Το παραμύθι της Σκιάς

Αγγελική Σχοινά

Άτακτη και ζωηρή μα λιγάκι τεμπέλα. Όταν ο Χρόνος μοίραζε τα βασίλεια. κι η Νύχτα θύμωσε που τα’ θελε όλα δικά του. Αυτά της είπε και της έδωσε ένα μεγάλο τσουβάλι. Πιο μικρή ήταν η Σκιά. Μια μέρα η Νύχτα φώναξε τις κόρες της κι ανέθεσε στην καθεμία μια σοβαρή δουλειά. Είπε και κάθισε να ξαποστάσει σ’ ένα σύννεφο. Όταν ξύπνησε η ώρα είχε ήδη περάσει. -Μάζεψε όλα τ’ αστέρια του ουρανού κόρη μου. έδωσε στον Ήλιο το φως και το σκοτάδι στη Νύχτα. Τα αστέρια όμως ήταν αμέτρητα.Η Σκιά ια φορά κι έναν καιρό η νύχτα είχε 9 κόρες. Ο ουρανός είχε αρχίσει να φωτίζει. Για να μην λυπηθεί η Νύχτα όμως της χάρισε όλα τ’ αστέρια και το φεγγάρι. Τα τριζόνια τραγουδούσαν τόσο γλυκά που αποκοιμήθηκε. Μα πρόσεχε! Να ‘χεις μαζέψει και το τελευταίο πριν βγει ο Ήλιος. Τελευταία έμεινε η Σκιά. Ο Ήλιος θύμωσε. Κι από τότε έμεναν αιώνιοι εχθροί. -Αμάν πια! Κουράστηκα. Η Σκιά πήρε το τσουβάλι και στρώθηκε στη δουλειά. -Ο Ήλιος! Φώναξε! Δεν θα προλάβω! . Όσο πιο γρήγορα μπορούσε η Σκιά άρχισε να μαζεύει τα αστέρια που είχαν μείνει.

απάντησε. Άρα είναι δικό μου! Δώσε το μου! -Αν δεν είναι της Νύχτας τότε είναι δικό μου. τι κι αν της έταξε ο Ήλιος όμως το αστέρι. -Ωραία λοιπόν! Θα κάνω εσένα δικιά μου. Είπε η Σκιά προσπαθώντας να σώσει το λάθος της. -Δεν είναι πια όμως ούτε της Νύχτας αστέρι. Με κομμένη την ανάσα προσπαθεί να ρίξει το τελευταίο αστέρι μέσα στο σακί μα δεν γίνεται. Βουτάει η Σκιά το τελευταίο αστέρι μα πριν προλάβει το ρίξει στο σακί ο Ήλιος βγήκε. -Δεν είναι δικό σου. Το κρατούσε σφιχτά. -Χρόνια περίμενα να γίνει δικό μου ένα αστέρι. Όλα έμοιαζαν διαφορετικά με το φως. είπε ο Ήλιος.Μόνο ένα είχε μείνει. Ό. Γύρισε τρομαγμένη προς το μέρος του. Σαν τον είδε όμως μαγεύτηκε. η Σκιά δε του το ‘δωσε. Ήταν τόσο λαμπερός και τόσο όμορφος που χωρίς να το καταλάβει τον ακολούθησε. το πρόλαβα. Άκουσε μια φωνή πίσω της. Εγώ το κρατώ. Λες και μια μαγική δύναμη το κρατούσε έξω. ακόμα . Όλη μέρα ταξίδευαν.

Από τότε η Σκιά ζει πάντα στο φως. αδιάκοπα θα ακολουθείς. τι κινείται ακολουθεί. Την καταράστηκε. Το ονόμασε πούλια κι αυγερινό κι είναι εκείνο που βγαίνει πρώτο κι εκείνο που φεύγει τελευταίο. . Τρομαγμένη η Σκιά μήπως δεν ξαναδεί τον Ήλιο. Μόνο εκείνες τις στιγμές. απάντησε δειλά η Σκιά.Ήρθε η Νύχτα έξαλλη και βιαστική σαν έμαθε τα καμώματα της κόρης της. χωρίς σταματημό. Ο Χρόνος άκουσε την ευχή της. μα όπως τον ήλιο ακολούθησες. η Σκιά συναντά τον αγαπημένο της Ήλιο και τη μητέρα της τη νύχτα. Έτσι είπε στη Νύχτα ν’ αφήσει το παιδί της. Την μάγεψε την κόρη μου. Κι αφού το τελευταίο αστέρι δεν ήταν ούτε της Νύχτας ούτε του Ήλιου. δυο φορές την ημέρα. Τον Ήλιο δεν μπορεί να τον δει. μα εκείνον δε θα μπορείς ποτέ να τον δεις. πριν βγουν ή μαζευτούν τα άλλα αστέρια. «Στο φως θα ζεις. -Σκιά θες να ζεις στο φως. τι κινείται. -Με τον εχθρό μου. ό. δεν μπορείς να το αρνηθείς. ό. Τότε η Νύχτα έξαλλη από θυμό κι από πόνο. της το χάρισε. είπε ο Χρόνος. -Ναι. Σκέφτηκε και τον Ήλιο που ήταν πάντα μόνος.» Αυτά ήταν τα λόγια της Νύχτας. -Αν το θέλει εκείνη. ΠΟΤΕ. ευχήθηκε να μπορεί να ζει στο φως. Ο Χρόνος όμως τη λυπήθηκε. Πόσο ήθελε κι εκείνος μια συντροφιά.

Το “Καλημέρα και Αντίο” είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.Η Αγγελική Σχοινά γεννήθηκε το 1988 και αποφοίτησε το 2010 από το Παιδαγωγικό τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης Πατρών. Γράφει παραμύθια και ανήκει στη συντακτική ομάδα του περιοδικού “Το Παραμύθι’. καθώς και τη θεραπεία μέσω τέχνης.com . Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Αγγελική στο e-mai: angeliki_schoina@hotmail. Ασχολείται με την παράπλευρη στήριξη μαθητών μέσα στην τάξη.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful