ΔΟΥΛΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥ… ΟΙ ΟΝΤΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ !

Είναι μερικές λέξεις που στον καιρό μας δεν μπορούν πια να ακουστούν. Δεν
μπορείς να τις πεις χωρίς εκείνοι που σε ακούν να μην πειραχτούν. Μια τέτοια λέξη
είναι και η λέξη δούλος. Ποιος έχει το δικαίωμα να πουλάει και να αγοράζει άνθρωπο
σαν να είναι αντικείμενο ; Να μην ανήκεις στον εαυτό σου, αλλά σε κάποιον άλλο.
Να είσαι στην απόλυτη εξουσία κάποιου αφεντικού ;
Η δουλεία ήταν ένας θεσμός του αρχαίου κόσμου που σιγά-σιγά με την επίδραση
του ευαγγελικού κηρύγματος καταργήθηκε. Καταργήθηκε μεν επίσημα αλλά έκτοτε
και μέχρι τον καιρό μας υπάρχουν άλλες δουλείες χειρότερες από εκείνες του αρχαίου
κόσμου. Όλοι οι πόλεμοι και οι επαναστάσεις έγιναν για να ελευθερωθούν τάχα οι
άνθρωποι αλλά η αλήθεια είναι πως όλο και περισσότερο υποδουλώνονται, όλο και
περισσότερο χάνουν την ελευθερία τους και ας φωνάζουν γι’ αυτήν.
Στην Εκκλησία όμως και στην θεία γραφή διαρκώς ακούμε και διαβάζουμε την λέξη
δούλος. «Υπέρ των δούλων του Θεού…» δέεται ο ιερέας σε κάθε ιερή θεία
ακολουθία. «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου…» απαντά η
Παναγία Παρθένος όταν δέχθηκε
το μήνυμα του Αρχαγγέλου
Γαβριήλ. «Παύλος δούλος Ιησού
Χριστού…» και «Παύλος δούλος
Θεού…» αναφωνεί ο Απόστολος
στην προς Ρωμαίους και στην
προς Τίτον επιστολή.
Η λέξη
λοιπόν δούλος στην Εκκλησία και
στην θεία Γραφή είναι λέξη ιερή.
Άλλο
η
δουλεία
στους
ανθρώπους και άλλο η δουλεία
στον Θεό. Η δουλεία στον Θεό
είναι
η
όντως
πραγματική
ελευθερία. Κάθε ονομαζόμενη ή
τιτλοφορούμενη ελευθερία δεν
είναι πάντοτε ελευθερία, αλλά πολλές φορές μεγάλη και βαριά δουλεία. Διότι πολλές
φορές οι άνθρωποι καλύπτουν ή σκεπάζουν κάθε τους κακία κάτω από το όνομα της

