Soleiðis haldi eg, at allar limakommunurnar í Kom­ munusamskipan

Føroya hugsaðu, tá ið suðringar byrjaðu at tosa um at stovna eftirskúla í Suðuroy.

Ásannandi, at vit í Føroyum hava alstóran tørv á dygdargóðum eftirskúla­ tilboði, tóku limakomm­ unurnar í KSF eisini væl undir við ætlanini um eftir­ skúla í Suðuroy.

KSF hevur tí eisini havt virknan lut í tí stóra fyri­ reikingararbeiðinum, sum Arbeiðsnevndin farna heyst læt úr hondum – nevnliga álitið um Atlantic Adventure Eftirskúla í Hvalba.

Kommunurnar hava í verki sýnt stóra ábyrgd á skúlaøki­ num. Tó at landið framvegis ikki sýnir dirvi til at lata kommununum fólkaskúlan at umsita fult og heilt, so hava kommunurnar gjørt stórar íløgur í skúlaverkið.

Enn hevur landið ikki skipað nakað eftirskúlatil­ boð. Tí taka kommunurnar nú um endan, tí kommunur­ nar hava staðfest, at stórur partur av næmingunum í 9.–10. floks aldri hava tørv á avbjóðingum og íblástri, sum vanligi fólkaskúlin ikki megnar at geva teimum.

Eftirskúlin er ein øðrvísi skúli, har tað umframt bók­ ligu ella kravdu lærugreinir­ nar eisini verður undirvíst í meira kreativum lærugrein­ um. Lærugreinum, har næmingurin á verkstøðum og royndarstovum mennir sítt hugflog og hegni bæði fakliga, listaliga, handverks­ liga og persónliga.

Eisini er ein eftirskúli ein vistarskúli – tvs., at næm­ ingarnir og lærararnir

koma at búgva á skúlanum. Hetta gevur eyðsæð eitt heilt annað samanhald mill­ um næmingarnar og lær­ ararnar, og hevur stóra ávirkan á ta búningartil­ gongd, sum næmingar um 15 ára aldur eru í. Ja, eftir­ skúlin og tann felagsskapur, sum har er, er týðandi lutur í menningini av persónliga samleikanum hjá næming­ unum.

Hví Eftirskúla í suðuroy – og Hví í Hvalba?

Eisini kommunurnar norð­ ansfjørð eru sannførdar um, at tann fyrsti føroyski eftirskúlin eigur at liggja í Suðuroy. Skal hugmyndin um eftirskúlan sum vistar­ skúla verða verulig, so skal eftirskúlin helst ikki liggja í Tórshavn ella har á leið. Ein eftirskúli í Suðuroy tryggjar, at flestu næmingarnir ikki eru partar av teirra heimliga umhvørvi, tó at teir heldur ikki eru longri burtur enn í Suðuroy.

Hópin av føroyskum ung­ dómum fara hvørt einasta ár til Danmarkar og onnur Norðurlond á eftirskúla, ítróttaháskúla o.líkn. Vit í Føroyum hava skyldu til at veita føroyskum næmingum eins væl og foreldrunum ein valmøguleika – eitt líka so gott tilboð ella betri – í Føroyum. Og tá er Suður­

Hvalba umboðar alt í før­ oyska samfelagnum í dag – bæði tað nýggja og gamla. Har eru nýmótans ísfiska­ trolarar, fiskavirki og skjótt eisini toskaaling. Har er ítróttur, mentanarlív og søga. Har er kolagrevstur. Har er stórur fjørður og stórur sandur, sum er ein hin besta hvalvágin í landi­ num. Har eru fiskimið bæði eystanfyri og vestanfyri. Har eru fjøll og bjørg, har er seyður og fuglur. Og ikki minst, har er Lítla Dímun, henda náttúruperlan í Atlantshavi.

Í Hvalba eru sostatt sera góðir møguleikar at brúka náttúruna og samfelagið, sum har er, í praktisku undirvísingini. Og stutt er til aðrar partar av Suður­ oynni.

