ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

(2008)

Στην αίθουσα εξέτασης θα πρέπει να υπάρχουν :
1.Ομοίωμα κούκλας για συμπιέσεις-εμφυσήσεις
2.Ομοίωμα κεφαλής για πρακτική σε αεραγωγό
3.Ομοίωμα κούκλας συνδεδεμένη με μηχανάκι αρρυθμιών
4.Monitor
5.Παλμικό οξυγονόμετρο
6.Σανίδα ακινητοποίησης με ιμάντες
7.Διαιρούμενο φορείο (scoop)
8.Αυχενικό κολάρο
9.Γάζες - Οινόπνευμα
10.Ambu - μάσκες
11.Μάσκες μη επανεισπνοής, μάσκα venturi, ρινικές κάνουλες (γυαλάκια
12.Στοματοφαρυγγικός - Ρινοφαρυγγικός αεραγωγός
13.Λαρυγγική μάσκα
14.Ενδοτραχειακός σωλήνας νο 4 (χωρίς cuff) και Νο 7.5
15.Σύριγγα 20ml
16.Ορός Ringer Lactate
17.Ορός Ν/S 0.9%
18.Ορός Dex. 5%-10%
19.Μαννιτόλη
20.Συσκευές ορών
21.Σύριγγες
22.Πιεσόμετρο
23.Στηθοσκόπιο
24.Σεντόνια
25.Γιλέκο απεγκλωβισμού
26.Αερονάρθηκας

1η ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ
1.
Ποιες είναι οι βασικές αρχές προνοσοκομειακής αντιμετώπισης
που θα πρέπει να εφαρμόζεις σε κάθε επείγον περιστατικό που θα
κληθείς να αντιμετωπίσεις ως διασώστης του ΕΚΑΒ;
ΑΠΑΝΤ. Α) Πρώτα από όλα θα πρέπει να έχω ελέγξει τον υγειονομικό εξοπλισμό του
ασθενοφόρου από την αρχή της βάρδιας (δηλ. να έχει γεμάτες φιάλες οξυγόνου,
ambu, αεραγωγούς, μάσκες μη επανεισπνοής, διάφορους ορούς, φλεβοκαθετήρες,
οινόπνευμα, βαμβάκι, αυχενικά κολλάρα διαφόρων μεγεθών, αυτόματο απινιδιστή,
οξύμετρο κ.λ.π.)
Β) Με όσες πληροφορίες μου έχει δώσει το τηλεφωνικό κέντρο για το περιστατικό να
εκτιμήσω πιθανό μηχανισμό κάκωσης ώστε να σκέφτομαι και την πιθανή αντιμετώπιση
Γ) Θα πάρω μέτρα προστασίας μου (γάντια, μάσκα) και θα προσεγγίσω το θύμα
λαμβάνοντας υπ' όψη τόσο την δική μου ασφάλεια όσο και του θύματος
Δ) Πλησιάζοντας τον ασθενή και μέσα σε 15-30 δευτερόλεπτα θα έχω πάρει μια
γενική εντύπωση της κατάστασης του (δηλ. έχει συνείδηση; Αναπνέει σωστά; Μιλάει;
Είναι όρθιος; Πονάει; κλπ)
Ε) Μετά θα προχωρήσω στην αρχική εκτίμηση του ασθενούς η οποία βασίζεται σε 5
βήματα τα οποία αποτελούν το Α,B,C,D,E
2.
Ανέφερε τι σημαίνουν τα αρχικά Α,Β,C,D,Ε στην αρχική εκτίμηση
του αρρώστου
ΑΠΑΝΤ. Α) Με το Α εννοούμε τον έλεγχο του αεραγωγού και την ακινητοποίηση της
αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (π.χ. αν μιλάει ο ασθενής θεωρούμε ότι
έχει ανοιχτό αεραγωγό ενώ από την άλλη αν δεν μιλάει και δεν έχει συνείδηση τότε
προχωρούμε σε χειρισμούς διάνοιξης του αεραγωγού όπως έκταση της κεφαλής και
ανύψωση της κάτω γνάθου. Μπορεί ο ασθενής να χρειαστεί αναρρόφηση. Αν υπάρχει
υποψία κάκωσης αυχενικής μοίρας τότε προχωρούμε σε ανάσπαση της κάτω γνάθου ενώ
ο άλλος συνάδελφος κρατά σταθερά το κεφάλι του θύματος)
Β) Με το Β εννοούμε τον έλεγχο της αναπνοής και την αντιμετώπιση προβλημάτων με
την χορήγηση οξυγόνου και την υποβοήθηση της αναπνοής αν χρειαστεί (υπάρχει
αυτόματη αναπνοή; Πόσες αναπνοές παίρνει το λεπτό; Χρησιμοποιούμε το στηθοσκόπιο
για να δούμε αν υπάρχει φυσιολογικό και ίδιο αναπνευστικό ψιθύρισμα και στα δύο
ημιθωράκια κλπ.)
Γ) Με το C εννοούμε την κυκλοφορία και την αντιμετώπιση προβλημάτων π.χ.
αντιμετωπίζουμε επειγόντως κάθε μεγάλη εξωτερική αιμορραγία
Ελέγχουμε την ύπαρξη σφυγμού και αν αυτός υπάρχει την συχνότητα, την ρυθμικότητα
και την ποιότητα του.
Κοιτάμε το χρώμα του δέρματος, την θερμοκρασία του (π.χ. κρύο και ιδρωμένο δέρμα
μπορεί να σημαίνει σοκ), το χρόνο επαναπλήρωσης των τριχοειδών στα νύχια
Στο σημείο του συμβάντος, θα βάλω φλεβοκαθετήρα για χορήγηση υγρών μόνο στην
περίπτωση που δεν μπορώ να πάρω γρήγορα τον ασθενή για να τον διακομίσω στο
νοσοκομείο π.χ. όταν είναι εγκλωβισμένος.
Αλλιώς όταν η απόσταση από το
νοσοκομείο είναι μεγαλύτερη από 10 λεπτά θα προσπαθήσω να βάλω ορό μέσα στο
ασθενοφόρο. Δ) Με το C εννοούμε την νευρολογική εκτίμηση
Ελέγχω τις κόρες των οφθαλμών του (είναι στρογγυλές, ισομεγέθεις, αντιδρούν στο
φως;)
Χρησιμοποιώ την κλίμακα Γλασκώβης ή για πιο πρόχειρη και γρήγορη εκτίμηση την
κλίμακα AVPU
Ελέγχω χονδρικά την κινητικότητα και αισθητικότητα των άκρων Ε)
Με το Ε
εννοούμε την έκθεση του ασθενούς δηλ. ελέγχουμε γρήγορα για παραμορφώσεις,
εκχυμώσεις, κατάγματα π.χ. πυέλου και άκρων ενώ ταυτόχρονα προστατεύουμε τον
ασθενή από πιθανή υποθερμία.
Αφού ολοκληρώσουμε τα παραπάνω αποφασίζουμε αν η κατάσταση είναι απειλητική για
τη ζωή του. Αν είναι, τον ακινητοποιούμε και τον μεταφέρουμε στο πλησιέστερο και
πιο κατάλληλο υγειονομικό σχηματισμό ενώ συνεχίζουμε να επανεκτιμούμε τον ασθενή
(επιθυμητός χρόνος έως 10 min). Αν η κατάσταση δεν είναι απειλητική για τη ζωή
του ξεκινούμε την δευτερογενή εκτίμηση του ασθενούς που περιλαμβάνει : εξέταση
από τη κεφαλή ως τα πόδια, εξέταση και καταγραφή ζωτικών σημείων (σφυγμός,
αναπνοές, αρτηριακή πίεση, θερμοκρασία) και λήψη σύντομου ιστορικού.
Αντιμετωπίζουμε κάθε μεμονωμένη κάκωση, ακινητοποιούμε και μεταφέρουμε στο

νοσοκομείο ενώ μέσα στο ασθενοφόρο επανεκτιμούμε συνεχώς.
3.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας τον φυσιολογικό ορό. Που θα τον
χρησιμοποιούσες;
ΑΠΑΝΤ. Είναι ο ορός που χρησιμοποιούμε συνήθως σε κραντοεγκεφαλικές κακώσεις
αλλά και σε πολλές άλλες περιπτώσεις όπως σε απώλεια υγρών π.χ. σε τροχαίο όταν
δεν υπάρχει ορός Ringer Lactate (Να δείξει τον Ringer Lactate ή και όταν θέλω
απλώς να διατηρήσω ανοιχτή την φλέβα π.χ σε καρδιολογικά περιστατικά που μπορεί
να μη χρειάζονται πολλά υγρά.
4.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας τα σημεία που θα πάρεις σφυγμό (προσοχή
στον τρόπο λήψης σφυγμού - όχι με τον αντίχειρα και γενικά όχι με
ένα δάκτυλο κ.λ.π.). Πόση ώρα θα πάρεις σφυγμό;
ΑΠΑΝΤ. Τα σημεία που παίρνουμε σφυγμό είναι:
Στον τράχηλο : η καρωτίδα (από το μήλο του Αδάμ φέρνω τις ράγες του δείκτη και
μέσου δαχτύλου μου προς τα πλάγια μέχρι την αύλακα που σχηματίζει το πρόσθιο
χείλος του στερνοκλειδομαστοειδούς μυός. Εκεί πρέπει να εντοπίσω τον καρωτιδικό
σφυγμό)
Στο κεφάλι : π.χ. η επιπολής κροταφική αρτηρία (μπροστά από τον τράγο του
αυτιού)
Στον βραχίονα : η βραχιόνια αρτηρία (εκεί που βάζεις τα ακουστικά του
πιεσόμετρου δηλ. προς την έσω επιφάνεια του αγκώνα)
Στο αντιβράγιο (ή πήχυς): η κερκιδική και η ωλένια αρτηρία
Στον μηρό : μηριαία αρτηρία
Στο γόνατο : η ιγνυακή αρτηρία στην οπίσθια επιφάνεια της άρθρωσης του γόνατος
Στο άκρο πόδι : η οπίσθια κνημιαία αρτηρία (πίσω από το έσω σφυρό) και η ραχιαία
αρτηρία του ποδός (στην άνω επιφάνεια πιο πάνω από το μεγάλο και το δεύτερο
δάχτυλο)
Συνήθως παίρνουμε τον σφυγμό για 30 δευτερόλεπτα και το αποτέλεσμα το
πολλαπλασιάζουμε επί 2 για να Βρούμε την καρδιακή συχνότητα,
5.
[ΠΡΑΞΗ] (Αν υπάρχεις χρόνος για τον εκπαιδευτή) Πάρε
αρτηριακή πίεση (με ακουστικά ή/και χωρίς ακουστικά). Χωρίς
ακουστικά ποια πίεση παίρνω; Με ακουστικά ποια; Υπάρχει τρόπος
χονδροειδούς εκτίμησης της συστολικής (ή μεγάλης) αρτηριακής
πίεσης χωρίς πιεσόμετρο;
ΑΠΑΝΤ.: Όταν δεν έχω ακουστικά βάζω το πιεσόμετρο και αρχίζω να φουσκώνω ενώ τα
δάχτυλα του άλλου χεριού έχουν τοποθετηθεί στο σημείο ψηλάφησης του κερκιδικού
σφυγμού. Με τον τρόπο αυτό θα καταγράψω την μεγάλη (ή συστολική) αρτηριακή
πίεση.
Με ακουστικά θα καταγράψω και την μεγάλη και την μικρή (ή διαστολική) πίεση. Αν
δεν έχω καθόλου πιεσόμετρο μπορώ να πάρω μια χονδροειδή εκτίμηση της πίεσης με
τον κανόνα τον 6-7-8 δηλ. : Αν υπάρχει σφυγμός στην κερκιδική αρτηρία τότε η
συστολική πίεση είναι μεγαλύτερη ή ίση του 8 (με τον αριθμό 8 εννοούμε τα 80
χιλιοστά στήλης υδραργύρου). Αν υπάρχει σφυγμός στην μηριαία αρτηρία αλλά όχι
στην κερκιδική τότε η πίεση είναι περίπου 7 ενώ αν υπάρχει σφυγμός στην καρωτίδα
αλλά όχι στην κερκιδική και στην μηριαία τότε η πίεση είναι περίπου 6.
6.
Πόση είναι η φυσιολογική καρδιακή συχνότητα;
ΑΠΑΝΤ. 60-80 σφύξεις το λεπτό
7.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας τη δοκιμασία επαναπλήρωσης των τριχο
ειδών. Που χρησιμεύει;
ΑΠΑΝΤ. Εφαρμόζω πίεση για 5 δευτερόλεπτα στην άκρη του νυχιού του αντίχειρα
μέχρι αυτό να ασπρίσει και απελευθερώνω. Φυσιολογικά το χρώμα θα πρέπει να
επανέλθει σε λιγότερο από 2 δευτερόλεπτα. Άρα ο φυσιολογικός χρόνος
επαναπλήρωσης των τριχοειδών είναι μικρότερος των 2 δευτερολέπτων.
Χρησιμεύει ως δείκτης περιφερικής αιμάτωσης. Π.χ. χρόνος μεγαλύτερος των 2
δευτερολέπτων μπορεί να εμφανιστεί σε υποογκαιμικό shock ή σε ανακοπή αλλά
μπορεί να φταίει και ένα ψυχρό περιβάλλον ή η μεγάλη ηλικία χωρίς να υπάρχει
ιδιαίτερο πρόβλημα.
8.
[ΠΡΑΞΗ] Φτιάξε έναν ορό έτσι ώστε να είναι έτοιμος για ενδο
φλέβια χορήγηση υγρών

