3nitong bawiin ang mga lupaing inagaw ng ating mga pambansang burgesya at ikalat ito sahanay ng mga manggagawa't pesante.Bilang isang taong minsan ay may pagkapikon, sumusulpot sa aking makulit naimahinasyon ang ilang mga “pambara” sa mga ganitong klaseng tanong. Gusto kongsabihin sa kanila, lagi ninyong pinamumukha na walang silbi ang ideolohiya, angpagsusulat, ang pag-aaral ng popular na teknolohiya't kultura, pero kapag nagigingbayolente ang mga anak-anak ninyo, sinisisi ninyo ang paglalaro nila ng
Counterstrike
(Valve Software, 1999 )
o
Resident Evil
(Sony Playstation, 1996); pag may napapanoodkayong teenager na nanggahasa ng kabarkada, sasabihin ninyong dahil iyon sa mgabinabasa nilang
FHM
o
Playboy
, o
Chika-chika
o
Playgirl
ii
; kapag may napatay na kungsino, madaling sisisihin ang mga komiks at pelikulang may mga tauhang walangpinagkakaabalahan kundi ang makipagbarilan at magpasabog ng katawan ng tao
iii
.Kapag lumalabas sa mga
survey
na nabobobo na ang mga estudyanteng Pinoy, wala pangisang segundo bago ihayag na dahil iyan sa
MTV-Internet Age
. PERO, kapag magsasalitaang isang tao tungkol sa mga posibleng benepisyo ng isang popular na anyo—tulad ngang
blogging
—may tendensiyang magsara agad ang mga tenga't mata bago pa umabot angnagsasalita sa pinakaubod ng kanyang pagtalakay. Wala kasing silbi sa mga magsasaka.Kawawang mga magsasaka, biglang naaalala ng milyun-milyong iskolar kapag gustongmambara at ipakitang matalino sila, o kaya’y baka posible ngang tinatalakay pala silapero napagsarhan na agad ng mga “intelektuwal” na panghuhusga. Kaya lang, bilangbahagi rin ng akademya, mas madalas kong napapa-
behave
ang sarili at pinipilit sumagot
Leave a Comment