Ina Kong Mapagmahal
Ina, sa 'yong pag-ibig ay walang kapantay
Sa puso kong umaawit, ikaw ang tanging gabay
Sa bawat yakap at halik, pagmamahal ay tunay
Ikaw ang gabay, tanglaw sa bawat alay
Sa iyong mga kamay, ako'y laging napapasailalim
Dangal mo'y tangi aking natanim
Sa lahat ng lungkot at hirap na naranasan
Ina, ikaw ang gabay sa lahat ng napupuntahan
Ang tamis ng mga alaala, sa akin ay patuloy na nangingibabaw
Kapayapaan at pag-ibig, sa 'yo'y laging nangingibabaw
Ina, sa iyo'y aking pasasalamat
Sa iyong pag-aaruga, 'di ko kayang iaangkat
Tunay kang anghel na kaalinsabayan
Bawat pagtawa't iyak, kasama mo’y napagkalooban
Sa tuwing ako'y nalulungkot, 'di mo ako iniwan
Ina, sa puso ko'y laging nananahan
Sa iyong pagmamahal, dakilang Ina ko
Ngayon at kailanman, ika'y nagpupugay ko
Walang kapantay ang yong pagsasakripisyo
Sa puso't isipan, ikaw ang tangi kong ehemplo
Ang tula na ito ay isang pagpapahayag ng pagmamahal, pasasalamat, at
pagpapahalaga sa isang ina. Ito ay naglalarawan ng kahalagahan at
katangi-tanging papel ng isang ina sa buhay ng nagsusulat ng tula.
Sa unang taludtod, binabanggit na walang kapantay ang pag-ibig ng ina.
Ipinapakita rito na ang pagmamahal ng ina ay gabay at tanglaw sa
buhay ng nagsusulat. Ang mga yakap at halik na binanggit ay simbolo
ng tunay at wagas na pagmamahal na ibinibigay ng ina.
Sa pangalawang taludtod, ipinapakita na ang mga kamay ng ina ay
lugar ng paghupa at proteksyon. Ang "dangal" na nabanggit ay
nagpapahiwatig na ang ina ay nagtuturo ng tamang pag-uugali at
kahalagahan ng integridad. Siya rin ang gabay at tagahatid ng suporta sa
mga hirap at lungkot na pinagdaanan.
Sa ikatlong taludtod, binabanggit ang tamis ng mga alaala na
bumabangon sa isipan ng nagsusulat. Ang pag-ibig at kapayapaan na
naisasalin ng ina ay patuloy na nangingibabaw sa buhay. Ang pag-
aaruga ng ina ay hindi maaring masukat at pinasasalamat ng may-akda.
Sa panghuling taludtod, ipinapahayag na ang ina ay tulad ng isang
tunay na anghel na kasama sa bawat karanasan ng saya at lungkot. Ang
ina ay hindi iniwan sa mga oras ng kalungkutan at palaging nananatili
sa puso ng nagsusulat.
Sa outro, ipinapahayag ang pagpupugay sa dakilang ina at ang walang
kapantay na pagsasakripisyo na ibinigay niya. Siya ang ehemplo ng
tunay na pagmamahal at kahalagahan na nais sundan at tularan.
Ang tula ay nagbibigay ng pagpapahalaga sa ina at ang kanyang
mahalagang papel sa buhay ng nagsusulat. Ito'y isang pasasalamat at
pagkilala sa pag-ibig at pag-aaruga ng isang ina na hindi matatawaran.
