P. 1
TAJUK_1PerniagaanPersekitaran

TAJUK_1PerniagaanPersekitaran

5.0

|Views: 1,227|Likes:

More info:

Published by: FATIN HAFIZAH MOHAMMAD SUKRI on Dec 17, 2008
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

05/09/2014

pdf

text

original

TAJUK 1 : PERNIAGAAN DAN PERSEKITARAN 1.

1 Pengenalan Perniagaan Perniagaan wujud apabila manusia mengkhususkan dalam pengeluaran barangan dan perkhidmatan yang mereka berkemahiran dan cekap. Perniagaan banyak memberi faedah kepada manusia kerana aktiviti-aktiviti perniagaan dapat memenuhi kehendak dan keperluan manusia dengan menyediakan berbagai-bagai barangan dan perkhidmatan yang dikeluarkan sama ada di dalam negara ataupun diimport dari luar negara. Selain itu, perniagaan juga menjanakan keuntungan yang menggalakkan manusia berkecimpung dan mengembangkan perniagaan pulangan kepada pemilik-pemilik yang sanggup menghadapi risiko daripada pelaburan wang dan masa mereka. 1.1.1 Definisi Perniagaan “Business is the distribution and exchange of all the surplus goods produced in the fields, seas, forests and factories of the earth so that they reach the final consumer in the right place and at the right price” Perniagaan merupakan pengagihan dan pertukaran semua barangan berlebihan yang dihasilkan daripada ladang-ladang, lautan, hutan-hutan dan kilang-kilang supaya mereka dapat diperoleh oleh pengguna terakhhir pada tempat dan harga yang berpatutan. Vincent A. Gabriel (1995) m.s 5 Perniagaan merupakan semua kegiatan membeli dan menjual barangan dan perkhidmatan dengan tujuan mendapat keuntungan. Teng Yoon Soon, Lok Chung Hwa dan Abdullah Munsi b. Abdul Rahim (1999) m.s 1 Perniagaan adalah pertukaran barang atau perkhidmatan dengan wang untuk tujuan mendapatkan keuntungan atau sebarang bentuk faedah. Zumilah Zainalaludin (1999) m.s 3 Perniagaan boleh didefinisikan sebagai pertukaran barang atau perkhidmatan dengan wang atau alat pertukaran lain, bertujuan untuk mendapat keuntungan atau sebarang bentuk faedah. Norhayah Zulkifli et. al (1999) m.s 2 “Business is an organization that provides goods or services in order to earn profits” Perniagaan merupakan suatu organisasi yang membekalkan barangan atau perkhidmatan untuk mendapat keuntungan. Ronald J. Ebert dan Ricky W. Griffin (1998) m.s 2

Rumusan Berdasarkan definisi-definisi yang dikemukakan di atas, maka perniagaan dapat ditakrifkan sebagai:Suatu usaha untuk mengagih dan menukarkan barangan yang berbentuk barang fizikal atau perkhidmatan atau kedua-duanya daripada pengeluar asal kepada pengguna terakhir pada tempat dan harga yang berpatutan. Usaha pemindahan dan pertukaran barangan ini dijalankan berasaskan alat pertukaran yang telah dipersetujui oleh pengeluar asal dan pengguna terakhir. Pertukaran sedemikian akan membawa faedah dan keuntungan kepada semua pihak yang terlibat dalam usaha ini. 1.1.2 Barangniaga Ia juga dikenali sebagai produk atau keluaran. Barangniaga terdiri daripada unit-unit yang dapat dilihat, dihidu, dirasa dan disentuh secara fizikal seperti baju, keropok, anak patung mainan dan sebagainya. 1.1.3 Perkhidmatan Ia merupakan sesuatu keluaran yang tidak dapat dilihat, dihidu, dirasa dan disentuh secara fizikal. Namun demikian, kehadirannya akan memenuhi keperluan dan kehendak pembeli atau penggunanya. Contoh-contoh perkhidmatan adalah perkhidmatan pakar perubatan, bank, insuran, pendidikan Kolej Matrikulasi dan sebagainya. 1.1.4 Keuntungan Keuntungan merupakan perbezaan di antara pendapatan dan perbelanjaan perniagaan. Keuntungan perniagaan yang menggalakkan peniaga-peniaga untuk menjalankan dan mengembangkan perniagaan mereka. Ia juga merupakan pulangan atau ganjaran kepada peniaga-peniaga yang sanggup menghadapi risiko daripada pelaburan wang dan masa mereka. Keuntungan (perniagaan) = Pendapatan - Perbelanjaan Keuntungan (ekonomi) = Pendapatan – (Perbelanjaan + Kos Melepas*) * Kos melepas merupakan kos yang terpaksa dilepaskan kerana membuat sesuatu pilihan. 1.1.5 Faedah Faedah juga dikenali sebagai kebaikan atau kelebihan. Semua pihak yang terlibat dalam perniagaan akan memperolehi faedah. Misalnya, seorang peniaga yang menjual barangan atau menyediakan perkhidmatan akan memberi faedah kepada pelanggannya. Pelanggan itu akan menggunakan barangan atau perkhidmatan yang disediakan untuk kepentingan diri iaitu mencapai matlamat individu atau organisasi. Pada masa yang sama, peniaga yang memberi perkhidmatan atau menjual barang akan dibayar oleh pelanggannya.

