http://rapan-safn.blogspot.com/

ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΕΥΧΟΣ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕΕΠΙΠΛΕΟΝ ΓΙΑ:#ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ :

μια ανάλυση της αναδιάρθρωσηςκαι η στρατηγική του κινήματος.

#30 ΧΡΟΝΙΑ Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν. ΑΓΩΝΕΣΝΙΚΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

μια αναδρομή της πορείαςτου σχήματος στη σχολή

#ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ- ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ# ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ# ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ 2009#ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΤΙ;

(πώς διαμορφώνεται ηκατάσταση στον κλάδο)

#ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑ...ΣΤΙΚΗ#ΔΙΕΘΝΗ

(Ομπάμα... όταν οι μύθοι

διαψεύδονται)

ΤΙΜΗ:

η τιμή, τιμή δεν έχει

ΕΚΛΟΓΕΣ, ΚΟΜΜΑΤΑ ΜΕ ΦΡΟΥ,

ΦΡΟΥ…

«…τι είχες Γιάννη , τι είχα

πάντα…!!!»

Όλη την προηγούμενη χρονιά παρακολουθήσαμε- νιώσαμεστο πετσί μας δηλαδή!!!- την πρώτη περίοδο της οικονομικής κρίσης, της μεγαλύτερης μάλιστα από το κραχ της Αμερικής του 1927. Τότε μιλούσαμε για μια οικονομική αστάθεια που έφθασε απ’το να καταρρέουν παγκόσμιοι τραπεζικοί και ασφαλιστικοί κολοσσοί, μεγάλες βιομηχανίες ,εώς και ολόκληρα κράτη να κυρρήσσουν πτωχευση (βλ Ισλανδία).

Σήμερα διεθνώς οι οικονομολόγοι αποφαίνονται ότι έχουμεπεράσει σε μια φάση ύφεση της οικονομικής κρίσης. Τώρα κατάπόσον μια τέτοια θέση ευσταθεί, όταν χιλιάδες εργαζόμενοιαπολύονται καθημερινά, όταν οι δημόσιες δαπάνες συνεχίζουννα περιορίζονται δραστικά ενώ ταυτόχρονα χαρίζονταιεπιδοτήσεις σε αυτούς που ευθύνονται για την κρίση (βλ 28διςστις τράπεζες), ένα είναι σεφές ότι η αστάθεια των οικονομιώνείναι περισσότερο υπαρκτή από ποτέ , ενώ τα σχέδια για τηνεπανάκαμψή τους δεν αποτελούν παρά ασκήσεις επί χάρτου.Στα δικά μας τώρα … Μπορεί διεθνώς η κατάστασει να είναι σεγενικές γραμμές όπως την περιγράφουμε αυτό όμως δε συμαίνειότι στην Ελλάδα δεν εκφράζεται και με έναν διαφοροποιημένο-ιδιαίτερο τρόπο. Συγκεκριμένα η εγχώρια συγκυρίαεπικαθορίζεται από την προκύρηξη πρόωρων εκλογών.Το δόγμα σεμνά και ταπεινά που αποτέλεσε το κυρίαρχοπρόταγμα συνολικά της ΝΔ κατέρρευσε με τα διαδοχικάσκάνδαλα του Παυλίδη , της Ζίμενς (συγγνώμη … Μιζενςεννοούσαμε!), των Βατοπεδινών, των ομολόγων, τωνκουμπάρων (και ενός σωρού άλλων που οι συντάκτες τουκειμένου δεν μπορούμε να ανακαλέσουμε στη μνήμη…!).

Ενώ οι αυξανόμενες πιέσεις στην κοινοβουλευτικήτης δύναμη (πχ Τατούλης) στέρησαν τη δυνατότητα προώθησης των των διαρθρωτικώναλλαγών που είχε εξαγγείλει (ευτυχώς σε ότι αφορά την ήδη ασφυκτική καθημερινότητά μας).Επιπλέον εμφανής τους τελευταίους μήνες είναι η αδυναμία διαχείρισης του ελλείματος καισυνεπώς αδυναμία σύνταξης προϋπολογισμού που κινδυνεύει να βάλλει τη χώρα σε επιτήρησηγια δεύτερη φορά και σε νομιμοποίηση των πολιτικών λιτότητας με ευρωπαϊκή υπογραφή.

