ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ - ΤΕΤΑΡΤΗ 01-04-09

Embed Doc
Copy Link
Readcast
Collections

CommentGo Back

Download

ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝΝΟΜΙΚΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 01/04/09

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν. – Πρωτοβουλία Γένοβα

Η συγκυρία που διανύουμε αναμφίβολα επικαθορίζεται τόσο από τη διεθνή οικονομικήκρίση όσο και από τα αποτελέσματα και τις παρακαταθήκες της εξέργεσης του Δεκέμβρη.

Η

οικονομική κρίση παρούσα πλέον και στη σφαίρα της πραγματικής οικονομίας

στην ελληνικήκοινωνία και με εμφανείς τις επιπτώσεις της για τα λαϊκά στρώματα δε συνιστά τυχαίο γεγονός ούτεαποτέλεσμα μεμονωμένων λανθασμένων χειρισμών.

Αντιθέτως συνιστά άμεσο απότοκο δομικά συνδεδεμένο με την πολιτική και τις στρατηγικές που ακολουθούν οικονομικά και πολιτικά κέντρα εξουσίας παγκοσμίως. Η πολιτική που θα ακολουθούνταν για την έξοδο από αυτή ήταν προδιαγεγραμμένη από την εμφάνιση της.

Επίριψη του βάρους της στις πλάτες των εργαζόμενων μαζών περαιτέρω επίθεση στα εργασιακά δικαιώματακαι κεκτημένα ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, την ίδια στιγμή που ενώ χρηματοπιστωτικά ιδρύματα καιπολυεθνικές κατέρρεαν

συμπαρασύροντας το ιδεολόγημα σύμφωνα με το οποίο η ελεύθερη αγορά είναιο καλύτερος ρυθμιστής της οικονομίας

τα κυβερνητικά κέντρα διεθνώς παρενέβαιναν για να τα διασώσουνκαι τα στελέχη τους (golden boys) αποζημιώνονταν αδρά.

Πλέον το φαινόμενο των μαζικών απολύσεων είναι καθημερινό (εκατομμύρια απολύσεις έχουνγίνει παγκοσμίως (ενώ 160.000 απολυμένοι αναμένονται μόνο στην Ελλάδα) με τους περισσότερουςεργαζομένους να μη λαμβάνουν καν την αποζημίωση που δικαιούνταν σε συνδυασμό με συνεχείςμισθολογικές περικοπές, επέκταση της μερικής απασχόλησης και της ανασφάλιστης εργασίας

.Είναι σαφές πλέον ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση της ΝΔ με την πλήρησύμπνοια του έτερου πυλώνα του δικομματισμού του ΠΑΣΟΚ και με ακροδεξιό δεκανίκι του ΛΑΟΣ επιζητά την<<κοινωνική συναίνεση>> και την <<εθνική ομοψυχία>> προκειμένου το οικονομικό σύστημα να διασωθεί καινα σταθεροποιηθεί με περαιτέρω δυσχέρανση της θέσης των εργαζομένων μαζών, με ανοχή από μέρους τουςτης παρατεταμένης πολιτικής λιτότητας και ανεργίας. Κάτι τέτοιο γίνεται εμφανές όχι μόνο από τις χιλιάδεςαπολύσεις αλλά και από την ένταση της εκμετάλλευσης εν γένει, από τη

γενίκευση της μερικήςαπασχόλησης και της μαύρης εργασίας,

από την ήδη δρομολογημένη κατεύθυνση περαιτέρωαποδιάρθρωσης του ασφαλιστικού συστήματος με πρώτο κόμβο την άνοδο του ορίου συνταξιοδότησης τωνγυναικών στα 65 χρόνια. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι πρόκειται για ένα ασφαλιστικό σύστημα ήδηαποδιαρθρωμένο από συνεχείς μεταρρυθμίσεις που αποσκοπούσαν στην άρση στοιχειωδών εργασιακώνκεκτημένων και στη μείωση του μεριδίου των εργαζομένων στον κοινωνικό πλούτο ενώ η περσινήαντιασφαλιστική μεταρρύθμιση Μαγγίνα-Πετραλία πυροδότησε τις μαζικότερες εργατικές κινητοποιήσεις καιαπεργίες των τελευταίων ετών.Ακόμη, η κυβερνητική στρατηγική γίνεται εμφανής από

τη θέσπιση του 65ωρου

αλλά και τις σκέψειςγια

κατάργηση της δυνατότητας συλλογικής διαπραγμάτευσης

των όρων εργασίας (κατάργησησυλλογικών συμβάσεων εργασίας ) μια κατεύθυνση που θέτει εξαιρετικά εμφατικά η ΕΕ, τις

συνεχείςιδιωτικοποιήσεις

(Ολυμπιακή, ΟΤΕ κλπ )και την

κατεύθυνση αναδιάρθρωσης του φορολογικούσυστήματος.