1.1.6 Kepuasan Apabila kehendak dan keperluan seseorang itu dipenuhi, maka dia akan berasa puas hati. Jika tidak, kepuasannya tidak akan tercapai. Misalnya, barang atau perkhidmatan yang dibeli oleh seseorang itu dapat memenuhi keperluan dan kehendak pihak pembeli, maka pembeli akan berasa puashati. Begitu juga dengan penjual barang atau perkhidmatan. Bayaran yang diperoleh daripada jualan barang atau perkhidmatan dan ia digunakan untuk memenuhi keperluan dan kehendak penjual, maka penjual akan mencapai kepuasan. 1.1.7 Objektif Perniagaan Keuntungan iaitu perbezaan diantara kos pengeluaran (perbelanjaan) dan apa yang pelanggan-pelanggan mahu bayar untuk sesuatu produk (pendapatan) merupakan salah satu asas dalam sistem ekonomi kapitalis. Keuntungan Pada jangka masa panjang, keuntungan ialah objektif utama untuk kebanyakan organisasi perniagaan sama ada bersaiz besar atau kecil. Keuntungan merupakan faktor atau daya tarikan kepada seseorang individu untuk berkecimpung dalam bidang perniagaan dan peniaga untuk mengembangkan perniagaan yang sedia ada. Selain itu, keuntungan boleh menjadi pengukur prestasi sesebuah organisasi perniagaan, sama ada disifatkan berjaya atau gagal. Namun, persepsi atau tanggapan masyarakat terhadap keuntungan sebagai objektif utama dalam bidang perniagaan mula berubah. Banyak organisasi perniagaan sanggup berkorban keuntungan pada jangka masa pendek untuk objektif perniagaan pada jangka masa panjang. Contohnya, banyak organisasi perniagaan Jepun berjaya bersaing dan memasuki pasaran Amerika Syarikat kerana mereka sanggup untuk menangguhkan keuntungan pada peringkat permulaan dengan menawarkan produk yang bermutu dan berharga rendah. Pada zaman ekonomi berpengetahuan (k-economy), organisasi perniagaan yang mengutamakan keuntungan semata-mata sebagai objektif utama sering dikritik malah disangsikan oleh masyarakat umum. Oleh sebab itu, sebahagian besar organisasi perniagaan hari ini mengubah pendirian mereka daripada terlalu mengutamakan keuntungan kepada pertimbangan-pertimbangan yang dapat diterima oleh masyarakat umum seperti tanggungjawab sosial, kerja-kerja amal dan sebagainya. Kemandirian (Survival) Kewujudan sesebuah organisasi perniagaan baru atau semasa keadaan ekonomi yang tidak stabil, objektif kemandirian (survival) adalah lebih penting daripada keuntungan. Kemandirian bertujuan untuk menyedarkan masyarakat umum tentang kewujudan organisasi perniagaan itu. Organisasi perniagaan harus cuba sedaya upaya untuk menarik perhatian masyarakat umum tentang kewujudannya. Lazimnya, organisasi perniagaan mengalami kerugian di peringkat kemandirian tetapi fenomena ini tidak berkekalan. Pihak peniaga juga harus memastikan bahawa jangka masa kerugian yang dialami di peringkat kemandirian adalah singkat dan tidak berlarutan. Jika tidak, kerugian yang dialami itu bertambah dan sukar untuk

ditanggung oleh organisasi perniagaan yang terbabit. Ini akan menggagalkan organisasi perniagaan pada akhirnya. Pertumbuhan Apabila organisasi perniagaan berjaya memperkenalkan diri dan menyedarkan masyarakat umum tentang kewujudannya, maka ia harus berusaha untuk mengurangkan kerugian yang dialami di peringkat kemandirian. Pada masa yang sama, usaha peningkatan keuntungan patut ditekankan supaya organisasi perniagaan itu bertumbuh dan terus membesar dan berdaya saing dengan organisasi perniagaan lain sama ada organisasi perniagaan tempatan ataupun antarabangsa. Tanggungjawab Sosial Pada hakikatnya, kemandirian dan pertumbuhan sesebuag organisasi perniagaan dipengaruhi oleh tahap penerimaan serta sambutan masyarakat umum terhadap organisasi perniagaan yang berkenaan dan aktiviti-aktiviti perniagaannya. Oleh itu, organisasi perniagaan itu harus memenuhi tanggungjawab sosialnya dengan menyediakan peluang-peluang pekerjaan, menjual barangan yang baik dan bermutu tinggi, menawarkan perkhidmatan yang diperlukan oleh masyarakat dengan cekap dan pada kadar atau harga yang berpatutan, membantu negara untuk mempertingkatkan kedudukan ekonominya. 1.2 Kepentingan Perniagaan Perniagaan merupakan suatu bidang yang berpengaruh kepada kehidupan seluruh manusia dan seluruh dunia. Kefahaman terhadap konsep perniagaan amat penting untuk kehidupan harianseluruh manusia kerana ia dapat memberi kesan atau impak kepada manusia dalam aspek-aspek seperti:1.2.1 Memenuhi Keperluan Masyarakat Perniagaan dapat memenuhi keperluan masyarakat. Hasil daripada aktiviti-aktiviti perniagaan, iaitu urusan pembelian dan penjualan barangan dan perkhidmatan, para peniaga akan memperolehi keuntungan manakala pihak pembeli dan pengguna pula memiliki barangan dan perkhidmatan yang dapat memenuhi keperluan dan kehendak mereka. Contohnya, penjual air kacang soya di tepi jalan raya akan mendapat keuntungan apabila air kacang soyanya dibeli oleh pembeli. Pada masa yang sama, pembeli yang membeli dan meminum air kacang soya itu dapat memenuhi keperluan dan kehendaknya iaitu menghilangkan dahaga. 1.2.2 Menyediakan Pekerjaan Kepada Masyarakat Sebahagian besar masyarakat menyara kehidupan mereka melalui pekerjaan yang diperolehi daripada sektor perniagaan. Masyarakat boleh bekerja sebagai peniaga atau sebagai pekerja dalam organisasi perniagaan. Pendapatan yang diterima melalui pekerjaan yang diperolehi daripada sektor perniagaan dapat menyara malah meningkatkan taraf hidup masyarakat. Selain itu, pekerja-pekerja yang kehilangan pekerjaan dan terdesak semasa berlakunya kemelesetan ekonomi boleh beralih kepada perniagaan terutamanya perniagaan secara kecil-kecilan sebagai sumber rezeki yang baru.

1.2.3 Tidak Ditipu Dalam kehidupan sehari-hari, kefahaman terhadap konsep perniagaan dapat membantu malah mencegah pengguna terakhir daripada ditipu oleh para peniaga yang menggunakan teknik-teknik perniagaan yang berniat serong seperti perniagaan seperti perniagaan jualan murah di pasaran. Pembeli-pembeli harus bijak dan berhati-hati semasa membeli-belah barangniaga jualan murah. Bukan semua barangniaga yang ditawarkan jual murah itu sebenarnya murah. Setengahsetengahnya memang berharga murah dan setengah-setengah lagi mungkin lebih mahal daripada harga biasa. 1.2.4 Memahami Pergolakan Perniagaan Kefahaman terhadap konsep perniagaan akan dapat membantu dan memudahkan lagi individu ataupun organisasi untuk memahami dan mengenal pasti sebarang pergolakan perniagaan semasa. Misalnya, Syarikat A sedang menghadapi masalah kewangan, maka kita boleh mengambil kesempatan ini untuk memiliki syarikat yang berkenaan dengan membeli saham-sahamnya atau tidak. 1.2.5 Kehidupan Yang Lebih Mewah Masyarakat yang giat berkecimpung dalam bidang perniagaan akan meningkatkan kedudukan sosioekonomi mereka terutamanya dalam sistem ekonomi kapitalis atau sistem ekonomi campuran. Pada umumnya, individu yang berilmu perniagaan dan terlibat dalam bidang perniagaan menikmati taraf hidup atau kehidupan yang lebih mewah berbanding dengan individu yang kurang ilmu perniagaan dan kurang terlibat dalam bidang perniagaan. 1.2.6 Meningkatkan Pembangunan Dalam usaha untuk menyakin dan menarik pelaburan daripada pelabur-pelabur sama ada pelabur-pelabur asing ataupun pelabur-pelabur tempatan, pihak berkuasa akan cuba memperbaiki kemudahan asas atau infrastruktur seperti jalan raya, bekalan air dan elektrik di sesebuah tempat. Peningkatan prasarana asas ini secara tidak langsung membawa kesan kepada pembangunan kawasan dan masyarakat tempatan yang terlibat dalam perniagaan. 1.2.7 Peluang Global Masyarakat yang berilmu perniagaan akan memudahkan negara untuk menceburi dalam perniagaan di peringkat antarabangsa atau global. Penguasaan ilmu perniagaan membolehkan peniaga-peniaga negara kita bersaing terutamanya dengan peniaga-peniaga dari negara-negara maju. Kita memerlukan kemahiran, kepakaran dan lebihan persaingan (competitive edge) yang tinggi dan berkualiti untuk maju dan menjayakan perniagaan di peringkat antarabangsa atau global. 1.3 Persekitaran Perniagaan Berdasarkan teori system, sesebuah organisasi perniagaan itu tidak dapat berdikari. Organisasi perniagaan dikelilingi oleh elemen-elemen persekitaran yang berinteraksi dan mempengaruhi pembuatan keputusan dan tingkah lakunya. Sebelum para peniaga merancang strategi perniagaan, mereka perlu mengenali, menganalisa dan memahami keadaan persekitaran perniagaan terlebih dahulu. Namun, persekitaran perniagaan boleh ditinjau dari dua perspektif iaitu persekitaran perniagaan dalaman dan persekitaran perniagaan luaran.

