T

pabula ng pangkat 2
miyembro : LUIS DATINGUINOO
DIOSA DIANNE SEVILLA
VINLAE THYRON TIBAYAN
XANTINO VILLAPANDO
JASMINE ISAVEDRA
RAINE MORA
JERICHO CALUMBA
JOSEPH PALCIS
MIKESHANNON TURNO
VINS ANGELO VILLACRUSIS
CIARA APASAN
GURO : MA. LUCILA CARPIO
GARGULLO
 ang
tlong bii
ta k

noong unang panahon, may isang nanay na baboy na

naninirahan kasama ang kanyang tatlong anak.
“mahal kong mga anak dahil malalaki na kayo, kailangan
n’yong tahakin ang sarili n’yong landas, hindi ko na kaya
kayong itaguyod pa” sabi ng nanay na baboy
isa - isa silang binigyan ng pera para makapag lakbay ng
malayo at magtayo ng sarili nilang bahay.
at sabay - sabay silang umalis mula sa bahay ng
kanilang ina.
nagpalipas sila ng gabi sa ilalim ng isang malaking
punong kahoy at pinag-usapan nila ang kani-kanilang
sariling plano.
“pagkakataon na nating patunayan ang kaya nating
gawin, maghiwahiwalay na tayo sa paghahanap at
pagtatayo ng ating matitirahan” sabi ng unang biik.
“oo nga! kaya na natin ang mga sarili natin” sabi ng
pangalawang biik.
ang pangatlong biik na pinakamatalino sa tatlo, ang
syang di nasiyahan sa desisyong maghiwahiwalay. alam
nyang pwedeng pagsamantalahan ang kabaitan ng
kaniyang mga kapatid at maaring mapahamak ang mga ito
“ mga kapatid hindi ako sang ayon sa usapan, na sa
pagsasamahan na natin ang ating lakas kaya dapat lagi
tayong magkakasama” sabi ng pangatlong biik
“ lagi mo nalang kami sinesermonan, alam na namin ang
mga dapat at hindi dapat gawin” sabi ng unang biik.
“tama, hindi na tayo mga mama’s boypara maging sunod
sunuran pa” dagdag ng pangalawang biik.
“oh sya, sige na nga. meron nalang akong ideya para
makatulong” sagot ng pangatlong biik. “ maaari parin
tayong gumawa ng kanya-kanyang tirahan at mag
hiwahiwalay, hindi natin papakailaman ang isat isa”
dagdag ng pangatlog babboy.
“ayan, ganyan nga dapat kapatid. tapos na ang usapan”
sabi ng unang biik. “teka sandali, di pa ako tapos. dapat
magkakalapit lang ang mga bahay natin para pwede
parin nating tulungan ang isa’t isa kung may masama
mang mangyari” dagdag ng pangatlong biik. “oo nga,
tama naman sya” sabi ng pangalawang biik. “oo na, sige
na, sang ayon na ako, pero sa tingin ko hindi naman ako
magkakaproblema dito eh” dagdag ng pang unang biik.
kinabukasan, minarkahan na nila ang pagtatayuan nila
ng bahay, at nag lakbay para kumuha ng mga materyales
na ipagpapagawa ng mga ito. “makakatipid ako yung yung
bahay ko gawa sa dayami, mas madali ko ito matatapos.
gagamitin ko ko yung matitirang pera pambili ng
malambot na kama” sabi ng unang biik.
kaya pumunta s’ya sa isangmagsasaka. “ginoong
magsasaka, gusto kong bilhin lahat ng dayaming ito
para sa aking bagong bahay” sabi ng pang unang biik.
“aba syempre pwede mong bilhin lahat yan” sagot ng
magsasaka
at binenta ng magsasaka ang mga dayami sa unang biik.
masayang bumalik ang unang biik para simulan itayo
ang kanyang bahay. nakakita ang ikalawang biik nang
mangangahoy sa kanyang paglalakad. “malamang mas
matibay at presko ang bahay kung gawa sa patpat,
makakabili rin ako ng higaan kong kutson mula sa
natitira kong pera” sabi ng ikalawang biik.
kaya bumili sya ng patpat mula sa mangangahoy.

at bumalik para itayo ang kanyang bahay.

