Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
21Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Alamat Ng El Filibusterismo

Alamat Ng El Filibusterismo

Ratings:

3.33

(3)
|Views: 7,295 |Likes:
Published by Hazel Flores

More info:

Published by: Hazel Flores on Aug 11, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

10/12/2014

pdf

text

original

 
III. Mga Alamat ng Ef Filibusterismo
BUOD: Habang papalapit na sa Laguna ang bapor Tabo, pag-uusapan ng mga tauhan sa barko angiba't ibang alamat tungkol sa ilog Pasig. Isasalaysay ng kapitan ng bapor ang alamat ni DonyaGeronima, ang alamat ng Intsik na hindi binyagan, at ang kuwento ng mag-amang Ibarra. ______________________________________________________________________________  Nang bumati si P. Florentino sa, munting lipunan ay hindi na naghahari roon ang pagkakainisandahil sa nakaraang pagtatalo. Marahil ay nakaakit sa mga budhi ang masasayang bahay sa bayanng Pasig, ang mga kopa ng mga alak na
 Jerez 
na tinungga upang humanda, o marahil ay ang pag-antabay sa isang mabuting pananghalian; maging alin sa mga tinuran ang sanhi, ang katunayan aynangagtatawanan at nangagbibiruan na, sampu ng Pransiskanong payat, kahi't na hindi nangag-iingay: ang kanilang mga tawa'y kahawig ng mga ngiwi ng isang mamamatay. —¡Masasamang panahon!, ¡masasamang panahon! ang sabing tumatawa ni P. Sibyla.―¡Maano namang huwag kayong magsalita nang ganyan,
Vice-Rector 
 —ang sagot ng kanonigongsi P. Irene, sabay sa pagtutulak sa luklukan noon―sa Hongkong ay malusog ang inyong pangangalakal at nagpapatayo kayo ng mga bahay na ang bawa't isa ay ... ba! —¡Tate, tate!—ang sagot—hindi ninyo nakikita ang aming mga gugol, at ang mga naninirahan saaming mga aring lupain ay nagsisimula na sa pagtutol...―¡Siya, siya na ang kadadaing, pagka't kung hindi ay iiyak na ako! —ang masayang sigaw ni P.Camorra.— Kami'y hindi dumaraing, gayong wala kaming mga lupain ni mga bangko. ¡At alaminninyo na nagsisimula na ng patawad sa mga deretsos ang aking mga Indiyo, at iniuukilkil sa akinang mga taripa! ¡Sukat ba namang ukilkilan ako ng taripa ngayon, at taripa pa naman ng Arsobispona si D. Basilio Sancho,
 puñales,
wari bagang mula noon hanggang ngayon ay hindi namahal angmga bagay-bagay. Ha; ha, ha! Bakit mamumura pa ang isang binyag kaysa isang inahing manok? Nguni't ako'y nagtataingang-kawali, sinisingil ko hanggang saan makaabot at hindi ako dumaraingkailan man. ¿Hindi kami makamkam, ano, P. Salvi? Nang mga sandaling iyon ay siyang paglabas sa eskotilya ng ulo ni Simoun. —¿Nguni't, saan baga kayo nagsuot?—ang sigaw sa kaniya ni D. Custodio na nakalimot na sasama ng loob: —¡hindi ninyo nakita ang pinakamainam sa paglalayag!―¡Psh! —ang sagot ni Simoun nang makaakyat na nang tuluyan; —nakakita na ako ng maramingilog at maraming tanawin, kaya't wala nang may kabuluhan sa akin kundi iyong may mga alamat.... —Kung sa alamat ay may ilan ang Pasig—ang sagot ng kapitan, na ayaw mawalang kabuluhanang ilog na kaniyang nilalayagan at pinagkakakitaan ng pagkabuhay,― nariyan ang Malapad-na- bato, na sinasamba noong kapanahunang hindi pa dumarating dito ang mga Kastila, na umano'ytirahan ng mga espiritu; nang mawala na ang pananalig diyan at masalaula na ang bato ay naging
 
tirahan ng mga tulisan, na mula sa tugatog niya'y hinaharang ang mga bangka na nakikilaban na saagos ay nakikilaban pa sa mga tao. Nang makaraan iyon at sa kapanahunan na satin, kahi'tnababakas sa kaniya ang kamay ng tao, ay may nababanggit ding mangisa-ngisang bangkangnatataob at kung ka pagliko ay hindi ko ginagamit ang
anim kong sentido
ay hindi malayongmapabarandal sa kaniyang tagiliran. Nariyan pa ang isang alamat, ang sa yungib ni DonyaGeronima, na maibubuhay sa inyo ni P. Florentino. —¡Walang hindi nakaalam niyon!—ang pawalang bahalang sabi ni P. Sibyla.
 Nguni't ni si Simoun, ni si Ben-Zayb, ni si P. Irene, ni si P. Camorra ay dinakaaalam, kaya't hiningi nilang maysay, ang ilan ay pabiro at ang iba'ysapagka't sadyang ibig mabatid. Ang klerigo ay umanyong pabiro, kagayang paghiling ng ilan, gaya ng pagsasalaysay ng isang sisiwa sa mga bata,at nagsalaysay: —May isang lalaking nag-aaral, na nangakong pakakasal sa isang babae,sa kaniyang bayan, at pagkatapos ay hindi na naalaala ang pangako. Dahilsa pagkamatapat ng babae ay inantay-antay nang malaon ang lalaki;nakaraan ang kaniyang kabataan, naging dalagsot at isang araw aynabalitaang ang kaniyang katipan sa pag-aasawa ay siyang Arsobispo saMaynila. Nagsuot lalaki at lumigid sa ungos ng Cabo, sa pagparito, athumarap sa Ilustrisima na hinilingang tumupad sa pangako. Angkahilinga'y hindi mangyayari, at ipinagawa nga ng Arsobispo iyangyungib na nakita ninyong may takip at napapalamutihan sa pagpasok ngmga punong gumagapang. Diyan siya nanahanan at namatay, at diyan dinsiya nalibing, at ayon sa sabi-sabihan ay tumatagilid si Donya Geronimakung pumapasok sa yungib dahil sa katabaan. Ang kabantugan niya sa pagkaengkantada ay buhat sa ugali niyang paghahagis sa ilog ng mgakasangkapang pilak na ginagamit sa mga piging niyang dinadaluhan ngmaraming ginoo. Isang lambat ang nasa ilalim ng ilog at siyangsumasahod sa mga kasangkapang doon na nahuhugasan. Wala pangdalawampung taon ang nakaraan na ang ilog ay dumaraang haloshumahalik sa pintuan ng yungib, nguni't unti-unting lumalayo, gaya rinnaman ng pagkalimot ng mga tagarito kay Donya Geronima.
―¡Mainam na alamat!—ani Ben-Zayb,—susulat ako tulngkol diyan. Nakaaawa.
 