1.3.1 Persekitaran Perniagaan Dalaman Persekitaran perniagaan dalaman sesebuah organisasi perniagaan terdiri daripada elemen-elemen perniagaan asas seperti pemilik perniagaan, pelabur, pekerja, pengguna dan pembekal. Elemen-elemen ini berinteraksi dan mempunyai hubungan langsung dalam pem,bentukan polisi, prosedur-prosedur dan system sesebuag organisasi perniagaan. 1.3.1.1 Pemilik Perniagaan Pemilik perniagaan juga dikenali sebagai tuan punya atau towkay perniagaan. Pemilik perniagaan terdiri daripada individu atau kumpulan-kumpulan individu yang telah menyumbangkan modal dan memiliki organisasi perniagaan. Pada amnya, pemilik perniagaan yang mengendali dan menjalankan operasi harian perniagaan. Penglibatan pemilik perniagaan secara langsung dalam operasi harian pasti akan mempengaruhi perjalanan perniagaan. 1.3.1.2 Pelabur Pelabur juga merupakan pemodal organisasi perniagaan. Pelabur terdiri daripada individu, syarikat, institusi dan badan-badan yang ditubuhkan oleh kerajaan. Setengah-setengah pelabur menyuntikkan modal yang besar dalam organisasi perniagaan sama ada dalam bentuk mata wang ataupun teknologi yang tinggi kerana mereka mempunyai kepentingan dengan perniagaan yang berkenaan. Pelabur demikian akan bergiat dalam perjalanan perniagaan tersebut. Mereka inginkan pulangan yang baik. Ada juga pelabur yang menyumbangkan modal dalam organisasi perniagaan melalui pembelian saham atau syer . Mereka akan membeli saham organisasi perniagaan apabila harganya rendah dan menjual apabila harganya meningkat. Pelabur demikian merupakan pemilik organisasi perniagaan yang pasif. Mereka, pada amnya, tidak terlibat secara aktif dalam menjalankan perniagaan. Pelabur menyumbangkan modal dalam sesebuah organisasi perniagaan bertujuan untuk memperolehi keuntungan. Matlamat pulangan pelaburan yang telah ditetapkan oleh pelabur nescaya mempengaruhi keputusan, dasar serta aktiviti-aktiviti perniagaan. Oleh itu, organisasi perniagaan perlu mengambil tindak-tanduk yang dapat memenuhi kehendak pelabur jangka masa pendek dan juga pelabur jangka masa panjang. 1.3.1.3 Pekerja Pekerja merupakan sumber manusia yang penting dalam sesebuah organisasi perniagaan. Pekerja terlibat secara langsung dalam operasi perniagaan. Oleh itu, pekerja dibayar gaji dan juga faedah-faedah lain seperti cuti sakit, cuti tahunan, bonus dan sebagainya, dilindungi oleh kesatuan sekerja dan juga kerajaan. Interaksi pekerja dengan perniagaan perlu diberi perhatian yang rapi. Namun, pengambilan pekerja, hubungan perindustrian diantara pemilik perniagaan dan kesatuan sekerja serta kerajaan akan memberi kesan kepada penentuan bentuk sistem, dasar, perancangan strategi dan aspek-aspek lain yang berkaitan dengan perniagaan.

1.3.1.4 Pengguna Pengguna merupakan individu, institusi, firma dan kerajaan yang perlu diberi keutamaan oleh organisasi perniagaan. Kejayaan sesebuah organisasi perniagaan amat bergantung kepada kepada golongan pengguna. Permintaan golongan pengguna terhadap barangan atau perkhidmatan atau kedua-duanya yang disediakan oleh organisasi perniagaan menetapkan sejauh manakah pencapaian objektif / matlamat organisasi perniagaan iaitu mendapat keuntungan. Kehendak atau citarasa pengguna mempengaruhi keputusan organisasi perniagaan terhadap jenis atau barangniaga yang hendak ditawarkan di pasaran. Organisasi perniagaan harus sentiasa menilai sama ada keluarannya dapat memenuhi kehendak pengguna atau tidak. Sekiranya keluaran yang ditawarkan oleh organisasi perniagaan itu tidak diminati dan tidak disambut baik oleh pengguna, maka organisasi perniagaan akan menanggung risiko tidak terjual yang tinggi dan ini pasti merugikannya. Selain itu, keluaran organisasi perniagaan perlu mempunyai inovasi, berkreativiti dan berkembang maju supaya keperluan dan citarasa pengguna selari dengan perkembangan teknologi dunia hari ini. 1.3.1.5 Pembekal Pembekal membekalkan bahan yang diperlukan oleh organisasi perniagaan untuk dijadikan barangniaga yang boleh dijual dan memenuhi citarasa pengguna. Pembekal sendiri juga peniaga yang mendapat keuntungan daripada jualan bahannya kepada organisasi perniagaan lain seperti kedai runcit, pasaraya. Pembekal sentiasa berinteraksi dengan organisasi perniagaan. Pada hakikatnya, kedua-duanya saling memerlukan diantara satu sama lain dalam dunia perniagaan. Interaksi diantara pembekal dan organisasi perniagaan banyak memberi kesan kepada penetapan corak perjalanan / operasi dan kemajuan sesebuah organisasi perniagaan. Hubungan baik dengan pembekal adalah perlu untuk menjamin perjalanan / operasi sesebuah organisasi perniagaan tidak terganggu dan terus berkembang. 1.3.1.6 Sistem dan Prosedur Selain factor-faktor persekitaran perniagaan dalaman yang telah dibincangkan tadi, semua prosedur dan sistem organisasi yang diamalkan akan turut mempengaruhi keputusan perniagaan yang dibuat oleh pihak pengurusan. Keputusan perniagaan yang dibuat berdasarkan prosedur dan sistem organisasi yang diamalkan akan mengarah organisasi perniagaan itu ke arah pencapaian matlamatnya. 1.3.2 Persekitaran Perniagaan Luaran Persekitaran perniagaan luaran terdiri daripada elemen-elemen yang berinteraksi dan mempengaruhi organisasi perniagaan secara tidak langsung. Diantaranya elemen-elemen persekitaran perniagaan luaran ialah persaingan, persekitaran ekonomi, persekitaran teknologi, persekitaran sosiobudaya, persekitaran politik dan undang-undang, institusi kewangan dan persekitaran global / antarabangsa.

