Ako’y Wika Wikang Filipino

Tula ni Kiko Manalo Tula ni Marvin Ric Mendoza

Ito ay punyal na ubod ng talim

Wikang Filipino ang aking pangalan, Punyal na kumikinang sa gabing madilim
Ipinanganak ko itong kalayaan, Ang puluhan nito ay utak na magaling
Ako ang ina at siyang dahilan, At ang talas nito’y kakaiba kung limiin.
Ng pagkakaisa at ng kasarinlan!
Sa nakaraa’t sa ngayo’y patuloy na hinahasa
Sapagkat ako nga ang siyang tumanglaw Na ang gamit ay kaydaming mga dila
Sa bansang tahanang iyong tinatanaw, Ang punyal na kaytagal nang ginawang
Katulad ng inang sa iyo ay ilaw, pananda
Nagbibigay-sigla’t buting sumasaklaw! Ay may bakas na rin ng kalawang at dagta.

Ako rin ang ama at naging haligi, Ang punyal na ito ay ang wikang Filipino
Ng mga sundalo at mga bayani, Na patuloy na umuunlad sa pag-ikot ng mundo
Sa digmaan noon sa araw at gabi, Ang kapara nito’y matigas na bato
Ako ang sandatang nagtaas ng puri! Na ‘pag di ipukol ay di malaman kung ano.

Pagkat akong wika ang lakas mo’t tuwa Mula sa isang bibig ay kumalat nang kumalat
Ako’y lakas nitong bisig mo at diwa Mangyari’y dala-dala ng bapor na laging
Sa pamamagitan ng aking salita, naglalayag
Ligtas ka sa uring luksong masasama! Ang wikang Filipino’y katulad ng kamandag ng
ahas
Na sa isang sarili ay nagpapalakas.
Sinalita ako at gamit ng lahat,
Upang mga taksil ay maisiwalat,
Sa Luzon, Visayas, sa lahat ng s’yudad, Ang wika sa malayo ay kakaiba sa narito
Pati sa Mindanao, ako ay nangusap! Iba ang sa kanya, iba rin ang sa iyo
At dahil tayo ay kapwa Pilipino
Yakapin natin ang wikang Filipino.
At nakamit mo na ang hangad na laya,
Mula sa dayuhang sakim at masama,
Dilim na sumakop sa bayan at bansa, Ang wikang Filipino ay ilaw ng Pilipinas
Dagling lumiwanag, pintig ay huminga! Liwanag sa pagtahak sa tuwid na landas
Gamitin natin at gawing lakas
At gawin ding pananggol sa darating na bukas.
Wikang Filipino, ginto mo at hiyas,
Panlahat na wika saan man bumagtas,
Ilaw na maalab, sa dilim ay lunas Madaling magkaisa kung may pagkakaunawaan
At lakas patungo sa tuwid na landas! Madaling makakita kung may liwanag na
natatanaw
Medaling mananggol kung may lakas na taglay.
Sa lahat ng ito’y wikang Filipino ang daan.

Sa bukas na darating ay ating mamamalas

Ang dating ilaw ngunit bago nang landas
Maaaring paabante, maaaring paatras
Maaaring pababa, maaaring pataas.

Ang wikang Filipino’y magsisilbing gabay

Sa kayraming taong sa Pilipinas namamahay..
Sa tuwid na landas ay walang mawawalay
Kung tayo’y hawak-kamay sa pag-abot sa
tagumpay…
Tatag ng Wikang Filipino, Lakas ng Pagka- Ang Teknolohiya at Ang Wika
Filipino Tula ni Avon Adarna
Tula ni Avon Adarna
Pinagkaitan nga ng mga patinig,
Ang wika ay apoy – nagbibigay-init, Mga pangungusap – kulang sa katinig,
Sa sanggol na hulog ng anghel sa langit, At kung babasahin sa tunay na tinig,
Ang inang kumalong at siglang umawit, Ay mababanaag ang kulang na titik!
Wikang Filipino ang siyang ginamit.
Sa sulating pormal at mga sanaysay,
Ang wika ay tubig – na nagpapaputi, Ano’ng pakinabang kung putol at sablay,
Ng pusong may sala at bahid ng dumi, Kulang na ang letra’y mali pa ang baybay,
Manalangin lamang at saka magsisi, Ang akala yata’y lubhang mahinusay.
At patatawarin ng Poong mabuti!
Sa paglalahad ng totoong damdamin,
Ang wika ay hangin – siyang bumubuhay, Hindi ba nagkulang sa ibig sabihin?
Sa patid na hinga ng kulturang patay, Sa pagsusulit ba at mga eksamin,
Ito’y nagbibigay ng siglang mahusay, Makapasa kaya kung letra’y kulangin?
Sa mga tradisyon at pagtatagumpay.
Mundong makabago at teknolohiya,
Ang wika ay bato – na siyang tuntungan, Anong naidulot sa ating pag-asa?
Nitong mga paa ng mahal na bayan, Kabataang dugong mag-aahon sana,
Wika ay sandigan nitong kasarinlan, Tila katunggali ng sariling wika.
Sa bundok o burol, maging kapatagan.
Ngayo’y nagtatampo – Wikang Filipino
May alab ng apoy at lakas ng bato, Sa wari’y nasunog ang tunay na mundo,
At kinang ng tubig na wari ay ginto, Ang wika na dapat ay isinasaulo,
Wikang Filipino’y matatag na hukbo Ay lubhang nalimot at nagkalitu-lito!
Na lakas ng iyong pagka-Filipino
Wikang Pambansa, Wikang Panlahat
Tula ni Gerlie L. Palmenco