1

ελευθερίας, καθώς αναφέρει και ο Απόστολος Πέτρος : «επικάλυμμα έχοντες της
κακίας την ελευθερίαν».
Το θέμα της δουλείας και της ελευθερίας είναι ένα θέμα πολύ μεγάλο, είναι θέμα
ιερό. Και το δυστύχημα είναι ότι για το θέμα αυτό υπάρχει πάντα σύγχυση στην
σκέψη και στα αισθήματα των ανθρώπων. Ό,τι είναι πραγματική ελευθερία πολλοί
το βλέπουν για δουλεία και ό,τι πάλι είναι βαριά δουλεία το θεωρούν για ελευθερία.
Θαρρούν πως είναι ελεύθεροι αλλά δυστυχώς είναι δούλοι. Διότι πραγματικά
ελεύθεροι είναι όποιοι αισθάνονται και είναι δούλοι Χριστού.
Αν μπλέξουμε στις θεωρίες για την πολιτική ή την κοινωνική ελευθερία δεν θα
βρούμε τέλος. Κάθε λόγος εδώ έχει και τον αντίλογό του. Διότι καθένας διαφορετικά
και αλλιώτικα και από άλλη σκοπιά ή πλευρά βλέπει το θέμα. Γι’ αυτό μας ενδιαφέρει
να πούμε πώς η Εκκλησία βλέπει την ελευθερία και τι πιστεύει για το θέμα αυτό που
οι περισσότεροι το αντιλαμβάνονται ως δουλεία. Το λάθος που γίνεται πολλές φορές
είναι ότι αντί να κηρύττουμε και να ακούμε το λόγο του Θεού ξεχνιόμαστε και
κηρύττουμε και ακούμε τα λόγια και τις θεωρίες των ανθρώπων. Σε ζητήματα όμως
της πίστεως που είναι ζητήματα ζωής και σωτηρίας, αν θέλουμε να πιστεύουμε
πρέπει να ξέρουμε τι πιστεύουμε. Διότι είναι επικίνδυνο και καταστροφικό για τα δικά
της θέματα (της Εκκλησίας) να ακούμε κάθε άλλο εκτός απ’ Αυτήν.
Αυτό που λέει η Εκκλησία δεν είναι λόγος ανθρώπινος, αλλά λόγος Θεού, λόγος
αποκεκαλυμμένος, λόγος φυλαγμένος, τεθησαυρισμένος στην θεία και ιερά Γραφή,
όπου μέσω αυτής ο Θεός ομιλεί στα πιστά του μέλη. «Εὰν υμείς μείνητε ἐν τω λόγῳ
τω εμώ, αληθῶς μαθηταί μου έστε, καὶ γνώσεσθε τὴν αλήθειαν, καὶ η αλήθεια
ελευθερώσει υμάς». Τι λέγει λοιπόν η Γραφή για την ελευθερία ; Αν θα μείνετε στον
λόγο Μου, στα λόγια Μου, στο θέλημά Μου, τότε θα είστε αληθινοί μαθητές Μου και
τότε θα μάθετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει. Αληθινοί λοιπόν
χριστιανοί και μαθητές του Ιησού Χριστού είναι όσοι πιστεύουν και ενστερνίζονται
τον λόγο και την διδασκαλία του, όσοι δεν παρασύρονται από ανέμους κάθε
διδασκαλίας και όσοι εν τέλει μένουν ριζωμένοι και πιστοί τηρητές και εφαρμοστές
της αλήθειας του ενός και μοναδικού Θείου Διδασκάλου. Διότι αλήθεια δεν είναι η
όποια ή η τυχούσα, αλλά είναι η μία και η μοναδική για τον άνθρωπο, την ύπαρξή
του, την ζωή του και τον προορισμό τους.
Οι άνθρωποι ως αυτεξούσια όντα ερευνούν με το μυαλό τους να βρουν αλήθεια ή
μέρος αληθείας. Και κάθε φορά που ανακαλύπτουν κάτι θαρρούν πως αυτό είναι η
αλήθεια. Μα η πραγματική αλήθεια δεν ανακαλύπτεται ούτε αποδεικνύεται αλλά
αποκαλύπτεται. Γι’ αυτό και η αλήθεια του Ευαγγελίου είναι ο Ιησούς Χριστός που
είναι «η αποκεκαλυμμένη αλήθεια του Θεού». «Εγώ ειμί η αλήθεια, η ζωή και η
οδός…» αναφέρει το ιερό Ευαγγέλιο. Αυτή και μόνο αυτή η ευαγγελική αλήθεια
δύναται να απελευθερώσει τον άνθρωπο, να του υποδείξει και να του υποδεικνύει
ποίος είναι και ποίος είναι ο προορισμός του και να τον κρατά ελεύθερο και ανέπαφο
από άλλες πλάνες και δοξασίες υποσχόμενες μερική ελευθερία.
Ο Ιησούς Χριστός βεβαιώνει και διασαλπίζει «εάν ο Υιός υμάς ελευθερώσει όντως
ελεύθεροι έσεσθε» δηλαδή θα είστε πραγματικά και αληθινά ελεύθεροι εάν ο Υιός και
Λόγος του Θεού σας ελευθερώσει από τα δεσμά της δουλείας. Οι άνθρωποι ενώ
διψούν για ελευθερία, το μεγάλο, ιερό και πολύτιμο αγαθό της ζωής δεν
καταφεύγουν στην αλήθεια του Ευαγγελίου και στην ελευθερία του Ιησού Χριστού γι’