MEn landið spælir
ikki við – suM
ikki EinafErð!

Kommunurnar eru klárar at seta spakan í. Sambært lógini skal landið veita eftir­ skúla rakstrar­ og íløgu­ stuðul. Men landið spælir ikki við, og tíverri er hetta ikki fyrstu ferð, at landið forðar fyri menning á skúla­ økinum.

Tó at stórt fyrireikingar­ arbeiðið er gjørt, so metir landsstýrið, at tað skal gerast meira fyrireikingar­

arbeiði, áðrenn tað fer at játta pening til skúlan. Hetta er vanliga tað, sum sagt verður, tá ið lands­ stýrismaðurin ynskir eitt mál gloymt í onkrari skuffu.

Men í hesum máli sleppur landsstýrið ikki at koyra málið í skuffuna. Komm­ unurnar fara at halda lív í málinum, tí tað hevur so stóran týdning. Eingin ivi skal vera um, at komm­ unurnar eru tær, sum í framtíðini fara at bera føroyska

skúlaskapinum uppi – bæði tá ið tað snýr seg um fólkaskúla, musikk­ skúla og eftirskúla.

kenna tørvin á skúlatilboðum úti í samfelagnum.

Meðan landið áhaldandi vendir tað blinda eygað til, so eru tað kommunurnar, sum taka ábyrgd.

Vit hava nú ein einastandi møguleika at skapa nakað nýtt – byrjanina til eitt skúla­ ævintýr, sum okkara ung­ dómur fyrst og fremst skal fáa gleðina av.

Hetta er ein íløga í okkara dýrabæra ungdóm, og henda íløgan verður ikki bert at koma ungdóminum til gagns, men so sanniliga eisini føroyskum skúlaskapi sum heild.

Og í síðsta enda er tað alt samfelagið, sum fær ágóðan av, at ungdómurin hevur fingið tað besta, sum vit kunnu geva teimum, í bein­ ini, og til tað endamálið er eftirskúlin í Hvalba al­ neyðugur.

føroyar Eru
suM skaptar til
Eftirskúlar

nýggir vindar
í føroyskuM
skúlaskapi

Eftirskúlin –
Ein góður Handil
fyri føroyar!

ungdóMsHáskúli –
Eitt ríkandi
Hálvár!

ungdóMinuM
tørvar
Eftirskúla

Eg siti sum á nálum og bíði eftir eykafíggjarlógini hjá landsstýrinum …

Fara vit at fáa loyvi til at ganga eina slóðbrótandi leið við ungdómi okkara, ella meta landsins hægstu menn, at hetta er eitt mál, ið tolir at bíða?

Eg meini, tað skal sam­ tykkjast at seta føroyskan eftirskúla á stovn sum

skjótast. Hví skulu vit altíð bíða, til vit eru so langt afturúrsigld?

Lat okkum øll fagnast um stóra arbeiðið, eftir­ skúlanevndin hevur gjørt, og í felag umfevna (fyri okkum) nýggja rákið.

Eg havi sjálv gingið á ung­ dómsháskúla í Danmark. Tað er ikki heilt tað sama sum eftirskúli, men grund­

Hóast tað nú eru nøkur ár síðan, er hetta ein tíð, ið stendur mær so sólarklár. Heilt víst hendingarríkasta tíð í mínum lívi.

Eg var so leda kedd av fólkaskúlanum – fyri at siga tað á góðum gomlum hvalbiskum. Tí var tankin um trý ár á miðnámsskúla fyri mær óhugsandi. Nú skuldi okkurt henda, eg longdist eftir øðrum avbjóð­ ingum.

Hesar avbjóðingar fann eg heldur ikki á arbeiðs­ marknaðinum við ongari út­ búgving – sjálvandi.

Tí fall valið hjá mær altso á ungdómsháskúla. Tað er eitt hálvt ára skeið, har ein hevur ymiskar linjur t.d. natúr, media, drama,

tónleik og mentan. Vanligar lærugreinar vóru so gott sum ongar.

