You are on page 1of 6

[A/N: Lahat ng nakasulat dito ay pawang kathang isip lamang ng awtor.

]
________________________________________
PROPERTY of forbiDDen30. (http://www.wattpad.com/user/forbiDDen30)
KEEP THIS PRIVATE, please.
________________________________________
Kwarto o Kwatro? (One Shot Story)
I failed. But I'm not supposed to.
I musn't fail, but I did.
**
Huminga pa ako ng malalim bago tuluyang inikot ang hawakan ng pinto at tuluyang
pumasok sa loob ng tahimik nyang opisina. Tanging ingay lang na nagmumula lang s
a pagta-type nya sa laptop nya ang maririnig.
"Sir..." tawag ko upang mapansin nya naman na andito ako. Abalang abala yata sya
sa ginagawa nya na hindi man lang nya napansin ang pagpasok ko.
"Miss Lim?" May halong pagtataka ang mukha nya nang makita ako. "Is there anythi
ng I could help you?" tanong nya nang ibigay na nya ang buong pansin sa akin.
Tinanguhan ko sya at lumapit na sa mesang kinaroroonan nya. Pinagmasdan lang nya
ako hanggang sa naparoon na ako sa mismong harap nya.
"Anong maitutulong ko sayo?" tanong nya sabay ng isang matamis na ngiti na dahil
an ng pagbilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko kasi maitatanggi na may gusto ako s
a kanya. Sa Prof ko. Gwapo naman sya. Matipuno. Mabait. Tsaka bata pa sya. Nasa
20's palang.
"Kasi S--ir..." Nauutal kong simula kaya napayuko ako ng bahagya. Nakakahiya. Hi
ndi ko akalaing sa huling pagkakataong makakausap ko sya, ito ang tanging sasabi
hin ko. "Pwede nyo po ba akong ipasa?" Mas lalo akong binalot ng hiya nang masab
i ko iyon at tuluyan na ngang yumuko.
Hindi ko sya kayang tignan sa mata. Naging estudyante na nya kasi ako ng tatlong
taon pero ngayon lang ako bumagsak sa asignaturang itunuturo nya. May balido ma
n akong katwiran, subalit hindi maiaalis niyon ang katotohanang bumagsak ako.
"Ipasa?" Narinig kong tanong nya na mas lalong nagpakaba sakin. Ipapaulit pa nya
ata ang sinabi ko.
Mahirap ang hinihiling ko, alam ko yun. Ngunit, kailangan ko talagang mapasa sa
asignaturang to. Isang taon nalang, magtatapos na ako ng kolehiyo. Pero pano ko
magagawa iyon kung bagsak ako sa asignatura nya, na syang MAJOR ko?
"Opo Sir." mahinang sagot ko na halos pabulong na nga.
Hinintay ko ang itutugon nya sa aking pakiusap. Ang dalawang kamay ko nga ay pin
agpapawisan na sa sobrang kaba at pagdidikit ko nito habang lihim na nagdadasal
na sana pagbigyan nya ako.
"Miss Lim" Napapikit ako nang tinawag nya ang pangalan ko. Sana nga lang talaga,
ibigay nya ang kahilingan ko.

"I can't."
Para akong binagsakan ng langit nang marinig ang sagot nya. Nangingilid na ang m
ga luha sa mga mata ko na kahit anong oras pwede silang bumagsak.
I
I
I
I
I

can't.
can't.
can't.
can't.
can't.