Luzon, Visayas, pati na sa Mindanao

Tuwing Agosto’y sabay-sabay humihiyaw
Grupong etniko sa ‘Pinas nagkakaisa
Pinagyayaman pang lalo ang wika nila.

Ilokano, Bisaya, maging ang Tausug

Sa wikang-ginto, Pilipinas ay busog.
Chavacano, Cebuano, Ilonggo’t marami pa
Pagsaluha’t mahalin, bigay ng Dakilang
Lumikha.

Iba’t ibang salita man ang banggit

Sa puso’t kaluluwa’y iisa lang ang gamit
Buong pagmamahal itong ipagpunyagi
Kayamanan ng buhay, dugo, at lahi.

Mayamang kultura, kanyang sinasalamin

Makulay na tradisyon, ipinamamahagi din
Wikang Pambansa ay Wikang Panlahat
Gamitin ng tama’t paglingkurang tapat.

Sagisag ng kalayaan, sandigan ng katapatan

Wikang Pilipinong noo’y ating ipinaglaban
Nawa’y ingatan at laging alagaan
Lubos na mahalin, kailanma’y huwag pabayaan.
Ang Wikang Pilipino Pilipinong Banyaga sa Wikang Filipino
Mula sa website na Pinoyedition.com Mula sa website
na Pinayunlimited.wordpress.com
Wikang pilipino ay ating mahalin
Ito ang sagisag nitong bansa natin, Ikaw kabataan, binibini, ginoo
Binubuklod nito ang ating damdamin Sa lahat ng Pilipinong makakabasa nito
Ang ating isipan at mga layunin. Maalam ka ba sa Wikang Filipino?
Wikang pilipino ay maitutulad O isa kang banyaga sa wika mo?
Sa agos ng tubig na mula sa dagat,
Kahiman at ito’y sagkahan ng tabak
Pilit maglalagos, hahanap ng butas. Kamusta o kumusta?
Ano nga ba ang tama sa dalawa?
Oo, pagkat ito’y nauunawaan
Tagalog o Filipino ba?
Ng Wikang Pambansa sa baya’y ituro,
Ano rito ang pambansang wika?
Tatlumpu’t dalawang taong sinapuso
Ng bata, Matanda, lalo na ng guro.
Napasok na nito’y maraming larangan Magaling, kay galing!
Ng mga gawain na pampaaralan, Ang isip sa wika ng iba’y matulin
Transaksyon sa bayan at sa sambayanan Kapag Wikang Filipino ang usapin
Mga paaralan sa sandaigdigan. Bakit ba ika’y nagiging antukin?
Wikang Pilipino’y dapat ipagtanggol
Lalo’t iisiping dito’y ginugugol,
Ang maraming hirap, Salapi’t panahon Sa Ingles kay husay, o napakahusay
Ng pamahalaan at ng masa ngayon. Ngunit sa Filipino ika’y nawawalan ng kulay
Wikang pilipino, ikaw ay mabuhay Nauubusan ng tinig, tinatakasan ng salita
Itataguyod ka sa lahat ng araw. Hala siya sa sariling wika niya ay banyaga!

O kahindik-hindik, kagila-gilalas
Paanong nangyaring di ka matatas
Kung nububuhay lamang si Balagtas
Tiyak mabubuwisit sa’yo ang pantas.

Nasaan na ang bakas ng wika sa pananalita?

Bakit di na kilala ng iyong dila?
Napakarikit naman ng ating wika
Sana lang ito’y iyong nakikita.

Buksan lamang ang iyong kamalayan

Ang wika nati’y makulay kung mamasdan
May kapangyarihang magbuklod ng
mamamayan
Ng mga mamamayang niyayakap nitong bayan.

