11ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

17 Νοέμβρη 2011
Το μουσικό σχήμα «11 & κάτι»

παρουσιάζει:
Αντίσταση των νέων

στον 20ό αιώνα

Another Brick in the Wall

Pink Floyd
We don't need no education
We don't need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
 Teachers leave the kids alone
Hey, teacher leave the kids alone!
Το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα
παρατηρείται στο δυτικό κόσμο
εκδήλωση νεολαιίστικων κινημάτων, ως
αποτέλεσμα της ευρύτατης διάδοσης
της παιδείας και της κατοχύρωσης των
δικαιωμάτων των παιδιών και των
νέων μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.
Ένα από τα ισχυρότερα νεολαιίστικα
κινήματα ήταν το αντιπολεμικό κίνημα
στις ΗΠΑ εναντίον του πολέμου στο
Βιετνάμ. Ξεκίνησε το Γενάρη-Φλεβάρη
του 1968, όταν οι απελευθερωτικές
δυνάμεις στο Βιετνάμ κατάφεραν ένα
ισχυρότατο πλήγμα στην αμερικάνικη
κατοχή.
All in all it's just another brick in the
wall
All in all you're just another brick in
the wall
 Imagine

John Lennon
Ύστερα ήρθε η δολοφονία του Μάρτιν
Λούθερ Κινγκ. Δολοφονήθηκε τη στιγμή
που άρχισε να συνδέει τον πόλεμο στο
Βιετνάμ, με το χάσμα ανάμεσα στους
πλούσιους και τους φτωχούς και τη
πάλη για την απελευθέρωση των
μαύρων.
Στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ στην
Καλιφόρνια εκδηλώθηκε το πρώτο
φοιτητικό κίνημα το 1968. Εκεί γεννήθηκε
το κίνημα ελευθερίας του λόγου (Free
Speech movement).
Talkin’ about a revolution

Tracy Chapman
Το Μάη του 1968 ξεσπάει το κίνημα των
φοιτητών και των μαθητών στο Παρίσι.
Ο γαλλικός Μάης εξελίχθηκε σε
παλλαϊκή εξέγερση και ορισμένοι
υποστηρίζουν πως ήταν το
σημαντικότερο επαναστατικό γεγονός
του 20ού αιώνα. Αποτέλεσε εξάλλου
έμπνευση για παρόμοιους κοινωνικούς
αγώνες σε όλη την Ευρώπη.
Να 'στε ρεαλιστές, ζητήστε το αδύνατο.
Απαγορεύεται το απαγορεύεται.
 Τσε

Στίχοι –Μουσική: Μάνος Λοΐζος

Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα (1928 -1967)
Και αυτό το «μήνυμα» δεν τέλειωσε το
’68, συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της
δεκαετίας του 70. Όχι μόνο στη Δύση
αλλά και στο ανατολικό μπλοκ. Το
Μάρτη του ’68 βγήκαν στο δρόμο οι
φοιτητές της Βαρσοβίας. Τον Ιούνη οι
φοιτητές στο Βελιγράδι. Είχαν το ίδιο
σύνθημα «Κάτω η κόκκινη αστική τάξη».
Ντάνιελ Κον Μπετίτ (1968)
Ο «κόκκινος Ντάνι»
Αγοράζουν την ευτυχία σου... Κλέψ' την.
Τον Αύγουστο του 1968, όταν τα ρώσικα
τανκς εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία,
για να σταματήσουν την «Άνοιξη της
Πράγας», την ίδια βδομάδα που η
αστυνομία και η Εθνοφρουρά χτυπούσε
τους διαδηλωτές στο Σικάγο, το
σύνθημα έγινε «Κάτω ο ιμπεριαλισμός,
σε Δύση και Ανατολή».
Η μπαλάντα του κυρ-Μέντιου

Στίχοι: Κώστας Βάρναλης

Μουσική: Λουκάς Θάνος
Το 1974 είχαμε τη πορτογαλική εκδοχή
του ’68, με την ανατροπή της 40χρονης
φασιστικής δικτατορίας. Το 1975-76 η
ισπανική εκδοχή, με την ήττα του
φασισμού από ένα τεράστιο κύμα
εργατικών αγώνων. Θα μπορούσαμε να
φέρουμε εκατοντάδες άλλα
παραδείγματα για το πώς το ‘68 γέννησε
την εξέγερση και το γενικευμένο αγώνα
σε όλο τον κόσμο.
 Δημοσθένους Λέξις