1.3.2.1 Persaingan Dalam system ekonomi kapitalis, organisasi perniagaan sering menghadapi persekitaran persaingan yang dinamik. Persaing iaitu organisasi perniagaan lain yang mengeluarkan barangniaga atau perkhidmatan yang sama, boleh menentukan daya tahan dan kreativiti, kemajuan dan kejayaan atau kegagalan sesebuah organisasi perniagaan di dunia perniagaan. Persaing cuba membaiki produk mereka supaya dapat berdaya saing dengan produk pengeluar lain malah menguasai pasaran. Contohnya, di bidang automobil Proton telah berjaya mengeluarkan kereta yang dapat berdaya saing dengan pengeluar-pengeluar kereta yang lain di Malaysia. Dengan perkataan lain, persaingan boleh memberi kesan secara tidak langsung kepada perjalanan sesebuah organisasi perniagaan. 1.3.2.2 Ekonomi Dalam perancangan organisasi perniagaan baik jangka masa pendek mahupun jangka masa panjang, peniaga-peniaga harus prihatin dan peka kepada perubahan ekonomi. Keadaan ekonomi baik ekonomi tempatan mahupun ekonomi antarabangsa atau global, banyak berinteraksi dengan organisasi perniagaan. Ia akan mempengaruhi operasi, prestasi dan dasar sesebuah organisasi perniagaan. Misalnya, apabila kadar faedah pinjaman asas (Base Lending Rate [BLR]) bank meningkat, tanggungan pembiayaan pinjaman organisasi perniagaan turut bertambah. Begitu juga dengan peningkatan kadar inflasi. Kos pengeluaran akan meningkat apabila kadar inflasi meningkat. Peningkatan kadar inflasi akan mengakibatkan harga bahan mentah yang diperlukabn daripada pembekal turut naik. Untuk mempertahankan keuntungan dan meneruskan kewujudan organisasi perniagaan dengan peningkatan kos yang mendadak dalam pasaran, maka peniaga terpaksa bertindak sama ada menurunkan kos pengeluaran dan mencari barangan pengganti bagi bahan-bahan mentah yang digunakan selama ini ataupun menaikkan harga jualan barangniaga di pasaran. Persekitaran ekonomi yang sering berubah akan memberi kesan secara langsung serta merumitkan lagi pihak peniaga untuk menetapkan pengurusan organisasi perniagaannya. 1.3.2.3 Teknologi Perkembangan teknologi terutamanya teknologi maklumat yang pesat akan memberi kesan secara langsung kepada organisasi perniagaan. Perkembangan teknologi banyak membantu perkembangan organisasi perniagaan. Misalnya, operasi organisasi perniagaan seperti proses pengeluaran dengan penggunaan mesin berteknologi tinggi dan canggih dapat mengurangkan kesilapan manusia dan menurunkan kos pengeluaran. Kerja-kerja pengurusan pejabat seperti merekod, menyediakan Penyata Kewangan dan sebagainya dikendali dan dipermudahkan dengan penggunaan sistem komputer. Aktiviti perniagaan iaitu pembelian dan penjualan barangan dan perkhidmatan melalui perdagangan elektronik atau “ecommerce” dapat mengurangkan belanja dan masa. Walaupun perkembangan teknologi membawa kesan yang positif kepada organisasi perniagaan, tidak dapat dinafikan bahawa ia juga mendatangkan kesan-kesan negatif atau sampingan seperti peningkatan kesesakan lalu lintas serta pencemaran udara dan air akibat pembuangan sisa-sisa toksik, tenaga buruh digantikan oleh mesin, interaksi dengan mesin berbanding dengan manusia dan sebagainya. Oleh itu, amalan pendekatan yang seimbang perlu diutamakan. Faedah dan kebaikan daripada penggunaan teknologi moden dan canggih dipetik. Pada masa yang sama,

kesan-kesan sampingan akibat penggunaan teknologi moden dan canggih itu perlu diminimumkan. 1.3.2.4 Institusi Kewangan Organisasi perniagaan tidak dapat mengelakkan diri daripada berinteraksi dengan institusi kewangan. Institusi kewangan merupakan salah satu elemen persekitaran luaran perniagaan yang juga mempengaruhi organisasi perniagaan. Organisasi perniagaan yang ingin meluaskan atau mengembangkan lagi aktiviti perniagaannya tetapi tidak mempunyai modal yang cukup boleh mendapatkan kemudahan pinjaman seperti pinjaman jangka masa pendek, kemudahan “overdraft” dan sebagainya daripada institusi kewangan. Modal dapat memberi kesan yang ketara kepada jenis, saiz dan aktiviti-aktiviti perniagaan yang akan diusahakan. Apabila dasar institusi kewangan itu berubah seperti mengurangkan jumlah pemberian kredit, menghadkan pemberian kredit kepada jenis-jenis perniagaan tertentu, meningkatkan kadar faedah pinjaman asas (BLR) dan sebagainya, organisasi perniagaan yang membuat pinjaman terpaksa menanggung peningkatan liabiliti yang signifikan. Misalnya, kenaikan kadar faedah pinjaman asas secara mendadak semasa kegawatan ekonomi pada tahun 1997 menyebabkan banyak organisasi perniagaan mengalami kemerosotan. Kerajaan Malaysia terpaksa mengarahkan semua institusi kewangan di Malaysia menurunkan kadar faedah pinjaman untuk menyelamatkan ekonomi negara Malaysia. Langkah penurunan kadar faedah pinjaman asas daripada institusi kewangan dapat memberi nafas baru kepada organisasi perniagaan yang menghadapi masalah kewangan serta pemulihan semula ekonomi Malaysia. 1.3.2.5 Sosial dan Budaya Dalam dunia perniagaan, penilaian terhadap persekitaran social dan budaya tidak dapat diringankan kerana masyarakat yang menggunakan barangniaga dan perkhidmatan yang dikeluarkan oleh organisasi perniagaan mempunyai tahap sensitivity tersendiri. Setiap masyarakat seperti masyarakat majmuk di Malaysia mempunyai nilai-nilai etika yang tersendiri mengikut bangsa dan agama. Organisasi perniagaan perlu menghormati perbezaan nilai-nilai etika di kalangan masyarakat. Misalnya, makanan yang dikeluarkan khas untuk masyarakat beragama Islam di Malaysia diwajibkan mempamerkan logo “halal” daripada Jabatan kemajuan Islam Malaysia (JAKIM). Kesedaran tentang perbezaan, keinginan untuk mempelajari, mengetahui dan memahami perbezaan dan persamaan nilai-nilai etika yang diamalkan oleh sesebuah masyarakat dapat membantu organisasi perniagaan untuk maju dan mengembangkan perniagaannya sepanjang masa. 1.3.2.6 Persekitaran Politik dan Undang-undang Organisasi perniagaan juga harus prihatin dan peka kepada persekitaran politik dan undang-undang yang telah ditetapkan oleh kerajaan di tempat ia beroperasi. Perniagaan tidak dapat dipisahakan daripada kuasa politik. Ia mungkin menyulitkan aktiviti-aktiviti organisasi perniagaan atau memberi peluang kepada organisasi perniagaan. Misalnya, untuk melindungi dan mengembangkan industri kereta yang baru, kerajaan Malaysia sebagai pemegang kuasa politik mengenakan kadar cukai