Από τα παραπάνω είναι σαφές ότι το ζήτημα της επανεκλογής του Προέδρουτης Δημοκρατίας δεν αποτελεί παρά μόνο την πρόφαση για την αναγγελία εκλογών.Αν θα πρέπει να ψάξουμε κάπου την αληθινή αιτία είναι όχι σε ένα μελλοντικό γεγονός,αλλά στην ίδια τη σκληρή πραγματικότητα. Η κυβέρνηση αδυνατώντας στο έδαφος τηςκρίσης να συνεχίσει τις παροχές καθιστώντας όλο και πιο δύσκολη τη διατήρηση τωνκοινωνικών της συμμαχιών. Ενώ αυτό το γεγονός σε συνδιασμό με τις εσωτερικές τηςαντιφάσεις, αλλά και πολλές φορές την πίεση των δυναμικών λαϊκών κινητοποιήσεων( για παράδειγμα η αστάθεια εντάθηκε και από τις κινητοποιήσεις της νεολαίας)έκανε αδύνατη την υλοποίηση σημαντικών για τους κρατούντες μεταρρυθμίσεων.

ΩΣΤΌΣΌ ΚΑΙ ΤΗΝ ΎΣΤΑΤΗ ΩΡΑ Ό ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΌΎΤΕΒΗΜΑ ΠΙΣΩ…

Από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και παρά την πολιορκία του απόχιλιάδες διαδηλωτές τοποθέτησε πλάι στις ήδη επιχειρούμενες αναδιαρθρώσεις τοπάγωμα των μισθών , την αύξηση της φορολογίας κάνοντας επίσης ιδιαίτερη μνεία στηναναγκαιότητα καθυπόταξης της νεολαίας – «να τελειώνουμε με τους ταραχοποιούς τωνΑΕΙ». Και αν η αδυναμία του να προτάξει οποιδήποτε θετικό όραμα έστω τάζοντας λαγούςμε πετραχηλια εκλαμβάνεται από πολλούς ως παραδοχή της ήττας του, αυτή είναι μιαλανθασμένη τοποθέτηση. Αν κάτι καταφέρνει είναι να μετατοπίζει τον προεκλογικόδιάλογο σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση στα πλαίσια μιας αντιλαϊκής πολιτικής πουεπιδιώκει την κρίση να πληρώσουν οι έργαζόμενοι και όχι όσοι πραγματικά τη γέννησαν.Η παραπάνω διαπίστωση γίνεται αντιληπτή και από τις προεκλογικές διακηρρύξεις τουΠΑΣΟΚ που αποδέχεται τους ίδιους άξονες κουβέντας που έθεσε ο πρωθυπουργός , ενώη αντιπολιτευτική του δραστηριότητα περιορίζεται σε γενικολογίες για διαφάνεια και καιπράσινη ανάπτυξη και οι υποσχέσεις του ξεκινούν από τα 30 λεπτά αυξηση την ημέρα καικαταλήγουν στην ανακύκλωση!!! ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΤΗΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΗΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ!!!

ΛΙΤΌΤΗΤΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ

Από τα παραπάνω είναι εμφανές ότι για την πολιτική τους ένας είναι ο δρόμος για τοξεπέρασμα της κρίσης : να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Μια τέτοια λογική εξυπηρετείται

2009

από το προχώρημα των αναδιαρθρώσεων σε όλα τα επίπεδα. Την ίδια ώρα που ηπραγματική ανεργία φτάνει το 18%(800.000 άτομα), αριθμός που διαρκώς μεγαλώνει,η προτασή τους είναι ΠΑΓΩΜΑ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΗΤΗΣ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ. Παράλληλα στη βάση της ανασφάλειας που νιώθουν εργαζόμενοι καιάνεργοι οι ελαστικές και επισφαλείς σχέσεις εργασίας διαρκώς διευρύνονται φτανονταςνα αποτελούν τον κανόνα για πολλούς κλάδους της οικονομίας.

ΙΔΙΩΤΙΚΌΠΌΙΗΣΕΙΣ : ΘΑ ΠΌΎΜΕ ΤΌ ΝΕΡΌ…ΝΕΡΑΚΙ.