Á eftirskúla verða vanligar og skapandi (kreativar) lærugreinar samantengdar, og tað er júst tað, ið er so framúrskarandi. Her kunnu tey, ið hava tørv á at royna okkurt øðrvísi, fáa eitt ótrúliga gevandi og ikki at gloyma stuttligt 10. fl. ár, so tey koma úr fólkaskúlanum væl nøgd og klár til hægri útbúgving. Í besta føri eisini við eini hóming av, hvat tey kundu hugsað sær í lív­ inum.

Í slíkum umhvørvi menn­ ist ein við dupultari ferð. Kastaður út í at skula taka ábyrgd, at skula vera partur av einum felagsskapi og ikki minnst at fáa henda felags­ skap at virka. Hetta er at

kalla eitt millumting av at vera bundin av foreldrunum og at vera sjálvstøðug, heilt einfalt eitt stórt stig út í lívið sum vaksin, men sam­ stundis trygt og skipað. Sjálvandi er tað ikki altíð ein dansur á rósum, tað er lívið sjáldan. Trupulleikar kunnu stinga seg upp, men ein lærir at loysa teir á sømiligan hátt og koma burtur úr tí sum ein sterkari persónur.

Tey virðini, ið dentur verður lagdur á, eru virði, ein tekur við sær og kann fáa nyttu av restina av lívinum. Tolsemi, samstarv, demokrati og ábyrgd er nakað av tí, ið verður sett høgt.

Sum næmingur á slíkum stað verður tú eisini noyddur at taka eina støðu

til eitthvørt. Kjakini eru mong, og ymiskar eru meiningarnar. Alt hetta er við til at víðka sjónarringin og hjálpir einum at læra seg sjálvan betur at kenna.

Til síðst vil eg siga, at fáa vit ein føroyskan efterskúla, er tað ein frálíkur møguleiki hjá okkum at skapa netverk út í heim. Ætlanin er at geva næmingunum tilboð um eitt styttri uppihald á eftirskúla í øðrum londum, og tá kunnu so næmingar úr øðrum londum koma hendavegin. Eg eri sannførd um, at hetta fer at geva okkum nógv samstørv av ymiskum slag í framtíðini.

Av og á hoyrist um okkurt, sum veruliga fær oyruni at spíla seg út. Ein av hesum løtum var, tá ið Ólavur Rasmussen var á fundi við Føroya Lærarafelag um eina verkætlan, hann og onnur høvdu arbeitt við leingi.

Eftirskúli í Hvalba. Tað kundi meira enn so verið tokutala, og eg skal satt at siga viðganga, at áðrenn vit í Lærarafelagnum rættiliga fingu innlit í hesa verkætlan, væntaðu vit ikki nógv. Tað broyttist skjótt.

Alt í hesari verkætlan er serligt. Tað er ótrúligt, at tað ber til at halda alt loyniligt so leingi, og so hava verkætlanina púra lidna frá fyrsta degi. Og vit tosa ikki um ein lítlan skúla, sum fyrstu tíðina skal húsast í onkrari barakk. Nei, nei, hetta er fyrsta floks tilboð, sum skal vera betri enn okkara ungu kunnu fáa í øðrum londum.

Skal tað eydnast, so er neyð­ ugt, at tey, ið skipa fyri, eru sterk. Her hevur eydnast at fáa allar kommunur í landinum at ganga saman og at fáa tær samdar, at skúlin skal vera í Hvalba, og at hann skal verða teknaður og bygdur eftir ávísari námsfrøðiligari ætlan. Frá fyrsta degi skulu allir hent­ leikar vera.

Tá ið tað viðvíkur nýskapan í skúlaviðurskiftum, eru ávísar kommunur langt framman fyri landsmyndugleikarnar. Her verður ikki hugsað bara um tær størru kommunurnar, men eisini smærri kommunur, sum eru til reiðar at taka á seg ómetaliga stórar byrðar, so at børnunum verða veitt góð skúlatilboð.

