You are on page 1of 18

English Law in Malaysian Legal & Civil

Law Act 1956


BY: MDM MUMTAZAH BT NAROWI
UNDANG-UNDANG INGGERIS (ENGLISH
LAW)
The Charter of Justice in the Straits
Settlements (Piagam Keadilan di Negeri-
negeri Selat)

The Civil Law Enactment 1937 in the


Federated Malay States (Enakmen
Undang-Undang Sivil 1937 dalam Negeri-
negeri Melayu Bersekutu Persekutuan Tanah
Melayu)

The Civil Law (Extension) Ordinance 1951


in the Unfederated Malay States (Ordinan
Undang-Undang Sivil (Perluasan) 1951 di
Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu)
Pulau Pinang menerima Undang-Undang Inggeris melalui
Piagam Pertama Kehakiman 1807 untuk melanjutkan
bidang kuasa Mahkamah Kehakiman Prince of Wales Island
ke Pulau Pinang

Piagam Keadilan Kedua 1826 adalah untuk melanjutkan


bidang kuasa untuk Melaka dan Singapura menggantikan
Undang-undang Belanda (Perjanjian Belanda 1824)

Piagam Keadilan Ketiga 1855 adalah untuk menetapkan


kekurangan dalam pemakaian undang-undang Inggeris di
Negeri-negeri Selat menyebabkan dua set mahkamah, satu
untuk Pulau Pinang, yang lain untuk Melaka dan Singapura
Maxwell CJ (Choa Choon Neoh v Spottiswoode (1869) 12 Ky
216
Di tanah jajahan ini, terlalu banyak undang-undang England
telah wujud apabila ia telah dibawa di sini, dan begitu juga
dengan dasar umum [bukan semata-mata tempatan], dan
disesuaikan dengan keadaan dan kehendak penduduk, adalah
undang-undang tanah itu; dan lagi, undang-undang yang
tertakluk, dalam pemakaiannya bagi pelbagai bangsa asing
yang ditubuhkan di sini, untuk apa-apa ubahsuaian
sebagaimana yang perlu untuk mengelakkan ia daripada
beroperasi secara tidak adil dan menindas ke atas mereka "
Edmunds JC (Shaikh Abdul Latif v Shaikh Alias Bux):
"Perjanjian British dengan Raja Negeri-negeri ini
semata-mata dengan syarat bahawa nasihat pentadbir
British perlu diikuti dan mengikut nasihat itu,
Mahkamah telah ditubuhkan oleh Enakmen, hakim
british yang dilantik dan pentadbiran British
ditubuhkan .. "
AKTA UNDANG-UNDANG SIVIL 1956 (Civil
Law Act)
Pemakaian Undang-undang Inggeris diseluruh Malaysia
berkuatkuasa :
Seksyen 3 Akta Undang-undang Sivil (Civil Law Act):
a) Di Semenanjung Malaysia, mahkamah hendaklah
memakai undang-undang Inggeris yang ditadbirkan
England pada 7 April 1956
b) Di Sabah 1 Disember 1951
c) Di Sarawak 12 Disember 1949
menetapkan atas permohonan Undang-undang Inggeris,
iaitu common law dan Peraturan Ekuiti (rules o equity)
Perkara 160 Perlembagaan Persekutuan
menyatakan definisi undang-undang yang
merangkumi 'common law setakat yang ia beroperasi
di dalam Persekutuan atau mana-mana bahagiannya
yang berkenaan dengan sejauh mana undang-undang
Inggeris adalah terpakai di Malaysia.
Seksyen 3-5 Akta Undang-
Undang Sivil 1956 (Akta 67)
(Disemak 1972) memberikan
pengertian undang-undang
Inggeris yang bermaksud
'common law England dan
peraturan ekuiti' dan, dalam hal
keadaan yang ditetapkan oleh
undang-undang Inggeris.
Common Law adalah peraturan yg dibangunkan oleh Old
Common Law Court
Mahkamah Exchequer,
Mahkamah rayuan Common
Mahkamah Bench King

