Starting Over Again Script
Marco: Alam mo umalis ka na wala na tayong pag-uusapan.
Ginny: Tama si Bet wala ka talagan planong ituloy tong project na to. Kaya mo lang tinanggap to
para gantihan ako
Marco: Saan naman nanggaling yan?
Ginny: Either that, o gusto mo naman talaga ang plano pero ayaw mo lang tanggapin dahil
kasama ako sa bumubuo ng planong yun.
Marco: Di ka parin nagbabago, ikaw parin ang Ginny na di titigil hangang di nakukuha ang gusto nya.
Ginny: Oh baka naman kaya ayaw mong aminin dahil hanggan ngayon ako parin ang gusto mo.
Marco: Wow really?
Ginny: Eh bakit nga? Sabihin mo sa akin bakit di mo nagustuhan? I deserve an explaination!
Marco: Ano? Anong sinabi mo?
Ginny: I need an acceptable reason.
Marco: Bakit?
Ginny: Dahil trinabaho ko yun! Pinaghirapan ko yun! I invested my time and my effort.
Marco: Kaya kailangan mong malaman kung ano ang mali?
Ginny: Oo,! dahil kung may problema gagawan ko ng paraan
Marco: Dahil hindi lang oras at pagod mo ang pinuhunan mo diba? Pati puso’t kaluluwa mo diba?
Dahil ginawa mo yun, para sa isang taong iniisip mong may tiwala at paniniwala sayo, diba?
Kung nagkakamali ka man..iniisip mong bibigyan ka ng pagkakataon na itama yun, kasi
pinaniwala ka niya na mahal ka niya na mahalaga ka sa kanya, na iisa ang pangarap nyo,
na pareho kayong tinatanaw ng buhay, diba?
Kailangan mong nalaman kung bakit isang umaga pagising mo nabago ang lahat, bakit
wala na sya? Bakit nag-iisa ka na lang?
Kailangan mo ng dahilan, diba? Kailangan mo ng panghahawakan kung bakit kailangan
mong tiisin ang magmukhang tanga! Na nagmukha kang basura sa paningin ng tao, sa
paningin mo sa sarili mo! Kasi hindi mo alam kung paano eh!
Hindi mo alam kung kelan, hindi mo alam kung anong nangyari, kung anong mali sayo, kung
bakit ka nya iniwan!
Ginny: (Crying) Marco…
Marco: Anong Karapatan mong hingin ang isang bagay na ipinagdamot mong ibigay?
Ginny: Marco…Marco…
Marco: I deserve an explanation! I deserve an acceptable reason!
Ginny: (Crying) Marco..I’m Sorry…
Marco: Oh, bakit? Bakit di mo sinabi sakin ang totoo?
Ginny: (Crying) Natakot kasi ako…
Marco: Huh! And you expect me to believe that? Sa tapang mong yan?
Ginny: (Crying) Hindi kita gusting saktan Marco.
Marco: (Crying) I almost died!
Ginny: (Crying)
Marco: And everyday. I wish I did! Tell me!
Ginny: (Crying) I was beginning to see my father in you, talunan, mababa ang pangarap.
Marco(crying) Pano ko sasabihin sayo yun? Na unti unti nang nawawala yung paghanga ko
sayo… yung respeto ko... natakot ako baka maging katulad tayo ng tatay at nanay ko..
Marco: Kahit masakit, dapat sinabi mo. Alam mong anong namatay saken, Ginny?
Trust. Hindi ko na kaya magtiwala sayo!
Ginny: (Crying)
THE END!
