«Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος» (Ἀπ.

1,10)
Ἐκδίδεται ἀπὸ τὴν Κοινοβιακὴ Γυναικεία Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Αὐγουστίνου Φλωρίνης – 531 00 ΦΛΩΡΙΝΑ – τηλ. 23850-28610 –imaaflo@yahoo.gr

Περίοδος Δ΄ - Ἔτος ΛΔ΄ Τῆς ἁγ. μεγαλομάρτ. Μαρίνης (Μᾶρκ. 5,24-34) Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος
Φλώρινα - ἀριθμ. φύλλου 2027 Δευτέρα 17 Ἰουλίου 2017 Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ποῦ εἶνε ὁ Χριστιανισμός μας;
(Δύο γυναῖκες, αἱμορροοῦσα καὶ ἁγία Μαρίνα)
«Θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην…» (Μᾶρκ. 5,34)

Π ολλά, ἀγαπητοί μου, ἔχω νὰ σᾶς πῶ τὴν
ἅγια αὐτὴ ἡμέρα. Ἀλλὰ ἀπ᾽ ὅλα τὰ θέμα-
τα θὰ μιλήσω γιὰ ἕνα· γιὰ τὴ γυναῖκα.
στις σου σέσωκέ σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ
ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου» (Μᾶρκ. 5,34).
Ἡ γυναίκα αὐτὴ εἶνε ἀξιοθαύμαστο παρά-
Πολλοὶ λένε, Ἀνάθεμα στὴ γυναῖκα!… Ὅ- δειγμα πίστεως. Αὐτὴ μᾶς λέει· Πιστεύετε στὸ
λα τὰ κακὰ τ᾽ ἀποδίδουν σ᾽ αὐτήν. Ἀλλ᾽ ἀφ᾽ ὅ- Χριστό· ἂν πιστεύετε, θὰ δῆτε θαύματα.
του ἦλθε ὁ Χριστὸς στὸν κόσμο, ἡ γυναίκα τὸν ⃝ Τὸ ἄλλο παράδειγμα εἶνε ἡ ἁγία Μαρίνα,
πίστεψε, τὸν ἀγάπησε, παρουσίασε ἁγιότητα, ποὺ ἑορτάζει. Νὰ ποῦμε σύντομα τὸν βίο της;
ἀνῆλθε σὲ ὕψος καὶ συχνὰ νίκησε τὸν ἄνδρα. Γεννήθηκε στὰ νότια μέρη τῆς Μικρᾶς Ἀσί-
Θὰ σᾶς παρουσιάσω δύο γυναῖκες ὡς ὑπο- ας, στὴν ἐπαρχία τῆς Πισιδίας, τὸν 3ο αἰῶνα, ἐ-
δείγματα ἀρετῆς, ποὺ πρέπει νὰ μιμούμεθα πὶ καίσαρος Αὐρηλίου Κλαυδίου τοῦ Β΄ (268-269 μ.Χ.),
ὅλοι καὶ ἰδιαιτέρως οἱ γυναῖκες. Ἡ μία εἶνε ἡ διώκτου τῶν Χριστιανῶν. Ὁ πατέρας της λεγό-
αἱμορροοῦσα τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελίου, καὶ ταν Αἰδέσιος κ᾽ ἦταν εἰδωλολάτρης ἱερεύς. Ἡ