Iniisip na ni Donya Victorina na manirahan sa isa na namang yungib at sasabihin na sana nangunahan siya ni Simoun, na nagsabing:―Nguni't ano ang palagay ninyo, sa bagay na iyon, P. Salvi―ang tanong sa Pransiskano nawalang imik dahil sa may iniisip—hindi baga lalong mabuti, sa palagay ninyo, na dapat sananghindi sa isang yungib siya inilagay ng Arsobispo kundi sa isang beateryo, sa Santa Clara,halimbawa?Gunalaw na pamangha si P. Sibyla, nang makitang P. Salvi ay nanginig at sumulyap sa dako niSimoun.―Sapagka't hindi naman mainam —ang patuloy na. walang tigatig ni Simoun,—iyang bigyan ngmunting tahanan ang nadadaya natin; labag sa pagkamapanampalataya ang ipain siya sa mgatukso, sa isang yungib, sa tabi ng ilog; nagnangamoy
nimfa
o
driada
ang gayon. Marahil ay nagingmainam pa, lalo pang kabanalan, lalo pang maganda, lalo pang kapit sa ugali rito,ang kulungin siyasa Santa Clara, na waring isang bagong Eloisa, upang madalaw at mahimok maminsan minsan.Ano ang sabi ninyo?―Hindi ko mahahatulan, ni dapat kong hatulan ang kagagawan ng mga arsobispo—ang tugongmabigat ang loob ng Pransiskano.―Nguni't kayo, na siyang
 gobernador eclesiastico,
ang kahalili ng Arsobispo, ano ang gagawinninyo kung sa inyo mangyari ang bagay na iyon?Kinibit ni P. Salvi ang kaniyang balikat, at payapang tumugon ng: —Walang kabuluhang isipin ang isang bagay na hindi mangyayari ... Datapwa't yayamang napag-uusapan na rin lamang ang tungkol sa mga alamat huwag ninyong kaligtaan ang lalong mainam,dahil sa siyang lalong katotohanan, ang kababalaghan ni San Nicolas, na marahil ay nakita ninyoang mga sirang moog ng kaniyang simbahan. Ibubuhay ko kay G. Simoun na siyang hindi dapatmakaalam. Waring noong araw ay maraming buwaya sa lawa't sa ilog, mga buwayangnapakalalaki't napakamasiba na dinudumog ang mga bangka at pinalulubog sa hagkis ng kanilang buntot. Sinasabing isang araw, isang Insik na ayaw pang pabinyag ang dumaman sa harapan ngsimbahan, nang walang anu-ano'y sasisipot sa kaniyang harapan ang dimonyo na anyong buwaya,at itinaob ang kaniyang bangka upang lamunin siya at dalhin sa impiyerno. Sa tulong ng Diyos aytinawagan ng Insik si San Nicolas at noon din ay naging bato ang buwaya. Sinasabi ng matatandana ang kapanahunan nila ay nakikilala pang maliwanag ang anyo ng hayop sa putul-putol na batong nalalabi; sa ganang akin ay masasabi kong nakita ko pang malinaw ang ulo at kunghuhulaan ang katawan dahil aking nakita ay dapat na maging lubhang malaki ang hayop na iyon. —¡Kahanga-hangang alamat!—ang pabulalas ni Ben-Zayb,—at mainam na gawing isangsalaysayin. Ang pagsasabi ng anyo ng hayop, ang takot ng Insik, ang tubig ng ilog, angkakawayanan. At mainam ding paksa ng pahambing na pagsusuri ng mga relihiyong pinaghahawig-hawig. Sapagka't tingnan ninyo; tawagan pa naman ng isang Insik na hindi binyagan, sa gitna ng kasakunaan, ang isang santo, na hindi niya sinasamba at marahil ay kilalalamang sa dinig... Ito'y hindi sakop noong sawikaing
mabuti pa ang masamang kilala na kaysa

Activity (21)

You've already reviewed this. Edit your review.
phoebebart added this note
it helped me a lot. now i will be able to answer my assignments. thanks
georgegrefaldejr123 added this note
asd
1 thousand reads
1 hundred reads
Rakitic R Bingsu added this note
ah ganun poh ba

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->