import yang tinggi terhadap kemasukan barangan seperti komponen dan alat ganti kereta dari negara luar. Tindakan kerajaan Malaysia ini akan memberi tekanan kepada pengimport barangan yang berkaitan. Pada masa yang sama, ia juga memberi kebaikan dan sokongan kepada peniaga tempatan. Selain itu, undang-undang dan peraturan yang digubahkan bertujuan menjamin etika perniagaan. Misalnya, undang-undang jualan langsung (Direct Sale) bertujuan untuk memberi perlindungan kepada para pembeli dan pengguan terakhir. Persekitaran politik yang stabil dan undang-undang yang sempurna membolehkan oragnisasi perniagaan terus beroperasi dan berkembang. 1.3.2.7 Global / Persekitaran Antarabangsa Pada era globalisasi, operasi perniagaan tidak lagi terhad kepada persekitaran luaran setempat. Para peniaga tempatan harus bersedia dan menyusun strategi dan merancang perniagaannya supaya benar-benar berdaya saing dengan peniagapeniaga antarabangsa. Keadaan politik, ekonomi dan perkembangan teknologi semasa di negara-negara asing banyak berinteraksi dan memberi kesan yang signifikan kepada perjalanan perniagaan di negara tempatan. Misalnya, kegawatan ekonomi yang berlaku di Malaysia pada tahun 1997 telah menjejaskan sedikit sebanyak negara-negara barat yang mengeksport industri pendidikan mereka. Kerajaan Malaysia telah mengambil keputusan untuk membekukan penghantaran pelajar-pelajar untuk melanjutkan pelajaran mereka ke luar negara. Tindakan kerajaan Malaysia sedemikian secara tidak langsung memaksa banyak institusi pengajian tinggi luar negara untuk menawarkan biasiswa atau mengurangkan yuran pengajian kepada pelajar-pelajar Malaysia yang melanjutkan pelajaran mereka ke luar negara. 1.4 Sistem Ekonomi Dunia Aktiviti-aktiviti perniagaan yang dijalankan di sesebuah negara mempunyai kaitan yang rapat dengan sistem ekonomi yang diamalkan. Sistem ekonomi memperuntuk dan menguruskan sumber-sumber pengeluaran seperti sumber asli yang terdiri daripada tanah, hutan, air dan galian, modal, tenaga buruh dan keusahawan yang terhad untuk memenuhi kehendak dan keperluan masyarakat yang dikatakan tidak ada batasannya. Oleh itu, sumber-sumber pengeluaran yang sedia ada perlu diurus dan digunakan secekap mungkin supaya tahap kepuasan masyarakat dapat dicapai dengan optimumnya. Sungguhpun corak operasi sistem-sistem ekonomi dunia berbeza antara satu sama lain, permasalahan asas ekonomi yang rata-ratanya dihadapi oleh setiap sistem ekonomi adalah seperti berikut. i. Bagaimana sumber-sumber ekonomi yang terhad digunakan untuk memenuhi keperluan –keperluan masyarakat? ii. Apakah barang-barang dan perkhidmatan yang hendak dikeluarkan atau ditawarkan? iii. Siapakah yang hendak mengeluarkan barang-barang dan perkhidmatan itu? iv. Bagaimanakah barang-barang dan perkhidmatan yang telah dikeluarkan itu dibahagikan kepada penduduk?

Untuk mendapatkan jawapan kepada permasalahan di atas, maka beberapa sistem ekonomi utama telah diamalkan. Di antaranya ialah sistem ekonomi kapitalisme, sistem ekonomi sosialisme, sistem ekonomi komunisme atau terancang, sistem ekonomi campuran dan sistem ekonomi islam. 1.4.1 Sistem Ekonomi Kapitalisme Sistem ekonomi kapitalisme membenarkan tahap kebebasan individu yang tinggi. Falsafah sistem ekonomi kapitalisme yang tulen dipelopori oleh ahli-ahli ekonomi seperti Adam Smith, David Hume dan Jacques Rousseau pada abad ke-18. 1.4.1.1 Ciri-ciri Kapitalisme Antara ciri-ciri kapitalisme ialah i. Hak Untuk Memiliki Harta Peribadi Sistem ekonomi kapitalisme mengiktiraf dan menjamin kebebasan untuk memiliki, mengguna, menjual atau memberi harta peribadi kepada orang lain. Setiap individu, kumpulan, institusi atau organisasi mempunyai peluang yang sama untuk memiliki harta, dengan apa cara dan tujuan yang dirasakan perlu serta munasabah, asalkan perbuatan sedemikian tidak melanggar undang-undang dan peraturan sesebuah negara itu. Selain itu, kapitalisme memberi kebebasan kepada individu untuk menjalankan perniagaan atau aktiviti ekonomi yang mendatangkan faedah seperti keuntungan dan kekayaan kepadanya. Hak pemilikan harta peribadi secara bebas mengakibatkan kewujudan jurang antara yang kaya dan yang miskin, kewujudan pasaran bebas iaitu pasaran yang membenarkan sesuatu harta itu ditukar milik sama ada melalui proses jualan, pemberian atau pembelian. ii. Keuntungan Sebagai Matlamat Utama Menurut Adam Smith, keuntungan merupakan pendorong utama dan kuat untuk seseorang peniaga melaburkan harta, masa, modal, kemampuan masing-masing serta sanggup menanggung apa juga risiko yang mungkin berlaku dalam perniagaan. Pendek kata, sistem ekonomi kapitalisme mengiktiraf sepenuhnya hak untuk menerima keuntungan daripada usaha diri sendiri. Kebebasan Untuk Memilih Pengguna sama ada individu ataupun organisasi mempunyai kebebasan untuk memilih bila dan apa yang mereka gemar dan hendak beli atau tidak. Ini bermakna pengguna sendirilah yang paling layak untuk menilai dan menetapkan kehendak serta kepentingan diri mereka. Kebebasan Untuk Bersaing Setiap individu atau organisasi perniagaan dibenarkan kebebasan untuk bersaing dalam pasaran bebas. Persaingan secara bebas ini

iii.