Η κατεύθυνση ενίσχισης της κερδοφορίας των επιχειρήσεωνπερνά και μέσα από την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεωνπροσοδοφόρων εταιρειών του δημοσίου τομέα . Αυτό,τόσο θέτει υπό αίρεση τις κατακτήσεις δεκαετιών των εκείεργαζομένων, όσο και υποβαθμίζει κοινωνικά αγαθά που μέχρισήμερα ήταν δεδομένο ότι θα παρέχονται στην ποιότητα καιτην ποσότητα που είναι απαραίτητη για ανθρώπινους όρουςδιαβίωσης με το κράτος να αναλαμβάνει μερίδα του κόστους. Γιαπαράδειγμα η αποκρατικοποίηση της ΕΥΑΘ στη Θεσσαλονίκηεντάσσεται με σαφή τρόπο στην προηγούμενη ανάλυση. Ενώστην υπό ιδιωτικοποίηση ΛΑΡΚΟ οι συνθήκες εργασίας έχουνδυσχεράνει σε τέτοιο βαθμό ώστε σε τρεις μήνες να θρηνούμετρεις εργαζομένους. Μια τέτοια λογική είναι συνέχεια τουνεοφιλελεύθερου μοντέλου συσσώρευσης και ουσιαστικά τηςίδιας πολιτικής που είναι υπεύθυνη για την κρίση.

ΣΎΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΎΣΗ

Η αναδιαμόρφωση του τοπίου στην ανώτατη εκπαίδευση αποτελούσε πάνταπροτεραιότητα για την απερχόμενη κυβέρνηση, τόσο για να κάμψει τις αντιστάσειςτου πιο δυναμικού κοματιου της νεολαίας , όσο και για συμβάλλει στη διαμόρφωσηεργαζομένων φθηνών και ευέλικτων στην κατεύθυνση αύξησης της κερδοφορίας τωνεπιχειρήσεων. Η λογική τους είναι απλή : αφαιρώντας μας σιγά , σιγά κατακτήσειςκαι δικαιώματα αυξάνεται η κερδοφορία τους. Η ανάπτυξή τους κοινώς προϋποθέτειμεταξύ άλλων και την αποδιάρθρωση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων και τηςεργασιακής μας προοπτικής. Πόσο μάλλον όταν έχουμε οικονομική κρίση που υπάρχεικαι μεγαλύτερη αναγκαιότητα. Ήδη τα κυβερνητικά σχέδια αναπτύχ θηκαν κατά τηδιάρκεια του καλοκαιριού με την ψήφιση του νόμου για τα ΚΕΣ και την προσπάθειααναγνώρισης τους. Αυτό αποτελεί μια ιδιαίτερα επιθετική κίνηση από μέρους τουυπουργείου που χρήζει της άμεσης απάντησής μας , αλλά και ιδιαίτερα προκλητικήκαθώς επαναφέρει την αναθεώριση του Α16 από την πίσω πόρτα, σε νεκρό πολιτικάχρόνο, επαναπροωθώντας ουσιαστικά το σύνολο της αναδιάρθρωσης στην κουβέντα.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΠΡΌΣΦΎΓΕΣ : Ό ΑΠΌΔΙΌΠΌΜΠΑΙΌΣ ΤΡΑΓΌΣ

Το μεταναστευτικό ζήτημα ξανάρθε στην επικαιρότητα. Η κυβέρνηση θέλοντας και νατιμωρήσει τους μετανάστες που ήταν από τα στρώματα που κινητοποιήθηκαν ευρέωςκαι ιδιαίτερα δυναμικα κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη, αλλά και επιχειρώνταςνα τους καταστήσει υπεύθυνους σε ένα ιδεολογικό επίπεδο για τις συνέπειες της κρίσης (ανεργία, ανασφάλεια) όξυνε την επιθετικότητά της. Το ΠΑΣΟΚ δε διαφοροποιήθηκε ενώάσκησε κριτική μόνο στα ανεπαρκή μέτρα ενώ το ΛΑΟΣ εκμεταλλεύτηκε την όλη διάστασητου ζητήματος για να συγκροτήσει τη ρατσιστική του προπαγάνδα.

