Vesna Polovina: SEMANTIKA I TEKSTLINGVISTIKA. Beograd, 1999, 245 str.

1.0. Knjiga Semantika i tekstlingvistika Vesne Polovine, profesorke lingvistike i lingvistike
teksta na Filološkom fakultetu u Beogradu, predstavlja ne samo njena istraživanja iz semantike i
tekstlingvistike (lingvistike teksta) nego i neku vrstu udžbenika, priručnika za semantiku i tekstlingvistiku, koje se kao posebni predmeti predaju na ovom fakultetu. Zato je sadržaj knjige, podeljene u dva dela, dat sintetički i analitički. Prvi deo pod naslovom Iz istorije semantike i tekstlingvistike je istorijsko-sintetički i daje pregled i razvojne puteve ovih dveju lingvističkih disciplina u dve posebno naslovljene celine: Kratak pregled istorije semantike i O razvoju tekstlingvistike. Drugi deo sadržaja knjige, analitički koncipiran, pod naslovom Neki aktuelni problemi
semantike i tekstlingvistike, sadrži deset radova koji se bave određenim tekstualno-semantičkim
problemima i koji su po teorijsko-metodološkoj zasnovanosti dobri primeri kritičkog prihvatanja
i dopunjavanja određenih teorijskih modela i metoda. Pojedinačni problemi i pojave iz oblasti
lingvistike teksta sagledavaju se u knjizi u sklopu širih, kategorijalnih problema. Tako se razmatrane tekstualno-semantičke pojave prate, ne samo s obzirom na udeo u njima jedinica i suprasegmentnih elemenata različitih jezičkih nivoa, od fonetskog do makrotekstualnog, nego i s obzirom na osnovne zakonitosti funkcionisanja jedinica jezičkog sistema: zakonitosti jezičkog kontinuuma na vremenskoj i prostornoj ravni i na ravni hijerarhijskih odnosa (deo - celina, opšte - pojedinačno, podređeno - nadređeno). Ovakvim dovođenjem u vezu određenih jezičkih pojava V.
Polovina u svojoj knjizi otkriva pravila njihovog umrežavanja u misaono-saznajnom - kognitivnom aparatu korisnika jezika, bilo da se ovo umrežavanje razmatra u jezičkoj produkciji bilo u
jezičkoj interpretaciji.
1.1. Neki od radova već su ranije objavljeni, a u knjizi su dati u nešto izmenjenom vidu i
prilagođeni nameni i svrsi same knjige. Tako je redosled radova uređen prema udžbeničkom karakteru knjige. Na početku su dati radovi koji se bave osnovnim pojmovima lingvistike teksta, a
zatim dolaze oni u kojima se postavljaju i rešavaju određeni problemi, da bi se u završnom radu
doveli u vezu ne samo razmatrani problemi, nego i mnogi drugi iz domena analize makroteksta, i
to sa stanovišta produkcije i sa stanovišta interpretacije.
2.0. U pregledu razvoja semantike i lingvistike teksta V. Polovina je predstavila one stavove, razmatranja i pojmove, koji su našli uporište u savremenim teorijama. Tako ovaj pregled
ukazuje na tradicionalnu zasnovanost najnovijih pristupa fenomenima semantike i tekstlingvistike i na njihovu povezanost sa drugim lingvističkim i antropološkim teorijama. Put razvoja ovih
dveju disciplina koji se odvijao kroz dezintegraciju opšte teorije jezika, kako pokazuje autorka
knjige, obrnut je današnjoj tendenciji njihove integracije preko interdisciplinarnog pristupa jezičkim fenomenima. Istorijski razvoj lingvističkih disciplina, kao i same jezičke pojave kojim se
ove discipline bave, odražavaju zakonitosti kontinuiteta. Knjiga V. Polovine Semantika i tekstlingvistika predstavlja dva kruga tog kontinuiteta: kontinuitet u razvoju lingvističkih disciplina i
kontinuitet u odnosu jezičkih pojava.