Tað ber illa til at siga annað, enn at var tað ikki fyri ávísum kommunum og einstaklingum, so kom ikki nógv á skaftið við­ víkjandi

í Føroyum. Kommunurnar eiga hesa uppgávu, men mangan enda nýbyggingarnar sum neyðloysnir, og eru frá fyrsta degi undir mál eina og aleina, tí at prísurin verður ov høgur.

Kommunurnar hava árræði, tí eiga landsmyndugleikarnir at stuðla. Ikki bara júst hesari verkætlanini, men skúla­ bygging sum heild. Hesin stuðul kundi verið brúktur til at fáa kommunur at ganga sam­

an um skúlabyggingar, og eftir­ skúlin er gott fyrsta høvi í so máta, tí allar kommunur eru saman. Eisini er henda verk­ ætlanin væl umhugsað, tá ið tað viðvíkur bygging og inni­ haldi, og so er hon tann fyrsta av hesum slagi í Føroyum. Eitt frambrot í føroyskum skúla­ skapi, sum ikki má fara fyri bakka.

Tað, sum eyðkennir eftirskúlar, er, at teir eru burtur frá stórbýum. Teir hava umstøður til næmingar og lærarar at búgva og skaffa. Teir hava hentleikar til undirvísing, ítriv og samveru. Í so máta er eftirskúlin í Hvalba einki aftan fyri aðrar eftirskúlar.

Hvalba er hóskiliga langt burtur frá stórplássunum. Í bygdini eru longu framman­ undan hentleikar, sum koma skúlanum til góðar. Har er ítróttahøll, har er fótbóltsvøllur, og har eru einastandandi náttúrupplivingar bæði á sjógvi og landi. Framúr, men tað krevur ávísa tilvenjing í huganum, at fyrsti eftirskúlin skal vera júst har. Alt annað plagar at koma fyrst í mið­ staðarøkinum.

At júst Suðuroyggin fær fyrsta eftirskúlan í Føroyum er ógvuliga spennandi. Nógv hevur verið roynt, so at menningin í oynni kann verða stimbrað. Seinasta hugskotið

er Strandferðslan, men hetta kann ikki verða kallað annað enn lappaloysn. Eftirskúlin harafturímóti er nýskapandi og kann sum frálíður gerast sereyðkenni fyri Suðuroynna. Oyggin verður slóðbrótandi í skúlaskapinum.

Eftirskúlatilboðið kann ikki verða borið saman við t.d. 10. flokk, tí at næmingar og lærarar eru ikki bara saman um undirvísingina, men húsast á sama staði. Næmingarnir hava skyldur og mugu taka á seg ábyrgdina av egnum lívi. Hetta fær nógvar teirra at mennast frá smábarni til vaksið fólk eftir stuttari tíð, og tað gevur dirvi at halda fram í skúla ella læru. Men eftir­ skúlatilboðið er eisini til sterku næmingarnar, sum vilja hava aðrar og øðrvísi upplivingar og ikki bara reka við streym­ inum.

10. flokkur fer at verða broyttur, men enn er óvist, hvussu. Tað er ikki neyðugt at halda, at tann broytingin fer at taka grundarlagið undan eftir­ skúlanum, tí tilboðini fara framvegis at vera ymisk. Men skipað samstarv ímillum 10. flokkar í landinum og eftir­ skúlan hevði verið spennandi. Eftirskúlin kundi fingið eina savnandi uppgávu fyri 10. flokkarnar. Hetta hevði givið

eftirskúlanum betri grundarlag at bygt á, og tað hevði verið sølufremjandi, tí nógvir næm­ ingar høvdu heilt víst fingið hug at farið í henda skúlan.

Eina ferð verður komið fram til, at skúlin skal verða mannaður. Føroya Lærarafelag hevur nógvar dugnaligar limir, sum umframt læraraútbúgving sína hava royndir úr vinnu­ lívinum bæði á sjógvi og landi og hava áhuga í náttúru, ítrótt og øðrum ítrivi. Tað er sam­ anrenningin ímillum náms­ frøði og verkligar dygdir, ið verður kravt av teimum, sum skulu starvast í eftirskúlanum. Men avbjóðingin og tað úrslit, ið kann koma burturúr, vænti eg fara at fáa nógvar lærarar at hugsa um eftirskúlan. Arbeiðs­ hátturin er júst tann, sum vit mangan sakna í okkara dagliga arbeiði. Eftirskúlatilboðið gev­ ur næmingum og lærarum stundir og umstøður, sum vit bara kunnu droyma um í fólkaskúlanum.