ἡ ἄλλη ἡ ἁγία Μαρίνα ποὺ ἑορτάζουμε. Καὶ οἱ μητέρα της πέθανε νωρίς, τὴν ἄφησε δώδεκα
δύο μᾶς λένε· Πιστεύετε στὸ Χριστό! χρονῶν ὀρφανή. Ὁ Αἰδέσιος τὴν ἐμπιστεύθη-
*** κε σὲ μιὰ Χριστιανὴ γυναῖκα, ἡ ὁποία τὴν ἀνέ-
⃝ Ἂς δοῦμε τὴν πρώτη. Τί λέει τὸ εὐαγγέλιο θρεψε, τὴν κατήχησε στὴ χριστιανικὴ πίστι,
σήμερα; (βλ. Μᾶρκ. 5,24-34). Ὁ Χριστὸς ἔφθασε σὲ μιὰ κι ὅταν ἡ κόρη μεγάλωσε τὴν βάπτισε, κ᾽ ἔτσι
πόλι, τό ᾽μαθε ὁ κόσμος κ᾽ ἔγινε συναγερμός. ἔγινε Χριστιανή. Ἀλλ᾽ αὐτὸ κρατήθηκε μυστι-
Ἦταν τόσος ὁ συνωστισμός, ποὺ μῆλο νά ᾽ρρι- κό· γιατὶ τότε, ἂν μάθαιναν ὅτι εἶσαι Χριστια-
χνες δὲν ἔπεφτε κάτω. Σὲ μιὰ στιγμὴ ὁ Χρι- νός, τὸ πλήρωνες μὲ θάνατο. Ἦταν τότε δε-
στὸς σταματᾷ, γυρίζει πίσω καὶ λέει· –Κάποι- καπέντε χρονῶν καὶ τὴν συγκινοῦσαν τὰ μαρ-
ος μὲ ἄγγιξε. Οἱ μαθηταὶ τοῦ λένε· –Κύριε, ἐ- τύρια τῶν Χριστιανῶν· ζήλευε τοὺς ἁγίους
δῶ γίνεται «πατεῖς με πατῶ σε», σ᾽ ἀγγίζουν μάρτυρες καὶ λαχταροῦσε νὰ τοὺς μιμηθῇ.
ὅλοι, κ᾽ ἐσὺ λὲς Κάποιος μὲ ἄγγιξε;… –Κάποι- Τὸ ἔμαθε ὅμως ὁ ἔπαρχος τῆς περιοχῆς, ὁ
ος μὲ ἄγγιξε μ᾽ ἕνα ἰδιαίτερο ἄγγιγμα· αἰσθάν- Ὀλύμβριος, ἔστειλε νὰ τὴ συλλάβουν καὶ τὴν
θηκα ὅτι βγῆκε ἀπὸ πάνω μου δύναμις. Τότε ἔρριξε στὴ φυλακή. Ὅταν μετὰ ἀπὸ μέρες τὴν
μιὰ γυναίκα τόλμησε, παρουσιάστηκε μπροστά κάλεσε νὰ παρουσιαστῇ ἐνώπιόν του, ἐντυ-
του καὶ λέει· –Κύριε, συχώρεσέ με· ἐγὼ εἶμαι πωσιάστηκε ἀπὸ τὴν ὀμορφιά της· ἡ ἁγία Μα-
ἡ ἁμαρτωλὴ ποὺ σὲ ἄγγιξα. Μάθε τὴν ἱστορία ρίνα ἔλαμπε ἀπὸ κάλλος. Ὁ ἔπαρχος τὴν κοί-
μου. Ἤμουν ἄρρωστη ἀπὸ γυναικεία πάθησι· ταζε· θαύμασε, καὶ τῆς εἶπε πὼς θέλει νὰ τὴν
δώδεκα χρόνια ἔχανα αἷμα ἀπὸ τὰ σπλάχνα μου κάνῃ γυναῖκα του. Ἀλλὰ ἡ κόρη εἶχε δώσει ἀλ-
κι ἀπ᾽ τὴν αἱμορραγία στράγγισα. Πῆγα σὲ για- λοῦ τὴν καρδιά της, ἀγαποῦσε τὸ Χριστό· ἀρ-
τρούς, πῆρα φάρμακα, μὰ δὲν ἔγινε τίποτα. Ὅ- νήθηκε τὴν πρότασι καὶ ὡμολόγησε ὅτι εἶνε