2

αυτό και μια πλάνη επιφέρει ετέρα πλάνη και η αμαρτία γεννά αμαρτία και ο
άνθρωπος υποδουλώνεται και ξεγελιέται πως είναι και ζει ελεύθερος. Τούτο
βεβαιώνεται και πάλι από την Αγία Γραφή «πας ο ποιών την αμαρτίαν δούλος εστί
της αμαρτίας». Αυτήν την δουλεία του ανθρώπου δηλαδή την αμαρτία θα πρέπει να
φοβούμαστε και να αποφεύγουμε, την δε δουλεία, υπακοή, στο θέλημα του Θεού και
του ιερού Ευαγγελίου θα πρέπει να καλλιεργούμε ούτως ώστε τέκνα Θεού ελεύθερα
να υπάρχουμε, τέκνα Θεού με φόβο Θεού να πολιτευόμαστε και με αγάπη προς τους
ανθρώπους να υπηρετούμε ώστε να είμαστε πραγματικά όντες ελεύθεροι άνθρωποι
και πολίτες τόσο της επιγείου όσο και της ουρανίου Βασιλείας. Αμήν.
Με αγάπη Χριστού
Ιερ/χος π.Μηνάς Αλεξιάδης

Χρειαζόμαστε έναν καινούργιο κόσμο
Αναρωτιόμαστε όλοι γιατί μας δίδεται ο χρόνος, αλλά και πόσο αξίζει να ζούμε σε
έναν τέτοιο κόσμο, γεμάτο προβλήματα και δυσκολίες. Η Εκκλησία μας απαντά ότι ο
χρόνος είναι για τον άνθρωπο «καιρός», ευκαιρία δηλαδή να συναντήσουμε το Θεό,
να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας και να προσθέσουμε σ’ αυτόν περισσότερη αγάπη
και χαρά, αλλά και δυνατότητα αληθινής επικοινωνίας με τους ανθρώπους. Να
μαθαίνουμε όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά να σπουδάζουμε πόσο ο Θεός αγαπά
τον κόσμο και τον άνθρωπο και ποιανού παιδιά είμαστε. Γιατί ο Χριστός δίνει νόημα
και στο χρόνο και στον κόσμο μας. Και με την πίστη σ’ Αυτόν μπορούμε να ανοίξουμε
πανιά για να διορθώσουμε ό,τι διορθώνεται και να χτίσουμε από την αρχή τόσο το
μέλλον όσο και τη ζωή του κόσμου.
Ο τρόπος αυτός δεν είναι βαρετός, αλλά πολύ δημιουργικός. Γιατί μας δίνει την
ευκαιρία να βρούμε ποιο είναι το αληθινό νόημα της ύπαρξής μας. Ξεκινώντας από το
σπίτι μας, να μοιραστούμε το τι αισθανόμαστε, αλλά και το τι θέλουμε για τη ζωή μας
βάζοντας στόχους αληθινής προόδου. Να διορθώνουμε τα λάθη μας και να ξεκινάμε
από την αρχή, ακόμη κι αν η ζωή μας φαίνεται δύσκολη. Να καταλαβαίνουμε ότι
καλούμαστε να νικούμε τον εαυτό μας, ο οποίος δεν θέλει πολύ την προσπάθεια,
αλλά ζητά την ευκολία. Και να μη μένουμε μόνο στην απόλαυση της τηλεόρασης και
του υπολογιστή και των κινητών, αλλά να βλέπουμε ότι αν ψάχνουμε την αλήθεια,
τότε μπορούμε να ανοιχτούμε σε έναν κόσμο διαφορετικό, στην αναζήτηση του
Παράδεισου που είναι ο Θεός και η αγάπη.
Αξίζει να ζούμε στον κόσμο μας, παρότι έχει δυσκολίες. Αυτό είναι το θέλημα του
Θεού και αφού ο Θεός που μας αγαπά, επέτρεψε να ζούμε σ’ αυτόν τον κόσμο,
καλούμαστε να το δεχτούμε, αλλά και να αναλάβουμε την ευθύνη μας να μην
σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας, αλλά και την ζωή. Να ανοιγόμαστε στους άλλους,
να βλέπουμε τα άσχημα του κόσμου και να διορθώνουμε τον εαυτό μας, όσο
μπορούμε. Κυρίως, να μην έχουμε την αίσθηση ότι μπορούμε να πετάμε τον χρόνο
μας χωρίς λόγο και αιτία. Να μάθουμε δηλαδή να έχουμε μέτρο.
Είναι σπουδαίο να ονειρευόμαστε έναν καλύτερο κόσμο και έναν καλύτερο χρόνο.
Αυτό μπορεί να γίνει κυρίως μέσα από την ζωή της Εκκλησίας, η οποία μας μαθαίνει