ΌΠΌΎ ΔΕΝ ΠΙΠΤΕΙ ΛΌΓΌΣ, ΠΙΠΤΕΙ ΡΑΒΔΌΣ…

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση προσπαθεί να προετοιμάσειτα πειστικότερα επιχειρήματα που διαθέτει για να καμψειτις αντιστάσεις των εργαζομένων:ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝΠΛΗΤΤΩΜΕΝΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ. Αυτήν τη λογική εξυπηρετούν τανέα μέτρα που παίρνονται, είτε στο επίπεδο ενίσχυσης της φυσικήςκαταστολής (αύρες, δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες κλπ), είτε στοεπίπεδο της ιδεολογικής. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και ηεπίθεση ενάντια στους μετανάστες που επιχειρεί να στρατεύσειμάζες γύρω από το δόγμα ησυχία, τάξη, ασφάλεια με ένανεπιθετικό τρόπο, αποτελώντας και ενός είδους κοινωνικό πείραμαπου προσπαθεί να εθίσει και να παθητικοποιήσει συνολικά τηνκοινωνία στην κρατική τρομοκρατία.

ΛΙΓΑ ΛΌΓΙΑ ΓΙΑ ΤΌ ΤΕΛΌΣ ΤΌΎ ΚΕΙΜΕΝΌΎ ΚΑΙΓΙΑ ΕΝΑ ΔΎΝΑΜΙΚΌ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Αν και οι εκλογές είναι ναρκοθετημένο πεδίο καθώς μόνοδιαθλασμένα μπορεί να εκφραστεί η κοινωνική πραγματικότητα, ωστόσο τα αποτελέσματάτους τροφοδοτούν εξελίξεις και προσφέρονται για συμπεράσματα. Παρά το πλήθος τωνκοινωνικών ζητημάτων που είναι υπαρκτά τα ΜΜΕ ασχολούνται με ζητήματα ανούσια όπωςη κουβέντα για τους όρους του ντιμπέιτ . Η κομματική μεταγγραφολογία, το αν δηλαδήθα κατέβει στις εκλογές η Τσιντικίδου, ο Ψινάκης ή η Μπαρμπα και η μη παραγωγικήσκανδαλολογία κυριαρχουν στις συζητήσεις του επίσημου πολιτικού φάσματος. Είναι σαφέςότι πρωθείται με έναν συστηματικό τρόπο η αποξένωσή μας από το πολιτικό επίπεδο. Στοέδαφος της κρίσης είναι αναγκαίο να υπάρξει ακριβώς η αντίθετη κίνηση από τη πλευράμας . Είναι αναγκαίο όχι να εγκαταλείψουμε την πολιτική, αλλά να την ξανακατακτήσουμεκαι αυτό περνά κυρίαρχα όχι από τη στήριξη στον ένα ή τον άλλο επίδοξο ηγέτη από τηδραστηριοποίηση του κάθε ένα από εμάς στη συλλογική προσπάθεια επίλυσης τωνπροβλημάτων της καθημερινότητας!!! Αυτός είναι τελικά και ο τρόπος που έχουν οι μάζεςγια να εισβάλλουν στο πολιτικό σκηνικό , να διεκδικούν τελικά και να πετυχαίνουν νίκες πουβελτιώνουν το παρόν και το μέλλον μας.Και τη νέα ακαδημαϊκη χρονιά , στα βήματα των μαζικών , συγκρουσιακών καινικηφόρων αγώνων του φοιτητικού κινήματος, με την ενιαιομετωπική λογικήτου αγώνα των δασκάλων και των εργαζομένων απέναντι στην αντιασφαλιστικήαπορρύθμιση και στα απωτυπώματα του Δεκέμβρη του 2008 που έδωσε ελπίδα σεόλους τους καταπιεζόμενους και έδειξε ότι οι εξεγέρσεις του σήμερα είναι εφικτές,

ΘΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΡΟΝ, ΕΝΑΑΞΙΟΠΡΕΠΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΠΑΡΟΝ!

