MoeMaKa Daily – e Newspaper – October 25, 2009
နီကိုရေရ
…
မိုးခ်ဳိသင္း
ေအာက္တိ္ုဘာ
၂၄၊
၂၀၀၉
နင္ဆု ံ းၿပီ
တဲ ႔။
အံ ႔ ၾသလိ ု က္ တာ။
ေနာက္ ၿပီ း
စိ တ္ မေကာင္ းလိ ု က္ တာ။
ဟု တ္ မွ
ဟု တ္ရဲ ႔ လား၊
ဟု တ္ လိ ု ႔ လား
လိ ု ႔
တတြ တ္ တြ တ္
ရြ တ္ေနမိ တယ္။
ဟိ ု တေန႔ ကပဲ
သူငယ္ခ်င္ း
ကိ ု လူေထြ း
ပိ ု ႔ေပးလိ ု ႔
နင္ေရးတဲ ႔
ေစ်းသည္
အလြ ဲ မ်ား
e book
ေလး
ဖတ္ေနမိ
ေသးတယ္။
အဲဒီ မွ ာ
နင္ ႔ စတိ ုင္အတိ ုင္ း
ေရးထားတာ
ဖတ္ ၿပီ း
တခ်ိန္ လု ံ း
ျပံဳးေနမိ တာ။
ဟု ိ းအရင္ က
နင္နဲ ႔
စ
သိခဲ ႔ တဲ ႔
၁၉၉၀
ေက်ာ္
ေန႔ေတြ ကိ ု
သတိရသြ ားတယ္။
နင္ ႔ ကိ ု
စာေပေလာကထဲ မွ ာ
ေတြ ႔ေတြ ႔ ဖူ းေနတာ
ၾကာၿပီ။
မိန္ းကေလးေတြ ၾကားထဲ
စကားေျပာ၊
ခင္ မင္ေနလိ ု ႔
သိေနတာ။
ဒါေပမဲ ႔
နင္ က
အဲဒီ တုန္ းက
ဟာသေတြ
မေရးေသးဘူ း။
အတည္ေပါက္ ၾကီ းေတြ
ေရးေနတာ။
တေန႔
ဟန္သစ္ မွ ာ
နီ ကိ ုရဲ
ရဲ ႔
အခန္ းဆက္ ၀တၳဳေတြ
ရီရလြန္ းလိ ု ႔
ငါ႔ဆရာ
ဆရာေမာင္သစ္ဆင္ းကိ ု
နီ ကိ ုရဲဆိ ု တာ
ဘယ္သူ လဲ
လိ ု ႔
ေမးမိ တယ္။
ဆရာက
ငါ႔ ကိ ု
“
နင္သူ ႔ ကိ ု
သိ ပါတယ္
”
တဲ ႔။
ဘားလမ္ း
လက္ ဖက္ရည္ဆိ ုင္ မွ ာ၊
ေလထန္ ကုန္ းမွ ာ
အျမဲေတြ ႔ေနတဲ ႔
တေယာက္ ဟာေလ
တဲ ႔။
ငါက
နင္ ႔ ကိ ု
လူနဲ ႔
နံ မည္နဲ ႔
မတြ ဲ မိဘူ း။
တေန႔ေတာ႔
ဘားလမ္ းမွ ာ
နင္ ႔ ကိ ု
ေတြ ႔ တယ္။
ထု ံ းစံအတိ ုင္ း
လူေကာင္ေသးေသးမွ ာ
အက်ီ
ၤ ႀကီ းက
အၾကီ းၾကီ း၊
ဖရု ိ ဖရဲ။
လြ ယ္အိ တ္အၾကီ းၾကီ းကိ ု လဲ
ထု ံးထားေသးတယ္။
ပုဆိ ု းက
တိ ု တု ိနဲ ႔။
ငါနဲ ႔
နင္နဲ ႔
စကားေျပာ
ႏွဳတ္ဆက္ေနေတာ႔
ဆရာက
ငါ႔ ကိ ု
“
အဲဒါ
နီ ကိ ုရဲ
ပဲေလ
”
တဲ ႔။
ငါ႔ မွ ာ
အံ ႔ ၾသလိ ု က္ တာ၊
“
နင္ က
နီ ကိ ုရဲ
ဟု တ္ လား၊
နင္ က
နီ ကိ ုရဲ
ဆိ ု တာ
တကယ္ ပဲ လား
”
ငါ
အဲဒီ လိ ု
ေျပာေျပာၿပီ း
ရီေတာ႔
နင္ က
“
ေအးေလ၊
ငါ
နီ ကိ ုရဲ
ေလ၊
နင္နဲ ႔သိေနတာပဲ
ဒီေလာက္ ၾကာၿပီ၊
နင္ က
ငါ႔နံ မည္
မသိဘူ းလား
”
တဲ ႔။
ငါ႔ မွ ာ
ရီ လိ ု က္ရတာ။
ၿပီ းေတာ႔
ေျပာခဲ ႔ တယ္။
“
နင္ ႔
ဟာသ
၀တၳဳေတြ
ငါ
သိ ပ္ ႀကိဳက္ တယ္
”
လိ ု ႔။
နင္ ျပံဳးေနတာ
အၾကာၾကီ း။
အဲဒီ တုန္ းက
နင္ က
ဟာသလိ ုင္ းဖက္
ေရးျဖစ္သြ ားရတဲ ႔
တရားခံ ကိ ု
ငါ႔ ကိ ု
ေျပာျပတယ္ေလ။
အဲဒီ တုန္ းက