ΑΠΑΝΤ.: Προσοχή στην αντισηψία και στην έξοδο του αέρα από την συσκευή έγχυσης
των υγρών που έχουμε βάλει στον ορό.
9.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας έναν φλεβοκαθετήρα και αν μπορείς
περιέγραψε τον τρόπο φλεβοκέντησης.
ΑΠΑΝΤ. Δείχνει έναν φλεβοκαθετήρα (λέει πως κάθε συσκευασία φλεβοκαθετήρα έχει
πάνω της νούμερα που δείχνουν το εύρος του.Καθετήρας 20G είναι πιο μικρός από
καθετήρα 16G) και περιγράφει τον τρόπο φλεβοκέντησης.
Δένω ψηλότερα το άκρο με λάστιχο και καθαρίζω με οινόπνευμα το σημείο που θέλω
να τοποθετήσω τον φλεβοκαθετήρα. Ανοίγω τον φλεβοκαθετήρα και με γωνία περίπου
15-20μοίρες τρυπώ το δέρμα μέχρι να έρθει αίμα στην συσκευή κάτι που σημαίνει
ότι έχουμε «μπεί» στη φλέβα που έχουμε διαλέξει. Στο σημείο αυτό τραβάμε προς τα
έξω τον μεταλλικό μέρος του καθετήρα και προωθούμε συγχρόνως το πλαστικό μέρος.
Συνδέουμε μετά τον ορό που έχουμε ετοιμάσει εκ των προτέρων και ασφαλίζουμε το
φλεβοκαθετήρα με ειδικό αυτοκόλληλο ή αν δεν υπάρχει με κομμάτια λευκοπλάστ.
10.
Που θα τοποθετήσουμε φλεβοκαθετήρα σε ασθενή με ιστορικό
επιληψίας;
ΑΠΑΝΤ. Δεν θα προτιμούσα σε φλέβες της περιοχής του αγκώνα γιατί σε περίπτωση
σπασμών θα αχρηστευόταν και ο καθετήρας και άρα δεν θα μπορούσα π.χ. να χορηγήσω
φάρμακα π.χ. διαζεπάμη (stedon). Αρα θα προτιμούσα φλέβες στην ραχιαία επιφάνεια
του χεριού ή στο κάτω και κερκιδικό άκρο του πήχυ («φλέβα του αναισθησιολόγου»).
11.
Σε τραυματία με απώλεια αίματος θα έβαζες φλεβοκαθετήρες στο
σημείο του συμβάντος;
ΑΠΑΝΤ. Θα προτιμούσα να έβαζα μέσα στο ασθενοφόρο δύο φλεβοκαθετήρες όσο το
δυνατό κοντότερους και με μεγαλύτερο φάρδος (δηλ. 16G) για να χορηγήσω Ringer
Lactate
12.
Ποια είναι η κλίμακα AVPU;
ΑΠΑΝΤ. Είναι μια πρόχειρη και γρήγορη εκτίμηση της κατάστασης συνείδησης του
ασθενούς. Το Α σημαίνει ασθενής ξύπνιος, το V ασθενής που ανοίγει τα μάτια του ή
αντιδρά όταν του φωνάζουμε, το Ρ όταν ο ασθενής αντιδρά μόνο σε επώδυνα
ερεθίσματα και το U όταν ο ασθενής δεν αντιδρά καθόλου.
13.
Τι ξέρεις για την Κλίμακα Γλασκώβης;
ΑΠΑΝΤ. Η κλίμακα Γλασκώβης είναι πιο λεπτομερειακή μέθοδος παρακολούθησης
μεταβολής του επιπέδου συνείδησης του ασθενούς από την κλίμακα ΑVPU. Αξιολογούμε
τρία πράγματα : 1. Το άνοιγμα του ματιού (4 διαβαθμίσεις), 2. Την λεκτική
απόκριση του θύματος (5 διαβαθμίσεις) και 3. την κινητική ανταπόκριση του
θύματος (6 διαβαθμίσεις).
Μέγιστη βαθμολογία της κλίμακας είναι το 15 (ο ασθενής είναι σε καλή κατάσταση)
ενώ η μικρότερη βαθμολογία είναι το 3 (κακό σημάδια για τον ασθενή).
Βαθμολογία μικρότερη ή ίση του 8 σημαίνει σοβαρό τραυματισμό και ότι ο ασθενής
χρειάζεται διασωλήνωση, βαθμολογία 9 έως 12 μετρίου μέγεθος τραυματισμό και
βαθμολογία 13 με 15 μικρότερου μέγεθος τραυματισμό.
14.
[ΠΡΑΞΗ] Μερικές φορές χρειάζεται να εφαρμόσουμε επώδυνα
ερεθίσματα στον άρρωστο για να δούμε τις αντιδράσεις του. Δείξε
μου που τα εφαρμόζουμε
ΑΠΑΝΤ. Επώδυνο ερέθισμα μπορούμε να εφαρμόσουμε 1. ασκώντας πίεση με ένα στυλό
στο υπόστρωμα των νυχιών, 2. τσιμπώντας τη μασχάλη, 3. τσιμπώντας τους μύες του
αυχένα, 4. πιέζοντας το υπερκόγχιο χείλος του ματιού, 5. πιέζοντας το στέρνο, 6.
τσιμπώντας το λοβό του αυτιού.
15.
Να αναφέρετε τι περιλαμβάνει ένα σύντομο ιστορικό που
παίρνετε π.χ. από έναν τραυματία (όταν υπάρχει η δυνατότητα)
ΑΠΑΝΤ. : Ρωτάμε για 1. Αλλεργίες, 2. Φάρμακα, 3. Προϋπάρχουσες νόσοι, 4. Αν
θυμάται πως έγινε το συμβάν, 5. Πότε ήταν το τελευταίο γεύμα.

2η ΕΝΟΤΗΤΑ
ΚΑΡΔΙΟΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ
ΑΕΡΑΓΩΓΟΙ - ΑΜΒU – ΟΞΥΓΟΝΟ
1.
Τι εννοούμε α) με τον όρο καρδιοαναπνευστική ανακοπή και β) με
τον όρο βασική καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση;
ΑΠΑΝΤ. Α) Με τον όρο καρδιοαναπνευστική ανακοπή εννοούμε την διακοπή της
αναπνευστικής και καρδιακής λειτουργίας
Β) Με τον όρο βασική καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση εννοούμε την προσπάθεια
τερματισμού της ανακοπής με τη χρήση συμπιέσεων και εμφυσήσεων. Με τις
συμπιέσεις στο θώρακα προσπαθούμε να υποκαταστήσουμε τον ρόλο της καρδιάς ως
αντλίας έτσι ώστε να πάει κάποια ποσότητα αίματος στον εγκέφαλο και στην καρδιά
έτσι ώστε όταν γίνει απινίδωση να υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες επιβίωσης ενώ
με τις εμφυσήσεις δίνουμε οξυγόνο στο αίμα αφού δεν υπάρχει αναπνευστική
λειτουργία. Οι εμφυσήσεις γίνονται με το στόμα ενώ οι επαγγελματίες υγείας όπως
οι διασώστες του ΕΚΑΒ χρησιμοποιούν το ambu και διάφορους αεραγωγούς για την
ευκολότερη χορήγηση οξυγόνου. Η χρήση ενδοτραχειακού σωλήνα και φαρμάκων ανήκει
στην εξειδικευμένη καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση.
Η βασική καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση πρέπει να αρχίζει αμέσως μετά την
εμφάνιση ανακοπής γιατί μετά από 3 λεπτά αρχίζουν να δημιουργούνται σημαντικά
προβλήματα στον οργανισμό.
2.
Ποια είναι το πιο συχνά αίτια καρδιοαναπνευστικής ανακοπής σε
α. Ενήλικες
β. Παιδιά
ΑΠΑΝΤ. : Σε ενήλικες είναι καρδιολογικές παθήσεις (π.χ. στεφανιαία νόσος) ενώ
στα παιδιά είναι η υποξία (π,χ.απόφραξη αεραγωγού, παθήσεις αναπνευστικού
κ.λ.π.)
3.
[ΠΡΑΞΗ] Καλείσαι να προσφέρεις βοήθεια σε ασθενή που
βρίσκεται πεσμένος ανάσκελα στο πάτωμα. Πως το προσεγγίζεις,
πως το ελέγχεις και πως το αντιμετωπίζεις; ΔΕΙΞΕ ΜΑΣ
ΑΠΑΝΤ. Α) Προσεγγίζουμε κατ' αρχάς τον ασθενή λαμβάνοντας υπ' όψη την ασφάλεια
μας
Β) Ελέγχουμε την αντίδραση του, ανακινώντας τον ελαφρά από τους ώμους και
φωνάζοντας του δυνατά : «Είσαι καλά; Είσαι καλά;»
Γ) Εάν απαντήσει τότε το ελέγχουμε και αντιμετωπίζουμε σύμφωνα με το Α,Β,C,D,Ε,
παίρνουμε ένα σύντομο ιστορικό και το μεταφέρουμε στο πλησιέστερο και
καταλληλότερο υγειονομικό σχηματισμό
Δ) Εάν δεν απαντήσει ή/και δεν αντιδράσει: α) φωνάζουμε για βοήθεια
β) απελευθερώνουμε τον αεραγωγό, με έκταση της κεφαλής και ανύψωση της κάτω
γνάθου και ελέγχουμε την αναπνοή σκύβοντας πάνω από τον ασθενή και
χρησιμοποιώντας το «βλέπω-ακούω-αισθάνομαι» για 10 δευτερόλεπτα.
ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ :
1η περίπτωση : Ο ασθενής δεν αναπνέει
Τότε καλούμε το 166 για εξειδικευμένη βοήθεια και αρχίζουμε καρδιοπνευμονική
αναζωογόνηση κάνοντας 30 συμπιέσεις τοποθετώντας τα χέρια μας στο κέντρο του
στήθους και δίνοντας 2 εμφυσήσεις.
2η περίπτωση : Ο ασθενής αναπνέει
Τοποθετούμε τον ασθενή σε θέση ασφάλειας (ή θέση ανάνηψης), κάνουμε έκταση
κεφαλής και εκτιμούμε τον ασθενή.
4.
Μέχρι πότε θα κάνεις προσπάθειες βασικής ΚΑΡΠΑ (καρδιοπνευ
μονικής αναζωογόνησης)
ΑΠΑΝΤ. Α) Μέχρι να έλθει εξειδικευμένη βοήθεια για να αναλάβει το περιστατικό,
Β) Μέχρι να ανανήψει ο ασθενής, Γ) Μέχρι να εξαντληθούμε
5.
Ποιος είναι ο ρυθμός θωρακικών συμπιέσεων/εμφυσήσεων σε
ενήλικα, παιδί και νεογέννητο κατά τη βασική ΚΑΡΠΑ;
ΑΠΑΝΤ.:
Α) Σε ενήλικα 30 συμπιέσεις : 2 εμφυσήσεις
Β) Σε παιδί 15: 2 με δύο διασώστες και 30 : 2 με έναν διασώστη Γ) Σε νεογέννητο