Parang naging sirang plaka ang utak ko sa paulit ulit na paglalaro ng mga kataga
ng binitawan nya bilang tugon sa kahilingan ko.
"Sir..." Pilit kong pinipigilan ang pagtulo ng mga luha ko. Hindi kasi talaga ak
o pwedeng bumagsak. Kahit sabihin pa nilang may summer class pa naman para sa pa
gkuhang muli sa asignaturang ito, di pwede. May problema pa akong kailangang asi
kasuhin. Tsaka wala na akong perang pangtustos sa pag-aaral ko. At ngayong posib
leng hindi ko sya makumbinsi, edi tuluyan na din akong mawawalan ng scholarship.
Baka hindi ko muna maipapagpapatuloy ang pag-aaral ko.
"Miss Lim, I can't do that. I'm sorry." Sabi nya na sakin na hindi na ako kinaya
ng tignan sa mga mata. Hinarap nalang nya ulit ang laptop nya.
"Paki-usap Sir. Kahit pasadong marka nalang."
"Just retake the subject during the summer class." Walang tinag nyang sagot sa p
agmamakaawa ko. Hindi nga nya nagawang bigyang sulyap ako.
"Sir!!!" Nakita ko ang panlalaki ng mata nya ng makita akong lumuhod sa harap ny
a. Alam kong mali ang ginagawa ko, pero hindi naman kasi sa lahat ng sitwasyon,
laging yung tama nalang ang gagawin mo. Kasi hindi ako naniniwalang sa lahat ng
matagumpay na mga personalidad ngayon, wala ni isa sa kanilang gumawa ng mali pa
ra umabot sila sa kinatatayuan nila.
"Miss Lim, tumayo ka dyan!"
Umiling ako. Hindi pwede. Hindi ako susuko. Kailangan ko talagang pumasa.
"Sir please?" Pumatak na ang mga luha ko habang ang mga tuhod ko ay nakaluhod sa
magaspang na sahig ng opisina nya.
"Hindi kasi ako madadaan sa ganyan. Kaya paki-usap, tumayo ka na." Ramdam ko ang
katapatan nya nang sabihin iyon kaso, hindi sa simpleng sabi lang nya ako mapap
atayo dito.
"Miss Lim--"
"Sir, paki-usap naman oh. Mawawalan ako ng scholarship pag bumagsak ako kahit sa
isang asignatura lang. Ang malala pa, MAJOR ko pa ang kinabagsakan ko. Wala na
pong matinong trabaho ang mga magulang ko para tustusan ako, at tanging scholars
hip ko nalang ang sumusuporta sakin."
"Alam mo--"
"SIR!" putol ko sa kanya at tinangala sya. "PAKI-USAP?" Pinahid ko nalang ang mg
a luhang patuloy na pumapatak mula sa mga mata ko. "Tatlong taon mo na akong nag
ing estudyante Sir. Alam mo ang ugali ko. Maipapasa ko naman talaga eh kung wala
lang talaga akong prinoblema sa sem na to."

Bakit kasi kung kelan malapit na akong makatapos, saka pa ako magkakaproblema? N
adali tuloy pati ang marka ko!
"I ca--" Bago pa nya tuluyang matapos ang sasabihin nya, nakatayo na ako at naka
lapit sa kanya. Hinawakan ko na ang kamay nya na sadyang pagkalambot lambot na h
indi mo aakalaing kamay ng isang matipunong lalaking tulad nya.
"Sir gagawin ko lahat, ipasa nyo lang po ako." Dire-diretso kong sabi sa kanya n
a hindi na nagawang pag-isipan pa kung tama ba ang mga katagang sinambit ko.
Nakakababa man ng dignidad ang pinaggagagawa at pinagsasabi ko ngayon, kahit pag
sisihan ko man ito sa bandang huli, kailangan ko tong gawin. Hindi naman kasi ak
o gagawa ng isang bagay kung hindi ko kinakailangan at kung may iba pa akong par
aang nalalaman para masolusyonan ang problema ko.
Binalot ng katahimikan ang buong opisina nya. Paghinga ko at nya nalang ang nari
rinig ko. Akala ko habang buhay na syang hindi iimik, at bibitawan ko na sana ka
may nya... nang hinaplos nya ang buhok ko at hinawi ang bangs na tumatakip sa ak
ing mukha.
Napagmasdan ko sa malapitan ang napakagwapo nyang mukha. Ang mukha ng lalaking m
inahal ko sa loob ng tatlong taon mula sa isang sulok ng sild-aralan.
"Nakakainis ka talaga." sabi nya habang titig na titig sa mga mata ko. "You're m
aking me break the rules of a Professor." Hindi ko akalaing sasalatin nya ang mg
a labi ko nang sabihin nya yun. "I'm going to grant yor wish, but..." lumabas an
g pilyo nyang ngiting ngayon ko lang nasilayan sa tanang buhay ko. Napalunok ako
sa kaba. Ang bilis bilis ng tibok ng puso ko na parang nabibingi ako sa lakas n
ito.