ταν ἄκουσα ὅτι ἦρθες, εἶπα μέσα μου· «Ὁ Χρι- Χριστιανή. Ὁ Ὀλύμβριος προσπάθησε μὲ ὑπο-
στὸς θὰ μὲ κάνῃ καλά, ἂν μπορέσω ν᾽ ἀγγίξω σχέσεις καὶ ἀπειλὲς νὰ τὴν πείσῃ ν᾽ ἀρνηθῇ
ἔστω τὴν ἄκρη τοῦ ἱματίου του». Μὲ τὴν πί- τὸ Χριστό, ἀλλὰ στάθηκε ἀδύνατον. Καὶ ἀπὸ
στι αὐτὴ σὲ πλησίασα, σὲ ἄγγιξα, κι ἀμέσως ἡ τότε ἄρχισε τὸ μαρτύριό της, τὰ «πολυώδυ-
αἱμορραγία σταμάτησε. Χίλιες δόξες νὰ ᾽χῃς! να βάσανα», ποὺ ψάλλουμε σήμερα (αἶνοι). Ποιά
εἶπε ἡ γυναίκα. Καὶ ὁ Χριστὸς τῆς εἶπε· «Ἡ πί- γλῶσσα μπορεῖ νὰ τὰ περιγράψῃ;
2
Τὴν ἔδεσαν, τὴν τέντωσαν καὶ τὴ χτυποῦ- ⃝ Θέλεις ἄλλο παράδειγμα; Σὲ ἄλλο χωριὸ
σαν ἀμείλικτα μὲ ῥαβδιὰ ποὺ τσάκιζαν τὸ σῶ- ζοῦσε ἕνα κορίτσι κ᾽ ἔπεσε στὰ χέρια της ἕνα
μα, καὶ τὸ αἷμα της κοκκίνιζε τὸ χῶμα. Μετὰ βιβλιαράκι μὲ τὸν βίο τῆς ἁγίας Μαρίνας. Ὅ-
τὴν κρέμασαν, τὴν καταξέσχιζαν ἐπὶ ὧρες, καὶ ταν τὸ διάβασε καὶ εἶδε πῶς ἡ ἁγία Μαρίνα ἀ-
τέλος τὴν ἔρριξαν στὴ φυλακή. Τότε ἔγινε με- γάπησε τὸ Χριστὸ παραπάνω ἀπὸ κάθε ἄλλο,
γάλος σεισμός, ποὺ συγκλόνισε τὸ δεσμωτήριο. καὶ δὲν δέχθηκε νὰ γίνῃ γυναίκα τοῦ ἐπάρχου,
Παρουσιάστηκε ἕνας δράκοντας ποὺ σύρθηκε κ᾽ ἔμεινε ἀκλόνητη μέχρι μαρτυρίου, εἶπε· Θέ-
ἐκεῖ ἀπὸ κάποιο σημεῖο· καθὼς σερνόταν στὸ λω κ᾽ ἐγὼ νὰ γίνω σὰν τὴν ἁγία Μαρίνα. Καὶ ἀ-
ἔδαφος, ἔκανε ἀνατριχιαστικὸ ἦχο καὶ φάνη- ποφάσισε ν᾽ ἀφοσιωθῇ στὸ Θεό. Πάει λοιπὸν
κε ν᾽ ἀνάβῃ ὁλόγυρά της φωτιά. Ἐκείνη ἔνιω- καὶ λέει στὴ μάνα της· –Θέλω νὰ γίνω σὰν τὴν
σε φόβο καὶ προσευχόταν. Ὁ δράκοντας πῆρε ἁγία Μαρίνα. –Τί δηλαδή; –Δὲν θὰ παντρευ-
τὴ μορφὴ μαύρου σκύλου. Ἡ ἁγία ὅμως, ἀφοῦ τῶ, θὰ γίνω καλόγρια. –Καλόγρια; Σὲ σκότω-
τὸν ἅρπαξε ἀπὸ τὶς τρίχες του, τὸν νίκησε τε- σα! Θὰ σὲ παντρέψω μὲ τὴ βία…
λειωτικὰ χτυπώντας τον στὸ κεφάλι καὶ στὴ Τί Χριστιανὴ εἶν᾽ αὐτή; Ἔχουμε ἐδῶ χιλιά-