Ia berbeza dari Mahkamah lama Chancery (Old Court of


Chancery) dan tidak digunakan lg hari ini

Sebelum 1966, undang-undang yang sama telah digunakan


di England dan pada dasarnya adat biasa terpakai di seluruh
England berbeza dengan adat tempatan. Common Law
adalah undang-undang tidak bertulis atau yang tidak
digubal oleh undang-undang England dan ia adalah semata-
mata berdasarkan keputusan mahkamah.
Ekuiti:
keadilan dan merupakan peraturan pertama yang
dibangunkan oleh Lord Chancellor dan oleh Mahkamah
lama Chancery di akhir abad kelima belas.
tidak seperti common law, bukan suatu badan peraturan
yang lengkap yang boleh wujud dengan sendiri dan ia
adalah bagi memenuhi ruang dalam common law dan
melembutkan peraturan yang ketat dlm common law
sistem budibicara terhadap keadilan. (Remedy) Gantirugi
yang saksama tidak boleh didapati sebagai suatu hak; ia
tidak boleh diberikan jika plaintif dianggap dari segi
moral yg tidak layak.
(Remedy) Remedi yang ditawarkan adalah injunksi,
pelaksanaan spesifik, pembatalan dan pembetulan

Jika terdapat percanggahan antara undang-undang biasa


dan ekuiti, ekuiti perlu sentiasa diguna pakai
Kesan Akta Undang-Undang Sivil 1956
Dalam kes wasiat Abdullah (1835),
mahkamah menerima hasrat si mati untuk
memindahkan keseluruhan aset itu dengan wasiat,
walaupun ia melanggar prinsip Islam.
Bagaimanapun, hakim mentafsir keinginan si mati
sebagai sah disisi undang2 dan menurut undang-undang
yang digunakan di rantau ini.
Jadi, wasiat itu telah membuat keputusan untuk menjadi
sah dan boleh dikuatkuasakan, tidak kira prinsip dalam
undang-undang Islam yang hanya satu pertiga daripada
harta itu boleh diedarkan di bawah kaedah wasiat.
Tarikh terputus: bermakna hanya English Common &
equity sahaja dan seperti mana yang ditadbirkan di
England pada tarikh yang digunapakai. Lain-lain kes
yang datang selepas tarikh tersebut tidak mengikat
tetapi sekadar meyakinkan.
Dalam Jamil bin Harun v Yang Kamsiah & Anor [1984]
1 MLJ 217 (berkaitan kontrak)
Yang Arif Scarman berkata;

"Yang Arif dengan tidak ragu-ragu bahawa ia adalah hak


mahkamah Malaysia untuk membuat keputusan, tertakluk
kepada undang-undang Persekutuan, sama ada mengikut
undang-undang kes Inggeris. Pihak berkuasa Inggeris
moden mungkin meyakinkan, tetapi tidak mengikat.
Dalam menentukan sama ada untuk menerima pakai
panduan mereka, mahkamah akan mengambil kira hal
keadaan negeri di Malaysia"
Permohonan bersyarat terhadap
Undang-undang Inggeris
Tertakluk kepada dua batasan;

Digunakan dalam ketiadaan undang-undang tempatan


yang meliputi perkara yang sama;
Hanya bahagian undang-undang Inggeris yang sesuai
dengan keadaan tempatan akan digunakan
Kes-kes
Chou Choon Neoh v Spottiswoode
United Malayan Banking Corp Bhd & Anor v
Pemungut Hasil Tanah, Kota Tinggi
Seng Djit Hin v Nagurdas Purshotumdas
Sheik Sahied bin Abdullah Bajerai v Sockalingam
Chettiar
Undang-undang tanah
United Malayan Banking Corp Bhd & Anor v
Pemungut Hasil Tanah, Kota Tinggi
Bhagwan Singh & Co. Sdn. Bhd v Hock Hin Bros Sdn.
Bhd.
KESIMPULAN