"Please do it with me." Isang hindi tuwirang pahayag nya na mas lalong nagpalak
as ng tibok ng puso ko. Wag mong sabihing...

"Kwarto o Kwatro?" Nalulusaw ako sa mga tingin nyang mapang-akit at ramdam na ra


mdam ko ang init ng paghinga nya. "Yun lang ang choice mo." Doon ko lang napansi
n na naka sandal na pala ako sa pader and he lightly touched my breast habang ti
tig na titig dito.
Napakagat labi ako.
Kwarto o Kwatro?
Sh*t. Hindi ko alam kung anong isasagot sa lalaking kaharap ko. Bakit ba kasi hi
ndi ko man lang naisip na yun ang hihilingin nya?
"Sir Kiel, wa--"
"Never say my name that way. Mas lalong akong..." Inilapit nya ang mukha nya sak
in saka inamoy ang leeg ko. "Just answer the question para kung yung latter yung
sagot mo, mapipigilan ko pa sarili ko." tugon nya at nilayo ulit ang mukha nya.

"Wala po ba--"
"Wala." sagot nya kaagad na parang nabasa na nya kung anong ibig ko sanang itano
ng sa kanya.
Maya maya nang di ako sumagot ay tumalikod na sya. "Sige na. Alam kong matalino
ka. Hindi mo tatanggapin ang alok ko. Pwede ka ng umalis."
Hindi pa nga nya naririnig ang sagot ko tas... "SIR." nahawakan ko ang laylayan
ng puting polong suot nya bago sya maupo ulit. Hindi sya lumingon sakin kaya ki
nuha ko na ang tsansang sumagot sa tanong nya.

"Y--ung... una po yung pinipili ko." Siguro kung maririnig lang ng lahat ang sag
ot ko, sasabihin nilang ang baba kong klase ng babae. Pero, wala eh. I was given
no other choice by the situation. Hindi akong pwedeng bumagsak, yun yun.
Humarap sya sakin at pinagmasdan ang mukha ko. Sinundan ko ng tingin ang mga mat
a nyang nakakatunaw ng puso.
"Sigurado ka?" Tanong nya at tumango ako bilang tugon.
"Para maliwanag, ano talaga ang sagot mo? Ang mismong salita ang sambitin mo." h
inaplos pa nya ang pisngi ko nang sabihin yun.
"Aaah...Kw--kwarto po Sir." nahihiya ko pang sagot sa kanya pero napalitan agad
ng lakas ng kabog ng puso ko. Hinawakan nya kasi ako agad sa bewang at pinaulana
n ng maliliit na halik sa leeg.
Akala ko ba sa kwarto?
Magsasalita na dapat ako nang matigil sya. "Handa ka na?" Hindi ko alam pero nag
init ang buong mukha ko nang itanong nya iyon sakin. Tas napansin ko nalang na
bahagya syang napatawa habang tinitingnan ako.
"Ang kyut mo palang mamula." Hindi na nya maialis ang ngiti na nakaukit sa labi
nya nang inasar nya ako. Hinawakan nya ako sa kamay at dinala nya ako sa isang m
adilim na kwarto sa loob ng opisina nya.
Pinauna nya akong pinapasok. Kahit nangangatog na ang mga tuhod ko habang humaha
kbang papasok sa loob, hindi ko na nagawang tumanggi pa. Pinasok ko na to eh.
Ang lamig pa naman, sh*t.
Kahit madilim, naaninagan ko ang kamang andoon. Nakaayos ang unan pati ang kumot
. Pero mamaya nyan, wala na. Dadaanan na ata ng bagyo >.<
Inaasahan kong iilaw na sa saktong pagharap ko ulit sa kanya, kaso imbis na yun
ang mangyari, nakita ko nalang ang sarili kong nakahiga na sa kama matapos nya a
kong maitulak.
Inunahan nya ako ng halik sa pisngi. Isinunod naman nya ang ilong ko. Tapos.. bu
maba sya agad sa may leeg ko na nagpabato sakin sa kinahihigaan ko. "Still a vir
gin?" at hinawakan nya ang pwet ko.
Hindi ako nakasagot agad sa kanya. Nahihiya ako.
Tinawan lang nya ako at binalikan ulit ang pagpapaulan ng mga halik sa leeg ko.