2.1. U predstavljanju istorije semantike obuhvaćen je period od stare indijske filozofije do
danas. Razvojnu etapu do XIX veka, kada je semantika izdvojena kao posebna disciplina, obele-

denotacija rečenice kao istinosna vrednost. jeste da se prirodni jezici mogu opisivati kao interpretirani formalni sistemi. To su: semantičke komponente (seme). Montague). Kac (J. terminima. kvantifikacija. Montegju (R. generativna i formalna semantika. Kao rezultat njihovih semantičkih istraživanja. 2. distinkcija između smisla i referencije i dr. U okviru strukturno-komponentne semantike predstavljene su kopenhaška škola (Hjemslev). semantički metajezik. kako je predstavljeno u knjizi V. razvija se i do danas aktuelna teorija generativne semantike. Džeri Fodor (Jerry Fodor) i P. Postal). selekciona ograničenja. mogući svetovi. A. matematički model situacije. sintaksički označivač (marker). Postal (P. pravila selekcije. 2.2. Problemi značenja bili su klasifikovani u kategorije: širenje značenja. sužavanje značenja. Katz). Frege (Frege G. koja su predstavljena u knjizi. iradijacija i mnoge druge. specifikacija značenja. Na početku XX veka semantika se razvijala pod uticajem psihologa Junga i Frojda i razmatran je problem promene smisla.). 2. praška lingvistička škola ili ruska formalistička škola (Jakobson. U njegovom pristupu značenju razmatrani su problemi sužavanja i širenja smisla. Breal. čiji je tvorac N. model formalno logičke strukture. logički metajezik. U okviru generativne gramatike. Oni pokazuju da se razlike između dva značenja mogu precizno izraziti formulama. 2. Razvoj semantike posle Sosira išao je u više pravaca. metaforizacija. dekompozicija leksičkih jedinica. značenja. generalizacija značenja. U okviru svake od njih postojale su različite škole čije su glavne postavke sa bazičnim pojmovima. Semantika koja koristi logičku analizu predstavljena je u knjizi kao formalna semantika (semantika istinosnih uslova. a u daljem izlaganju biće istaknute samo najbitnije njihove karakteristike.1.2. Polovine. semantički označivač.3.3. univerzalnost semantičkih komponenti i dr. predstavnicima i međusobnim razlikama detaljnije predstavljene u knjizi. Osnovno njeno opredeljivanje. koji su u knjizi predstavljeni kao strukturno-komponentna. francuski lingvista i Sosirov učitelj. ekstenziono i intenziono značenje. Važni pojmovi ove semantike su: leksička jedinica. D.žile su indijska filozofska škola sa formalnom logikom i Paninijevom formalnom gramatikom. situaciono i jezičko značenje i funkcija jezičkih jedinica. pomenuću samo one pojmove koji se i danas upotrebljavaju u novim teorijskim pristupima. religioznog i etičkog aspekta i zapadnoevropsko prosvetiteljsko razmatranje odnosa jezika i razuma. . Čomski. model-teoretska semantika i dr. specifikatori. Predstavnici formalne semantike su filozofi i logičari: G. američka deskriptivna škola (Blumfild). 2. srednjevekovno tumačenje značenja sa psihičkog. Karcevski).3.3. Oni uvode sledeće pojmove: modeli činjenica i situacija. Davidson) i R. Termin semantika za disciplinu o značenju prvi je upotrebio M.3. Oni su aktuelizovali komponentnu analizu u uveli semantičku komponentu u opis generativne gramatike.). U ovom periodu do Sosira semantika je već bila nauka o značenju. antička filozofska škola Platona i Aristotela sa definicijom reči koja je nagovestila Sosirovo poimanje jezičkog znaka. Za strukturalizam u semantici najvažnije je postuliranje ideje o semantičkim poljima. radijacija. Dejvidson (D. Njeni osnivači su filozofi Dž. Trubeckoj. Tarski. uslovi istinitosti. tako da on uvodi termin "polisemija".