နင္ က
နင္ ႔ စာမူေလးေတြ
ပိ ု ႔ ဖိ ု ႔
ႀကိဳးစားေနတာ
တဲ ႔၊
(
အခု လိ ု
လွ ်မ္ းလွ ်မ္ းမေတာက္ေသးဘူ းေပါ႔ ဟယ္။
)
အယ္ဒီ တာမင္ းမ်ားကိ ု
(
နင္ ႔ စကားအတိ ုင္ း
ျပန္ေျပာရရင္
)
အရက္
တိ ု က္၊
လက္ ဖက္ရည္ တိ ု က္
နဲ ႔
ခင္ေအာင္
လု ပ္ေနတာ
တဲ ႔။
အဲဒီေန႔
ညေနက
ဟန္သစ္ က
ကိ ု တင္ ကိ ုေအာင္
ရယ္
ဆရာ
ေမာင္သစ္ဆင္ းရယ္
နင္ရယ္
၀ိ ုင္ းၾကေတာ႔
နင္ က
နင္နဲ ႔
မၾကည္ ျပာ
(
အဲဒီ တုန္ းကေတာ႔
တျခားနံ မည္ ပါ
)
အေၾကာင္ းေတြ
ေျပာျပတာ
သူ တိ ု ႔ လဲ
ရီရလြန္ းလိ ု ႔
အရက္ မူ းေတြ
ေျပကုန္ တယ္
တဲ ႔။
ဒါနဲ ႔
အဲဒီအေၾကာင္ းေတြ
ေရးေပေတာ႔၊
အဲဒါေရးမွသာ
စာမူ ထည္ ႔ မယ္ လိ ု ႔
နင္ ႔ ကိ ု
အၾကပ္ ကိ ုင္ လိ ု ႔
ညတြင္ းခ်င္ းေရးၿပီ း
ဟန္သစ္ ကိ ု
နင္
စာမူ ပိ ု ႔ခဲ ႔ တယ္
လိ ု ႔
ေျပာျပတယ္။
အဲဒီ
အယ္ဒီ တာမင္ းမ်ားဟာ
နင္ ႔ရဲ ႔
အားသာခ်က္ ကိ ု
တကယ္ ပဲ
ဆြ ဲ ထု တ္ ျပႏိ ုင္ခဲ ႔ ပါတယ္။
ဒါေၾကာင္ ႔ လဲ
ငါတိ ု ႔
နင္ ႔ စာေတြေၾကာင္ ႔
ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာႏိ ုင္ခဲ ႔ တာေပါ႔။
အဲဒီအတြ က္
ေက်းဇူ းပဲ
သူငယ္ခ်င္ း။
ေနာက္ေတာ႔
နင္ ႔ ၀တၳဳေတြ
ရု ပ္ရွင္
ရိ ု က္ တာ၊
နင္
ဇာတ္ညႊန္ းေတြ
ေရးတာ၊
နင္
အိ မ္ေထာင္ က်တာေတြ ကိ ု
ငါ
အေ၀းကေနပဲ
ၾကားတယ္။
ငါတိ ု ႔
အခင္ မင္
အရင္ းႏွ ီ းဆု ံ းေတြ
မဟု တ္ခဲ ႔ေပမဲ ႔
ငါ
နင္ ႔ ကိ ု
မေမ႔ႏိ ုင္ ပါဘူ း။
အထူ းသျဖင္ ႔
ဒန္ ႔ဒလြန္သီ းေတြ
ေတြ ႔ရင္
ဒန္ ႔ဒလြန္သီ းလိ ု
နင္ ႔ လက္ေခ်ာင္ းညိဳပု တ္ ပု တ္ေတြ ကိ ု
ငါ
သတိရမိ တယ္။
လူ က
လူ ဖလံေလး၊
လက္ က
ဒန္ ႔ဒလြန္သီ းလက္ လိ ု
ေဖာင္ းကား
ညိဳပု ပ္ေနတာ
ဘာျဖစ္ လိ ု ႔ လဲ
လိ ု ႔
တအံ ႔ တၾသ
ငါ
ေမးမိေတာ႔
ငါ႔
ႏွ လု ံ း
မေကာင္ းဘူ းဟ
တဲ ႔။
နင္ က
ေပါ႔ေပါ႔ ပဲ
ေျပာျပလိ ု က္ တာ။
ငါ႔ စိ တ္ ထဲ
စိ တ္ မေကာင္ းလိ ု က္ တာ။
အခု
ဘာေၾကာင္႔
ဆု ံ းမွန္ း
ငါ
မသိရေသးေပမဲ ႔
အခုေလာက္
ျမန္ လိ မ္ ႔ မယ္
လိ ု ႔
မထင္ မိဘူ းဟာ။
ဒီ စာကိ ု
ငါ
သတင္ းဖတ္ ၿပီ းၿပီ းခ်င္ း
ေရးလိ ု က္ တာပါ။
စိ တ္ မေကာင္ းဘူ း
ဆိ ု တာကလြ ဲရင္
ဘာေျပာရမယ္ မွန္ း
မသိေတာ႔ လိ ု ႔ ပါ။
ငါ
အခု ၾကားတဲ ႔သတင္ း
မွ ားပါေစ၊
ထု ံ းစံ လိ ု ပဲ
အလြ ဲေတြ
ၾကံဳေနက်
Leave a Comment