Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more ➡
Download
Standard view
Full view
of .
Add note
Save to My Library
Sync to mobile
Look up keyword
Like this
11Activity
×
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Mga Pabula

Mga Pabula

Ratings: (0)|Views: 9,288|Likes:

More info:

Published by: Jannet De Lara VergeldeDios on Jun 09, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, DOCX, TXT or read online from Scribd
See More
See less

03/07/2013

pdf

text

original

 
ANG KUNEHO AT ANG PAGONG
Isang araw habang naglalakad si Kuneho ay nakasalubong niya si Pagong. Palibhasa makupad maglakadang pagong kaya pinagtawanan ito ng kuneho at nilibak."Napakaiksi ng mga paa mo Pagong, kaya ubod ka ng bagal maglakad, wala kang mararating niyan." Atsinundan iyon ng malulutong na tawa.Labis na nainsulto ang Pagong sa mga sinabi ng Kuneho. Para patunayan na nagkakamali ito ng akala ayhinamon nya ang Kuneho."Maaaring mabagal nga akong maglakad, subalit matibay ang katawan ko, hindi mo ako matatalo."Lalo lamang siyang pinagtawanan. "nabibigla ka yata Pagong, baka mapahiya ka lamang," wika niKuneho."Para magkasubukan tayo, magkarera tayo patungo sa ituktok ng bulubunduling iyon." Itinuro ni Pagongang abot-tanaw na bundok.Ganoon na lamang ang katuwaan ng mayabang na Kuneho sa hamon na iyon ni Pagong. Nagtawag pa itong mga kaibigan para manood sa gagawin nilang karera. Gusto niyang lalong libakin si Pagong sa harapng kanyang mga kaibigan oras na matalo niya ito.Nakapaligid sa kanila ang mga kaibigang hayop. Si matsing ang nagbilang para sa pag-uumpisa ngpaligsahan."Handa na ba kayo".Magkasabay na tumugon sina pagong at kuneho. "Handa na kami!"."Isa..Dalawa..Tatlo.!.takbo", sigaw ni matsing.Magkasabay ngang humakbang ang dalawa mula sa lugar ng pag-uumpisahan. Mabilis na nagpalundag-lundag si Kuneho. Halos sandaling minuto lamang ay naroroon na siya sa paanan ng bundok.Ng lumingon siya ay nakita niyang malayung- malayo ang agwat niya kay pagong.Patuloy sa kanyang mabagal na paglakad si pagong, habang pinagtatawanan siya ng mga nakapaligid nahayop. Hindi pansin ni Pagong ang panunuya ng mga ito. Patuloy siya sa paglakad, walang lingun-lingon.Samantala, si Kuneho ay halos mainip na sa paghihintay na makita si pagong sa kanyang likuran. Ilangulit na ba siyang nagpahinto-hinto, pero wala ni anino ni pagong. Palibhasa malaki ang tiwala niya sasarili, alam niya ang kakayahan tumakbo ng mabilis, ipinasya niyang maidlip muna ng makarating na siyasa kalagitnaan ng bundok. Tutal nakatitiyak naman siya ng panalo.Patuloy naman sa kanyang mabagal na paglakad si pagong paakyat, hanggang sa marating niya angkalagitnaan ng bundok, naraanan pa niya si kuneho na mahimbing na natutulog at malakas na naghihilik.Nilampasan niya ito at nagpatuloy siya sa paglakad hanggang sa marating niya ang hangganan ngkanilang karera.Ng magising naman si kuneho ay muli itong tumingin sa ibaba ng bundok, subalit hindi pa din makita sipagong. Humanda na siyang maglakad muli paakyat ng bundok, subalit ganoon na lamang ang gulat niyang matanaw si pagong na naroroon na sa ituktok ng bundok.Naunahan na pala siya.Minsan sa aking pagmomotor naisip ko lagi na lang akong nagmamadali. Lagi na lang gusto ko mabilisakong makarating sa aming opisina. Madami pala akong nakakaligtaaan. Katulad ng isang kunehominsan nakakatulog din ako sa daan. Pagtulog na hindi literal kundi panlarawan.Kung ihahalintulad ko ang sarili ko noon at ngayun maari kong sabihin isa akong kuneho na palagi nalang talon ng talon at pagnapagod na ay matutulog. Marahil mas mabuti pang maging isang mabagal napagong. Isang pagong na matyaga nasa bawat paglakad ay nararamdaman ang saya ng paglalakbay.Magiting na pagong na alam nya sa sariling wala syang magagawa kung tatayo lamang sya atpanonooring libak libakin lamang ng kanyang mga Kuneho sa buhay.
 