U okviru kognitivne teorije izdvaja se prototipska teorija. Danas se. okviri. Osnivač ove teorije je E. metodološka zasnovanost filološkog ispitivanja. takođe od stare indijske filozofije do naših dana. Lejkof i M. a neki se opredeljuju za eksperimentalna ispitivanja. tako da se pojam teksta kao nadrečenične celine tih godina javlja i u učenjima . prostorni fenomeni. polilektalna semantika. usmerenost na kodifikaciju govora i konverzacije. 2. Lejkof (G.2. izučavanje jezika u srednjem veku u vezi sa čuvanjem i prepisivanjem starih religioznih tekstova. a primenjiva je u oblasti perceptivne realnosti. zbog nerešenog problema relacija koje se javljaju u višeznačnosti na osnovu raznih smislova i raznih referenata. U XX veku neposrednom izdvajanju tekstualne lingvistike kao posebne discipline prethodila je pojava ruske formalističke škole. mentalne slike. antičko akribično ispitivanje tekstova. na generativnoj teoriji. Roš (E. naročito u oblasti diskursa. teorija stroge formalizacije u semantici B. pomenućemo samo neka: indijsko filozofsko-religiozno interesovanja za tekstove i insistiranje na jasnom i sažetom stilu. na kognitivno-funkcionalnoj teoriji. Džekendofa i sociosemantički pristup V. drugi geometrijsko-algebarskim prikazivanju semantičkih fakata i pojava. Rosch). bavljenje stilom u XVIII veku i razvoj istorijske i komparativne filologije u XIX veku na pisanim tekstovima i njihovom objašnjavanju. Kaseviča. Džonson) sa pojmovima: konvencionalna i animistička metafora. pokazuju interesovanja za nove oblasti semantike: ekspresivna semantika. kako ističe V.4. sememotaktika i dr. kognitivni koncept.4. Do izdvajanja lingvistike teksta kao posebne discipline u DžDž veku. idealizovani kognitivni modeli. kako ističe V. Potjea (B. Polovina. mentalne strukture i mentalne procese. Tekstlingvistika kao naučna disciplina datira od 40-tih godina ovog veka. Početke razvoja tekstlingvistike autorka prati. univerzalna gramatika semantičkog metajezika. pa čak i suprotnih usmerenja. Vježbicke sa principima i pojmovima: univerzalna ljudska kognicija. zasnovanih na tradiciji. Polovine. Ova škola se odlikovala specifičnim lingvističkim izučavanjem stila.2. iznalaženje pojmovnih semantičkih primitiva.3. analitički pristup semantičkom i jezičkom domenu socijalne kognicije R. rezultirali su u kognitivnoj lingvistici i semantici čiji je najznačajniji predstavnik G.. kasnije nazvanim lingvistička stilistika ili lingvostilistika. Jakobson. Teorija prototipa danas ima ograničenu primenjivost. prirodnih vrsta i veštačkih predmeta. U ekspanziji su kognitivni pristupi semantici vrlo različitih. 2. čije je učenje po Evropi i Americi proširio R. Za predstavnike ove teorije karakteristično je da ne izdvajaju jezičke nivoe i da ističu sledeće pojave u jeziku: metaforizaciju. Najnoviji tokovi od sedamdesetih godina. treći ističu probleme kulturne i ontološke komponente u tumačenju značenja u ljudskoj komunikaciji.4. konceptualna polja. osnovne konceptualne okvire.1. kognitivna semantika A. Značajne su i sledeće teorije: teorija metaforizacije (G. Polovina. upotreba prirodnog jezika u tumačenju značenja. građenje jezičkog iskaza. a u najvećoj meri su interdisciplinarni i integrativni. a pojam prototipa predstavlja se kao psihološki model univerzalne kategorije. Lakoff). od najznačajnijih razdoblja i usmerenja. koja se bavi kategorizacijom na osnovu prožimanja tipičnog sa netipičnim. Pottier). Jedni u pristupu tumačenju značenja daju primat upotrebi prirodnog jezika. normiranje jezičke kulture i izdvajanje retorike kao posebne discipline. koja su podrobnije predstavljena u knjizi V. sheme i dr.

