You are on page 1of 4

Xen. Anab. 1.5.

16

Κλέαρχε καὶ Πρόξενε καὶ οἱ ἄλλοι οἱ παρόντες Ἕλληνες, οὐκ


ἴστε ὅ τι ποιεῖτε. εἰ γάρ τινα ἀλλήλοις μάχην συνάψετε,
νομίζετε ἐν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ ἐμέ τε κατακεκόψεσθαι καὶ ὑμᾶς οὐ
πολὺ ἐμοῦ ὕστερον: κακῶς γὰρ τῶν ἡμετέρων ἐχόντων πάντες
οὗτοι οὓς ὁρᾶτε βάρβαροι πολεμιώτεροι ἡμῖν ἔσονται τῶν παρὰ
βασιλεῖ ὄντων.

Xen. Anab. 2.5.41


Κλέαρχος μὲν τοίνυν εἰ παρὰ τοὺς ὅρκους ἔλυε τὰς σπονδάς,
τὴν δίκην ἔχει: δίκαιον γὰρ ἀπόλλυσθαι τοὺς ἐπιορκοῦντας:
Πρόξενος δὲ καὶ Μένων ἐπείπερ εἰσὶν ὑμέτεροι μὲν εὐεργέται,
ἡμέτεροι δὲ στρατηγοί, πέμψατε αὐτοὺς δεῦρο: δῆλον γὰρ ὅτι
φίλοι γε ὄντες ἀμφοτέροις πειράσονται καὶ ὑμῖν καὶ ἡμῖν τὰ
βέλτιστα ξυμβουλεῦσαι.

Xen. Anab. 1.3.5


ἐπεὶ δὲ ὑμεῖς οὐ βούλεσθε συμπορεύεσθαι, ἀνάγκη δή μοι ἢ
ὑμᾶς προδόντα τῇ Κύρου φιλίᾳ χρῆσθαι ἢ πρὸς ἐκεῖνον
ψευσάμενον μεθ᾽ ὑμῶν εἶναι. εἰ μὲν δὴ δίκαια ποιήσω οὐκ
οἶδα, αἱρήσομαι δ᾽ οὖν ὑμᾶς καὶ σὺν ὑμῖν ὅ τι ἂν δέῃ πείσομαι.

2
Xen. Anab. 1.4.14
ἄνδρες, ἐάν μοι πεισθῆτε, οὔτε κινδυνεύσαντες οὔτε πονήσαντες
τῶν ἄλλων πλέον προτιμήσεσθε στρατιωτῶν ὑπὸ Κύρου. τί οὖν
κελεύω ποιῆσαι; νῦν δεῖται Κῦρος ἕπεσθαι τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ
βασιλέα: ἐγὼ οὖν φημι ὑμᾶς χρῆναι διαβῆναι τὸν Εὐφράτην
ποταμὸν πρὶν δῆλον εἶναι ὅ τι οἱ ἄλλοι Ἕλληνες ἀποκρινοῦνται
Κύρῳ.

Isoc. 8 15
ὅμως δὲ καὶ τούτων ὑπαρχόντων οὐκ ἂν ἀποσταίην ὧν
διενοήθην. παρελήλυθα γὰρ οὐ χαριούμενος ὑμῖν οὐδὲ
χειροτονίαν μνηστεύσων, ἀλλ᾽ ἀποφανούμενος ἃ τυγχάνω
γιγνώσκων πρῶτον μὲν περὶ ὧν οἱ πρυτάνεις προτιθέασιν,
ἔπειτα περὶ τῶν ἄλλων τῶν τῆς πόλεως πραγμάτων: οὐδὲν γὰρ
ὄφελος ἔσται τῶν νῦν περὶ τῆς εἰρήνης γνωσθέντων, ἢν μὴ καὶ
περὶ τῶν λοιπῶν ὀρθῶς βουλευσώμεθα.

Nevertheless, in spite of these conditions, I shall not desist


from what I had in mind to say. For I have come before
you, not to seek your favor nor to solicit your votes, but to
make known the views I hold, first, regarding the
proposals which have been put before you by the
Prytaneis,1 and, second, regarding the other interests of
the state; for no good will come of the resolutions which
have now been made regarding the peace 2 unless we are
well advised also with regard to what remains to be done.

Xen. Anab. 1.7.18


[18] ἐνταῦθα Κῦρος Σιλανὸν καλέσας τὸν Ἀμπρακιώτην μάντιν
ἔδωκεν αὐτῷ δαρεικοὺς τρισχιλίους, ὅτι τῇ ἑνδεκάτῃ ἀπ᾽
ἐκείνης ἡμέρᾳ πρότερον θυόμενος εἶπεν αὐτῷ ὅτι βασιλεὺς οὐ
μαχεῖται δέκα ἡμερῶν, Κῦρος δ᾽ εἶπεν: οὐκ ἄρα ἔτι μαχεῖται, εἰ
ἐν ταύταις οὐ μαχεῖται ταῖς ἡμέραις: ἐὰν δ᾽ ἀληθεύσῃς,
ὑπισχνοῦμαί σοι δέκα τάλαντα. τοῦτο τὸ χρυσίον τότε
ἀπέδωκεν, ἐπεὶ παρῆλθον αἱ δέκα ἡμέραι.