3:1
6.
Πόση ώρα διαρκεί κάθε εμφύσηση και πόσες συμπιέσεις προ
σπαθούμε να κάνουμε σε ένα λεπτό ;
ΑΠΑΝΤ. : Κάθε εμφύσηση πρέπει να διαρκεί περίπου 1 δευτερόλεπτο και προσπαθούμε
να κάνουμε 100 συμπιέσεις το λεπτό
7.
Υπάρχει περίπτωση να μην κάνουμε πρώτα συμπιέσεις αλλά
εμφυσήσεις;
ΑΠΑΝΤ : Ναι, υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις όπως τα θύματα πνιγμού σε νερό και σε
παιδιά όπου ξεκινάμε κάνοντας 5 εμφυσήσεις και ένα λεπτό ΚΑΡΠΑ και μετά ζητάμε
εξειδικευμένη βοήθεια από το ΕΚΑΒ για να προχωρήσουμε σε 30:2 ή 15:2. Από την
άλλη αν ο ασθενής δεν αναπνέει αλλά έχει ακόμα σφυγμό δίνουμε συνέχεια
εμφυσήσεις με ταυτόχρονο έλεγχο του σφυγμού
8.
Είναι αποδεκτές οι συμπιέσεις χωρίς εμφυσήσεις;
ΑΠΑΝΤ. Αν δεν θέλει κάποιος να κάνει εμφυσήσεις καλό είναι να κάνει τουλάχιστον
θωρακικές συμπιέσεις
9.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας ποιο είναι το ΑΜΒU. Τι ξέρεις για αυτό;
Χρησιμοποίησε το στην κούκλα.
ΑΠΑΝΤ. : Το ambu είναι ένας αυτοδιατεινόμενος ασκός με τον οποίο μπορώ να
χορηγήσω αέρα στον άρρωστο. Στην μια άκρη του μπορώ να εφαρμόσω μάσκα για να
δώσω εμφυσήσεις στον ασθενή ή μπορώ να συνδέσω απευθείας την άκρη (χωρίς την
μάσκα) σε ενδοτραχειακό σωλήνα ή λαρυγγική μάσκα. Αν την άλλη άκρη του ambu δεν
την συνδέσω με παροχή οξυγόνου τότε στον άρρωστο δίνουμε 21% οξυγόνο. Αν στην
άλλη άκρη συνδέσω οΕυνόνο με ροή 8-10 λίτρα το λεπτό τότε στον άρρωστο δίνουμε
40-60% οξυγόνο. Τέλος αν στο ambu τοποθετήσουμε ειδικό ρεζερβουάρ μπορούμε να
δώσουμε οξυγόνο 90-100% με ροές μεγαλύτερες των 10λίτρων ανά λεπτό.
Το ambu των ενηλίκων έχει χωρητικότητα περίπου 1600ML ενώ υπάρχουν και ambu για
μικρότερες ηλικίες με χωρητικότες από 250ml έως 500ml αέρα.
Ένας διασώστης του ΕΚΑΒ πρέπει να είναι καλά εξασκημένος στην χρήση του ambu.
Τοποθετούμε την μάσκα του ambu εφαρμοστά και με πίεση πάνω στο πρόσωπο του
ασθενή έτσι ώστε μύτη και στόμα να καλύπτονται από τη μάσκα. Κάνουμε έκταση
κεφαλής και πιέζουμε το ambu. για να εισέλθει αέρας στους πνεύμονες. Μόλις
ξαναφουσκώσει το ambu και πιέζουμε πάλι. Μπορώ να το χρησιμοποιήσω ακόμα και αν
έχω βάλει στοματοφαρυγγικό αεραγωγό στον άρρωστο (έτσι θα αποφύγω και την μεγάλη
έκταση της κεφαλής). Σε περίπτωση κάκωσης αυχενικής μοίρας ο ένας διασώστης
ακινητοποιεί την κεφαλή και κάνει ανάσπαση της κάτω γνάθου ενώ ο άλλος εφαρμόζει
την μάσκα του ambu και κάνει εμφυσήσεις.
Το ambu Βοηθάει και στην υποβοήθηση της αναπνοής δηλ. αν ένας ασθενής έχει
λιγότερες από 10 ή περισσότερες από 30 αναπνοές το λεπτό τότε μπορούμε να
ενισχύσουμε την αναπνοή του με το ambu δηλ. την ώρα που κάνει ο ασθενής εισπνοή
συμπιέζουμε και το ambu ή ανάμεσα στις δικές του αναπνοές κάνουμε και ambu.
10.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας τον στοματοφαρυγγικό αεραγωγό. Πως
βρίσκουμε το σωστό μέγεθος; Ενδείξεις - αντενδείξεις.
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕ ΤΟΝ
ΑΠΑΝΤ. : Βάζουμε τη μία άκρη του αεραγωγού στη γωνία του στόματος και την άλλη
στη γωνία της κάτω γνάθου για να βρούμε το σωστό μέγεθος.
Ενδείξεις : α. Απόφραξη ανώτερου αεραγωγού που οφείλεται σε πτώση της γλώσσας,
β. σε περίπτωση που έχει τοποθετηθεί άλλος σωλήνας όπως τραχειοσωλήνας ή
λαρυγγική μάσκα και τα φάρμακα καταστολής δεν έχουν δοθεί στον ασθενή. Έτσι ο
ασθενής αντί να δαγκώσει τους παραπάνω σωλήνες με αποτέλεσμα απόφραξη της ροής
αέρα στους πνεύμονες να δαγκώσει τον στοματοφαρυγγικό αεραγωγό.
Αντενδείξεις : α. ύπαρξη γλωσσοφαρυγγικών αντανακλαστικών (αν την ώρα που πάμε
να τον βάλουμε ο ασθενής «αναγουλιάσει» τον βγάζουμε αμέσως γιατί μπορεί να
γίνει αναγωγή και εισρόφηση), β. σπασμός μασητήρων, γ. κινητή (ασταθής)
οδοντοστοιχία, δ. αιμορραγία υποφάρυγγα
11.
[ΠΡΑΞΗ]
Δείξε
μας
τον
ρινοφαρυγγικό
αεραγωγό.
Πως
βρίσκουμε το σωστό μέγεθος; Ενδείξεις - αντενδείξεις.
ΑΠΑΝΤ. : Βάζουμε τη μία άκρη του αεραγωγού στη μύτη και την άλλη στη γωνία της
κάτω γνάθου για να βρούμε το σωστό μήκος. Ακόμα η διάμετρος του πρέπει να είναι

μικρότερη από τη διάμετρο του μικρού δακτύλου του τραυματία. Είναι καλύτερα
ανεχτός από τον στοματοφαρυγγικό και συνήθως τον προωθούμε από το δεξί ρουθούνι
αφού τον λιπάνουμε εξωτερικά.
Ενδείξεις : α. Απόφραξη ανώτερου αεραγωγού που οφείλεται σε πτώση της γλώσσαςΚατάγματα γνάθου-Κινητή οδοντοστοιχία
Αντενδείξεις : α. αμφοτερόπλευρη απόφραξη ή παραμόρφωση ρινικών οδών, β. υποψία
κατάγματος βάσης κρανίου, γ. κίνδυνος αναγωγής
12.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας την λαρυγγική μάσκα. Τι επιτυγχάνεται με
αυτή; Ενδείξεις-αντενδείξεις
ΑΠΑΝΤ. : Με αυτή επιτυγχάνεται καλύτερος αερισμός από ότι μόνο με στοματο-ή
ρινοφαρυγγικό αεραγωγό ενώ μπορεί να τοποθετηθεί πιο εύκολα απ' ότι ο
ενδοτραχειακός σωλήνας.
• Ενδείξεις : α. Ασθενείς με απώλεια αισθήσεων και απουσία γλωσσοφαρυγγικών
αντανακλαστικών και με κίνδυνο απόφραξης αεραγωγού, β. Δύσκολη διασωλήνωση,
Αντενδείξεις : α. Σοβαρό στοματοφαρυγγικό τραύμα, β. Γνωστό ή πιθανά γεμάτο
στομάχι, γ. Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή ανάγκη αερισμού με υψηλή πίεση.
13.
Με ποιο τρόπο γίνεταν η οριστική αποκατάσταση του αεραγωγού
ΑΠΑΝΤ. Με ενδοτραχειακή διασωλήνωση
14.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας ενδοτραχειακούς σωλήνες. Γιατί ο ένας έχει
μπαλονάκι (cuff) ενώ ο άλλος όχι; Βάζουμε αέρα ή νερό στο cuff;
ΑΠΑΝΤ. Σε παιδιά μικρότερα των 8 ετών τοποθετούμε τραχειοσωλήνες χωρίς cuff λόγω
ανατομικής κατασκευής του λάρυγγα τους που έχει φυσιολογικό στένωμα κάτω από τις
φωνητικές τους χορδές. Αν εμείς βάλουμε τραχειοσωλήνα με cuff τότε υπάρχει
κίνδυνος τραυματισμού του λάρυγγα τους. Αυτό δεν ισχύει στους ενήλικες.
Στο cuff βέβαια τοποθετούμε αέρα με μια σύριγγα. Το cuff το φουσκώνουμε για να
αποφευχθεί εισρόφηση σε περίπτωση αναγωγής.
15.
Γιατί τοποθετούμε ενδοτραχειακό σωλήνα;
ΑΠΑΝΤ.: 1. Για να δίνουμε τους όγκους του αέρα που θέλουμε καθώς και 100%
οξυγόνο αν χρειαστεί, 2. Για να εξασφαλίσουμε τον αεραγωγό από τυχόν εισρόφηση,
3. Για να μπορούμε να κάνουμε ευκολότερα αναρροφήσεις από το τραχειοβρογχικό
δέντρο του αρρώστου, 4. Σαν εναλλακτική οδό χορήγησης ορισμένων φαρμάκων.
16.
Ποια φάρμακα μπορούμε να χορηγήσουμε μέσω του τραχειο
σωλήνα στην εξειδικευμένη καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση
ΑΠΑΝΤ. Αδρεναλίνη, ατροπίνη, λιδοκαίνη (ή ξυλοκαίνη), ναλοξόνη
17.
Πως θα καταλάβουμε ότι ο τραχειοσωλήνας έχει προωθηθεί
βαθιά μετά από διασωλήνωση του ασθενούς;
ΑΠΑΝΤ. : Αν σε ΕΝΗΛΙΚΑ ο τραχειοσωλήνας προωθηθεί βαθιά, θα ακολουθήσει την
πορεία του δεξιού κύριου βρόγχου με αποτέλεσμα να μην ακούμε το αναπνευστικό
ψιθύρισμα στο αριστερό ημιθωρακιο αλλά στο δεξί (ενώ φυσιολογικά θα πρέπει να
ακούμε και στα δύο ημιθωράκια το ίδιο). Αν το αφήσουμε έτσι θα συμβεί
ατελεκτασία του αριστερού πνεύμονα.
Στο ΠΑΙΔΙ ο τραχειοσωλήνας αν μπει βαθιά μπορεί να μπεί είτε στο δεξί είτε στον
αριστερό κύριο βρόγχο με τα ίδια αποτελέσματα όσον αφορά τον πνεύμονα που δεν
αερίζεται.
18.
Αναφέρετε συχνά αίτια απόφραξης αεραγωγού
ΑΠΑΝΤ. : α. Πτώση γλώσσας συνήθως σε αναίσθητο ασθενή, β.
Ξένο σώμα (εμετός,
αίμα, εκκρίσεις, τροφή κ.λ.π.), γ. Οίδημα λάρυγγα (π.χ. αλλεργία), δ.
Τραυματισμός λάρυγγα, ε. Έγκαυμα αεραγωγού
18. [ΠΡΑΞΗ] Ανέφερε το πρωτόκολλο αντιμετώπισης απόφραξης αεραγωγού από ξένο
σώμα
ΑΠΑΝΤ. : Πλησιάζουμε με ασφάλεια και εκτιμούμε τον ασθενή
1.Αν ο ασθενής βήχει αποτελεσματικά, αναπνέει καλά, μας μιλάει τότε τον
ενθαρρύνουμε να βήξει
2.Αν δεν μπορεί να βήξει, δεν μπορεί να μιλήσει, έχει αρχίσει να χαλάει το χρώμα
του δίνουμε 5 πλήξεις στην ράχη του (μεταξύ των ωμοπλατών του). Αν δεν υπάρχει
αποτέλεσμα εφαρμόζουμε χειρισμό Heimlich, δηλ. 5 κοιλιακές ώσεις. Μετά επανάληψη