Na korpusu je rađena gramatička i sintaksička anotacija. upitne reči i dr. pa i onim iz domena lingvistike teksta. 2. tipologija tekstova. U drugom delu knjige V. a danas se istražuju mogućnosti za semantičku i diskursnu anotaciju. U našoj sredini. što tekstualni lingvistiku čini posebnom disciplinom. oformljen je korpus na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu za potrebe psiholingvističkih istraživanja kojim rukovodi Svenka Savić. Boost) izdvajaju se važna sredstva za vezivanje rečenica: leksičko ponavljanje. zavisi od pravca u lingvistici. anketiranje i dr. 3.4. upotreba glagolskih vremena. kako nam pokazuje autorka. u teoriji konverzacije (Dž.0. Firth). Danas način izučavanja teksta. Generativna lingvistika. 2. Razvoj korpus lingvistike danas. 3. a na Filološkom fakultetu u Beogradu korpus stvaraju sami istraživači. nabrajanje. Izučavanje teksta naročito se razvilo u nauci o stilovima. Busta (K. Utvrđeni su i parametri za mnoga metodološka pitanja i postavljeni novi problemi. Fert) (J. Dressler). po informaciji iz knjige. 2. pokazala da tekst i diskurs. produktivnost arhetipova mitoloških i etnografskih tema. Polovine. kakva je i naša. U radu pod naslovom Teorijski status pojmova diskurs i tekst autorka je. telefonski razgovori i dr. Danas se. analiza iskazivanih režija. konstrukcija reference kod stručnih diskursa. upotrebe člana.rema. Već u učenju K.5. i da se uz tradicionalne načine istraživanja (intuitivni. Halliday) i u kontrastivnoj tekstlingvistici. propozicije i dr. kao i na osnovu ilustrativnih primera. parni veznici. sa razrađenom metodologijom i savršenom tehnikom koja ne zahteva uvek skupu opremu.2. a u novije vreme brzo se širila i u evropskoj lingvistici. Polovina svojim istraživanjem. po oceni V. markeri i konektori). daje velike mogućnosti da se prednosti ovog načina jezičkih istraživanja iskoriste i u sredinama sa skromnijim mogućnostima. izdvajaju se tri naučne discipline u lingvistici teksta: opšta teorija teksta. U radu Korpus lingvistika i njen značaj za analizu diskursa i teksta predstavljena je korpus lingvistika kao disciplina opisa jezika na bazi zbirke tekstova. Tako je opovrgla shvatanja koja takav status dovode u pitanje.A. pored ostalog. kao osnovne jedinice tekstualne lingvistike. odnosa tema . slaganja vremena.4. pa se sedamdesetih godina javlja reakcija na takav odnos prema tekstu i prema gramatici rečenice i ističe se tekst gramatika (Van Dijk) (Van Dijk). pragmatički aspekti upotrebe iskaza. gramatika teksta i stilistika teksta. Poslednjih decenija. Halidej) (M. (V. 3. pokazuje povezanost tekstlingvistike sa drugim lingvističkim i antropološkim disciplinama i njenu interdisciplinarnost. Naglašava se važnost anaforizacije.) ubrza i omogući sistematsko istraživanje jezika. Polovine. na osnovu analize relevantnih obeležja diskursa i teksta. socijalni deiktici. po zapažanju V. koja se pojavila polovinom ovog veka u Americi. Belića.1. analitičari baveći se određenim problemima. Polovina.4. zapostavila je analizu tekstova. Dresler) (Nj. Izučava se semantika jedne tekstualne strukture.3. imaju teorijski status. kako se u knjizi ističe. . kako ističe V.4. tekstlingvistika izučava i u domenu fonetskog nivoa i leksičkog nivoa (partikule. jer je svoja učenja bazirala na rečenici. u modelima strukture govornog jezika (M.