Στίχοι –Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος

Σε αυτό το γενικότερο κλίμα εντάσσεται η
εξέγερση των Ελλήνων φοιτητών πρώτα
στη Νομική, το Φλεβάρη, και στη συνέχεια
στο Πολυτεχνείο, το Νοέμβρη του
1973,εναντίον της χούντας των
Συνταγματαρχών. Οι φοιτητικές
κινητοποιήσεις υπήρξαν οι πρώτες
μαζικές δημόσιες εκδηλώσεις
διαμαρτυρίας ενάντια στη χούντα.
Απόψε πεθαίνει ο φασισμός
Εργάτες, αγρότες και φοιτητές
Έξω οι Αμερικάνοι

Έξω από το ΝΑΤΟ

Μ’ αρέσει να μη λέω πολλά

Υπόγεια Ρεύματα
 Λαέ, πεινάς γιατί δεν πολεμάς

Λαέ, πολέμα σου πίνουνε το αίμα

Καμία ελληνική πολιτική παράταξη δεν
υποστήριξε τον αγώνα των φοιτητών το
1973. Οι αντιδράσεις τους κυμαίνονταν
από την αδιαφορία ως το χαρακτηρισμό
των φοιτητών ως «προβοκατόρων».
Κάτω ο Παπαδόπουλος

Κάτω η Χούντα
Λαέ, λαέ, ή τώρα ή ποτέ
Οι φοιτητές δεν βολεύονται,
βουλεύονται
Ψωμί, παιδεία, ελευθερία
 Άμα δεις τα παιδιά

Στίχοι: Αντώνης Ανδρικάκης

Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Μετά την πτώση της χούντας ωστόσο
όλες οι παρατάξεις του λεγόμενου
προοδευτικού χώρου αγκάλιασαν την
εξέγερση και όλα τα κόμματα
προσπάθησαν να οικειοποιηθούν τη
θυσία του Πολυτεχνείου. Όχι μόνο αυτό,
αλλά αρκετοί από όσους συμμετείχαν
στην εξέγερση εξαργύρωσαν πολιτικά
τη συμμετοχή τους.
Διομήδης Κομνηνός, μαθητής,
17 χρονών (+ 16-11-73)
 Να δεις τι σου ‘χω για μετά

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς

Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
 Στου αιώνα το φευγιό

Στίχοι –Μουσική:
Μιχάλης Μυτακίδης, B.D. Foxmoor
(Active Member)
Τώρα που φεύγεις, αιώνα, μοιάζεις πολύ με το
φευγιό μου
θα σε κάνω δυο λόγια να σε χαρίσω στο γιο
μου
θα το κάνω παραμύθι να μοιάζει
για να το πάρει καλά μπορεί και να τον
νοιάζει.

Θα σου φερθώ ευγενικά όσο μπορώ φυσικά

ψάχνω τον τρόπο πώς να του το πω κανονικά
πως όταν φώναζε ο θεός δεν τον πήραμε
χαμπάρι
εμείς είχαμε το νου μας πως θα πάμε στο
φεγγάρι.
Γιατί ζηλεύουν τα πουλιά και δεν μας κάνουν
χαρά
που έχουμε τώρα σιδερένια μεγάλα φτερά
γιατί τα πόδια μας στη γη σπάνια πατάνε
και τα χέρια μας τιμόνι συνέχεια κρατάνε.

Πώς να του πω ότι η μουσική έβγαινε από ένα

χωνί
κι ότι ο πρώτος σινεμάς ήταν πανί
κι ότι μας φτιάξαν ένα μικρό ονειροκούτι
για να γλιτώσουνε μια και καλή όλοι τούτοι.
Πώς να του πω για προσφυγιά για Πόλη και
για Σμύρνη
και για εμφύλιους και τέτοια κάγκελο θα
μείνει
πώς να πω ευγενικά για πολέμους σε
παιδάκι
κι ότι ο πιο τρανός μαλάκας είχε ένα μικρό
μουστάκι.
Πως στην χώρα με τα χιόνια έγινε αφέντης ο
λαός
για να γίνει το όνειρο καημός
την αλήθεια αν του πω θα του το βγάλω από
τη μύτη
αυτός νομίζει ότι ο Ζορό είναι φίλος του
Σημίτη.
Μας σιχαθήκαν οι θεοί και μας δέσαν την ψυχή
με τα χέρια
τώρα φοβούνται οι θνητοί που δεν θα γίνουν
αστέρια
φτιάξαν του αιώνα στολή την πιο μεγάλη μας
μιζέρια
κι αν με φοβάσαι, ζωή, λύσε μου μόνο τα
χέρια.

Πρέπει να βρω στην ψυχή μου να ασχολείται μ'

άλλο θέμα
για να μπορέσω να του φτιάξω ωραίο ψέμα
ήρθε η ώρα να του πω για τη φύση και τα
ζώα
όχι για μας, για τ' άλλα που είναι αθώα
Γιατί δεν μας μιλάνε και δεν πονάνε οι μηχανές
τι είναι τελικά το άγχος και το στρες
πώς να του πω ότι ανήκει στην Ευρώπη
και δε μιλάν την ίδια γλώσσα όλοι οι ανθρώποι.