3.Αν ο ασθενής χάσει την συνείδηση του ξεκινάμε κανονικά βασική καρδιοπνευμονική
αναζωογόνηση
Σε ΠΑΙΔΙΑ άνω του ενός έτους κάνουμε τους ίδιους χειρισμούς ενώ σε ΠΑΙΔΙΑ κάτω
του έτους αντί κοιλιακές ώσεις κάνουμε 5 θωρακικές συμπιέσεις. Αν το παιδί χάσει
τις αισθήσεις του και υπάρχει ξένο ορατό σώμα το αφαιρούμε με το δάχτυλο
19.
Σε έγκυες γυναίκες γίνεται χειρισμός Heimlich;
ΑΠΑΝΤ. : Όχι. Εδώ αντί για κοιλιακές ώσεις θα κάνουμε θωρακικές συμπιέσεις. Το
ίδιο μπορεί να χρειαστεί σε παχύσαρκο ασθενή.
20.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας την μάσκα μη επανεισπνοής. Τι ξέρεις γι' αυτήν;
ΑΠΑΝΤ. Η μάσκα χορήγησης οξυγόνου μη επανεισπνοής αν εφαρμοστεί σωστά στο
πρόσωπο είναι ικανή να παρέχει μέχρι και 90% οξυγόνο στον άρρωστο (με ροή
οξυγόνου μεγαλύτερη από 10 λίτρα το λεπτό). Η μάσκα είναι ίδια με την απλή μάσκα
προσώπου μόνο που διαθέτει αποθηκευτικό ασκό που γεμίζει με οξυγόνο. Επίσης
διαθέτει βαλβίδες που βρίσκονται στο πλάι και δεν επιτρέπουν την είσοδο αέρα από
τον περιβάλλοντα χώρο. Επομένως σε κάθε εισπνοή ο ασθενής παίρνει το οξυγόνο που
βρίσκεται στον αποθηκευτικό ασκό. Στην εκπνοή οι βαλβίδες αυτές ανοίγουν και ο
εκπνεόμενος αέρας εξέρχεται από την μάσκα. Είναι αρκετά σημαντικά να βεβαιωθούμε
ότι ο αποθηκευτικός ασκός είναι γεμάτος πριν τοποθετήσουμε τη μάσκα στο πρόσωπο
του ασθενή.
Είναι πολύ καλή για περιπτώσεις που χρειάζονται ψηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο
όπως τραυματίες, καρδιολογικά περιστατικά, εγκυμοσύνη, παιδιά κ.λ.π.
21.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας την μάσκα venturi και τις ρινικές κάνουλες
(«γυαλάκια οξυγόνου»).
Τι ξέρεις για τα παραπάνω;
ΑΠΑΝΤ. 1. Η μάσκα venturi χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να δώσουμε συγκεκριμένες
συγκεκριμένες οξυγόνου στον άρρωστο π.χ. 24%, 28%, 35% κ.λ.π. αλλάζοντας διάφορα
ρύγχη που υπάρχουν στην συσκευασία. Χρησιμοποιείται κυρίως σε ασθενείς με ΧΑΠ
(χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια) όπου ξεκινάμε με 24% και με γνώμονα το
παλμικό οξυγονόμετρο έτσι ώστε ο κορεσμός της αιμοσφαιρίνης με οξυγόνο (8ρ02) να
είναι μεγαλύτερος από 90%. Στους ασθενείς αυτούς δεν δίνουμε μεγάλες πυκνότητες
οξυγόνου γιατί φοβόμαστε την νάρκωση από το διοξείδιο του άνθρακα που θα
επιδεινώσει την κατάσταση τους.
2. Τα γυαλάκια οξυγόνου είναι καλύτερα ανεκτά από τον άρρωστο από ότι οι μάσκες
και με ροές από 1-6 λίτρα οξυγόνου το λεπτό επιτυγχάνουν συγκέντρωση οξυγόνου
στον εισπνεόμενο αέρα 24%-45%.
22.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας το παλμικό οξυγονόμετρο. Τι ξέρεις για αυτό;
ΑΠΑΝΤ.: Οι πληροφορίες που δίνει το οξύμετρο είναι α. για την περιφερική
αιμάτωση, β. για τον κορεσμό της αιμοσφαιρίνης σε οξυγόνο στις αρτηρίες, γ. για
την καρδιακή συχνότητα. Ανησυχούμε ιδιαίτερα και κινητοποιούμαστε όταν ο
κορεσμός της αιμοσφαιρίνης πέσει σε έναν ασθενή ειδικά σε ενήλικα κάτω από 90%
και στα παιδιά κάτω από 95%.
23.
Πόσο οξυγόνο περιέχει ο εκπνεόμενος αέρας;
ΑΠΑΝΤ. : Περίπου 16-17%
24.
Πόση ώρα θα κάνω αναρρόφηση τραχειοβρογχικών εκκρίσεων σε
διασωληνωμένο ασθενή;
ΑΠΑΝΤ.: Στους ενήλικες 15-30 δευτερόλεπτα, στα παιδιά έως 10 δευτερόλεπτα και
στα νήπια (παιδιά μικρότερα του 1 έτους) ως 5 δευτερόλεπτα.

3η ΕΝΟΤΗΤΑ
ΤΡΑΥΜΑ
1. Τι θα κάνεις σε ασθενή με ρινορραγία;
ΑΠΑΝΤ. : Α) Τοποθετούμε τον ασθενή σε καθιστή θέση με το κεφάλι γερμένο προς τα
εμπρός, Β) Ασκούμε πίεση για τουλάχιστον 15 λεπτά και στα δύο ρουθούνια, Γ)
Τοποθετούμε για γάζα 10X10cm τυλιγμένη σε ρολό κάτω από το άνω χείλος, Δ)
Τοποθετούμε πάγο πάνω στην μύτη, Ε) Εάν η αιμορραγία εξακολουθεί, εκτιμούμε τον
ασθενή (υποψία υποογκαιμικού shock) και φροντίζουμε για.την μεταφορά του.
2.
[ΠΡΑΞΗ] Ασθενής αιμορραγεί μετά από τραυματισμό από
σπασμένο μπουκάλι στο αριστερό αντιβράχιο. Δείξε πως θα
αντιμετωπίσεις την αιμορραγία
ΑΠΑΝΤ. Γενικά οι εξωτερικές αιμορραγίες ελέγχονται κατά σειρά προτεραιότητας
με : α. Άσκηση άμεσης πίεσης με εφαρμογή γάζας πάνω στη πληγή, β. Ανύψωση του
μέλους πάνω από το επίπεδο της καρδιάς, γ. Πίεση κεντρικότερα σε σημεία που
εμποδίζουν τη ροή του αίματος. Κυριότερα σημεία πίεσης είναι : η μασχαλαία, η
βραχιόνια, η ιγνυακή και η μηριαία αρτηρία, δ. Αν γενικά μια αιμορραγία
συνδέεται με κάταγμα το άκρο πρέπει να ευθυγραμμιστεί και να τοποθετηθεί
νάρθηκας (π.χ αερονάρθηκας), ε. Σε πολύ κρίσιμες καταστάσεις και σαν τελευταία
μέθοδο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αντι-shock φόρμα (κατάγματα κάτω άκρων ή
λεκάνης-Τέτοια φόρμα δεν υπάρχει στα ασθενοφόρα) ή ίσχαιμη περίδεση
(tourniquet). Η ίσχαιμη περίδεση μπορεί να εφαρμοστεί είτε με χρήση αιμοστατικού
επιδέσμου είτε με την τοποθέτηση πιεσόμετρου. Είναι τελική μέθοδος επιλογής
γιατί μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη σε αγγεία, νεύρα και μύες με αποτέλεσμα
απώλεια του μέλους και είναι χρήσιμη σε περιπτώσεις μερικού ή πλήρους
ακρωτηριασμού.
3.
Διαφορά φλεβικής από αρτηριακή αιμορραγία
ΑΠΑΝΤ. : Η αρτηριακή αιμορραγία χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη ανοιχτού χρώματος
κόκκινου αίματος που πετιέται σαν πίδακας ταυτόχρονα με τον σφυγμό σε αντίθεση
με τη φλεβική που το αίμα είναι σκούρο και δεν πετιέται με δύναμη αλλά έχει πιο
σταθερή ροή.
4.
Ανάφερε μου μερικά συμπτώματα υποογκαιμικού shock π.χ. σε μια
εσωτερική αιμορραγία
ΑΠΑΝΤ : 1. Αναπνοή ρηχή και γρήγορη, 2. Ταχυκαρδία και αδύναμος σφυγμός, 3.
Ωχρό, κρύο και υγρό (κολλώδες) δέρμα, 4. Τα μάτια είναι θαμπά και οι κόρες
μπορεί να διασταλούν και να έχουν καθυστερημένη αντίδραση στο φώς, 5. Ο ασθενής
μπορεί να νιώθει ναυτία και να κάνει εμετό, 6. Ο ασθενής διψάει, είναι ανήσυχος,
7. Έχει ελαττωμένη διούρηση ενώ η πίεση του αίματος πέφτει (πρώτα ανεβαίνουν οι
σφύξεις και αργότερα πέφτει η πίεση)
5.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μου το διαιρούμενο φορείο (ή scoop). Ποια είναι η
χρήση του;
ΑΠΑΝΤ. : Το διαιρούμενο φορείο δεν θεωρείται συσκευή ακινητοποίησης του ασθενούς
ούτε μεταφοράς του για μεγάλες αποστάσεις, αλλά χρήσιμη συσκευή για την μεταφορά
σε μικρή απόσταση του ασθενούς από το σημείο π.χ. του ατυχήματος στο φορείο, στο
στρώμα πολυτραυματία ή από φορείο σε φορείο.
6. [ΠΡΑΞΗ] Δείξε μας την μακριά σανίδα ακινητοποίησης. Ποια είναι η χρήση της;
ΑΠΑΝΤ. : Η σανίδα ακινητοποίησης είναι μακριά και επίπεδη φτιαγμένη από σκληρό
υλικό. Χρησιμοποιείται για α. μεταφορά ασθενή, β. ακινητοποίηση σε ύπτια θέση
ασθενή με υποψία κάκωσης σπονδυλικής στήλης, γ. ακινητοποίηση σε ύπτια θέση
ασθενή, με οποιοδήποτε άλλο πολλαπλό τραύμα, δ. απομάκρυνση ασθενή από
επικίνδυνα σημεία.
7.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μου ένα αυχενικό κολάρο. Σε ποιος ασθενείς
βάζεις; ΒΑΛΕ ΣΤΗΝ ΚΟΥΚΛΑ
ΑΠΑΝΤ. : Σε ασθενείς με θετικό μηχανισμό κάκωσης αυχενικής μοίρας της
σπονδυλικής στήλης. Π.χ. θύματα τροχαίων, πτώσεις από ύψος, θύματα καταδύσεων σε

ρηχά νερά, θύματα ηλεκτροπληξίας, σε ασθενείς με θλαστικό τραύμα πάνω από τη
κλείδα, σε κακώσεις από εκρήξεις
8.
Τι προκαλεί η βλάβη της αυχενικής μοίρας της Σ.Σ; Τι της
οσφυϊκής μοίρας της Σ.Σ;
ΑΠΑΝΤ. : Βλάβη της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης μπορεί να προκαλέσει
δυσχέρεια στην αναπνοή λόγω παραλύσεως του διαφράγματος, τετραπάρεση ή
τετραπληγία (πάρεση ή παράλυση και των τεσσάρων άκρων) ως και θάνατο ενώ της
οσφυϊκής μοίρας μπορεί να προκαλέσει παραπάρεση ή παραπληγία (πάρεση ή παράλυση
των κάτω άκρων) [Πάρεση είναι η μεγάλη αδυναμία χρήσης του άκρου δηλ. «μερική
παράλυση»]
9.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μου έναν αερονάρθηκα. Που τον χρησιμοποιούμε;
ΑΠΑΝΤ.: Χρησιμοποιούνται για : Α) ακινητοποίηση καταγμάτων των άκρων, Β)
έλεγχο σοβαρών αιμορραγιών, Γ) πρόληψη περαιτέρω κακώσεων των μυών, νεύρων και
αγγείων, Δ) Πρόληψη τραυματισμού του δέρματος από τα άκρα του κατάγματος, Ε)
μείωση του πόνου.
10.
Σε ένα τροχαίο ατύχημα που έχει εμπλακεί μοτοσικλετιστής που
φοράει κράνος το αφαιρούμε ή όχι;
ΑΠΑΝΤ. : Το κράνος αφαιρείται από τους διασώστες που θεωρούνται εκπαιδευμένοι
στην τεχνική αφαίρεσης του. Για να βγεί χρειάζονται δύο άτομα. Δεν το βγάζουμε
όταν εκ των συνθηκών δεν μπορεί να βγεί στο σημείο του ατυχήματος π.χ. όταν στο
κράνος έχει ενσφηνωθεί ξένο σώμα.
11.
Τα
ενσφηνωμένα στο σώμα ξένα αντικείμενα (π.χ. μαχαίρια) τα
βγάζουμε από τον ασθενή πριν την άφιξη μας στο νοσοκομείο;
ΑΠΑΝΤ. Όχι, απλά πιέζουμε γύρω από την πληγή για ελαχιστοποίηση της αιμορραγίας.
Τα ξένα αντικείμενα πρέπει να αφαιρεθούν σε ελεγχόμενες συνθήκες χειρουργείου.
12.
Ποια είναι η συνηθέστερη αιτία διέγερσης σε πολυτραυματία με
κρανιοεγκεφαλική κάκωση;
ΑΠΑΝΤ. Η υποξία (έλλειψη οξυγόνου στους ιστούς)
13.
Τι μπορεί να έχει ένας τραυματίας με διατεταμένες φλέβες στον
τράχηλο;
ΑΠΑΝΤ. : Πνευμοθώρακα υπό τάση, καρδιακό επιπωματισμό, τραυματική ρήξη
διαφράγματος
14.
Τι καλείται πνευμοθώρακας;
ΑΠΑΝΤ. : Πνευμοθώρακας καλείται η συλλογή αέρα στον υπεζοκωτικό χώρο.
Τραυματισμοί στον θώρακα (π.χ. κατάγματα πλευρών) μπορεί να αποτελούν αιτία
πνευμοθώρακα.
15.
Τι ξέρεις για τον πνευμοθώρακα υπό τάση;
ΑΠΑΝΤ. : Όταν τώρα ο αέρας μπαίνει στον υπεζωκότα αλλά υπάρχει βαλβίδα που δεν
του επιτρέπει να βγει τότε δημιουργείται μια πολύ επικίνδυνη για τη ζωή του
ασθενούς κατάσταση που καλείται πνευμοθώρακας υπό τάση. Χαρακτηρίζεται α) από
μεγάλη αναπνευστική δυσχέρεια (δύσπνοια, ταχύπνοια, επιπόλαιη αναπνοή, εισολκή
μεσοπλευρίων διαστημάτων), β) από μείωση ή εξαφάνιση του αναπνευστικού
ψιθυρίσματος στην πλευρά της βλάβης, γ) από τυμπανικότητα στην επίκρουση, δ) από
πόνο στο στήθος, υπόταση, ταχυκαρδία και διάταση των φλεβών του τραχήλου.
Στον ασθενή που έχει πνευμοθώρακα υπό τάση δίνουμε άφθονο οξυγόνο, βάζουμε
παλμικό οξυγονόμετρο και σε βαριές καταστάσεις προχωρούμε (μεγάλη δύσπνοια,
πίεση μικρότερη από 90mmHg, απόν αναπνευστικό ψιθύρισμα) σε αποσυμπίεση με
βελόνα. Μια βελόνα ευρέος αυλού (10-16G) εισάγεται στο πάσχον ημιθωράκιο, στο 2°
μεσοπλεύριο διάστημα στην μεσοκλειδική γραμμή. Το οδηγό σημείο είναι η
Λουδοβίκειος γωνία του στέρνου (δεξιά και αριστερά και λίγο πιο κάτω από αυτή
ξεκινά το 2° μεσοπλεύριο διάστημα). Η βελόνα περνάει από το άνω χείλος της 3ης
πλευράς γιατί πιο πάνω βρίσκονται τα αγγεία και νεύρα της 2ης πλευράς.
16.
Τι ξέρεις για τον ανοιχτό πνευμοθώρακα;
ΑΠΑΝΤ. : Όταν υπάρχει άνοιγμα (π.χ από πυροβολισμό) στο θωρακικό τοίχωμα μέσω
του οποίου μπαινοβγαίνει αέρας τότε δημιουργείται ανοιχτός πνευμοθώρακας.