iv.

akan menjamin kualiti, harga dan keselamatan barang-barang dan perkhidmatan yang ditawarkan dalam pasaran baik. Selain itu, individu atau organisasi perniagaan yang cekap sahaja yang mampu berjaya, dapat bertahan atau maju dalam aktiviti perniagaan mereka. v. Mekanisme Pasaran dan Harga Mekanisme pasaran dan harga merupakan asas yang menyelaraskan kegiatan-kegiatan perniagaan dalam sistem ekonomi kapitalisme. Harga sesuatu barang atau perkhidmatan yang ditawarkan di pasaran ialah harga yang telah dipersetujui bersama antara penjual dan pembeli. Pendek kata, unsure permintaan dan penawaran terhadap barang-barang dan perkhidmatan yang menentukan harga di pasaran. Campurtangan Kerajaan Penglibatan kerajaan dalam ekonomi dan perniagaan amat terhad. Golongan pemodal yang menguasai pasaran. Pentadbiran kerajaan yang dipilih oleh rakyat melalui proses demokrasi hanya terlibat dalam pengawasan dan penentuan peluang pemilikan harta yang sama untuk setiap individu, menikmati kemudahan yang disediakan dan menerima bantuan atau pertolongan yang sepatutnya. Kelemahan Sistem Ekonomi Kapitalisme Kelemahan yang ketara dalam sistem ekonomi kapitalisme mempunyai kaitan yang rapat dengan tahap kebebasan yang tinggi diberi kepada individu, kumpulan atau organisasi untuk mengumpul kekayaan atau harta peribadi. Antara kelemahan sistem ekonomi kapitalisme terdiri daripada Unsur Monopoli Dalam sistem ekonomi kapitalisme, setiap organisasi perniagaan bebas bersaing di antara satu sama lain untuk mengembangkan perniagaan masing-masing. Dalam proses perkembangan dan persaingan, organisasi perniagaan yang kurang cekap mengurus dan gagal memperolehi keuntungan yang munasabah akan dengan sendirinya tersingkir keluar daripada pasaran. Di sebaliknya, mereka yang berjaya pula akan terus berkembang, membesar dan menguasai syer pasaran serta mempengaruhi aktivitiaktiviti perniagaan di pasaran seperti penentuan harga barang keluaran. Sekiranya keadaan ini berlaku secara berleluasa, berlarutan dan tidak dikawal, maka keadaan monopoli akan wujud dalam pasaran dan ini pasti merugikan pihak pengguna sendiri. ii. Pengangguran Dalam sistem ekonomi kapitalisme, prestasi organisasi perniagaan amat bergantung kepada keadaan turun naik ekonomi. Kemerosotan keadaan ekonomi negara yang mengamalkan sistem ekonomi kapitalisme akan memberi kesan yang signifikan kepada prestasi organisasi perniagaan. Misalnya, ramai pekerja akan diberhentikan.

vi.

1.4.1.2

i.

Masalah ini akan meningkatkan lagi kadar pengangguran dan seterusnya menyusahkan kehidupan kebanyakan anggota masyarakat dalam negara yang berkenaan. iii. Pengagihan Kekayaan Yang Tidak Seimbang Kebebasan individu untuk mencari dan memiliki kekayaan atau harta yang dibenarkan dalam sistem ekonomi kapitalisme akan meluaskan lagi jurang pendapatan atau kekayaan di anatara golongan yang kaya dan golongan yang miskin. Dalam proses persaingan untuk mengembang perniagaan masing-masing, individu yang berjaya akan memperolehi kekayaan dan pendapatan yang tinggi, manakala yang tidak berjaya akan menjadi miskin dan terus menderita. Namun, jurang perbezaan pendapatan yang bertambah luas di antara golongan yang kaya dan golongan yang miskin merupakan suatu tanda yang tidak sihat. Kepincangan ekonomi yang wujud di kalangan masyarakat akan membawa kesan-kesan sosial yang negatif seperti perasaan syak wasangka, hasad dengki, penindasan dan sebagainya.

1.4.2 Sistem Ekonomi Terancang Sistem ekonomi terancang juga dikenali sebagai sistem ekonomi komunisme. Ia merupakan sistem ekonomi yang berlawanan dengan sistem ekonomi kapitalisme. Ini bermakna sistem ekonomi terancang tidak menggalakkan kebebasan dalam perjalanan aktiviti perniagaan atau ekonomi. 1.4.2.1 i. Ciri-ciri Komunisme Pengawalan Ke Atas Ekonomi Oleh Kerajaan Dalam sistem ekonomi terancang atau komunisme, individu tidak berhak untuk memiliki kekayaan peribadi. Semua perniagaan dimiliknegarakan. Kerajaan memiliki segala industri, harta dan faktorfaktor pengeluaran (modal, tanah, teknologi, buruh dan keusahawan) di dalam negara. Kerajaan diandaikan lebih arif dan lebih mengetahui terhadap permasalahan-permasalahan ekonomi yang dihadapi oleh rakyat termasuk cara-cara untuk menanganinya. Oleh itu, semua keputusan yang berkaitan dengan ekonomi dimonopoli oleh badanbadan, agensi-agensi perancangan atau jawatankuasa-jawatankuasa yang dilantik oleh kerajaan. Badan Perancang Pusat Dalam sistem ekonomi terancang, kerajaan melalui badan perancang pusat yang menetapkan jenis barangan dan perkhidmatan yang hendak dikeluarkan, berapa banyak yang patut dikeluarkan, cara barangan dan perkhidmatan itu diagihkan dan rupa bentuk teknologi pengeluaran yang akan digunakan. Kerajaan diandaikan lebih mengetahui dan arif tentang apa yang baik atau tidak baik kepada rakyat, dan apa yang patut dimiliki oleh rakyatnya. Pendek kata, rakyat kurang kebebasan untuk memilih. Rakyat terpaksa membeli barangan yang dibekalkan oleh kerajaan dalam pasaran, walaupun kualiti dan

ii.