U ovom radu V. Teorija kontinuiteta datira iz XIX veka. proforma. katafora.3. u pristupu prelaznim kategorijama (afiksi i reči npr. i došla je do određenih zaključaka o opštim osobinama pamćenja i opštim osobinama iskaza kojima se ono izražava (134). njen istorijat od antičke grčke do danas. Halidej) (M. razmatrani su i osnovni metodološki problemi i načini njihovog rešavanja u stvaranju korpusa razgovornog jezika sa kojima su se suočavali lingvisti. holistički pristup činjenicama (Trubeckoj i Jakobson). zbog nedovoljnog poznavanja. Tvena i Dankanove.) i u oblasti značenja (A. Gorkog. F. pa osim kratkog istorijata o stvaranju korpusa razgovornog jezika. Morijaka. za razliku od prethodnih uglavnom preglednih radova. Tolstoja. Milankovića.5. Sartra. razumeti i sećati se). kao i sam pojam kontinuuma kao jedan od osnovnih pojmova kognitivne lingvistike. Rad Metodološki aspekti stvaranja korpusa razgovornog jezika nadovezuje se na prethodni. citiranom u autobiografijama. dijalekatski i geografski kontinuum (P. Time je opovrgla stavove onih lingvista koji mogućnost kombinacije teorija i metoda dovode u pitanje. Krećući se u okvirima kognitivne lingvistike. tipologija na osnovu jezičkih modela (Gudšmit) (Gudschmidt). ili onih koji su skloni da. dovode u pitanje valjanost neke od novijih teorija. a naročito se razvila u XX veku u epohi stvaranja dijalektoloških atlasa. konektori i dr. problemi i načini rešavanja problema predstavljeni u prethodnim radovima. glagole percepcije (videti. delimično ponavljanje. engleskog i francuskog jezika. egzofora. Losev). u shvatanju konceptualizacije i deljenju semantike na eksternu i internu. teoriji gradijencije (M. Ivić). Razmatranje jezičkih pojava u kontinuumu uneo je u lingvistiku mnogo novih pojmova: jezički savez. 3.4. Kognitivnu kategoriju pamćenja V. U radu Diskurs u funkciji kognitivne analize jezičkih kategorija. Ivić). autorka je pokazala mogućnost uspešnog povezivanja različitih teorija i njihovih metoda u analizi diskursa (pisanog i govornog). predstavljeni su rezultati istraživanja naslovljenog problema uz primenu određenih teorijskih okvira i metodoloških postupaka. čiji su istorijat. značajni su i po tome što za analizu uzima kognitivne glagole (znati. Značaj ovog pojma autorka pokazuje i time što je on nezaobilazan u pristupu mnogim jezičkom pojavama: u semantičkoj teoriji o odnosu dela i celine (M. onako kako je taj govor zapamtio sam autor. kao i kognitivnu kategoriju pamćenja iskazanu u direktnom govoru. Polovina je ispitivala na autobiografijama Pupina. 131. Polovina pokazuje u radu Kohezija i koherencija. koji započinje krajem prošlog veka. 3. U njemu su predstavljeni različiti tipovi kohezije: ponavljanje. Halliday).3. za glagole kognicije str. 127. Pokazano je da je logičko-semantička osnova kohezi- . 133).6. Kontinuum tekstualne celine i dva ključna načina njegovog realizovanja V. Rezultati istraživanja Vesne Polovine. slušati) na korpusu razgovornog jezika. korpus lingvistike i statistike. Dati su i tabelarni pregledi svih relevantnih rezultata. misliti. Polovina je detaljno predstavila metodologiju rada i načine rešavanja problema u stvaranju korpusa razgovornog jezika u srpskoj lingvističkoj sredini. elipsa. parafraza. gledati. sa stanovišta savremenih teorija. Stojanović). paralelizam. problema posesije u jeziku (kod nas S. i to: teorije relevancije. anafora. interpretativne teorije. 3. Dat je i tabelarni pregled sa podacima o glagolskim oblicima u iskazima u direktnom govoru i kvantitativan odnosa oblika direktnog govora (str. U radu Smisao kontinuiteta i njegova primena u lingvistici predstavljena je teorija kontinuiteta. gramatičke kategorije. Zaključke i pravila do kojih je došla na bogatom uzorku srpskog (srpskohrvatskog) jezika uporedila je i proveravala na sličnom korpusu ruskog. a za glagole percepcije str.