Ο ασθενής πονάει στο σημείο του τραυματισμού και έχει ρηχή - επιπόλαια αναπνοή.
Στο ασθενή αυτό χορηγούμε άφθονο οξυγόνο, τοποθετούμε παλμικό οξυγονόμετρο ενώ
στο άνοιγμα του θώρακα τοποθετούμε ένα τετράγωνο κομμάτι αποστειρωμένο ύφασμα (ή
βαζελινούχα γάζα με επικάλυψη αποστειρωμένης γάζας) το οποίο στερεώνεται στον
θώρακα μόνο από τις τρεις πλευρές του, ενώ η τέταρτη αφήνεται ελεύθερη.
Ταυτόχρονα επαγρυπνούμε μήπως αναπτυχθεί υπό τάση πνευμοθώρακας καθώς και
υποογκαιμία από την αιμορραγία του τραύματος.
17.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε το γιλέκο απεγκλωβισμού. Σε ποιες περιπτώσεις
δεν το χρησιμοποιώ;
ΑΠΑΝΤ. : Το γιλέκο απεγκλωβισμού χρησιμοποιείται συνήθως για σταθεροποίηση της
σπονδυλικής στήλης και την ακινητοποίηση ενός τραυματία με χωρίς απειλητικές για
τη ζωή του κακώσεις πριν την μετακίνηση του από την καθιστή θέση (π.χ θύμα
τροχαίου). Η μέθοδος αυτή απαιτεί περισσότερο από 4 λεπτά. Δεν το χρησιμοποιώ σε
περίπτωση επείγοντος απεγκλωβισμού όπου δηλ. ο τόπος ενός ατυχήματος δεν είναι
ασφαλής, όταν η κατάσταση του ασθενούς είναι δεν είναι σταθερή και όταν ο
ασθενής αποκλείει την πρόσβαση του διασώστη σε άλλους σοβαρότερα τραυματισμένους
μέσα στο όχημα.

4η ΕΝΟΤΗΤΑ
ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ – ΑΠΙΝΙΔΩΣΗ
1.
Ποιοι καρδιακοί ρυθμοί μας δίνουν την ένδειξη της καρδιακής
ανακοπής;
ΑΠΑΝΤ. Α) Κοιλιακή μαρμαρυγή, Β) Άσφυγμη κοιλιακή ταχυκαρδία, Γ) Ασυστολία, Δ)
Άσφυγμη ηλεκτρική δραστηριότητα (ή ηλεκτρομηχανικός διαχωρισμός)
2.
Ορισμός ταχυκαρδίας — βραδυκαρδίας
ΑΠΑΝΤ. Ταχυκαρδία καλείται η καρδιακή συχνότητα μεγαλύτερη των 100 σφύξεων το
λεπτό ενώ βραδυκαρδία η καρδιακή συχνότητα η μικρότερη των 60 σφύξεων το λεπτό
3.
[ΠΡΑΞΗ] Σύνδεσε το monitor στην κούκλα και άνοιξε το.
ΑΠΑΝΤ. : Συνδέω τα τρία ηλεκτρόδια αρχικά στο στήθος της κούκλας. Αυτό το
ηλεκτρόδιο το οποίο γράφει R το βάζω στη δεξιά κλείδα, το ηλεκτρόδιο που γράφει
L στην αριστερή κλείδα ενώ το ηλεκτρόδιο που γράφει P κάτω από τη θηλή του
μαστού. Στην συνέχεια ανοίγω το monitor στο ΟΝ και πατάω Lead Select για να
διαλέξω μία από τις τρεις απαγωγές Ι, II ή III. Συνήθως διαλέγω αυτή που δείχνει
καλύτερα το ρυθμό του αρρώστου και γενικώς προτιμούμε την απαγωγή II.
4.
Γιατί προτιμούμε την απαγωγή II;
ΑΠΑΝΤ. : Γιατί αυτή μας δείχνει αν υπάρχει φυσιολογικός φλεβοκομβικός ρυθμός
δηλ. ένα θετικό κύμα Ρ πριν από κάθε σύμπλεγμα QRS. (αν είχαμε τη δυνατότητα να
βλέπαμε και την aVR θα βλέπαμε ότι εκεί τα κύματα είναι αρνητικά).
5.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί που γράφει NORMAL SINUS (φυσιολογικός φλεβοκομβικός
ρυθμός) και το δίνει στον εξεταζόμενο με την ερώτηση «πως
διαβάζεις χοντρικά ένα ΗΚΓ;»
ΑΠΑΝΤ. : Κανονικά αν υπάρχει ηλεκτροκαρδιογράφος 12 απαγωγών κοιτάω αν είναι
σωστά ρυθμισμένος (η ένδειξη ρύθμισης να έχει ύψος 10 χιλιοστά) και αν έχουν
βγει σωστά οι απαγωγές (δηλ. ύψος π.χ. του Ρ στην II ίσο με το άθροισμα των Ρ
στην Ι και III;) Μετά : 1. Κοιτάμε την καρδιακή συγνότητα. Υπάρχει ταχυκαρδία ή
βραδυκαρδία; Εδώ η καρδιακή συχνότητα είναι φυσιολογική.
4.Η κολπική συχνότητα είναι ίση με την κοιλιακή συγνότητα: (δηλ. τα διαστήματα
μεταξύ των Ρ κυμάτων και μεταξύ των R. κυμάτων να είναι σταθερά και ρυθμικά;)
5.Ελέγχουμε τον ρυθιιό της καρδιάς. Υπάρχει φλεβοκομβικός ρυθμός; (δηλ. πριν από
κάθε QRS να υπάρχει κύμα Ρ που είναι θετικό στην απαγωγή II).
6.Μετράμε το διάστημα PQ (ή PR) που πρέπει να είναι κάτω από 5 μικρά
τετραγωνάκια δηλ. κάτω από 0,20sec..
7.Μετράμε το εύρος του QRS (φυσιολογικά είναι μικρότερο από 3 μικρά
τετραγωνάκια;)
8.Κοιτάμε για έμφραγμα (ανάσπαση ST, αρνητικό κύμα Τ, εμφάνιση παθολογικών
κυμάτων Q)
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Εδώ το ΗΚΓ είναι φυσιολογικό
6.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μου τα επάρματα Ρ, QRS και Τ του ΗΚΓ; Τι
φανερώνει το καθένα από αυτά;
ΑΠΑΝΤ. : Το κύμα Ρ αντιστοιχεί στην εκπόλωση ή διέγερση των κόλπων που θα
οδηγήσει σε συστολή τους
Το κύμα QRS αντιστοιχεί στην εκπόλωση ή διέγερση των κοιλιών που θα οδηγήσει σε
συστολή τους ενώ το κύμα Τ αντιστοιχεί στην επαναπόλωση (ή επαναφορά στην
κατάσταση ηρεμίας) των κοιλιών.
7.
[ΠΡΑΞΗ] Δίνουμε στον μαθητή ένα καρδιογράφημα και του λέμε
να μας πει σε ένα σύμπλεγμα QRS ποιο είναι το Q, ποιο το R και ποιο
το S.
ΑΠΑΝΤ. : Η πρώτη θετική απόκλιση του συμπλέγματος QRS καλείται έπαρμα (ή κύμα)
R. Κάθε αρνητική πριν το κύμα R καλείται κύμα Q και κάθε αρνητική μετά το R
καλείται κύμα S.