kesesuaiannya tidak dapat memenuhi kehendak dan keperluan mereka. iii. Kerajaan Mengendalikan Sepenuhnya Hal-hal Perusahaan dan Perniagaan Dalam sistem ekonomi terancang, kerajaan yang mengendalikan sepenuhnya hal-hal perusahaan dan perniagaan. Oleh itu, matlamat utama perniagaan bukan untuk mendapatkan keuntungan tetapi untuk meningkatkan produktiviti. Akibat penglibatan kerajaan sepenuhnya dalam pengendalian hal-hal berkaitan perusahaan dan perniagaan, pekerja-pekerja tidak diberi motivasi untuk meningkatkan tahap produktiviti kerana ganjaran seperti gaji yang diberikan kepada mereka tidak setimpal dengan kemampuan yang ada pada mereka atau yang mereka sumbangkan. Oleh itu, kecekapan dan kualiti pengeluaran negara itu terjejas. Pembangunan ekonomi negara tidak mencapai taraf yang setanding dengan pencapaian yang dinikmati oleh negara-negara yang mengamalkan sistem ekonomi kapitalisme. iv. Isu Pengangguran Tidak Merupakan Masalah Yang Besar Oleh sebab sistem ekonomi terancang tidak membenarkan pemilikan harta peribadi, rakyat tidak mempunyai pilihan melainkan bekerja dan berkhidmat dengan kerajaan semata-mata. Kerajaan akan bertanggungjawab dan menjamin bahawa setiap rakyat yang layak bekerja mempunyai pekerjaan. Namun demikian, isu pengangguran boleh dikatakan tidak merupakan masalah yang besar dihadapi oleh negara dan rakyat terutamanya pada waktu kemelesetan ekonomi. Jurang Perbezaan Pendapatan Di Antara Golongan Kaya Dan Golongan Miskin Tidak Ketara Didapati bahawa jurang perbezaan pendapatan di antara golongan kaya dan golongan miskin tidak ketara dalam sistem ekonomi terancang kerana kerajaan tidak membenarkan rakyat memiliki harta peribadi. Selain itu, kerajaan juga yang menentukan rakyatnya disediakan pekerjaan dan tidak menganggur.

v.

1.4.2.2 Perspektif Sistem Ekonomi Terancang Pada umumnya, sistem ekonomi terancang dapat ditinjau daripada dua perspektif iaitu sosialisme dan perestorika. Perspektif sosialisme diasaskan oleh Karl Marx. Mengikut Karl Marx, rakyat adalah milikan kerajaan. Kerajaan boleh menggunakan rakyat untuk menjana dan membangunkan ekonomi negara. Pada masa yang sama, rakyat pula diberikan upah sekadar cukup untuk hidup sahaja. Disebaliknya, Mikhail Gorbachev pula mempelopori perspektif perestorika yang lebih terbuka berbanding dengan perspektif sosialisme. Perspektif

perestorika mengutamakan pengurangan kawalan kerajaan ke atas ekonomi dan undang-undang terhadap rakyat. 1.4.3 Sistem Ekonomi Campuran Kebanyakan negara di dunia hari ini mengamlakan sistem ekonomi campuran. Misalnya, sistem ekonomi yang diamalkan oleh Malaysia. Sistem ekonomi campuran merupakan sistem ekonomi yang menggabungkan ciri-ciri sistem ekonomi kapitalisme dan sistem ekonomi terancang atau komunisme. Dalam sistem ekonomi campuran , kerajaan dan pihak swasta sama-sama terlibat dalam aktiviti-aktiviti ekonomi dan perniagaan untuk membangunkan negara. Walaupun banyak program penswastaan dijalankan dalam pembangunan ekonomi negara, penglibatan kerajaan tetap terpelihara dalam aktiviti ekonomi dan perniagaan yang melibatkan kepentingan sektor awam. Di antara peranan yang dimainkan oleh kerajaan dalam sistem ekonomi campuran ialah i. Menyediakan Struktur Perundangan dan Institusi Untuk Pasaran Beroperasi Dalam sistem ekonomi campuran, kerajaan yang bertanggungjawab untuk menyediakan struktur perundangan seperti penggubalan akta kontrak, akta sewa-beli, akta syarikat dan sebagainya dan juga institusi seperti institusi kewangan untuk organisasi perniagaan. Penglibatan kerajaan dalam hal demikian bertujuan untuk memelihara dan menjamin keadaan persaingan yang sihat dalam pasaran bebas serta memastikan tidak berlakunya monopoli pasaran di kalangan organisasi perniagaan atau individu. ii. Peruntukan Sumber-sumber Ekonomi Penglibatan kerajaan dalam sistem ekonomi campuran boleh mempengaruhi peruntukan sumber-sumber ekonomi yang terhad. Pengaruh kerajaan terhadap peruntukan sumber ekonomi boleh ditinjau melalui tiga saluran iaitu perbelanjaan kerajaan (20% daripada jumlah output yang dihasilkan negara), dasar pencukaian keuntugan (cukai syarikat berbeza dengan cukai pendapatan individu) dan pengeluaran barangan dan perkhidmatan (terutamanya kategori barangan awam seperti barangan pertahanan) yang tidak mampu disediakan oleh mekanisme pasaran. iii. Pengagihan Semula Pendapatan Kerajaan juga bertanggungjawab untuk mengagihkan semula pendapatan supaya jurang perbezaan pendapatan di antara golongan yang kaya dan golongan yang miskin tidak ketara. Misalnya, salah satu matlamat utama pelaksanaan Dasar Ekonomi Baru (DEB) oleh kerajaan Malaysia ialah untuk membasmi kemiskinan di kalangan rakyat serta merapatkan jurang perbezaan pendapatan di antara golongan yang kaya dan golongan yang miskin.

Bantuan dalam bentuk sokongan harga barang-barang pertanian, subsidi perbelajaan pendidikan dan sumbangan derma Jabatan Kebajikan Masyarakat merupakan antara bentuk pengagihan semula pendapatan yang telah dilaksanakan oleh kerajaan Malaysia. iv. Menstabilkan Ekonomi Negara Penglibatan kerajaan menerusi penetapan dasar-dasar negara dari masa ke semasa akan membawa kesan yang signifikan untuk menstabilkan ekonomi negara. Mekanisme pasaran didapati sukar untuk menangani isu-isu ekonomi yang serius seperti kemelesetan ekonomi, pengangguran dan juga inflasi. Dalam konteks ini, kerajaan Malaysia melalui pelaksanaan dasar fiskal dan dasar kewangannya telah berjaya menangani masalah kegawatan ekonomi yang melanda Malaysia pada tahun 1997. 1.4.4 Sistem Ekonomi Sosialisme Sistem ekonomi sosialisme terletak di antara dua sistem ekonomi yang ekstrim iaitu di antara sistem ekonomi kapitalisme dan sistem ekonomi terancang atau komunisme. Sistem ekonomi sosialisme merangkumi ciri-ciri persamaan dan perbezaan kapitalisme dan juga komunisme. 1.4.4.1 Ciri-ciri Sistem Ekonomi Sosialisme