Επιπλέον, καθόλου τυχαία δεν είναι η

ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας

στη συγκυρία, μεκορυφαίο περιστατικό τη δολοφονική, μαφιόζικη, εργοδοτική

επίθεση με βιτριόλι στην Κ. Κούνεβα

,

συνδικαλίστρια στο χώρο της καθαριότητας όπου επικρατεί η υπενοικίαση εργαζομένων και συνολικότερα οινέες εργασιακές σχέσεις.

Μάλιστα, η ελαστικές σχέσεις εργασίας στον τομέα της καθαριότηταςαναδεικνύονται και μέσω του παραδείγματος των καθαριστριών στο κτήριο της Νομικής οιοποίες όχι μόνο τελούν υπό καθεστώς υπενοικίασης και αμείβονται εξαιρετικά χαμηλά αλλάκαθ’ όλη τη διάρκεια του Δεκέμβρη παρέμειναν απλήρωτες.

Απέναντι σε όλα αυτά ο κόσμος της εργασίας αλλά και οι φοιτητές ως μελλοντικοί εργαζόμενοι οφείλουννα απαντήσουν δυναμικά και ενιαιομετωπικά συγκροτώντας μαζικές κινητοποιήσεις και μπαίνοντας σε τροχιάγενικών απεργιών καθώς είναι σαφές ότι καμία λύση δεν πρόκειται να δοθεί από τα πάνω. Οι κινητοποιήσειςτων εργαζομένων διευρύνονται με χαρακτηριστικούς τους δυναμικούς αγώνες των εργαζομένων στο

εργοστάσιο του Λαναρά

.Υπό αυτή την έννοια

η γενική απεργία και η διαδήλωση στις 2 Απρίλη αποτελεί εξαιρετικά κομβική ημερομηνία προκειμένου να αποτραπεί το να πληρώσουν για άλλη μια φορά <<τασπασμένα>> οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Οι επερχόμενες κινητοποιήσεις των εργαζομένων έρχονται στη συνέχεια της κοινωνικής έκρηξης του Δεκέμβρη . Η εξέγερση αυτή είχε ως αφορμή τη κρατική δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου αποτέλεσμα τηςσυνεχούς αναβάθμισης της καταστολής τα τελευταία χρόνια αλλά ως βαθύτερη αιτία τη συσσωρευμένη καισυνεχώς διευρυνόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια λόγω της παρατεταμένης λιτότητας, ανεργίας, εκμετάλλευσης καιτων ήδη εμφανών αποτελεσμάτων της οικονομικής κρίσης .

Το διαφοροποιητικό ποιοτικό στοιχείο αυτήςτης εξέγερσης συνίσταται στην ευρύτητα των κοινωνικών στρωμάτων που συναντήθηκαν στουςδρόμους, επιλέγοντας ριζοσπαστικές μορφές πάλης μαζικά. Μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι,μετανάστες, άνεργοι, περιθωριοποιημένα και σκληρά εκμεταλλευόμενα στρώματα της κοινωνίαςξέσπασαν τη λαϊκή οργή που ξεχειλίζει, που παράγεται από τις αναδιαρθρωτικές επιλογές τωνκυβερνήσεων χρόνια τώρα,

επιλογές που συμπιέζουν όλα τα λαϊκά στρώματα.Η εξέγερση του Δεκέμβρη αφήνει ακόμα το αποτύπωμά της και διαπερνά τη συγκυρία στην ελληνικήκοινωνία. Το στίγμα του Δεκέμβρη είναι εμφανές στην αδυναμία του κυβερνητικού κέντρου αλλά και συνολικάτου δικομματισμού να επανασυγκροτήσει το κύρος και την πολιτική επιρροή του σε διευρυμένα κοινωνικάστρώματα γεγονός που ανοίγει διαύλους για όξυνση των κοινωνικών αγώνων το επόμενο διάστημα. Στιςπαρακαταθήκες του Δεκέμβρη ανήκει και η αναζωπύρωση κοινωνικών πρακτικών έμπρακτης αμφισβήτησηςτης καταστολής και κοινωνικών αντιστάσεων απέναντι στις κυρίαρχες επιλογές με χαρακτηριστικότεραπαραδείγματα τις μαζικές κινητοποιήσεις τοπικών πρωτοβουλιών για την

υπεράσπιση των ελεύθερωνχώρων.