Xen. Anab. 1.8.12


[12] καὶ ἐν τούτῳ Κῦρος παρελαύνων αὐτὸς σὺν Πίγρητι τῷ
ἑρμηνεῖ καὶ ἄλλοις τρισὶν ἢ τέτταρσι τῷ Κλεάρχῳ ἐβόα ἄγειν τὸ
στράτευμα κατὰ μέσον τὸ τῶν πολεμίων, ὅτι ἐκεῖ βασιλεὺς εἴη:
κἂν τοῦτ᾽, ἔφη, νικῶμεν, πάνθ᾽ ἡμῖν πεποίηται.

Xen. Mem. 1.2.36


μηδ᾽ ἐάν τι ὠνῶμαι, ἔφη, ἢν πωλῇ νεώτερος τριάκοντα ἐτῶν,
ἔρωμαι ὁπόσου πωλεῖ; ναὶ τά γε τοιαῦτα, ἔφη ὁ Χαρικλῆς: ἀλλά
τοι σύγε, ὦ Σώκρατες, εἴωθας εἰδὼς πῶς ἔχει τὰ πλεῖστα
ἐρωτᾶν: ταῦτα οὖν μὴ ἐρώτα. μηδ᾽ ἀποκρίνωμαι οὖν, ἔφη, ἄν τίς
με ἐρωτᾷ νέος, ἐὰν εἰδῶ, οἷον ποῦ οἰκεῖ Χαρικλῆς ἢ ποῦ ἐστι
Κριτίας; ναὶ τά γε τοιαῦτα, ἔφη ὁ Χαρικλῆς.
Xen. Cyrop. 3.2.13
ἐγὼ οὖν ἀφίημι ὑμᾶς οἴκαδε τοὺς εἰλημμένους, καὶ δίδωμι ὑμῖν
σὺν τοῖς ἄλλοις Χαλδαίοις βουλεύσασθαι εἴτε βούλεσθε
πολεμεῖν ἡμῖν εἴτε φίλοι εἶναι. καὶ ἢν μὲν πόλεμον αἱρῆσθε,
μηκέτι ἥκετε δεῦρο ἄνευ ὅπλων, εἰ σωφρονεῖτε: ἢν δὲ εἰρήνης
δοκῆτε δεῖσθαι, ἄνευ ὅπλων ἥκετε: ὡς δὲ καλῶς ἕξει τὰ
ὑμέτερα, ἢν φίλοι γένησθε, ἐμοὶ μελήσει.

4
Demosth. Phil. 1.5

εἰ τοίνυν ὁ Φίλιππος τότε ταύτην ἔσχε τὴν γνώμην, ὡς χαλεπὸν


πολεμεῖν ἐστιν Ἀθηναίοις ἔχουσι τοσαῦτ᾽ ἐπιτειχίσματα τῆς
αὑτοῦ χώρας ἔρημον ὄντα συμμάχων, οὐδὲν ἂν ὧν νυνὶ
πεποίηκεν ἔπραξεν οὐδὲ τοσαύτην ἐκτήσατ᾽ ἂν δύναμιν. ἀλλ᾽
εἶδεν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦτο καλῶς ἐκεῖνος, ὅτι ταῦτα μέν
ἐστιν ἅπαντα τὰ χωρί᾽ ἆθλα τοῦ πολέμου κείμεν᾽ ἐν μέσῳ,
φύσει δ᾽ ὑπάρχει τοῖς παροῦσι τὰ τῶν ἀπόντων, καὶ τοῖς
ἐθέλουσι πονεῖν καὶ κινδυνεύειν τὰ τῶν ἀμελούντων.

Se dunque allora Filippo avesse avuto questa convinzione, che era difficile
combattere senza alleati contro gli Ateniesi, che potevano contare su fortezze
così poderose per controllare il suo territorio, nulla avrebbe fatto di quello che
ora ha potuto realizzare, né avrebbe acquisito una potenza così grande. Ma di
una cosa egli era ben consapevole, o Ateniesi, che tutti questi luoghi strategici
sono premi di guerra a disposizione di chiunque, e che per diritto naturale
appartengono ai presenti i beni degli assenti e a chi è disposto ad affrontare
fatiche e pericoli quelli di coloro che non se ne curano.

Plut. Cam. 20.1-2

μετὰ δὲ τὴν μάχην ἐκείνην εἰ μὲν εὐθὺς ἐπηκολούθησαν οἱ


Γαλάται τοῖς φεύγουσιν, οὐδὲν ἂν ἐκώλυσε τὴν Ῥώμην ἄρδην
ἀναιρεθῆναι καὶ πάντας ἀπολέσθαι τοὺς ἐν αὐτῇ
καταλειφθέντας: τοσοῦτον οἱ φεύγοντες ἐνειργάζοντο δεῖμα τοῖς
ὑποδεχομένοις, καὶ τοσαύτης πάλιν ἐνεπίμπλαντο ταραχῆς καὶ
παραφροσύνης, νυνὶ δ᾽ ἀπιστίᾳ τοῦ μεγέθους οἱ βάρβαροι τῆς
νίκης καὶ πρὸς εὐπάθειαν ἐκ τοῦ περιχαροῦς ἅμα καὶ νεμήσεις
τῶν ἑαλωκότων ἐν τῷ στρατοπέδῳ χρημάτων τραπόμενοι, τῷ
μὲν ἐκπίπτοντι τῆς πόλεως ὄχλῳ ῥᾳστώνην φυγῆς παρέσχον,
ἐλπίσαι δ᾽ ἔτι καὶ παρασκευάσασθαι τοῖς ὑπομένουσι.

You might also like