Tybalt: Ito ba’y isang Montague?

Bakit nandito
ang aliping ito? Upang kutyain ang ating
Sintahang Romeo at Juliet Hango kasiyahan? Sa ngalan ng dangal ng aking
sa Romeo at Juliet na Isinalin ni angkan, ang patayin siya’y hindi kasalanan.
Gregorio C. Borlaza
Capulet: Bakit pamangkin ko, ano ang
Unang Tagpo
ipinagpuputok mo?
(Sa pag-iisa ni Romeo.
Tybalt: Tiyo, ito ay ating kaaway na
Kinakausap ang sarili)
isang Montague; Isang buhong na
Romeo: Bata pa ba ang araw? dahil sa galit naparito, Upang libakin
Mahaba ang oras. Wala ang aking ang kasayahang ito.
minamahal. O, pag-ibig na masakit!
Capulet:Siya ba ang batang si
Ipakita sa akin ang tunay na ganda. Sa
Romeo?
paglimot, hindi mo ako matuturuang
makalimot. Tybalt: Siya nga, si Romeong buhong.
(Sa pag-iisa ni Juliet. Capulet: Masiyahan ka, pinsan,
Kinakausap ang sarili.) pabayaan siya. Parang tunay na
maginoo ang kanyang mga kilos. Kahit
Juliet: Pag-aasawa'y hindi ko
gaano pa karaming yaman, hindi ko
pinapangarap. Bata pa ako, sabi ni ina,
siya sisiraan sa aking
ngunit ang iba'y nagiging ina na sa
[Link] tiyaga, huwag mo
ganitong edad. Sino si Paris? Isang
siyang pansinin.
ginoong guwapo? Maiibig ko ba siya?
Sa piging mamaya, makikita ko siya. Tybalt: Pag panauhin ay isang buhong
Sana'y makita ko ang kasiyahang ay angkop iyan. Hindi ko siya
itinatago ng kanyang anyo. mapagtitiyagaan.
Ikalawang Tagpo Capulet: Pagtitiyagaan siya. Bakit, iho
(Nagsimula na ang kasiyahan Ganiyan ang sabi ko. Alis ka diyan!
sa bulwagan. Naroon din si
Juliet na nakikipagsayawan. Ako ba ang panginoon dito o ikaw?
Darating si Romeo at makikita Alis ka diyan! Nais mong sumikat, nais
niya si Juliet sa hanay ng mga mo na ikaw ang masunod!
babaeng sumasayaw.)
Tybalt: 'Pag ang pasensiya'y pinilit
Romeo: Liwanag ng tanglaw, siya’y kong pumigil sa galit na pag-ayaw,
nakabitin sa gabi, parang hikaw ng Nanginginig sa tagisan ang lahat kong
isang babaing Ethiopia. Ang ganda mga laman.
niya’y kay mahalaga, tulad ng puting
kalapati sa piling ng mga uwak. Ako ay aalis; subalit ang ganitong
Matapos ang sayaw, titingnan ko siya; panghihimasok
mabibindita ang aking kamay pag
Na ngayo'y waring matamis ay
nahipo siya. Puso ko’y may minahal na
magiging mapait na lubos.
—ang tunay na ganda’y ngayon ko
lang nakita. (Makikita ni Tybalt si (Lalabas si Tybalt. Magtatagpo
Romeo. Sisitahin niya ito.) ang paningin nina Romeo at Juliet)
Romeo: Kung lapastangan ng kamay Ito na ang ikinatatakot ko, lalo akong
kong hindi marapat, Ang iyong hindi mapalagay.
dambanang banal, ang parusang
Ikatlong Tagpo
ilalapat; Ang mga labi kong dalawa'y
namumulang mamamakay Ay Juliet:O Romeo, Romeo!
handang hagurin ng halik ang
ginaspang ng aking kamay. Itanggi ang iyong ama't ang pangala'y
itakwil mo! O kung hindi, isumpa mong
Juliet: Mabait na mamamakay, ikaw ako'y iniibig, At hindi na ako magiging
ay nagkakasala Capulet
Sa kamay mong mabuting kilos ang Romeo:Maghintay pa kaya ako, o
nakikita; ngayon din ay tumugon?
Mga santo'y may kamay na hinihipo Juliet: Ang pangalan mo lang ang
ng may-pakay; At ang pagdadaop- kaaway ko. Ano ang Montague? Wala
palad ay parang halikang banal. itong kinalaman sa katawan. Magpalit
ka na ng pangalan! Ang rosas, kahit
Romeo: Kung gayon, santa ko,
anong tawag, ay mananatiling
bayaang gawin ng labi ang gawain na [Link]: Susundin ko ang
pangkamay! Sila ay dumadalangin wika mong binitiwan. Tawagin mo
upang ang paniniwala ay hindi akong mahal at pamuli kong
mamatay. bibinyagan; Buhat ngayon hindi na ako
magiging Romeo.
(Hahalikan ni Romeo si Juliet.)
Juliet: Sino ka bang nagkukubli sa
Juliet: Kung gayon ay nasa aking labi
gabing madilim, Na nakatuklas sa
ang salang sa iyo ay nakuha.
aking lihim?
Romeo: Salang buhat sa labi ko?
Romeo: Sa pangalan, Hindi ko
O salang malambing na iyong malaman kung paano ipakikilala
binanggit, Ang sala ko ay muling ibalik yaring katauhan.