Tako u radu Relatorski iskazi za reformulaciju smisla u diskursu autorka je na više primera iz različitih diskursa pokazala bitne karakteristike reformulacije kao posebne kohezivne kategorije opštenja i kategorije diskursa. koja se javlja u situaciji traženja semantičke tačnosti. značenja i zapažanja. Polovina je u radu pokazala semantičke strukture granica i međa na makrotekstualnom planu i to slojevitom metodom: iznalaženjem kvantitativnih i kvalitativnih kognitivnih osobina teksta i njegovih interpretativnosaznajnih odraza na čitaoca. 3. a kojoj se u dosadašnjim gramatičkim i drugim jezičkim pristupima nije poklanjalo dovoljno pažnje. zatim odnos kohezije i koherencije. da se ostvaruje leksičko-semantičkim sredstvima: punim rečima. što je naročito bitno za umetnički tekst. Zone Zamfirove S. 3. za razliku od dosadašnjih lingvista koji su se ovim problemom bavili uglavnom u okviru pasusa.8. koja čini osnovu koherentnog tkanja. Andrića. u kome je razmatrano ponavljanje kao kohezivni strukturni fenomen. Na primerima tekstova V. V. sheme. partikulama i dr. Polovina razmatra organizaciju koherentne mreže koncepata u razumevanju i stvaranju teksta. pa su za koherenciju važni kognitivni procesi u povezivanju smislova: stvaranje modela. fatičkim leksemama. apelativima. proformama. Još jedan tip kohezije predstavljen je u radu Ponavljanje: semantičko-tekstualna funkcija.je zasnovana na binarnosti elemenata. U radu je predstavljena i koherencija.9. globalne propozicije u produkciji. Sremca. Na makroplanu problemi u vezi sa sastavom teksta tiču se odnosa "deo . Polovina sumira rezultate svog istraživanja.10. ponavljanjem. D. shema na osnovu mentalnih procesa čije su jedinice (okviri. i njegove tekstualne. iz koga se može videti kako se stvaraju međuodnosi leksema i nametnutih izabranih poetskih ograda deseterca i kako je pomoću njih pesnik uspevao da održava kontinuum tema. Princip postojanja osnovne. Mihailovića i M. funkcionalne i semantičke karakteristike. 3. U osnovi koherencije je kontinuitet smislova u znanju koje se prenosi tekstom. Polovina je pokazala u radu Leksičko-semantički skupovi u tkanju kontinuiteta pesničkog dela (na građi iz Gorskog vijenca). Pavića. osnovu na kojoj se gradi čitava makrostruktura. . scenariji. zamenicama. U zaključku.celina" koji ima svoju psihološku zasnovanost. V. U radu Semantičke granice i međe na nivou makroteksta razmatra se naslovljeni problem u vezi sa koherencijom u nadrečeničnim delovima makroteksta većim od pasusa.7. pokazan je na primeru stvaranja književnog dela. Imajući u vidu rezultate svojih istraživanja na odgovarajućem korpusu i rezultate istraživanja još nekih lingvista. Najtipičniji načini kohezije i koherencije predstavljeni su u ostalim radovima V. poglavljima i čitavim tekstovima knjiga. što predstavlja značajan deo ovog rada. 3. Polovine. pri čemu ističe značaj stilske vrednosti kohezije i koherencije. planovi) hijerarhijski uređene. Kohezivnu ulogu leksičko-semantičkih skupova V. antonimima hiperonimima. Analizu je vršila na granicama i međama između poglavlja i onih pododeljaka koji su obeleženi posebnim jezičkim i grafičkim znacima i to na primeru dela I. semantičke i kognitivne aspekte ponavljanja kao komunikativnog i stilskog sredstva. ideja. Polovina je predstavila strukturne. V. sinonimima. i to na nivou rečenice i na nadrečeničnom nivou u dijaloškim tekstovima i u književnom tekstu.