matalino ang bunsong biik, kaya naman nagpasya syang
magtayo ng bahay na gawa sa bato para tiyak na matibay
ito. “mas mabuting sa lapag nalang ako matulog, basta
masiguro kong matibay ang aking bahay ngayon at sa
hinaharap” sabi ng pangatlong biik.
kaya naglakbay sya at bumili ng mga bato at semento.
palubog na ang araw, bumalik na ang tatlong biik at
sinimulang itayo ang kanikanilang bahay.
natapos ang unang biik sa kanyang bahay
kinaumagahan. “wow! napakagaling ko talagang
architect, nauna akong matapos ang aking bahay sa
dalawa kong kapatid, ngayon pwede na akong uminom
ng tsaa sa loob at magpahinga”

“paano sya natapos ng ganoon kabilis? mamayang gabi,

siguradong matatapos ko narin ang bahay ko” sabi ng
pangalawang biik.
kaya nagtrabaho siya buong magdamag at natapos ang
ang kaniyang bahay pag sapit ng gabi.
“dahil gawa ang bahay
ko sa patpat, tiyak mas
matibay ito kesa sa
bahay na dayami.
ngayon, pwede na’kong
matulog sa loob ng
bago kong bahay”
mabilis mang natapos ang bahay ng dalawa nyang
kapatid, hindi ito pinansin ng ikatlong biik. ginawa
parin nya ang pundasyon ng kaniyang bahay.
kinabukasan, nakita ng dalawang biik na nagtratrabaho
parin ang bunsong kapatid at pinag tawanan nila ito.

“anong nangyari kapatid? nahihirapan kang itayo ang

iyong bahay? dapat kasi kinonsulta mo muna ako” sabi
ng unang biik.
“ ang bahay ko ang pinaka matibay sa lahat at sigurado
akong hindi ito mayayanig ng kahit anong bagyo o
sakuna sa mga taong lilipas” sagot ng pangatlong biik.
“ano? tingin mo marupok ang bahay namin? at sayo lang
ang matibay? ha?” sambit ng pangalawang biik.
hindi pinansin ng bunsong biik ang panglalait ng
kanyang mga kapatid at tinuon nalang ang pansin sa
paggawa ng bahay. unti-unti, natapos din nya ang
kanyang bahay sa loob ng isang linggo.
pag kalipas ng ilang araw, masayang nanirahan ang mga
biik sa kanilang mga bahay. ngunit isang lobo ang
nakakita sa tatlong biik at nagpasyang kaiinin ang mag
kakapatid.

pinuntahan ng lobo ang bahay ng unang biik at kumatok.

“munting biik, munting biik akoy iyong papasukin” sabi
ng lobo. “hindi! hindi maaari. kahit ano pang iyong
sabihin, hindi kita papapasukin!” sagot ng unang biik.
“kung ganon, sa aking
paghinga ang iyong bahay
ay aking sisirain na!”
sambit ng lobo. “edi sige,
gawin mo, napakatibay kaya
ng bahay ko” sabi ng
unang biik.
huminga ng malalim ang tusong lobo at hinipan ang
bahay na dayami. nasira agad ang bahay, sa lakas nito,
gumulong ang unang biik sa bahay ng kaniyang
pangalawang kapatid.

“anong nangyari? bakit napagulong ka papunta dito?”

sabi ng pangalawang biik.
nagtago sya sa ilalim ng mesa at sinabing “isara mo
yung pinto dalian mo! kakainin ako ng mabangis na
lobo, baka makapasok sya dito sa bahay mo!” dali
daling tumakbo ang pangalawang biik at sinara ang
pinto ng kanyang bahay, kinandado nya ito para
makasiguro. dumating ang lobo at mariing kumatok sa
bahay na patpat. “munting biik, munting biik ako’y iyong
papasukin” sabi ng lobo. “hindi! hindi maaari, kahit ano
pa ang iyong sabihin hindi kita papapasukin!” sagot ng
ikalawang biik.
“kung ganon sa aking pag hinga ang iyong bahay ay
aking sisirain na!” sigaw ng lobo. “napakatibay kaya ng
bahay na ginawa ko, subukan mo tusong lobo!” sagot ng
pangalawang biik. huminga ng malalim ang tusong lobo
at hinipan ng malakas ang bahay na patpat.

nasira agad ang ikalawang bahay. napagtanto ng

magkapatid na wala ng bubong ang kanilang bahay at
wala ding pader sa gilid.
tumakbo ang dalawang biik at agad nagtungo sa bahay
ng kanilang bunsong kapatid. “ anong nangyari sa
inyo? bakit kayo nanginginig sa takot?” salubong ng
bunsong baboy.