(Hahalikan niyang muli si Juliet.) Ang ngalan ko, santang mahal, ay

kinasusuyaan ko
Juliet: Parang pinag-aralan mo ang
paghalik. Pagka't yao'y isang kaaway mo.

Nars: Senyorita, nais kang makausap Kung nasusulat 'yon ay pupunitin ko.
ng iyong ina.
Juliet: Hindi ko pa nalalanghap,
Romeo:Sino ang kaniyang Ina? sandaang kataga, Ng sinabi ng dilang
yan,ngunit alam ko na yata. Hindi ka
Nars: Aba, binata. Ang nanay niya ay ba si Romeo, at isang Montague?
ginang nitong tahanan.
Romeo: Hindi ang kahit alin, o
Romeo: Siya ba'y Capulet? santang butihin, kung kamumuhian
O kay samang kapalaran! mo rin.

Ang buhay ko'y utang ng aking

kaaway.
Juliet: Paano ka naparito? Saan ka galing? Juliet: liwanan mo ba akong ganitong
Mataas ang pader na ito, mahirap akyatin. di nasisiyahan?
Kung may makita sa’yo rito, tiyak na
Anong kasiyahan ang maaari mong
kapahamakan ang dulot.
ngayon ay makamtan?
Romeo: Nilundag ko ang pader sa Romeo: Magpalitan tayo ng tapat ng
pakpak ng pagmamahal; ang pag-ibig sumpa ng pag-ibig. Ibinigay ko na sa
ay di mapipigilan ng kahit anong iyo ang akin bago mo hiningi.
hadlang. Ang pag-ibig ay gumagawa
ng lahat, kaya’t hindi hadlang ang Babawiin mo ba? Anong dahilan sa
iyong mga pinsan sa akin. iyo'y muling ibigay?