Tað skal ikki verða dult, at Føroya Lærarafelag heldur seg hava manning til eftirskúlan. Men hetta skal ikki verða skilt sum ein hóttan ella avmarking. Felagið skal gera sítt til, at allar formligar reglur verða gjørdar viðvíkjandi arbeiðstíð, løn, innihaldi o.s.fr. Tað er al­ avgerandi, at øll slík viðurskifti eru komin í rættlag, áðrenn

skúlin letur upp. Á hesum økinum heldur Føroya Lærara­ felag seg hava bestu fortreytir­ nar at vera tað fakfelag, sum skipar sáttmálaviðurskiftini.

Manningin á eftirskúla er sum oftast ógvuliga ymisk. Tað er ikki talan um ávísan fakbólk, men eina hepna samanseting, sum tryggjar spennandi og fjøl­ broytt tilboð. Í so máta stendur eftirskúlin fríari enn aðrir skúlar, men tað merkir ikki, at skipað viðurskifti eru ikki líka neyðug, sum aðrastaðni.

Føroya Lærarafelag hevur líka síðan fyrstu kunningina um eftirskúlan tikið væl ímóti ætlanini. Øll stór stig í skúlaviðurskiftum í Føroyum eru vælkomin og eiga at fáa allan stuðul. Hetta stigið man vera eitt tað størsta nakrantíð, og tað skal eydnast! Vit bjóða okkum fram og kunnu lova, at okkara lutur skal ikki liggja eftir. Málini, sum kunnu skilja, skulu vit í felag loysa, so at vit øll kunnu fáa gleði av eftirskúlanum í Hvalba.

Tað er at undrast yvir, at Føroyar í so stóran mun eru eftirbátar, tá ið ta snýr seg um eftirskúlar. Í Føroyum hava vit annars allar fyri­ treytir fyri at hava eitt gott og mennandi eftirskúla um­ hvørvi.

grannatjóðir hava í nógv áratíggju havt fleiri ymisk eftirskúlatilboð at bjóða teirra ungdómi. Eingi greið hagtøl eru mær vitandi fyri, hvussu nógv av okkara ungu fara út um

landoddarnar á eftirskúlar, men í sambandi við fyri­ reikingararbeiðið av løg­ tingslóg nr. 83 frá 17. mai 2000 um eftirskúlar, vóru kanningar gjørdar, um tørvur var á slíkum tilboði. Niðurstøðan var tá, at tørvur var á einum eftir­ skúlatilboði í Føroyum. Í skúlaárinum 1997/ 98 vóru 89 føroyingar á eftirskúla í Danmark, og skúlaárið 1998/99 vóru teir fleiri enn hundrað í tali. Hóast hesi tøl ikki eri dagførd, so vísir hetta eftir mínum tykki, at stórur tørvur er á einum eftirskúla í Føroyum.

Eftir mínum tykki eru Føroyar sum skaptar til at hava eitt gott eftirskúla um­ hvørvi. Ikki bert fyri okkara egna ungdóm, men minst líka nógv fyri ungdóm úr

øðrum londum. Ein eftir­ skúli í Hvalba kemur at hava fjøllini, havið, jarðar­ brúk, djórahald, fiskivinnu og mangt, mangt annað beint uttan fyri dyrnar. Ein slíkur skúli kann gagnnýta alt hetta tilfeingið í sínari frálæru. Fyritreytirnar og umhvørvið fyri einum slíkum skúla finnast neyvan betur í okkara granna­ londum.

Nógv av teimum ungu hava í dag lítið og einki til­ knýti til náttúruna og gagn­ nýtsluna av henni. Á einum eftirskúli í Hvalba høvdu næmingarnar havt allar møguleikar til at lært um burðardygga gagnnýtslu av okkara

náttúrutilfeingi, fuglaveiðu, jarðarbrúki og fiskivinnu.