8.
Στο χαρτί του ΗΚΓ τι φανερώνει το ύψος και τι το πλάτος κάθε
μικρού τετραγώνου;
ΑΠΑΝΤ. : Το ύψος κάθε μικρού τετραγώνου φανερώνει την τάση του ρεύματος
και το πλάτος το χρόνο. Έτσι το ύψος του μικρού τετραγώνου είναι 1mm ή 0,1 mV
ενώ το πλάτος του μικρού τετραγώνου είναι 1mm ή 0.04sec.
9.
Πως μετράμε την καρδιακή συχνότητα σε ένα καρδιογράφημα;
ΑΠΑΝΤ. : Ένας τρόπος είναι να διαιρέσουμε το 1500 με τον αριθμό των μικρών
τετραγώνων που βρίσκεται μεταξύ δύο κυμάτων R. Αλλος χοντρικός τρόπος είναι να
χρησιμοποιήσουμε τον κανόνα «300-150-100-75-60-50» (αναγράφεται στις σημειώσεις
του φυσιολογικού ΗΚΓ).
10.
Από πού ξεκινάει το ερέθισμα στην καρδιά; Περιέγραψε τη
φυσιολογική διαδρομή του ερεθίσματος
ΑΠΑΝΤ. : Το ερέθισμα που θα οδηγήσει σε συστολή του καρδιακού μυός και στην
εξώθηση του αίματος στην περιφέρεια που θα γίνει αντιληπτή ως σφυγμός ξεκινά από
τον φλεβόκομβο που παριστά τον κύριο βηματοδότη της καρδιάς αφού αποτελεί το
πρωτεύον κέντρο παραγωγής διεγέρσεων (60-80 ερεθίσματα το λεπτό). Από εδώ η
διέγερση θα μεταδοθεί στους κόλπους και θα φτάσει στον κολποκοιλιακό κόμβο που
παριστά το δεύτερο κέντρο παραγωγής των διεγέρσεων (40-60 ερεθίσματα το λεπτό)
και αναλαμβάνει συνήθως λειτουργία όταν δεν μπορεί να δουλέψει ο φλεβόκομβος.
Από εδώ το ερέθισμα θα φτάσει στο δεμάτιο του His που διαιρείται σε δύο σκέλη,
στο δεξιό και αριστερό σκέλος του δεματίου και τελικά το ερέθισμα θα φτάσει στις
ίνες του Purkinje (βρίσκονται στο μυοκάρδιο των κοιλιών) και θα προκαλέσει τη
συστολή τους που γίνεται αντιληπτή ως σφυγμός.
11.
Περιέγραψε μου με λίγα λόγια την ανατομία της καρδιάς
ΑΠΑΝΤ.: Αποτελείται από δύο κόλπους (δεξιό και αριστερό) και δύο κοιλίες (δεξιά
και αριστερή). Μεταξύ δεξιού κόλπου και δεξιάς κοιλίας υπάρχει η τριγλώχινα
βαλβίδα ενώ μεταξύ αριστερού κόλπου και αριστερής κοιλίας υπάρχει η μιτροειδής
βαλβίδα. Το φλεβικό αίμα του σώματος καταλήγει στον δεξιό κόλπο και από εκεί στη
δεξιά κοιλία. Από εδώ ξεκινάει η πνευμονική αρτηρία που θα πάει στους πνεύμονες,
θα διακλαδιστεί στα πνευμονικά τριχοειδή όπου το φλεβικό αίμα θα πάρει οξυγόνο
και θα αποβάλλει διοξείδιο του άνθρακα και έτσι θα προκύψει αρτηριακό αίμα που
μέσω των πνευμονικών φλεβών θα φτάσει στον αριστερό κόλπο. Από εκεί το αίμα πάει
στην αριστερή κοιλία και φεύγει στο σώμα με την αορτή.
12.
Σε ένα κλασσικό ΗΚΓ πόσες απαγωγές βγάζουμε συνήθως;
Ονόμασε τις;
ΑΠΑΝΤ. Συνήθως βγάζουμε 12 απαγωγές. Τις τρεις κλασσικές απαγωγές των άκρων (Ι,
II και III), τις τρεις ενισχυμένες μονοπολικές απαγωγές των άκρων (aVR, aVL και
aVF) και τις έξι προκάρδιες απαγωγές (V1, V2, V3, V4, V5 και V6).
13.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί SINUS BRAD. (φλεβοκομβική βραδυκαρδία) έχοντας το
monitor στην απαγωγή II. Ρωτάει τον μαθητή τι βλέπει. Αν το βρει
να πει αίτια, συμπτώματα, θεραπεία.
ΑΠΑΝΤ. : Ο ρυθμός είναι φλεβοκομβικός γιατί στην απαγωγή II το κύμα Ρ είναι
θετικό και πριν από κάθε QRS υπάρχει κύμα Ρ. Υπάρχει βραδυκαρδία γιατί η
συχνότητα είναι μικρότερη των 60 σφύξεων το λεπτό. Το διάστημα PQ και το κύμα
QRS έχουν φυσιολογική διάρκεια άρα υπάρχει φυσιολογική αγωγή του ερεθίσματος.
Από τα παραπάνω φαίνεται ότι έχουμε φλεβοκομβική βραδυκαρδία.
Αυτή φυσιολογικά εμφανίζεται σε εξασκημένους αθλητές, στον ύπνο, στην εγκυμοσύνη
ενώ άλλα αίτια είναι το έμφραγμα, τα φάρμακα (π.χ. μορφίνη), η αύξηση της
ενδοκράνιας πίεσης (που μπορεί η βραδυκαρδία να συνδυάζεται με αύξηση της
ενδοκράνιας πίεσης π.χ. σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση), ο υποθυρεοειδισμός, υποξία
σε μικρά παιδιά κ.λπ.
Μπορεί να μην προκαλεί συμπτώματα. Αλλιώς μπορεί να προκαλεί υπόταση, ζάλη,
λιποθυμία. Δίνουμε οξυγόνο, ελέγχουμε τον άρρωστο με Α,Β,C,D και αν έχει
συμπτώματα ή αν έχουν πέσει οι σφύξεις κάτω από 50 και κατόπιν οδηγιών του
γιατρού του κέντρου χορηγούμε ατροπίνη ενδοφλέβια που θεωρείται φάρμακο εκλογής.
14.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί SINUS TACH. (φλεβοκομβική ταχυκαρδία) έχοντας το

monitor στην απαγωγή II. Ρωτάει τον μαθητή τι βλέπει. Αν το βρει
να πει αίτια, συμπτώματα, θεραπεία.
ΑΠΑΝΤ. : Ο ρυθμός είναι φλεβοκομβικός γιατί στην απαγωγή II το κύμα Ρ είναι
θετικό και πριν από κάθε QRS υπάρχει κύμα Ρ. Υπάρχει ταχυκαρδία γιατί η
συχνότητα είναι μεγαλύτερη των 100 σφύξεων το λεπτό. Το διάστημα PQ και το κύμα
QRS έχουν φυσιολογική διάρκεια άρα υπάρχει φυσιολογική αγωγή του ερεθίσματος.
Από τα παραπάνω φαίνεται ότι έχουμε φλεβοκομβική ταχυκαρδία.
Αίτια είναι άγχος, σωματική κόπωση, τσιγάρα, καφές, ποτά, φυσιολογικά στα
παιδιά, σε έμφραγμα του μυοκαρδίου, σε shock, σε υποξία, σε πυρετό, σε
υπερθυρεοειδισμό κ.λ.π. Εκτιμούμε τον ασθενή με Α,Β,C,D και σε φυσιολογικές
καταστάσεις δεν κάνουμε κάτι ενώ στις παθολογικές εξαρτάται από το αίτιο π.χ. σε
shock η χορήγηση υγρών.
15.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί ATR. FLUTTER (Κολπικός πτερυγισμός) έχοντας το monitor
στην απαγωγή II. Ρωτάει τον μαθητή τι βλέπει. Αν το βρει να πει αίτια,
συμπτώματα, θεραπεία.
ΑΠΑΝΤ. : Εδώ βλέπουμε κανονικά κύματα (2Κ.8 αλλά πριν από αυτά βλέπουμε κύματα
πριονωτά που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι έχουμε κολπικό πτερυνισμό. Είναι έκτοπη
κολπική ταχυκαρδία με κολπική συχνότητα 250-350 το λεπτό. Οφείλεται σε
στεφανιαία νόσο, στένωση μιτροειδούς, υπερθυρεοειδισμό κ.λ.π. Εκτιμούμε τον
άρρωστο με Α,Β,Ο,ϋ, δίνουμε οξυγόνο και διακομίζουμε στο νοσοκομείο. Η
θεραπεία γίνεται συνήθως με φάρμακα ενώ μπορεί να αναταχθεί με συγχρονισμένη
καρδιομετατροπή (25-50Ιου1β5) δηλ. η απινίδωση δεν δίνεται στην τρωτή περίοδο
του καρδιακού κύκλου.
16.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί PVC ή UNIF. PVC (έκτακτες κοιλιακές συστολές) έχοντας
το monitor στην απαγωγή Π. Ρωτάει τον μαθητή τι βλέπει. Αν το
βρει να πει αίτια, συμπτώματα, θεραπεία.
ΑΠΑΝΤ. : Εδώ βλέπουμε συμπλέγματα QRS με ανώμαλη εμφάνιση (διάρκεια μεγαλύτερη
από 0,12sec. δηλ. μεγαλύτερο από τρία μικρά τετραγωνάκια) που εμφανίζονται
πρόωρα δηλ. νωρίτερα από ότι θα περιμέναμε. Δεν έχουν κύματα Ρ και το κύμα Τ
έχει αντίθετη κατεύθυνση από το QRS.
Εδώ έχουμε έκτακτες ή πρώιμες κοιλιακές συστολές, που παράγονται από ένα έκτοπο
κέντρο που βρίσκεται σε κάποιο σημείο των κοιλιών και μπορεί να εμφανίζονται
σποραδικά σε υγιείς ανθρώπους αλλά μπορεί να οφείλονται και σε παθολογικά αίτια.
Εκτιμούμε τον άρρωστο με Α,Β,C,D, βάζουμε οξυγόνο, ορό και έχουμε το νου μας
στις παρακάτω επικίνδυνες κοιλιακές έκτακτες συστολές (κριτήρια βαρύτητας):
1.όταν είναι πολυεστιακές (δηλ. εμφανίζονται στην ίδια απαγωγή έκτακτες
κοιλιακές συστολές διαφορετικής μορφολογίας από διαφορετική εστία στις κοιλίες),
2.όταν είναι περισσότερες από 5 το λεπτό.
3.όταν εμφανίζονται κατά ριπές (περισσότερες από 3 μαζί διαδοχικά),
4.όταν έχουν τη μορφή διδυμίας (1 φυσιολογική - 1 έκτακτη), τριδυμίας (2
φυσιολογικές -1 έκτακτη)
5.όταν είναι πολύ ευρείες (μεγαλύτερες των 0,16sec.)
6.όταν το T της επόμενης φυσιολογικής συστολής είναι αρνητικό
7.όταν εμφανίζουν το φαινόμενο R on T δηλ. όταν πέφτουν πολύ κοντά ή επάνω στο T
της προηγούμενης φυσιολογικής συστολής (δηλ. στην τρωτή περίοδο), κ.λ.π.
Αν τις παραπάνω περιπτώσεις δεν τις προσέξουμε μπορεί οι έκτακτες κοιλιακές
συστολές να οδηγήσουν σε κοιλιακή ταχυκαρδία ή/και σε κοιλιακή μαρμαρυγή άρα σε
ανακοπή.
17.
Ποιο είναι το φάρμακο εκλογής στις επικίνδυνες κοιλιακές
έκτακτες;
ΑΠΑΝΤ. : Η αμιοδαρόνη και κατά δεύτερο λόγο η ξυλοκαίνη.
18.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί MULTIF. PVC (πολυεστιακές έκτακτες κοιλιακές συστολές)
έχοντας το moniotr στην απαγωγή II. Ρωτάει τον μαθητή τι βλέπει.
ΑΠΑΝΤ.: Πολυεστιακές έκτακτες κοιλιακές συστολές
19.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί COUPL. PVC (ζεύγος έκτακτων κοιλιακών συστολών)

έχοντας το monitor στην απαγωγή II. Ρωτάει τον μαθητή τι βλέπει.
Ποια η διαφορά από τη διδυμία;
ΑΠΑΝΤ. : Ζεύγος κοιλιακών έκτακτων συστολών. Στο ζεύγος οι έκτακτες κοιλιακές
εμφανίζονται δύο μαζί ενώ στη διδυμία εμφανίζεται μία φυσιολογική - μία
έκτακτη
20.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί «R on T» (φαινόμενο R on T ) έχοντας το monitor στην
απαγωγήII. Ρωτάει τον μαθητή τι βλέπει, (θεωρείται δύσκολη ερώτηση)
ΑΠΑΝΤ. Φαινόμενο R on T.
21.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί VF FINE ή VF COARSE (κοιλιακή μαρμαρυγή). Ρωτάει τον
μαθητή τι βλέπει.
ΑΠΑΝΤ. : Κοιλιακή μαρμαρυγή. Εδώ δεν υπάρχει σφυγμός γιατί στις κοιλίες υπάρχουν
πάρα πολλά ρεύματα με αποτέλεσμα αυτές να κινούνται με χαοτικό ρυθμό σαν «ζελέ»
και να μην μπορούν να συσπαστούν φυσιολογικά. Είναι θανατηφόρος αρρυθμία έχουμε
δηλ. καρδιοαναπνευστική ανακοπή και πρέπει να προβούμε σε καρδιοπνευμονική
αναζωογόνηση και απινίδωση ενώ μπορεί να χρειαστούν και φάρμακα όπως αδρεναλίνη.
22.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί VENTR. TACH. (κοιλιακή ταχυκαρδία). Ρωτάει τον μαθητή
τι βλέπει.
ΑΠΑΝΤ. : Κοιλιακή ταχυκαρδία. Εδώ μπορεί να υπάρχει σφυγμός οπότε μιλούμε για
σφυγμική κοιλιακή ταχυκαρδία όπου εκτιμούμε τον ασθενή με Α,Β,C,D, δίνουμε
οξυγόνο και μεταφέρουμε γρήγορα στο νοσοκομείο.
Μπορεί όμως να μην υπάρχει σφυγμός οπότε έχουμε την άσφυγμη κοιλιακή ταχυκαρδία.
Αφού δεν υπάρχει σφυγμός υπάρχει ανακοπή και άρα επεμβαίνουμε όπως και στην
κοιλιακή μαρμαρυγή.
23.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί ASYST. (κοιλιακή ασυστολία). Ρωτάει τον μαθητή τι βλέπει.
ΑΠΑΝΤ. : Κοιλιακή ασυστολία. Εδώ δεν υπάρχει σφυγμός άρα έχουμε ανακοπή. Εδώ
κάνουμε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση ενώ η απινίδωση δεν προσφέρει.
24.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουμπί ATR. FIB. SLOW (κολπική μαρμαρυγή) έχοντας το monitor
στην απαγωγή II λέγοντας στον μαθητή ότι παραλαμβάνει ασθενή με
εντελώς άρρυθμο σφυγμό. Ρωτάει τον μαθητή τι βλέπει. Αν το βρει
να πει αίτια, συμπτώματα, θεραπεία.
ΑΠΑΝΤ. : Εδώ τα QRS είναι φυσιολογικά σε εύρος αλλά εντελώς άρρυθμα. Μεταξύ των
QRS δεν υπάρχουν κανονικά κύματα Ρ αλλά υπάρχει μια ανώμαλη κυματοειδή γραμμή
Εδώ έχουμε Κολπική μαρμαρυγή που οφείλεται σε
στεφανιαία νόσο, υπερτασική καρδιοπάθεια, υπερθυρεοειδισμό κ.λ.π. Εκτιμούμε τον
ασθενή με Α,Β,C,D, δίνουμε οξυγόνο, βάζουμε ορό και μεταφέρουμε γρήγορα στο
νοσοκομείο. Την φοβόμαστε γιατί μπορεί να προκαλέσει πνευμονικό οίδημα,
στηθάγχη, ζάλη, λιποθυμία αλλά και αγγειακά εγκεφαλικά, αρτηριακές εμβολές στα
άκρα λόγω ανάπτυξης θρόμβων μέσα στους κόλπους. Να θυμόμαστε ότι οι άρρωστοι που
έχουν καιρό την κολπική μαρμαρυγή μπορεί να παίρνουν και αντιπηκτικά.
25.
Σε ποιες θανατηφόρες αρρυθμίες θα κάνω μόνο συμπιέσεις και
εμφυσήσεις και σε ποιες απινίδωση μαζί με συμπιέσεις και
εμφυσήσεις;
ΑΠΑΝΤ. Συμπιέσεις και εμφυσήσεις θα κάνω στην ΚΟΙΛΙΑΚΗ ΑΣΥΣΤΟΛΙΑ και στην
ΑΣΦΥΓΜΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ενώ απινίδωση μαζί με συμπιέσεις και εμφυσήσεις
στην ΚΟΙΛΙΑΚΗ ΜΑΡΜΑΡΥΓΗ και στην ΑΣΦΥΓΜΗ ΚΟΙΛΙΑΚΗ ΤΑΧΥΚΑΡΔΙΑ
26.
Ποιο είναι το συχνότερα χορηγούμενα φάρμακο σε περίπτωση
καρδιακής ανακοπής;
ΑΠΑΝΤ. Η αδρεναλίνη
27.
Ποια είναι η αρχική σας επιλογή σε .Ιουΐεβ κατά την απινίδωση
σε α. ενήλικα και β. παιδί
ΑΠΑΝΤ. Α. Σε ενήλικα αν ο απινιδωτής είναι μονοφασικός δίνουμε απευθείας