kako se iz pregleda njenog sadržaja vidi.4. čitanje knjige znatno bi olakšao pojmovnik sa objašnjenjima. Za sadašnje stanje u srpskom jeziku i za one koji se njime bave naročito je značajno predstavljanje korpus lingvistike i njene razrađene metodologije. o rešenim i otvorenim pitanjima iz oblasti semantike i tekstlingvistike. 4. koji se odlikuje razuđenom terminologijom za imenovanje određenih jezičkih pojava s obzirom na jezičke nivoe i na različite teorijske i metodološke pristupe. kojim je svojim radovima u knjizi. Pretpostavljamo da se to ima u vidu. U pitanju su ne samo nivoi koje je tradicionalna lingvistika izdvajala nego i novi. Stana Ristić . kao i za određivanje standardnog jezika na dijastratičkom i na dijatopičkom planu. kako smo već istakli. kao i predstavljanje kontinuuma u jeziku. tim pre što je knjiga namenjena i studentima. ili specijalni kurs za studente sa solidnim filološkim i lingvističkim obrazovanjem.1. Zato.2. iako se knjiga od strane njenog autora preporučuje kao neka vrsta udžbenika za studente. do kojih se došlo u daljim istraživanjima. bar ne za neko brže savlađivanje. Polovine. obiluje podacima o lingvističkim pravcima i teorijama. Zakonitosti kontinuuma u jeziku. jer će svaki od njih u ovoj knjizi naći mnogo toga što je značajno i za ono čime se lično bavi. Veliki broj termina u knjizi odražava slojevitost fenomena kojim se bavi lingvistika teksta kao i interdisciplinarnost u pristupu ovakvim fenomenima. Knjiga Semantika i tekstlingvistika preporučuje se i lingvistima raznih usmerenja. a oni koji se tiču tekstlingvistike i detaljnije predstavljeni. doprinela i Vesna Polovina. Težina koja je evidentna proističe iz težine predmeta kojim se knjiga bavi. Iako su mnogi termini uglavnom definisani ili na neki drugi način objašnjeni. ona ne može biti lako štivo. o osnivačima i najvažnijim predstavnicima tih teorija. Polovina u svojoj knjizi. mogle bi se imati u vidu za definisanje statusa srpskog jezika u odnosu na izdvojene jezičke entitete hrvatskog i bošnjačkog jezika. Knjiga Semantika i tekstlingvistika V. Ovako širok dijapazon knjige V. kako ih je predstavila V. predviđena neka završna faza u studiranju. Polovine proističe iz činjenice da su u njoj predstavljene neke univerzalne zakonitosti koje se tiču svih jezičkih nivoa i da sam predmet izučavanja tekstualne lingvistike . o povezanosti jezičkih nivoa i interdisciplinarnosti u njihovom izučavanju. i da je za lingvistiku teksta kao studijski predmet na fakultetu. Velika vrednost knjige je i u njenom metajeziku.tekst/diskurs obuhvata sve jezičke nivoe.

Related Interests