Harumframt er umhvørv­ ið í Hvalba eisini sera væl­ egnað til aktivitetir av ítrottarligum slag, her hugsi

eg millum annað um fót­ bóltsvøllin og ítróttarhøll­ ina.

Hvussu kann
Ein Eftirskúli
vEra koMMununuM
til gagns?

Nógvir næmingar gerast tað, ið vit kalla skúlatroyttir, tá ið teir koma í framhalds­ deildina. Nógv fáa størri og minni trupulleikar í skúla­ num og á annan hátt um 14 til 16 ára aldur. Trupulleik­ arnir eru ikki altíð so lættir at eyðmerkja. Sjálvsagt kann talan vera álvarsligar sosialar ella persónligar trupulleikar. Men oftani er talan um minni trupulleikar, so sum at næmingurin er troyttur av verandi skúla­ umhvørvi, umhvørvinum heima ella bert er troyttur av nærumhvørvinum yvir­ høvur.

pláss á einum eftirskúla vera ein upplagdur møgu­ leiki at flyta umhvørvið og fáa eina nýggja byrjan, størri avbjóðingar ella bara eina broyting í tilveruna.

Kommunan er í dag tann myndugleiki, sum hevur størstu ábyrgdina á barna­ og ungdómsøkinum, og harvið eisini ábyrgdina fyri trivnaðinum hjá teimum ungu. Kommunurnar um­ sita í dag alt dagstovnaøkið, fysisku

í fólkaskúlanum og størsta partin av barnaforsorgar­ økinum.

Serliga allur tann fyri­ byrgjandi parturin av barna­ verndarøkinum hevur eftir mínum tykki sera stóran týdning. Og trivnaður hjá teimum ungu generelt er eftir mínum tykki ein týð­ andi partur av fyribyrgjandi barnaverndarbeiði. Fyri at skapa trivnað ímillum tey

ungu krevst ein hópur av fjølbroyttum tilboðum, eis­ ini skúlatilboðum.

Eftir mínum tykki eigur eitt tilboð um eftirskúla at vera ein sjálvsagdur partur av tí viftu av tilboðum, sum kommunurnar í framtíðin koma at bjóða sínum borgarum á barna­ og ung­ dómsøkinum. Tí tey, sum ikki trívast í fólkaskúlanum og ikki fáa sín tørv nøktaðan har, hava eisini rætt til eitt optimalt tilboð, til dømis eitt tilboð um eftirskúla í Føroyum.

Tí taki eg persónliga fult undir við tankanum um ein føroyskan eftirskúla.

Tá lógin um eftirskúlar var samtykt í Løgtinginum tann 9. mai 2000, fór arb­ *eiðsbólkurin til verka við tí endamáli at stovnseta ein eftirskúla í Suðuroynni.

Danir høvdu havt eftir­ skúlar í nógv ár, og við útgangsstøði í donsku eftir­ skúlaskipanini vóru vit ikki í iva um, at eftirskúlin í Suðuroynni fór at geva føroyskum ungdómi møgu­ leikar, sum ikki vóru at finna í verandi skúla­ skipan.

Frá byrjan løgdu vit okkum eftir, at eftirskúlin, umframt føroyskan ung­

dóm, eisini skuldi geva norðurlendskum ungdómi møguleikan at koma til Føroyar/Suðuroynna

Eftir at hava ráðført okkum við umboð fyri donsku eftirskúlaskipanina, var avgerð tikin um, at eftir­ skúlin skuldi byggjast so­ leiðis, at hann kann rúma í minsta lagi 80 næmingum. Hetta verður mett at vera best hóskandi stødd á einum eftirskúla.

Hesir 80 næmingarnir skuldu serliga vera 10. floks næmingar. Tað vil siga, næmingar, sum hava eitt ár eftir av vanligu skúlagongd­ ini í framhaldsdeildini.