Άντε πες του ότι ο κόσμος τώρα μπήκε σε

κουτάκι
άντε πες του ότι η Dolly δεν είναι προβατάκι
κι ότι δεν είναι Power Ranger οι μπάτσοι
αυτό θα το ρισκάρω και στραβά ρε να του
κάτσει.
Άντε πες του για μπάσκετ αφού δε πρόλαβε
τον Γκάλη
θα νομίζει τώρα η μπάλα ότι είναι πιο μεγάλη
άντε πες του ότι υπάρχουνε παιδιά που ζουν
στο κρύο
κι ο μπαμπάς του Mickey Mouse διατηρείται σε
ψυγείο.

Άντε πες του για το σπίτι το λευκό

που σκορπάει το κακό όσο γαμεί το αφεντικό
άντε δειξ' του το δικό μας που είναι τίγκα
περιστέρια
κι ότι εκεί μέσα βρώμικα έχουν όλοι χέρια
Λάθος παραμύθι μοιάζει με τιμωρία
τα ψέματα ν 'αφήσω να του πει η
ιστορία
ντρέπομαι για πρώτη φορά μπροστά στο
γιο μου
τη βλέπω να του λέω μοναχά για το
φευγιό μου.
 Ανεμολόγιο

Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Τα κινήματα των νέων του 20ού αιώνα,
παρά την καθοριστική τους επιρροή
κυρίως στις δυτικές κοινωνίες, δε
μετέβαλαν ριζικά τις κοινωνικές και
πολιτικές δομές. Έτσι, μετά τη δεκαετία
του ’70, και μέχρι το τέλος του αιώνα, αν
και με αρκετές αφορμές οι νέοι
εκδήλωσαν τη διαμαρτυρία τους, δεν
μπορούμε να πούμε ότι υπήρξε συνέχεια.
Η γενιά του γαλλικού Μάη και του
Πολυτεχνείου περισσότερο
συμβιβάστηκαν με το σύστημα που
πολέμησαν.
Ντάνιελ Κον Μπετίτ
(σήμερα)
Ο «κόκκινος Ντάνι»
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον

Στίχοι: Αδελφοί Κατσιμίχα

Μουσική: Διονύσης Τσακνής
 Τα παπαγαλάκια

Στίχοι: Νίκος Πλατύραχος

Μουσική: Τάσος Ρωσόπουλος
Smoke on the water

Deep Purple
Στις αρχές του νέου αιώνα ολόκληρος ο
κόσμος φαίνεται να βυθίζεται σε βαθιά
κρίση. Μένει να δούμε ποια θα είναι η
αντίδραση των νέων του 21ου αιώνα στο
ζοφερό μέλλον που τους
επιφυλάσσεται…
 Κάποτε θα ‘ρθουν

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν
και πώς σε θένε
Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
Ψέματα λένε
Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν
Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα
 Θα πάρω φόρα

Κίτρινα Ποδήλατα
Το μουσικό σχήμα «11 & κάτι»:
Ιωάννα Ασλάνη (Α1): Τραγούδι
Κωνσταντίνα Γλένη (Α1): Φλάουτο, τραγούδι
Μάριος Ηλιάκης (Γ5): Κιθάρα, τραγούδι
Αλέξης Κεγκέρογλου (Β1): Μπάσο
Μάνος Κελιγιαννάκης (Γ5): Κιθάρα, τραγούδι
Αντωνία Κουγιουμτζή (Α3): Πιάνο, τραγούδι
Ραφαήλ Κτιστάκης (Β1): Μπουζούκι
Έλλη Μελιδονιώτη (Α4): Πιάνο, τραγούδι
Αντώνης Μουτζιάνου (Γ4): Κιθάρα, τραγούδι
Αποστόλης Μυλωνάς (Β2):Ντραμς
Γωγώ Πεχυνάκη (Γ6): Κλαρινέτο, τραγούδι
Άννα Παπαδάκη (Γ6): Τραγούδι
Σοφία Φιλίππου (Β4): Βιολί, τραγούδι
 Μουσική επιμέλεια: «11 & κάτι»

Τεχνική επιμέλεια, ρύθμιση ήχου:

Αντώνης Μουτζιάνου

Επιλογή ιστορικού και οπτικού υλικού:

Ξένια Περακάκη
Τα όνειρά μας θα γίνουν οι εφιάλτες σας
 «11 & κάτι»

17 Νοέμβρη 2011