Απέναντι στην τρομοκρατία και την καταστολή…

Σε μια τέτοια στιγμή που το εργατικό και λαϊκό κίνημα οφείλει να απαντήσει στα βάρη της κρίσης μεαγώνες και κινητοποιήσεις η κυβέρνηση επιλέγει να οξύνει την κατατρομοκράτηση και την καταστολή,προσπαθεί να εγγράψει το φόβο στα κινητοποιούμενα στρώματα με κατασταλτικά μέτρα χουντικήςπροελεύσεως:

•

Ποινικοποίηση της κουκούλας

•

Περιύβριση αρχής-αυτόφωρο έγκλημα

•

Νέα πάνοπλη αστυνομική ομάδα «γρήγορης επέμβασης»

•

Κάμερες 24ωρης παρακολούθησης

Η επαναφορά του χουντικού νόμου για περιύβριση οργάνου, η ποινικοποίηση της κουκούλας και κάθεαντικειμένου που καλύπτει τα χαρακτηριστικά του προσώπου (όπως το μαντήλι που προστατεύει τουςδιαδηλωτές από τα δακρυγόνα!), η ένταση της αστυνομοκρατίας και η διεύρυνση των δυνατοτήτων του τωναστυνομικών δυνάμεων να επεμβαίνουν σε κάθε σφαίρα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής διαγράφουν μια

επικίνδυνη και τρομακτική κοινωνική πραγματικότητα. Μια κοινωνία απόλυτου και σφαιρικού ελέγχουκάθε όψης της κοινωνικής δραστηριότητας, μια πραγματικότητα που αγγίζει τα όρια του αστυνομικούκράτους, μια πραγματικότητα επικίνδυνου στενέματος των κοινωνικών ελευθεριών.

Η ωμή καταστολή συνοδεύεται από την

παρακολούθηση με κάμερες των διαδηλώσεων

, της εργασίαςκαι «αποδοτικότητας» των εργαζομένων στους

χώρους δουλειάς

, της πολιτικοκοινωνικής δραστηριότητας τηςνεολαίας στα

πανεπιστήμια

. Η

γυάλα της επιτήρησης και η επιβολή της κοινωνικής πειθάρχησης τείνεινα διευρύνεται

όταν οι κυβερνήσεις συναντούν αναχώματα από τους κοινωνικούς αγώνες στις επιλογές τους.Στην ίδια κατεύθυνση κινείται η

στοχευμένη επίθεση

που δέχεται

από τα κόμματα εξουσίας, τα ΜΜΕ, τοαντιδραστικό καθηγητικό μπλοκ

το

πανεπιστημιακό Άσυλο

. Είναι σαφής η προσπάθεια περιστολής τουστα πλαίσια του νέου Νόμου-πλαίσιο, αλλά και πλήρους άρσης του καθώς στεγάζει όλους τους κοινωνικούς καιπολιτικούς αγώνες που το κίνημα έχει δώσει δεκαετίες τώρα, συμπυκνώνει και συμβολίζει τις κατοχυρωμένεςλαϊκές ελευθερίες αλλά και τις νίκες που έχει κερδίσει και διατηρεί το λαϊκό κίνημα, συνιστά ένα χώρο πολιτικήςδραστηριότητας και διεκδικήσεων που οι κυβερνήσεις με κάθε τρόπο προσπαθούν να «διαλύσουν».

Κι αυτόγιατί η άρση του θα αποτελέσει ένα συνολικό κατασταλτικό χτύπημα για τα αγωνιζόμενα στρώματα.