Vit kendu til royndirnar, sum vóru gjørdar við at reka ein føroyskan eftirskúla í Danmark, og vistu, at nógvir føroyskir næmingar leitaðu sær til Danmarkar at ganga síðsta árið á donskum eftirskúlum.

Danska eftirskúlaskipan­ in hevur stóra undirtøku, og nýggir eftirskúlar verða stovnsettir á hvørjum ári.

Seinastu árini hevur danska eftirskúlaskipanin eisini breitt seg til Týsklands.

Tað var greitt fyri okkum beinan vegin, at Suður­ oyggin var rætta staðið til eftirskúlan. Fjarstøðan til Miðstaðarøkið, sum vanliga verður mett sum ein forðan í samband við at stovnseta virksemi í Suðuroynni, vísti seg í hesum førinum, tá tað snýr seg um at stovnseta eftirskúlan, at vera ein av­ gjørdur fyrimunur.

Umframt at eftirskúlin skal innrættast við ymiskum hølum til undirvísing, skal næmingaheim vera ein part­ ur av skúlanum. Næminga­ heimið skal kunna hýsa øllum næmingunum, um­ framt bústaðir til lærarar.

er soleiðis, at næmingarnir búgva á skúlanum, og læra teir á tann hátt at standa á egnum beinum og vera part­ ur av tí natúrliga felags­ lívinum á skúlanum.

Umframt at eftirskúlin er eitt kærkomið tilboð til okkara ungdóm, kemur

eftirskúlin at hava stóran týdning fyri alt økið kring skúlan. Arbeiðs­, felags­ og handilslívið í økinum fer at njóta gott av, at 80 næm­ ingar umframt lærarar, skulu hava mat og aðrar tænastur til lívsins uppi­ hald.

Meðan eg havi verið landsstýrismaður, havi eg sjálvsagt ikki verið partur av Arbeiðsbólkinum, men eg havi tó fylgt væl við og havi verið kunnaður leypandi um gongdina í málinum.

Tað, at avgerð er tikin um, at eftirskúlin – Atlantic Adventure Eftirskúlin – skal byggjast í Hvalba, er sera gott. Hvalba er tað rætta staðið at byggja ein eftirskúla.

Eftirskúlin kemur at liggja sera væl fyri, uppat Roynhøllini og fótbóltsvølli­ num, og verður tí ikki neyð­ ugt at byggja fimleikarhøll ella leikvøll til skúlan.

Hvalba er ein bygd, sum er í stórari menning við ymiskum arbeiðsplássum, bæði á sjógvi og landi.

Hetta eru alt møguleikar, sum eftirskúlin við sínum øðrvísi undirvísingarhátti kann njóta gott av.

Tað fyritaksemi og tann dugnaskapur, sum eyð­ kennir hvalbingar, kann so­ leiðis gerast fyrimyndin hjá øllum føroyskum ungdómi.

Í Hvalba er eisini ríkt felagslív, og tað ger tað ikki verri, at hvalbingar hava lætt sinni og eru kendir fyri sítt sermerkta skemtingar­ sama og argandi lyndi.

Atlantic Adventure Eftir­ skúlin í Hvalba, sum hevur fingið breiða undirtøku frá føroysku kommununum, eigur at verða eitt av kom­ andi tilboðunum til føroysk­ an ungdóm, nú øll føroyska skúlaskipanin verður endur­ skoðað eftir vánaligu PISA­ undankanningina.

Landsstýrið og Menta­ málaráðið, sum umsitur eftirskúlalógina,

hevur tikið væl ímóti umsóknini frá eftirskúlanum, og er Mentamálaráðið og Arbeiðs­ nevndin saman farin í gongd við at fyrireika málið

strategi­ bólkinum, sum hevur arbeitt við grundarsteini­ num Útbúgving í samband við Visión 2015, har sagt verður m.a., atef t i r s k ú l i

verður settur á stovn, sum skal stimbra framhaldandi útbúgving, sigur mær so

mikið, at Atlantic Adven­ ture Eftirskúlin í Hvalba skjótt verður veruleiki!