Τα τελευταία χρόνια το εκπαιδευτικόσύστημα θυμίζει πειραματόζωο που οι διάφοροιυπουργοί παιδείας αποφεσίζουν να δοκιμάσουν ταμεταρρυθμιστικά τους οράματα. Οι δυναμικές εκρήξειςτου φοιτητικού κινήματος έως τώρα, με κορυφαία τηκαική εξέγερση του Δεκέμβρη και τον ειδικό ρόλοτης νεολαίας σ΄αυτήν, κατόρθωσαν να ορθώσουντείχη, να ρίξουν και να παγώσουν νομοσχέδια.Παρ’ όλα αυτά, όσο κι αν προσπάθησαν να μαςπείσουν ότι το καλοκαίρι δεν έχουμε ειδήσεις, ονεαρός Άρης Σπηλιωτόπουλος φάνηκε ορεξάτος καισκέφτηκε να αφήσει τις διακοπές και να συνεχίσειτο έργο των προκατόχων του! Έτσι, μέσα στοκαλοκαίρι, σε μια προσπάθεια αποφυγής τωναντιδράσεων και κινητοποιήσεων των φοιτητικώνσυλλόγων, αναγνωρίστηκαν τα πτυχία 33 κολλεγίων!

ΚΕΝΤΡΑ ΕΛΕΎΘΕΡΩΝ ΣΠΌΎΔΩΝ:μύθοι και πραγματικότητες

Η γνωστή κυβερνητική επιχειρηματολογία τηςκυβέρνησης σε σχέση με την εξίσωση των ΚΕΣ με ταδημόσια πανεπιστήμια κινείται στην κατεύθυνση της«αξιολόγησης» και της «ανταγωνιστικότητας». Ό,τιδηλαδή τα ΚΕΣ ιδιωτικά κολλέγια θα αναγνωρίζονταιμόνον εφόσον πληρούν τα «αναβαθμισμέναακαδημαικά κριτήρια» από τη μια ενώ από την άλληότι η αναγνώρισή τους θα αναβαθμίσει τα πτυχίατων σχολών καθώς θα αυξήσειτον ανταγωνισμό μεταξύ τους.Συχνά ακούμε ότι όποιος δενθέλει την αναγνώριση τωνιδιωτικών κολλεγίων, δεν θέλειν’ αποκτήσουν μια θέση στηναγορά εργασίας οι απόφοιτοιλυκείου που δεν κατορθώνουννα εισαχθούν σε κάποιο ΑΕΙή ΤΕΙ. Τέλος, καραμέλα σεΥπουργικά και κυβερνητικάστόματα αλλά και από πλευράςστελεχών της μέλλουσαςκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, έχει γίνει τογνωστό: είμαστε αναγκασμένοιαπό την Ευρωπαική Ένωση, μαςέχουν στο χέρι, τι να κάνουμε κιεμείς οι έρμοι (!) θα μας βάλουνπρόστιμο και άλλα επιχειρήματααλά Πόντιος Πιλάτος.Η πραγματικότητα είναι ότιτα ΚΕΣ αποτελούν ιδρύματα πουπαρέχουν τίτλους σπουδών πουκαλύπτουν εξαιρετικά ειδικευμένακαι κατακερματισμένα γνωστικάαντικείμενα. Η εξίσωσητων τίτλων αυτών με τα πτυχία των δημόσιωνπανεπιστημίων (θα ανταγωνίζονται δηλαδή τα πτυχίατων ΑΕΙ ατην αγορά εργασίας), δημιουργώνταςένα τεράστιο δυναμικό αποφοίτων, όχι μόνο δεναναβαθμίζει τα πτυχία, αντίθετα τα απαξιώνει καιτα υποβαθμίζει συνολικά. Η αναγνώριση των ΚΕΣθα πιέζει στη διάσπαση και θέσπιση ειδικεύσεωνστο ενιαίο πτυχίο των δημόσιων σχολών.Τελικά στόχος είναι η δημιουργίαενός μεγάλου δυναμικού αποφοίτων που θαπροσωποποιούν τον εργαζόμενο που οραματίζονταιγια όλους μας. Ευέλικτο και κινητικό, παραγωγικό καιαποδοτικό ταυτόχρονα, αναλώσιμο, που θα τρέχεισε μια αέναη άγρα προσόντων και επιπλέον πτυχίωνέτσι ώστε να ξεφύγει από την εργασιακή ανασφάλειακαι το φαύλο κύκλο ειδίκευση-ανεργία-επανειδίκευση,με τη διαρκή απειλή της αυξανόμενης ανεργίας.Είναι γεγονός ότι οι απόφοιτοι των ΚΕΣβιώνουν απαράδεκτες σχέσεις εργασίας, μαύρηκαι ανασφάλιστη εργασία και αβεβαιότητα.Στην πραγματικότητα όμως η αναγνώριση τωνΚΕΣ δεν θα επιφέρει βελτίωση της δικής τουςπροοπτικής, αλλά απαξίωση του εργασιακούμέλλοντος συνολικά της νεολαίας. Γι’ αυτό απαιτείταιενιαίος κοινός νεολαιίστικος αγώνας, ενάντιατις διασπάσεις που επιχειρούν να χαράξουν.Παράλληλα τα ΚΕΣ εποταλούν ιδρύματαπλήρως αναδιαρθθρωμένα, ένας τρόπος να δεικανείς πως θα ήταν οι σχολές αν εφαρμοζόταν ονόμος-πλαίσιο! Έχουν πολύ εντατικούς ρυθμούςσπουδών και ασφυκτικές συνθήκες, δεν έχουνΆσυλο, δεν υπάρχει συνδικαλισμός και πολιτικήδραστηριότητα, άρα ούτε και δυνατότηταδιεκδικήσεων. Η αναγνώριση, τέλος των ΚΕΣ,ιδιωτικών ιδρυμάτων με ελάχιστες δωρεάν φοιτητικέςπαροχές συνιστά και ένα μεγάλο πλήγμα στοαγαθό της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης,κεκτημένο μεγάλ και πολύχρονων λαικών γώνων.Το επιχείρημα σε σχέση EE με την αναγκαστική

ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιo της οδηγίας 36/05, αληθές ως προς το σημείο του για τιςστρατηγικές στοχέυσεις της στην εκπαίδευση, παράλληλα αποτελεί μια πρoσπάθεια να’’νίψουν τας χείρας τους’’ από το πολιτικό κόστος που οι αγώνες της νεολαίας τους επιφέρουν.Η αναγνώριση 33 κολλεγίων μες στο καλοκαίρι αποτελεί τεράστια πρόκληση γιατο φοιτητικό κίνημα. Βέβαια και αυτή η κίνηση εφαρμογής της ρύθμισης δεν μπορείπαρά να γίνεται με αντιφάσεις, γραγμούς και εμπόδια, τα εμπόδια μπο θέτει η φοιτητικήνεολαία και η εκπαιδευτική κοινότητα συνολικά με τους αγώνες της. Χαρακτηρισττικήη παραίτηση των καθηγητών-μελών της επιτροπής αξιολογησης των κολλεγίων.

ΠΡΌΤΎΠΌΣ ΚΑΝΌΝΙΣΜΌΣ

Ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός, αποτελεί μία από τις πιο σκληρές νομοθετικέςρυθμίσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Περιλαμβάνει όλες τις…τρομακτικές ρυθμίσειςτου νέου νόμου-πλαίσιο, διαγραφές φοιτητών, αλυσίδες μαθημάτων, όριο 3 εβδομάδωνεξεταστικής, άρση του Ασύλου, την περίφημη λίστα συγγραμμάτων (ήδη μας δυσκόλεψε τηζωή) αλλά περιλαμβάνει και άλλες ρυθμίσεις που επαναφέρουν το ελληνικό πανεπιστήμιο σεάλλες, σκοτεινές εποχές (πειθαρχικά συμβούλια και ποινές για τους «ταραξίες» φοιτητές!).Οι πρότυποι κανονισμοί που καταρτίστηκαν στην ΑΣΟΕΕ και στο ΠανεπιστήμιοΚρήτητς την περασμένοι άνοιξη δείχνουν ανάγλυφα τις επικίνδυνες ατραπούςπου αυτή η ρύθμιση διανοίγει: ο φοιτητής που αντιγράφει τιμωρείται με ποινήαπαγόρευσης συμμετοχής σε 2 τουλάχιστον εξεταστικές έως και πλήρουςδιαγραφής από τη σχολή!!1 (ευτυχώς που η θανατική ποινή έχει καταργηθεί…) ο πρότυπος κανονισμός αλλά και ο νόμος-πλαίσιο συνολικά επιχειρούννα εντείνουν τουε ρυμούς σπουδών στα πανεπιστήμια σε ασφυκτικά πλαίσια, να καταστείλουν και να πειθαρχήσουν τη φοιτητική νεολαία, να διαλύσουντη συλλογική διεκδίκηση και τον ίδιο το ρόλο των σχολών ως πεδίων ανάπτυξης μεγάλων αγώνων. Τελικά να διαμορφώσουν ένα μοντέλο εργαζόμενου,που προετοιμασμενος από το σχολείο και το πανεπιστήμιο θα είναι πειθαρχημένος και δεν θα διεκδικεί τα συμφέροντά του. Ο πρότυπος κανονισμός χτυπάτην πόρτα και της νομικής, αφού το τμήμα δεν δέχεται φοιτητές στα μεταπτυχιακά έως ότου εκβιαστικά καταρτιστεί εσωτερικός κανονισμός στη σχολή!