I wasn't moving at all... not even making d*mn noises just like what I've known
a girl would do, pero nang ibinaba nya ang mukha nya sa may dibdib ko... papatig
ilin ko na sana sya kaso, naipasok na nya ang kanang kamay nya sa loob ng UNIFOR
M ko pa na blouse, sabay pisil sa kanang suso ko.
"Sir!" nasabi o lalo na at in-unbotton nya ang tatlong butones sa itaas ng blous
e ko, para lang maialis nya ang bra na nakatakip sa kanang dibdib ko... then he
sucked it.
Sya yung una. Sya.
His fingers were playing my other breast, at sa paglipat nya dun, napaungol ako
sa bigla nyang pagkagat sa tetilya ko. "Ouch."
At ewan ko ba kung sinadya nyang plinano yun, pero ipinasok nya ang dila nya sa
bibig ko nang umugong ako. He kissed me hard. Wala man akong alam sa ganito, but
I just saw myself responding to his kisses.
Matagal din kaming nagpalitan ng mararahas na halik habang pisil pisil nya pa ri
n ang dalawang suso ko ... hanggang sa may tumunog.
Napansin nya yun, alam ko. Mukhang cellphone nya pa nga kaso hindi talaga sya na
tigil sakin kaya itinulak ko sya. "What?" tanong nya na halatang nabitin kahit h
inihingal na nga.
"Tumutunog cellphone mo Sir" hinihingal ko ding sabi.
Kinuha nya ang cellphone nya nasa bulsa lang pala nya at sinagot ang tawag.
"Hello?" naasar pa nyang bungad dun sa kabilang linya. "Hindi ako aatend. ... Ma
y ginagawa pa ako. ... Mas importante pa dyan." Nakaramdam ako ng lalong pag iin
it ng marinig yun sa kanya. "This is more important ok Ric?!" galit nyang sabi.
Napatingin sya sakin at hinayaan ko nalang ang kamay nya habang hinimas himas an
g binti ko. "Let's just talk about it later. I'm enjoying what I'm doing here so
please..."
Napansin ko nalang na yung kamay nya nasa gitna na ng binti ko... going upwards.
Mas lalo akong pinagpapawisan sa ginagawa nya.
"Bye!" pagkatapon na pagkatapon nya sa cellphone nya sa kabilang bahagi ng kama,
sakto ding nahawakan nya ang-"Wet?" Yung pilyo nyang ngiti lumabas ulit. Oo nga, bakit basa to?
Sasagot na sana ako kaso ...
"Sir Kiel!" nakikiliti na nasasarapan ako sa ginagawa nya sa pribadong bahagi ng
katawan ko. Nakapalda lang kasi ako kaya madali nyang naipasok ang kamay nya sa
basa ko ng underwear.
"Want more Babe?"
Hindi ko alam kung anong isasagot pero ngumisi sya.

"Kung di lang talaga kita mahal Krisha...Tsk. Kaya kapag kasal na tayo ko nalan
g itutuloy. Baka hindi ako tanggapin ng parents mo nyan eh!"
________________________________________
A/n: Sorry sinubukan ko lang pero waaaaahh T________T Mahirap talaga pag limita
do lang ang ideya mo sa pinagsusulat mo.

You might also like