Juliet: 'Pag nakita nila ay papatayin Juliet:Tatapatin kita, upang sa iyoy

ka. muling ibigay. Ang kagandahang-loob
ko ay kasing lawak ng dagat, Pag-ibig
Romeo: Tamisan mo lang ang titig, koy kasinlalim; habang binibigyan kita
Lalong marami ang natitira, kapwa sila
Ay ligtas na ako sa kanilang
walang hanggan. Maging tapat ka
pagkagalit.
Montague kong matamis Maghintay
Juliet: Mawala na buong mundo, ka, ako ay muling babalik.
huwag ka na lamang makita rito.
Romeo: O, gabing lubhang pinagpala,
Romeo: Nariyan ang talukbong ng ako'y nangangamba pagkat ngayong
gabing tatakip sa akin, gabi'y baka ito ay pangarap lamang,
Masyadong mapanlito upang maging
Hindi baleng matagpuan nila ako, iyo
katotohanan.
lamang mamahalin.
Juliet: Tatlong salita, mahal kong
Juliet: Sinong nagturo sa iyo ng lugar
Romeo, paalam nang tunay. Kung
na ito?
tunay ang hangarin mo, ipaalam mo
Romeo: Ang pag-ibig na nagturo sa sa akin bukas. Sa pamamagitan ng
aking magmatyag, Binigyan ako ng susuguin ko, sabihan mo ako kung
payo't binigyan siya ng pangmalas. kailan mo nais ang kasal. Lahat ng
kayamanan ko'y ihahain ko sa iyo; sa
Juliet: O mabait na Romeo, kung buong mundo, ikaw ang susundin ko.
umiibig ka, dapat ay tapat ka. Kung
akala mo'y madali akong mahuli, labis Juliet: Subali't kung hindi wagas ang
akong mapagmahal. Manampalataya iyong hangarin, Hinihiling ko sa iyo-
ka, ginoo, magiging tapat ako kaysa sa
Na ihinto ang iyong pagsuyo't sa
mga mukhang tuso.
lungkot ako'y iwanan Bukas ako'y
Romeo: Binibini, ako'y nanunumpa sa magpapasugo sa iyo.
ngalan ng buwan na nagpuputong ng
Romeo: Mabuhay nawa ang kaluluwa
pilak. Huwag kang manumpa sa
ko
buwan, na palaging nagbabago. Baka
ang pag-ibig mo'y maging Juliet: Adios, adios matamis na
kasinsalawahan, parang kidlat na lungkot ng paghihiwalay Di ako titigil
biglang nawawala. Paalam na, mahal! ng kapapaalam hanggang
kinabukasan.
 Ikaapat na Tagpo puso, ang yaman ay higit pa sa
anumang ari-arian.
Padre: Pagpalain ng langit itong banal
na gagawin Padre: Madali nating tatapusin na,
upang pagkatapos ang pagsisisi'y Pagkat di kayo nararapat bayaang
huwag nating kamtin. nag-iisa
Romeo: Amen, amen. Anuman ang Ikalimang Tagpo
lungkot na darating, hindi ito
Benvolio: Ang salpukan ng pag-ibig at
mahahadlangan ng kagalakang aking
galit ay nagbunsod ng trahedya. Si
matatamo sa sandaling siya'y
Tybalt, sa kanyang poot, ay naging
masilayan. Kung kamatayan ang dulot
sanhi ng pagkamatay ni Mercutio, na
ng pag-ibig, tanggapin ko na; ang
nagpasiklab kay Romeo. Sa halip na
kasiyahan ko'y siya na maging akin.
lumaban, hiniling ni Romeo ang
Padre: Ang marahas na ligaya'y may kapayapaan, ngunit ang kanyang
hangganan, tulad ng apoy at pagmamahal ay hindi nakatakas sa
pulburang nagwawakas. Naghahalikan galit ni Tybalt. Sa isang iglap, ang pag-
ay nauubos; ang tamis ng pulot ay ibig ay naging sanhi ng masaklap na
nakakasawa. Kaya't magtimpi sa pag- pagkamatay, at ang mga pagkakataon
ibig, sa mahabang pagsinta; ang ng buhay ay nagbago sa isang
mabilis at mabagal ay darating sa trahedya na dulot ng hidwaan.
tamang panahon.
Prinsepe: At dahil sa kasalanang iyan.
Juliet: Magandang gabi po sa
Siya'y aking ipatatapong biglaan.
mabunying kumpesor ko.
Palayasin agad si Romeo,
Padre: Para sa aming dalawa, si
Romeo ang pasasalamat sa iyo. Katapusan niyang araw pag nahuli
rito.
Gayon din ako sa kaniya;
lligpit ang bangkay at ang utos ko ay
O, ang pasasalamat niya ay magiging
sundin Ang awa'y nakamamatay sa
kalabisan.
paglingap sa salarin.
Romeo: A, Juliet, kung ang
kaligayahan mo
kagaya ng aki'y iipunin at ang
kakayahang iyong angkin. Ang
maglalarawan doon, patamisin ng
iyong hininga Ikaanim na Tagpo

Juliet: Ang tunay na yaman ay nasa Juliet: Huwebes ng umaga!

pag-ibig, hindi sa materyal na bagay. Ako’y namamangha sa pagmamadali,
Ang pagmamapuri sa laman ay walang
halaga; ang pagmamahal na tapat ay Ako’y pakakasal sa isang taong di pa
higit pa sa kayamanan, at kahit man nanliligaw. Hay, ama at ina ko,
kalahati nito'y di kayang sukatin. Sa isang salita ko sana’y dinggin. Di ako
nagmamalaki ngunit nagpapasalamat
Di maipagmamalaki ang kinapopootan maninigas,
ng lahat, O, matamis kong ina, h’wag Magsisilbing patay sa loob ng
akong talikuran! apatnapu't dalawang oras.
O kung hindi ay ihanda ang aking Ikawalong Tagpo
kamang pangkasal Sa madilim na
Nars: Binibini! Ano ba, binibini!
libingan kay Tybalt na hinihigan. Ako’y
tutungo kay Padre Laurence na silid, Juliet! Ano't nakabihis, magara ang
Upang ikumpisal ang kay Tatay na damit, at nahiga uli? Kailangang
ikinagalit. gisingin ka. Binibini! Ano ba, binibini!
Juliet! Naku, naku, naku.
Ikapitong Tagpo Tulong, tulong ang binibini ko'y patay
Padre: Ah, Juliet, batid ko na ang O kay sawi, bakit pa ba ako isinilang
iyong hinagpis; Ako'y nababahalang
labis na abot nitong pag-iisip. Narinig Kumuha ng alak, madali! Aking ginoo!
kong kailangan at hindi mapipigilang Aking ginang!

Sa Huwebes na darating ang Konde ay Araw na kasumpa-sumpa, malungkot,

iyong pakasalan. hamak, nakamumuhi!

