1 sa 35
Pedagohiyang Mapagpalaya at Makabansa sa WikangPangmadla: Ilaw at Lakas sa Matuwid na Landas ngDemokratisasyong Pampulitika at Pang-ekonomya
1
David Michael M. San Juan
2
“Kung mapalalaya lamang natin ang malikhaing lakas ng ating sambayanan,makakamtan natin ang isang bansang puno ng pag-asa at puno ng ligaya,puno ng buhay at puno ng pag-ibig — isang bansang di magiging bansa
para sa ating mga anak
, kundi isang bansa
ng ating mga anak
.” – Senador Jose “Pepe” Wright Diokno
Inihayag ng United Nations sa 2010 Human Development Report (HDR) na nasaranggong ika-99 ang Republika ng Pilipinas sa talaan ng 169 na bansa sa buongdaigdig. Sa payak na pananalita, mahigit kalahati ng daigdig ang nakalalamang saPilipinas sa aspekto ng edukasyon, kalusugan at kita. Nasa ika-77 puwesto ang bansa
1
Sanaysay/
Essay
para sa Buwan ng Wikang Pambansa 2011; nakaangkla sa opisyal na temang inilabas ngKomisyon sa Wikang Filipino/KWF: “Ang Filipino ay Wikang Panlahat, Ilaw at Lakas sa Tuwid na Landas”
2
Instruktor sa Departamento ng Filipino ng De La Salle University (DLSU)-Manila; nagtapos ng Bachelor inSecondary Education major in Filipino
(magna cum laude)
sa Bulacan State University
,
at
Master of Arts inTeaching Filipino sa Philippine Normal University; may ilang yunit sa Master of Arts in International Studies majorin European Studies sa DLSU-Manila; kumukuha ng PhD in Southeast Asian Studies sa Centro Escolar University-Manila; itinanghal na Makata ng Taon 2010 ng Komisyon sa Wikang Filipino/KWF (Unang Gantimpala sa GawadSurian sa Tula-Gantimpalang Tamayo) at 2009 Mananaysay ng Taon ng KWF (Unang Gantimpala sa Gawad Suriansa Sanaysay); dating
officer-in-charge
ng Kagawaran ng Filipino sa Mataas na Paaralan ng Colegio San Agustin-Makati;
co-founder
ng BackPackers Media Group, Inc.;
board member
ng Pambansang Samahan sa Linggwistika atLiteraturang Filipino, Ink. (PSLLF) at kontribyutor sa antolohiyang “Rizal ng Bayan.”
2 sa 35
noong 2000 at ika-66 naman noong 1990. Ang “isang bansa ng ating mga anak” napinangarap ni Senador Jose Wright Diokno noong dekada 80 ay nananatiling pangarappa rin sa panahon ng pangulong nangakong dadalhin ang bayan sa “tuwid na landas”ng kaunlaran. Sa gitna ng ganitong pambansang trahedya, ang pagtataguyod ngpedagohiyang mapagpalaya at makabansa sa wikang pangmadla angpinakamaliwanag na sulong tanglaw at lakas ng sambayanan tungo sa landas ngkaunlaran sa pamamagitan ng demokratisasyong pampulitika at pang-ekonomya. Sapagbaybay sa landasing ito, mahalagang linawin kung paano nasadlak samalakumunoy na kalagayan ang bansang dati-rati’y Perlas ng Silangan sa potensyal atkagandahan.
Matinding Paghihikahos ng Sambayanan sa Panahon ng Globalisasyon
Tinatayang 70% ng mga Pilipino (o 70 milyong mamamayan) ang nabubuhaynang mas mababa pa sa 42 piso o 1 dolyar bawat araw – ang halagang itinakda ngUnited Nations na diumano’y kailangan ng isang tao upang mabuhay nang disente. Angkaraniwang
student meal
sa University Belt ng Metro Manila ay nagkakahalaga ng 30 –80 piso kaya tiyak na mas malaki na ang aktwal na bilang ng mga Pilipinong dukhakaysa sa isinasaad ng opisyal na estadistika. Halos 70% ng mga Pilipino rin angnagsabing sila’y “mahirap” batay sa isang
survey
na isinagawa ng Ibon Foundationnoong Abril 2010. Sa pag-aaral naman ng Food and Nutrition Research Institute/FNRI(isang ahensya ng gobyerno) noong 2008, mayroong 4,000,000 batang Pilipino ang
malnourished
bunsod ng matinding
kahirapan. Sa pagtataya naman ng Kalipunan ngDamayang Mahirap (KADAMAY), may 30,000,000 Pilipino ang maituturing namaralitang tagalunsod o
urban poor
(2008). Malaking porsyento sa kanila ang walang
3 sa 35
sariling bahay at lupa, at wala ring trabaho. Batay naman sa National StatisticsOffice/NSO (2010), halos 3,000,000 Pilipino ang walang trabaho at mahigit 7,000,000naman ang kulang sa trabaho o
underemployed.
Dahil sa kawalan ng sapat naoportunidad na makapaghanapbuhay sa sariling bansa, 4,000 Pilipino ang umaalis sabansa araw-araw para magtrabaho sa ibayong-dagat ayon sa Philippine OverseasEmployment Administration/POEA (2006). Tatlo hanggang apat na OFW bawat arawang umuuwing “nakakahon” na. Ang bilang ng mga Overseas Filipino Workers (OFWs)ay tinatayang mula mahigit 8,000,000 hanggang 10,000,000.
Bato,
Noodles
, Prostitusyon at
Surrogate
Ulam: Kakaibang Sukatan ng Kahirapan
Higit na kagimbal-gimbal ang datos sa mga di karaniwang sukatan ng kahirapan.Iniulat ng Agence France Presse (2008) na 3,000 sa 50,000 residente ng Baseco (isangkomunidad ng mga maralita sa Maynila) ang nagbenta ng isang bato nila sa mgadayuhan. Marami ring Pilipino ang nagbebenta ng dugo, ngipin at iba pang bahagi ngkatawan dahil sa matinding kahirapan. Bagamat ilegal ang prostitusyon sa bansa,tinatayang may “800,000
prostitute
ang nakatira at nagtatrabaho sa Pilipinas. Kalahatisa kanila ang menor de edad” (Yrasuegui at Esselborn, 2008). Tinalakay naman noongAbril 29, 2010 sa ispesyal na edisyon ng Sine Totoo ng GMA 7 ang matindingkagutuman na dinaranas ng maraming Pilipino sa isang
episode
na pinamagatang“Philippine Agenda: Gutom.” Inilahad nito ang karanasan ng mga pamilyang Pilipino nakumakain ng tira-tirang pagkain mula sa basura (tinatawag na “pagpag” o “kaning-baboy”). Maraming Pilipino na rin ang nagtitiis sa kanin na tinambalan ng “
surrogate
ulam” gaya ng toyo, kape, mantika ng baboy, asin, pulang asukal, bagoong at iba pa.Ang lumang
euphemism
sa pagdaralita – “pagdidildil ng asin” – ay literal na nagaganap
Search History:
Result 00 of 00
00 results for result for
p.
Sanaysay Buwan Ng Wika2011
Sanaysay/Essay na nakaangkla sa tema ng Buwan Ng Wikang Pambansa 2011
6.1K
Reads
8
Readcasts
5
Embed Views
Recommended
More From This User
Notes
Load more