360joules ενώ αν είναι διφασικός όπως είναι οι αυτόματοι απινιδιστές τότε
ανάλογα με την κατασκευάστρια εταιρεία δίνουμε 200joules-360joules
Β. Σε παιδί δίνουμε 4joules/kg βάρους.
28.
Να αναφέρετε ποια είναι η χρήση του Αυτόματου Εξωτερικού
Απινιδωτή (AED)
ΑΠΑΝΤ. : Αυτοί είναι απινιδωτές που είναι φορητοί και έχουν τη δυνατότητα να
διοχετεύουν ηλεκτρικό σοκ όταν χρειάζεται. Χρησιμοποιούνται σε ασθενείς που δεν
αντιδρούν και δεν έχουν σημεία ζωής.
Από την στιγμή ενεργοποίησης τους έχουν φωνητικές οδηγίες που καθοδηγούν τον
χρήστη. Έχουν τις εξής δυνατότητες :
Ανάλυση και αναγνώριση του καρδιακού ρυθμού
Χορήγηση ηλεκτρικού σοκ, αν ο ρυθμός είναι απινιδώσιμος
Συνεχή εκτίμηση του καρδιακού ρυθμού, ανά τακτά χρονικά διαστήματα Συνήθως τον
χρησιμοποιούμε σε ηλικίες άνω των
8
ετών.
Από
1-8
ετών
ακολουθούμε τις εντολές της κατασκευάστριας εταιρείας. Κάτω από 1 έτους δεν
συνιστάται αυτόματη απινίδωση
29.
Τι πρέπει να προσέχω όταν επιχειρήσω απινίδωση;
ΑΠΑΝΤ : Να μην ακουμπάω το θύμα, να μην αφήνω άλλους να το ακουμπήσουν, η πηγή
χορήγησης οξυγόνου να είναι κλειστή ή σε απόσταση μεγαλύτερη του 1 μέτρου, να
αφαιρούμε τα αυτοκόλλητα νιτρογλυκερίνης που μπορεί να υπάρχουν στο στήθος
μερικών ασθενών, να μην υπάρχουν νερά στο σημείο και να απινιδώνω μακριά από
εμφυτεύσιμους βηματοδότες.
Ακόμα, με τις καινούριες κατευθυντήριες οδηγίες μετά από ένα σοκ απινίδωσης θα
πρέπει να κάνω 2 λεπτά καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και μετά να ελέγξω για
ζωτικά σημεία.
30 . Αναφέρετε χαρακτηριστικά πόνου που προέρχεται από έμφραγμα
του μυοκαρδίου
ΑΠΑΝΤ, : α. συσφικτικός πόνος στον κέντρο του στήθους (οπισθοστερνικός)
β. ο πόνος αντανακλά στο επιγάστριο, λαιμό, σαγόνι, πλάτη, αρ. βραχίονα
γ. διαρκεί πάνω από 20 λεπτά και δεν υποχωρεί με υπογλώσσια νιτρώδη ή
ανάπαυση
δ. συνοδεύεται από εφίδρωση, ωχρότητα, δυσφορία, αίσθημα αιφνίδιου θανάτου
31.
Πως εμφανίζεται το κατώτερο έμφραγμα του μυοκαρδίου στο
ΗΚΓ;
ΑΠΑΝΤ. : Ένα έμφραγμα στην κάτω επιφάνεια της καρδιάς προκαλεί την εμφάνιση
κυμάτων P στις απαγωγές που βλέπουν την καρδιά από κάτω, δηλ. Στις II, III και
aVF. Ακόμα μπορεί να δούμε ανάσπαση του διαστήματος SΤ και μετά αναστροφή του
κύματος Τ.
32.
Πως εμφανίζεται το πρόσθιο έμφραγμα του μυοκαρδίου στο
ΗΚΓ;
ΑΠΑΝΤ. : Ένα έμφραγμα του πρόσθιου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας προκαλεί την
εμφάνιση κύματος Q στις απαγωγές που βλέπουν την καρδιά από εμπρός δηλ. στις V2,
V3, V4 V5. Ακόμα μπορεί να δούμε ανάσπαση του διαστήματος ST και μετά αναστροφή
του κύματος Τ.
33.
Πως εμφανίζεται το πλάγιο έμφραγμα του μυοκαρδίου στο ΗΚΓ;
ΑΠΑΝΤ. : Ένα έμφραγμα στην πλάγια επιφάνεια της καρδιάς προκαλεί την
εμφάνιση κυμάτων Q στις απαγωγές που βλέπουν προς την πλάγια επιφάνεια της
καρδιάς δηλ. στις Ι, aVL και V5 - V6. Ακόμα μπορεί να δούμε ανάσπαση του
διαστήματος δΤ και μετά αναστροφή του κύματος Τ.
34.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουπί ST ELEV. (ανύψωση του SΤ). Αν δεν υπάρχει τέτοιο κουμπί
δίνει στον μαθητή χαρτάκι ΗΚΓ με αυτή την διαταραχή. Ρωτάμε τον
μαθητή τι βλέπει, ορισμένα αίτια και αν θα πρέπει να κινητοποιηθεί
όταν το δει
ΑΠΑΝΤ. : Είναι ανάσπαση (ή ανύψωση) του διαστήματος ST {πάνω από 1mm (ή 1
κουτάκι) από την ισοηλεκτρική γραμμή που είναι το φυσιολογικό} και μπορεί να
οφείλεται σε 1. σε διατοιχωματικό έμφραγμα του μυοκαρδίου, 2. σε στηθάγχη

Prinzmetal, 3. σε οξεία περικαρδίτιδα, 4. σε κοιλιακό ανεύρυσμα (επιπλοκή του
εμφράγματος με δημιουργία ανευρύσματος στην κοιλία της καρδιάς), 5. σε μερικές
περιπτώσεις και σε νεαρά άτομα εμφανίζεται ως φυσιολογική εικόνα πρώιμης
επαναπόλωσης.
Πάντα κινητοποιούμαστε όταν βλέπουμε αυτή την εικόνα λόγω του φόβου εμφράγματος.
Εκτιμούμε τον ασθενή με Α,Β,C,D, χορηγούμε οξυγόνο, βάζουμε ορό και διακομίζουμε
γρήγορα στο νοσοκομείο.
35.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουπί ST DEPR. (κατάσπαση του ST). Αν δεν υπάρχει τέτοιο κουμπί
δίνει στον μαθητή χαρτάκι ΗΚΓ με αυτή την διαταραχή. Ρωτάμε τον
μαθητή τι βλέπει, ορισμένα αίτια και αν θα πρέπει να κινητοποιηθεί
όταν το δει
ΑΠΑΝΤ. Είναι κατάσπαση (ή πτώση) του ST κάτω από 1mm που είναι το φυσιολογικό.
Μερικά αίτια μπορεί να είναι:
1. Στηθάγχη, 2. υπενδοκάρδιο έμφραγμα, 3. Επίδραση δακτυλίτιδας (φάρμακο που
δίνεται π.χ. σε κολπική μαρμαρυγή), 4. Υποκαλιαιμία κ.λ.π. Πάλι κινητοποιούμαστε
λόγω του φόβου της εμφάνισης εμφράγματος.
36.
[ΠΡΑΞΗ] Ο εκπαιδευτής πατάει στο μηχανάκι αρρυθμιών το
κουπί VVI-PACEM. (εικόνα βηματοδότη). Ρωτάει τον μαθητή τι
βλέπει
ΑΠΑΝΤ.: Εικόνα βηματοδότη με τα χαρακτηριστικά spikes.
37.
Τι γνωρίζεις για το φαινόμενο της Άσφυγμης Ηλεκτρικής
Δραστηριότητας;
ΑΠΑΝΤ. : Είναι το φαινόμενο της ύπαρξης ηλεκτρικής δραστηριότητας της καρδιάς με
τον άρρωστο όμως να μην έχει αναπνοή και σφυγμό δηλ. να βρίσκεται σε καρδιακή
ανακοπή. Επομένως στην άσφυγμη ηλεκτρική δραστηριότητα (παλιά λεγόταν
Ηλεκτρομηχανικός Διαχωρισμός) το ΗΚΓ εμφανίζει οργανωμένη δραστηριότητα έως και
να είναι φυσιολογικό και όμως ο άρρωστος να βρίσκεται σε ανακοπή. Αίτια είναι ο
καρδιακός επιπωματισμός, ο πνευμοθώρακας υπό τάση, η μαζική πνευμονική εμβολή,
εκτεταμένο έμφραγμα, βαριά υποογκαιμία κ.λ.π.
Προχωρούμε σε συμπιέσεις και εμφυσήσεις και προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε την
πιθανή αιτία.