3

να νικούμε τους διάφορους πειρασμούς του κόσμου και της ζωής και να
συνταιριάζουμε με τους άλλους. Να χαιρόμαστε ό,τι έχουμε και μας έχει δοθεί από
τον Θεό ως όπλο γι’ αυτή τη ζωή, δηλαδή τα χαρίσματά μας. Και μέσα από την θεία
λειτουργία, αλλά και κάθε μήνυμα της εκκλησιαστικής ζωής να μπορούμε να δίνουμε
στο χρόνο μας ένα αλλιώτικο νόημα.
Μας έδωσε τρία δώρα ο
Χριστός. Είναι ο ναός, το
Ευαγγέλιο και η αγιότητα, μέσα
από τα οποία μπορούμε να
ζήσουμε την πίστη ως γιορτή. Ο
ναός, στον οποίο γινόμαστε μέλη
της ευχαριστιακής σύναξης, της
οικογένειας
του
Θεού
και
συναντούμε τον Θεό και τον
συνάνθρωπο. Το Ευαγγέλιο,
μέσα από το οποίο μαθαίνουμε
και θυμόμαστε τι θέλει ο Θεός
από εμάς. Και η αγιότητα, που
μας δείχνει την αλυσίδα όλων
όσων προηγήθηκαν από εμάς στον αγώνα της πίστης και που πρεσβεύουν για μας,
ώστε να μην νικηθούμε από τον πόλεμο του κόσμου και του κοσμοκράτορος του
αιώνος τούτου, να μην διαλέξουμε την οδό της αδιαφορίας ή της άρνησης. Με την
βοήθεια αυτών των δομάτων μπορούμε να γνωρίζουμε γιατί γιορτάζουμε, γιατί η
Εκκλησία θα παραμένει ο τρόπος εκείνος που θα δίνει νόημα και στην ύπαρξη και στο
χρόνο μας και θα μας βοηθήσει να χτίσουμε τόσο εντός μας όσο και εκτός μας έναν
καινούργιο κόσμο.
(Κατηχητικό βοήθημα 2014-2015, Ιεράς Μητροπόλεως Ιλίου,
Αχαρνών & Πετρουπόλεως)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ
Την 12η Ιουλίου 2015, ημέρα Κυριακή θα χοροστατήσει στο Ιερό
Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο μας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης
Ιλίου, Αχαρνών & Πετρουπόλεως κκ. Αθηναγόρας και θα προάγει σε
Υποδιάκονο τον ευλαβέστατο αδελφό ημών κο Νικόλαο Κοντοπίδη.
Ευχόμεθα τον εξ’ ύψους Θείον φωτισμόν και την καλήν διακονίαν.

4