ΠΟΙΗΣΗ,ποίηση,poetry

Και σεις παιδιά μου Σκέψεις απειθάρχητες Με χώμα και νερό αναστημένες Με ρωτάτε όσα δεν ήθελα Ως τώρα να ρωτήσω.

5 p.

ΤΕΛΕΤΕΣ ΜΑΓΕΙΑΣ - Ποίημα

Πολύτιμη φωτογραφία, Που σκίσαμε με δάκρυα Γιατί μας έκαιγε τα χέρια Και ξαναμαζέψαμε αμέσως Κομμάτι – κομμάτι, στοργικά Με λυγμούς θρηνώντας Την ανοησία μας. Ξαναφέρνοντας κοντά ‘Ότι, ε...

From: Christos Lorentzos

  • 1,633
  • 24
  • 04 / 17 / 2010
4 p.

ΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΛΙΟ ΦΙΛΟ , Σκέψεις

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ, ΣΠΥΡΟ ΠΑΠΠΑ ...γιατί, η πολυπλοκότητα του εαυτού μας και των ανθρώπινων σχέσεων,είναι πολύ πιό πάνω απο την φαντασία μας... γιατι, την αισθητική μας, διαμορφών...

From: Christos Lorentzos

  • 3,036
  • 4
  • 10 / 27 / 2009
3 p.

ΑΠΡΟΣΙΤΑ - Ποίημα

ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ, ΓΙΑΝΝΗ ΠΟΤΑΜΙΑΝΟ. Έξω από τη Γή μεταναστεύουμε Με αποσκευές γεμάτες προσδοκία Και ορθάνοιχτη ψυχή.

From: Christos Lorentzos

  • 577
  • 7
  • 04 / 16 / 2010
3 p.

... ΠΑΝΤΑ ΣΤΕΓΕΙ, ΠΑΝΤΑ ΕΛΠΙΖΕΙ, ΠΑΝΤΑ ΥΠΟΜΕΝΕΙ... -Ποίημα

Σε σκέφτομαι πάντα Και σου μιλώ Την ώρα που ανασταίνεται το φώς. Τη στιγμή Που το σούρουπο ζωγραφιζει ζευγάρια Να κάθονται Στα φωτισμένα μπαλκόνια, Δραπετεύοντας από τον κόπο Της μέρας. ...

From: Christos Lorentzos

  • 1,318
  • 9
  • 04 / 15 / 2010
2 p.

ΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΗΤΑΝΕ ΠΟΤΕ - Ποίημα

Όσο υπάρχει ακόμα Το βαθύ γαλάζιο, το κόκκινο, Το μοβ, το πράσινο Και δάκρυα, Που θα τα σμίξουν όλα Σ’ ένα καινούργιο σχέδιο, Ανθρώπινα τα θαύματα.

From: Christos Lorentzos

  • 577
  • 0
  • 04 / 15 / 2010
2 p.

ΣΥΝΗΧΘΗΣΑΝ ΕΠ΄ ΕΜΕ - Ποίημα

Μάστιγες συνήχθησαν επ΄εμέ… Υποκριτές και τοκογλύφοι Την ψυχή μου φυλακίζουν Μέσα στις πέτρες.

From: Christos Lorentzos

  • 636
  • 9
  • 04 / 02 / 2010
2 p.

ΗΜΕΡΟΣ ΤΟΠΟΣ - Ποίημα

Ήμερος τόπος, δε χρειάζεται στολίδια. Εδώ μπορούμε να μιλάμε Δίχως λόγια Κι ας μας τραβάει το κεφάλι μας μπροστά. Λέω να χτίσουμε σαν όνειρο, ένα σπίτι εδώ. Ήμερος τόπος. Μπορεί να φταίε...

From: Christos Lorentzos

  • 596
  • 3
  • 02 / 28 / 2010
3 p.

ΠΑΡΑΔΙΔΟΜΑΙ - Ποίημα

Παραδίδομαι στο νεογέννητο Φάνη. Και μου παραδίδονται χωρίς αντίσταση Μυστικοί ήχοι Παράφοροι, ομόκλινοί μου. Στο ύψωμα των πνευμάτων Ανασυντίθεμαι.

From: Christos Lorentzos

  • 606
  • 5
  • 03 / 01 / 2010
3 p.

ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ - Ποίημα

Ενοικιάζεται το παρόν Έστω, με συμβόλαιο ορισμένου χρόνου Έτσι απλά, Να ξανακούσει εντός του φωνή ανθρώπου.

From: Christos Lorentzos

  • 573
  • 1
  • 03 / 14 / 2010
2 p.

ΩΡΕΣ ΚΑΡΔΙΑΣ, Ποίημα

Σε βρύση δροσερή Οδοιπορεί η ψυχή μου Απ’ τ’ άγιο μεσημέρι Λαβωμένη.

From: Christos Lorentzos

  • 524
  • 0
  • 02 / 18 / 2010
3 p.

ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ ΔΡΑΠΕΤΕΣ - Ποίημα

Εμείς χαρούμενοι δραπέτες, Ανυπάκουοι, Σε διάσπαρτες ολοζώντανες στιγμές Θα ταξιδεύουμε Εδώ και αύριο Και χθές και σήμερα Για χρόνια.

From: Christos Lorentzos

  • 500
  • 3
  • 03 / 07 / 2010
2 p.

ΟΤΑΝ ΘΑ ΦΕΞΕΙ - Ποίημα

Νυστάζουν οι αναμνήσεις, ευτυχώς, Θα μείνει χρόνος Η σκέψη να χορέψει Έστω, σα ζαλισμένος χορευτής.

From: Christos Lorentzos

  • 565
  • 0
  • 03 / 09 / 2010
3 p.

ΑΠΕΙΡΟ - Ποίημα

Κλείνω τα μάτια Και σε βλέπω Μαζί να φτάνουμε Εκεί που πρέπει. Κάπου εκεί Να σμίγουμε Με ο,τι ως τώρα Δε μπορέσαμε. Κοιμήσου εσύ. Εγώ, θα κάνω όνειρα για σένα.

From: Christos Lorentzos

  • 529
  • 2
  • 03 / 27 / 2010
3 p.

ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ - Ποίημα

Αποποιούμενοι κάθε ελπίδα σωτηρίας Στο τραπέζι δεν καθόμαστε Πλάι – πλάι. Από πριν έχουμε πάρει διαζύγιο.

From: Christos Lorentzos

  • 378
  • 4
  • 03 / 05 / 2010
1 2 3