Juliet: Huwag sabihin, padre, na

narinig mo ito, Ikasiyam na Tagpo
Kung hindi, paano mo maiiwasan ang
sakit na dulot? (Romeo at Baltazar Dumating si
Kung walang lunas, sabihing tama ang Baltazar mula sa Verona dala ang
aking hangarin, masamang balita para kay Romeo.)
Sa lansetang ito, gagawin ko ang
Romeo: Balitang buhat sa Veronal
dapat,
Baltazar, anong iyong masasabi? Wala
Huwag mag-atubiling tumulong, nais
ka bang dalang sulat na buhat sa
kong matapos.
Padre? Kumusta ang aking ginang?
Padre: Umuwi ka na, at pumayag sa Mabuti ba ang aking ama? Ang muli
kasal kay Paris. kong itatanong, kumusta ba ang aking
Miyerkules bukas. Sa gabi, mag-isa Juliet? Walang magiging masama kung
kang mahiga; mabuti ang kalagayan niya
Kunin ang garapang ito at inumin ang
Baltazar: Kung gayo'y mabuti, siya'y
alak.
walang magiging masama.
Magdaramdam ka ng antok, titigil ang
tibok ng puso, Ang kaniyang bangkay sa libinga'y
Walang init o hininga sa iyong namamayapa, At ang kaniyang
katawan; kaluluwa'y kasama ng mga anghel.
Ang iyong mga labi at pisngi’y Nakita ko siyang inilibing sa tumba ni
kukupas, Capel.
Parang kamatayang nagsasara ng
iyong buhay. Romeo: Gayon ba? Kung gayon ay
Lahat ng malambot sa iyo’y humarang na ang mga bituin!
Aalis ako ngayon din! Wala bang sulat Pinakuan ang pintuan at di kami
ang Padreng sa iyo'y padala? pinalabas
Baltazar: Wala po, mabuti kong Kaya't ang bilis ng pagtungo ko sa
panginoon. Mantua ay napigil agad.
Romeo: Ano ang dapat kong gawin? Sino ang nagdala ng sulat ko kay
Romeo?
May naalala akong isang butikaryo,
Juan: Wala akong mapagdala - narito
Na sa dakong ito nakatira, napansin
nang muli
ko.
Romeo: Malungkot na kapalaran! Ang
(Sa may Butikaryo)
sulat ay hindi biro
Butikaryo: Sinong tumatawag nang
kundi mayrong nilalamang
kaylakas?
mahalagang bagay
Romeo: Nakikita kong ikaw ay
Ikalabing-isang Tagpo
mahirap.
Heto ang apatnapung ducado. Romeo: O mahal ko! O asawa ko! Ang
kamatayang humigop ng iyong hininga, Dito
Bigyan ako agad ng isang lagok na ako'y titigil sa iyong piling, Kasama ng mga
lasong kakalat Upang mamatay ang uod na iyong utusan. Dito ko gaganapin ang
iinom na sa buhay ay nagsawa na. pamamahing walang hanggan— Mga mata;
Butikaryo: Mayroon nga akong lason; katapusang yakap, Mga kamay; tayo na't
tatakan
ngunit parusa ng batas ng Mantua'y Mga labi ng makatarungang halik, Sa
kamatayan sa magbili na pangahas. pintuan ng hininga, Kasunduan namin ni
Romeo: Ang mundo't ang batas ay kamatayang walang hanggan! Halika na,
hindi mo kaibigan; aking tagaakay, mapait at hindi mainam.

Walang batas sa mundong sa iyo ay (linumin ang lason.)

magpapayaman;
O tapat na butikaryo! Mabisa ang
Huwag mamalagi sa hirap, labagin ang
lason. Matapos ang isang halik,
batas, kunin mo iyan.
mamamatay ako.
Butikaryo: Ilahok mo ito sa kahit na
(Pagkalipas ng itinakdang oras ay
anong tunaw at saka inumin. At kung
muling nagising mula sa hiram na
ang lakas mo'y katimbang
kamatayang sinapit ni Juliet.)
Ng sa dalawampung katao, ay bigla
Juliet: Ano ito? Lason! Ito ang sanhi
kang mamamatay.
ng kanyang pagkamatay.
Ikasampung Tagpo O, inubos niya, walang nalabi para
makatulong sa akin?
Juan: Banal na padreng Pransiskano, Hahagkan ko ang iyong labi, baka may
kapatid ko! Samantalang humahanap natirang lason,
ng kasama, Upang ang gamot na halik ay muling
magbigay-buhay.
Oh, mabuting balaraw! Ang puso ko
ang bayaan mo; tumimo ka riya't
bayaang ako'y mamatay
(Sasaksakin ni Juliet ang kaniyang
sarili.)
Babae: Kapayapaang mahilom ang
dulot nitong umaga
Ang araw ng kalungkuta'y hindi
ngayon pakikita
Lumakad na kayo't pag-uusapan pa
ang malungkot na naganap Ang iba'y
patatawarin at sa iba'y parusa ay
ilalapat;
Sapagkat wala pang makakasinlungkot
Ang naging buhay ni Juliet at ni Romeo
na kaniyang irog.