i. Pasaran Bebas Yang Terbatas Individu-individu dibenarkan untuk memiliki harta dan kekayaan dalam sistem ekonomi sosialisme tetapi jumlah pemilikan mereka terbatas setakat yang dibenarkan oleh kerajaan. Selain itu, individu-individu juga boleh memiliki perniagaan-perniagaan kecil dan memilih jenis kerja yang mereka minati. Namun demikian, sistem ekonomi sosialisme menganggap aktiviti pengumpulan harta kekayaan oleh individu tanpa batasan tidak baik kerana kuasa ekonomi akan dikuasai oleh segelintir individu sahaja. ii. Hak Milik Negara Dalam sistem ekonomi sosialisme, faktor-faktor pengeluaran seperti tanah, modal, taknologi, buruh dan keusahawan dimiliki oleh kerajaan. Kerajaan dikatakan mengawal ekonomi dan menetapkan jenis serta jumlah barang dan perkhidmatan yang akan dikeluarkan. Pemilikan harta oleh kerajaan adalah melalui proses demokrasi bukannya menerusi paksaan (Komunisme). Kuasa ekonomi mesti dikawal oleh kerajaan dan bukannya oleh kuasa pasaran. Ini bertujuan untuk kebaikan dan kepentingan negara dan masyarakatnya. iii. Perancangan Ekonomi Oleh Kerajaan Pusat Sistem ekonomi sosialisme mengutamakan perancangan ekonomi dilaksanakan oleh kerajaan pusat. Perancangan projek ekonomi di peringkat kerajaan pusat akan menyumbangkan kebaikan kepada rakyat di samping menjamin sumber-sumber pengeluaran digunakan secara optimum. Pendek kata, pelaksanaan projek pembangunan dalam sistem ekonomi sosialisme meletakkan produktiviti dan bukannya keuntungan sebagai objektif utama.

iv. Pembahagian Pendapatan Yang Lebih Adil Sistem ekonomi sosialisme menganggap bahawa jurang perbezaan pendapatan yang luas di antara individu (kapitlisme) akan mewujudkan kelaskelas sosial dalam masyarakat. Untuk mengelakkan kelas-kelas sosial berlaku dalam masyarakat, kerajaan mengenakan cukai pendapatan yang tinggi ke atas golongan yang kaya manakala bantuan secara percuma dihulurkan kepada individu yang kurang bernasib baik. Misalnya, Jabatan Kebajikan di sesetengah negara di Eropah memberi elaun mingguan saraan hidup kepada penganggur. Pelaksanaan sistem ini dipercayai akan merapatkan jurang perbezaan daripada segi kemewahan dan kesenangan hidup di antara golongan yang kaya dan golongan yang miskin. 1.4.5 Sistem Ekonomi Islam Sistem ekonomi islam merupakan satu alternatif kepada penyelesaian permasalahan asas ekonomi baik sistem ekonomi kapitalisme, sistem ekonomi komunisme, sistem ekonomi campuran atau sistem ekonomi sosialisme. Sistem ekonomi islam menekankan kepada konsep perbincangan atau ‘syura’ dalam pentadbiran kewangan dan pengagihan kekayaan negara untuk semua lapisan masyarakat. 1.4.5.1 Ciri-ciri Sistem Ekonomi Islam

i. Hakmilik Peribadi Ke Atas Harta dan Kekayaan Dalam sistem ekonomi islam, setiap individu mempunyai hak untuk memiliki harta dan kekayaan tetapi kesemuanya itu mestilah diperolehi melalui cara yang dibenar dan digalakkan oleh ajaran Islam. Contohnya, harta dan kekayaan itu tidak diperolehi melalui proses penindasan, rasuah, penipuan, rampasan, pecah amanah dan sebagainya. Selain itu, setiap individu juga berhak menuntut hak milik masing-masing ke atas sebarang bentuk harta dan kekayaan yang diperolehinya secara halal. ii. Pengagihan Yang Saksama Walaupun sistem ekonomi islam menerima kebebasan hak milik peribadi ke atas harta dan kekayaan, Islam cuba merapatkan jurang perbezaan di antara golongan yang kaya dan golongan yang miskin menerusi konsep kesaksamaan dalam pengagihan kekayaan dan sumber-sumber pengeluaran. Ini bermakna sistem ekonomi islam menolak sama sekali kegiatan monopoli negara atau individu ke atas sumber-sumber ekonomi. Penolakan kegiatan monopoli ke atas semua sumber pengeluaran bertujuan untuk mengelakkan wujudnya kelas-kelas ekonomi, sosial dan sebagainya dalam masyarakat. iii. Keseimbangan Dalam Pembangunan Akhlak Dan Kebendaan Selain menggalakkan pembangunan kebendaan, sistem ekonomi islam juga mementingkan pembangunan akhlak dan kemanusiaan. Islam menganggap semua umatnya bersaudara dan mereka digalakkan bekerjasama di antara satu sama lain. Oleh itu, seseorang individu Islam yang memiliki lebihan kekayaan daripada jumlah kekayaan dan memenuhi syarat-syarat ajaran Islam yang ditetapkan, digalakkan mengeluarkan lebihan kekayaan itu untuk membantu individu Islam lain yang tidak bernasib baik dalam kehidupan.

Contohnya, umat Islam diwajibkan membayar zakat dan harta individu yang telah meninggal dunia dibahagikan berlandaskan undang-undang warisan.Sifat-sifat murni seperti murah hati, dermawan, bertimbang rasa, suka bersedekah dan sebagainya dapat mencapai objektif kebajikan bersama masyarakat dan seterusnya mewujudkan persekitaran masyarakat yang lebih seimbang baik dari segi sosial mahupun ekonomi. iv. Bebas Daripada Unsur-unsur Bunga atau Riba Sistem ekonomi islam mengharamkan sama sekali unsur-unsur bunga atau riba. Riba diharamkan kerana ia dianggap boleh a. meluaskan jurang perbazaan di antara masyarakat Islam b. memutuskan perasaan simpati dan kerjasama di antara individu dalam masyarakat c. membangkitkan perasaan dendam, hasad dengki, kesombongan, ketidakperimanusiaan dan ketamakan dalam peribadi manusia d. menyekat pengaliran kekayaan daripada golongan yang kaya kepada golongan yang miskin e. menggalakkan monopoli di pasaran Berdasarkan keburukan-keburukan yang tertera di atas, maka sistem ekonomi islam mengharamkan amalan riba bertujuan untuk menghapuskan sifat kebakhilan, budaya serta ekonomi yang dilahirkan oleh sistem ekonomi kapitalisme. BIBLIOGRAFI Ebert, R. J. dan Griffin, R. W. (1998). Business Essentials. 2nd Edition. New Jersey : Prentice-Hall, Inc. Gabriel, V. A. (1995). Management of Business. Singapore : Oxford University Press. Jaafar Muhamad (1993). Asas Pengurusan Perniagaan. Edisi Kedua. Malaysia : Penerbit Fajar Bakti Sdn. Bhd. Norhayah Zulkifli (1999). Modul Pengurusan Perniagaan AN015. Malaysia : Kementerian Pendidikan Malaysia. Rachman, D.J. et al. (1996). Business Today, 8th Edition. New York : McGraw-Hill, Inc. Teng Yoon Soon, Lok Chung Hwa dan Abdullah Munsi b. Abdul Rahim (1999). Pengajian Perniagaan STPM Kertas 946/1. Malaysia : Pustaka Sarjana Sdn. Bhd. Zumilah Zainalaludin (1999). Pengenalan Kepada Perniagaan. Malaysia : Penerbit Elman Sdn. Bhd.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->