ῥάχη μ᾽ ἕνα σφυρὶ ποὺ βρέθηκε κοντά της. δες χαριτωμένα κορίτσια, καὶ δὲν τολμᾷ οὔτε
Μετὰ ἀπ᾽ αὐτό, τὴν ἔφεραν πάλι γιὰ ἀνά- ἕνα νὰ γίνῃ καλόγρια. Εἴμαστε ἡ μόνη μητρό-
κρισι μπροστὰ στὸν ἔπαρχο. Ὁ Ὀλύμβριος δι- πολις στὴ Μακεδονία ποὺ δὲν ἔχουμε γυναι-
έταξε νὰ τὴν καῖνε μὲ ἀναμμένες λαμπάδες κεῖο μοναστήρι. Φώναξα, φώναξα. Μπᾶααα…
καὶ νὰ τὴ βάλουν μὲ τὸ κεφάλι κάτω μέσα σ᾽ ἕ- Ὑποπτεύονται τὸ κατηχητικὸ σχολεῖο καὶ
να δοχεῖο μὲ νερό. Παρ᾽ ὅλα αὐτὰ ἔμεινε ἀ- δὲν τὰ στέλνουν, φοβοῦνται μὴν τὶς κάνουμε
βλαβής, κι αὐτὸ ἔκανε πολλοὺς νὰ ἑλκυσθοῦν καλόγριες. Ἐνῷ αὐτὸ δὲν γίνεται ἀπὸ τὸ κατη-
στὸ Χριστὸ μὲ τόσο πόθο ὥστε μαρτύρησαν δι᾽ χητικὸ σχολεῖο· αὐτὸ εἶνε μέσα, εἶνε κάτι μυ-
ἀποκεφαλισμοῦ. Θυμωμένος μετὰ ἀπ᾽ ὅλα αὐ- στικό, κάτι ἱερό. Εἶνε Χριστιανοὶ αὐτοί;
τὰ ὁ ἡγεμόνας διέταξε νὰ κόψουν τὴν κεφαλή Σήμερα ἡ ἁγία Μαρίνα παραπονεῖται καὶ
της· ἔτσι ἔλαβε τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου. κλαίει· Ψεῦτες! οὔτε μία ἀπὸ σᾶς δὲν δίνει τὸ
Στὴν πατρίδα μας τιμᾶται καὶ ἑορτάζεται σὲ κορίτσι της στὸ Χριστό. Ἀλλοῦ βλέπεις μονα-
πολλὰ μέρη, καὶ κάνει θαύματα μεγάλα. Στὴν στήρια μὲ πλῆθος μοναχές· πᾶς στὴν Τῆνο,
Ἀθήνα, στὴ Θεσσαλονίκη καὶ ἀλλοῦ ὑπάρ- σαράντα - πενήντα νέες γυναῖκες, κατηχήτρι-
χουν ἐκκλησίες της, ὅπου συρρέουν οἱ πιστοί. ες, δασκάλες, ὑπέροχες νέες, ἀφωσιωμένες
στὸ Θεό. Ἐδῶ; οὔτε μία. «Ὄχι, καμμία νὰ μὴ
***
Τόσο ἡ αἱμορροοῦσα ὅσο καὶ ἡ ἁγία Μαρί- γίνῃ· μακριὰ τὸ κακὸ ἀπ᾽ τὸ σπίτι μας!…».
να μᾶς λένε, Πιστεύετε! Πιστεύουμε σήμερα; Λοιπὸν ποῦ εἶνε ὁ Χριστιανισμός μας; Στὸ ἕ-
Ἂν ποῦμε ὅτι πιστεύουμε, λέμε ψέματα. να σπίτι εἶνε μέσα ὁ μάγος, στὸ ἄλλο μιὰ κο-
Πᾶμε στὴν ἐκκλησία, ἀνάβουμε ἕνα κεράκι, πέλλα θέλει ν᾽ ἀφοσιωθῇ στὸ Θεὸ καὶ ἡ μάνα
προσκυνοῦμε τὴν εἰκόνα τῆς ἁγίας, κάνουμε ἀπειλεῖ νὰ τὴ σκοτώσῃ.
