Embed Doc
Copy Link
Readcast
Collections

CommentGo Back

Download

NASYONALISMO SA EDUKASYON ANG TANGING SOLUSYON

Higit na dapat patatagin ang paggamit ng Filipino bilang midyum ng pagtuturosa edukasyon. Sa kabila ng pagtutol ng ibang sektor, ito lamang ang tanging paraanupang ang edukasyon ay maging instrumento sa paghubog sa mga kabataangmagtataguyod ng kapakanan ng bansa. Kailangan din tiyakin ng gobyerno angedukasyon para sa lahat na pumapanday sa pagpapatatag ng ating kultura . Ang

English

bilang pansamantalang unibersal na wika ay dapat pa ring pag-aralansubalit hindi siyang dapat na maging sentro ng edukasyon. Ang agham at matematikaay kailangan ding higit na pagtuunan ng pansin upang buhayin ang pambansangindustriya. Dapat ding bigyan ng magandang insentibo ang mga guro sa halip naang mga militar. Lahat ng mga makadayuhang patakaran sa edukasyon ay kailangangwasakin at buuin ang isang programa ng edukasyong nakasentro sa pagpapaunladng kabuhayang hindi nakabatay sa dayong kapital. Maaring ang lahat nang ito aypanaginip at imposible para sa mga di naniniwala ngunit ang kaunahang kabiguan ayang hindi pagtatangka.

Edukasyon

Sukatin ang gawain

Ang edukasyon ay ang pangunahing problema ng sangkatauhan. Kung mabigyan natin ngwastong anyo ng edukasyon at pagtuturo ang kahit isang henerasyon, matitiyak natin na anglahat na mga darating na henerasyon ay mapalaking maayos at mamuhay sa sukdulan. Ito aydahil sa ang bawa't henerasyon na makatanggap ng wastong paraan ng edukasyon ay maaariat magkaroon ng sapat na kakayahang palakihin ang susunod na henerasyon.Sa kabilang dako, ang kabiguan sa pagpapalaki sa gayong henerasyon sa kahit isang lipunan,at pagmasdan ang bawa't susunod na henerasyon na mas mababa kumpara sa kanyangsinusundan, nagbigay testigo sa katotohanang ang sangkatauhan ay hindi kamakailan mannagkaroon ng wastong pamaraan ng edukasyon.

Pamaraan ng Edukasyon

Ang wastong pamaraan ng edukasyon ay kailangang nakabase sa pang-unawa:1. Ang wagas na kalikasan ng sangkatauhan, lipunan, at tao (ang orihinal na anyo;2. Ang karaniwang layunin ng sangkatauhan, lipunan, at bawa't tao (ang kahuli-hulihang anyo);3. Ang mga pamaraang magdala ng bawa't tao, lipunan at sangkatauhan sa layuning ito.1. Hindi buo ang pagkakilala natin sa ating tunay na kalikasan. Ang karanasan sa buhay aynagpahintulot sa ating magpasya na ang mga tao ay makasarili at sakim, na ang lahat ng bagayna ating ginawa ay para lamang sa kasiyahan ng ating mga pangangailangan.2. Ang layunin ng ating buhay, o ang guhit ng ating kapalaran, ay hindi natin alam. Nagkulangtayo ng kaalaman sa kahuli-hulihang anyo ng pag-iiral, ang layunin na siyang atingpinagsikapan, at organisasyong nasa pinakamabuting kalagayan ng lipunan at ng mundo.Maaari lang nating ipalagay na hawak ng kalikasan ang gayong impormasyon hinggil sa atingdarating na mga anyo, na naglalaman ng kaalaman tungkol sa layunin ng pag-iiral ng bawa'ttao, lipunan at sangkatauhan.

3. Ang paraan upang maabot ang layuning ito ay di maaaring maisakatuparan hanggang samakita natin ang tungkol dito: "Ano ang layunin ng ating pag-iiral?" Ang alamin ang ating wagasorihinal na kalikasan at ang kahuli-hulihang anyo kung alin, ayon sa plano ng paglikha, angkailangang maabot, ang magbigay sa atin ng pang-unawa ano ang mga katangian na atingkailangan para maisakatuparan ang mga pagbabagong ito. Ito din ang magpasya ng anyo ngpundasyon ng edukasyon na dapat nating kunin.

Ang dahilan ng mga pagkabigo sa edukasyon

Ating maintindihan mula sa nabanggit na hanggang sa darating tayo sa kamalayan ngpangangailangang linawin ang layunin ng paglikha, at saka pagpasyahan ang paraan paramaabot ang layunin, lahat ng ating mga pagsusumikap para likhain ang wastong paraan ngedukasyon ay di magtatagumpay. Ang pagkamakasarili ng tao ang magiging sanhi sakabiguang ito kung patuloy ang pagtubo nito mula sa isang henerasyon hanggang sa susunod,at para sa kapakanan ng kanyang pribadong makasariling katuparan, lalamunin ng makasarilingugali ng tao ang lahat.

Kalutasan sa problema ng edukasyon

Kailangang imbestigahan ng malawakan ang kalikasan ng tao para ang malawak na mgasamahan ng lipunan ay magiging kumbinsido na tayo, sa totoo, ay mga makasariling mganilalang. Kahit na gayon ang kalikasan ng ating mundo, ang mga tao, salungat sa natira sakalikasan, ay hindi pinagkalooban ng panloob na pag-uugaling programa, at sa gayon tayo aynangangailangan nito. Ang mga hayop ay hindi nangangailangan para sa kanilang mga anak nasumailalim sa gayong edukasyon, dahil ang kanilang mga pag-uugaling kilos na likas aynaitalaga sa loob ng kanilang kalikasan. Ito ay sapat para sa kanila para kumilos ng maayos sakanilang buong buhay. Sa lahat ng mga buhay na mga nilalang, ang mga tao lamang angkulang sa programa ng kalikasan para sa wastong pag-uugali; ang mga tao lamang ang maykalayaang pumili ng kanilang mga gawain. Ang bawa't tao na nagkulang sa kamalayang ito aynamuhay sa partikular na pananaw sa buhay, kasama ang sariling-gawang mga layunin atsariling-gawang katangiang mga gawain. Ang ganoong tao ay pumili at lumikha ng kanyangsariling sistema ng edukasyon, at ang lahat na sistemang iyon ay makaranas ng pagbagsak.Ang lugar ng nawawalang napagkalakhang mga batas ng pag-uugali ay kailangang punuin ngwastong paraan ng edukasyon. Hanggang sa mapag-aralan natin ang mga batas ng kalikasan,at mapag-aralan kung paano mamuhay ng maayos sa mundo, wala tayong maipasa sasusunod na henerasyon. Sa karagdagan, tayo ay mananatiling alanganin kung pinalaki ba natinang susunod na henerasyon sa maayos, at ang buong buhay natin ay magiging sunod-sunodna pabalik-balik na mga kamalian. Ibig sabihin nito na tayo ay pinilit na imbestigahan ang atingkalikasan at layunin, at sa basehan sa gayong mga pag-iimbestiga, likhain ang programa ngpag-uugali para sa ating buhay sa mundong ito; at pagkatapos ituturo ito sa ating mga anak.

Edukasyon – pagkakatugma sa pinakamakapangyarihangkalikasan

Kung obserbahan natin ang kalikasan ng ating mundo, makita natin na ang bawa't uri ngnilalang, kung anong buhay na bagay, selula, o organo man, ay naglingkod sa pangangailangan