Μετά από τέτοιου μεγέθους κοινωνικά γεγονότα είναι ξεκάθαρη η

ενεργοποίηση παρακρατικώνμηχανισμών

με ακροδεξιά και φασιστικά στοιχεία να επιφέρουν χτυπήματα με ειδικό πολιτικό συμβολισμό καιστόχο. Η χειροβομβίδα στο στέκι μεταναστών , η δολοφονική επίθεση με βιτριόλι από την εργοδοσία στησυνδικαλίστρια και μετανάστρια καθαρίστρια Κ.Κούνεβα, οι διαρκείς επιθέσεις της Χρυσής Αυγής σε αγωνιστέςκαι μετανάστες, η μείωση της ποινής του Χρυσαυγίτη δολοφόνου Περίανδρου, η επίθεση Χρυσαυγίτη σεαγωνιστή φοιτητή στην Κρήτη προσπαθούν όλα να

τρομοκρατήσουν

το λαϊκό κίνημα και

νανομιμοποιήσουν όχι απλά συντηρητικά, αλλά ακραία φασιστικά ιδεολογήματα στην ελληνική κοινωνία

(τυχαία άλλωστε δεν είναι, ως μια δευτερεύουσα όψη

, η προσπάθεια νομιμοποίησης και πολιτικήςύπαρξης του Φ.Ο.Σ. στις σχολές

, που διατηρούν ζωντανό το πνεύμα των κινητοποιήσεων και των αγώνων,νεολαίας του ΛΑΟΣ, που όμως συσπειρώνει κι φασιστικά στοιχεία και μέλη της Χρυσής Αυγής).

Η κρατική δολοφονία της

Κατερίνας Γκουλιώνη

, φυλακισμένης που πάλευε για τα δικαιώματα τωνκρατουμένων και ενάντια στο

βασανιστήριο του κολπικού ελέγχου

ανοίγει μία ακόμα τρύπα στη βιτρίνα πουμας παρουσιάζουν.

Ανοίγει γι’ άλλη μια φορά τα σκοτεινά υπόγεια στο «κράτος δικαίου» πουευαγγελίζονται

όπου στοιβάζονται άνθρωποι (στην πλειοψηφία μετανάστες, τοξικομανείς, υπόδικοι για χρέη,πολιτικοί κρατούμενοι ακόμη και συλληφθέντες σε διαδηλώσεις) που τους στερούν αυτονόητα δικαιώματα καιτην ίδια την αξιοπρέπεια.Βρισκόμαστε, λοιπόν, σε μια

κρίσιμη καμπή.

Μια περίοδο που επιχειρείται η περιστολή και

άρσηστοιχειωδών λαϊκών ελευθεριών και δημοκρατικών δικαιωμάτων

, ακόμη και κάποιων που μέχρι πρότινοςθεωρούνταν αναφαίρετα, όπως αυτό της συγκέντρωσης και διαμαρτυρίας. Μια περίοδο που επιχειρείται ναυπερκεραστεί η οικονομική κρίση μέσα από την καταπάτηση εργασιακών και ασφαλιστικών κεκτημένων.

ΟΙ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!

ΣΠΑΜΕ ΤΟ ΣΤΗΜΕΝΟ «ΔΙΑΛΟΓΟ» ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ…

Το φοιτητικό κίνημα αλλά και η έκρηξη της νεολαίας το Δεκέμβρη πέτυχαν απτές νίκες και έβαλανφραγμούς στα σχέδια της κυβέρνησης, «πάγωσε» την αναγνώριση των ΚΕΣ και κρατά το Νόμο-πλαίσιοανεφάρμοστο. Κρατώντας αμυντική στάση η κυβέρνηση υιοθετεί τον

κοινωνικό διάλογο

ως

μέσοενσωμάτωσης του φοιτητικού κινήματος

και εμπέδωσης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης από αυτό.Φυσικά ο διάλογος δεν ήρθε εν κενώ αλλά δείχνει την πίεση που δέχτηκε το προηγούμενο χρονικό διάστημα ηκυβέρνηση και γι’αυτό προβαίνει σε αυτή την αναδίπλωση και δεν προχωρά σε ευθεία εφαρμογή των πτυχώντης αναδιάρθρωσης.