ANG TATLONG MALILIIT NA BABOY
May tatlong biik na nagdesisyong maglakbay upang hanapin ang kanilang kapalaran.Napag-usapan ng mga biik na kapag nakakita sila ng maayos na lugar para sa kanila ay sisimulan nanilang magtayo ng bahay.May pagkatamad ang unang biik kung kaya't nagtayo siya ng sarili niyang bahay na gawa sa mga dayami.Isang araw dumating ang isang malaking lobo, sa isang malakas na pag-ihip lamang ay napatumba nitoang bahay na ginawa ng unang biik.Sa takot na makain ng lobo ang unang biik ay nagtatakbo siya patungo sa ikalawang biik.Wais naman si pangalawang biik kaya nagtayo siya ng kanyang bahay na gawa sa kahoy at pawid, ngunitnang dumating nanaman ang malaking lobo, natulad lamang ang kanyang bahay sa naunang biik. Satakot ng dalawang biik ay nagtatakbo naman sila patungo sa bahay ng ikatlong biik.Ang ikatlong biik ay masipag at matalino. Nagtayo siya ng bahay na gawa asa bato.At hindi nga nagtagal ay dumating na ang malaking lobo. Hinipan nito ng paulit-ulit ang bahay ngikatlong biik, ngunit hindi siya nagtagumpay. Naiisp ng lobo na magdaan sa chimineya upang makapasoksa loob.Dahil sa nangyari sa naunang dalawang bahay ng mga biik. Naglagay sila ng apoy at nagsalang doon ngmainit na tubig upang sa gano'n ay mapaso at masunog ang lobo kung sakali mang dumaan ito sachimineya. At ganoon nga ang nangyari, nagdaan sa chimineya ang lobo at doon tuluyang napaso.Nagtatakbo ang lobo sa sakit at hindi na muling nagbalik.
BAKIT NAGTATAGO SA LUNGGA ANG ALIMANGO
Nagising si Haring Alimango dahil sa ingay ng kokak ngpalaka.Ipinatwag ng hari ang mga hayop at kulisapupang litisin kung sinoang may sala.Pinagtatanong ang lahat tungkol sa kaso.Sinabi ng palaka nasiya aynatawa kay Pagong dahil dala-dala nito ang kanyangbahay.Sinabing Pagong na kaya niya dala angkanyang bahay ay dahil natatakotsiyang masunog ito ng apoy ni Alitaptap.Ikinatwiran ni Alitaptap nakayasiya nagdadala ng apoy ang nangangagat na lamok.Napatunayang siLamok ang may sala atparurusahan na siya.Nabigla si Haring Alimango atnapatay niya ang pinunong lamok.Sinugod ng mgalamok si HaringAlimango dahil sa pagkamatay ng kanilang pinuno.Nagtago sa lungga angtakot na takotna si Haring Alimango.
 
ANG UNGGOY AT ANG PARUPARO
Isang araw, sa taas ng puno na malapit sa bundok, pinagmasdan ni unggoy ang kanyang paboritong
bulaklakhabang kumakain ng saging.“ang
ganda- ganda talaga ng bulaklak na iyon. Gusto ko siyangpagmasdan araw-
araw,” wika ni unggoy sakanyang sarili.Pagkatapos niyang kumain ng saging, itinapon
ni unggoy ang balat ng saging sa lupa at humiga sa kanyangsanga. Nakita ito ni paru-paro at linapitan
niya si unggoy.“Unggoy napansin kong nahulog mo ang balat ng saging na iyong kinain sa lupa.”Ang wikanaman ni unggoy, “naku sadya iyan paru
-
paro. Lagi kong itinatapon ang mga pagkain ko sa lupa.“Kaya
pala ang daming basura dito. Hindi mu dapat basta-basta na lamang tinatapon ang mga basura mokungsaan-saan lamang unggoy. Maari kang makadulot ng trahediya. Meron namang mga basurahang
malapit ditoah. Doon mo nalang itapon ang mga basura mo,” paliwanag ni paru
-paro.Hai nako paru-paro, tigilan mu nga ako, ang tagal-
tagal ko ng ginagawa yan ah, wala namang nangyayaringmasama,”galit na sagot ni unggoy. “Umalis kana nga, sinisira mo araw ko,” dagdag pa nito.Lumipad si paru
-paro ngwalang imik.Isang madilim na gabi habang natutulog si unggoy sa taas ng kanyang puno, ay biglangbumuhos ang malakasna ulan. Hindi niya ito pinansin at sinusubukan muling matulog.Ngunit sa halip namakatulog ay napatayo pa si unggoy dahilan sa may bigla siyang narinig na malakas natunog.Nagsimulang manginig ang kanyang puno at muntikan na siyang mahulog.Napatalikod siya at nabigla na
lamang sa kanyang nakita.Lupang bumubuhos pababa mula sa bundok.“Isang landslide!”Walangmagawa si unggoy kung hindi sumigaw.“Tulong! Tulungan ninyo ako,” sigaw niya.Tumumba ang kanyang
puno at nahimatay
si unggoy.“Ito ang resulta ng pagtatapon mo ng mga basura mo sa kalikasan unggoy.Ito ag trahedyang sinasabi sa iyo,”paliwanag ni paru
-paro.Napansin ni unggoy ang lupa kung saannakatanim doon ang paboritong bulaklak ni paru-paro. Natabunan itong lupa at b
asura.“Paru
-paropatawad. Nagsisisi na ako sa kasalanang aking ginawa. Magbabago na ako. Hindi na akomagtatapon ng
basura sa kapaligiran,” umiiyak at nagmamakaawa sa unggoy.“Kung kaya mong magbago unggoy at
hindi muna talaga ito gagawin pa ulit, pinapatawad na kita. Pero tulunganmo ako at ang iba pang mga
hayop para mabigyan muli ng buhay ang ating tahanan at patawarin ka rin ni InangKalikasan.”
 Simula noon, hindi na muling nagtapon si unggoy ng basura kung saan saan na lamang at unti-unti aymulingnabigyan buhay ang kanilang tirahan, malinis at mapayapa.Ika ng mga matatanda: Kung ano angitinanim, ay siya ring aanihin.S kwento na ito, matututunan ang pagtatanim ng mabuting gawa ng sagayon ay magiging mabuti rin angbunga. Tulad na lamang ng pagtanggap natin ng ating mga panauhinna kaiba sa ibang nasyon. Ito ay bahagi nang ating kultura. Dahil dito, nakapagtanim tayo ng mgamabubuting gawa sa ibang tao at kasunod nito angmabuuting bunga o maidudulot na iyong ginawangkabutihan

Activity (11)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 hundred reads
1 thousand reads
Erin Arcilla added this note|
nc
Juby Ann Gabriel liked this
Joe Mhar Redota liked this
Yang Yang liked this
Khalyl Gumpal Ü liked this
Ricka O. Valino liked this

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->