Conditionals:
pierwszy (first conditional)
Tego okresu warunkowego używamy do opisania rzeczy,
które najprawdopodobniej się zdarzą jeśli warunek będzie
spełniony. Nie mamy jednak stuprocentowej pewności, tak jak w
przypadku zerowego trybu warunkowego.
Pierwszego trybu warunkowego czyli first conditional używamy do opisu
zjawisk, które mają wysokie prawdopodobieństwo wydarzenia się.
Prawdopodobieństwo jest jednak mniejsze niż w przypadku zero
conditional. Po if używamy tutaj zawsze czasu Present Simple, a w drugiej
części zdania Future Simple. Jednym z problemów, który często obserwuje
się u osób uczących się języka jest używanie will w obu częściach zdania.
Dlaczego? Tłumaczą oni zdanie z języka polskiego, gdzie w obu częściach
zdania występuje czas przyszły. Musimy pamiętać, że po angielsku, mimo
iż po if występuje Present Simple, ta część zdania ma znaczenie czasu
przyszłego.
If + Present Simple + will + czasownik + reszta zdania
If it rains, we will stay home.
Jeśli będzie padało, zostaniemy w domu.
If you eat unhealthy food, you will feel tired.
Jeśli będziesz jeść niezdrowe jedzenie, będziesz czuć się zmęczony.
They will come to the party if there are popular kids there.
Przyjdą na imprezę jeśli będą tam popularne dzieciaki.
If there is any candy, he will eat all of it.
Jeśli będą jakieś słodycze, on zje wszystkie.
drugi (second conditional)
Drugi tryb warunkowy to tzw. gdybanie. Wydarzenia o których
mówimy w drugim okresie warunkowym mają małą szansę na
spełnienie się; możemy w tym trybie wyrazić nasze marzenia np.
„Gdybym był bogaty, to wtedy…”
Drugiego trybu warunkowego (second conditional) używamy, kiedy
mówimy o mało realnych wydarzeniach, które prawdopodobnie się nie
wydarzą. Oprócz tego drugi okres warunkowy jest używany do udzielania
rad. Po if w drugim trybie warunkowym występuje czas Past Simple, a w
drugiej części zdania – would i czasownik.
If + Past Simple + would + czasownik + reszta zdania
If I won the lottery, I would travel to Australia.
Gdybym wygrał/a na loterii, pojechał(a)bym do Australii.
W przypadku drugiego okresu warunkowego, również występuje pewna
trudność – po angielsku mamy czas Past Simple, który na polski
tłumaczymy jako tryb przypuszczający. Musimy jednak pamiętać,
że would nigdy nie występuje po if.
They would have another baby if they weren’t so focused on
their careers.
Zdecydowaliby się na kolejne dziecko gdyby nie byli tak skupieni na
swoich karierach.
If I were qualified enough, I would look for a new job.
Gdybym był/a wystarczająco wykwalifikowany/a, poszukał(a)bym nowej
pracy.
W drugim okresie warunkowym czasownik to be przybiera
formę were dla wszystkich osób. Jest to konstrukcja trybu
łączącego (subjunctive mood), który jest używany do mówienia o
nierealnych i hipotetycznych sytuacjach.
If I weren’t that shy, I would ask her out.
Gdybym nie był tak nieśmiały, zaprosiłbym ją na randkę.
If it were sunny, I would go to the beach.
Gdyby było słonecznie, poszedł(a)bym na plażę.
If I were rich, I would never wake up at 7 a.m. again.
Gdybym był/a bogaty/a, już nigdy nie wstał(a)bym o 7 rano.
Second conditional: udzielanie rad
W drugim trybie warunkowym (second conditional) możemy udzielać
również rad. Robimy to za pomocą zwrotu “If I were…” (Gdybym
był/była na miejscu…).
If I were you, I would sell this old car.
Na twoim miejscu sprzedał(a)bym ten stary samochód.
If I were her, I wouldn’t date him.
Na jej miejscu nie spotykał(a)bym się z nim.
