για τη διατύπωση και ανταλλαγή σκέψεων και πληροφοριών. 2. ηλικιακής ή επαγγελματικής ομάδας. ΓΛΩΣΣΑ. ο προφορικός ή γραπτός λόγος. 378) .

1. ΓΛΩΣΣΕΣ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΤΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ  “No matter how eloquently a dog may bark.1 ΓΛΩΣΣΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. he cannot tell you that his parents were poor but honest” Bertrand Russell .

Η χρήση των συμβόλων που κάνουν τα ζώα είναι άμεσα συνδεδεμένη με κάποιο περιβάλλον και εμφανίζεται μόνο όταν στο περιβάλλον αυτό υπάρχουν τα κατάλληλα εξωτερικά ερεθίσματα. Τα συστήματα των ζώων περιορίζονται σε πολύ μικρά και κλειστά σύνολα συμβόλων που μεταβιβάζουν μόνο βιολογικές ανάγκες. 1. 2. Οι ανθρώπινες γλώσσες διέπονται από . Διαφορές μεταξύ των συστημάτων επικοινωνίας των ζώων και των ανθρώπινων γλωσσών. 3.

2 ΥΦΗ ΚΑΙ ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ  Αν συγκρίνουμε την ανθρώπινη γλώσσα με τη "γλώσσα" των ζώων.1. θα διαπιστώσουμε ότι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της πρώτης είναι η διπλή άρθρωση (André Martinet 1985).  Η χαρακτηριστική ιδιότητα της ανθρώπινης γλώσσας να διαρθρώνεται σε δύο επίπεδα: στο επίπεδο των μορφημάτων (πρώτη άρθωση: ελάχιστες μονάδες που συνδυάζουν μορφή και σημασία) και στο επίπεδο των φωνημάτων (δεύτερη άρθρωση: ελάχιστες μονάδες με μορφή χωρίς σημασία). .

. Οι φθόγγοι συνδυάζονται μεταξύ τους με συγκεκριμένους τρόπους ανά γλώσσα προκειμένου να εκφράσουν ορισμένες σημασίες. Φθόγγοι (→ φωνήματα) 2. Αυτό που κάνει τους φθόγγους έναρθρους είναι ότι δεν αποτελούν άναρθρους ήχους αλλά διαρθρωμένη φωνή. Δύο απαραίτητα συστατικά κάθε φυσικού γλωσσικού κώδικα: 1. Σημασίες Φθόγγος ο έναρθρος ήχος που παράγεται από τα φωνητήρια όργανα του ανθρώπου.

. αριθμός φωνημάτων που συνδυάζονται με διάφορους τρόπους ανά γλώσσα. /kapa/ /konos/ /γόnos/ /kima/ /χima/  Μικρός.  Δεν είναι όλοι οι φθόγγοι φωνήματα. στην αρχή των λέξεων. /kl-/. /tr-/. /keri/. */rt-/. Για παράδειγμα. όχι όμως και τα αντίστροφα */θχ-/. τα Ελληνικά επιτρέπουν στην αρχή των λέξεων τα «συμφωνικά συμπλέγματα» /χθ-/. μπορούν να δηλώνουν τον τεράστιο αριθμό των σημασιών που απαρτίζουν τις φυσικές γλώσσες. /koritsi/. κατά κανόνα. Αντίθετα από τους φθόγγους. /kima/. τα φωνήματα έχουν διαφοροποιητική αξία. */lk-/.

 σύστημα σύνολο οργάνων. σ. Τα σύμβολα αυτά αποτελούν συμβατικούς συνδυασμούς μορφής και σημασίας (σημαίνοντος και σημαινομένου).  Η γλώσσα αποτελεί ένα σημειακό σύστημα και στην περίπτωσή της τα σημεία που χρησιμοποιούνται έχουν χαρακτήρα συμβόλων. 1541). μηχανισμών ή μεθόδων και τεχνικών για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένου σκοπού ή/και λειτουργίας ((Λεξικό Ακαδημίας Αθηνών. .

το σημαινόμενο. σημαινόμενο «ουρανός» /uranόs/ σημαίνον . Κάθε γλωσσικό σημείο (λέξη) αποτελείται από μια μορφή (ακουστική εικόνα). το σημαίνον και από μια σημασία.

δηλαδή συμβατικούς συνδυασμούς σημαινόντων και σημαινομένων. αλλά ισχύει πάντοτε σε μια κοινότητα λόγω της διυποκειμενικής συμφωνίας των μελών της. ούτε συνδέεται με πραγματικές σχέσεις σε ορισμένες μόνο περιστάσεις. Η ανθρώπινη γλώσσα σε αντίθεση με άλλα σημειωτικά συστήματα. . αποτελείται κατεξοχήν από σύμβολα. δηλαδή δεν προκύπτει από μια απεικόνιση ενός αντικειμένου. Η σχέση σημαίνοντος και σημαινομένου είναι συμβατική.

 Επιχειρήματα υπέρ της συμβατικότητας του γλωσσικού σημείου: 1. δηλαδή δεν θα υπήρχαν γλώσσες. Το επιχείρημα της μίας γλώσσας ουρανός sky Himmel Αν η σχέση σημαινομένου και σημαίνοντος ήταν αιτιακής μορφής. τότε οι ίδιες σημασίες θα απαιτούσαν την ίδια ακουστική εικόνα. αλλά μία και μόνη γλώσσα. .

2. εκκλησία: τόπος συγκέντρωσης εκκλησία: τόπος/ κτίριο λατρείας νεανίς κοπέλα . ενώ μια μορφή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την έκφραση μίας ή περισσότερων νέων σημασιών.χ. Π. Μεταβλητότητα του γλωσσικού σημείου Οι σχέσεις σημαίνοντος-σημαινομένου μεταβάλλονται μέσα στον χρόνο. Μια σημασία μπορεί να εκφραστεί με νέα μορφή.