ΌΣΑ ΞΑΝΑΓΕΝΙΌΎΝΤΑΙ ΑΠΌ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΤΌΎΣ!

Σαφής η προσπάθειες επιπλέον προώθησης ενός χρόνια τώρα καταδικασμένου και ανενεργού μέτρου, του νομοσχεδίου για τη Αξιολόγηση. Η αξιολογηση επιχειρείμέσα από αξιολογητικούς μηχανισμούς να εμπεδώσει στα ιδύματα την αναδιάρθρωση στο σύνολό της, εντατικοποιώντας τους ρυθμούς σπουδών , αναμορφώνοντας ταπρογράμματα σπουδών, διασπώντας τα πτυχία. Τελικά κατατάσσει τις σχολές και τα πτυχία σε “καλά “ και «κακά»με κριτήριο την εφαρμογή ή μη των εκτρωμάτων του υπουργείου παιδείας, πλήττοντας και καατακερματίζονταςτην επαγγελματική προοπτική των εργαζόμενων και παράλληλα εκβιάζοντας της εφαρμογή τηςαναδιάρθρωσης και η ίδιας της αξιολόγησης στις σχολές με τη διακοπή της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων.Παράλληλα μες στο καλοκαίρι επαναφέρθηκε, και εν μέρει αποσύρθηκε μετά απόαντιδράσεις, το νομοσαέδιο για την Ανωτατοποίηση των ΤΕΙ, που εξισώνει δηλαδήτα πτυχία ΑΕΙ-ΤΕΙ διαμορφώνοντας ένα καθεστώς μειωμένων επαγγελματικών καιεργασιακών δικαιωμάτων συνολικά για τη νεολαίας (εξίσωση δηλαδή προς τα κάτω).Το νομοσχέδιο αυτό περιλαμβάνει και τη ρύθμιση –που δεν αποσύρθηκε- που θεσπίζει ότιεάν οι σύγκλητοι συνεδριάζουν και δεν μπορούν να αποφασίζουν για ένα ζήτημα θα αποφασίζειτο πρυτανικό συμβούλιο, το πιο κλειστό από τη φοιτητική έκφραση όργανο (οι σύγκλητοιαποτελούν ένα όργανο διοίκησης με, έστω και στρεβλή, συμμετοχή των φοιτητών και τωνφοιτητικών συλλόγων και πολλές φορές οι σύλλογοι με δυναμικές παρεμβάσεις έχουν αποτρέψειτη λήψη αποφάσεων από συγκλητους που επιχειρούν να εφαρμόσουν την αναδιάρθρωση).

Όλα αυτά μας θέτουν εμπρός των καθηκόντων μας…το χτύπημα της καθημερινότητας,των συμφερόντων μας και της εργασιακής μας προοπτικής, η προσπάθεια να μας πειθαρχήσουν, θα συνεχίσουν να παίρνουν την απάντησητου νικηφόρου φοιτητικού κινήματος!

της τελευταίας στιγμής...