Ang Pilipinong banyaga sa Wikang Filipino

Ay di dapat tawaging isang Pilipino
Mahal mo lang ang Pilipinas kapag gusto mo
Ngunit hindi ba dapat mahalin mo ang lahat ng
tungkol dito?
Iniibig Ko Ang Wikang Filipino Panawagan ng pagkakaisa sa bawat Pilipino
Mula sa website Wika raw ang magbubuklod, ikaw oh, Wikang
na Pinayunlimited.wordpress.com Filipino
Ito nga ba’y katotohanan o itinusok lang sa
palaso
Ginulo mo ang isip ko sa paraang gusto ko Upang pagtakpan, pagkitil sa wika ng bayan ko?
Pinilit ko mang umiwas ngunit sinuyo mo ako
Itinakas sa ‘king mundo dinala sa’yong palasyo
Nagbabadya ang kaunlaran sa 2015 ASEAN
Aking nadarama hindi ito ordinaryo.
Unti-unting ginagapang, pagiging sandaigdigan
Natatangi umanong solusyong maiahon, maliliit
Hanap ko’y salita, angkop na salita na bayan
Sa paglalarawan nais ko sanang ipakita Magsasama-sama’t magbubuklod, itatakwil
Angkin mong kulay o kay iga-igaya sariling pagkakakilanlan
Bakit ang iba’y hindi ito makita?
Preparasyon ito sa malawakang globalisasyon
Musmos nang ika’y unang makapiling Brunei, Cambodia, Indonesia, Lao, Malaysia,
Ang makilala ka ng malalim yan ang aking hiling Singapore,
Sana’y makita ka saan man bumaling Myanmar, Thailand, Vietnam at Pilipinas ay
Akin kang makikilala gamitan man ng piring. nagtipon
Binuo ang ASEAN upang gawing matatag na
rehiyon
Naaalala mo ba galak ko sa paligsahan?
Unang sabak ko noon sa talumpatian
May pagdiriwang noon Agosto ang buwan Globalisasyon at Rehiyonalisasyon natatanging
Nabigo man ang dilag ngunit ako’y may solusyon?
natutunan. Ito ba’y maka-Diyos at sa bawat baya’y mag-
aahon?
O ito’y preparasyon ng diyablo’t kaniyang
Ang iyong pagkasilang ay dakila pala
kampon
Binuklod mo ang mga taong nais magkanya-
Na sukat pang naitala sa aklat ng rebelasyon?
kanya
Ikaw ang sinag na piniling di makita
Aming lampara sa dilim ng umaga. Noon pa mang una, batid na ang kalooban ng
Maylikha
Iniutos kay Adan at Noah na punuin ang buong
O aking Wika nasa puso ka ba nila?
lupa
Sa tibukan ng buhay ko’y mabubuhay ka
Maging sa tore ng Babel sangkatauha’y
Mahal ko ang Pilipinas at ang lahat sa kanya
sinawata
Kaya ikaw Wikang Filipino di ka mag-iisa. Nais nilang maging isa ngunit binigyan ng iba’t
ibang wika

Pagkat bawat wika’y kinapaloloban ng sariling

kultura
Kailangang pagyamanin sa sarili’t angking lupa
Likas na tumutubo’t nililinang sa kaugalia’t
pakikipagkapwa
FILIPINO: Wika ng Pagkakaisa
Tunay na hanguan ng diwang epistemolohiya
Tula ni Jennifor L. Aguilar

Pagkakaisa ano ba ang iyong diwa? Nagbabadya ang pagkitil sa pagkatao’t

Ito ba’y para sa iba’t ibang lahi at bansa? pagkakakilala
Wika, ano ba ang iyong makakaya? Unti-unting tatabunan kalikasan ng bawat bansa
Matibay ka bang sandata sa pagbibigkis ng Pipintahan ng mapagkunwang kaunlaran at pag-
diwa? asa
Nang maisakatuparan pagwawakas at
pagkawasak na naitala
Wika ng pagkakaisa ang isinisigaw mo
Habang ang bayan ay nagdidiliryo
Ninakawan ng kampon ng mga manggagantso Wika ng bawat bansa, dapat na dinadakila
Una sa Hudisyaryo, Lehislatibo at ngayo’y Minamahal, ginagamit, nililinang, inaaruga
Ehekutibo Natatanging sandata sa preserbasyon ng kultura
Na tunay na diwa at kasangkapan ng
pagkakaisa!
Nalilito, nahihilo, utak ay gulong gulo
Saan ba nagmula wika ng tao sa mundo?
Iba’t ibang teorya sa kaisipa’y nabubuo
Wika ko’t wika mo, saan nga ba hinango?