Ο κοινωνικός διάλογος

ξεκίνησε ήδη από

«μηδενική βάση»

όπως λέγεται, χωρίς να έχει σχέση με τοδιάλογο της Μαριέττας ένα προηγούμενο χρονικό διάστημα. παρόλα αυτά δεν πρόκειται για διάλογο απόμηδενική βάση καθώς οι κατευθύνσεις στο χώρο της εκπαίδευσης είναι συγκεκριμένες. Τα θέματα στα οποίαεστιάζει είναι η

αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση

, το πανεπιστημιακό

άσυλο

και η «βελτίωση» του ψηφισμένου

νόμου-πλαίσιο

. Συγκεκριμένα όσον αφορά στον τρόπο εισαγωγής στηντριτοβάθμια προβλέπεται ότι θα προστεθεί ακόμα ένα έτος το οποίο θα λειτουργεί ως προπαρασκευαστικόμέσα στο πανεπιστήμιο και στο οποίο θα εξετάζονται μαθήματα της σχολής που θα επιλέγει ο απόφοιτος. Τομέτρο αυτό έχει σκοπό να χτυπήσει τον πυρήνα της νεολαίας καθώς η προσθήκη ακόμη ενός έτους έχει ωςαποτέλεσμα την εντατικοποίηση και την πειθάρχηση των αποφοίτων και τη στροφή τους στην ιδιωτικήεκπαίδευση(ΚΕΣ) λόγω του βαθμού δυσκολίας των εξεταζόμενων μαθημάτων.Είναι σαφής η προσπάθεια της ΝΔ με τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ να νονιμοποιήσει μέσα από μιαδιαδικασία αναζήτησης «συνομιλητή» το Νόμο-πλαίσιο των διαγραφών, των πειθαρχικών συμβουλίων και τηςάρσης του Ασύλου, της έντασης των ρυθμών σπουδών και της πειθάρχησης της νεολαίας, αλλά και τηναναγνώριση των ΚΕΣ που διαλύει το εργασιακό μέλλον των αποφοίτων μέσα από τον κατακερματισμό τωνπτυχίων, την εξίσωση των ΑΕΙ με πλήρως αναδιαρθρωμένα ιδρύματα και τη διαμόρφωση ενός εργαζομένουευέλικτου και αναλώσιμου. Σ’ αυτή την κατεύθυνση και η κυβέρνηση βρίσκει τον τέλειο σύμμαχο στηνεοεκλεγείσα διοίκηση της ΠΟΣΔΕΠ, που μπαίνει στη διαδικασία του διαλόγου ενώ βγάζει ανακοινώσειςλίβελους για το άσυλο και τις κινητοποιήσεις.Άλλωστε το τί εστί νόμος-πλαίσιο το είδαμε και στην πραγματικότητα με την εφαρμογή της

λίσταςσυγγραμμάτων

στη σχολή μας, μιας διάταξης όπου ο φοιτητής καλείται ανάμεσα σε πολλά συγγράμματα γιακάθε μάθημα να επιλέξει ένα με όριο μάλιστα 41 συγγράμματα. Αυτό στην πράξη οδήγησε σε απροσδιόριστηύλη για τα μαθήματα με αποτέλεσμα οι φοιτητές να εξαναγκάζονται σε αέναο τρέξιμο προς αναζήτηση ύλης καινα εξαναγκάζεται η παρακολούθηση. Οδήγησε επίσης σε μεγάλο βαθμό στην όξυνση της καθηγητικήςαυθαιρεσίας και των μαζικών κοψιμάτων στην τελευταία εξεταστική.

Με αφετηρία αυτές τις νίκες συνεχίζουμε δυναμικά τους συλλογικούς αγώνες μέχρι την οριστικήανατροπή και απόσυρση των νομοθετημάτων της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Απέναντι στα φερέφωνα των κυβερνητικών επιλογών που θέλουν τους συλλόγους απονεκρωμένους ας απαντήσουμε με μαζικές διαδικασίες ένα ηχηρό μήνυμα σε όσους ζητούν τη συναίνεση του φοιτητικού σώματος στον κοινωνικό διάλογο.

Ταυτόχρονα είναι και μια περίοδος που το λαϊκό κίνημα οφείλει να απαντά με δυναμικούς αγώνες στιςιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και στην εμπλοκή και της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτές.

Στις 4-5-6 ημέρεςσυνόδου του ΝΑΤΟ στο Στρασβούργο,όπως στις διαδηλώσεις ανά τον κόσμο έτσι και στη Ελλάδα τοκίνημα οφείλει να δώσει δυναμικό στίγμα ενάντια στα 60 χρόνια πολέμων και ιμπεριαλιστικώνσφαγών, στηρίζοντας τα απελευθερωτικά κινήματα των λαών.

of 00

Leave a Comment