καὶ καμμιὰ προσευχή, ἀλλὰ ἡ πίστι μας δὲν Θὰ μοῦ πῇς· Καλά, θὰ γίνουμε ὅλες καλο-
εἶνε ὅπως τὴ θέλει ὁ Χριστός. Μέσα σὲ χίλι- γριές; Δὲν εἶπα τέτοιο πρᾶγμα. Θέλω νὰ παν-
ους, ζήτημα ἂν ὑπάρχῃ ἕνας ποὺ νὰ πιστεύῃ. τρεύωνται τὰ κορίτσια. Παντρέψου νὰ χαρῇς
–Ἔ μά, δέσποτα, εἶσαι πολὺ αὐστηρός… τὴ ζωή σου, γιατὶ καὶ ὁ γάμος εἶνε μυστήριο·
Θ᾽ ἀναφέρω λοιπὸν μερικὲς περιπτώσεις. ἀλλὰ νὰ παντρευτῇς ὅπως θέλει ὁ Χριστός.
⃝ Σ᾽ ἕνα χωριὸ ἀρρώστησε κάποιος βαρειά. Ὁ ***
παπᾶς ἦταν καλὸς κι ὅταν τό ᾽μαθε πῆγε νὰ Αὐτὰ εἶχα νὰ σᾶς πῶ τὴν ἅγια αὐτὴ ἡμέρα·
τὸν δῇ. Χτυπάει τὴν πόρτα στὸ σπίτι του μία, καὶ νὰ μὴ προσκυνοῦμε μόνο τὴν εἰκόνα τῆς ἁ-
δύο, τρεῖς φορές· κανείς δὲν παρουσιάζεται. γίας. Εἶνε ντροπή μας, ὅτι στὴν περιφέρειά μας
Κάποτε ἀνοίγει τὸ παράθυρο ἡ γυναίκα τοῦ δὲν ὑπάρχει ἕνα μοναστήρι. Θέλω νὰ ἱδρύσω
ἀρρώστου καὶ τοῦ λέει· Φύγε, φύγε! Τὸν ἔ- ἕνα μοναστήρι. Μπρὸς μπρός, κουράγιο!
διωχνε. –Γιατί; –Μὴ μπαίνεις στὸ σπίτι, γιατὶ Ἐλπίζοντας ὅτι τὰ φτωχὰ λόγια, ποὺ σᾶς εἶ-
μέσα ἔχουμε τώρα τὸ μάγο… πε ὁ γέρων ἐπίσκοπος μὲ πόνο καὶ μὲ δάκρυ,
Λοιπὸν ἐρωτῶ· Αὐτὴ ποὺ πιστεύει στὰ μά- θὰ βροῦν ἀντίκρυσμα μέσ᾽ στὶς καρδιές σας,
για εἶνε Χριστιανή; Καὶ δυστυχῶς ὀργιάζουν εὔχομαι διὰ πρεσβειῶν τῆς ἁγίας Μαρίνης νὰ
τὰ μάγια. Πῆγες στὰ μάγια; δὲν εἶσαι Χριστια- ἔχετε τὴν εὐλογία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ
νός, δὲν πιστεύεις στὸ Χριστό. Ἡ γυναίκα τοῦ Χριστοῦ· ὅν, παῖδες Ἑλλήνων, ὑμνεῖτε καὶ ὑ-
εὐαγγελίου ἔτρεξε κ᾽ ἔπεσε στὰ πόδια τοῦ περυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.
Χριστοῦ· ποῦ εἶνε λοιπὸν ἡ δική μας πίστι; (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Μαρίνης τῆς ὁμωνύμου κοινότητος Φλωρίνης
τὴν 17-7-1989, ἡμέρα Δευτέρα πρωί, μὲ ἄλλο τίτλο. Καταγραφὴ καὶ σύντμησις 19-6-2017.