5η ΕΝΟΤΗΤΑ
ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
1.
Πες μου το αντίδοτο
α. των οπιούχων (π.χ. μορφίνης)
β. των βενζοδιαζεπινών (π.χ. διαζεπάμης ή stedon)
ΑΠΑΝΤ.: α. Αντίδοτο των οπιούχων είναι η ναλοξόνη (Narcan) [0.4mg ναλοξόνης σε
9ml φυσιολογικού ορού που το δίνουμε αργά ενδοφλεβίως μέχρι οι αναπνοές να
επανέλθουν σε φυσιολογικό επίπεδο αφού η λήψη ναρκωτικών προκαλεί βραδύπνοια έως
και αναπνευστική καταστολή και επομένως καρδιοαναπνευστική ανακοπή]
β. των βενζοδιαζεπινών είναι η φλουμαζενίλη (Anexate) [0.2mg ενδοφλέβια και
επανάληψη 0.1mg κάθε λεπτό μέχρι 1mg]
2.
Σε μια βαριά αλλεργική αντίδραση (αναφυλακτικό shock, έντονη
δύσπνοια κ.λ.π.) ποιο είναι το φάρμακο εκλογής; Ποια άλλα φάρμακα
θα χρησιμοποιούσες στη συνέχεια ή σε ελαφρότερες περιπτώσεις
αλλεργίας;
ΑΠΑΝΤ, Φάρμακο εκλογής είναι η αδρεναλίνη (κατά προτίμηση ενδομυϊκά ή αν έχω
βάλει ορό ενδοφλέβια). Βέβαια θα πρέπει να χορηγούμε οξυγόνο και να
προσπαθήσουμε να βάλουμε φλεβοκαθετήρα για χορήγηση υγρών (Ringer Lactate ή
Φυσιολογικό ορό) . Άλλα φάρμακα που θα χρησιμοποιούσα μετά ή σε ελαφρότερες
περιπτώσεις αλλεργίας θα ήταν η κορτιζόνη καθώς και αντιισταμινικά του τύπου των
Η1 αποκλειστών (π.χ. Fenistyl) και των Η2 αποκλειστών (π.χ ρανιτιδίνη ή Zantac).
3.
Ποια είδη shock γνωρίζεις;
ΑΠΑΝΤ.: Το υποογκαιμικό shock (π.χ. από εσωτερική αιμορραγία, εγκαύματα κ.λ,π.),
το αναφυλακτικό shock (π.χ. από τσίμπημα μέλισσας), το καρδιογενές shock (π.χ.
από έμφραγμα του μυοκαρδίου), το νευρογενές shock (π.χ. από τραυματισμό της
σπονδυλικής στήλης) και το σηπτικό shock (π.χ. από λοίμωξη)
4.
Τι ΔΕΝ κάνουμε στην αντιμετώπιση ασθενούς με τσίμπημα
(δήγμα) φιδιού;
ΑΠΑΝΤ. : ΔΕΝ τοποθετούμε κρύα επιθέματα ΔΕΝ χαράζουμε ΔΕΝ απομυζούμε
ΔΕΝ εφαρμόζουμε ελαστικό επίδεσμο Τελικά ηρεμούμε
τον ασθενή, ακινητοποιούμε
το
μέλος που
τσιμπήθηκε, εκτιμούμε και αντιμετωπίζουμε τον ασθενή με
Α,Β,C,D,E (χορήγηση οξυγόνου, υγρών) και κατευθυνόμαστε γρήγορα στο νοσοκομείο.
5.
Αν ένας άρρωστος στο ασθενοφόρο θέλει να πιει νερό θα του
δώσουμε;
ΑΠΑΝΤ. : Αποφεύγουμε τη χορήγηση υγρών από το στόμα
6.
Τι γνωρίζεις για το Πνευμονικό Οίδημα. Ποιοι χειρισμοί θα πρέπει
να γίνουν στο οξύ πνευμονικό οίδημα;
ΑΠΑΝΤ. : Πνευμονικό οίδημα είναι η ανώμαλη συλλογή υγρού στους πνεύμονες που
οφείλεται συνήθως σε καρδιακή ανεπάρκεια (έμφραγμα, υπέρταση, βαλβιδοπάθεια,
υπερφόρτωση με υγρά κ.λ.π) αλλά μπορεί να εμφανιστεί και από χρήση ναρκωτικών
ουσιών, σε σηπτικές καταστάσεις, σε εκτεταμένα εγκαύματα κ.λ.π.
Συμπτώματα του πνευμονικού οιδήματος είναι η ταχύπνοια, δύσπνοια, κυάνωση,
βήχας, αφρώδη πτύελα, ιδρώτας, ταχυκαρδία ενώ αν βάλουμε στηθοσκόπιο στο θώρακα
θα ακούσουμε διάφορους ρόγχους. Οι χειρισμοί που θα πρέπει να γίνουν είναι:
α. Έλεγχος Α,Β,C,D, β. Ο ασθενής θα πρέπει να καθίσει σε καθιστή θέση στο
φορείο, γ. Χορηγούμε οξυγόνο, δ. Ενδοφλέβια γραμμή, ε. Έλεγχος σφυγμού,
αρτηριακής πίεσης, 8ρ02, ΗΚΓφήματος, στ. Νιτρώδη αν η αρτηριακή πίεση είναι
μεγαλύτερη των 100mmHg, ζ. Μορφίνη i.v., η. φουροσεμίδη (Lassix) 40mg i.v.
7.
[ΠΡΑΞΗ] Που κάνουμε ενδομυϊκές ενέσεις. Πες μου την τεχνική
ΑΠΑΝΤ.
Μπορούμε να κάνουμε στο άνω-έξω τεταρτημόριο του γλουτού, στο
δελτοειδή μυ στον βραχίονα, στην έξω επιφάνεια του μηρού.
Ετοιμάζουμε το φάρμακο, εντοπίζουμε και απολυμαίνουμε με οινόπνευμα το σημείο
που θα κάνουμε την ένεση, εισάγουμε τη βελόνα (π.χ. κάθετα στο γλουτό),
αναρροφούμε (για τη περίπτωση που έχουμε τρυπήσει κάποιο μικρό αγγείο οπότε
δοκιμάζουμε σε άλλο σημείο) και κάνουμε την έγχυση. Τραβάμε τη βελόνα και

πιέζουμε με στεγνό βαμβάκι.
8.
Αναφέρετε αίτια θωρακικού πόνου
ΑΠΑΝΤ. : Πνευμοθώρακας, πνευμονική εμβολή, στηθάγχη, οξύ έμφραγμα του
μυοκαρδίου, οισοφαγίτιδα, πνευμονία, πλευρίτιδα, έρπητας ζωστήρας, ρήξη
διαχωριστικού ανευρύσματος της αορτής.
9.
Από τι κινδυνεύει ο μεθυσμένος ασθενής κατά την μεταφορά;
ΑΠΑΝΤ. Κινδυνεύει από εισρόφηση (γι' αυτό στο φορείο τον τοποθετούμε σε
θέση ασφαλείας) και από υποθερμία (τον κρατάμε ζεστό).
10.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μου που βρίσκεται το συκώτι (ήπαρ), ο σπλήνας,
το υπογάστριο, το επιγάστριο, ο δεξιός λαγόνιος βόθρος
ΑΠΑΝΤ. Το ήπαρ βρίσκεται στο δεξιό υποχόνδριο, ο σπλήνας στο αριστερό
υποχόνδριο. Στο δεξιό λαγόνιο βόθρο εντοπίζεται ο πόνος της σκωληκοειδούς
απόφυσης (και περιομφαλικά από αντανάκλαση).
11.
Φτάνοντας στο σημείο του ατυχήματος βρίσκεις δύο θύματα. Το
ένα έχει βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση με κλίμακα Γλασκώβης 4
ενώ το άλλο είναι συγχυτικό με ταχυσφυγμία, ταχύπνοια, ωχρό,
ψυχρό και ιδρωμένο δέρμα, και πόνο στην κοιλιά. Το ασθενοφόρο
σου έχει τη δυνατότητα να πάρει έναν ασθενή. Ποιον ασθενή θα
έπαιρνες από τους δύο; Γιατί;
ΑΠΑΝΤ : Θα έπαιρνα το δεύτερο ασθενή που εμφανίζει σημεία πιθανής εσωτερικής
αιμορραγίας και θα τον διεκόμιζα γρήγορα στο νοσοκομείο. Αν έπαιρνα τον σε
βαρύτερη κατάσταση πρώτο άρρωστο τότε μπορεί να πέθαινε τόσο αυτός λόγω της
βαριάς κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης του τόσο και ο δεύτερος λόγω καθυστέρησης
εισόδου του στο χειρουργείο.
12.
Που βρίσκεται το αναπνευστικό κέντρο; Να μας πεις τα κύρια
ερεθίσματα διέγερσης του αναπνευστικού κέντρου;
ΑΠΑΝΤ. : Το αναπνευστικό κέντρο βρίσκεται στον εγκέφαλο και πιο συγκεκριμένα
στον προμήκη μυελό (είναι η προς τα πάνω συνέχεια του νωτιαίου μυελού της
σπονδυλικής στήλης). Τα κύρια ερεθίσματα διέγερσης του είναι:α. Η αύξηση του
διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα (υπερκαπνία) και β. Η χαμηλή συγκέντρωση του
οξυγόνου στο αίμα (υποξαιμία)
13.
Ποιος είναι ο κύριος μυς της αναπνοής;
ΑΠΑΝΤ. Είναι το διάφραγμα (χωρίζει τη θωρακική από την κοιλιακή κοιλότητα) που
νευρώνεται από το φρενικό νεύρο (κλάδος του αυχενικού πλέγματος που προέρχεται
από νεύρα που εκφύονται από τον 2° έως 5° αυχενικό σπόνδυλο). Γι' αυτό και
βλάβες της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης μπορεί να προκαλέσουν
αναπνευστική δυσχέρεια
14.
[ΠΡΑΞΗ] Δείξε μου τον βραχίονα, το αντιβράχιο, τον μηρό, την
κλείδα, τις ωμοπλάτες και το στέρνο. Από ποια οστά αποτελείται το
αντιβράχιο;
ΑΠΑΝΤ. Από την κερκίδα (προς τον αντίχειρα) και την ωλένη (προς το μικρό
δάκτυλο)
15.
Όταν δέχεστε κλήση για τροχαίο ατύχημα ποιες θα πρέπει να
είναι οι πρώτες ερωτήσεις που θα κάνετε στον καλούντα;
ΑΠΑΝΤ. 1. Αριθμό τηλεφώνου κλήσης, 2. Ακριβές σημείο τροχαίου, 3. Πόσοι
τραυματίες υπάρχουν, 4. Αν υπάρχουν εγκλωβισμένοι, 5. Σε τι κατάσταση βρίσκονται
ο/οι τραυματίες, 6. Αν έχουν κληθεί αστυνομία και πυροσβεστική, 7. Ονοματεπώνυμο
καλούντος.
16.
Ορισμός μυδρίασης και μύσης
ΑΠΑΝΤ.: Φυσιολογικά η διάμετρος της κόρης του ματιού είναι 2-5 χιλιοστά
Διάμετρος μικρότερη των 2 χιλιοστών είναι παθολογική κατάσταση και ονομάζεται
ΜΥΣΗ (π.χ. σε δηλητηρίαση από ναρκωτικά)
Διάμετρος μεγαλύτερη των 5 χιλιοστών είναι παθολογική και ονομάζεται ΜΥΔΡΙΑΣΗ
(π.χ. σε βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, σε λήψη βαρβιτουρικών, σε λήψη
ατροπίνης)

17.
Δώσε μας τον ορισμό της ταχύπνοιας και βραδύπνοιας και
αναφέρατε αίτια που τις προκαλούν
ΑΠΑΝΤ. : Ταχύπνοια ονομάζεται η αυξημένη αναπνευστική συχνότητα (>20 αναπνοές το
λεπτό). Αίτια που την προκαλούν είναι πυρετός, άσκηση, shock
Βραδύπνοια ονομάζεται η μειωμένη αναπνευστική συχνότητα (<10 αναπνοές το λεπτό).
Αίτια είναι η λήψη φαρμάκων (πχ. ναρκωτικών), οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.
18.
Αναφέρατε 5 κακώσεις θώρακα που απειλούν άμεσα τη ζωή και
χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση
ΑΠΑΝΤ. : 1. Ανοικτός πνευμοθώρακας, 2. Πνευμοθώρακας υπό τάση, 3. Καρδιακός
επιπωματισμός, 4. Ασταθής θώρακας, 5. Μαζικός αιμοθώρακας
19.
Λαμβάνετε κλήση για θύμα που έχει πέσει από ύψος. Πως τον
εκτιμούμε; Έχει θετικό μηχανισμό κάκωσης σπονδυλικής στήλης;
Πως τον ακινητοποιούμε;
ΑΠΑΝΤ.
Ελέγχουμε την ασφάλεια μας και κάνουμε αρχική
εκτίμηση
και
αντιμετώπιση σύμφωνα με Α,Β,C,D,E.
Ο ασθενής έχει θετικό μηχανισμό κάκωσης σπονδυλικής στήλης επομένως όταν
ελέγχουμε τον αεραγωγό του, ο ένας διασώστης θα ακινητοποιήσει με τα χέρια τον
αυχένα και ο άλλος θα του φορέσει αυχενικό κολάρο. Όταν ληφθεί η απόφαση για
μεταφορά του στο ασθ/ρο ο ασθενής θα τοποθετηθεί (με την τροποποιημένη τεχνική
Log-Roll) σε σκληρή σανίδα (το κεφάλι συνεχίζει να κρατιέται από τον ένα
διασώστη). Για την όλη αυτή διαδικασία απαιτούνται κανονικά 4 άτομα. Πάνω στη
σανίδα δένουμε αρχικά τον άνω κορμό (θώρακα) με δύο ιμάντες σε σχήμα Χ, μετά την
πύελο και μετά ακινητοποιούμε το κεφάλι με υποστηρίγματα δεξιά και αριστερά της
κεφαλής και δέσιμο με ιμάντες. Στο τέλος ασφαλίζουμε τα κάτω άκρα (δέσιμο με
ιμάντα στο μέσο του μηρού και ένα κάτω από τα γόνατα) και τα άνω άκρα.