“sinira na ng lobo ang bahay namin sa kanyang pag

ihip, baka pumunta sya rito at sirain din ang bahay mo”
nanginginig na sabi ng pang unang baboy.
“bumalik na tayo sa bahy ni nanay” mangiyakngiyak na
sabi ng padalawang biik.
“hindi nya kayang hipan ang bahay kong gawa sa bato,
tuturuan ko sya ng leksyon, hayaan nyo syang pumunta
rito” sagot ng pangatlong biik.
“ mga kapatid mag tago kayo sa estante at huwag kayong
aalis doon, kung sakaling makapasok sya para kainin
ako” dagdag pa nito.
umakyat sa estante ang dalawang biik at dumating na
ang tusong lobo
at mariing kumatok sa
bahay “umalis kana
tusong lobo, tutal
hindi mo naman
masisira ang bahay
ko!” “hindi mo alam
kung gaano ako
kalakas sa aking pag ngunit hindi ito nasira.
hinga ng malalim, ang huminga ang lobo ng mas
iyong bahay ay aking malalim at muling hinipan ang
sisirain. sinira ko na bahay, ngunit walang gumalaw
ang bahay ng mga ni isang bloke. pagkaraan ng
kapatid mo!” sagot ng ilang ulit, naubusan ng hangin
lobo. “edi subukan ang lobo at nawalan ng malay.
mo, mauubusin ka
muna ng hangin bago
mo masira ang bahay
ko!” sigaw ng
pangatlong biik.
huminga ng malalim
ang tusong lobo at
hinipan ang bahay na
bato.
 ngunit bumangon muli ang tusong lobo at tumakbo
mula sa malayo upang sirain ang pinto. nakita ng mga
biik ang ginawa ng lobo mula sa bintana, sabay sabay
nilang hinarangan ang pinto ng bahay.
muli, buong lakas na
tumakbo ang lobo
patungo sa pinto at bang!
natumba ang lobo dahil
sa lakas ng pagkakauntog
nito.

binuksan ng bunsong biik ang pinto at natuwa nang

makita ang lobo na wala ng malay, kaya sinara nyang
muli ang pinto.
“patay na ang lobo, hindi sya nagtagumpay na masira ang
bahay ko” sabi ng bunsong biik “malamang nasa tyan na
kami ng lobo ngayon, kung hindi mo kami pinatuloy sa
bahay mo” sabi ng unang baboy.
“oo nga bunso, niligtas mo ang buhay namin” sabi ng
pangalawang biik
“ mga kapatid, malamang kinain din ako ng lobo kung
wala kayong dalawa rito. hinarangan natin ang pinto
kaya hindi ito nasira” sabi ng pangatlong biik.
“oo nga, tama ka sa sinabi mo, nasa pag sasamahan natin
ang ating lakas, sama-sama tayong mamuhay at hindi na
kailanman mag hihiwalay pa” sabi ng pang unang biik.
pero muli namang bumangon ang tusong lobo, at
kumatok sa pinto ng bahay. “ kakainin ko kayong tatlo sa
anumang paraan hahaha” sabi ng lobo
umakyat sa sa bubong ng bahay at nag pasyang dumaan
sa tsimineya.

narinig ng mga biik ang yapak ng lobo sa bubongan at

nalaman ang masamang balak nito, kaya sinindihan ng
tatlong biik ang mga kahoy sa ilalim
pinilit ng lobong makarating sa tsimineya, hanggang sa
tuluyan siyang makapasok dito. mabilis syang dumulas
sa tsimineya, nahulog sa apoy!

at masayang namuhay ang magkakapatid na biik ng

masaya at mapayapa

katapusan
 pabula by group 2
members:

unang biik
leader / editor tusong lobo

pangalawang biik ginoong mangangahoy

bunsong biik

editor editor mommy pig

editor assistant leader / editor

 group 2
9 daffodil