Κ α μ μ έ ν η γ ή σ τ η ν κ υ ρ ι ο λ ε ξ ί α π α ρ έ λ α β ε ο Γ ι ω ρ γ ά κ η ς ( π λ έ ο ν, Γ ι ώ ρ γ ο ς ! ). α π ή υ δ η σ ε π ο υ δ ε ν ε π έ μ ε ι ν ε ο ύ τ ε έ ν α π ρ ά σ ι ν ο μ ο ν ο π ά τ ι, γ ι α τ α π ρ ω ι ν ά τ ο υ ξ ε π ι ά σ μ α τ α μ ε τ ο π ο δ ή λ α τ ο β ρ ε α δ ε ρ φ έ ! α π ο σ ι ω π ά ό μ ω ς, ό π ω ς κ α ι η Ν Δ ό τ ι τ α π ύ ρ ι ν α ε κ λ ή μ α τ α α π ο τ ε λ ο ύ ν μ ι α π ρ ο σ π ά θ ε ι α χ ρ ό ν ι α τ ώ ρ α α π ο τ έ φ ρ ω σ η ς κ α ι μ ε τ α τ ρ ο π ή ς σ ε κ έ ρ δ ο ς τ ω ν δ α σ ι κ ω ν ε κ τ ά σ ε ω ν...

ο κ α λ ο κ α ί ρ ι ο Κ ώ σ τ α ς Κ α ρ α μ α ν λ ή ς δ ή λ ω ν ε χ α ρ α κ τ η ρ ι σ τ ι κ ά “ Ε Χ Ω Κ Ο Υ Ρ ΑΣ Τ Ε Ι ! ” . π α ρ ά λ λ η λ α μ έ σ α σ τ ο κ α λ ο κ α ί ρ ι η κ υ β έ ρ ν η σ η τ η ς Ν Δ έ κ α ψ ε ό λ ο τ ο λ ε κ α ν ο π έ δ ι ο , χ ε ι ρ ο τ έ ρ ε υ σ ε τ ι ς ε ρ γ α σ ι α κ έ ς σ χ έ σ ε ι ς , ψ ή φ ι σ ε ν ό μ ο υ ς π ο υ ε ξ ο π λ ί ζ ο υ ν τ η ν α σ τ υ ν ο μ ί α μ ε π λ α σ τ ι κ έ ς σ φ α ί ρ ε ς κ α ι χ ε ι ρ ο β ο μ β ί δ ε ς κ α ι ε π ι τ ρ έ π ο υ ν τ η ν κ α τ α γ ρ α φ ή τ ο υ D N A, α ν α γ ν ώ ρ ι σ ε 3 3 Κ Ε Σ . Ε ύ λ ο γ α κ ι ε μ ε ί ς α ν α ρ ω τ ι ώ μ α σ τ ε ... Δη λ α δ ή , α ν ο Κ α ρ α μ α ν λ ή ς ή τ α ν ξ ε κ ο ύ ρ α σ τ ο ς , τ ί θ α έ κ α ν ε ; ; ;

η άνοδος του ΛΑΟΣ αποτελεί μια πολύ ανησυχητική εξέλιξη στο πολιτικόσκηνικό, μετατοπίζει σε συντηρητική κατεύθυνση τοη πολιτική συζήτηση,υποδαυλίζει τις εντεινόμενες επιθέσεις στους μετανάστες,την κρατικήκαταστολή (χαρακτηριστικά όραμα του Καραντζαφέρη είναι το...κάθε χωριόκαι αστυνομικό τμήμα) . το ΛΑΟΣ μάλιστα δε διστάζει να έχει υποψηφίους τοναργηγό της ΕΥΠ και παραλίγο το Χρυσαυγίτη παρακρατικό Ζαφειτόπουλο! υπ’αυτή τη σκοπιά δεν μπορεί να γίνει ανεκτή και η φοιτητικη παράταξη της ΦΟΣ στιςσχολές, που πολλές φορές έχει εμποδιστεί η συμμετοχή της από το σύλλογό μας.είναι καθήκον μας να υπερασπιστούμε τα δημοκρατικά κεκτημένα αιματηρώναγώνων. Ακριβώς γι’ αυτό και έχει θεσπιστεί η απαγόρευση συμμετοχήςφασιστικών και ακροδεξιών ομάδων στις σχολές. στη νομική μάλιστα μέλοςτης ΦΟΣ είναι παρακρατικό στοιχείο που συμμετείχε σε επίθεση χρυσαυγιτώνκαι ακροδεξιών σε διαδηλωτές. ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ!